głupie pytania reaktywacja

[mamarcela]

Już kiedys zadawałam to pytanie na TWA, ale ponieważ nie doczekałam sie
odpowiedzi powtarzam. Czy ktoś z zorientowanych technicznie TWAczy mógłby
udzielic mi odpowiedzi - dlaczego głosniki 5.1 dołączone do wyłączonego
komputera gadały po wielokroć po portugalsku? A dzisiaj zupełnie inne
głosniki doczepione do telewizora przekazywały jakieś informacje po
angielsku? Co ciekawsze telewizor ten służy jedynie jako ekran do kina
domowego i nie ma "w nim" żadnego programu w języku angielskim.
Na wszelkie sugestie, że zwariowałam i słyszę głosy odpowiadam od razu - nie
tylko ja je słyszałam.
Czy mam sie bać? Zjawiska powyższe zachodza tylko w jednym pokoju. Komputer
przeniesiony wraz z głośnikami w inne miejsce mieszkania przestał gadać.
pozdrawiam
mamarcela nawiedzona?

[noida]

Niewątpliwie to duchy.
U mnie się radio włączało samo z siebie w środku nocy, ale gadało w normalnym
języku, więc Ci nie pomogę, niestety :-(

[3promile]

Hipoteza nr 1 - sąsiad + pętla indukcyjna. Jeśli komp wyłączony, a głośnikowy
wzmacniacz nie, to mogłoby być coś na rzeczy; po prostu sąsiad może ma źle
zaekranowane sprzęcicho i słuchałaś tego, co on. To tylko hipoteza...

dościslenia

[mamarcela]

O ile dzisiejsze wiadomości po angielsku tylko mnie zdziwiły, bo mozliwe (choc
mało prawdopodobne ponieważ w mojej maleńkiej kamieniczce chyba nikt nie ma
średniego wykształcenia) jest, że któś słuchał CNN lub BBC - to przypuszczenie,
że ktoś w promieniu kilkuset metrów może sluchać w nocy jakiejś portugalskiej
stacji graniczą z SF. I to co noc!
Na dodatek, kiedy portugalski był słyszany w całym domu komputery mieliśmy
tylko my. Ten, ktory nocami po portugalsku gadał, był odłączony wówczas
chwilowo od sieci. Moim zdaniem był to zresztą portugalski w wydaniu
brazylijskim. Ale mogę się mylić. Nigdy nie słychac było muzyki tytlko rozmowy.
P:)
mamarcela sama w nawiedzonym mieszkaniu?

[schabomil]

Nie wiem wprawdzie co to jest, ale jestem dogłębnie przekonany, że stoi za tym
PiS, i on temu winien.

S.

[3promile]

No to nic tu po mnie - egzorcysty trza!

To dalej gada

[mamarcela]

Wyłączyłam subbufer gada cicho. Włączyłam - gada równolegle do dźwięku w
filmie. Brzmi to tak jakby w XVII wieku we Włoszech (oglądałam Le violon rouge)
angielskiego radia słuchali. Pies lata po domu i co chwila goni kota, którego
juz nie ma. Matko przenajświętsza! Co jest?
mamarcela w lekkiej panice

[staua]

Moze musisz wylaczyc opcje komentarza nalozonego na film DVD.

[mamarcela]

Cała sprawa wygląda tak.
Nadawało z przerwami całą noc. Przy wyłączonym wszystkim też ale cichutko. O
czwartej w nocy (godzina kota mojego, więc się obudziłam z przyzwyczajenia
wieloletniego) nadawało po portugalsku.
W żadne ringi głosnikowe nie wierzę, a w każdym razie się ich nie boję.
Myślałam, że na powyższe zjawisko jakieś proste techniczne wytłumaczenie jest.
Bodajże w 1990 wymieniali u mnie w chałupie wszystko i mieszkałam przez dwa
tygodnie z dziecięciem małym na Pradze w wynajętym na chwilę mieszkaniu po
jakiejś starej ciotce koleżanki. Tam był leciwy czarno-biały telewizor i on
zbierał CB-radio z całej Warszawy.
Może moje głosniki zbierają jakiś przekaz radiowy z Portugalii, albo Brazylii
(a propos "Chłopcy z Brazylii" Iry Levina - ulubiona lektura do języka
angielskiego mojego numero uno w podstawówce - książka w którekj klonowali
Hitlera!)?
mamarcela, która myślała, że jest po prostu niedouczona, a wyszła na nawiedzoną
wariatkę, czyli ferie zimowe z duchami

[brunosch]

jakieś to tajemnicze - może masz mimowolny podsłuch ambasady portugalskiej (lub
brazylijskiej)?
Podobno nasze głosy nie giną, lecz lecą sobie w Kosmos i jak ktoś ma Specjalną
Maszynkę, to może złapać nawet głos Juliusza Cezara, Protopopowa Awwakuma, czy
choćby Napoleona.
Ale dlaczego łapiesz pobratymców Portugalczyka Osculatiego? Nie rozumiem...

[noida]

Słuchaj, przypomniało mi się, że była taka afera- człowiek pewien przy pomocy
radia odbierał rozmowy telefoniczne. I tak ich sobie słuchał przez kilka lat...
Więc być może u Ciebie coś podobnego się dzieje? Jeśli tylko w jednym miejscu
odbierają te głośniki ten portugalski język a w innym nie?

Albo... jeżeli dźwięk to drgania, to może w tym miejscu Twój dom drga po
portugalsku, a w innym już nie ;-)

[mamarcela]

Ano właśnie

"W tym ogrodzie za Książęcą
Zmącił duszę mą dziewczęcą.
Potem ciało
Zawiół śmiało
Na Frascati.
Tam gdy z radia płynął walczyk
Wykorzystał PORTUGALCZYK
mnie ze szczętem."

KTO ???

[brunosch]

Vincente Osculati!

[mamarcela]

Myślisz, że to jego duch za nacięcie dziewcząt jak róż w kraju sosny i
nieuiszczenia wszelakie po moim domu pokutuje i przy pomocy głosników gada?

No, to w takim razie ja mu mogę tylko:
"Katuj!
Tratuj!
Ja przebaczę wszystko ci jak bratu.
Męcz mnie!
Dręcz mnie
Ręcznie (oraz za pomocą głosników)
Smagaj, poniewieraj, steraj, struj!"

[brunosch]

a jakbyś próbowała dziada zagłodzić, tzn odciąć go od prądu? Też by gadał?

[mamarcela]

Ale dlaczego (dlaczemu)? Co on mi zrobił? Niech sobie gada na zdrowie.
Zresztą on gada niesystematycznie - w nocy po portugalsku, w dzień po
angielsku. Poza tym wyłączanie z prądu głosników, odtwarzacza i telewizora po
każdym użyciu DVD, a potem ich włączanie, zdecydowanie przekraczałoby moje siły
fizyczne i mentalne. BTW filmy często oglądam na raty.
p:)
mamarcela, która nie będzie nigdy nikogo głodzić, a juz szczególnie w taki mróż.

"To kolejna czwarta cześć pięciotomowej trylogii"
Łał.

hmmm

[brunosch]

czy pozwolisz, że poruszę ten problem w gronie takich-jednych co znają się na
prundzie i wszystkim, co z nim związane?

[mamarcela]

Ależ oczywiście poruszaj (jak się coś długo porusza to w końcu puści, czy jak
to tam jest) przecież po to o tym pisałam, że ciekawa jestem.
W głębi duszy najbardziej na Brocha liczyłam, ale on milczy jak grób.
Więc poruszaj waść i wstydu niewiedzy mi oszczędź. :)

Mamarcela story remixed vol IIa

[braineater]

Mamarcela siedziała w ulubionym fotelu, próbujac rozkoszować się z rzadka
dostępną chwilą samotności. Dzieciaki upchnięte u rodziny i koleżanek, pies
śpiacy w koszu, kot... No cóż, kot nie był zmartwieniem, którym Mamarcela
chciała się w tym momencie zajmować.

Leniwie bładząc wzrokiem posród regałów, powoli odkrywała w sobie ochotę na
przeczytanie jakiejś książki. Nie żeby od razu jakieś arcydzieło, czy poważny
traktat filozoficzny - co to, to nie dziś. W myślach wystawiała spontaniczne
recenzje mijanym tytułom. 'Czarodziejska góra'...nie, zimno, nudno i o
umieraniu. Zdecydowanie nie. Może jakaś powtórka z Musierowicz? Nie, te
rozjazgotane dzieciaki i przylepna rodzinka? Przecież zejdę od nadmiaru
słodyczy. A może jakis horror, albo inne straszne opowieści? Chwilę wpatrywała
się w zgrabnie ułożone komplety Kinga i Carolla, ale nagle wzrok jej przykuły
trzy niewielkie książki w charakterystycznych czerwonych oprawach, zupełnie
pozbawionych ornamentów. Oooooooo - ciche westchnienie wyrwało się z jej
piersi - z panem, panie Stefanie to już długo nie rozmawiałam.

Powstała z fotela i podeszła do regału. Przez moment zastanawiała się czy
wybrać "Nowele" czy "Wyspę Itongo" ale doszedłszy do wniosku, że potrzebuje
skrajnych emocji, odłożyła utopię o dobrych dzikusach na półkę.
Rozsiadłszy sie wygodnie, swoim odwiecznym zwyczajem rozpoczęła lekturę od
starannego obwąchania książki. Dziesiątki tysięcy drobinek kurzu, złożone w
nierównych proporcjach z organicznych fragmentów poprzednich czytelników,
pyłków roślin i zetlałego papieru momentalnie zakręciły jej w nosie,
wprowadzając w ten szczególny nastrój, który wywołać mogą jedynie długo
powstrzymywane kichnięcie, lub otwarcie książki, którą się uwielbia.

"Byłem wtedy jeszcze młodym czeladnikiem, jak wy, kochane chłopaki, i robota
paliła mi się w rękach. Majster Kalina - świeć Panie nad jego zacną duszą -
nieraz mawiał, że pierwszy po nim obejmę mistrzostwo, i przed innymi nazywał
mię chlubą cechu. Jakoż nogi miałem silne i zapierałem się łokciami w kominie
jak mało kto.
W trzecim roku służby dostałem do pomocy dwóch kominiarczyków i zostałem
instruktorem młodszych kolegów. A było nas razem z majstrem siedmiu; prócz mnie
trzymał Kalina dwóch innych czeladników i trzech chłopców do podręcznej
posługi."

Mamarcela gwałtownym ruchem głowy przerwała lekturę i niespokojnym spojrzeniem
obrzuciła pokój. Zdawało mi się, pomyślała, czy ktoś tu gadał? Chłód przebiegł
po jej plecach, ale otuliwszy się szczelniej kocem, powróciła do przerwanego
fragmentu.

"Kalina - człek był piśmienny, rozumny, dużo świata zwiedził, nie z jednego,
jak to mówią, komina wygartywał. Filozof był trochę, książki lubiał okrutnie,
nawet gazetkę podobno kominiarską chciał wydawać. Lecz w rzeczach wiary nie
mędrkował - owszem, szczególne miał nabożeństwo do św. Floriana, naszego
patrona.
Po majstrze najwięcej przylgnąłem do młodszego czeladnika, Józka Biedronia,
chłopaka szczerego jak złoto, którego polubiłem za serce dobre i proste jak u
dziecka. Niedługo miałem się cieszyć jego przyjaźnią!"

Tym razem dźwięk był dużo wyraźniejszy. Właściwie był tak wyraźny, że Mamarcela
zorientowała się, że coś jest nie tak dopiero w momencie, gdy stała z dłonia
mocno zacisnietą na rączce pogrzebacza. Próbowała jakoś zbagatelizować swoją
nieco histeryczną reakcję, ale szło jej dość niesporo. Nastawiając uszy jak
rasowy nienietoperz nasłuchiwała odgłosów mieszkania. Cichutkie skrzypienie
szafy, szum komputerowego wentylatora, ciche posapywanie śpiącego psa - w sumie
wszystko w normie, jednak Mamarcela nie potrafiła się pozbyć wrażenia, że to,
co słyszała przed chwilą, było ludzkim głosem, w dodatku przemawiającym w obcym
jezyku.

Nie wypuszczając pogrzebacza z dłoni, nakryta kocem, jak bojowa squaw Apaczów,
powoli poczłapała do kuchni, stwierdzając, że skoro i tak już wstała, to równie
dobrze może zrobić sobie ulubionej herbaty z miodem i seteczką rumu na ukojenie
skołatanych nerwów. Przechodząc przez przedpokój kontrolnie zajrzała do pokoi
dziecięcych, sprawdzając, czy tajemniczy dźwięk nie wydobywał się właśnie
stamtąd. Nic. Cisza, uśpione zabawki, rozrzucone książki, ale niczego, co
mogłoby wzbudzić niepokój. No chociaż plakat z Pamelą Anderson w wersji topless
w pokoju syna, tak po prawdzie, trochę ją niepokoił, nie do tego stopnia
jednak, by miała uwierzyć iż biuściasta gwiazdeczka, znudzona nagle swoją
pozycją fantazji erotycznej nastolatka, chciała akurat teraz zejść ze ściany i
pogadac sobie z małą, skromną Mamarcelą. Uśmiechnąwszy się do Pameli po raz
ostatni i pogroziwszy je palcem, ruszyła, już spokojniejsza, do kuchni.

Woda ugotowana, herbata zaparzona, rum odstawiony na swoje miejsce w szafce.
Można wracać do książki. Nie dane jej jednak widać było, by miała poczytac w
spokoju bo ledwie uchwyciła kubek i ruszyła w strone pokoju, nagle bardzo,
bardzo wyraźnie usłyszała:
- Assassinato de Sandra foi anunciado. Pimenta não cansava de dizer que iria
matá-la. Falava sobre isso no jornal com o amigo e comandado Lourival
Sant'Anna. Chegou a pedir a renúncia ao cargo de diretor de Redação a Ruy
Mesquita, diretor do jornal, que recusou a solicitação.

Włosy stanęły jej dęba, a gorąca herbata, wprawiona w ruch drżąca dłonią już po
chwili zabarwiła brazowymi plamami chodniczek położony wzdłuz całej długości
korytarza. Spanikowana upusciła kubek, próbujac odruchowo siegnąc po
pogrzebacz, lecz ten, zapomniany i porzucony, został po drugiej stronie
mieszkania, oparty o kuchenny stołek.

Oj, kurwenka, zaklęła cichutko w duchu, próbując opanować w ten sposób
narastającą panikę. Przecież to nie jest normalne, żeby słyszec głosy,a
Mamarcela, co jak co, ale za normalną się uważała - nawet wbrew opinii
niektórych osób, które nie były gotowe przyznać jej racji tak od razu.

Nieustępliwy głos kontynuował swą wypowiedź.
- Criminoso confesso, hoje Pimenta cultiva o ócio graças à morosidade da
Justiça. Abusa dos recursos para adiar o julgamento. Há seis anos, João Gomide,
pai de Sandra, aposentado e sem recursos, espera pela punição do assassino da
filha. O sofrimento da família se estende, como de todos aqueles que perderam
entes queridos pelas mãos de gente como o ex-diretor de O Estado de S. Paulo. A
dor não passa, e o coração se revolta enquanto o caso não se encerra. Nenhuma

To chyba portugalski, pomyślała Mamarcela i to odkrycie wprawiło ją w jeszcze
większe zdumienie. Żeby w warszawskiej kamienicy coś straszyło, to da się
jeszcze zrozumieć, ale tego, że straszy po portugalsku, to juz nijak Mamarcela
pojąć nie potrafiła.

Błądząc po omacku we własnym mieszkaniu, zaglądając do szaf i kufrów,
sprawdzając pod łóżkami i w komodach próbowała odnaleźć źródło dźwieku. Nie
mógł to być telewizor, bo nawet włączony do prądu - a aktualnie nie był - nie
miał w zwyczaju odbierać żadnych portugalskich programów. Na dobrą sprawę nie
miał w zwyczaju odbierać żadnych programów telewizyjnych od chwili, kiedy to
zaobserwowany niegdyś przez Mamarcelę Duch Święty, umykający w panicznym
popłochu z mieszkania sąsiadki, narzeczonej gangstera, której objawiał się
regularnie, zawadził skrzydłem o umieszczoną na dachu antenę, skazując tym
samym Mamarcelę na niezrozumiały obraz skrzydlatych tłumów, bezdźwięcznie
otwierajacych usta i majstrujących przy czymś, co przy odrobinie dobrej woli
można było uznac za harfy i liry. Po za tym przekazem telewizor nie pokazywał
niczego innego.

Radio równiez odpadało, gdyż po wieloletniej walce z dziećmi o wyznawany przez
nie prymat RMF-u nad każdą inną stacją, Mamarcela dopuściła się sabotażu na
jedynym domowym odbiorniku i po uprzednim nastawieniu skali na częstotliwość
PR2, wyrwała z obudowy wszystkie pokrętła i klawisze, skutecznie uniemożliwając
tym samym jakiekolwie

II b

[braineater]

jakiekolwiek zmiany stacji i kończąc wszelkie spory.

Mamarcela nieufnie zbliżyła się do komputera, w nim właśnie upatrując źródła
zła. Szybki ruch myszką obudził ekran terminalu, ukazując znajomą tapetę i
ikony. Winamp wyłączony, WMP również, w trayu widoczna jedynie ikonka emule i w
sumie nic poza tym. Niczego, co mogłoby wydawać jakiekolwiek dźwięki, nie
mówiąc juz o tym, żeby to akurat miałyby byc dźwięki portugalskiej mowy. Chwilę
poświęconą na założeniu wątku opisującego jej aktualne doznania, Mamarcela
odebrała jako konieczne w jej sytuacji wytchnienie.

Naraz, tuż za jej plecami rozległ sie głośny hurgot, a Mamarcela w panice
odskoczyła od komputera, z przerażeniem spoglądając na drzwiczki kaflowego
pieca, który stanowił dumę i chlubę mieszkania. Metalowe oddrzwia uchyliły się
powolutku i oczom Mamarceli ukazała się straszna skulona czarna postać, wolnym
ruchem wysuwająca się z wnętrza pieca. W obronnym geście chwyciwszy klawiaturę
Mamarcela cofnęła się o kilka kroków, zamierzając się na tajemnicza kreaturę.

W jej głowie trwała szaleńcza gonitwa myśli. Toż to Biały Wyrak jak nic,
skojarzyła natychmiast z dzisiejsza lekturą, nieco zresztą nielogicznie, bo
akurat biel była tym kolorem, którego nijak się na owym stworzeniu nie dało
dopatrzyć. Tymczasem postać powoli wygrzebała się z pieca i probowała powstać,
przytrzymując się mebli, które usłużnie podawały swoje pomocne kanty.

- Stój! - wykrzyknęła Mamarcela, wymownie potrząsając klawiaturą. - Stój, bo
jak cie sieknę!!!
- Meu chaminé... - wystękała postać, która po bliższym przyjrzeniu zdawała się
w ogólnych zarysach przypominać normalnego faceta, ale której nie dane było
skończyć wypowiedzi, ponieważ Mamarcela niesiona boskim gniewem kobiety, której
ktoś gniazdo kala, spełniła swą groźbę i jak nie siekła klawiaturą w głowę
obcego...
- Est doloroso... - zdążył jeszcze wyszeptać i zwalił sie całym ciężarem na
ziemię, tracąc przytomność.

Roztrzęsiona Mamarcela stanęła nad intruzem, starajac się uspokoić rozdygotane
nerwy. Ja ci dam doloroso, pomyślała, takie doloroso, że do końca życia odechce
ci sie mieszkać w kominach. Rozejrzawszy się po pokoju w poszukiwaniu czegoś,
czym mogłaby związać ofiarę zabójczego ciosu klawiaturą, zdecydowała się w
końcu na skrępowanie go obrusem. Następnie usiadła na brzegu krzesła i zaczęła
mysleć, co począć w takiej sytuacji.

Najrozsądniejszym wyjściem zdawał się pierwotnie telefon na policję, ale po
chwili zastanowienia zrezygnowała z tej opcji, uświadamiając sobie, że jeśli to
naprawdę jest Biały Wyrak, w co święcie wierzyła, to należy do zjawisk
nadprzyrodzonych i jako taki, nie podlega jurysdykcji organów ścigania. Kolejną
myślą był telefon do znajomego egzorcysty, ale gdy już miała wystukać na
klawiaturze znajomy numer, przypomniało jej się, że pan Eugeniusz, lokalna
gwiazda odczyniania i zamawiania, pojechał na jakiś kongres, gdzies do Niemiec,
do Heidelcośtam i wróci dopiero za kilka tygodni.

Popatrując spode łba na swoją ofiarę, nadal nie widziała, co zrobić, aż nagle
wpadł jej do głowy pomysł iście szatański. Skoroś ty kominiarski, pomyślała, to
oddamy cię kominiarzom. Oni będą wiedzieli, jak się ciebie pozbyć na zawsze.

Diaboliczny uśmieszek nie schodził z jej twarzy przez cały czas gdy
przegrzebywała żółte strony książki telefonicznej w poszukiwaniu pogotowia
kominiarskiego. Chichotała w duchu nawet wtedy, gdy uprzejmy pan po drugiej
stronie linii zareagował na jej opowieść zduszonym "Oż, kurwamać, już do pani
jedziemy!!!", aż wreszcie dotarło do niej, to co usłyszała przed momentem i
dopiero wtedy uznała, że najrozsądniejszym wyjściem w tej sytuacji będzie po
prostu zemdleć.

Ostatnią świadomą myślą, która dotrzymywała jej towarzystwa było " No tak
Mamarcelu, ty to zawsze potrafisz wszystko dokumentnie spieprzyć..."

*********************************************************************
Fakt
17.01.2006
BOHATERSKA WARSZAWIANKA RATUJE PORTUGALCZYKA!!!
"Jak dowiedział sie reporter naszej gazety, dzisiejszej nocy w pewnej
warszawskiej kamienicy doszło do wydarzeń mrożacych krew w żyłach. Pani
Mamarcela Z. (l. 25) w swoim domowym piecu odkryła żywego człowieka, mężczyznę.
Mężczyzną tym okazał się pan Eça de Queirós (l.44), przedstawiciel delegacji
portugalskich kominiarzy, którzy właśnie, na zaproszenie związków zawodowych
polskiego kominiarstwa odwiedzają nasz kraj, zapoznając się z najnowszymi
technologiami i odkryciami w dziedzinie czyszczenia kominów. Pan de Queiros
zafascynowany nieprzebranym bogactwem warszawskich dachów, odłączył się
niezauważony od reszty grupy, by poddać bliższym oględzinom jeden z otworów
dymnych i na swoje nieszczęście, poślizgnąwszy się niefortunnie, wpadł wprost w
szeroki wlot przewodu kominowego i tam utknął. Wezwania o pomoc nic nie dały, a
reszta delegatów zorientowała się o nieobecności pana de Queiros dopiero po
powrocie do hotelu. Rozpoczęto poszukiwania, które przez dwa dni nie dawały
najmniejszych rezultatów, aż do chwili, gdy wczorajszej nocy pani Mamarcela Z.
zadzwoniła na pogotowie kominiarskie, informując o dziwnej postaci, która
wydobyła się z jej pieca.
Po przybyciu na miejsce kominarze odnaleźli nieco pobijanego lecz całego pana
de Queiros oraz omdlałą z nadmiaru wzruszeń pania Mamarcelę Z. W nagrodę za swą
bohaterską postawę pani Z. została zaproszona na dwutygodniowe wczasy w
Portugalii, połaczone ze zwiedzaniem najciekawszych lizbońskich kominów.
Marceli Szpak
specjalnie dla czytelników Faktu"

[nienietoperz]

Rasowy nienietoperz klania sie jednoczesnie turlajac sie za smiechu. Aktywnosc
ta, choc niebanalna, jest gleboko polecana w godzinach lunchu jako pozadane
cwiczenie gimnastyczne.

Za gorliwa dbalosc o forme fizyczna narodu glebokie podziekowania ostoi
dziennikarstwa ulicznego Marcelowi Sz., muzie niezawodnej Mamarceli Z. i
heroicznemu chimneyerowi Eca de Q.
skladam.

Uprzejmie proszę o zaniechanie podobnych...

[dr.krisk]

.. prowokacji okołoliterackich, uniemożliwiających mi prace zawodową (a już
prawie zrozumiałem co wymyśliłem....... teraz muszę od początku..). Ja tego
raportu końcowego z badań nigdy chyba nie napiszę...
Sadyści!

[beatanu]

dr.krisk napisał:
> Sadyści!

Ale jacy wspaniali sadyści!!!

:)

No znencajom sie nad człowiekiem poczciwym...

[dr.krisk]

I jak ja mam dojść do pieniędzy i sławy naukowej, jak myśl mi błądzi zaraz na
jakieś manowce. wziąlbym opracował jakiś ładny wykres albo co innego, a tu
jakies śmichy-chichy.
Ja w tych warunkach pracować nie mogę.
Co napisawszy przestałem pracować.

Zamiast Mikolaja Portugalczyk

[stella25b]

Nigdy nie wiadomo co (kto) siedzi w kominie.

Super fajne.

[mamarcela]

Mamarcela - muza łaskawa - takoż zachwycona jest prozaicznym, ale jakże
dramatycznym i fragmentami poetyckim, wyjaśnieniem swoich kłopotów z
Portugalczykami. Do tego stopnia zachwycona, że podczas lektury z 10 razy
wstawała od biurka i przebiegała z wielkiej radości (kurcgalopkiem a jakże)
całe swoje niewielkie metrażowo, ale skomplikowane topograficznie mieszkanie.
W związku z tym zachwytem nie będzie dementować pewnych pomówień i
nieścisłości, które się w rzeczony tekst wkradły - a to, że nie posiada
chodniczka w przedpokoju, a to, że w pokoju numero due żadna pamelka nie wisi,
jeno kalendarz z samurajami i mapa Śródziemia, a to, że mamarcela nigdy
przenigdy nie odstawiłaby rumu spowrotem na półeczkę, bo mamarcela rasowa
bałaganiara jest - potraktujmy to jako litentia poetica.
Ale nad dwoma faktami po prostu nie mogę przejść obojętnie.
"Wyjaśń" mi więc, Brainie drogi, proszę:
1. Skąd wiesz, że u mamarceli za kanapą nieco ukryty przed mało wyrozumiałą a
mocno snobistyczną gawiedzią stoi regalik, a na nim od góry Lem, potem różne
Strugackie i Bułyczowy, następnie Grabiński Stefan, Montague James i różne tam
takie opowieści z dreszczykiem, potem King, trochę Carolla, a np. Mastertona i
Lovecrafta ani na lekarstwo?
2.skąd Ty tak nagle świetnie po portugalsku potrafisz? :)))
mamarcela znowu mocno zaniepokojona i na wszelki wypadek z "Czarną magią w XX
wieku" w ręcach swoich

[braineater]

mamarcela napisała:

> "Wyjaśń" mi więc, Brainie drogi, proszę:
> 1. Skąd wiesz, że u mamarceli za kanapą nieco ukryty przed mało wyrozumiałą
a
> mocno snobistyczną gawiedzią stoi regalik, a na nim od góry Lem, potem różne
> Strugackie i Bułyczowy, następnie Grabiński Stefan, Montague James i różne
tam
> takie opowieści z dreszczykiem, potem King, trochę Carolla, a np. Mastertona
i
> Lovecrafta ani na lekarstwo?

Bo mam tak samo, czyli wszystkich frików od ufoków i straszenia trzymam na
osobnych dwóch regałach, żeby sie nie pomieszały z normalnymi i ich nie
pozarażały. O Kingu i Carollu sie kiedyś zgadalismy, więc niecnie użyłem:) O
Mastertonizm nie podejrzewam, skoro ksiązki dla ludu przeznaczone takie jak
Imprimatur leżą w skrzyni - a jak w skrzyni, to nie pomiędzy szlachetna grozą:)
Lovecrafta użyć nie mogłem, bo to nie ten klimat grozy i musiałbym potem jakis
Shoggothów wprowadzać:) a to ze masz Grabinskiego w edycji Hutnikiewicza, to
sie po prostu wie:)

> 2.skąd Ty tak nagle świetnie po portugalsku potrafisz? :)))

jbonline.terra.com.br/jb/papel/editorialistas/2006/01/15/joredl20060115001.html

i nie mam zielonego pojęcia, co napisałem:) chyba o zabójstwie dziennikarza,
ale zero procent pewnosci:)

oraz

www.freedict.com/onldict/por.html
tyle, że nie było 'chimneysweeper'a' wiec musiałaś go walnąć nim skończył
zdanie:P
aha i nie wiem, czy Est to forma która w ogóle w portugalskim wystepuje.

Tyle sekretów kuchni, chodniczek wziąłem z swojej poprzedniej chaty - piec
zresztą też, bo zawsze mnie straszył.

P:)

sekrety kuchni

[mamarcela]

eeeeeeetam
taki z Ciebie Herlok Szolmes.

A ja juz naiwna myślałam, że to sam Ociec Założyciel przebrany za
kominiarskiego portugalca przez otwór wentylacyjny mamarcelę straszył, coby jej
w księgozbiór zajrzeć. :)

mamarcela rozczarowana głęboko

ps. ja niestety z przyczyn mieszkaniowych większości głupot się pozbywam albo
do ludzi, albo do biblioteki, albo na strych. Chyba, że jestem z nimi związana
sentymentalnie, albo lubie sobie czasami zaplikować na odreagowanie, albo daję
im druga szansę w nieokreslonej przyszłości.

[mamarcela]

uwaga - miejsce zbrodni na twarzach - kominy widoczne

[ash3]

:-)))
I zdążyłam przeczytać w czasie drzemki potwora!

[mamarcela]

A ja chciałam tylko napisać, coby nie było, że ja jakieś duby smalone, albo w
ogóle niezrównoważona umysłowo jestem, iż pewna Twaczka (nicku bez pozwolenia
nie podam) słyszała na własne uszy GADAJACE GŁOŚNIKI MAMARCELI!
Co prawda krótko gadały, cicho i po angielsku, ale gadały, same z siebie bez
żadnej zachęty i to na dodatek wczesnym popołudniem, a nie jak zwykle ciemna
nocą.
pozdrawiam wszystkich wątpiących
mamarcela, ktora uwierzyła, że jednak nie zwariowała wraz z całą swoja
najbliższą rodziną

[brunosch]

taki mi się snuje dramat:
pole elektromagnetyczne (którego formą odrębną są fale radiowe) ma zawirowania.
To trochę jak trąba powietrzna, co jak się zakręci, to różne śmieci podnosi i
nimi wywija. No, ale trąbę widać (dzięki tym śmieciom), a wiru
elektromagnetycznego ludzkim okiem się nie zobaczy, bo w te fale ino migają w
szalonym pędzie.
I dlatego nie wiadomo, gdzie takie trąby lubieją się tworzyć, co jest ich
środowiskiem naturalnym, czym się żywią i jak rozmnażają.
Zobaczyć ich się nie da, ale można je usłyszeć, gdy zahaczą o głośniki.

Taki warszawski paradoks magnetyczny.

Myślisz?????

[mamarcela]

Takie to pytanie zadawał z uporem maniaka pewiem znany mi profesor biologii,
gdy jego żona również z uporem maniaka i również biolog oznajmiała mu, że ich
wspólna suczka jest w nieplanowanej ciązy. Ostatni raz zadał to pytanie na
jakieś 20 minut porzed porodem - później już nie śmiał (szczeniaki były owocem
lekkomyślności pana profesora w kwestii płotów i podkopów pod nimi) :)
pozdrawiam wraz z trąbą
mamarcela z wielkim odkryciem w dziedzinie szpinakowatości zimowej

[brunosch]

> mamarcela z wielkim odkryciem w dziedzinie szpinakowatości zimowej

* szczypta imbiru i kumin?

Nic z tych rzeczy

[mamarcela]

To znaczy to też, ale zupelnie przypadkowo zakupiłam w sobotę szpinak mrożony
porcjowany w tzw "sklepie dla biednych" czyli w lider szajsie koło GW. I co sie
okazało, że tenże szpinak (a 1,8 PLN) nie zawiera wody i nie jest mielony -
tylko drobno siekany. Nie trzeba odcedzać tak jak tego z hortexu (hortex jego
mać) i w ogóle w dziedzinie szpinaków mrozonych drugie miejsce zaraz po tym w
lisciach (ale tamten okrutnie drogi i nigdzie go nie ma). Sa rzeczy na ziemi i
niebie i tak dalej, drogi Bruno., czyli nigdy nie nalezy kierować się marka, a
samemu wypróbować.
P:-)
mamarcela z farfalami ze szpinakiem, fetą i słonecznikiem i pomidorami suszonymi

dorzucam ser kozi

[brunosch]

pojawił się "żółty" kozi, figlarnie przez panie sklepowe nazywany kozia gouda.
Dają go w Auchanie po 38 zł za kilogram, ale niestety ciężki jest, więc 30 dag
to skromny plaster.

[mamarcela]

a tymże samym lider szajsie widziałam kozi w plastrach (żółtawy a jakże). muszę
spróbować, jak juz będę miała jakiekolwiek pieniądze oprócz tych od dziecka
pozyczonych :)

inne a też głupie.

[braineater]

bo mnie męczy
Jaka róznica jest między jarzyną, a warzywem?

P:)

[3promile]

Też chciałbym wiedzieć, czy to jest synonim, czy nie jest - słyszałem teorię, że
nie, bo 'jarzyna' to może być cokolwiek zjadliwego, acz bezmięsnego, czyli na
przykład knedle ze śliwkami też są 'jarzyną'
Bajdełej - dlaczego pomidory leżą w zieleniaku razem z warzywami, chocia pomidor
jako taki jest owocem?

[mamarcela]

Sięgnęłam do papierzanej wersji słownika i tam stoi tak
Warzywo - roslina zielna, której jadalna część(..) spozywana jest na surowo, po
ugotowaniu, w przetworach lub jako przyprawa.

Jarzyna - 1. część jadalna rośliny warzywnej, roslina warzywna, warzywo
2. potrawa przyrządzona z tych roślin (gotowanych, duszonych) zwykle jako
dodatek do mięsa. Buraczki, marchew na jarzynę.

czyli knedle ze sliwkami chyba nie :(

[3promile]

W onej teorii 'jarzyna' miało znaczyć 'jarskie' i już. Newermajnd. Lepiej mi
powiedz, dlaczego nie sprzedają kalafiorów w kwiaciarniach?

[mamarcela]

Nie mam pojęcia, ale za to Kwiat kalafiora w księgarniach sprzedają.
:)
mm zastanawiająca się teraz poważnie, czy ten portugalski to nie miał nic
współnego z santerią, albo jakimś inym voodoo

[3promile]

Pierwsze Promilne Prawo Znajdowania Dobra W Czym To Bądź:

"Lepsza sąsiedzka santeria niż blokerska capoeira"

[beatanu]

3promile napisał:
Lepiej mi
> powiedz, dlaczego nie sprzedają kalafiorów w kwiaciarniach?

Dlatego, bo kalafior (i spokrewniony z nim brokuł) to zaledwie "zalążki"
kwiatów. Gdy zakwitną na całego, nie są zbyt smaczne...
Poniżej zdjęcie kwitnącego brokułu.

www.nmessences.com/healing_images/broccoli_b1.jpg
Kalafiory kwitną jeszcze bardziej spektakularnie, ale nie mogę znaleźć
odpowiedniego zdjęcia:(

A słyszałam, że w Hiszpanii sprzedają w kwiaciarniach baldachimy kopru, jako
kwiaty cięte właśnie. Ktoś może potwierdzić?

Beata po brokułowej obiado-kolacji :)

[mamarcela]

W Polsce natomiast sprzedaje sie w kwiaciarniach fioletowe kule, które są
kwiatem pewnego gatunku cebuli. :)

[beatanu]

A w Szwecji od kilku lat popularna jest kapusta ozdobna. Też do nabycia w
kwiaciarniach . Fajna o tyle, że jest odporna na przymrozki i można cieszyć nią
oko przez całą jesień...

static.flickr.com/3/3878127_837db4f46b.jpg

B:)

[kubissimo]

w Polsce nagminnie sadza to na grobach zamieniajac je w warzywne ogrodki :/

[gatta13]

Ja bym się skłaniała ku temu, że warzywo jest surowe, a jarzyna gotowana. Zgodzę się ewentualnie na gotowane warzywa, ale na surowe jarzyny to już niekoniecznie. A w ogóle to najlepsze są jeżyny. Na surowo.

jarzyna vs warzywo

[brunosch]

jarzyna, to co jest jare, czyli wyrasta na wiosnę.
natomiast warzywa - rośliny, które można uwarzyć, czyli ugotować.
***
ale i tak wszystko się pomieszało. I podaje się surowe warzywa, a jarzyny zbiera
się jesienią ;)

Co skrzypi w myszy optycznej?

[gatta13]

Od dzisiaj właśnie zaczęło. A może z głodu piszczy?

[brunosch]

To z pewnością skrzypią fotony.

[gatta13]

Yyyyy, a to są te same, co piszczały w czajniku, jak się wodę gotowało? W takim starym czajniku, bo te nowe to szumią. ;))

[kubissimo]

jaki jest sens istnienia znaczków skarbowych?

[ben-oni]

Przypomina Ci elemencie aspołeczny, że nie jesteś sam; że za wszystko trzeba
zapłacić, czy tu na Ziemi czy tam w fiskusie; że czasami coś co wydaje Ci się
bez wartości, mimo wszystko kosztuje 50 PLN; że nawet gdy starasz się o coś, co
Ci jest niepotrzebne, ale przepisy to w Ciebie wmuszją, musisz za to zapłacic
jak za niespodziewaną rozkosz.

[kubissimo]

ale ja nie dziwie sie, ze trzeba placic, tylko dziwie sie, ze mamy taki jakis
absurdzik
jutro ide robic ekspertyze obrazu i musze miec zarowno gotowke (bo nie ma nic
za darmo) oraz znaczek skarbowy za 16 zlotych (bo nie ma nic za darmo bis)
ja im chetnie zaplacilbym cala suma gotowka, zeby mi tylko nie kazali latac po
miescie w poszukiwaniu znaczkow, ale tak se ne da... :/

[3promile]

Ano tak już jest, że jakiś świstek z pokwitowaniem gdzieś tam się zabradziażyć
może, a znaczek odpowiednio pośliniony czymie się na dokumencie na wieki...

[kubissimo]

a co to za problem zgubic swistek ze znaczkiem? :)

[gatta13]

Otóż, moi drodzy, znaczki skarbowe są przede wszystkim po to, żeby kasjer je sprzedający miał zajęcie. Bo z takim znaczkiem to trzeba tak:

1. Założyć zeszycik: tabelki, krateczki, daty - data przyjęcia ze skarbca, ilość sztuk z każdego nominału, wartość wszystkich z danego nominału, wartość wszystkich razem, ilość sztuk wszystkiego do kupy.
2. Przychodzi klient po znaczek za 16 zł. Należy dać mu zatem znaczek za 10zł, znaczek za 5zł i znaczek za złotówkę. Te po 5 się skończyły? No to trzy po dwa złote, a może zamiast złotówki dwa po 0,50.
3. Wszystkie sztuki pieczołowicie odpisać w kajeciku. Było: 26po10=260, jest 25po10=250. Odpisać ilosci i odjąc wartości.
4. Zaksięgować sprzedaż w bankowym systemie informatycznym: także sztuki i nominały.
5. Po skończeniu pracy policzyć pozstałe znaczki, przemnożyć ich ilość przez nominały, sprawdzić z wykonanym przez kontrolera wydrukiem z systemu.
6. Dać zeszycik ze znaczkami kontrolerowi do sprawdzenia.
7. Zapomnieć o znaczkach przy liczeniu kasy i mieć nadwyżkę 16zł.

No i Ty się pytasz, jaki w tym sens. Głęboki!

[kubissimo]

to sie moze przysnic
oj oj

[kubissimo]

sa kraje, ktore mowia stanowcze E TAM systemowi metrycznemu i maje te swoje
dziwne jednostki miary
sa kraje, w ktorych calkiem nie po bozemu jezdza lewa strona ulicy

a czy sa kraje, ktore maja w nosie ten oficjalny podzial na strefy czasowe i na
przyklad wylamuja sie o godzine lub dwie od standardow wyznaczanych przez
Greenwich?

[nienietoperz]

Nie ma czegos takiego, jak 'standardy wyznaczane przez Greenwich'. Kazdy kraj
ustala sobie we wlasnym zakresie polityke czasowa, zazwyczaj starajac sie zrobic
to w miare adekwatnie do slonecznych wschodow i zachodow, ewentualnie w miare
tak jak sasiedzi (i dlatego np. Portugalia = 1 godzina do przodu wzgledem UK).
Czasami
pozostaja kwestie samodzielnosci, niezaleznosci, itp. - moim ulubionym
przykladem jest Nepal, ktory bardzo chcial miec czas inny niz Indie, i w efekcie
ma. 15 minut roznicy.

Pozdrowienia,
Nienietoperz

[ben-oni]

Kiedyś, w średniowieczu, każdy kraj inaczej liczył czas, to znaczy, że kiedy
indziej miał Nowy Rok i zmianę daty!!! Różnie to było. Czasem w Wielkanoc
(święto ruchome!!!), Boże Narodzenie, Trzech Króli itd. Doszło do tego, że
pewne zdarzenia historyczne były różnie datowane (w latach) w kronikach
Angielskich, Niemieckich, Francuskich... Dlatego między innymi reformy
Grzegorza dotyczące kalendarza.

[kwiecienka1]

moje pytanie:
po co nam Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji?
co oni robią?
przecież nie układają ramówek, od tego każda stacja ma radę programową
hmmm, cokolwiek robią jest to na tyle ważne, że każdy chce mieć tam swojaka: i
rząd, i prezydent, i środowisko mediów
no więc, po co oni?
pozdrawiam
Kwiecienka w drodze do pracy
(nauczyciel do pracy! w ferie! ble!)

[kubissimo]

pociesz sie, zejeszcze masz ferie
u nas z powrotem szkoła, szkoła & szkoła

[aaneta]

Czym się różni zamieć od zawiei?

a mówią, że Eskimosi znają 150 słów na określenie

[brunosch]

zamieć, zawieja i jeszcze do tego jest zadymka.

Eskimosi znają 150 słów na

[brunosch]

na określenie śniegu. Miało być...

[braineater]

jeden z większych antropologicznych mitów. Tak naprawdę znaja około 15-20,
czyli mniej wiecej w normie:)

P:)

[beatanu]

braineater napisał:

> jeden z większych antropologicznych mitów. Tak naprawdę znaja około 15-20,
> czyli mniej wiecej w normie:)

I tutaj będę polemizowała choć nie do końca w temacie :) Nie wiem jak Eskimosi,
ale Szwedzi mają tych określeń całkiem sporo i jedak ciut więcej niż 15 - 20...
Parę lat temu dotarłam do fajnej strony domowej Klubu Łyżwiarzy
Długodystansowych (są tacy?) w Sztokholmie. I na tej stronie, oprócz miliona
ciekawych informacji zamieszczony jest słownik pojęć związnych z lodem (ci
łyżwiarze po zamarzniętych jeziorach sobie jeżdżą) i śniegiem. Ponad 1200 haseł
zawierająłcych wyrażenia dialektalne, poetyckie metafory ale też mniej lub
bardziej specjalistyczne terminy lodowo-śniegowe. Tych specjalistycznych
doliczyłam się 40, a doszłam tylko do literki "d", bo na dalsze liczenie nie
miałam czasu (ani ochoty).

Gwoli sprawiedliwości należy dodać, że szwedzki, przez swoje złożenia ma
nieskończone możliwości słowotwórcze i np. taki "lód jednodniowy" jest po
szwedzku jednym wyrazem... Ale taka sobie szczelina w lodzie może nazywać się
na pięć różnych sposobów w zależności od tego czy szeroka, czy długa, czy kręta
czy prosta, pokryta pod spodem kruchym lodem, czy zupełnie otwarta... Eh, aż
się wierzyć nie chce, że tutaj przeciętni użytkownicy języka wiedzą o co
chodzi... Bo kto w Polsce wie, co to przetaina albo płoń?

Pozdrawiam śnieżnie-nielodowo-niezamieciowo-niezawiejowo :)

[braineater]

beatanu napisała:

Eh, aż
> się wierzyć nie chce, że tutaj przeciętni użytkownicy języka wiedzą o co
> chodzi... Bo kto w Polsce wie, co to przetaina albo płoń?
>
> Pozdrawiam śnieżnie-nielodowo-niezamieciowo-niezawiejowo :)

Spróbuje bezguglowo, na samych skojarzeniach i przypominajkach z Czarnego Lodu:)
Przetaina - cieńka warstwa lodu, co kiedyś była gruba, ale wzięła i rozmarzła,
tyle, ze nie do końca.
Płoń - pewnie długa, równa tafla konkretnie grubego lodu - za skojarzenia z
błonią.

P:)

[beatanu]

braineater napisał:
> Spróbuje bezguglowo, na samych skojarzeniach i przypominajkach z Czarnego
Lodu:
> )
> Przetaina - cieńka warstwa lodu, co kiedyś była gruba, ale wzięła i
rozmarzła,
> tyle, ze nie do końca.
> Płoń - pewnie długa, równa tafla konkretnie grubego lodu - za skojarzenia z
> błonią.

Masz wspaniałą pamięć! Chociaż nie do końca...

Płoń to pojęcie bardzo szerokie - najprościej: dziura w lodzie, większa lub
bardzo duża, powstała z przyczyn najróżniejszych.
A przetaina to rodzaj płoni - taka podłużna niezamarznięta do końca (albo w
ogóle) warstwa lodu. Powód - podwodne prądy, wartki nurt rzeki.

Z dziedziny kriologii masz zaliczone! (chociaż to jest w pewnym rodzaju
oszustwo, bo Ty czytałeś Czanego Kraba :)

Ale to nie zmienia faktu, że przeciętny Szwed kojarzy te terminy, nawet bez
lekturki i bez specjalnego zainteresowania łyżwiarstwem długodystansowym. Po
prostu te słowa istnieją w jego świadomości tak jak w naszej świadomości
istnieją zawieje i zamiecie, chociaż nikt do końca nie jest pewien dokładego
znaczenia...

Pozdrawiam porannie!

[mamarcela]

Zdecydowanie nie jestem Eskimosem. I chociaz moje podwórko ślicznie wręcz
anielsko wygląda pod śniegiem to proponuję jedno jedyne optymalne rozwiązanie w
temacie sniegu - a mianowicie jego BRAK. Przynajmniej do przyszłej Gwiazdki.
Pytanie zadane przez Anetę nurtuje mnie od wczesnego dzieciństwa i ciągle
słyszę przed uszami duszy mojej słowa wypowiadane przez Wicherka "zawieje i
zamiecie śnieżne". Zawieje zawiewają, a zamiecie zamiatają?

[aaneta]

Ale w wiadomościach meteo zawsze mówi się: "zamiecie i zawieje snieżne", więc
wyglądałoby na to, że to różne pojęcia.

[ben-oni]

I tu się mylisz! Mówią Wicherki: "Zawieje i zamiecie", zawsze w tej kolejności.
Możliwe, że to istotne. Najpierw zawieje, a później zamiecie.

[aaneta]

A to był test na czujność ;)

[beatanu]

No chyba niczym oprócz tego, że zamieć (oprócz śnieżnej) może też być piaskowa,
albo pyłowa. Zamieć śnieżna, zawieja, śnieżyca i zadymka to mniej więcej
synonimy - przynajmniej według mojego rozumienia definicji z uniwersalnego
słownika j.polskiego.

A mnie zawsze wydawało się, że zamieć to padający śnieg z nieba + wirujący
śnieg już opadły (to samo co zadymka) a zawieja - to wtedy, gdy już przestało
padać, ale ciągle jeszcze duje i wznosi tumany śniegu.

Ale namieszałam :)

zawieje i zamiecie

[aaneta]

beatanu napisała:
> A mnie zawsze wydawało się, że zamieć to padający śnieg z nieba + wirujący
> śnieg już opadły (to samo co zadymka) a zawieja - to wtedy, gdy już przestało
> padać, ale ciągle jeszcze duje i wznosi tumany śniegu.


A nie na odwrót? ;)

[beatanu]

aaneta napisała:
> A nie na odwrót? ;)

Może i tak ... Ale śnieg może drogę zawiać ale już niekoniecznie zamieść ;)
I to chyba na zasadzie analogii.

[mamarcela]

Przyczynek do guglizmu. :)
Gugiel zaprowadził mnie na manowce.
Poszukiwania książki o zjawiskach meteorologicznych, która na pewnio dzieckom
kupiłam, doprowadziły mnie do wścieklizny.
Natomiast zwykły papierzany słownik języka polskiego wytłumaczył wszystko.
a więc najpierw jest zawieja "śnieżyca połączona z silnym wiatrem", a potem
ewentualnie zamieć "Zjawisko unoszenia tumanów sniegu z powierzchni ziemi przez
podmuchy silnego wiatru"
ale oba słowa w języku potocznym mają to samo znaczenie "śnieżyca"
czyli zawieja faktycznie zawiewa, a zamieć zamiata tylko do góry.

P:)
mamarcela poszukująca prawdy

[ben-oni]

Szymczak?
No i co? nie mówiłem, że papier rulez! (w dyskursie o guglowaniu i wikłaniu)

[mamarcela]

A ponieważ PWN podaje również definicje słowa zadymka "gęsty snieg padający
przy silnym wietrze"
nie mogę się oprzeć tuwimowej

„Zadymka”
Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg
Zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi

Bezprzyczynny mój dzień, bezsensowny mój wiek
I te ślady bezładnych moich kroków po ziemi.

Czy to dobrze, czy źle: tak usypiać we mgle?
Szeptać wieści pośnieżne, podzwonne, spóźnione?

Czy to dobrze, czy źle: snuć się cieniem na tle
Kołującej śnieżycy i epoki przyćmionej?

Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg
Zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi.

[kwiecienka1]

trochę się waham bo podobno potrafię cały wątek roz...yć, ale zaryzykuję:
przecież jest nawet ten stary dowcip:
Policjant (czy ktośtam) pyta dozorcę:
-Dlaczego nie zamiótł pan śniegu?
-Ano bo mówili w telewizji, że zawieje i zamiecie...

więc najpierw zawieje, potem zamiecie

[brunosch]

podejrzewam, że co do "zamiecie" to raczej zamiecie cieciem. Nawet zawianym.
Czyli najpierw cieć się zawieje, potem dopiero zamiecie. Może jeszcze dać dymka
i wtedy fulwypas - zadymka, zawieje i zamiecie

o/T

[nienietoperz]

Od razu przypomina mi sie, kiedy dzieki nieocenionej Zonie poznalem slowo
'cieciorka'. Wydawalo mi sie nieco absurdalne i probowalem testowania roznych
znajomych na okolicznosc 'cieciorki'. Stosunkowo najlepsza odpowiedz dostalem od
kilkunastoletniego siostrzenca: 'Czy to rodzaj zenski od ciec?'

smiac sie czy plakac?

[blue.berry]

nie wiem gdzie to wkleic wiec wklejam tutaj bo ten topic ma w tytule slowo
glupie.
to takidzisiejszy gwozdz do trumny czy tez wisienka na torcie naszej codziennej
rzeczywistosci:(

www.opoka.org.pl/biblioteka/I/IL/harry_potter-gk2.html

[aaneta]

A widziałaś mój link w wątku śmieciowisko do cudownego medalika? Pasuje jak ulał :(

[mamarcela]

cudne.
I w ten to sposób okazało się, żem nie tylko matka toksyczna, ale na dodatek
niewinne dusze mych dziatek przy pomocy harry'ego pottera (apage satanas)
indoktrynująca
chyba mi prawa rodzicielskie odbiorą, bo nie tylko nie zniechęcam, ale wprost
przeciwnie
pozdrawiam
mamarcela w drodze do miejsca gdzie legnie krzyżem na wieki wieków, bo co jej
pozostało

[noida]

To jest też dobre:

www.opoka.org.pl/php/komentarze/komentarze.php?msg_id=23906&action=show
Ogólnie wychodzi na to, że wszystkie bajki są be, a Tolkien jest uboższy w
treści niż HP. No, ciekawe, ciekawe...

[daria13]

Oglądając przed godziną koncert muzyki Góreckiego w wykonaniu Kronos Quartet
przypomniałam sobie dręczące mnie od dawna pytanie: jak powstaje muzyka? Chodzi
mi tutaj głównie o duże formy muzyczne: symfonie, czy opery na przykład. Jak ta
muzyka powstaje w umyśle kompozytora? Jak on jest w stanie to rozpisać na tyle
instrumentów? A zapisanie potem tego wszystkiego? Jako osoba kompletnie
niemuzykalna obawiam się, że nigdy nie umiałabym nauczyć się zapisywania muzyki
i z ogromnym podziwem patrzę na Julkę, która po kilkakrotnym wysłuchaniu utworu
z filmu Pan od muzyki potrafiła zagrać motyw przewodni na swoim flecie. Dla
mnie to czarna magia.
Na marginesie, koncert o którym wspominałam był ABSOLUTNIE genialny. Wbiło mnie
w fotel. Jak to jest, że osoba niemuzykalna, pozbawiona słuchu muzycznego, może
tak kochać muzykę, tak ją przeżywać. To też jest dla mnie niepojęte:)
P:)

[kwiecienka1]

:)
a dlaczego takie mądre pytanie jest w wątku "głupie pytania"?
kompozytorzy są wielcy po prostu, tylko wyglądają jak przeciętni ludzie :-)
Mozart takie rzeczy to już w przedszkolu robił, a my, śmiertelnicy,
leżakowaliśmy, układaliśmy klocki i piliśmy tran...
oni na pewno mają coś w mózgu, coś co pozwala im syszeć wszystkie instrumenty
na raz i potem po prostu zapisują to, co słyszą :)
jak dyktando
podobno nie ma ludzi bez słuchu muzycznego, każdy go ma, tyle że nie wszyscy go
używają do tworzenia muzyki (to tak jak z tańcem - tylko niewielu tak naprawdę
nie potrafi tańczyć, reszta nie próbowała albo się wstydzi)
a kochać i przeżywać muzykę na szczęście może każdy :)

[noida]

Mnie się zdaje, Dario, że tego można się nauczyć... To znaczy zapisywania nut.

Ja umiem tylko odczytywać nuty (mniej więcej) i potrafiłabym też, metodą prób i
błędów, odegrać jakiś utwór na instrunemcie. Na słuch, bo tak długo szukam
jakieś nuty, aż znajdę tę, która pasuje.

Natomiast napisanie symfonii to dla mnie też coś niepojętego.

winda

[kubissimo]

po cholere sa te sznury u spodu windy?