wychowanie...

[aolka]

uslyszalam, kiedys i teraz niedawno znowu, ze jestem za ostra dla paszczura.
i nie daje mi to spokoju, bo uwazam, ze jestem bardzo wyrozumiala matka. ale
jakies granice musi znac! na dzikusa nie musi prezciez wyrosnac...
i mysle, mysle i niestety niczego madrego nie wymyslilam, wiec pomyslalam
sobie, ze was spytam, w koncu znamy sie juz dwa lata :))
jak wychowujecie maluchy?? pozwalacie im robic co chca, robicie to co one
chca, czy musza robic to co wy powiecie??
ale prawde poprosze ;)

[renik.w]

Kiedys powiedziała mi "teściowa" , że widać kto tu trzyma dyscyplinę :)) - nie
jestem ostra , ale trzymam "ostre" zasady - Igor zna swoje granicę choć nie raz
próbuje je nagiąć :) - dzieki temu nie znamy czegoś takiego jak wrzaski w
sklepie bo on coś chce , nie zdażają się cyrki na spacerach - niestety w domu
ma swoje napady jak czegoś mu nie pozwole , ale mam i na to metodę - hehe ;))
pozdr

[aolka]

jesoooo.... renik o tej porze masz juz sile na myslenie?!! podziwiam.
weszlam na zdjecia i..... pieekkneee oczy!!!!!przepiekne!!!!!!
pozdrowienia

[jalita]

Witam - hmmm ... wychowanie to u nas tez baardzo aktualny temat! tyle, ze ja
slyshe raczej odwrotnie - podobno we wszystkim poblazam. W kazdym razie czesto
mam problem i zastanawiam sie czy juz nalezy "zaciagnac" hamulec, czy jeszcze
mozna malej na troche pozwolic. Generalnie to u nas jest tak, ze Mala ma klpoty
z akceptowaniem zakazow i nakazow, tzn. akceptuje ale zawsze najpierw jest
NIE!!! i wrzask protestu, a dopiero potem robi to czego od niej wymagam. Czy to
naprawde pierwsze oznaki rozpuszczenia???
Z drugiej strony bardzo czesto biore core podstepe, wtedy wshystko jt ok i mam
cudownie grzeczne dziecko, ale to przeciez nie o to chodzi. W kazdym razie ja
podziwiam Mamy,ktore sa konsekwentne w postepowaniu. Aolko - tak trzymaj! Ja
musze nad soba popracowac i byc bardziej zdecydowana - nasze dzieciaczki sa
jeszcze male, ale co bedzie za pare lat...???
Pozdrawiam serdecznie.

[mama_pysiaczkow]

oj rozpuszczamy rozpuszczamy Maluchy.
Widzimy je praktycznie w weekend wiec nadrabiamy stracony czas. w tygodniu to
tylko rano i wieczorem. Nianię mają nową od 2 miesięcy i niestety ta jest
bardzo pobłażliwa. Przy nas sie słuchają ale zawsze stosowaliśmy zasadę - znim
zakarzemy to zastanowimy sie czy na pewno warto o to "walczyć" - bo niestety
bunt się przytrafia :-)))
Ale generalnie to dzieci są grzeczne,wrazliwe i pomocne. No cóz - nie pochwalam
bezstresowego wychowania ale z uwagi na ograniczoną ilosć czasu jaką im
poświęcam staram się w weekendy oddać sie całkowicie do ich dyspozycji. Jednak
nie przekraczamy granic rozsądku :-)))

[serducho_m]

ja juz o wychowaniu nie mam sily... czasem sie zastanawiam czy to tak naprawde
my wychowujemy te nasza Oliwke czy ona nas...
wrzaski, bunty, protesty, histeria na porzadku dziennym... mam szczera nadzieje
ze to sie jakos kiedys skonczy...
co z tego ze jestesmy konsekwentni, ze nie jest tak ze mama zakaze a tata
pozwoli, co z tego ze duzo wolnosci ma, ze granice sa jasno wyznaczone, kiedy
po prostu to wszystko nie zdaje egzaminu, prosby, grozby - nawet - o zgrozo -
klaps nie pomaga wcale, szantaz tez nie, 1000 razy uslyszy ze czegos nie wolno -
i tak zrobi to 1001 raz...
za surowi raczej nie jestesmy, staramy sie po prostu by wiadomo bylo co wolno a
czego nie...

[aolka]

cos widze, ze rozpuszczone te nasze sierpniaczki :)))
i na dodatek wyszlo mi, ze faktycznie za duzo wymagam :) ojojojojooojjjjj

pozdrowienia

[bea.bea]

no cóz , nie będe ukrywac , żem matka wredna, i despotyczna...
moje dziecko moze nie chodzi jak w zegarku, ale pochwalic sie moge rzadzic w
domu to mu sie nie udaje...
jak powiem nie, to chocbym potem w kące po kryjomu płakała..( ja oczywiście0
jest nie i juz...
z kar to skutkuje stanie w kącie....i zwykle kończy sie tym , że ...mamusiu ja
woje sprzatac...
lezenie podłogowe skończyło sie kiedy , wywlekałam go do przedpokoju i tu mógł
sobie lezec do woli....( nic w zasięgu reki)
i co jest moja dumą , to zwykle pyta zanim coś weźmie, ale tego to nie wiem jak
zrobiłam...

nie bije mojego dziecka...kiedy mnie doprowadza do pasji to go , wyprowadzam do
innego pokoju...i mówię , że jestem zdenerwowana, więc jak sobie przemysli to ma
przyjśc...

mysle , że miłośc w połączeniu z konsekwencją ..dje efekty...
co do konsekwencji...to kurcze 5 razy musze sie zastanowic zanim powiem , jak
nie to....:)

[serducho_m]

bea.bea napisała:

>
> mysle , że miłośc w połączeniu z konsekwencją ..dje efekty...
>
a ja mysle ze to jeszcze zalezy od dziecka... jak wspomnialam - co z tego, ze
sie jest konsekwentnym i kocha dziecko bardzo mocno, skoro ono po prostu ma
taki charakter, ze nie i koniec... i stanie w kacie nie pomaga,i w ogole nic. i
tyle.
ciagle mi sie chce plakac jak slysze jak to sobie wszyscy swietnie radza, jak t
o ich dzieci sluchaja, jakie sa kochane i w ogole. nasza Oliwka jest cudowna,
kochana i wspaniala, opiekuje sie swoim braciszkiem tak, ze mi lzy z oczu
wyciska, pomaga mi na kazdym kroku... pod warunkiem ze chce. jak jej trybik
przeskoczy na nie, albo na "ja chce i daj mi to" to zmienia sie w diabelka na
ktorego nie ma rady i tyle. wyje, krzyczy, trzesie sie i w ogole. o.

[barbamama]

HMM rozpuszczamy "Króla Maciusia" ale chyba w zdrowy sposób. Nie ma mowy o
jakiejs histerii.. Jak już się zdarzy to nie podejmujemy żadnej dyskusji dopóki
się nie uspokoi, pozwalam na wyrzucenie wszystkich emocji, ale muszę pilnować
aby w złości np nie uderzył dziewczyn.
Jestem "ostrą mamusią". Moje dzieciaki wiedzą ze mówię góra 3 razy, potem
przestaję ładnie prosić.
Pewnie że i znajdują się kompromisy, ale nie wyobrażam sobie sytuacji aby moje
dzieci rządziły mną. Narazie zdecydowanie jest odwrotnie. Przede wszystkim
staram sie byc prawdomówna: jak obiecam , powiem -to tak będzie, jesli się nie
uda- przepraszam i wyjaśniam. Nie ma u nas słowa "kara"- jest ponoszenie
konsekwencji za swoje zachowanie, jest bardzo dużo umów, także obowiazujących
nsa: Rodziców. "Nie" zamieniam na "tak"- to jest bardzo fajna metoda np mamo
moge iśc do Weroniki, zamiast, nie bo coś tam, mówię oczywiście ale po
obiedzie, jak odrobisz lekcje, jak zadzwonisz i zapytasz mamy Weroniki czy
mozesz.
Rozmowa z moim Maciusiem:
M: mamo siku
Ja: Biegniemy synku, szybko (już nad kibelkiem) ale pięknie wołasz siusiu,
jestem z Ciebie bardzo dumna
M: ja też jestem DUMNA OD CIEBIE
Ja: Jesteś ze mnie dumny??? A co ja takiego robie ze jestes ze mnie dumny??
M: No..świetna jestes !

Hmm to chyba nie jest ze mna tak źle :)

[monika_lwo]

Barbaramama hahaha, całusy dla Maciusia...no booski jest!
Ja rozpuszczam młodą, ale bardziej chyba rozpuściłam syna i to się troszku
odbija teraz...więc staram się nie dopuścić do wchodzenia sobie na głowę. Czy
mi się udaje???Czasem wydaje mi się, że tak, a czasem, ze nie. Okaże się po
latach.