Maruda...

[mami2]

Kurde, to już moja piąta firma w której obecnie pracuje. Im jestem starsza,
tym mam mniej cierpliwości do ludzi, procesów zachodzących w firmie a
zwłaszcza do tzw. włascicieli. Z każdym dniem uświadamiam sobie coraz
bardziej że nie jestem jednak stworzona do pracy dla kogoś. Swoją firmę
rozkręcałam w 97 roku, miałam wtedy 22 lata, byłam szalona, to fakt, miałam
może 1 tys. kapitału i rozklekotanego malucha...ale czułam ze to co robie ma
sens, że ma to sens przede wszytkim dla mnie. Ale sprawy potoczyły się tak a
nie inaczej. I zostałam etatowcem. 8-godzin spędzonych w biurze to jak ciasny
gorset z którego nie mozesz sie uwolnic i tak lata mijają...Czasem mnie
bierze taka chęc powrotu do przeszłości, pójscia znowu na zywioł, postawienia
wszystkiego na jedną kartę, niech sie dzieje wola nieba! Ale potem przychodzi
refleksja i otrzeźwienie...dzieci, kredyty, rachunki które trzeba spłacac...
Macie pomysł na jakis fajny biznes?:D
To se pomarudziłam....

[chloe30]

Ja mam, pielęgnuję w sercu myśl, że może za rok - musze gotówki troche zebrać.
Ale wybaczcie, że Wam nie wpoeim - mam fioła na punkcie "zapeszania" :))))

[sonrie]

Największa w Unii Europejskiej hodowla Leosiów :PPP

[chloe30]

sonrie napisała:

> Największa w Unii Europejskiej hodowla Leosiów :PPP

hehe, no coś w tym kierunku :)))

PS: Kiedyś już byłam jedną nogą na Malediwach - pochwaliłam się - i doopa....

[mami2]

No ja też cały czas cos kombinuje w tym kierunku, podpatruje, analizuje,
wymyślam, obliczam, ale to nie są jakies sprecyzowane pomysły. Myśle ze zawsze
brakuje mi takiego 200% pewności ze to co chciałabym zrobić jest naprawde
dobre. Bo mając tę pewność wolałabym naprawde te 8 godzin poświęcac na
wdrażanie tego w zycie!
--

[chloe30]

Dla mnie jest jedno najważniejsze co przemawia za - brak szefa. No jak ja kurde
nie cierpie mieć szefa :P
Ale ryzyka się boję bardzo, tym bardziej, że jakby co - to wchodzimy w to razem
z Rafałem.
I wtedy jakby co - oboje leżymy i kwiczymy.

[mami2]

Ja weszłam w 97 r. w interes ze swoim męzem (wówczas jeszcze niemęzem). Bardzo
mi wtedy pomógł, myśle ze był siła napędową tej firmy. W dzisiejszej sytuacji
chyba wolałabym nie wracać do tamtego układu. Jedno z nas musi mieć stałą,
pewną pracę. I niech to będzie on. Zwłaszcza że jest dobry w tym co robi:)

[andorinha]

mi jak na razie jest dobrze
szefa mam dobrego
dba o rozwoj, wysyla na konferencje, kupuje to o co poprosze...np plaski monitor
bo nieplaski zajmuje mi za duzo miejsca na biurku. Poza tym dzwoni jak jedzie na
narty, robi swietny most (taki lekki alkohol z jablek i gruszek), n fajny facet
jest :-)

[sonrie]

No właśnie: ja się zdecydowałam tylko dlatego, że małż pracuje na etacie, i to dobrym. Na razie sobie nieźle radzę, a jakby co - mam plecy. Jestem straszny tchórz!

[katimai]

a ja jeszcze na studiach poszłam na żywioł, on miał pomysł, ale zero chęci do
podjęcia ryzyka, więc wzięłam wszystko na siebie, w kilka dni wymyśliłam nazwę,
załatwiłam sprzęty, firmę zarejestrowałam w swoim pokoju :) załatwiłam jedna
firmę kóra dała nam na przelew i to miesięczny - i tak bez zadnego wkładu
zaczęłam to kręcic.
jak sobie teraz przypomnę to mi się śmiac chcę , jak załatwiałam klientów w
dużym pokoju heheh, z czasem wynajęłam lokal - i to w naprawdę dobrym miejscu,
powiększyłam asortyment,zatrudniłam pomoc, nawiązałam kontakty za granicą,
importuję, eksportuję itp.
a on sobie siedzi na etacie i tylko profity zbiera , cwaniaczek :))
warto czasami zaryzykowac ,
gdyby nie to, że tak się stało to nie wiem co bym w życiu robiła, nie miałam
jakos wizji a wykształcenie mam raczej noo, nie w moim typie (informatyk:)))

[sonrie]

No to ja do pracy, czas zarobić na chleb i waciki! Pozdrowienia dla etatowców :)

[czarneoczy]

Cóż, ja etatowiec jestem.
Czasem mi się też marzy własna, tylko moja moja MOJA firemka, nawet wiem jaka,
ale też nie wygadam bo zapeszę jeszcze ;))
A na razie pracuję te 8 godzin w tzw strefie budżetowej na dodatek, a że lubię
swoją pracę to nie krzywduję sobie za bardzo. A co najważniejsze dla mnie, to to
że mam możliwość spokojnego urodzenia i podchowania dziecka. I wrócę na swoje
stanowisko i z tą samą pensją... może to żałosne powody, ale po przeglądach
przejść dzieciatych i zaciążonych koleżanek cholernie zapewniające spokój ducha
chociaż w tej kwestii ;)

[chloe30]

czarneoczy napisała:
A co najważniejsze dla mnie, to t
> o
> że mam możliwość spokojnego urodzenia i podchowania dziecka.


Jezusie nazareński, przeczytała POCHOWANIA i mi się włos zjeżył!!

[conejito13]

chloe, pliz, idz juz na szkolenie:) albo zajaraj fajka, hehehe...