nodders & shakers

[kubissimo]

czyli coś, co kiedyś wałkowaliśmy na angielskim
generalnie chodzi o pierwsze zdanie (ew. zdania) z książki, którą bierzemy do
ręki. Nodder to taki początek, który sprawia, że w zachwycie kiwamy głową i
od razu niesiemy książkę do kasy i kupujemy, shaker sprawia, że z niesmakiem
kręcimy głową i odkładamy pozycję na półkę

przypomniało mi się przy okazji książki Petera Zihaly'ego "Ostatnia
oknożyrafa", którą to po pierwszym zdaniu bez wahania zabrałem z półeczki
NOWOŚCI w mojej ulubionej bibliotece, a teraz nie mam czasu, coby ją
przeczytać :///

w każdym razie początek brzmi tak:

"Pierwszą literą węgierskiego alfabetu jest A. Pierwszą literą chorwackiego
alfabetu jest A. Pierwszą literą serbskiego alfabetu jest A. Pierwszą literą
bośniackiego alfabetu jest A. A ≠ A."

[braineater]

Pierwszaki mam dwa, co mnie zachęciły do kupna ksiązki:

"Lepiej umrzeć niż pracować" od którego zaczyna się szalencze Deo Gratias
Sevrina
i
"Był to dzień w którym eksplodowała moja babcia" które wprowadza w rewelacyjną
Crow Road Iana Banksa

A szejkerów nie pamietam:)

P:)

[ash3]

Pięc opowiadan "Idioci" Jacoba Arjouni. Pierwsze zaczyna się tak: "Wrózka
przyszła do Maxa w pewien wiosenny ciepły wieczór, kiedy siedział przy stoliku
na zewnatrz berlińskiego lokalu Ricos Sporteck, pił piwo i myślał: najgorsze
jest to, że idioci są zbyt głupi, żeby dostrzec swój własny idiotyzm".
Nie zdradzę, co było dalej, ale ciekawe (gdyby to dało się sprawdzić) jakie
wrażenie zrobił na was Max po tym pierwszym zdaniu?

Sam początek (dwa akakpity, nie pierwsze zdanie) "Kroniki ptaka nakręcacza"
zdecydował też że kupiłam natychmiast książkę. Nie dlatego, że jest taki
porywający (bo nie jest), ale zaciekawiła mnie historia o kimś, kto w ten sposob
podchodzi do gotowania makaronu...

[kubissimo]

dla mnie raczej shaker

ostatni weekend spedzalem z moim bratankiem (lat 2 i pół). na zmianę
oglądaliśmy 'zwierzątki' (czyli "Epokę lodowcową") i czytaliśmy 'Boba' (czyli
jedną z książek o budowniczym Bobie)
i tak czytałem na głos pierwsze opowiadanie zastanawiając się, czy to jest
shaker, czy nodder:
"Nadeszła Gwiazdka. Koparka, Spychacz oraz inne maszyny były bardzo
podekscytowane. Uradowana Betoniarka kręciła się w kółko jak szalona."

;)

[stella25b]

> Nie zdradzę, co było dalej, ale ciekawe (gdyby to dało się sprawdzić) jakie
> wrażenie zrobił na was Max po tym pierwszym zdaniu?
>

Nie moge wziac udzialu w konkursie bo czytalam "Idiotow" ale tak szczerze
powiedziawszy, to akurat nie Max zapadl mi w pamiec, tylko ten asystent
rezyserii z klasyczna depresja chyba z drugiego opowiadania.

[ash3]

stella25b napisała:

> > Nie zdradzę, co było dalej, ale ciekawe (gdyby to dało się sprawdzić) jak
> ie
> > wrażenie zrobił na was Max po tym pierwszym zdaniu?
> >
>
> Nie moge wziac udzialu w konkursie bo czytalam "Idiotow" ale tak szczerze
> powiedziawszy, to akurat nie Max zapadl mi w pamiec, tylko ten asystent
> rezyserii z klasyczna depresja chyba z drugiego opowiadania.

Tak, on także... Muszę powiedziec, że nie mogłam się zdecydować, która z postaci
jest mi bliższa. W każdym razie uważam, że sa to "wiwisekcje" przerażajaco
bliskie skrytym czy też zawstydzajacym cechom zupełnie zwykłych ludzi.
Przerażająco, bo doskonale są te życia opisane, własnie poczawszy od gestów,
wyglądu, nawyków (jak siadanie przy stoliku w kawiarni) po ujawaniającą sie
nagle tajemnice z przeszłosci czy beznadziejną cechę.

[stella25b]

"wiwisekcje"??!! Nigdy nie wpadlam na to, ze jakas dobra Fee moze sobie w ten
sposob eksperymentowac. Faktem jest, ze te opowiadania sa wyjatkowo
naturalistyczny sposob przedstawione.

[ash3]

Dobra Fee to wrózka? Mialam na myśli "wiwisekcje" (celowo w cudzyslowie) autora
na postaciach;-) Wrózki niewinne!

[stella25b]

Fee to wrozka, wlasnie. Ale taka niewinna to ona znow nie jest. Jej pojawienie
sie rozpoczyna lawine dziwnych zachowan bohaterow w wyjatkowo pesymistycznej
formie.

[ash3]

stella25b napisała:

> Fee to wrozka, wlasnie. Ale taka niewinna to ona znow nie jest. Jej pojawienie
> sie rozpoczyna lawine dziwnych zachowan bohaterow w wyjatkowo pesymistycznej
> formie.

Hm, to prawda. Po skonczeniu czytania pare dni temu koncentrowalam sie na tych
postaciach i na tym, jakie (i dlaczego takie) wrażenie te opowiadania na mnie
zrobiły. Ale masz racje, wrozki (jest ich chyba kilka) nie sa calkiem niewinne,
tylko ich zjawianie sie jest tak opisane, jakby bylo jakims światelkiem w tunelu
- wystarczy tylko dobrze zastanowić się nad zyczeniem i wypowiedzieć to.
Tymczasem powodują więcej zamieszania niż bohaterowie mogliby sami - bez ich
ingerencji - sobie zafundować. Bardzo przewrotne te opowiadania, bardzo!

Ale czy myślisz że wróżki można ocenić jakoś jednoznacznie? Np czy mają dobre
intencje (lub też czy Szef ma dobre...) czy też są raczej przewrotne, jak np Puk
u Szekspira (no, nie są takie, ale tak tylko porownalam)?

[stella25b]

Mam wrazenie, ze wrozka jest kluczowa postacia w tych opowiadaniach. Ona jest
katalizatorem przedsiewziec bohatera, w ktore on sam sie uwiklal i z ktorych
sam musi sie wydostac. Opowiadania przypominaja nowoczesna bajke, ktora dobrze
sie konczy i zawiera jakis moral. Wrozka pcha bohatera w "czarna sytuacje" a on
sam sie z niej wydostaje i na dodatek zaczyna rozumiec swoje bledy. Dla mnie to
jakby przenosnia hasla "z kazdej sytuacji jest wyjscie". W tym przypadku
optymistyczne podejscie do zyciowych klesk. To taka moja prywatna interpretacja.

[ash3]

stella25b napisała:

> Mam wrazenie, ze wrozka jest kluczowa postacia w tych opowiadaniach. Ona jest
> katalizatorem przedsiewziec bohatera, w ktore on sam sie uwiklal i z ktorych
> sam musi sie wydostac.

Opowiadania przypominaja nowoczesna bajke, ktora dobrze
> sie konczy i zawiera jakis moral. Wrozka pcha bohatera w "czarna sytuacje" a on
>
> sam sie z niej wydostaje i na dodatek zaczyna rozumiec swoje bledy.

Oj, mam zupełnie odwrotne wrażenia. I wiem chyba dlaczego te opowiadania mnie
tak niepokoją. Max: zaczyna rozumieć, jak sytuacja w firmie może naprawdę
wyglądać dopiero w momencie ponownego spotkania Sophie w klubie nocnym.
Nieprzygotowany czytelnik (jak ja) tez dopiero wtedy zdaje sobie sprawę, że opis
sytuację w firmie, a przede wszystkim opis relacji ze wspolnikiem, zobaczył
oczami Maxa i w związku z tym tak naprawdę... (hm, mimo wszystko nie chcę
zdradzać, bo a nuż ktoś weźmie udział w konkursie;-)).
Student rezyserii: owszem, budzi sie rano i wydaje sie, ze depresja zniknela jak
ręką odjał, a on może znaleźć wyczekiwany długo stan ducha by przeskoczyć
wreszcie własną niepewność. Ale... okropna - ma się wrażenie że podkreślona
przez autora - ironia polega na tym, że wraż z wątpliwościami opuścił go też
jakiś instynkt czy talent. Końcowy akapit jest moim zdaniem żałosny wyrazem
jakiegoś zwiędnietego talentu!
Pisarz Peter Ohio: przezwycięża kryzys twórczy i pisze scenę z pulkownikiem.
Wydaje się, że pomogła mu odrobina szczerości i jakies sięgnięcie wreszcie do
prawdy, stawienie czoła przeszłosci. Ale - nie mamy wąptliwości (znowu gorzka
ironia autora), że tutaj własnie szczerość jest gwoździem do trumny marzeń
Petera o byciu "uznanym" autorem. Owszem, znajduje wyjście z tej sytuacji
przymusu, nie przyklada ręki do akcji pacyfikacyjnej. Ale czy w ogóle zdaje
sobie sprawę, z tego co się stało??
Pani Radek: umiera a wczesniej...
Manuel: owszem, chyba może zdac sobie wreszcie sprawę z tego, jak pociesznym
jest człowiekiem, oraz czegoś nowego na temat swoich relacji z synem i światem,
ale czy jest jakies wyjście z tak rozwinietego fantazjowania na jawie?

Zakonczenia opowiadań są niejednoznaczne. Na pewno nie nazwałabym ich happy
endami... Takie są pokrótce moje wrażenia. Ciekawe, ze tak rózne, prawda?

[stella25b]

Te opowiadania sa bardzo realistyczne i zyciowe. I tak tez dobrany jest do nich
happy end. Gdyby nagle pewnego ranka, student obudzil sie rzeski i z usmiechem
na twarzy rozpoczolby pisac prace- najlepsza pod sloncem, to opowiadanie
wydaloby sie kiczowate. A on nadal byl jeszcze niepewny ale byl juz na drodze
rekonwalestencji. Kazdy z tych bohaterow przezwyciezyl pewien kryzys (najmniej
przypominam sobie to opowiadanie o pani Radek, matce i synu(?). Czytalam te
ksiazke 2 lata temu) i moim zdaniem to jest wlasnie ten happy end.
Z kazdej sytuacji jest wyjscie niekoniecznie uwienczone ogromnym sukcesem ale
niekoniecznie musi zakonczyc sie ono totalna porazka.

[ash3]

.. a wróżka jest kimś, kto pomaga się skoncentrować przed tym wysikiem
wygrzebywania się z dołka, przede wszystkim dzieki postawieniu sobie pewnego
wewnętrznego celu, stosownego do aktualnych możliwości? Może i tak. Mysle, ze
odbiór tych opowiadanek zalezy też od (banalne) czytelnika, jego usposobienia
(pesymista czy optymista itd.) i może doświadczeń, jak reaguje itp. Jakos
odebrałam dużo ostrzej te opowiadania. Dzieki za przedstawienie swoich wrażeń!

[braineater]

Obum paniom dzieki:)
Czeba księgarnię nawiedzić:)

P:)

[stella25b]

braineater napisał:

> Obum paniom dzieki:)
> Czeba księgarnię nawiedzić:)
>
> P:)

A prosze bardzo.
Przeczytaj koniecznie, jak Cie znam to zajmie ci to polgodziny czasu, a warto
ten czas zainwestowac. Ciekawe jak Ty odbierzesz te opowiadania.

[stella25b]

Nie. Wrozka absolutnie nie udziela zadnej pomocy! Wrozka jest zapowiedzia
pewnych zmian w zyciu. Od samego bohatera zalezy jak wygrzebie sie z "czarnej
sytuacji" . Stad tez te czesto ironiczne zakonczenie opowiadania.

[ash3]

stella25b napisała:

> Nie. Wrozka absolutnie nie udziela zadnej pomocy! Wrozka jest zapowiedzia
> pewnych zmian w zyciu. Od samego bohatera zalezy jak wygrzebie sie z "czarnej
> sytuacji" . Stad tez te czesto ironiczne zakonczenie opowiadania.

Mówiąc o pomocy miałam na myśli raczej pomoc która wynika z rozmowy z wrózka,
czyli efekt samej rozmowy. Rozmowa i wyrażenie życzenia poprzedzają działanie.
Zresztą Twoja interpretacja podoba mi się: "zapowiedz pewnych zmian w życiu b."

[3promile]

Gore Vidal - "Stworzenie świata"

"Jestem ślepy, lecz nie głuchy. Więc jako, że moje kalectwo nie jest całkowite,
zmuszony byłem wczoraj do słuchania w Odeonie przez prawie sześć godzin słów
samozwańczego historyka, którego ocena wojen, przez Ateńczyków zwanych „wojnami
perskimi”, była tak bezsensowna, że gdybym miał mniej lat i więcej władzy,
wstałbym z miejsca i zgorszył całe Ateny swoją odpowiedzią."

Nodder ;)

[kubissimo]

zdecydowanie tak :)

[chihiro2]

Hmm... a ja w ogole nie czytam pierwszych zdan przed zakupem ksiazki. Sugeruje
sie ogolnym klimatem, jaki istnieje wokol ksiazki - nawet marketing raz potrafi
mnie zachecic, raz wrecz przeciwnie (wedlug mojego widzimisie i
sposobu "marketingowania"), czytam to, co jest na okladce, jesli na okladkach
sa zdania z recenzji zamieszczonych w magazynach/gazetach (obowiazkowe na
ksiazkach angielskich) zwracam uwage na tytuly. Czytam cos o autorze, forum,
biblionetke. Prawie nigdy nie zdarza mi sie kupowac ksiazki pod wplywem
impulsu, kompletnie nie majac pojecia, co to i kto to. Jakos w tym zakresie
malo spontaniczna jestem :/

[kubissimo]

rozumiem forum, rozumiem biblionetke, ale okladke?
to chyba jasne, ze na okladce znajdziesz same superlatywy, bo czy ktos kiedys
umiescil cytat z recenzji, w ktorej dana ksiazka jest zmieszana z blotem?
;)

[ash3]

kubissimo napisał:

> rozumiem forum, rozumiem biblionetke, ale okladke?

A ja czytam to, co wydawca pisze na okładce. Nie ten opis decyduje o chęci
przeczytania książki, ale czasem - często w przypadku zupelnie nic nie mówiących
nazwisk czy tytułów, opis zawiera zdanie, które mnie zaciekawia. Nie cały opis,
tylko jakis szczegół własnie...

> to chyba jasne, ze na okladce znajdziesz same superlatywy, bo czy ktos kiedys
> umiescil cytat z recenzji, w ktorej dana ksiazka jest zmieszana z blotem?
> ;)

Chyba chodziło raczje o tytuly czasopism, ktore recenzowaly książkę..

[beatanu]

kubissimo napisał:
> rozumiem forum, rozumiem biblionetke, ale okladke?
> to chyba jasne, ze na okladce znajdziesz same superlatywy, bo czy ktos kiedys
> umiescil cytat z recenzji, w ktorej dana ksiazka jest zmieszana z blotem?
> ;)

Oczywiście, że na okładce znajdziesz superlatywy, ale jest pewna różnica między
krótkim, wyrwanym z kontekstu "świetna!" "Przeczytaj, warto!" a dłuższym
fragmentem przemyślanej całości, w której będzie miejsce i na cechy pisarstwa
autora i na uczucia, które to pisarstwo budzi.

Dla mnie istotne jest też to, czy cytowane fragmenty pochodzą z wielkich
dzienników, czy z gazety związku zawodowego metalowców (nie mam nic przeciwko
związkom zawodowym, wręcz przeciwnie. Sama jestem zrzeszona :)


Ponieważ kupuję książki głównie przez internet, najczęściej nie mam możliwości
przeczytania pierwszych zdań. Szkoda. Nadrabiam z nawiązką w bibliotece!

A wczoraj wieczorem zaczęłam czytać (podarowane mi) "Samo-loty" Marka
Stokowskiego.
"Siedzę na chmurze i dyndam nogami. Wieje niebieski wiatr i przelatują ze
świstem anioły."
Zdecydowanie nodder :)

[nienietoperz]

Nigdy nie czytam okladek, zgodnie z zalozeniem, ze fragmenty sa dobrane przez
wydawce. Nawet pochodzenie recenzji nie pomaga specjalnie - nawet z dlugiego
artykulu ksiazke zjezdzajacego mozna wybrac 2 pozytywne zdania. Czytam forum i
slucham zony:-)

Przy okazji ciekawostka, niejako przeczaca temu, co wyzej - wydanie czytanej
ostatnio 'Wasp Factory' Banksa ma (co prawda nie na okladce, ale przed strona
tytulowa) liste wycinkow recenzji z roznych czasopism, przy czym zdecydowanie
przewazaja negatywne. Oczywiscie, negatywne z twistem - to znaczy np. 'ksiazka
epatuje okrucienstwem probujac udawac dobra literature' albo 'blyskotliwosc
piora nie jest w stanie ukryc slabosci pomyslu', ale jednak.

Wasz
Nntpz

[stella25b]

Ja z kolei dokladnie ogladam okladke ksiazki i czytam co tam z tylu jest
napisane, sugerujac sie czesto wlasnie fragmentami recenzji, zwlaszcza jesli
pochodza z powazniejszych czasopism niz Brigitte czy Freundin.

[au.lait]

Nodder i nienodder, bo zdanie co prawda intrygujące, ale nie pierwsze, tylko
zupełnie przypadkowe, odkopane gdzieś w środku, metodą otwarcia książki na
dowolnej stronie i wyłowione rzutem oka w tekst bez zastanowienia. I tak kupiła
mi się na przykład przyjemna lekturka Carmen Posadas "Małe niegodziwości". W
zasadzie tylko dlatego, bo wyżej opisanym sposobem selekcji trafiłam na "(...)
przypominają długi rząd zielonych papużek siedzących na drucie".

[ash3]

Faktycznie zaświtało mi to w głowie akurat w dniu, w którym miałem odebrać nową
sztuczną szczekę.
Zaczyna się Bez tchu Orwella, które zabieram na wakacje, jak tylko uporam się z
praca i innymi rodzinnymi obowiazkami:-)

[itek1]

"- Guten Tag - mówi krzątając się Frau Schulz - ma pan bardzo interesujące
akta.- A oto i one, spłowiała, gruba na jakieś pięć centymetrów teczka, z
pieczątką na okładce: OPK-Akte, MfS, XV 2889/81. Pod spodem napisano starannym,
urzędniczym pismem: "Romeo".
- Romeo?
- Tak, to był pański kryptonim - mówi Frau Schulz iśmieje się. "
Timothy Garton Ash- Teczka