Przerwa

[kruszynka_85]

Jak myslicie, czy przerwa w zwiazku, a dokladnie ciche pare dni na
przemyslenie spraw dotyczacych zwiazku i swojej wlasnej zawilosci przysparza
jeszcze wiecej problemow zwiazku czy raczej pomaga stanac czlowiekowi na nogi
i przypomniec sobie jakie mamy oczekiwania, potrzeby i uczucia wobec naszego
Partnera?

[paenka]

To zalezy od danych osob. Zazwyczaj, utarlo sie tak , ze jak ktos mowi dajmy
sobie czas, odpocznijmy, przerwa itp to oznacza to koniec.

[wielorak]

ciekawy wątek

też zastanawiałam się ostatnio jaki ma to wpływ na związek
hm, myślę że "oddala"

[aiczka]

To na pewno zależy od osób i związku. Dla mnie to by była bardzo stresująca
sytuacja, takie oficjalne "kilka dni na przemyślenia". Skąd wiadomo, kiedy mają
się skończyć? Kto je ma skończyć? Jakie decyzje mają zostać podjęte? To trochę
jak czekanie na wyrok (przynajmniej u jednej strony).

[imme1981]

ja kilka dni temu byłam w takiej sytuacji i była mowa o przerwie na
przemyslenia, po prostu kilka dni bez siebie, ale nie odważyłam się,
sparaliżował mnie strach, że to jeszcze bardziej nas oddali, dlatego
przeprowadziliśmy kolejną poważną rozmowę i postanowiliśmy razem walczyć z
problemami i była to dobra decyzja. utarło się jeszcze jedno przekonanie
(odpowiadają za to babskie gazety typu Cosmo) że jeśli facet mówi o odpoczynku
tak naprawdę myśli, o rozstaniu. jest to kopmletna bzdura. w chwili gdy ktoś
chce ratować związek szuka różnych rozwiązań i to jest jedno z nich, oczywiście
gdy związek już jest martwy i ktoś wychodzi z taką propozycją oznacza to koniec
związkowej wegetacji, ale to nie tylko faceci znają taką taktykę. zgodzę się
jednak, że dla jednych to dobry sposób na ożywienie relacji, a dla drugich po
prostu koniec, dlatego warto sie najpierw zastanowić czego oczekujemy po takich
cichych dniach, jeśli mają one być tylko pretekstem do rozstania to lepiej
podjąć "męską" decyzję i po prostu skończyć.

[kruszynka_85]

Jestem wlasnie w takiej sytuacji, w czasie klotni powiedzialam ze potrzebuje
troche czasu zeby przemyslec pare spraw i on zaproponowal ze moze tydzien
spokoju da mi mozliwosc dojscia do ladu. Oby..

[paenka]

no wlasnie taka sytuacja wedlug mnie oddala! Problemy dotyczace zwiazku dwoch
osob powinno rozwiazywac sie razem ,wspolnie a nie osobno.

[kruszynka_85]

ale to sa przede wszystkim problemy moje.. w ktore wplatalam go. On nie za
bardzo jest wstanie w tej sytuacji pomoc a wrecz maci jeszcze bardziej, dlatego
wlasnie tak postanowilismy

[yoniska]

skoro, tak uważasz, to chyba i tak nie ma znaczenia, co my tutaj napiszemy
kruszynko :) zgadzam sie z paenka, ze lepiej porozmawiac, i postarac sie
wspolnie dojsc do porozumienia,

[kruszynka_85]

Chcialam po prostu wiedziec co na ten temat myslicie albo czy zdarzylo wam sie
w zyciu cos podobnego. Ja oczywiscie i tak zawsze robie po swojemu.. Szczerze
mowiac pierwsz raz wykorzystuje cos takiego.. ale w tej sprawie potrzebuje po
prostu dystansu by spojrzec na siebie i swoj swiat

[paenka]

wiesz co nawet jesli sa to twoje problemy to nie rozstawajcie sie na te chwile
dziwna a niech on pomoze ci sluzac wsparciem. Chyba ze chodzi o jakies
watpliwosci co do tego czy chcesz z nim byc czy nie? Juz sama nie wiem ale
wedlug mnie najlepiej porozmawiac we dwojke:)

[kruszynka_85]

Szczerze mowiac to nie jest to czlowiek ktory sluzy swoim wsparciem.. moze
dlatego zaczelam sie zastanawiac czy warto to ciagnac. To on zaproponowal te
kilka "cichych dni" kiedy zauwazyl jak sie motam, bylam zachwycona ze daje mi
czas i dumna z niego, juz juz myslalam ze sie czegos nauczyl ale przestalam tak
myslec jak mu podziekowalam ze dal mi czas bo wiem ile to go kosztuje, ale on
skwitowal to jednym slowem "luzik". Wtedy lapki mi opadly..

[yoniska]

kruszynko, ja też zawsze byłam za tym, by sobie dawac czas... ale moj mądry
Luby, wie , ze czasami czas działa na nasza niekorzysc...

[siula5]

Na pewno pomoże, ale gorzej jak zdecyduje jedna ze stron, że jest jej lepiej
samej.

[xdagmarax]

moim skromnym zdaniem pomaga, bo mnie pomogło, ale te ciche dni trwały 6 m-cy :-
( ale dzięki temu zrozumieliśmy że tylko Ja i On

[paenka]

no wiesz dagmara ale to dziala raczej u par ktore juz sie baaardzo dlugo ze
soba tykaja ;) TZN ja tak uwazam, rowniez z doswiadczenia.

[xdagmarax]

szczerze to niewiem... to chyba zależy od mężczyzny. Jeden nie dopuści myśli o
rozstaniu z ukochaną, a drugi zgodzi się. Jeden po tygodniu wpadnie z kwiatami,
a drugiemu jak mojemu pół roku potrzeba było :-( niema reguły, ale warto
próbowac ratować...

[kruszynka_85]

Najwazniejsze ze przybiegl i juz nie wybiegl :). U mnie niestety nie skonczy
sie tak cudownie ta przerwa.. ale jak mowi piekne przyslowie - nie ma tego
zlego co by na dobre nie wyszlo.

[xdagmarax]

Kryszynko jeszcze nie wiesz co przyniesie Ci nowy dzień, trzeba być dobrej
myśli. Ja nie biegałam za facetem, to on zrozumiał, że czegoś mu brak, potrzeba
my było pół roku, aby dojrzec do takich myśli. Mam nadzieję, że niedługo
zoabczę radosnego posta.

pozdrawiam

[a.polonia]

Wszystko zalezy od indywidualnej sytuacji, osob, powodu, dla ktorego
potrzebujecie byc osobno i tysiecy innych rzeczy i nie ma tu jakiegos
uniwersalnego rozwiazania.

[kruszynka_85]

Miał nastepny post byc optymistyczny wiec jest ...Stało się, po niecałym
miesiącu przerwy wróciliśmy do siebie.. i chyba juz niedlugo wyprowadze sie z
domu rodzinnego ;)

[baby1girl]

przerwa..
Ja mialam przerwe.. skonczyla sie zle, bo pokochalam druga osobe.. niestety z
nia nie wyszlo.. wrocilam do chlopaka. jestesmy razem 5 lat, a ja nadal i tak
mysle o tym drugim, chociaz wiem, ze i tak nic z tego nie bedzie. Gdyby nie bylo
tej przerwy, wszystko byloby ok, nadal bym kochala tylko jedna osobe.. a teraz
kocham ja mniej, a i tak bede z nia na dobre i na zle.

[mroofka2]

ojjjj...to zależy od bardzo wielu rzeczy;)

[wielorak]

jeżeli cichych dni chce jedna strona to ta druga może się z tym źle czuć,
męczyć, myśleć o dodatkowych rzeczach jeszcze bardziej niż ta, która to chciała
np. co takiego się stało, że nie można tego wspólnie rozwiązać
ogólnie sytuacja stresowa

coś w tym stylu...

[crrazy]

no to ja przeżywam coś w tym stylu, tylko wciąz bardzo kochająć, i przymusowo...
tzn dotychczas mogliśy się widzieć prawie codziennie, robić wiele rzeczy razem,
a od niedawna On pracuje po 12 godzin, w weekendy szkoła... Czuję się jakby
ktoś mi coś zabrał, żyję cały tydzień całkiem sama.. Już nie tak jak kiedyś...
Tylko weekendy intensywne razem, między zajęciami..I boję się, że odzwyczaję
się i nie będe potrzebować Go na co dzień... Nie wiem sama co myśleć... Niby
pracuje na nasz dom, ale zanim on będzie, to... ;-(