W KAZAMATACH NAMIĘTNOŚCI

[rhudolf]

(...)czegóż chcesz więc
mój kudłaczu
twoje oczy są od płaczu
zczerwieniałe jak papryka
z czym twa dusza się boryka
mej uwadze nie umyka
żaden szczegół żadna sprawa
jaka straszna zbrodnia krwawa
tu w te strony cię przygnała(...)

dghy.republika.pl/wodewil.htm
Polecam uwadze i zachęcam do dzielenia się wrażeniami.

[braineater]

za to, że zmusiłeś mnie tym bladym switem do zastanowienia sie, jak wyglada
kret co nadobnie zanosi się miłosnym skowytem, nie wywale tego, mimo, że spam
to ewidentny.:)
Ale juz ci zaczynam współczuć, bo mogę sie tylko domyslac co sie bedzie działo
jak parę osób z tego forum tam zajrzy:)

P:)

[noida]

Hyhyyy chyba się wyłania nowy kandydat do mojej sygnaturki! "Wybaczcie, to rym
mnie pedałem uczynił"????

[rhudolf]

Dziękuję, współczucie nie jest potrzebne :)

[wiksadyba1]

I parę osób powinno sobie być może odpowiedzieć, dlaczego "Kazamaty..." to
spam, a coś o mniej więcej pół klasy lepszego "lingwistyczny eksperyment"o;)

[braineater]

O, panie Wiku, czepiamy się, czepiamy:) Autorka lingwistycznego experymentum
nie przybyła tu i nie ciepła nam scapsowanym watkiem pod nogi, czyli musielim
sami włożyc wysiłek, by się zapoznać:)

P:)

[wiksadyba1]

Ale ta uwaga miała szerszy podtekst i potencjalnie szerokie, nie w pełni
określone grono adresatów:)
Zauważyłem jednak, że u Rudolfa, gdybym się postarał byłbym w stanie wyliczyć
niewiele mniej nowatorstwa, "przewrotnego spojrzenia na język i rzeczywistość"
niż w paru wydanych i chwalonych rzeczach:) A jednak biednego Rudolfa czeka
pognębienie. Dlaczegóż tak się dzieje? Dlaczego fani np. poezji niejakiego J.
Lipszyca nie są (a jestem pewien, że w większości nie są) w stanie uczciwie
przyznać, że akcje w stylu Rudolfa są też fajne, skoro ich idol jest ich
zdaniem fajny:) A jeżeli Rudolf to dno, to ich idol...
Dlatego, że nie nalezy do w ten czy inny sposób rozumianej "paczki"? Smutny
los prawdziwych oustsiderów pośród tych, którzy za outsiderów się
uważają:)))))))

I oświadczam, że jestem gotów bronić jako adwokat diabła "Kazamatów" do krwi
ostatniej kropli z żył":)))

[braineater]

Oj Wiku, chwyt poniżej pasa, bo jak bym miał wybierać czy iść przez miasto i
deklamować w widzie pijanym Lipszyca mijanym przechodniom, czy potraktować ich
skowyczacym kretem autorstwa Rudolfa, to pewnie, że bym deklamował Rudolfa, bo
przynajmniej nie robi koło swoich wierszyków aury złotego gówienka wprost z
analnych czeluści poetyckiego geniuszu.

P:)

[wiksadyba1]

No to się zgadzamy:) Ale nie bierz tak tego osobiście:) Wyzwałem w sposób
bardziej ogólny potencjalnych Lipszyców (choćby i 10 razy lepszych Lipszyców,
bo też tacy są) albo bardziej konkretnie - potencjalnych
fanów "kumpli.blog.pl":) do wypowiedzi nt. co takiego złego ich zdaniem jest w
Rudolfie:)?

[braineater]

cięzko tu chyba o fanów, bo bodaj jeden Sutekh sie przyznawał do zaglądania w
kumpli:)

P:)

[babble]

Mam pytanie. Jak to jest, kiedy poeta pokazuje swoje wiersze?
Cały drżysz w oczekiwaniu na recenzje? Zależy Ci na nich?

[rhudolf]

babble napisał:

> Mam pytanie. Jak to jest, kiedy poeta pokazuje swoje wiersze?
> Cały drżysz w oczekiwaniu na recenzje? Zależy Ci na nich?

Droga Babble, nie pytaj tylko napisz cokolwiek i pokaż, a będziesz wiedziała.
Nie drżę, tu zwyczajnie byłem ciekaw jak tekst zostanie odebrany...

[babble]

Nie mam talentu, okazuje się.
Tak, jak zauważył wiki, wpisujesz się w dominujący na tym forum
nurt "eksperymentu lingwistycznego". Mnie się to podoba.

[skajstop]

Oj, jeśli nie robisz sobie żartów, tylko na serio uważasz go za wart pokazania,
to powiem szczerze, iż mnie się on marny wydaje... szczególnie papryka / boryka
jest fantastycznym zestawieniem :P

[rhudolf]

Czemuż oto traktujesz krotochwilę z tak śmiertelną powagą? Tłumaczyć to sobie
mogę jedynie tym, że nie widząc większego fragmentu nie rozpoznałeś charakteru
utworu i dokonałeś jego przedwczesnej oceny.

Depcz konstruktywnie.

[skajstop]

Noż właśnie napisałem powyżej, że albo żeś okrutny grafoman, albo raczej
żartowniś :)

[rhudolf]

STRESZCZENIE DLA LENIWYCH

Rzecz dzieje się w bliżej nieokreślonej przyszłości i mało ludnym, ponurym
miejscu. Mieszkają tam, przybrudzony i sentymentalny Staruch, nastoletnia
dzieweczka zwana Dziewiczką oraz Pies strzegący plantacji ogórów - ich
ulubionego warzywa. W pobliskich chaszczach i zbiornikach wodnych żyje moc cała
różnorodnych stworzeń. Niektóre z nich odegrają znaczącą rolę w mających
nastąpić wydarzeniach.
Niczym szrapnel rzucony w kolumnę piechurów, Młodzian swym nagłym przybyciem
burzy zastały spokój i początkuje ciąg dziwnych zdarzeń. Wszystkiemu winna do
Dziewiczki jest miłość, której siecią zostaje spętany już przy pierwszym
spotkaniu. Dziewiczką tymczasem, z Psem już związana, na przybysza ni spojrzy.
Młodzian naiwny o tym nie wiedząc w sercu swym, jak hutnik stal w piecu,
podgrzewa uczucie. Gdy prawdę poznaje zabija Psa z zazdrości, w straszliwej
rozpaczy. Niełatwo uwierzyć, iż czyn ten już wkrótce przywiedzie trupów całe stado.
„Jak róż nie ma bez kolców a miecza kata bez szyi ofiary, tak też i zbrodnia nie
mogła pozostać bez kary. Starzec chciał się zemścić za śmierć druha swego, więc
najął mulata - zbira okrutnego, by młodzieńca zgładził" (Gerhard Malmesbury,
Kronika naszego zakątka, Leiden 1675, s.86).
Zbrodniczy plan Starca przeciw niemu obraca się nagle, gdy najęty morderca
zakochuje się w Młodzianie. Staruch pada jak Troja przez Parysa chucie.
Starca śmierć, któż mógł przewidzieć, zabija Dziewiczkę. Z żalu po stracie, i z
obaw przed przyszłością, odbiera sobie życie. Zrozpaczony Młodzian winą za
śmierć ukochanej obarcza Mulata. Zabija go więc szybko i bez wahania. Wkrótce
sam, cierpiąc męki, krew z siebie wypuszcza. Traf chciał, iż bieżący mimo
Pomywacz Zwłok Wędrowny odnajduje ciała w przydomowej chłodni. Natychmiast też,
korzystając z wdzięków grona nieboszczyków, daje upust swej żądzy. Kończąc na
Młodzianie postrzega, że ten dycha jeszcze. Będąc dobrym człekiem podwiązuje
żyły, ratując mu życie.
Tuż potem odkrywa znamię na młodzianim pośladku, a chwilę później, z rosnącym
zdziwieniem, na pośladkach trupów; również i na pieskim Takie i sam na tyłku
nosi. Jest to znamię znakiem czcigodnej rodziny, co się rozproszyła w czasie
zamieszania. Teraz znowu razem, wszystkie pokolenia. Ojca w Staruchu Pomywacz
rozpoznaje, w Młodzianie i Dziewiczce dzieci zapodziane, W Mulacie bękarta z
murzyńską księżniczką. Nawet pies się znalazł z rodzinnego stada. O jakże się
ucieszył Pomywacz ze spotkania.
Wtem zjawia się Duch Żaba. Chce odebrać dusze, które mu nieżywi, w zamian za
porady, wcześniej odsprzedali. Zmartwychwstańcie - krzyczy - i oddajcie dusze...
(...)
Ruszaj więc rodzino. - zawołał Pomywacz - Tworzyć Nowe Życie!

[samica1]

Rany.
Dzięki.
Czegoś się o sobie właśnie dowiedziałam.
Jestem hiperleniwa do potęgi.
Ładnie się dzień zaczyna...

Czy ktoś może

[agni_me]

streścić streszczenie? Dziękuję adwansem.

[schabomil]

Proszę:

Rzecz dzieje się.
Wszystkiemu winna miłość do Dziewiczki.
Starzec chciał się zemścić, ale zakochanie się w Młodzianie komplikuje.
Księga dwunasta: Zabijajmy się!
Pomywacz odkrywa znamię na pośladku, po czym się cieszy ze spotkania.
Zjawia się Duch Żaba i pokrzykuje.

W sumie całkiem fajne.
Schabomił

[braineater]

Przyszłość. Trzy postacie główne. Zoofilia i ogórki używane w celach niecnych.
Kilka smierci, a parę postaci pod koniec pokazuje dupę w celach
genealogicznych. CDN.

P:)

spasiba, druzja

[agni_me]

Już wiem czemuż dziecięta czytają bryki. :)