Przyjaciele moich przyjaciół

[daria13]

są moimi przyjaciółmi, ale czy wrogowie moich przyjaciół są moimi wrogami?
Ktoś niedawno prosił mnie o poradę w takiej kwestii i szczerze mówiąc miałam z
tym nieco trudności. Czyjś znajomy bardzo źle obszedł się z tego kogoś
przyjacielem. Skrzywdzony oczekuje zerwania stosunków jako dowodu lojalności,
przy czym poza tym zajściem (rzeczywiście nie do przyjęcia ani wybaczenia)nic
innego nie wpłynęło negatywnie na stosunki między znajomym niezaangażowanym a
krzywdzącym.
Mam nadzieję, że dość jasno opisałam sytuację, wcale nie tak bardzo chyba
rzadką. Jak Wy byście doradzili stronom? Czy to nie za daleko posunięte
żądanie lojalności?
Żeby uciąć niepotrzebne uwagi, stwierdzam, że opisana sytuacja nie dotyczy
mnie, ani mojego życia bezpośrednio. Zafrapował mnie jedynie taki problem.
Pozdrawiam:)

[3promile]

Ani przyjaciele moich przyjaciół cacy, ani wrogowie moich przyjaciół be. Dario,
czy ty prowokujesz, czy naprawdę tenteges?

[beatanu]

daria13 napisała:
>Jak Wy byście doradzili stronom?

Zanim bym się wzięła za jakiekolwiek doradzanie, zastanowiłabym się, czy ci
ludzie nie spadli z konia? Nie jestem sobie w stanie wyobrazić takiej sytuacji,
że ktoś z moich przyjaciół żąda ode mnie zerwania stosunów z kimś tam...
Jesteśmy dorosłymi ludźmi, mam wrażenie, że podejmujemy suwerenne decyzje.
Przynajniej jeżeli chodzi o to, z kim mamy ochotę i radość się przyjaźnić...

Rozpadło się kiedyś małżeństwo. Po jakimś czasie dowiedziałam się, że jestem
be, bo "nie opowiedziałam się" w konflikcie. Bo nie stronię ani od niej, ani od
niego. A w imię czego miałabym to robić?

[jottka]

beatanu napisała:

> Rozpadło się kiedyś małżeństwo. Po jakimś czasie dowiedziałam się, że jestem
be, bo "nie opowiedziałam się" w konflikcie. Bo nie stronię ani od niej, ani od
niego. A w imię czego miałabym to robić?


solidarności kobiecej przeciwko męskim szowinistycznym świniom:) albo odwrotnie
w zależności od wyznawanej opcji, mój wróg świadczy o mnie

[beatanu]

jottka napisała:
> solidarności kobiecej przeciwko męskim szowinistycznym świniom:) albo
odwrotnie
> w zależności od wyznawanej opcji,

:))

Problem w tym, że ani on żadną szowinistyczną, ani ona ofiara czegoś tam. Ot,
dwoje fajnych ludzi, którym nie było razem po drodze. A ja do dzisiaj darzę ich
sympatią, chociaż nie utrzymujemy już żywych kontaktów. (martwe kontakty? - heh)

A wroga to mam chyba tylko jednego ;)

[jottka]

beatanu napisała:


> Problem w tym, że ani on żadną szowinistyczną, ani ona ofiara czegoś tam.


no szkoda, szkoda


> A wroga to mam chyba tylko jednego ;)


ale za to wspólnego z rzeszą zainteresowanych, chyba że nie o tym myslisz:) ale
wtedy miałabyś już dwóch

[skajstop]

daria13 napisała:

> Żeby uciąć niepotrzebne uwagi, stwierdzam, że opisana sytuacja nie dotyczy
> mnie, ani mojego życia bezpośrednio. Zafrapował mnie jedynie taki problem.

A to jest problem? Bo ja, przyznam, z czymś takim się nie spotkałem, to znaczy z
tak sformułowanymi oczekiwaniami wobec mnie czy kogoś znajomego. Ani o takich
nie słyszałem od osób, które znam - choć przyznaję, bodaj raz w jakichś mediach
o czymś podobnym dyskutowano.
Czy to zatem jest problem faktycznie dotyczący wielu ludzi? Nie wiem...

Ja wyznaję pogląd, że to moje suwerenne decyzje, bliskie mi jest stanowisko Beatanu.

[daria13]

Cieszę się z Waszych odpowiedzi, bo potwierdzacie moją opinię, a moje
wątpliwości spowodowane były jedynie tym, że o radę prosiła mnie strona
pokrzywdzona, która swoją krzywdę przedstawia w taki sposób, że sama nieco już
zwątpiłam.

Ale pociągnijmy dalej, poteoteryzujmy. Czy nawet ranga krzywdy wobec kogoś nam
bliskiego nie ma znaczenia? Nie skrzywdził mnie, więc nic mi do tego? Udaję, że
nic się nie stało i dalej dobrze się bawimy? Beata opisuje sytuację, w której
nie było stron, nazwijmy to, ofiara i kat. A gdyby była?
P:)

[3promile]

No kuźwa! Argument "olej gościa, bo mi zrobił kuku" jest tak samo ważki, jak
"wyjdź za niego, bo mój tato go lubi"...

[monikate]

Ja się z tym spotkałam. Znam osoby, które też taka mają. Nie jest to dosłowne
żądanie, coby olać gościa, bo to świnia i drań, ale w podtekście... No,
nielogiczne, lecz ludzkie, wszyscy szukamy wparcia, szczególnie w takich
sytuacjach. Osobiście staram się dyplomatycznie manewrować, nie gadać za dużo,
itd.

[noida]

Wydaje mi się, że jeśli widzimy, że komuś rzeczywiście stała się krzywda, to
automatycznie tracimy sympatię do "krzywdzącego". Gorzej, jak ta "krzywda" jest
relatywna, wtedy trzeba się nakombinować, żeby się nie dać wmanewrować jak w
przedszkolu...

[eeela]

To mniej wiecej mialam ochote napisac, ale nie chcialo mi sie wdawac w zbyt
dlugie dysputy dzisiaj ;-) Problem nie dotyczy moim zdaniem jedynie dzieci w
przedszkolu. Jesli ktos mi bliski jest przez kogos skrzywdzony, trudno mi
zachowac obiektywizm i neutralnosc w stosunku do osoby krzywdzacej. O klasie
przyjaciela jako czlowieka swiadczy, czy wyraznie zada, zeby z osoba krzywdzaca
zerwac kontakty, czy tez kryje rozczarowanie w cichosci ducha, jesli takie
zerwanie nie nastepuje.

[3promile]

Nie zgadzam się. To nie jest "ludzkie"; to jest infantylne. Od przyjaciela
należy oczekiwać w miarę rzetelnej oceny sytuacji - w jaki sposób kuku zrobione
danej osobie może być jakimś kuku pozajednostkowym? Gość zapisał się do
Al-Kaidy? Ogłosił secesję Górnego Śląska? Podważył dogmat nieskończonego
miłosierdzia? Luuuzik, Daria świruje intrygę i pewnie dobrze się bawi teraz ;)

[kubissimo]

hehehe, z tym dogmatem to tak nie ironizuj, bo niedawno pewien czlowieczek
zerwal dosyc bliska znajomosc ze mna i moja przyjaciolka po tym jak
zawestionowalismy dogmat dziewictwa Maryji a.k.a. Zawsze Dziewicy a.k.a.
Krolowej Polski a.k.a. Pani na Siklawie etc
:D

[3promile]

O, kurweńka...

o różnych dogmat

[mamarcela]

ja ostatnio spotkałam pewnego młodego artystę - szatanistę teoretyka, który miał
na koszulce napis własnoręczny: "dla gejów to chrystus był dziewicą".
P;-)

[kubissimo]

:D

[agni_me]

To co daria przedstawiła to są bardzo realne i częste w rzeczywistości
problemy. Z tym, że wyrasta się z nich gdzieś w połowie podstawówki. Może
porosił darię o pomoc w szkolnym dramacie kolega syna?

W życiu osób dorosłych oceny ludzi dokonuje się na poziomie nieco innym. I tu
fakt, że ofiara jest kimś bliskim (albo nie) czy krzywdziciel jest kimś bliskim
(albo nie) nie ma aż takiego znaczenia.

[mamarcela]

Zawiadomcie mnie po setnym poście. Z przyjemnością włączę się wówczas do dyskusji.
P;-)

[daria13]

Bosz, jak ja Wam zazdroszczę tej dorosłości, nieomylności, braku jakichkolwiek
wątpliwości czy rozterek. To poczucie pewności i wyższości własnych przekonań
musi być naprawdę satysfakcjonujące. Też bym tak chciała, choć nie jestem do
końca przekonana, czy to na dłuższą metę nie jest nudne. Nie jest?
P:)

[mamarcela]

daria13 napisała:

> Bosz, jak ja Wam zazdroszczę tej dorosłości, nieomylności, braku jakichkolwiek
> wątpliwości czy rozterek. To poczucie pewności i wyższości własnych przekonań
> musi być naprawdę satysfakcjonujące. Też bym tak chciała, choć nie jestem do
> końca przekonana, czy to na dłuższą metę nie jest nudne. Nie jest?

Dario słońce, myślę, że żadne z nas nie jest do konca przekonane o swoich
racjach, nieomylne i nie posiada wątpliwości i rozterek. Każden jeden je ma.
Tylko, wybacz, problemy, jakie stawiasz sa tak wydumane i teoretyczne, że nie
mozna ich do końca traktowac poważnie. Co to jest krzywda wyrządzona czyjemus
przyjacielowi? Byłaś swiadkiem tej krzywdy, czy znasz ją z relacji drugiej osoby?
W każdej jednostkowej sprawie jest wiele jednostkowych okoliczności, które każą
nam reagowac tak albo inaczej. Nie ma żadnej zasady ogólnej. Przyjaciele moich
przyjaciół sa moimi przyjaciółmi, albo i nie, to samo tyczy sie wrogów.
Jeżeli mój znajomy notorycznie bije swoja kobietę to nie dlatego nie chcę mieć z
nim do czynienia, że ta kobieta jest moja przyjaciółką i tego ode mnie wymaga
ona, albo inni - przestaje być moim kumplem ponieważ zachowuje sie w sposób
przeze mnie nieakceptowalny. I tyle.

P;-)

[noida]

Hihi, wyjątkowo zgadzam się z Darią. Ludzie są różne. Większości z nich takie
problemy lojalnościowe przechodzą w okolicach końca podstawówki, ale jednak nie
wszystkim. Rozumiem, że to może być problem i wcale nie uważam, że taki bardzo
głupi. Jestem w stanie sobie wyobrazić taką sytuację jak u Beaty, że ktoś się na
mnie obrazi za niezerwanie stosunków z tym czy z tamtym, bo w jego mniemaniu
jest oczywiste, że powinnam, nawet nie tyle z powodów czysto lojalnościowych,
tylko dlatego, że jego osobiste poczucie krzywdy jest zbyt duże. I wtedy,
chociaż raczej skłaniałabym się do reakcji takiej, że mam prawo do lubienia
kogoś tam, bo nie uważam, że wyrządził jakąś dużą krzywdę mojemu
przyjacielowei/przyjaciółce, i tak czułabym się trochę głupio wobec tego
przyjaciela. Bo po to są w końcu przyjaciele, żeby wspierać w każdej sytuacji, nie?
Nie uważam, żeby problem był wydumany, zwłaszcza w kontekście rozpadających się
małżeństw, kiedy takie sytuacje, że któreś z małżonków "wypada z obiegu" są
bardzo częste.

[itek1]

> Skrzywdzony oczekuje zerwania stosunków jako dowodu lojalności[...]
IMO z lojalnoscia jest troche tak jak z miloscia, oczekiwanie dowodu lojalnosci,
tak jak oczekiwanie dowodu milosci jest nie fair w stosunku do osoby, od ktorej
oczekuje sie tego dowodu.
Milosc i lojalnosc musi byc chyba spontaniczna, nie wymuszana dowodami.
Jesli ktos nie widzi problemu nie to mozna wymuszac na nim pewnej postawy.
BTW ciekawie o lojalnosci pisal Peter Carey w historii o Nedzie Kelly'm.
Pozdrawiam:)

[zielka]

Dario, piszesz, ze zajscie nie do przyjecia ani nie do wybaczenia, wiec jakos
automatycznie sie odsuniemy od tej niegodnej osoby, bo jesli rzeczywiscie zdolna
jest do obrzydliwosci, to moze po prostu nie chcemy miec takiego kolegi.

Jesli obrzydliwosc jest relatywna (mysle tu o nieszczesnym Althusserze, ktoremu
wszyscy chyba wybaczyli zabicie zony), to sprawe bedziemy rozwazac
indywidualnie, bo moze punkt widzenia ofiary nie jest zupelnie obiektywny.

A jesli ofiara, ktora lubimy, naprawde stawia nas przed taka alternatywa, to
moze warto ominac jednoznaczna odpowiedz, ba, sklamac, i poczekac az jej
przejdzie? Etc, etc.

[nienietoperz]

`Prosba' przyjaciela/ciolki jest absolutnie bez zwiazku. Jesli widze, czy
dowiaduje sie, ze ktos kogos znam czy lubie zachowuje sie nie w porzadku wobec
osoby trzeciej, to moze byc powodem do
a) zwrocenia uwagi
b) zerwania kontaktu
c) absolutnie niczego.
Wszystko zalezy, proba powaznego odpowiadania na pytanie ogolnie abstrakcyjne
jest skazana na niepowodzenie.

Skadinad nie jestem przekonany tez, ze przyjaciele moich przyjaciol sa z
definicji moimi przyjaciolmi.

Uklony,
NN