Ciąża urojona

[lulejka29]

Czy kiedykolwiek ubzdurałaś sobie, że jesteś w ciąży??? Niechcianej, rzecz
jasna. Co wtedy myśłałaś, czułaś, jak się zachowałaś??
Ja zrobiłam to wczoraj wieczorem, wymysliłam, że antybiotyk działa
neutralizaująco na tabletki antykoncep. i dlatego po zeżarciu ostatniej
pigułki nie mam plamień... Nie mogłam spać, zbierało mi sie na wymioty,
czysta histeria. I, rzecz jasna, obezwładniajacy strach.
Rano zadzwoniłam do swojej p. ginekolog, która stwierdziła, że żarty przeze
mnie antybiotyk nie neutralizuje tabletek.. Ale co przezyłam, to moje. Chyba
nalepię sobie na plecach: Kretynka mitomanka. dodam, że zdarzyło mi sie to
drugi raz w zyciu, i potem wspominałam to z rozbawieniem... Wydawało by się
zatem, że powinnam byc znacznie bardzie racjonalna, a tu nic!!Pozdrawiam.A.

[mka16]

Co za zbiego okolicznosci. Ja przezywalam cos takiego przez ostatnie dwa dni,
bo okres mi sie spoznil. Na szczescie nie byla to juz taka panika, jak kilka
lat temu, kiedy bylam na drugi roku studiow
Ciazy nie planujemy jeszcze i bylaby to zwykla wpadka, ale jakos przyjelam ta
mysl zadziwiajaco spokojnie. No z lekkim strachem. Maz byl bardziej przerazony.
A ja ze spokojem zaczelam sobie planowac; ze dziecko urodzi sie gdzies tak
marzec kwiecien,super bo nie bedzie upalow, ze bedzie trzeba przelozyc przelot
do polski, bo w 6-tym miesiacu moze byc niebezpiecznie itp. Do tego oczywiscie
doszly mi wszelkie objawy typu:totalna zmiennosc nastroju (wiadomo-przed
okresem), zaokraglony brzuszek, powiekszone piersi, bolesnosc jajnikow (tak
jakby przed okresem tego wszystkiego nie bylo), a wczoraj rano to nawet mialam
porannne mdlosci. Jakim sdziwnym zbiegiem okolicznosci nawet tym razem zadne
pryszcze mi nie powylazily, a to juz naprawde bylo podejrzane. A wczoraj
wieczorem zasypialam z mysla, ze fajnie miec swiadomosc, ze moliwe, ze ktos
sobie we mnie tez zasypia. Nic z tego tym razem...
Nie przejmuj sie, to tak juz z nami jest, ja wiem, ze jesli kiedykolwiek cos
takiego mi sie przydarzy, znow bede "miala wszystkie objawy", tak chyba dziwnie
jestesmy skonstruowane, przynajmniej czesc z nas. Pozdrowienia dla wszystkich
ciezarowek, tych urojnych tez

[mka16]

[zendryk]

Mi się to zdarzyło z 5 razy w życiu, wspominam to okropnie, zaowocowało to
jeszcze silniejszą antykoncepcją, a tak w ogóle to wydaje mi się, że jestem
mocno zablokowana i w sferze macierzyństwa i w sferze seksu. Złożyło się na to
wiele spraw, ale tym co boli mnie aktualnie najbardziej jest fakt, że nie moge
mieć drugiego dziecka ze względów finansowych, a lata lecą i żaden dzień się
nie powtórzy, no a poród pierwszego, mimo że odbył się tak jak chciałam, był
koszmarem, męką ekstremalną. Brak forsy rzutuje u mnie na wszytsko, także na
seks. Co Wy na to?

[nanan1]

zendryk napisała:

> mimo że odbył się tak jak chciałam, był
> koszmarem, męką ekstremalną. Brak forsy rzutuje u mnie na wszytsko, także na
> seks. Co Wy na to?

oj, tak, znam to. Bywa, że wieczorami kombinuje co zrobic, żeby się wyrobić z
kasą. Mało pobudzające :))

czy moge spytać jak to było z tym porodem? Mam małą fobię anyporodową i
interesują mnie wszelkie na ten temat informacje, bo chcę miec jednak dzieci
oczywiście. Jeśli uznasz pytanie za zbyt osobiste, to wycofuję

[mrouh]

Witajcie. Jestem dokładnie w połowie między 20 a 30:-)

O, Rany, nie jesteś sama. Ty, Założycielko wątku, w
porównaniu do mnie to wcielenie spokoju i sama zimna
krew... Przeżywałam to wiele razy, co miesiąc
panikowałam. Nigdy, przenigdy nie kochałam się bez
zabezpieczenia, ale dopóki używaliśmy prezerwatywy i
"kalendarzyka", zawsze wydawało mi się, że cos jest nie
tak... Mimo, że czas okresu jeszcze nie nadszedł!
usprawiedliwia mnie jedynie fakt, że mój okres miewa
różne długości, z wahaniami nawet do kilku dni- mógł więc
być albo wcześniej albo później, a ja panikowałam już od
25 dnia:-) Zaczęłam brać pigułki po to, żeby mieć święty
spokój. Nic z tego, jestem tak wyczulona na wszelkie
sygnały ze swojego wnętrza, że jeśli mnie piersi w
połowie opakowania nie pobolewały, to ja już do
miesiączki żyłam w torturach... Bo to nie było
normalne:-)No, ale miałam wtedy 19 lat.
Przez pierwsze dwa lata prawie to był nieustanny stres i
urojenia i nie wiem ile razy mdłości ze strachu, a nie z
ciąży... Miałam i mam stałego partnera, wciąż tego
samego, ale nie chciałam mieć dzieci tak szybko....
Plusy: schudłam z nerwów i ciągłego wciągania brzucha i
naciskania go przy próbach wybadania czy się tam coś nie
dzieje niepożądanego:-)
Już się uspokoiłam. Przestałam panikować. Dzieci jeszcze
nie chcę, ale już nie wariuję z byle powodu. Za to
przytyłam :-) Spokój jest zgubny:-)
Trzymajcie się:-)