Jak mam sie zachowac ?

[imperative]

Otoz,kilka tyg temu znalazlam w kom mojego ojca sms do innej
kobiety,miedzy innymi byl tam sms:'kocham cie.." nie wiedzialam jak
sie zachowac,max ochlodzilam nasze dotyczzaoswe bardzo dobre
stosunki,pewnego razu w rozmowach w toku byla rozmowa na temat
zdrady i akurat siedzielismy razem w pokoju,rzuciłam cos w stylu"czy
twoja zona moglaby ci wybaczyc" byl to jakby komentarz do slow
drzyzgi, to jego reakcja byl smiech i ze mam nie gadac bzdur.A kilka
dni wczesniej zrobilam mu aluzje do innego sms.
Wiem,ze juz nie ma sms do tej kobiety w swoim telefonie(sprawdziałam
nr,bezczelnie na niego zadzwonilam okazało sie,ze to znajoma
rodzicow,gdy zapytałam moja mama czy zna kogos takiego o tym
nazwisku) Nie wiem jak sie mam zachowac czy mam powiedziec mamie ?
Jak mam to zrobic? Jak ja sie mam w ogole zachowywac.
Akurat sie zdazylo teraz,ze wyjechałam na studia do innego miasta
wiec w domu nie jestem czesto.
Poradzcie mi co mam robic

[almondgirl]

sorry, ale nie moge sie powstrzymać - trzeba było nie grzebac w
komórce ojca. Byłabyś zadowolona, gdyby on czytał twoje esemesy? no,
chyba, że to w waszej rodzinie norma, w Faktach mowili niedawno, że
około 50% naszych rodakow się podsłuchuje, śledzi itp.

[verte34]

Siedzieć cicho, moim zdaniem, bo tylko namieszasz. Małżeństwo źle znosi w takich sprawach interwencje z zewnątrz, nawet ze strony córki... chociaż mogę sobie wyobrazić, co czujesz.

[imperative]

sprostowanie tu nie chodziło o szpiegowanie czy cos,pewnego dnia nie
mialam kasy an swoim komie a ten byl pod reka wiec wysłałam z niego
smsy..do niedawna uwazalam,ze moj ociec nie umie pisac sms
wcale..ale chyba bardzo sie myliłam..

[joanna784]

mamie to napewno nie mów. z ojcem-to zalezy jakie masz z nim
stosunki. ja mojemu mogłabym powiedzieć że coś przypuszczam,zapytać
jak jest.nie sądzę że powiedziałby mi prawdę,ale napewno poznałabym
że coś kręci,bo jak kręci odrazu się denerwuje.

[agi40]

Nie jestem zwolennikiem zamiatania problemow pod dywan, ale to bardzo delikatna
kwestia...
Mamy bym w to nie wlaczala na zadnym etapie, tylko bedzie cierpiec.
Rzecz trzeba zalatwic dyskretnie, jesli w ogole masz sie wtracac, ale rozumiem,
ze trudno Ci nic nie zrobic.
Co najwyzej skonfrontowalabym ojca ze swoimi podejrzeniami, rzeczowo, chlodno,
bez agresji i zapytala, jak on to sobie dalej wyobraza.
Byc moze jest jeszcze czas, by sie ze wszystkiego wycofal, moze to chwilowy
nieodpowiedzialny wyskok i nie zabrnal jeszcze za daleko.

A sie wymadrzylam, bo wczoraj wlasnie skonczylam czytac bestsellerowa ksiazke
pt. Zdrada na trzy glosy, Tess Stimson, mimo, ze powiescidlo, pada tam kilka
naprawde bardzo prawdziwych zdan.
Trzymam kciuki za dobre zakonczenie:o)

[imperative]

Dzieki za rady, nie wiem czy to dalej trwa czy nie,wiem,ze TA
kobieta ma meza(btw.to jest jej drugi maz,ktory dla niej sie
rozwiodl).
Na prawde nie wiem co mam robic,stracilam caly szacunek dla mojego
ojca,najgorsze jest to,ze zadaje sobie pytanie czego mu k***
brakowalo? ma dom,pieniadze,ładna zone,dzieci nie jestem w stanie
tego pojac;((

[stukam_kopytkami]

Imperative.
Być może znasz takie przysłowie: 'czego oczy nie widzą, temu sercu nie żal'. To
odnośnie Twojej Mamy. Może kobieta wie, ale nic z tym nie robi, bo nie chce
rozbijać rodziny? A może nie chce wiedzieć - są takie kobiety.

Tak sobie myślę i nie rozumiem. Dlaczego w ogóle ruszałaś komórkę Ojca bez
pytania? Jeśli już ją wzięłaś to po co w niej grzebałaś?
Nie rozumiem Twojego zachowania i nie ma usprawiedliwienia na to.
Nie rób drugiemu, co Tobie niemiłe.

I zostaw rodziców w spokoju, to ich sprawy. żeby potem Twoja Mama nie miała do
Ciebie żalu, że Jej małżeństwo rozbiłaś.

[ciociapolcia]

A ja znowu uważam, że mogłabyś pogadać z ojcem, oczywiście zależy w
jakich jesteście stosunkach i czy traktuje Cie jak dorosłą osobę
czy nadal jak dziecko, które nie powinno się mieszać... Powiedzieć
wprost, zapytać... tak jak sama czujesz. Nie wiem czy ze łzami w
oczach i inna tego typu scenką, to juz zależy od tego jaka Ty
jesteś.
Mamy nie mieszaj. Może to jakaś bzdura, znajoma się zakochała
i "nęka" teraz ojca... może nie ma czym jej denerwować. A jeśli już
coś jest, to może na jkimś wstępnym etapie i można, to zdusić w
zarodku...

[yvona73pol]

tak naprawde to nie wiesz, jakie uklady panuja/panowaly miedzy
rodzicami, no, chyba ze bardzo otwarci sa, to przepraszam, ale nigdy
nie wiadomo co w kazdym siedzi...
z ojcem powinnas porozmawiac, ale nie na zasadzie umoralniania,
tylko, ze wiesz i ze nie bardzo mozesz sobie z tym poradzic/to
wytlumaczyc...
reszta to juz delikatna historia i na pewno nie mozesz tu nic
sugerowac ani ingerowac...

[wojtek56]

Słucham Was, dziewczyny, i tak sobie myślę, jakie wszystko jest względne. I
zastanawiam się: czy macie za sobą zdarzenie, o którym lepiej, żeby partner się
nie dowiedział, czy też same nie chciałybyście wiedzieć o "przygodach" swojego
partnera?
Wydawałoby się, że kobieca solidarność każe natychmiast podzielić się
informacją, jaką posiadła Imperative. Jednak uważacie, że jeszcze ważniejsze
jest nie sprawiać mamie Imperative bólu podejrzeń o zdradę. Fakt, że Imperative
zajrzała tam, gdzie nie powinna, ale w końcu ojciec to najbliższa rodzina! Komu
ma ufać, jeśli nie jemu?!
Imperative, teraz kilka słów do Ciebie.
Rodzice też ludzie i mają swoje życie, także seksualne. Nie zawsze jest to życie
przykładnej rodziny parafialnej. Obowiązki, rutyna małżeńska, wszędobylskie
dzieci, przyzwyczajenie i wygodnictwo: wszystko to wypacza wzajemną atrakcyjność
seksualną rodziców. A seks to jeden z najsilniejszych imperatywów naszego
działania i niewiele umiemy na to poradzić. Dlatego tak często robimy rzeczy,
które w gruncie rzeczy nie mają większego znaczenia dla nas (dla jednych to
odważna rozmowa przez internet, dla innych spontaniczny, jednorazowy seks z kimś
nieznajomym), a które mogą mieć fatalny wpływ na nasz stały związek. Pewnie, ze
zawsze jest to sygnał, że związek jest w niebezpieczeństwie, ale przecież nie
każdy sygnał musi być prawdziwy. Dlatego często lepiej zamieść okruchy pod
dywan, niż przy każdym podejrzeniu wywracać życie do góry nogami. I chyba nie
jest to konformizm, tylko rozsądek, pozwalający w zdecydowanej większości
wypadków znaleźć konstruktywne wyjście z niechcianych, ale - co starałem się
uzasadnić wcześniej - nieuniknionych sytuacji. Dlatego jeżeli nie dajesz sobie
rady z tą sytuacją, to porozmawiaj z ojcem. Bez wymówek, bez pouczania, bez
straszenia, że "powiesz mamie". Zostaw mu wybór. A jeżeli sama uznasz, ze mama
powinna jednak wiedzieć? Masz prawo i do tego. To może małżeństwu Twoich
rodziców pomóc, ale i może je zabić, a wtedy możesz przeżywać jeszcze większy
stres, że Ty się do tego przyczyniłaś.
Powiem Ci, co ja bym zrobił na Twoim miejscu. Dałbym ojcu do zrozumienia, że
poznałaś jego tajemnicę. To on ma problem i musi go rozwiązać. Dalsze zachowanie
uzależniłbym od jego zachowania i od atmosfery w domu, ale raczej nie mieszałbym
się, bo przede wszystkim jest to sprawa pomiędzy rodzicami i oni sami powinni ją
rozwiązać. Tobie pozostanie gorycz odkrycia jeszcze jednej, mrocznej strony
życia, ale i świadomość, że sama tez kiedyś możesz znaleźć się w takiej sytuacji
i to nie wiadomo, w jakiej roli...

[imperative]

Dzieki za Twoja odpowiedz. Tu na prawde nie ma dobrego
wyjscia,zawsze ktos cierpi,ale teraz wole,zeby byl to moj
ojciec,stracilam do niego caly szacunek, juz nie bede ukochana
coreczka tatusia,nigdy wiecej nie bede z nim rozmawiac,przytulac sie
czy chodzic gdzies bo juz nigdy nie bedzie jak kiedys, w moich
oczach nie jest juz moim przewodnikiem,uosobieniem dobrych meskich
cech jakie bym chciala widziec w mezczyznie,tak wlasciwie to nie
wiem kim jest..
A co do tego,ze dac mu do zrozumienia,ze wiem - On juz wie,ze ja
wiem.. i chyba malo sobie z tego robi,bo tylko powiedział,ze mam nie
gadac bzdur..
Wiem tylko jedno teraz gdy bede miec jakiegokolwiek nowego faceta i
mnie zdradzi -nie ma przebacz odrazu pakuje swoje manatki i wylatuje
z mojego zycia

[yvona73pol]

widzisz, Wojtek, bo to nie do konca jest czarno-biale, a szczegolnie
nie znamy pelnego obrazu rodziny imperative... to do niej nalezy
osad, co robic, a my powinnismy wylac jej pare kublow zimnej wody na
glowe, coby decyzje podjela bez afektu i zbytnich emocji, bo to zli
doradcy...
zalezy jakie uklady panowaly, panuja u niej, widzisz, pisze, ze
ojczulo sie nie przejal, no, w tym wypadku to ja nie wiem, ja
osobiscie teraz bym powiedziala, albo kategorycznie zazadala
wyjasnien... inna sprawa, czy matka rzeczywiscie nic, a nic nie wie?
czesto jest to zludne... o ile kobiety zazwyczaj doskonale sie
kamufluja, wybacz, ale panom to nie wychodzi i czesciej to jest tak
zwana "slepota z premedytacja" ze strony zony... nawet jesli sa to
podejrzenia, to sa usuwane w niebyt...
nie od parady cos takiego jak kobieca intuicja istnieje...

[wojtek56]

Yvone, mi się bardzo podobały i Twoja i pozostałe odpowiedzi! Mówiąc o
względności chciałem powiedzieć dokładnie to samo co Ty: życie nie jest
czarno-białe. (Tyle, że moje argumenty były może nie do końca przemyślane.)
Zastanawiam się, dlaczego ojciec Imperative nie przejął się zbytnio wykryciem
tajemnicy. Czy to świadczy o jego determinacji? A jeżeli nawet, to co jest
przesądzone: zmęczenie dotychczasowym życiem czy próba związania się z inną
kobietą? Imperative, przepraszam, ze tak beznamiętnie mówię o problemach, które
dla Ciebie stanowią emocjonalną huśtawkę, ale jestem pewnie w wieku Twojego ojca
i być może łatwiej mi zrozumieć jego zachowanie. I mogę tylko powiedzieć, że
skądinąd nawet bardzo rozsądni faceci tracą rozum i trzeźwą ocenę swoich
zachowań, gdy w wieku 45-55 lat nagle odkryją w sobie swój męski, niezaspokojony
potencjał, umiejętnie podsycany przez na ogół duuużo młodsze partnerki. Nie
wiem, czy można im pomóc, ale wątpię. Takie zaślepienie trwa rok, czasem nieco
dłużej, ale potem facet wraca na ziemię i musi się odnaleźć na nowo. Dlaczego
mówię "zaślepienie"? Bo takie były wszystkie przypadki, które znam.
Imperative, nie przekreślaj swojego ojca. Nie obwiniaj jego słabością i nie
przenoś swojej niechęci na wszystkich mężczyzn. Teraz możesz zmierzyć się sama z
sobą i sprawdzić, na ile kochasz swojego tatę takiego, jakim jest (a to wcale
nie znaczy, że masz zaakceptować wszystko, co robi). Posłuchaj głosu Yvony i
innych. Nie ma dwóch takich samych przypadków. Na życie nie można się obrażać.