5 etapów umierania !!

[goof]

Kiedy ktoś się dowiaduje że umrze, że umiera w wyniku choroby. to podobno
przeżywa 5 etapów stanu umierania fizycznego. 1.Zaprzeczenie - w skrócie
niedopuszczenie tego faktu do siebie. 2.Gniew - gdy uświadamiasz sobie swoje
położenie i nic nie możesz z tym zrobić. 3.Negocjacja - negocjujesz z bogiem.
4.depresja - poddajesz się, nie widzisz szansy, nie masz siły. 5.Akceptacja -
godzenie się z losem. Ja właśnie jestem na etapie akceptacji !! Nie, nie
jestem chora, nie umieram fizycznie, ale umarłam psychicznie i duchowo !
Umarła miłość ! Ale będzie lepiej ! Akceptacja jet w toku, to bedzie chyba
najdłużej trwało !!

[goof]

Alternatywną koncepcję umierania stworzył Edwin Sheidman. Opisuje on proces
umierania jako: „kłębowisko afektów będących w nieustannym ruchu. W płaszczyźnie
emocjonalnej trwa nieustanna walka między niewiarą a nadzieją, w tle zaś
obserwujemy cykle przypływów i odpływów gniewu, grozy, przyzwolenia, rezygnacji,
wściekłości i zazdrości, zobojętnienia i nudy, pretensji, szyderstwa, odwagi a
nawet żarliwego pragnienia śmierci – wszystko w kontekście dezorientacji i bólu”
Tak właśnie umiera miłość, tak się kończy większość związków!! A potem zostaje
pustynia.....

[jakpet]

Koncepcja Sheidmana jest doskonała

[fantka]

Goof witaj na forum.
Jeśli potrafisz tak analizować swój stan,
to nie jest z Toba tak źle...
już sobie poradziłaś.
Brawo

[c_n]

czy brak nadziei zwiastuje ostateczny koniec, czy niekoniecznie ?

[kolorowa_skarpetka]

według mnie brak nadziei zwiastuje ostateczny koniec. Problem jednak chyba w
tym, że często sami siebie oszukujemy, że niby nie mamy już nadziei a
nieświadomie, gdzieś głęboko w nas, ta nadzieja wciąż się tli i często tak
naprawdę nadal czekamy na cud...
Najgorsze chyba gdy w toksycznym związku druga strona rozpala w nas wciąż tą
nadzieję i nie pozwala nam zapomnieć i odejść...
MÓj przyjaciel trwał w czekaniu i nadziei 8 lat, mimo, że odeszła do innego,
rozwaliła jego firmę, urodziła tamtemu dziecko... On czekał, bo mu powiedziała,
żeby czekał bo tylko on jest prawdziwą miłością jej życia i wie, że kiedys znów
będą razem, bo tak naprawdę to tylko jego kocha a nie męża...

[krokodyl_13]

No nie wiem kolorowa czy to była miłość, czy efekt różowych okularów
czy też brak piątej klepki. Ludzie czekają na cuda, uwielbiają rzeczy
niewiarygodne, chodzą do wróżki, nie wierzą lekarzom (osobiście też
im nie wierzę) ale stajemy przed faktami. Nie zawsze dochodzą do nas,
od razu ale przeciekają powoli. Od tego są przyjaciele by
nienachalnie pomału otwierać oczy. Na całe szczęście Ziemia jest
okrągła i gdy dochodzimy do granicy horyzontu widać nie koniec ale
nowe możliwości.

amen! goof bierz zad w troki i żyj

[uny]

mnie sie też świat zawalił. pieprzyć to, trzeba żyć. nadzieje trzeba
mieć i tyle.
pzdr

[c_n]

krokodyl_13 napisała:

> Od tego są przyjaciele by
> nienachalnie pomału otwierać oczy. Na całe szczęście Ziemia jest
> okrągła i gdy dochodzimy do granicy horyzontu widać nie koniec ale
> nowe możliwości.

ja jestem zdania, że do spraw związków osoby trzecie nie powinny się wtrącać.
Przyjaciołom czasem aż za bardzo zależy na szczęściu ich bliskich... W tej
materii w ogóle nie są pomocni ani potrzebni.

[c_n]

kolorowa_skarpetka napisała:

> według mnie brak nadziei zwiastuje ostateczny koniec. Problem jednak chyba w
> tym, że często sami siebie oszukujemy, że niby nie mamy już nadziei a
> nieświadomie, gdzieś głęboko w nas, ta nadzieja wciąż się tli i często tak
> naprawdę nadal czekamy na cud...
> Najgorsze chyba gdy w toksycznym związku druga strona rozpala w nas wciąż tą
> nadzieję i nie pozwala nam zapomnieć i odejść...
> MÓj przyjaciel trwał w czekaniu i nadziei 8 lat, mimo, że odeszła do innego,
> rozwaliła jego firmę, urodziła tamtemu dziecko... On czekał, bo mu powiedziała,
> żeby czekał bo tylko on jest prawdziwą miłością jej życia i wie, że kiedys znów
> będą razem, bo tak naprawdę to tylko jego kocha a nie męża...

W zasadzie niedokładnie napisałam to, co zamierałam... Miałam na myśli bardziej
brak wiary- w tę drugą osobę (w jej intencje, szczerość itd) Kiedy dochodzi się
do przekonania, że ta osoba nie ma w sobie tego, co chciało się w niej widzieć (
nie ma już złudzeń), to już przecież na nic się nie czeka a tym bardziej nie
spodziewa żadnego cudu. A odnosząc się do twojej odp., to przepraszam, ale nie
wierzę, że mężczyzna czekał na kobietę, w dodatku mężatkę z dzieckiem, osiem lat.

[c_n]

goof napisała:


> Umarła miłość ! Ale będzie lepiej ! Akceptacja jet w toku, to bedzie chyba
> najdłużej trwało !!

Nie ma ludzi niezastąpionych i na pewno wcześniej, czy później przekonasz się o tym.

[krokodyl_13]

Widać że nie miałaś przyjaciół, o tych prawdziwych jest bardzo ciężko
umieją się nie wtrącać tylko pozwalają czasem podjąć decyzje chyba że
twoje lustereczko Ci odpowiada. Ja mam kilku przyjaciół po wielu
latach zaprawionych w boju i sprawdzonych, ale decyzje i tak
podejmuje sama dość stara na to jestem.

[c_n]

krokodyl_13 napisała:

> Widać że nie miałaś przyjaciół, o tych prawdziwych jest bardzo ciężko
> umieją się nie wtrącać tylko pozwalają czasem podjąć decyzje chyba że
> twoje lustereczko Ci odpowiada. Ja mam kilku przyjaciół po wielu
> latach zaprawionych w boju i sprawdzonych, ale decyzje i tak
> podejmuje sama dość stara na to jestem.

myślę, że większość ma problem ze znalezieniem nawet jednego, a jeżeli ty masz
aż kilku, to... nie życzę ci, żebyś musiała w przyszłości zweryfikować wiedzę na
ich temat i doszła do smutnych wniosków... Znałam parę osób, które również
twierdziły, że otaczają się przyjaciółmi a oni oczywiście w "dobrej wierze"
manipulowali ich życiem, a w rezultacie odebrali szansę na zaznanie prawdziwego
szczęścia i to świadomie.

[c_n]

krokodyl_13 napisała:

> Widać że nie miałaś przyjaciół, o tych prawdziwych jest bardzo ciężko
> umieją się nie wtrącać tylko pozwalają czasem podjąć decyzje chyba że
> twoje lustereczko Ci odpowiada. Ja mam kilku przyjaciół po wielu
> latach zaprawionych w boju i sprawdzonych, ale decyzje i tak
> podejmuje sama dość stara na to jestem.

Tak, nie miałam, nie potrzebuję takiej mieć i nie chcę. Jedyną możliwą czystą
przyjaźń moim zdaniem można nawiązać z osobą, z którą się jest i tylko w takiej
relacji jest mało prawdopodobna sprzeczność interesów..

[filemona07]

myślę, że to niezdrowe gdy cały nasz swiat to ta jedna jedyna osoba i tylko jej
ufamy i tylko jej się zwierzamy a od innych oddziela nas szyba...
Najbliższe osoby często nie potrafią byc obiektywne. Często bardzo pomocne jest
spojrzenie czyjeś z boku, jakiś inny punkt widzenia. Nie musimy się z nim
zgadzać i postępować wg niego ale warto posłuchać.
Zresztą terapia grupowa działa chyba na tej zasadzie.

[krokodyl_13]

trafiłaś;-)

[c_n]

krokodyl_13 napisała:

> trafiłaś;-)


żenada.

[c_n]

filemona07 napisała:

> myślę, że to niezdrowe gdy cały nasz swiat to ta jedna jedyna osoba

A ja myślę, że o interpretację i krótkowzroczność nietrudno, kiedy ocenia się
osobę, której się zupełnie nie zna.
Poza tym przyjaciele zamiast tej najważniejszej osoby, to marny substytut,
którym nie można się cieszyć bez końca. A ponadto, to naturalna kolej, że
budujesz swój świat najpierw chcąc otoczy się najważniejszymi osobami, dzięki
którym możesz osiągnąć spełnienie, a później jak już to masz, szukasz
dodatkowych atrakcji, czyli np. starasz się poszerzyć krąg znajomych, ogólnie
jesteś bardziej chłonna na wiedzę i nowe doświadczenia. Więc, bardzo proszę, nie
wysnuwaj głupich wniosków dotyczących mojej osoby..




>[...]i tylko jej ufamy i tylko jej się zwierzamy a od innych oddziela nas szyba...

zwierzamy się tym, którym widzimy sens poddać się ocenie, bo wiemy, że mają
prawo jej dokonać, bo nas znają. A najlepiej powinno się znać swoją przysłowiową
połówkę jabłka, czy pomarańczy.. Poza tym z czego można się zwierzać innym
przyjaciołom ? Chyba nie z problemów w związku, z intymności, którą powinny
dzielić się tylko dwie osoby?
Wg mnie każdą taką zażyłą relację powinno otoczyć się tajemnicą chociażby przed
ciekawskimi.


> Najbliższe osoby często nie potrafią byc obiektywne. Często bardzo pomocne jest
> spojrzenie czyjeś z boku, jakiś inny punkt widzenia. Nie musimy się z nim
> zgadzać i postępować wg niego ale warto posłuchać.
> Zresztą terapia grupowa działa chyba na tej zasadzie.

Ale na terapie grupowe uczęszczają ludzie z problemami, a ja nie potrzebuję
sobie sztucznie żadnych tworzyć.

Potrzebujesz przyjaciół, widocznie bez nich nie potrafisz istnieć i masz tyle
nieciekawych doświadczeń, których ciężaru sama nie potrafisz udźwignąć a to twój
problem. Skoro ja nigdy nie zabiegałam o przyjaźnie, to dlatego, że nie są mi do
szczęścia potrzebne. Każdy człowiek z natury w dużym stopniu jest egoistą i
bezinteresownie nie interesuje się losem innych a już tym bardziej nie
przejmuje. Ja będąc szczera ze sobą wiem np. że nie potrafiłabym być
przyjaciółką dla mężczyzny, w którym właśnie widziałabym przede wszystkim
mężczyznę. Nie miałabym względem niego szczerych intencji i absolutnie nie
wierzę w takie przyjacielskie związki damsko-męskie. Zaś co do dziewczyn, nie
znałam do tej pory takiej z którą, uważam, miałabym na tyle dużo wspólnego, bym
mogła wierzyć w porozumienie.

A może ty mylisz przyjaźń z dobrym koleżeństwem ?

[filemona07]

c_n napisała:

> A ja myślę, że o interpretację i krótkowzroczność nietrudno, kiedy ocenia się
osobę, której się zupełnie nie zna.

Nie oceniam Ciebie, przedstawiam tylko swój punkt widzenia. Przyjmij do
wiadomości proszę, że inni ludzie mogą myśleć inaczej niż Ty i mogą mieć swoje
zdanie...

> Poza tym przyjaciele zamiast tej najważniejszej osoby, to marny substytut,
którym nie można się cieszyć bez końca.
A ponadto, to naturalna kolej, że budujesz swój świat najpierw chcąc otoczy się
najważniejszymi osobami, dzięki którym możesz osiągnąć spełnienie, a później jak
już to masz, szukasz dodatkowych atrakcji, czyli np. starasz się poszerzyć krąg
znajomych, ogólnie jesteś bardziej chłonna na wiedzę i nowe doświadczenia. Więc,
bardzo proszę, nie wysnuwaj głupich wniosków dotyczących mojej osoby..


Ja nie pisałam, że zamiast... Można mieć partnera i przyjaciół, a jestem tego
żywym przykładem i krokodylka zdaje sie też:) I wiesz co, przyjaciół i koleżanki
miałam zawsze ale z czasem poznałam dodatkowo męża więc nie bardzo rozmiem tą
Twoją kolejność...
Ty naprawdę nigdy nie miałaś przyjaciół???

> zwierzamy się tym, którym widzimy sens poddać się ocenie, bo wiemy, że mają
prawo jej dokonać, bo nas znają. A najlepiej powinno się znać swoją przysłowiową
połówkę jabłka, czy pomarańczy.. Poza tym z czego można się zwierzać innym
przyjaciołom ?
> Chyba nie z problemów w związku, z intymności, którą powinny dzielić się
tylko dwie osoby?
> Wg mnie każdą taką zażyłą relację powinno otoczyć się tajemnicą chociażby
przed ciekawskimi.

Wiesz, nie będę Ci tłumaczyć z czego mozna sie zwierzać bo skoro nigdy nie
miałaś przyjaciół to rozumiem, że to dla Ciebie abstrakcja i szkoda mojego czasu...
>

> Ale na terapie grupowe uczęszczają ludzie z problemami, a ja nie potrzebuję
sobie sztucznie żadnych tworzyć.
Potrzebujesz przyjaciół, widocznie bez nich nie potrafisz istnieć i masz tyle
nieciekawych doświadczeń, których ciężaru sama nie potrafisz udźwignąć a to twój
problem. Skoro ja nigdy nie zabiegałam o przyjaźnie, to dlatego, że nie są mi do
szczęścia potrzebne. Każdy człowiek z natury w dużym stopniu jest egoistą i
bezinteresownie nie interesuje się losem innych a już tym bardziej nie przejmuje.
> Ja będąc szczera ze sobą wiem np. że nie potrafiłabym być
> przyjaciółką dla mężczyzny, w którym właśnie widziałabym przede wszystkim
mężczyznę. Nie miałabym względem niego szczerych intencji i absolutnie nie
wierzę w takie przyjacielskie związki damsko-męskie. Zaś co do dziewczyn, nie
znałam do tej pory takiej z którą, uważam, miałabym na tyle dużo wspólnego, bym
mogła wierzyć w porozumienie.
> A może ty mylisz przyjaźń z dobrym koleżeństwem ?

Wiesz, po twoim wywodzie nie dziwię się, że nie masz przyjacioł...
Terapia grupowa dobrze by Ci chyba zrobiła:) Chociaż w trudnych przypadkach już
podobno nie pomaga;)

PAX

[krokodyl_13]

Każdy ma prawo do swojego zdania i każdy pisząc na forum poddaje się
krytyce, nie chcę tego przedłużać bo nie skakanie sobie do oczu jest
celem tego forum.

[c_n]

krokodyl_13 napisała:

> Każdy ma prawo do swojego zdania i każdy pisząc na forum poddaje się
> krytyce, nie chcę tego przedłużać bo nie skakanie sobie do oczu jest
> celem tego forum.

każdy ma prawo odnosić się do treści a krytykować tylko na podstawie informacji
zebranych w ten sposób i zdaje się, że rzadko który forumowicz ma tyle klasy, by
trzymać się tej zasady.

[c_n]

filemona07 napisała:

> c_n napisała:
>
> > A ja myślę, że o interpretację[...]

Oczywiście, chciałam napisać: o nadinterpretację, i myślałam, ze tak napisałam


> Nie oceniam Ciebie, przedstawiam tylko swój punkt widzenia.

Nic cię do tego nie upoważnia, poza tym punkt widzenia człowieka ograniczonego
jak ty, nie powinien mnie interesować i nie interesuje, poza tym czas najwyższy
skończyć tę dyskusję, bo mam wrażenie, że rozmawiam z osobą bardzo niedojrzałą.

Przyjmij do
> wiadomości proszę, że inni ludzie mogą myśleć inaczej niż Ty i mogą mieć swoje
> zdanie...

to niech wypowiadają je w swoim plotkarskim środowisku, bo mnie zdanie nie
poparte żadną obserwacją i argumentami nie ciekawi.

> > Poza tym przyjaciele zamiast tej najważniejszej osoby, to marny substytut

>
> Ja nie pisałam, że zamiast... Można mieć partnera i przyjaciół, a jestem tego
> żywym przykładem i krokodylka zdaje sie też:) I wiesz co, przyjaciół i koleżank
> i
> miałam zawsze ale z czasem poznałam dodatkowo męża więc nie bardzo rozmiem tą
> Twoją kolejność...
> Ty naprawdę nigdy nie miałaś przyjaciół???

odniosłam się tylko do twojej aluzji... jako bym była osobą, która jak się
uczepi jednego człowieka, to świata poza nim nie widzi.

> Wiesz, nie będę Ci tłumaczyć z czego mozna sie zwierzać bo skoro nigdy nie
> miałaś przyjaciół to rozumiem, że to dla Ciebie abstrakcja i szkoda mojego czas
> u...

masz rację szkoda, jesteś mało inteligentna skoro od razu tego nie zauważyłaś.


> Wiesz, po twoim wywodzie nie dziwię się, że nie masz przyjacioł...
> Terapia grupowa dobrze by Ci chyba zrobiła:) Chociaż w trudnych przypadkach już
> podobno nie pomaga;)


a ja nie dziwię się, że ty masz ich wielu, osobom nijakim łatwo wpasować się w
każde środowisko i nigdzie ich poglądy czy zachowanie nie budzą kontrowersji a
niezrozumienie nie stwarza powodów do plotek.
Trudne to jest dostrzeżenie swojej ułomności, a jeszcze bardziej - pogodzenie
się z nią, sama się skieruj na jakąś terapię, bo przyjaciele najwidoczniej nie
wywiązują się ze swojej roli.

[sleepsafe]

Tak mi się przypomniało. "Wszystkie moje śmierci" Poświatowskiej. Dla mnie nikt
nie pisał o miłości tak jak ona:

ile razy można umrzeć z miłości
pierwszy raz to był gorzki smak ziemi
gorzki smak
cierpki kwiat
goździk czerwony palący

drugi raz - tylko smak przestrzeni
biły smak
chłodny wiatr
odzew kół dudniący

trzeci raz czwarty raz piąty raz
umierałam z rutyną mniej wzniośle
cztery ściany pokoju na wznak
a nade mną twój profil ostry