gdzie jestes cale moje życie

[tesknota31]

Nie szukajcie `zastepnikow`, zniszczycie im i sobie
zycie............uwolnijcie sie od wspomnien, zacznijcie od
nowa......ja nie potrafie.(
Zakochalam sie jako malolata w koledze z klasy.`taka szczenieca
milosc` i mimo uplywu 15 lat -nie odkochalam sie .......to niszczy
moje zycie, malzenstwo-mam tak kochanego meza,...zaden z
Nich (partnerow) nie byl Nim, tym w którym byłm tak `szczenieco
zakochana.
Nawet nie wiem gdzie On jest co robi, czy zyje.........?nikt z
moich znajmoych nie wie co sie z nim dzieje, a ja nie mam odwagi
sie tego dowiedziec/szukac go z obawy odrzucenia/wysmiania.......
Rozsadnie myslac, dochodze do wniosku, ze sobie cos uroilam i zyje w
swiecie wyobrazni (pewnie tak jest).............a serce mi nie
pozwala zapomniec, kazego dnia patrze w gwiazdy myslac o
Nim o tym co robi............-wiem -to nie jest normalne, nie
pozwala mi sie to
cieszyc tym co mam, cudnych rodzicow, dobrego meza.........
nie wiem co z tym zrobic.........
tak tylko chcialam sie wyzalic, bo
nawet nie mam z kim o tym porozmawiac/nie chce zeby patrzyli na mnie
jak na wariatke.......
pozdrawiam cieplo Was, ktorzy tesknicie za czyms tak jak ja.....a
czego dosiegnac nie mozecie........

[tropem_misia1]

Odwróćmy sytuację.
Masz szansę.W innym wymiarze.
Może wtedy okazać się ,że zakochałaś się w wyobrażeniu.
A człowiek któremu poświęcasz tyle myśli nie jest tego wart,i tak naprawdę go
nie kochasz.

Namotałam ,bo jeszcze śpię.Tylko ja pewnie wiem o co mi chodzi.trudno.

[tesknota31]

dzieki tropem misia, rozumiem swietnie co masz na mysli, byc moze
masz racje, a ja chcialabym wiedziec to na pewno..............zycie
w zludzeniu, karmienie sie urojeniami i tesknota przepelnia
mnie.....och jakie to glupie, tylko dlaczego nie moge sie tego
pozbyc.........caly czas nosze go w sobie, a on nawet nie pamieta
pewnie o moim istnieniu.............:( usciski

[fantka]

Te szczenięce miłości to coś pięknego
....dopóki pozostają w sferze wspomnień.
Niech tam zostaną, nadal będą piękne.

[tesknota31]

Fantka, czy chce czy nie chce, musze sie zgodzic, bardzo trafne
spostrzezenie.......Tylko gorzej, jesli to -``urojenie``- nie
pozwala Ci odnalezc spelnienia w zyciu i niszczy zwiazki.....czemu
tego po prostu, najzwyczajniej w swiecie nie da sie
wylaczyc.....klik i nie ma.....klik i wymazane....
Mimo, ze piekne wspomnienie, to jednak nieszczesliwe, pozbyc sie go
mozna chyba tylko w zderzeniu z rzeczywistoscia.......och ale z
drugiej strony nie chce burzyc moich `zamkow z piasku`.....
Jak zaczynam myslec o tym tak trzezwo to zdaje sobie sprawe, ze On
by mnie znalazl....tylko z dwojga nas to mi On zawrocil w tej
szczeniecej glowie, ktora nie moze teraz dojrzec......oj pisze i
mysle jakie to wszystko niemadre...glupio sie czuje....ale tak
czuje....

[jabluszkowa]

jeju, zacząłam się bać, że mnie też kiedyś coś takiego dopadnie...
żyję miłością do faceta, który z pewnych względów zniknął z mego
życia lecz nie z mego serca. wiem, że to jest facet mojego życia,
wiem, że to on jest moją "drugą połową" (a może tylko mi się
wydaje???) na razie miłość ta daje mi siłę i choć niespełniona, nie
zabiera mi szczęścia, ale co będzie kiedyś? czy będę potrafiła
stworzyć normalny związek, czy będę borykać się z tym samym
problemem co Ty????
a nie możesz spojrzeć na swojego faceta, tak jak w chwili gdy go
pokochałaś? może po prostu dopadła Cię jakaś rutyna i dlatego nie
możesz pozbyć się myśli o swej pierwszej miłości???

[tesknota31]

witaj jabluszkowa.......ja co dzien prubuje docenic, szanowac,
patrzec z miloscia i kochac swego meza.......tylko,ze zdaje sobie
sprawe, ze ten moj ON jest i byl w mojej glowie caly czas...kazdego
dnia i mimo, tego, ze bylam szalenczo zakochana w swoim mezu, On
wciaz tam byl i jest, niezaleznie co sie w okol mnie
dzieje.......zaczynam myslec, ze jest moim
przeklenstwem..............i czuje sie niewierna, bo codzien patrzac
w gwiazdy zastanawiam sie,gdzie On jest..........
Prosze nie uprzedzaj faktow, nie obawiaj sie rzeczy, ktore nie
nastapily...staraj sie zyc dzisiaj, pieknym zachodem slonca,
dotykiem deszczu na skurze, liscmi, ktore zmieniaja kolor na
jesien...Jesli Twoja milosc do Tego mezczyzny dodaje Ci sily ciesz
sie nia/na zawsze bedzie Twoim skarbem, milosc nie jest wkoncu
egoistyczna...prubuj tylko nie zamykac sie na inne zwiazki....na
pewno znajdziesz swoje szczesie........ja mysle, ze w moim wypadku
wszystkiemu jest winna moja melanholijna
natura..pozdrawiam....tesknota

[jabluszkowa]

staram się właśnie w ten sposób podchodzić do tego. czytałam
ostatnio "Bridę" i tam była mowa o drugiej połowie i jedna teoria
strasznie mi przypadła do gustu: że nawet jeśli spotkamy swoją drugą
połowę tylko na chwilę, chwila ta nada sens całemu naszemu
istnieniu, dla mnie na pewno tak było, a dalej co ma być to będzie:-)
Tąsknoto, Ty też staraj się żyć dzisiaj, uśmiechaj się do swoich
wspomnień i żyj :-) nie pozwól tylko by wspomnienia o tamtej miłości
przyćmiły tą którą masz
pozdrawiam :-)

[tesknota31]

Czyz nie dobija sie koni gdy ciagnac juz nie moga??!
Nie mam sil, Cie gonic, wiec dobij lub ocal soba........

Dochodze do wniosku ze to jedyne co moze mnie uratowac.....zderzenie
z rzeczywistoscia, jedno spojrzenie ........wyjasnilo by
wszystko..jedno spojrzenie moglo by zabic to co we mnie
trwa.....tylko wciaz nie wiem.....gdzie jestes cale moje zycie....

[maja_gr78]

jesli to ta druga połowa to dlaczego on tego nie czuje??

[tesknota31]

nigdy nie twierdzilam....ze jest moja druga polowa...... tylko, ze
bylam i jestem w nim tak bardzo zakochana.....teraz moze nie w nim,
tylko w wyobrazeniu o nim.........
pamietam jak kiedys powiedzial, ze `jestem z gornej polki, za madra
dla niego`...moja szczenieca milosc, ktora pewnie juz nie
dojrzeje ....
pozdrawiam Was teskniacych
:(

[tesknota31]

tyle chcialam Ci dac.............czy to kiedys minie, zabija mnie
to /wyniszcza.............ta chora tesknota..:(

[kolorowa_skarpetka]

a może Ty Tesknoto lubisz sobie tak troszkę pocierpieć, kochać nieszczęśliwie,
wzdychać, marzyć...?
może Twoja dusza tego potrzebuje?

A jeśli chcesz się uwolnić to może zamiast marzyć o nim to wyobrażaj sobie
często czarny scenariusz, że spotykacie się, rozmawiacie ze sobą i odkrywasz, żę
nie ma w sobie nic z Twojego idealnego wyobrażenia, że czujesz się rozczarowana
jego wyglądem, osobowością, zachowaniem, kulturą itp...

[tesknota78]

wiesz, moze troszke lubie tak potesknic, moze jest to czescia mojej
natury.........tylko gorzej z tym, ze to przeszkadza mi normalnie
egzystowac...a ja jestem dalej kurczowo uczepiona tego
niespelnienia...

samo myslenie o tym, ze go spotykam po latach a On jest `paskudnym
stworzeniem` mnie przeraza :0(

ale co tam w zyciu trzeba ponoc wolnym byc.....a te mysli uporczywe
mi ja odbieraja.......

dziekuje za wsparcie
x

[kolorowa_skarpetka]

Sama widzisz, że taka Twoja natura i najwyraźniej tego potrzebujesz.
Na świecie jest mnóstwo tragicznych romantyków, nie jesteś sama:)
a skoro miłość do niego Cie niszczy i ogranicza to może postaraj się
przekierować swoją energię miłości na inny "obiekt", mniej destrukcyjny, mniej
zagrażający, może bardziej dostępny?
A może kilka różnych "obiektów"?:)
Im bardziej rozproszona będzie Twoja energia miłości tym słabsza i mniej intensywna.
A jego wizualizuj sobie regularnie, celowo, w dowolny obrzydliwy dla Ciebie
sposób, aby to nie on był już obiektem westchnień...

Polecam tez poczytać opis czwórki w enneagramie i jej drogi rozwoju, bo to być
może Ciebie dotyczy:
www.enneagram.com.pl/typ4.html

[tesknota78]

dziekuje za porade Kolorowa Skarpetko (co za przytulny i radosny
nik;)
spojrzalam na podana strone i w duzej mierze masz racje, wedlug tego
testu, jestem mieszanka roznych typow (jak my wszyscy) z dominujaca
8,4 i 2...(sama nie moge uwierzyc, ze moge miec taki okropny
charakter;()

fajnie, ze jest TAM KTOS kto potrafi sluchac....

po tym wszystkim, po tych latach tesknoty....ja byc moze powinnam po
prostu zderzyc sie z rzeczywistoscia i to by mnie moze wyleczylo,bo
w koncu, jakbym znalazla te OCZY a w nich totalna pustke, to bym
wiedziala, co wiedziec chce,( ze nigdy nie bylo
nic....albo....hmmm....) a nie zyla z ta malutka nadzieje, ze
jednak....

bo wiesz ja nie mam sklonnosci do wizualizowania sobie rzeczy
negatywnych i nie chce tego robic, wiele lat patrzylam na zycie
przez ciemne okulary, zajelo mi troche czasu nauczenie sie widzenia
poztywow i pozytywnego myslenia.......
co do rozproszenia `milosci` mam pojemne serce, kocham swoja prace a
wniej wszyskich ludzi:)
no tak tylko ta nieszczesna tesknota za .....tym kims/ ta
mara/....ta pelnia ksiezyca na plazy w jego ramionach.......och no
nic biore sie za siebie,
sprubuje sie przekierowac albo zderzyc z rzeczywistoscia, chyba
coraz mniej sie tego boje, przyzwyczailam sie w koncu do tego, ze ja
po prostu Go nie obchodze...

dziekuje kolorowa skarpeto

[malpieldzekson]

było takie przysłowie o spełniających sie marzeniach...czasem po prostu lepiej
żeby się nie spełniały...i założyć się mogę że gdybyś odnalazła tego pana jakoś
gdzieś to byś się mocno rozczarowała. zejdź na ziemię, bo życie i szczeście
które masz ci przecieka przez palce a ty masz głowę odwróconą gdzieś w
bok..."HELLOOOŁŁŁ!!" :D

[tesknota78]

byl pozny wieczor,mrok... cieply wiatr...szara ale piekna noc, szlam
po deptaku z oczami wpatrzonymi w chodnik........uslyszalam JEGO
nazwisko, odwrocilam za tym slowem glowe...to byl ON....serce mi
zamarlo z bezruchu...ruszylam przed siebie....zimna i
niewzruszona...a on zniknal w oddali z grupa wracajaca z
meczu........nawet nie zwrocil uwagi na moja osobe...
minely dwa tygodnie....a moje mysli mnie opetaly...tylko kilka
metrow dzielilo mnie od jego spojrzenia :(
tak blisko.......a tak dalekooooooo

czy ja tak wiele chce..........tylko Jego spojrzenia........

czekalam na to 17 lat.........rany sama sobie nie wierze.....

nie wiem czy kiedys mi to przejdzie.........