Mamma mia

[daria13]

Iść do kina, czy nie iść - oto jest pytanie. Wśród krytyków i widzów są tak
skrajnie podzielone zdania, że naprawdę mam mały dylemacik. Zaznaczam, że nie
lubię Abby, nie lubię musicali, lubię Streep i chyba mam ochotę na coś
poprawiającego nastrój, bo z tym ostatnio jakoś u mnie kiepsko. Z drugiej
strony ktoś na forum Kino porównał film do kina Bolywood i to mnie nieco
odstręcza. Trochę szkoda mi kasy i przede wszystkim czasu na coś, co mi się
kompletnie nie spodoba.
Widzieliście? Polecacie, czy lepiej szerokim łukiem?
Pozdrawiam:)

[mamarcela]

Dario droga, czyżbyś chciała obarczyć nas odpowiedzialnością za zmarnowane
pieniądze i czas w przypadku gdyby Ci sie film nie spodobał?
W swoim poście zawarłaś wszystkie za i przeciw Twojej wizycie w kinie na "Mamma
mia" - reszta to już tylko kwestia indywidualnych upodobań. Ja kocham ten film,
ale zdaje sobie sprawę, że ktoś szukający w kinie, czego innego niż ja, może być
głęboko rozczarowany. To jest rodzaj kina, który się albo kupuje en bloc, albo
odrzuca również w całości. IMO trzeciego wyjścia nie ma!

[nienietoperz]

Wokół Mammii przetoczyła się w UK głośna dyskusja sprowokowana
supernegatywną i ociekającą żółcią recenzją w Guardianie. Naród i
tak do kina poszedł masowo, moje koleżanki z pracy zachwycały się
aklamacyjnie, a inni zastanawiali się, dlaczego nie ma tradycji
męskich wypraw do kina (nawet jak się idzie na Rambo, to raczej
zaciaga się Bogu ducha winną drugą połówkę).
Sam, mimo wszystko, się nie wybieram.

Wasz
NN

[mamarcela]

Bo, Drogi Nienietoperzu, "Mamma" jest filmem do odbioru sensualnego, a nie
intelektualnego.
Mam na takie zjawiska od lat osobistą teorię porównującą produkty kultury (żeby
nie używać sformułowania dzieła sztuki) do kulinariów - większość z nich można
porównać dajmy na to do pizzy i dyskutować, czy lepsza jest pepperoni, hawajska
czy quattro fromagi, czy do ciasta powinno się dodawać oregano, a może, a może
tamto,
są natomiast takie produkty kultury (tu np. "Mamma mia"), które są jak pistacje,
albo szpinak - albo się lubi, albo nie i dlatego ja w te supernegatywne i
ociekające żółcią recenzje po prostu nie wierzę - jak ktoś nie lubi szpinaku to
niech się przyzna, ze nie lubi , a nie wymyśla teorie, dlaczego mu moja
przepyszna tarta nie smakowała :)

O rany, jaka jestem głodna! I w dodatku na diecie!

[nienietoperz]

Tak a propos Poważnych Rozważań Intelektualno-CKrytycznych anegdotka.

Na niedawnej końferencji w godzinach poważnie wieczornych zacząłem
niespodziewanie prowadzić głęboką dyskusję typu PRI-CK ze świeżo
poznanym Francuzem imieniem Maxime. Omawialiśmy przeróżne aspekty
muzyki popularnej tak od lat 70tych, kina popularnego i
niepopularnego od lat 20tych. Zdawało mi się, że rozmowa bardzo się
kleiła, dochodziliśmy do ciekawych wniosków, zapamiętałem też parę
nowych nazw i nazwisk do sprawdzenia. Następnego dnia rano swojego
Francuza nie ujrzałem, spotkałem za to jego współlokatora
hotelowego, dobrze znanego mi Mikaela. Na pytanie o Maxime'a
dowiedziałem się, że tamten śpi, boli go głowa i ogólnie odcierpia
alkohol wypity poprzedniej nocy. Na moją delkatną uwagę, że przecież
toczyliśmy głębokie i poważne dyskusje, a więc nie mógł byc w tak
słabej formie, Mikael uśmiechnął się od ucha do ucha i powiedział:
gwarantuję, że Maxime nie pamięta z póżnego wieczoru żadnych
szczegółów. Jako, że był to już ostatni dzień końferencji nie wiem
nawet, czy mój interlokutor kojarzy w jakikolwiek sposób, że to ze
mną PRI_CKa prowadził.

Z ukłonami,
NN

[beatanu]

Jeżeli nie lubisz Abby, to zostań w domu i obejrzyj sobie jeszcze
raz "Godziny" czy jakieś inne "Faling in love" z panią Streep.

Ja bardzo lubię Abbę i na kinową wersję musikalu wybieram się, ale
czekam aż przewalą się tłumy, film obejrzało już, piejąc głównie z
zachwytu, ponad milion Szwedów, w pewnym sensie mają powód do
narodowej dumy:)

[daria13]

To chyba jednak pójdę;). Brak miłości do Abby może tak bardzo nie zaszkodzi.
Dzięki za informacje.
Może ktoś jeszcze widział? Dalsze komentarze mile widziane.
P:)

[kubissimo]

heh, sama zebralas wszystkie pros & cons i teraz musisz sama zdecydowac, czy
bardziej nie lubisz ABBY i musicali (wedlug mnie to zbrodnia podwojna, ale de
gustibus non autobus), czy jednak bardziej lubisz Meryl Streep, ktora jest
lokomotywa ciagnaca ten film. I to swietna lokomotywa :)

moje glowne zarzuty:
- film zrobiono wedlug wykladni inż. Mamonia, ze lubimy piosenki, ktore znamy,
wiec material muzyczny jest traktowany na kolanach, a ewentualne zmiany wynikaja
wylacznie z ograniczen wokalnych "wykonawcow". A czasami az by sie to prosilo o
jakas nowa, wrecz bluzniercza aranzacje.
- efekt koncowy niebezpiecznie blisko programu "Dlaczego oni śpiewaja?". Tak to
jest, jak angazujemy gwiazdy, ktore co najwyzej podspiewuja. Niektorzy krytycy
chwala Streep. Ale chyba tylko ze wzgledu na ladunek emocjonalny wlozony w
spiewanie, bo troche nie chce mi sie wierzyc, ze ktos chcialby miec jej plyte ;)
- sama historia prosciutka jak zupka wiezienna. wyjatkowo odkrywcze moraly
brzmia: "mam 50 lat i moge byc szczesliwa" oraz "coreczko, najpierw poznaj
zycie, jeszcze zdazysz sie zestarzec". Na tym tle chociazby CHICAGO to kopalnia
znaczen i w ogole dzielo wiekopomne. Ze o KABARECIE, czy TOMMYm nie wspomne ;)

po napisaniu powyszego moge z czystym sumieniem dodac, ze bawilem sie cudownie,
film dal mi niesamowitego kopa energetycznego, wyszedlem z wielkim bananem na
twarzy i... pewnie pojde jeszcze raz z moja matrix, ktora w poniedzialek idzie
pod noz i potrzeba jej dobrej energii.

a majac w pamieci niedawne, postdemarczykowe rozmowy o dzieciach mysle, ze
bardzo spodobalaby Ci sie scena, w ktorej Streep przygotowuje corke do slubu. To
chyba jedyny moment, kiedy film wystaje ponad poziom slonecznej rozrywki i
autentycznie wzrusza. Niby jedna scena, ale warta biletu :)

[monikate]

No widzisz, Kubu? Taki intelektualista, a jednak, a jednak! :)
Wymieniona przez Ciebie scena kojarzy mi się z inną. Z filmu (też
musicalu) "Skrzypek na dachu", kiedy najstarsza córka wychodzi za
mąż i mamy piękny tekst "Gdzie ta malutka dziewczynka..." (w polskim
tłumaczeniu).
Byłam na "Mamma mia", płakałam jak bóbr (widział ktoś płaczącego
bobra?). I też bawiłam sie cudownie. I idę drugi raz. Pewnikiem z
córką, która naczytawszy się krytycznych opinii nie poszła na film w
UK, a teraz, zarażona moim entuzjazmem... etc.
Ale ja lubię musicale, lubię piosenki Abbby. Uwielbiam Meryl Streep.
No i lubie bollywoodzkie filmy.

Poza tym

[monikate]

...dla uzupełnienia linkuję dyskusję z forum Kino. Co poniektórzy
zaczęli juz pyszczeć zupełnie nie na temat, ale parę osób fajnie
pisze o filmie. B. podoba mi się opiania Dziewczyny szamana.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15&w=84001807

[kubissimo]

"Taki intelektualista"

yyyy, boze zachowaj! :)

[monikate]

No, ale Ty tak mądrze piszesz :)
A "słoneczna rozrywka" jest bardzo, ale to bardzo potrzebna.

P.S.

[monikate]

"Kabaret" to jest cudo i arcydzieło. Pełne istotnych znaczeń, jak
piszesz. Ale "Chicago" wg mnie jest takie zimne i akademickie.

[kubissimo]

zimne? akademickie?
bluznisz, kobieto ;)

[monikate]

A tak! A tam dopiero (w "Chicago" znaczy) historia jest dęta.
Dobra, jak będzie okazja, obejrzę drugi raz, bo może sie nie
poznałam. Ale czemu, kiedy byłam na "Chicago" w kinie nie zachwycało
mnie ono, choć powinno? Raczej myślałam, kiedy to się skończy, bom
już głodna, i takie tam. Na "Kabarecie" czy omawianej "Mammy mia"
takie uczcia mnie nie nawiedzały. Chciałam, by trwalo to i trwało
bez końca.

[kubissimo]

oesu, po prostu na kabaret i mammę mię poszlas najedzona :P

a chicago niby ma prosta historyjke, ale udalo sie w tym upchnac m.in. jadowita
stayre na amerykanski system "sprawiedliwosci", wysmiac prase, ktora jedna reka
potepia, a druga lansuje przestepcow, a do tego daje soba totalnie manipulowac,
oraz dokopac showbizowi samemu w sobie, co to polyka, wydala i znowu polyka. To
juz nawet nie jest waz, ktory zjada swoj ogon, tylko waz, ktory wciaga swoj
odchody ;)

[mamarcela]

Zgadzając się merytorycznie z "takim intelektualistą" znanym Kubu, co do satyr
jadowitych i innych Uroborosów, oświadczam, co następuje - mnie również
"Chicago" w ogóle nie ruszyło i pozostawiło zimną jak sorbet. Odebrałam ten
film intelektualnie i estetycznie natomiast sensualnie i sensorycznie ni... no
nie będę się wyrażać.

Tak żeście mnie tymi Kabaretami, All that jazzami i innymi Hairami
rozwspominali, że przypomniał mi się jeszcze jeden sensualnie odbierany przeze
mnie we wczesnej młodości film muzyczny a mianowicie "Sgt Pepper's Lonely Hearts
Club Band" z Bee Geesami i Peterem Framptonem. To dopiero była jazda i guilty
pleasure, albowiem czysta radość płynąca ku mnie z tego filmu w przaśnej
szarzyźnie późnego PRLu nijak nie korespondowała z moim ówczesnym ymydżem
przeestetyzowanej intelektualistki. Widział ktoś to może w warunkach "normalnych"?
Chyba muszę sobie zaserwować powtórkę z dziecięctwa :)

[daria13]

Ale numer! Ostatnio okropnie się rozczuliłam słuchając piosenki z Sierżanta
Peppera Bee Geesów. Znaczy to była już jakaś kolejna przeróbka, ale ze
zdziwieniem stwierdziłam, że znam jeszcze słowa na pamięć i że wspomnienia tego
filmu są we mnie wciąż żywe. Baaaardzo byłam nim wtedy zachwycona. Jestem
ogromnie ciekawa, jak odebrałabym go teraz. Chyba dobrze, bo przypomniałby te
stare, dobre czasy wczesnej młodości i wczesnych zachwytów.
Gdyby ktoś dysponował tym filmem, byłabym dozgonnie.
P:)

[mamarcela]

daria13 napisała:

> Ale numer! Ostatnio okropnie się rozczuliłam słuchając piosenki z Sierżanta
> Peppera Bee Geesów. Znaczy to była już jakaś kolejna przeróbka, ale ze
> zdziwieniem stwierdziłam, że znam jeszcze słowa na pamięć i że wspomnienia tego
> filmu są we mnie wciąż żywe. Baaaardzo byłam nim wtedy zachwycona. Jestem
> ogromnie ciekawa, jak odebrałabym go teraz. Chyba dobrze, bo przypomniałby te
> stare, dobre czasy wczesnej młodości i wczesnych zachwytów.
> Gdyby ktoś dysponował tym filmem, byłabym dozgonnie.


No i masz odpowiedź na swoje pytanie :) Wyłącz snobizm albo włącz snobizm
wyższego stopnia i leć kurcgalopkiem na Mammę!

Jeśli się przeprosiłaś z divixami to chyba będę miała Sierżanta niebawem.

[daria13]

Odkąd nabyłam drogą kupna najtańsze DVD marki Manta, przeprosiłam się z
divixami na dobre. Uśmiecham się zatem szeroko i szczerze:) Ale fajna podróż
się szykuje w zamierzchłą przeszłość miłości do Barry'ego:)
P:)

[nienietoperz]

Czyżbyś Kubu wymienił jednym oddechem `Kabaret' i `Chicago'?
Hmmm. Jak rozumiem doceniasz też `Czas Apokalipsy' i `Rambo:Pierwsza
Krew'.

Z ukłonami,
NN

[daria13]

Kabaret - bardzo, bardzo - jednak rzeczywiście niektóre musicale są dobre (ale
tylko niektóre), natomiast Chicago ani trochę, kompletnie nic i jeszcze
Zellweger, która żeby nie wiem jak się starała, nijak mnie nie przekonuje, albo
może zwyczajnie denerwuje mnie jej mimika. Chyba nigdy nie zrozumiem zachwytów
nad Chicago, ale żeby aż porównywać do Rambo;)
P:)

[monikate]

Tak przy okazji wspomnę, że wypatrywałam, czy cudnościowy Colin
Firth nie będzie aby i tutaj w mokrej koszuli. I był, Miśku, był! Po
roli w "Dumie i uprzedzeniu" takowa scena to chyba jego talizman :)

[kubissimo]

tak, wymienilem.
ale jezeli wedlug Ciebie fragment:
"Na tym tle chociazby CHICAGO to kopalnia znaczen i w ogole dzielo wiekopomne.
Ze o KABARECIE, czy TOMMYm nie wspomne"
oznacza, ze stawiam miedzy nimi znak rownowsci to gratuluje umiejetnosci
nadinterpretacyjnych

[nienietoperz]

Punkt dla Ciebie, ogólnie nie należało traktować moich żali zbyt poważnie.

Po prostu o ile Chicago zdaje mi się filmem przyzwoitym (podobnie jak w swej
kategorii pierwszy Rambo), to `Kabaret' jest jednym z filmów wszechczasów.

Z ukłonami,
NN

[kubissimo]

ok, wycofuje obruszenie ;)

[beatanu]

kubissimo napisał:
> moje glowne zarzuty:
> - film zrobiono wedlug wykladni inż. Mamonia, ze lubimy piosenki,
> ktore znamy, wiec material muzyczny jest traktowany na kolanach,

Eee, a ja mam zupełnie odmienne zdanie. Nic na kolanach, totalne
przymrużenie oka i może dlatego właśnie z tych piosenek lekkich
łatwych i przyjemnych wychodzi czasami drugie dno, jak na przykład
w "Does your mother know" w scenie pt. dojrzałe, bogate turystki w
poszukiwaniu przygód erotycznych z młodymi i biednymi tubylcami.
Albo na odwrót ;)

A "The winner takes it all" w wykonaniu Streep, toż to perełka. I
szalenie odległa od oryginału.

Film podobał mi się bardziej, niż myślałam, że to możliwe. Wyszłam z
kina obśmiana i spłakana, no co ja zrobię, że ta muzyka w połączeniu
z kiczowatym pięknem porusza we mnie czułe struny? Może między
innymi dlatego, że jestem już na tyle posunięta w latach, żeby
zrozumieć, jak bardzo słodko-gorzko może smakować upływ czasu, może
dlatego, że starsza córka całkiem niedawno wyprowadziła się z domu...

Bardzo podobały mi się akcenty szwedzkie, między innymi - migający
wsród statystów Björn Ulvaeus i Benny Andersson.

Jakiś miesiąc temu słuchałam w radiu archiwalnego wywiadu w
członkami, wtedy jeszcze isniejącej, Abby. Był rok 1977, chyba i
cała czwórka zastanawiała się, czy ich przeboje nie zostaną
zapomniane, jak większość muzyki pop. Nie pamiętam, który z panów
(chyba Benny) zaczął wtedy snuć marzenia o stworzeniu muzyki mniej
ulotnej, jakiegoś musicalu, opery, albo czegoś w tym rodzaju. Gdyby
wtedy wiedział...


:-)))

[kubissimo]

totez stworzyli dwa glosne spektkale muzyczne:
Chess (znany globalnie)
Kristina från Duvemåla (znany lokalnie, ale ponoc Szwedzi od lat chodza na to
stadami i wyplakuja hektolitry lez)

zreszta pewnie o tym wiesz :)

> Eee, a ja mam zupełnie odmienne zdanie. Nic na kolanach, totalne
> przymrużenie oka i może dlatego właśnie z tych piosenek lekkich
> łatwych i przyjemnych wychodzi czasami drugie dno

ale ja nie mowie o osadzeniu ich w nowym kontekscie. W odpowiednim kontekscie
nawet WLAZL KOTEK NA PLOTEK moze byc uznane za hiperwyuzdana przyspiewke. Mi
chodzi o same aranze, ktore wrecz kurczowo trzymaja sie wersji oryginalnych.

przyklad zwiazany z filmem, o ktorym chyba tu wspominalem - Across The Universe.
wersja oryginalna:
www.youtube.com/watch?v=lfsvE4j4ExA
wersja powstala na potrzeby filmu:
www.youtube.com/watch?v=D92Lyxj7U7Q
i o cos takiego mi chodzi - wkrzesanie z piosenki czegos nowego

[blue.berry]

wysłuchała dzisiaj audycji W kinie i na kanapie Karoliny
Piotrowskiej (uwielbiam tę audycję i z wielką radoscia odnotowałam
jej powrót na fale Radia PIN). Karolina bardzo pozytywnie
wypowiadała sie o Mammamiji. stwierdzila ze dawno nie widziala sali
kinowej w ktorej ludzie byliby tak od ucha do ucha usmiechnieci.
wielkie uznanie od niej dla Meryl S. za spiew i taniec oraz dla
innych aktorow. Ogolnie film opisany bardzo cieplo i pozytywnie.
a ja tam Karolinie wierze bo wielokrotnie sie na jej
filmowoserialowych polecankach nie zawiodlam.

Dla poddzierżanija razgawora

[monikate]

Dzisiaj ponownie obejrzałam film. Z córką. Płacz i śmiech zarówno u
mniej, jak u niej. I dużej części widowni kinowej.
Och Mamma Mia! Boski film! :)

[daria13]

Wreszcie się udało. I może dobrze się stało, bo na listopadowy, niedzielny
wieczór to naprawdę idealny film. Bardzo mi się podobał, reakcje podobne jak u
Monikate i Beaty; Abba nagle przestała denerwować, wręcz przeciwnie, rozczuliła
i nastroiła wybornie. Największym atutem filmu jest, dokładnie tak jak myślałam,
Meryl Streep. Ale też nie mogę wyjść z podziwu wobec scenarzystów, którzy z
tekstów piosenek popowych potrafili skleić całkiem trzymającą się kupy fabułę,
którą dało się łyknąć bez bólu.
Dziękuję za zachęcenie mnie do obejrzenia tego filmu, naprawdę było warto! Tak
trudno teraz znaleźć lekarstwo na jesienne szarość, ciemność i zimno!
Pozdrawiam:)

[kubissimo]

ciesze sie, ze sie cieszysz :)

[kwiecienka1]

fajnie, ze sie podobalo :)

mam nadzieje, ze zalapie sie na niego w grudniu - mieszkam teraz w
Niemczech i dopiero za trzy tygodnie przyjade do rodzicow na swieta

mam w planach maraton filmowy: 33 sceny z zycia, Mamma Mia, Lekcje
pana Kuki, Mala Moskwa i moze cos tam jeszcze :) zobaczymy czy mi
sie uda ;)

pozdrawiam
Kwiecienka & Napiety Program Wizyty