Zagwozdka programowa

[edzioszka]

popularyzacja tzw. gwoździ <nie mylić z dotrumiennem>, pobenwenutam pierwej,
co by nie było, żem z kulturką na bakier, uporządkuję radiopieriedaczki,
rzecz jasna swotki pagody arcyważnemi <jeśli już nie wiadomo o czem, można o
pogodzie, a jeśli wiadomo - z pewnością problem dienieżnyj w tle zamigotał>,
passedżatać dziś będzie trudno <usłowia niesprzyjające>, ogórki się mi
pomieszały z czasem reklamowem <nieskutecznie zanalizowałam proporcje>, teraz
eksponuję swoje logo <no tak, się musiałam zalogować>, cóż - wypuszczam się w
kanał <podróże o charakterku kształcącem>...;)

[miltonia]

Aha, do Wenecji sie wybierasz.

Moralizująco-wspominkowe interwju

[edzioszka]

po grochowiakowsku:

Kiedy Don Kiszot wędrował przez świat.. Akacja - jabłoń - czarne wąsy w
winie - wciąż świszczał za nim okrutny bat, mszczący się srogo na chudej
oślinie. Don Kiszot przebył wiele, wiele dróg.. Kobiety, dzbany, rude włosy
nocą - a Sanczo osła tłukł, tak jak mógł, osioł zaniemógł. A Pansa szedł
boso. I wtedy rycerz napotkał Ją - biodra - księżyce. Oczy - ostre piki..
Sanczo żarł kiszkę z bydlęcą krwią, oczyszczał gnaty zagiętym nożykiem. I
wreszcie rycerz obumarł. Klap!.. Trumna i wieńce. Świece do nieba, a Pansa
spłodził szesnaście bab, pięciu chłopaków do tego, co trzeba. I ten co domy -
i ten, co Cię wiezie, i ta, co idąc, nie idzie, a tańczy - i nawet w sklepie
obwinią Ci śledzie w moje liryki - wnuka Sanczo Pansy..