Lektura obowiązkowa, czyli `Biały Tygrys'

[nienietoperz]

Proponuję przenieść dyskusję tutaj, będzie czytelniej. Dla wygody
przekleję wypowiedź Itkową.

Wypowiedź Itka z wątku obok:

[nienietoperz]

'Bialy Tygrys' mnie nie zachwycil, ale tez szczegolnie nie
rozczarowal.
Dla mnie ta ksiazka to takie zręczne połączenie thrillera (a'la
dajmy na to Forsyth) z elementami reportazu (a'la dajmy na to
Kapuscinski). Niby wszystko jest okej- historia ciekawa i dosyc
nieprzewidywalna, bohaterowie (pomimo swojej schematycznosci)
calkiem wiarygodni (Balram, Ashok czy Pinky), operowanie schematami
miejscami przezabawne (ogolnie warstwa sensacyjna tej ksiazki jest
jej wielkim atutem), ale biorac to wszystko pod uwage stwierdzam,
ze nic nie spowodowalo, ze zmienil mi sie w jakims istotnym stopniu
moj sposob myslenia o Indiach, Chinach czy wspolczesnym swiecie
(generalnie moge powiedziec, ze Mr Adiga w interesujacy sposob pisze
(forma IMO jest bliska perfekcji (ale ciut przypominala mi np. Theft
Carreya)- ma on niezaprzeczalnie talent)), ale (to glowny moj zarzut
do autora) o w miare oczywistych (dla mnie) rzeczach- byc moze dla
czytelnika anglojezycznego (szczegolnie tego bardzo zainteresowanego
podjeta tematyka, ktory z pewnoscia umie wylapac wiecej niz ja
szegolow i smaczkow) ten tekst moze zabrzmiec inaczej- a z pewnoscia
bardziej atrakcyjnie niz dla mnie.
Mnie sposob postrzegania rzeczywistosci przez Balrama w nieznosny
sposob przypominal bohaterow XIX czy XX wiecznej prozy rosyjskiej
(taki skrajnie negatywny sposob widzenia rzeczywistosci)- nic zatem
nowego (pomimo ze bohater pochodzi akurat z Ciemnosci indyjskiej, a
nie z rosyjskiej).
Niemniej ciekawy jestem Waszych opnii- jako osób bardziej niż ja
zainteresowanych tematem.


by itek1

A teraz `od siebie'

[nienietoperz]

Moje wrażenia zasadniczo różnią się od Itkowych.

`Biały Tygrys' wydaje mi się świetną książką dziennikarską,
niespecjalnie odkrywczą literacko (co nie jest zarzuutem). Pomysł
formalny z pisaniem przez Balrama maili do premiera Chin jest świeży
i śmieszny, tyle, że nie jest w żaden sposób wykorzystany. Równie
dobrze mogłyby to być wspomnienia czy listy do syna.
Teraz do (licznych) plusów - oczywiście można każdą w zasadzie
obserwację społeczno-polityczną podsumować słowami `wiemy,
słyszeliśmy, domyślaliśmy się', ale Adiga pisze z niesamowitym
dziennikarskim nerwem, z pasją, która ani przez chwilę nie wyrywa
się spod kontroli, z momentami pełnymi gorzkich emocji
kontrapunktowanymi zabawną ironią. Pisze prawdziwie, jego postacie
są żywe, sytuacje autentyczne. Parę razy było mi mocno nieswojo
(zasłużenie), kiedy w zachowaniach bohaterów `Białego tygrysa'
widziałem samego siebie z różnych chwil w Indiach, kiedy myślałem o
moich znajomych Ashokach, którzy na każdym kroku starają się
podkreślać, zwłaszcza wobec kolegów z Europy, że traktują służących
jako nieomal część rodziny. Przypominał mi się doskonały bengalski
matematyk, przekonywujący, że korupcja w rozwijającym się państwie
jest absolutnie nieunikniona, jedyne, co można robić, to
wykorzystywać korupcyjne mechanizmy do `dobrych celów'. Wreszcie
gazety codziennie przynoszące historie o morderstwach popełnianych
przez służących (kierowcę, kucharza, ogrodnika). Wszystko to są
prawdy istotnie dobrze znane, niemniej jednak Adidze udaje się
pokazać je na nowo, bez sentymentalizmu, ale i bez pocieszającej
warstwy ochronnej. I za to mu się należą brawa.

Z ukłonami,
NN


P.S. Jedna jeszcze uwaga - to nie jest książka o Chinach i Indiach,
jak sugerował Itek. Równie dobrze można by pisać książkę o Islandii
i Rosji.

[staua]

Dopiero dzisiaj udalo mi sie usiasc na dluzsza chwile przy
komputerze.
Tak jak przedmowcy (chyba, mysle, ze zrozumialam dobrze) mam
mieszane uczucia w stosunku do "Bialego Tygrysa". Czytalo sie latwo,
szybko i przyjemnie. Nie znudzilam sie. To na pewno bardzo wazne.
Ale cala powiesc wydala mi sie malo oryginalna. Adiga jest
dziennikarzem i tow widac, w przygotowaniu, w oddaniu tla
spolecznego, w sposobie pisania. Ale chyba nie jest zbyt dojrzaly
jako pisarz (debiutantowi wiele mozna wybaczyc, ale widzialam lepsze
debiuty). Pomysl z pisaniem do premiera Chin zupelnie nie
rozwiniety, jak zauwazyl Nienietoperz - a przeciez moglo to byc cos
bardzo ciekawego. Straszne sciaganie z literatury swiatowej - nie
wiem, czy mialo to pokazac, ze hinduski pisarz te literature zna i
swobodnie sobie zongluje z niej wypisami? Bo, w najlepszym razie,
bylo to malo subtelne (Scott Fitzgerald i Orwell to najbardziej
oczywiste odniesienia).
Problem rozwarstwienia spoleczenistwa jest, oczywiscie, uniewrsalny
i nie dotyczy tylko Indii, ale przez to nie jest nowy, ile takich
ksiazek o Dyzmach tego swiata juz powstalo... W dodatku Balram jest
niezwykle denerwujacy, niesympatyczny i nie budzil mojego
wspolczucia ani podziwu - nic oprocz irytacji. Zreszta nie ma w tej
ksiazce zadnej pozytywnej postaci - sam Balram jest beznadziejny
(najgorsze jest dla mnie, ze nie widzi tego i uwaza sie za super
goscia), jego pracodawcy i ludzie z pieniedzmi sa zjechani przez
niego kompletnie, wykorzystujaca go rodzina tez, a jak mozna lubic
kogos, kto wszystkich przedstawia w zlym swietle? O, przepraszam,
moze nieszczesny ojciec zmarly na gruzlice wywoluje jakies pozytywne
uczucia.
Spolecznie to naprawde nic nowego, kazdy przeciez wie, jak jest w
Indiach, rzeczywiscie wszyscy Hindusi, ktorych spotykamy za granica
na uniwerkach, sa z rodzin, ktore maja po kilka osob sluzby. Moj
kolega traktowal kierowce rodzinnego identycznie, jak opisal Adiga
(pamietam, jak dziwilismy sie, ze kierowca wraz z innymi kierowcami
czekal na nas w garazu w mallu przy samochodzie - zaproponowalismy
nawet, zeby poszedl sobie gdzies, kiedy my bedziemy robic zakupy,
ale kolega uznal te propozycje za niestosowna). Tyle tylko, ze
powiesci pisarzy z Indii, o ile wiem, nie dotykaja tego tematu, a na
pewno nie w ten sposob (pamietam temat roznicy kast tylko z "Boga
rzeczy malych"). Korupcja to z kolei zupelnie uniwersalny problem i
pisze sie na ten temat tomy.
Czy historie Balrama nalezy traktowac jako jedyna mozliwosc zmiany
pozycji spolecznej w Indiach? Nie ma zadnej innej propozycji? Nikt
sie tym nie interesuje w tym kraju? Nie wierze, ale nie mam zadnych
wiadomosci na ten temat.
Czytalam oryginal (Nienietoperzu, Ty tez?) i owszem, jezykowo jest
ciekawie, z wyjatkiem powtarzanego bezustanie "dip his beak" - to ma
byc maniera narratora, ktory przeciez jest "half-baked" (jak to jest
przetlumaczone?), ale mnie zloscilo.
Podsumowujac, caly czas uwazam, ze lepiej by bylo, gdyby Ghosh
dostal Bookera :-)

[nienietoperz]

Po kolei: czytałem wersję oryginalną, `dipping the beak' zauważyłem, ale wydało
mi się dość pasujące do tradycji pisania bardzo rzeczowo, a nie bardzo
bezpośrednio o sprawach seksualnych.

Nie wiem, czy Balram jest niesympatyczny. Wydawał mi się postawiony w bardzo
konkretnym miejscu, między tradycyjną rolą podającego kark a nowoczesnym
oczekiwaniem awansu, rozwoju, edukacji, przedsiębiorczości, i tak dalej.
Przecież to właśnie on jest wzorcową z punktu widzenia odbiorcy zachodniego
twarzą nowoczesnych Indii, wyrwał się z biedy, z zależności, teraz zatrudnia
innych, co więcej, robi to na uczciwszych zasadach niż jego poprzednicy (rodzina
przejechanego w Bangalore chłopaka nie doczeka się sprawiedliwości, ale dostanie
pieniądze, których nie zobaczyłaby, gdyby na miejscu Balrama byli właściciele
ziemscy z poprzedniego pokolenia). Zdaje mi się, że Adiga zadaje pytanie: ile
można usprawiedliwić statystyczną poprawą losu ludzkiego? Wracając do mojego
poprzedniego postu - czy korupcję np. należy wszędzie bezwzględnie demaskować,
czy czasem wykorzystywać do `lepszych celów'?


Wspomniany `Bóg rzeczy małych' jest niewątpliwie dużo lepszą książką, ale
znacznie mniej `istotną' jeśli chodzi o problematykę społeczną.

Z ukłonami,
NN

[staua]

Ale on tak o tych swoich osiagneiciach pisze, tak sie przechwala, ze
wyobrazilam sobie nie wiadomo jakie przedsiebiorstwo miedzynarodowe,
zwlaszcza, ze ciagle mowi o outsourcingu, a tutaj limuzyny i
szesnastu szoferow - rozczarowalam sie. Moze to imponujace, biorac
pod uwage jego poczatki, ale bez przesady.
Ta rodzina przejechanego rowerzysty wygladala na bardzo zadowolona z
rozwiazania sprawy (przynajmniej ojciec).
Nie przecze, ze "Tygrys" wypelnia pewna luke w literaturze
poruszajacej kwestie spoleczne, ale nie sadze, zeby mial duzy wplyw
na indyjska rzeczywistosc, nie wydaje mi sie,z eby pod wplywem tej
ksiazki dokonal sie tam jakis przelom. Bo najwyzej jacys cudzoziemcy
moga przeczytac, wzruszyc sie losem biedakow i zalozyc/wspierac
kolejna organizacje charytatywna, ktora pomoze wiekszej liczbie
dzieci ukonczyc szkoly. I co z tego? Mimo ukonczenia ilus tam klas
ci ludzie nie beda przeciez lepiej traktowani ani nie beda mieli
wiecej mozliwosci rozwoju niz teraz. Do tego trzeba pokolen, nowej
indoktrynacji, a w Indiach system kastowy w troche innej, niez
kiedys, wersji, ma sie bardzo dobrze, mimo zapewnien naszych
znajomych (tych bogatych), ze kasty juz nie maja znaczenia.
Uwazam, ze ta ksiazka to taka kometa, na dluzsza mete nie bedzie
miala znaczenia.

[nienietoperz]

Ale widzisz, to właśnie przedsiębiorstwa typu i rozmiaru Balramowego są źródłem
sukcesu gospodarczego Indii. Pytanie o to jakie środki są usprawiedliwione w
imię poprawy ludzkiego losu nie jest wcale retoryczne. To, że rodzina
przejechanego była całkiem zadowolona z rozwiązania sprawy, jest jasne, nie
zmienia to jednak tego, że problem (chyba?) pozostaje. Nie sądzę, żeby `Tygrys'
cokolwiek zmienił, choćby dlatego, że w Indiach przeczyta go tyle samo ludzi, co
książkę pani Roy. Adiga raczej nie oczekiwał wzrostu współczucia czy kolejnej
donacji na szkołę w Biharze (stan zwany w powieści Ciemnością), może go po
prostu samego męczyło to, czy lepiej, żeby Balramowie się usamodzielniali
kosztem zbrodni, czy nie.
Z ukłonami,
NN

[staua]

Mogl sie usamodzielnic kosztem mniejszej zbrodni, tzn. ukrasc te
pieniadze i uciec, nie zabijajac Ashoka - wyszloby na to samo dla
niego, a mialby czystsze sumienie.
Osobiscie nie usprawiedliwiam zadnych nielegalnych i moralnie
podejrzanych srodkow do celu. Oczywiscie mozna sobie zadac pytanie,
jak definiujemy moralnosc... Wierze, ze Balram mogl jakos inaczej
wyrwac sie z ciemnosci.
Dla mnie problem jest ten sam, jak pytanie, co robic z nielegalnymi
imigrantami w Stanach (i pewnie wszedzie indziej) i czy bycie
nielegalnym jest OK pod wzgledem moralnym, czy nie.
Boston

[nienietoperz]

Z osobistego punktu widzenia oczywiście nic morderstwa nie usprawiedliwia.

Tyle, że strasznie trudno powiedzieć milionom Balramów, że ich miejsce jest tam,
gdzie jest, i że musi czekać aż pomoże im/ich wnukom demokracja (przecież są
wybory)? edukacja (przecież jest szkoła, nawet mu dobrze szło)? służba zdrowia
(przecież jest szpital państwowy)?

Więcej potem,

NN

[staua]

Hm, tak sobie mysle, ze rola ograniczonej rodziny Balrama (ta
koszmarna babcia) jest nie mniejsza niz systemu. Gdyby ktos w
rodzinie (kjtos, kto podejmuje decyzje) postanowil wysilic sie, zeby
choc jedno dziecko ukonczylo szkole (te absurdalne sluby, stojace na
przeszkodzie, to przeciez klasyka krotkowzrocznosci), poprawa bytu
rodziny nie trwalaby dlugo (tzn. tez pokolenia, ale krocej i z
lepsza perspektywa niz w tej sytuacji).

To dziennikarskie krzywe zwierciadlo, ta ksiazka to przeciez satyra,
te szkoly, szpitale i wybory, jak bylam na poludniu, to ludzie
strasznie sie wyborami podniecali (Periyar tam ma wielkie wplywy,
nie sadze, zeby byl takim Wielkim Socjalista, choc oczywiscie tez
jest bardzo dziwna postacia).

[nienietoperz]

Południe to zupełnie inny świat niż Bihar. Wystarczy przejechać
pociągiem, żeby poczuć olbrzymią różnicę, bardzo fajnie i trafnie
pisze o tym Dalrymple w esejach z `The Age of Kali'. Wielkich
Socjalistów mają tam wielu, chyba najsłynniejszą postacią jest Laloo
Prasad, który aktualnie jest w rządzie krajowym (polecam lekturę
całego życiorysu choćby w wiki).

[staua]

Dlatego obiecuje sobie, ze do Indii jeszcze pojade nie raz... Tylko
czasu brak.

Doskonała odtrutka ?

[blue.berry]

Chyba wielkiej dyskusji nad tą książką nie będzie (przynajmniej na
razie) bo moja opinia jest bardzo zbliżona do wcześniejszych.
To co jest największym plusem tej książki to to w jak zgrabny sposób
została napisana. Czyta się ją naprawdę zacnie, właściwie na jednym
wdechu. Mimo że jak zauważyła staua właściwie żadna postać z tej
książki nie budzi sympatii a fabuła w sumie nie jest aż
tak „napięta” aby człowiek przebierał nogami „co dalej, co dalej”.
Dodatkowo lubię książki pisane w formie listów czy z „głosem
wewnętrznym” głównego bohatera, więc to również mi odpowiadało w tej
książce. Aczkolwiek… no właśnie i tutaj moje dwa „ale” (i bynajmniej
nie o piwach mowa). Po pierwsze kompletnie nie przemawiał do mnie
wybór adresata tych listów (premiera Chin). Być może jest to
związane z zależnościami gospodarczymi, tym jak Indie wpatrzone są w
rozwój Chin i być może można z tego odczytać pragnienie dążenia do
osiągnięcia takiego samego znaczenia w świecie… ale to moje
gdybanie, dla mnie wybór adresata maili z samej treści zdecydowanie
nie jest zrozumiały. Do tego jeszcze włącza mi się złośliwie zbyt
realistyczne podejście: „już widzę jak premier Chin czyta te maile”.
A jak już jestem przy „staniu na ziemi” to w ogóle mało zrozumiała
staje się dla mnie forma tej spowiedzi. Dlaczego Balram po
osiągnięciu tego o czym marzył, po staniu się Dużym Brzuchem, tak
zdecydowanie się obnaża? Jest mordercą, przyznaje się do tego i
właściwie w pełni ujawnia. Jeśli mielibyśmy traktować tą książkę
jako kryminał to jest to kompletnie alogiczne. Po Balsamie nie widać
skruchy czy załamania, wyrzutów sumienia które pchają go do
ujawnienia się. Więc o co tak naprawdę chodzi? Oczywiście wiem, że
to tak naprawdę nie ma znaczenia i Biały tygrys pod cienką warstwą
konkretnej historii opowiada o Indiach, niewolnictwie, kastach,
korupcji, o wszystkim tym co w Indiach jest złe i brudne. Ale akurat
właśnie to mnie w tej książce złościło w trakcie czytania – w mojej
opinii bezsensowny wybór adresata i bezsensowne obnażenie własnej
tożsamości w momencie kiedy właściwie nowe życie Balrama się toczy.
Sam opis Indii nie wstrząsnął mną w żaden sposób, być może, dlatego
że mam minimalną świadomość tego na jakich zasadach funkcjonuje ten
kraj. Czyli jako że nie mam lirycznego obrazu Indii przed oczami,
ksiązka jako doskonała odtrutka nie sprawdziła się, bo nie miała
czego odtruwać. („Doskonała odtrutka na liryczny obraz Indii”.
Publishers Weekly)
Przyznaje jednak że Aravind’owi należy się ukłon za to że w tak
niewielkiej w sumie objętości skomasował tak wiele indyjskiego
brudu. Bo to chyba największa zaleta tej książki – zgrabnie napisaną
pseudokryminalną historyjką pokazał to, co zapewne go niezmiernie
boli i z czym, jako dziennikarz, spotyka się na co dzień. Wybór
treści i formy przyczynił się zapewne do popularności Białego
tygrysa a co za tym idzie rozpropagowania go poza Indiami (zdaje się
na 17 języków został przetłumaczony). I tutaj pewnie ziszcza się cel
autora – pokazuje Indie od tej ciemnej strony lustra szerokiej
publiczności – tej która do tej pory Indie widzi przez pryzmat Goa,
kolorowych Sari, słoni i setki zdjęć przywiezionych z zorganizowanej
wycieczki.

Podsumowując, Białego tygrysa czytało się naprawdę nieźle. Ale nie
zostałam ani wstrząśnięta ani zmieszania. O wiele większe wrażenie
zrobił na mnie w miarę niedawno przeczytany Impresjonista Hari
Kunzru (o ile można te dwie książki porównać jeśli chodzi o
pokazanie Indii z „tej drugiej strony”.)

[staua]

O tak! "Impresjonista" jest przeciez duzo lepszy! Jak moglam
zapomniec o tej ksiazce, w zeszlym roku wywarla na mnie ogromne
wrazenie, duzo wieksze niz "Tygrys".

Akcja "Tygrysa" ZUPELNIE nie jest napieta - przeciez Balram od razu
na poczatku zdradza, ze zamordowal swojego pracodawce, wiec czekamy
tylko na wyjasnienie, kiedy i jak to zrobil.

zakazac nagrod literackich

[broch]

od dluzszego czasu Nobel, Booker i kilka innych nagrod zatracilo sens. Mozna
zadac pytanie: co powyzsze maja wspolnego z literatura?

Moim zdaniem nic. Odnosze wrazenie ze posadzono na stolkach osoby ktore
absolutnie nie powinny zajmowac sie krytyka literacka

Bialy tygrys, Le Clezio z tego roku to smutne przyklady.
Tzw "wartosci spoleczne" zbyt traca socrealizmem. Uzytkowa wartosc nie powinna
usprawiedliwiac kiepskiej jakosci literatury.

Gdyby nie Booker, nikt nie zauwazylby Tygrysa.

Na jaka cholere pisac do przyjezdzajacego premiera Chin? Kogos kto faktycznie
dla fabuly i poruszanych problemow jest kompletnie nieistotny?
Mysle ze nawet niewyksztalcony taksowkaz zdaje sobie sprawe ze lepszym celem
bylby premier... Indii.
Element kryminalny rozmywa sie w krotkim czasie, element spoleczny to zbior
ogolnie znanych obserwacji i trywialnych prawd.

Wypisywane sa idiotyzmy o tzw Rooster Coop (nawet sluzacy sa tak uczciwi wobec
zwierzchnikow ze powierzony im (sluzacym) milion dolarow bedzie pieczolowicie
przechowywany. Kara za przestepstwo dotkie cala rodzine. Wbrew zagrozeniom,
sluzacy kradana na potege (rowniez w Indiach o czym dowiedzialem sie od
hinduskich znajomych).
Co to za banialuki? Ekstremalne reakcjie zdarzaja sie wszedzie.
W Polsce do niedawna w zapadlych wioskach dokonywano linczu za nieakceptowane
zachowania, w Stanach w zapadlej wiosce ukrzyzowano homoseksualiste pare lat
temu. W Indiach morduje sie chrzescijan w Somalii ukamieniowano 13-letnia
dziewczynke za dokonany na niej gwalt (seks tabu)
Innymi slowy brutalne wymuszanie zachowan spolecznych a takze przekraczanie
granic uznanych norm niezaleznie od konsekwencji jest zjawiskiem powszechnym.

Czytajac Tygrysa zastanawialem sie przez caly czas o co tutaj k..wa chodzi? Co
sprawilo ze ksiazka zostala uznana za wartosciowa? Pochodzenie autora
(angielsko-indyjska asymilacja na papierze)? Wartosci spoleczne? Aktualnosc
tematu? Zalatywalo zadaniem licealnym.
O Indiach w szczegolnosci i o problemach spolecznych w ogolnosci nie
dowiedzialem sie niczego nowego.
Adiga naciaga fakty (jak to dziennikarz) i pisze taka sobie literature warta
zapomnienia.

Gdyby (nie daj Bog) listy Balrama faktycznie trafily do premiera Chin, biedak
nie wiedzialby co z nimi poczac.

Moze po prostu ignorowac coraz bardziej kretynskie nagrody literackie?

[staua]

Moze nalezy je ignorowac - system wybierania ksiazek na listy nagrod
pozostaje dla mnie nieodgadniony.
Le Clezio mimo wszystko cos przeczytam, ale nie wiem jeszcze, co,
zupelnie nie wiem, co myslec o autorze, bo nie czytalam nic, a tak
chociaz bede mogla przekonac sie, czy ten Nobel rzeczywiscie taki
niezasluzony.

[broch]

Le Clezio to fajna, warta czytania literatura. Mam jednak watpliwosci czy:
przetrwa
Jego wplyw na literature byl tak wielki

Polecam (zeby nie bylo ze sie czepiam tylko z zastrzezeniem j.w.):
Le Clezio:
Desert
Wandering star

Wilhelm Genazino:
The Shoe Tester of Frankfurt/Ein Regenschirm für diesen Tag wiec powinno byc
przetlumaczone na angielski jak "An umbrella for one day"

Roberto Bolano:
The last evenings on Earth
Amulet (jesli czytalas The Savage Dedectives)
Nazi literature in Americas

2666 - dopiero zaczalem

z pewna doza niesmialosci (bo to western) (;
Rudolph Wurlitzer - The Drop Edge of Yonder

[staua]

Do Wurlitzera przymierzam sie juz od dluzszego czasu. Niedlugo juz
przeczytam. 2666 tez mam na liscie.
Le Clezio pewnie przeczytam "Pustynie"...

[nienietoperz]

Straszliwie się Brochu mądrzysz i nic z tego akurat tym razem nie wynika. Jasne,
że zachowania ekstremalne nie są nowością, ogólnie większość zachowań ludzkich
miała już miejsce - czy powinno się wobec tego zaprzestać pisania powieści?

>Wbrew zagrozeniom,
> sluzacy kradana na potege (rowniez w Indiach o czym dowiedzialem sie od
> hinduskich znajomych).

Co to znaczy kradną na potęgę? Gdyby w istocie tak było, to przecież system by
się szybko i sprawnie zawalił, a nie licząc powierzchownych zmian działa
skutecznie od ponad dwu tysięcy lat (albo dłużej, zależy jak liczyć).


Nie broniąc specjalnie jakości literackiej `Tygrysa' nadal uważam, że to ważna
książka.

Z ukłonami,
NN

czy to jest wazna ksiazka???

[itek1]

nienietoperz napisał:

> Nie broniąc specjalnie jakości literackiej `Tygrysa' nadal uważam, że to ważna
> książka.

Mysle, ze kluczowym elementem w ocenie wazkosci tej ksiazki jest stosunek
czytelnika do Balrama.
A tutaj np.ja mam niezly problemik, gdyz jego historia (pokazana w ramach tego
dobrze (a miejscami az za dobrze :) ) poprowadzonego watku
sensacyjno-kryminalnego z elementami reportazu) nie usprawiedliwia w mojej
ocenie w dostatecznym stopniu sensu pisania tejze ksiazki. Coz z tego, ze takie,
a nie inne sa fakty z jego zycia. Czyz jest on rzeczywiscie tak szczegolnie
doswiadczonym przez los czlowiekiem? (to nie ma byc ironia z mojej strony). IMO
patrzac pod tym katem Adiga musi poniesc porazke.
Ale z drugiej strony mysle, ze wazniejsza plaszczyzna dla Adigi bylo wiarygodne-
reporterskie przedstawienie swiadomosci zdeprawowanego i niedouczonego
(half-baked) sprytenego glupka z Ciemnosci indyjskiej. I wg mnie tutaj Adiga
pomimo niedociagniec nie poniosl porazki. Wizja Indii, Chin oraz wspolczesnego
swiata Balrama jest chora, niepokojaca i tragicznie smieszna, tak jak i chory,
niepokojacy i tragicznie smieszny jest on sam. Zgadzam sie ze Staua, ze Balram
jest postacia w najwyzszym stopniu niesympatyczna i irytujaca (zeby tego nie
powiedziec dosadniej), ale przy tym mysle, ze tez bardzo tragiczna. Wowczas, gdy
wymyka sie schematom myslenia i dzialania jest szczeglnie tragiczny, a gdy
powiela te schematy jest glownie smieszny. Miota sie pomiedzy tragicznoscia (do
ktorej nieswiadomie dazy) i smiesznoscia (od ktorej swiadomie ucieka).

[broch]

"Co to znaczy kradną na potęgę? Gdyby w istocie tak było, to przecież system by
się szybko i sprawnie zawalił, a nie licząc powierzchownych zmian działa
skutecznie od ponad dwu tysięcy lat (albo dłużej, zależy jak liczyć)."

od kiedy to wspolczesne spoleczenstwa opieraja sie na pracy sluzacych? Chyba Ci
sie epoki pomylily. Z reszta, kradziez nie ma, nigdy nie miala wplywu na
destabilizacje "systemu". Skad takie dziwne wnioski?

Kradziez jest zjawiskiem powszechnym.

"że zachowania ekstremalne nie są nowością, ogólnie większość zachowań ludzkich
miała już miejsce - czy powinno się wobec tego zaprzestać pisania powieści?"

Niczego takiego nie sugerowalem, uznalem jedynie ze "Tygrys" to rzecz
przecietna, ktora nie jest warta wyroznienia.
porownania z Gorkim (cytaty z pism roznych na okladce do wydania amerykanskiego)
sa raczej grubo na wyrost.

"Wymadrzanie sie." Zaden argument. Po prostu zignoruj zamiast sie wyglupiac.

[nienietoperz]

Nie pisałem o cywilizacji jako takiej, a konkretnie o społeczeństwie
indyjskim, które naprawdę opiera się na systemie sztywnej
hierarchii. Myślę, że nie doceniasz tego, do jakiego stopnia jest to
inne od kultury zachodniej. Nie wierzę w autentyczność masowych
kradzieży, wierzę w atmosferę nieufności względem służących, którzy
przecież są odrębną klasą człowieka.

Oczywiście Adiga to nie Gorki.

Z ukłonami,
NN

[broch]

przez pewien czas mialem szefa Hindusa, po labolatoriach placze sie sporo Hindusow.

Ilosc kradziezy w Indiach nie odbiega on ogolnoswiatowych tendencji. Kazdy kraj
stara sie rozwiazac problem zgodnie z lokalnymi zasadami.
Sam fakt ze w Indiach tak drakonskie metody sa ciagle na prowincji powszechne
swiadczy o powszechnosci zjawiska (co Hindusi ktorych znam potwierdzaja ->
bieda, glod zmuszaja do rzeczy ktore wydaja sie byc nieracjonalne/karane w
sposob niewymierny do winy).

Adiga napisal przecietna ksiazke, dobra dla amerykanskich turystow. Uwazam ze
spieprzyl sprawe nie tylko dlatego ze zaczyna pisac powiesc epistolograficzne co
po dwoch trzech rozdzialach mu sie nudzi, nie mowiac juz o bezsensie pisania do
premiera Chin.

Moim zdaniem Adiga zmarnowal okazje do napisania powiesci o Indiach. O
problemach, zjawiskach ktore sa typowe dla Indii.
Bialy Tygrys jest zwierzeciem unikalnym, Adiga pisze o rzeczach powszechnych na
calym swiecie.

Za rok nikt nie bedzie tej "waznej" powiesci czytal poniewaz utonie w zalewie
innych gladko napisanych powiesci.

[blue.berry]

w sumie wielka dyskusja sie nie rozpętała : )
czy mozna podsumowac temat że Biały Tygrys jest ksiązka ciekawa i
wartą przeczytania ale nie zaslugujaca na nagrode i nadanie jej
takiej rangi i rozgłosu?

[staua]

Zgadzam sie z tym podsumowaniem i czas wybierac nowa lekture! Tylko
nie wiem, co wywolaloby burzliwa dyskusje - poprzednio nastawialismy
sie na opowiadania Carvera, czy nadal to planujemy, czy sa jakies
inne propozycje?

[itek1]

Ja sie rowniez zgadzam z podsumowaniem blue.berry. Moja ocena ksiazki 4/5.
Jesli chodzi o burzliwa dyskusje to bym proponowal Palahniuka, albo Houellebecqa
(wowczas to moze nawet braineater by sie przebudzil?).
Co Wy na to?

[staua]

Chetnie.
Glosuje za czyms Palahniuka, bo mam lepszy dostep. Z Houellebecqiem
moze byc problem.

[itek1]

Ja tez wole Palahniuka :)
Tylko nie mam pomyslu co konkretnie wybrac.

[blue.berry]

ja tez bardzo chetnie Palahniuka: )

[staua]

Ale co? Nie Fight Club, bo to juz znamy ;-)chyba.
Co najlepiej przeczytac? Moze jednak Brain cos nam tu zaproponuje?

Jeśli można, to nie Palahniuk (i nie Houellebecque

[nienietoperz]

Palahniuka czytałem przyzwoity `Fight Club' i raczej żałosne w
całokształcie `Haunted'. Na razie nie mam na więcej ochoty,
literatura o której sam autor pisze, że największym sukcesem jest
ilość omdleń na wieczorach autorskich średnio mnie interesuje.
Za Houellebecque'a też raczej dziękuję, `Cząstki elementarne' były
książką ważną, ale słabą i męczliwą.
Może da się wrócić do pomysłu z Carverem? Albo jakiś David Mitchell?

[blue.berry]

Mitchell - moja miłość.
ja osobiscie przeczytałam wszystko co pokazało sie w polsce. czy tez
co zostalo napisane bo napisal 4 ksiazki: Widmopis, Sen numer 9,
Atlas chmur i Konstelacje. cos nowego szykuje sie na rok 2009 :)

[itek1]

Ja nie mam zamiaru upierac sie przy Palahniuku (tym bardziej, ze nie wiem co
wybrac, a Fight Club odpada). Moze byc rownie dobrze Carver czy Mitchell.
A moze bysmy rozwazyli czytanie ktorejs z ostatnich powiesci Rushdiego?- np.
Czarodziejki, albo moze Klauna.

[nienietoperz]

Rushdie OK. Może też być jakaś starsza klasyka.

[itek1]

Jesli chodzi o starsza klasyke to bardzo bym chcial porozmawiac o Herzogu. Z tej
okazji moglbym z checia go powtornie przeczytac. Moim zdaniem ta ksiazka
idealnie nadaje sie do spierania sie. Ale zeby nie bylo watpliwosci- tym razem
dostosuje sie do Waszych propozycji. Wymyslcie cos, prosze. Czekam na propozycje.

[staua]

O, ja BARDZO jestem za najnowsza ksiazka Rushdiego, mam "Czarodziejke"
i takie wspolne czytanie to bylaby dla mnie wspaniala motywacja!
Zgodzcie sie, co?

[itek1]

Ja jestem rowniez za Czarodziejka Rushdiego. Bardzo jestem jej ciekaw. To zdaje
sie bedzie taki nietypowy Rushdie. Ale moze sie myle.

[nienietoperz]

Czarodziejka może być, pod warunkiem, że będzie rozsądny termin, jako, że
a) nie mam,
b) czytam właśnie `Lód' i jeszcze trochę to potrwa.
`Herzog' też dobry, został znaleziony w antykwariacie w zeszłym tygodniu i nabyty.
Z ukłonami,
NN

[staua]

Moze juz po Nowym Roku? Powiedzmy koniec stycznia?