Czy to wypada dziewczynie?

[kamelia27]

Czy dziewczynie wypada jako pierwszej zasugerować facetowi, że jej na niemu
zależy? Czy to mimo wszystko nie będzie przez niego źle odebrane, nawet jeśli
sugestia będzie delikatna i trochę żartobliwa? Z jednej strony, gdy facet
pierwszy o tym wspomina, to chyba żadna kobieta nie odbierze tego źle, jako
narzucanie się. Może nie być zainteresowana, ale raczej zawsze jest jej miło z
tego powodu. Natomiast czy to tak samo działa na facetów? Czy to im da do
myślenia, czy też raczej zniechęci?
Wiem, że to wszystko brzmi jak problem rodem z XIX wieku. Ale może po prostu
jest coś takiego w psychice mężczyzn, że nie lubią, gdy w takich sytuacjach
dziewczyna robi pierwszy krok.
Będę wdzięczna za Wasze "przemyślenia" w tym temacie.

[aiwa7]

Wydaję mi sie że spokojnie mozesz dać mu do zrozumienia że sie nim
interesujesz. Ale poxniej odpuść daj mu pole do popisu w mężczyznach drzemią
jakieś takie dziwne rządze zdobywania kobiety :) Ja zresztą sama tak zrobiłam
dałam do zrozumienia że sie kimś interesuję a poxniej udawałam zdobywaną :)))

[ann.k]

Niestety to tkwi w psychice mężczyzn, że jak im sie powie wprost, to oni
dopiero wtedy zaczynaja rozumiec, a jak im sie mowi wprost, ze na nich zalezy,
to sie boja i bywa, ze uciekaja.

Pewna koleżanka powiedziała mi kiedyś, że najlepiej to jeśli nie pada między
chłopakiem a dziewczyną deklaracja, że od teraz to są już parą. Coś w tym jest.
Również w tym, że sądzi się po czynach, nie po słowach. Jest sto sposobów na
powiedzenie komuś czynami jak bardzo nam na nim zależy, a tylko trzy słowa,
które to wyrażają.

Moim zdaniem kobieta nie powinna być pierwszą osobą składającą jakiekolwiek
deklaracje, włącznie z oklepanym "kocham cię". Nie ma co się wyrywać przed
orkiestrę.

[wakarpl]

Hmmmmm, wypowiem se jako pierwszy afcet, ale bedzie krotko, bo musze sie
zgodzic z dziewczynami.
Mamy juz XXI wiek i wszystko wypada, a rzeczywiscie czasmai pozno zaskakujemy.
Racja jest tez to, ze czasmi uciekamy dlatego dobry i przebiegly jest plan,
zebydac do zrozumienia, a potem sie wycofac i dac sie "zdobywac" (kurcze za
duzo o nas facetach wiecie) :)
Kazdy jest troszke prozny i lubi jak jest w centrum uwagi, my tez lubimy
byc "adorowani". Ze swojego doswiadczenia powiem, ze jesli jednak dziewczyna
zaatakuje za bardzo, to rzeczywiscie pali mi sie grunt pod nogami, zaczyna
brakowac powietrza, dusze sie i zaczynam uciekac, wiec daj mu znac, a potem
pozwol mu sie wykazac.
Gdzie kiedys slyszalem bardzo modre zdanie, zastosuj sie do tej reguly:
"To kobieta wybiera faceta, ktory ja potem wybierze" Nic dodac - nic ujac,
bardzo prawdziwe.
Tak jeszcze na marginesie, krotka historyjka.
W maturalnej klasie mialem wielbicielke z pierwszej klasy, kiedys do mnie
zadzwonila i o wszystkim mi powiedziala, co bylo przyjemnym szokiem,
podziwialem ja za odwage, oczywiscie jej nie kojarzylem. Spotkalismy sie w
szkole, ja wiedzialem, ze nic z tego nie bedzie i nie ukrywalem tego, ale to
bylo tak cholernie mile, jak ktos o Ciebie zabiegal. Po kilku miesiacach
przestala dzwonic i pewnie zmienil obiekt zainteresowan i wtedy czlowiek mysli
DLACZEGO??? CO sie stalo??? Coz, jestesmy prozni i lubimy byc zauwazani i to
nieistotne czy jestes kobieta czy mezczyzna, zatem do dziela i napisz co
nowego, pozdrawiam

[aiwa7]

Coś tam o was wiemy....:), Ale chodzi mi o to- ja właśnie byłam taką adoratorką
w pierwszej klasie liceum. Zakochana na zabój, oczywiscie nieszcześliwie :p i
tak przeczytałam to co napisałeś i sobe przypomniałam to wszystko, te moje
starania i zabiegi, telefony i przypadkowe wizyty pod jego klasa hhehe teraz
juz wiem że do końca się nie przynam :)) Chciaż ja mam właśnie wielki kłopot z
ukrywaniem uczyć po mnie widać zakochanie!!!
To dopiero jest dla mnie sztuką, ukryć troszke uczycia ciężka sprawa :)

Co dalej?

[kamelia27]

Chodzi o to, że ja już mu to zasugerowałam. No i od tamtej pory zapadła cisza w
eterze.
W ogóle to było tak, że od dłuższego czasu odbierałam wrażenie, że mu na mnie
zależy, i że jego gesty i to, co pisał, to więcej, niż zwykła sympatia. Ja z
natury wylewna nie jestem, nawet jak we mnie uczucia się gotują, to mam problem
z ich wyrażaniem. Taki mam już defekt, i w konsekwencji ludzie odbierają mnie
jako przesadnie poważną, itp. To oczywiście nie jest zgodne ze stanem
faktycznym, ale rzadko kto się tego domyśla. W każdym razie było widać, że on w
bardzo delikatny sposób mi sugeruje, żebym była bardziej otwarta, mówił mi i
pisał różne takie miłe rzeczy... Dużo rozmawialiśmy na neutralne tematy, ale w
sumie widzieliśmy sie tylko 3 razy, więc wiele się powiedzieć nie dało. Ja nie
wiedziałam, co mam o tym wszystkim myśleć, bo to tak na mnie spadło. Bardzo
długo wydawało mi się, że nic do niego nie czuję. Ale gdy w końcu sobie
uświadomiłam, że jednak się zaangażowałam bardziej, niż mi się zdawało, to coś
się zmieniło. Nadal do mnie pisał w sposób sympatyczny i miły, ale nie tak
ciepły, jak na początku. Dwa razy zaproponował spotkanie, które nie doszło do
skutku - to znaczy po swojej propozycji nie powrócił do tematu (zupełnie tego
nie rozumiem). W końcu ja wyszłam z inicjatywą i zaproponowałam wspólne wyjście
- raz był zajęty (tak mogło faktycznie być, ja też nie zawsze mam czas), a drugi
raz - też odmówił. To wszystko stanowi bardzo duży kontrast z tym, co było na
początku. Ja wiem, że z jego strony nie było żadnych deklaracji, ale moim
zdaniem jego słowa i gesty jednak wskazywały na to, że zaczynam być dla niego
kimś choć trochę szczególnym. Ja też miałam nadzieję, że w moim życiu w końcu
się coś zmieni, że będzie w nim ktoś, kto będzie czekać na moje maile, będzie
chciał mnie spotykać, przytulać, dotykać. Kilka ostatnich miesięcy żyłam taką
nadzieją (a właściwie niemal pewnością), dzięki temu przetrwałam dłuższy wyjazd
z miasta - to było niesamowite uczucie - mieć swiadomość, że daleko jest ktoś,
kto o mnie dobrze i ciepło myśli, i pisze. A teraz nie mogę uwierzyć, że to
wszystko było na próżno, że to był tylko epizod, który się skończył zanim się
zaczął. Od dwóch miesięcy się denerwuję i jest mi tak potwornie przykro i źle...
No i dlatego w końcu zdecydowałam się (oczywiście nie dosłownie)zasugerować mu,
że zależy mi na tej znajomości. Chyba zrozumiał tę sugestię, skoro się nie
odzywa. Jestem w stanie zrozumieć, że jego uczucia się zmieniły i już mnie nie
chce. Ale naprawdę nie uwierzę, że z jego strony niczego więcej niż zwykła
znajomość nie było ( tym bardziej, że sam ją rozpoczął). Jeśliby mu nadal
zależało na mnie, to mój list przecież nie powinien go urazić. Ale jeśli jest
odwrotnie, to ja postawiłam go tylko w niezręcznej sytuacji.
W każdym razie teraz czekam i czekam, aż on się odezwie. Boję się, że to nigdy
nie nastąpi. Czy mam spróbować jeszcze raz? Tak bardzo mi zależy...

[wakarpl]

Kurcze!
Tacy juz glupi i dziwni jestesmy. Mozliwe, ze sie przestraszyl.
Ja tez mialem kiedys taka sytuacje. Na poczatku podonbala mi sie Ona, pisalem,
dzwonilem, ona nie byla gotowa. Potem ona chciala byc ze mna, zaczela naciskac,
chciala deklaracji itd., ja coraz rzadziej dzwonilem, bo sie przestraszylem i
nie bylem gotowy do zwiazku, zwyczajnie uciekalem.
Teraz jestesmy w kontakcie i jest Ok, bo w koncu wszystko Jej wyjasnilem i ona
to zrozumiala i ostatnio pomyslalem nawet, ze bylaby idealna kandydatka na
zone, tylko ja nie chce sie jeszcze zenic.
Kamelio!
Jesli Ci zalezy, to zaryzykuj i zrob kolejny krok. Jesli nie odpowie, to
powiedz sobie, ze jego strata, pewnie kiedys zrozumie, choc bedzie wtedy za
pozno (tak zazwyczaj jest).
Zycze powodzenia

[mocca2003]

kamelko ściskam cię mocno !!!!!!!! każdy chyba z nas był w takiej sytuacji . Ta
niepewność na pewno jest męcząca , ale może powinnas na razie dac sobie
spokój . Jeżeli mu zalezy na pewno sie odezwie . Nie ma sensu tłumaczyć sobie
brak odpowiedzi z jego strony brakiem czasu , niesmiałościa czy czyms innym .
Cóż mężczyźni tez są zmienni . co nie oznacza , że mu na tobie nie zależało.
Przeciwnie pewnie zależało .
Głowka do góry

[aariel]

Ja bym na Twoim miejscu jednak go nacisnela raz jeszcze. W obecnej sytuacji nie
masz niczego do stracenia. A mozesz sie dowiedziec na czym stoisz. I w
najgorszym wypadku szybciej go sobie z glowy wybic.
Szkoda Twojego czasu.

[wakarpl]

Aariel zrobila to krotko i rzeczow, dokladnie o to samo mi chodzilo, sprobuj, a
jak nie odpowie JEGO STRATA!!, wtedy zapomnij o nim i skoncentruj sie na kims
nowym, moze przypadkiem wyszlo Ci w andrzejkowych wtrozbach imie na K??
P.S
Podpowiem Ci - K...L :)
Pozdrawiam, uszy do gory:)

[kamelia27]

Łatwiej jest myśleć, że to będzie jego strata. Ale jeśli on mnie już nie chce,
to braku mojej osoby nie odczuje jako stratę. Tak naprawdę to będzie moja
strata, bo to ja się zaangażowałam, i to ja teraz muszę się jakoś pozbierać.
Poza tym, to też nie chodzi o to, czy on się w ogóle do mnie odezwie, tylko co
napisze. Idą święta, więc mogę spróbować wysłać życzenia. No i on może nawet z
grzeczności odpisze, ale ja przecież nie TAKICH listów oczekuję - tym bardziej,
że kiedyś były one inne.
Czy on naprawdę nie zdawał sobie sprawy że jego słowa i gesty będą prędzej czy
później przeze mnie odebrane jednoznacznie? Być może nawet dowiem się od niego,
że ja sobie wszystko uroiłam, a jego zachowanie było neutralne - bo tak będzie
mu łatwiej powiedzieć? A jestem niemal pewna, że neutralne nie było, bo osoba
postronna, zupełnie mi wcześniej nieznana, sama na to zwróciła mi kilkakrotnie
uwagę (nie bezpośrednio, tylko tak trochę w żartach).
Na razie jeszcze poczekam, może on się jednak odezwie. Jeśli nie, to mnie na
długo cierpliwości nie starczy, i sama coś wyślę. Wiem, że nie powinnam, że być
może się skompromituję. Może on w ogóle już w tej chwili myśli o mnie jak o
jakiejść głupiej nastolatce, i tylko mu się narzucam. Ale ja po prostu nie mogę
zapomnieć tego, co było (choć wiele nie było), i tego, co mogło być.
Jakiś czas temu znalazłam taką myśl, Goethego chyba, że ludzie dużo tracą, bo
zbyt wcześnie uznają rzeczy za stracone. No i tak sobie pomyślałam, że może
jednak mimo wszystko nie warto się zastanawiać i wstydzić. W końcu to chyba
całkiem ludzka sprawa, że się można w kimś zakochać. Pewnie, że chciałabym z
wzajemnością (tym bardziej, że tak się zapowiadało). Może on jednak też
odnajdzie jeszcze w sobie taką potrzebę...
PS. W Andrzejki w ogóle nie wróżyłam, więc żadne imię mi nie wyszło. Ale dzięki,
to był sympatyczny dopisek :). Ja na razie mam w głowie tylko jedne inicjały, i
pewnie szybko to się nie zmieni.

...

[chiara76]

wiesz, co? A może masz rację? A jak jednak coś może z tego być? A jeśli nawet
nie, to powiem Ci może przekornie, ale...tak sobie myślę, że będziesz jedynie
dzielna próbując, bo to będzie znaczyć, że nie bałaś się swoich marzeń, że
chciałaś wyjść im naprzeciw.
A tego, żeby się wszystko dobrze ułożyło z serducha całego Ci życzę.

faceci...

[wakarpl]

Hmmmm, no i znowu wypada sie zgodzic.
Uwazam, ze powinnas sprobowac, zeby nie pluc sobie potem w brode.
Z drugiej strony ja bylem w takiej sytuacji, ze ponoc sciemnialem, pisalem,
dzwonilem itd. (wiem to od Niej, bo sobie po jakims czasie wszystko
wyjasnilismy, jestesmy przyjaciolmi, choc czesto mi robi aluzje) :) I tu jest
problem, bo ja zachowywalem sie "w miare normalnie", tymczasem Ona odbierala to
jak "zaloty". Jestem w pewnym sensie usprawiedliwiony, bo na poczatku ja bardzo
chcialem, Ona nie byla pewna, potem role sie odwrocily, wiec nie wiem jak
zachowywalas sie na poczatku, moze nie dalas mu nadzei???
Moze to bedzie brutalne, ale jest to mozliwe, ze mogl sobie nie zdawac sprawy,
ze Cie "uwodzi", a moze zwyczajnie chcial Cie tylko "uwiesc". Jak juz mowilem
jestesmy skomplikowani tak jak WY i ciezko wlozyc nas do jednego worka, wiec
lepiej nie sluchaj NAS (oczywiscie milo, ze sie nas radzisz i czytaj wypowiedzi
forumowiczow do woli). Sluchaj siebie , swojego serca i rozumu i choc to trudne
sprobuj wyciagnac wspolny mianownik.
P.S
Dziewczynie wypada wszystko! Czasy sie zmienily.
Pozdrawiam i licze, ze moze za rok wyjdzie wreszcie w andrzejki to K.
Aha, jeszcze jedno,a moze On jest takim typem, jak ja, ktory nie wiadomo
dlaczego nie chce byc w zwiazku. Moze on po prostu nie wie, ze chce i
wytlumacz mu co traci. Gdyby mi ktos umial to wytlumaczyc, pewnie nie chcialbym
byc singlem.
Wszystko bedzie dobrze, no i "Nie ma tego zlego, co by na dobre nie wyszlo"
(zawsze sie sprawdza)!
Pozdrawim cieplutko!
Sciskam w pasie!

[kamelia27]

Może faktycznie byłam trochę zbyt poważna. Rozmowy, jakie z nim prowadziłam, to
były takie trochę intelektualne dyskusje. Ja jakoś nie potrafiłam się na
początku zdobyć na nic bardziej bezpośredniego (zwłaszcza, że w ogóle nie
wiedziałam, o co mu chodzi, dlaczego akurat ze mną się umówił, itp), ale jemu to
odpowiadało. To nie znaczy, że sobie trochę nie żartowaliśmy, ale to były takie
trochę bardziej wyrafinowane żarty, troche humor sytuacyjny, jakieś
natychmiastowe skojarzenia, itp. Absolutnie nic bardziej bezpośredniego z mojej
strony. Jednak nie było widać, że go to zniechęca. Może jednak tylko nie było
widać, a jednak zniechęciło. Chociaż mimo wszystko nie uważam, aby z tego
właśnie powodu zrezygnował z kontaktu. Odnosiłam wrażenie, że widzi we mnie
osobę oryginalną pod względem sposobu myślenia, i to mu się chyba podobało. Poza
tym, w końcu widzieliśmy się tylko 3 razy, ta znajomość była dla mnie wielkim
zaskoczeniem od początku, więc moja rezerwa nie była raczej niczym niezwykłym
(biorąc też poprawkę na mój wrodzony przesadny dystans w stosunku do wszystkich
ludzi). Tym bardziej, że pisanie listów szło mi znacznie lepiej, w listach
jestem bez porównania bardziej bezpośrednia niż podczas spotkań. Powinien na to
zwrócić uwagę - że jest mi po prostu trudno wyrażać swoje prawdziwe intencje "na
żywo". Ja bardzo się staram i od dawna pracuję nad tym, aby być jednak bardziej
otwartą, i naprawdę robię postępy, jest znacznie lepiej, niż dawniej. No ale on
o tym nie wiedział, bo przecież nie znał mnie wcześniej. Więc widać nadal nie
jest z tym u mnie najlepiej. Myślałam jednak, że jemu będzie zależało, aby mi
samej pomóc zmienić ten stan rzeczy.
Później, jak się już sama zorientowałam, że mi na nim zależy, to nie wiem,
czemu, ale tak się jakoś tego zawstydziłam, że szło mi jeszcze gorzej. No i jak
się z nim spotkałam, to może 2 zdania powiedziałam, a może 3, naprawdę. I w
ogóle nie wiedziałam, w którą stronę mam się patrzeć. No i głupio to wyszło z
mojej strony, ale sądziłam, że on się po tym domyśli, dlaczego. Ale chyba
inaczej się stało...

Natomiast jakiekolwiek "uwodzenie" z jego strony w ogóle nie wchodzi w grę. To
nie jest ten typ człowieka. Czymś takim nawet nie zawracałby sobie głowy i
uznałby za zbyt przyziemne.

Natomiast możliwe jest, że on sam nie wie, czego chce. Z jednej strony chciałby
się może z kimś związać, z drugiej strony może się boi, że to mu w jakiś sposób
zaburzy dotychczasowy styl życia. Może przestraszył się własnych uczuć?
Rozumiem, że w takiej sytuacji unika się jakichkolwiek znajomości. Więc po co ją
w takim razie w ogóle ze mną nawiązał? Chciał sprawdzic, czy tym razem pójdzie
mu lepiej?

To wcale nie jest tak, że ja myślę o jakimś bardzo poważnym związku. Ja chciałam
spróbować, chciałam zobaczyć, jak się człowiek czuje, gdy jest dla kogoś kimś
ważnym. To chyba nikogo nie ogranicza pod względem czasowym, zawodowym, itp.
Przecież w ogóle nie o to chodzi, aby wolny czas spędzać zawsze wspólnie, albo
zmuszać się do wspólnych zainteresowań. Chociaż z drugiej strony ja też jeszcze
parę lat temu udawałam przed samą sobą, że uczucia są mi niepotrzebne, i że je
okazując stanę się pospolita w oczach innych. Wyrobiłam w sobie bardzo silne
przekonanie, że tak jest naprawdę (i może nie było to do końca złe przekonanie,
bo dzięki temu skoncentrowałam się maksymalnie na nauce, i w miarę zadowalające
rezultaty udało mi się osiągnąć). Jednakże stopniowo zaczęłam doceniać zalety
wszechstronnego rozwoju - nie tylko intelektualnego, ale i emocjonalnego. To po
prostu przyszło z wiekiem, zaczęłam być świadoma pewnych potrzeb, których
niezaspokojenia wcześniej nie odczuwałam. Uświadomiłam sobie, że właściwie nigdy
wcześniej nie czułam się tak naprawdę kobietą. Że chciałabym usłyszeć, że komuś
się podobam, że mam ciekawą osobowość. Chciałabym, żeby ktoś mnie czule dotykał
i chciał się ze mną kochać. Teraz, jak już to wiem, to takiej osoby, wobec
której miałabym ochotę być w 100% sobą, nie ma w moim życiu. Wiem więc także, że
bardzo wiele mnie omija. Mam wrażenie, że życie płynie obok mnie i wszystko
przydarza się innym, a nie mnie. Ja mam ciekawą pracę, którą się pasjonuję i
cały czas realizuję pod tym względem swoje marzenia z dzieciństwa. Ale to mi już
nie wystarcza. W sumie nie jestem jednak w pełni szczęśliwa. Czasem mam
wrażenie, że tak już będzie zawsze, że nic się nie zmieni, że niepotrzebnie
łudzę się, że zrealizuję się także w życiu osobistym. Może ktoś gdzieś kiedyś
zdecydował, że mam całą swoją energię skierować tylko na pracę, i zapomnieć o
emocjach i przeżyciach, które są dane innym. Tyle że ja ciągle mam głupią
nadzieję, że to się jednak zmieni. Jednak za marzenia, których nie można
zrealizować, płaci się samymi rozczarowaniami.

[mocca2003]

Kamelko na pewno się zmieni i to prędzej niz myślisz... Główka do góry i w
końcu do niego zadzwoń. Może rzeczywiście uważa po ostanim waszym spotkaniu ,
że ci już na nim nie zależy.Powodzenia

[kamelia27]

Już wcześniej coś sie zmieniło, zanim sie z nim widziałam. Poza tym, też już po
tym spotkaniu, wysłałam do niego sympatyczny (chyba bardziej niz zwykle) mail,
który go zaskoczył - chyba negatywnie; choć odpisał też w miły sposób, to jednak
dało się oczuć, że chce, abym mu to wytłumaczyła (tzn. przyczynę tego ciepłego
stylu). Ja odpisałam celowo w sposób trochę żartobliwy, ale jednak dający do
zrozumienia, że zależy mi na kontynuowaniu tej znajomości. No i od tamtej pory
już nie dostałam od niego odpowiedzi.
Dawniej naprawdę zależało mu na kontaktach, pytał, czy do niego napiszę, i czy
go nie zapomiałam. Już z tego chociażby wynikało, że w jakiś sposób mu na mnie
zależy. Więc gdy od dłuższego już czasu zaczęło zależeć i mnie, to on się zaczął
wycofywać. O co w tym chodzi?
Idą Święta a ja mam taki nastrój, że lepiej nie pokazywać się nikomu na oczy. Z
trudem wybarałam się do sklepów, żeby kupić jakieś prezenty, i w ogóle mnie to
nie bawiło. Święta spędzam z rodzicami, i wiem, że oni znów spytają, co się ze
mną dzieje, a ja nie chcę na ten temat z nimi rozmawiać. I tylko zepsuję im
Święta, bo wiem, że się o mnie martwią. A ja naprawdę nie mogę się zdobyć na
lepszy humor. Nie jestem zła, tylko jest mi tak strasznie przykro, i ciągle
płaczę, i wszystko jest teraz dla mnie szare, pospolite i beznadziejne. Tak już
jest od ponad miesiąca. To pewnie strasznie głupie, ale latem kupiłam sobie
świetny żakiet z myślą, że pójdziemy razem na Sylwestra i że mi powie, jak
ładnie wyglądam. A teraz ten żakiet wisi w szafie a ja nie mogę na niego patrzeć.

kamelko sprawdź swoja pocztę

[mocca2003]

pozdrawiam :)

Dziekuję Mocca :).

[kamelia27]

Napisałam do Ciebie i będę czekać na Twoją odpowiedź.
Pozdrawiam na Święta. Oby były dla Ciebie lepsze niż są dla mnie.

[mocca2003]

kamelko odpisze ci jutro z innego adresu . odpisałam dzisiaj z portalu gazety ,
ale przed chwila mi skasowali cała skrzynkę. Prawdopodobnie ten list do ciebie
nie dotrze . w skrócie powiem ci tylko , abys napisała te życznia. Zapewniam
cie równiez , iż nic sobie nie "dopowiedziałaś" na początku waszej
znajomości.pozdrawiam

Jest beznadziejnie!!!

[kamelia27]

Jest beznadziejnie!!! Ja dzisiaj zamierzalam mu napisac, a tymczasem wczoraj
wieczorem dostalam od niego mail - doslownie jedna linijke z zyczeniami wesolych
swiat. Tak po prostu dla formalnosci. Ani jednym slowem nie nawiazal do tego, co
mu poprzednio napisalam. Juz lepiej mogl nic nie wysylac. Od kilku dni staram
sie jakos pozbierac, zeby chociaz na swieta sie trzymac. Nie bylo dobrze ale
teraz czuje sie jeszcze gorzej. Co ja mam zrobic?!?! Ja sobie z tym kopletnie
nie potrafie poradzic !!!!!!!!!!!!!!!!!
Mocca, czekam na Twoj mail.

[aariel]

Hmm... trudno cos doradzic, nie wiedzac o co chodzi facetowi.
Nie chce Ci tez mowic, ze masz o nim zapomniec, bo mnie bardzo denerwuja takie
gadki.
Na takie gorsze chwile bardzo pomagaja mi takie babskie ksiazki (cos w stylu
Bridget Jones)- zawsze mi troche humor poprawia.
Szkoda tylko, ze przez niego bedziesz miala zepsute Swieta....
Czy moze nie pozwolisz na to, zeby Ci jakis glupi facet psul Swieta?

[wakarpl]

Aariel, wzialem to do siebie, ze nie lubisz jak ktos pisze, zeby zapomniec.
Sorki, ale ja uwazam, ze to jest najlepsze wyjscie, choc wiem, ze to jest
bardzo trudne, ale przeczytaj co napsialas na koniec, a co Ci bedzie jakis
glupi facet psul swieta, czyli wychodzi na to, ze lepeij zapomniec/
Zgadzam sie z Toba, nie mozna, by ktos zepsul Jej swieta i widocznie facet jest
glupi jak but. Przepraszam za mocne slowa, bo Ktos tutaj cierpi, ale czas
spojrzec prawdzie w oczy i zyc dalej. Kamelko nie mozesz przez jakiegos faceta
byc smutna i przygnebiona cale zycie. Wiem, ze latwo sie mowi jak kogos to nie
dotyczy, ale masz tu sporo zyczliwych osob i przykro mi, ze cierpisz, wiec wez
sie w garsc i nie daj mu satysfakcji!

[aariel]

Mi troche nie o to chodzilo. Dziewczyna, ktora zawiodla sie na jakims facecie,
albo facet na dziewczynie sami wiedza, ze powinni zapomniec.
I jesli ktos by mi powiedzial, ze mam o kims zapomniec, to by mi wcale nie
ulzylo.
To jest troche tak jakby komus kazac zakochac sie. A serce.. wiadomo.... nie
sluga...

[kamelia27]

Po prostu nie trafia do mnie, jak komuś można było mówić tyle miłych rzeczy,
umawiać się z kimś, a potem dać do zrozumienia, że .... no właśnie, co to było:
zabawa, kaprys, żart, albo udawać, że nie było nic? To jest dla mnie po prostu
niewiarygodne, jeszcze nigdy mnie nic takiego nie spotkało. Zwyczajnie nie mogę
uwierzyć, że to dla niego nic nie znaczyło, naprawdę na to nie wyglądało. Trudno
mi jest tu napisać o wszystkich moich odczuciach i wrażeniach, jakie odniosłam.
A to, co napisałam, i tak każdy z Was inaczej odbiera, subiektywnie. Aby
zapomnieć, muszę przestać wspominać, co było. Ale jak mam to zrobić, skoro
tegoroczna wiosna i lato były najpięknieszym czasem, jaki mi się przydarzył? I
dlatego nie chcę o nim zapominać. Chcę, żeby było tak, jak dawniej. Albo
przynajmniej dowiedzieć się od niego, jaka jest przyczyna takiej zmiany. Ale jak
mam go zmusić, żeby cokolwiek napisał? (przypuszczam, że wyparłby się
wszystkiego i stwierdził, że mam bujną wyobraźnię) On już się może w ogóle nie
odezwie. Te kurtuazyjne zyczenia, ktore dzisiaj dostalam, po prostu mnie
powaliły. Czy on już naprawdę nie pamięta, co do mnie pisał kiedyś? Po pierwsze,
nic wcześniej nie wskazywało na to, że nie ma już ochoty na dalszą znajomość,
wręcz przeciwnie. Po drugie, to jemu bardzo zależało, aby tę znajomość
kontynuować. I tak mogłabym dalej pisać, ale to i tak nie ma sensu. Czasami
zastanawiam się, czy nie wysłać mu maila i nie zacytować w nim fragmentów z
listów, które do mnie pisał (wszystkie mam do tej pory). Ale potem znów myślę,
że to byłoby banalne. W jego wieku powinien chyba zdawać sobie sprawę z tego, co
robi, a ja nie mam zamiaru go pouczać. Może jednak to by mu dało trochę do
myślenia? Ja mu wcale nie chcę dokuczyć, tylko chciałabym, żeby wszystko się
jeszcze wróciło.

ja nie...

[chiara76]

...wiem,co Ci powiedzieć. Mnie facet zostawił po 4 latach związku, ot z dnia na
dzień. Z komentarzem, że podobają mu się inne dziewczyny. Nie muszę mówić, w
jakiej rozpaczy byłam...podetkałam mu kartki i listy z wyznaniami, a on do mnie
powiedział "A co to jakieś archiwum?" w sumie, kto tego nie przeżył, nie wie, o
czym mówię.
Ciesz się może, że rzeczywiście nie zabrnęliście dalej, pomyśl, a jakby mu się
odwidziało po jakimś dłuższym związkowym czasie? Ściskam mocno.

a ja...

[aariel]

... bylam oszukiwana przez pol roku. Byly jakies obietnice, mowil, ze mu zalezy
itd. A ja glupia na niego czekalam.
Po pol roku okazalo sie, ze on mial kogos przez caly ten czas. Byl podwojna
swinia, bo nie tylko wobec mnie byl niewporzadku, ale tez wobec tamtej (bo mi
obiecywal rozne rzeczy itd)
I tez mi bardzo zalezalo. I bardzo mnie bolalo jak sie dowiedzialam (oczywiscie
przez przypadek i nie od niego)

.....

[kamelia27]

To jest oczywiście możliwe, że sobie w międzyczasie kogoś znalazł. Ale mało
prawdopodobne.
Jest bardzo inteligentnym człowiekiem, i naprawdę miałam z nim o czym rozmawiać.
Oboje ukończyliśmy ścisłe kierunki studiów (moim zdaniem jego kierunek wymagał i
tak znacznie większych zdolności). Może właśnie ze względu na swoje
predyspozycje intelektualne jego postępowanie jest tak dziwne. Może ludzie o
takich jak on uzdolnieniach robią głupoty w życiu i w wielu sytuacjach nie
potrafią się zachować, albo postępują mało odpowiedzialnie, i wcale nie są tego
świadomi. Nigdy w to nie wierzyłam, ale może istnieje taki związek, który
powoduje, że w niektórych okolicznościach takie osoby stoją mocno na ziemi, a w
innych są całkowicie oderwane od rzeczywistości.
To wszystko powodowało, że ma dość nietypowe usposobienie, przynajmniej ja nigdy
wcześniej takiej osoby nie spotkałam. Dlatego uważam, że nie będzie mu łatwo
zanleźć dziewczynę, która chciałaby z nim być (ja po prostu też jestem chwilami
dziwna, i dlatego jego usposobienie mi nie przeszkadzało, wręcz przeciwnie,
uważałam je za przejaw dużej inteligencji, a tacy ludzie są dla mnie
fascynujący). Poza tym nie wygląda na faceta, który w ogóle kogoś szuka. Nie mam
pojęcia, czy chce być sam, czy nie (choć to, że najwyraźniej nie chce mnie, nie
znaczy że nie chce nikogo). Z jednej strony pasjonuje się swoją pracą, z drugiej
strony bardzo dużo czasu poświęca różnymm hobby, i niby to narzeka, że w
dzisiejszych czasach jest mało wolnego czasu, ludzie się rzadko odwiedzają, itp.
Poza tym, o ile to może jakąkolwiek rolę odgrywać, jest po prostu brzydki.
Naprawdę brzydki. Może on jest człowiekiem, któremu jest po prostu dobrze
samemu, i nigdy nie będzie żałować, że nie ma nikogo bliskiego obok siebie. (ale
chyba jednak czegoś zaczął szukać, skoro nawiązał ze mną znajomość?) A może po
prostu jeszcze sam nie wie, że takiej osoby potrzebuje.
W każdym razie myślę, że obecność innej dziewczyny w jego życiu jest mało
prawdopodobna, choć nie mogę tego całkowicie wykluczyć. Bardzo mnie boli to, że
on wcale nie uważa, aby mnie się należały jakieś wyjaśnienia. Przypuszczam, że
myśli, iż mnie poniosły emocje i fantazja, i że wcale nie jestem taką osobą, na
jaką wyglądałam na początku. Wskutek takiego myślenia prawdopodobnie już dawno
uznał mnie za osobę przeciętną i wprost idealnie trafiam w stereotyp kobiety o
irracjonalnym sposobie myślenia. I to jest dobry przykład na to, skąd się biorą
stereotypy.

Jednak...

[kamelia27]

Jednak wysłałam mu te życzenia na święta. Celowo bardzo ciepłe i serdeczne. Może
jak je przeczyta, to sobie uświadomi, że napisał mi taki banał.

Mocca, cały czas czekam na Twój e-mail.

Przy okazji życzę ciepłych i wesołych Świąt, wielu prezentów, pyszności na
stole, dużo pogody ducha i wewnętrznego spokoju, a w Nowym Roku realizacji
zamierzeń, trafnych wyborów, drogowskazów na zakrętach i tylko odwzajemnionych
uczuć. Wam i sobie. Z całego serca :).

[mocca2003]

Kamelko juz ci wysłałam !!!!!!!! zrobiłabym to wcześniej , ale ktoś ostanio
skutecznie "kradnie" mi mój czas :)całuski

[aariel]

Ja wcale nie chcialam sugerowac, ze on moze kogos ma. Tylko opisywalam moja
historie, i to jaka ja bylam slepa i latwowierna itd...

moja opinia...

[chiara76]

Ja nie mocca, ale czy też mogę się wtrącić?
Biedactwo, strasznie mi przykro, tym bardziej, że uważałam, że powinnaś iść za
marzeniami. Kurde, ale ci faceci są.
Nie napiszę Ci zapomnij, bo sama miałam kiedyś bardzo przykre życiowe
doświadczenie i wiem, że z chwili na chwilę zapomnieć się nie da.
Wiem tylko jedno, wszystko minie, nawet te najgorsze myśli i uczucia teraz, nie
mogę tylko obiecać, że szybko, ale życzę Ci tego, naprawdę...Staraj się cieszyć
Świętami z ukochanymi , rodzinką i przyjaciółmi, oni będą przy Tobie zawsze.
Ściskam.

Karolku przeczytaj tu...

[aariel]

..to co napisala Chiara. Tez pisze o tym, zeby nie mowic komus zeby zapomnial.


chiara76 napisała:


> Nie napiszę Ci zapomnij, bo sama miałam kiedyś bardzo przykre życiowe
> doświadczenie i wiem, że z chwili na chwilę zapomnieć się nie da.

Aariel?

[chiara76]

Hej Aariel a co Ty o tej porze na necie robisz?
Bo ja upiekłam Mężusiowi placka , właśnie skończyliśmy pakować prezenty
i ...wybieram się wreszcie spać!

[aariel]

chiara76 napisała:

> Hej Aariel a co Ty o tej porze na necie robisz?
> Bo ja upiekłam Mężusiowi placka , właśnie skończyliśmy pakować prezenty
> i ...wybieram się wreszcie spać!

Nooo, nie wytrzymalam i musialam tu doWas zajrzec. Jakos mi sie spac nie chce.
Tzn juz zaczelo chciec ;)
PS Tez pakowalam prezenty (ale jeszcze nie wszystkie mam)

[wakarpl]

Zrozumialem i sam nie mogelm pamietac, Moja Kamilka zawsze bedzie miala kilka
procent mojego serca, a wtedy dobre 15 miesiecy chorowalem:)

[_waterfall_]

Kochana!napisz zyczenia swiateczne:)i jak to moja mama mowi odstaw"na polke" a
samo sie wyklaruje-zobaczymy...ale nie ma nic na sile i pamietaj,ze im bardziej
nam na czyms lub kims zalezy to tym trudniej to do nas przychodzi...zwlaszcza
jesli chodzi o milosc...

Kamelko!!!!!!!!! pisz!

[mocca2003]

Wiecie co przemyślałam sprawę i stwierdziłam ,że jednak powinnaś napisać !!!Za
szybko i zbyt logicznie ci odpisałam :)A przeciez sama w życiu nie kieruję sie
rozumem :)
pisz wkoncu kto nie ryzykuje ten nigdy nic nie osiąga a w życiu najbardziej
sie potem , żałuje rzeczy które sie nie zrobiło , bo zabrakło odwagi !!!!!!!!!
Duża buźka życzę dużo duzo szczęscia!!!!!!!!! Powodzenia trzymaj się niech moc
będzie z Tobą ...

[wakarpl]

Moj znajomy Lotysz powiedzial mi ostatnio: "Kto nie ryzykuje ten nie pije
szampana", to chyba jakies rosyjskie powiedzenie. Dlatego zaryzykuj i napijcie
sie potem razem

[_waterfall_]

jezuskuuuuuuu ale piekne powiedzenie!cudowne :)))))wakarpl:)az mi sie jakos
milo zrobilo:)i jakos od razu pomyslalam o mojej sytuacji!a co do
pyatania...mozna zasugerowac cos delkatnie...dyskretnie ale tylko tak!i tylko
czekac:)))))))

jak tam?

[wakarpl]

I jak tam Kamelko???
Humorek sie poprawil??
Rany jakie to zycie jest skomplikowane, ale ja wierze, ze wszystko sie wyjasni.
Wiesz, jak sie kiedys wszysycy spotkamy to zaloz ten zakiecik i zapeniam Cie,
ze jesli bedzi mi sie podobal, to sie o tym dowiesz ( a na pewno bedzie mi sie
podobal), zreszta po mnie wszytsko widac.
Musisz miec oczy szeroko otwarte, predzej czy pozniej trafisz na swojego
rycerza z bajki, tylko daj innym szanse, nie mozesz stale sie koncentrowac na
tym jednym.
Jeszcze jedno!
Jestesmy skomlikowani ale troche jednak do siebie podobni. Byc moze facet nie
czuje zagrozenia, wie, ze na niego czekasz i jest na tej lepszej pozycji. Umow
sie z kims innym, jak poczuje, ze moze Cie stracic, szybko przyjdzie i bedzie
walczy, tak mysle...
I zobaczysz Kamelko, ze znowu bede dobrym prorokiem i predzej czy pozniej
bedziesz szczesliwa i bardzo zadowolona, trzeba zwyczajnie "dac czasowi czas"!

Jak tam Kamelia?

[aariel]

Jak Swieta i samopoczucie?

[kamelia27]

Cieszę się, że święta się skończyły, chociaż przede mną jeszcze samotny
sylwester. Wiem, że muszę się czymś zająć, żeby nie myśleć, ale mi to nie
wychodzi. I wiem, że to dlatego, że ja nie chcę zapomnieć. Cały czas mam
nadzieję, że jeszcze wszystko będzie jak dawniej. Teraz jest tak, że różne
sytuacje, drobiazgi, przedmioty mi o nim przypominają. Chwilami udaje mi się
skupić na czymś innym. Ale już za moment wszystko wraca, i myślę sobie, że za
cokolwiek bym się nie wzięła, to robię to bez zainteresowania, tylko po to, żeby
o nim nie myśleć. I w efekcie nic mi nie wychodzi ani z zapominania, ani z
robienia czegokolwiek innego. To jest błędnie koło. Nic mnie nie cieszy,
wszystko jest szare i bezsensowne. W nadchodzącym roku czeka mnie dużo pracy.
Postaram się w nią jak najbardziej zaangażować. Tyle że to też będzie ucieczka i
oszukiwanie samej siebie, że jest dobrze, i że niby praca spełnie wszystkie moje
potrzeby. Ja już nie potrafię i nie chcę dalej brnąć w taką iluzję. Tylko co mam
zrobić innego?

[wakarpl]

Powiem krotko!
Nie szukaj - sama (milosc) sie znajdzie!
Znam to z zycia:) Uszy do gory!