PRZEMOC W RODZINIE-POMOCY

[club771]

Prosze o informację od osoby zorientowanej,np.lekarz psychiatra,prawnik lub
policjant,w jaki sposób można doprowadzić do przymusowego leczenia,a sciślej
obserwacji w kierunku choroby psychicznej u czlowieka,który od kilkunastu lat
znęca się nad swoja rodziną,grozi dzieciom i żonie,że zabije ich,sam
siebie...Trudno mi o tym pisac,gdyz dotyczy to osób mi najbliższych-obawiam
sie o bezpieczenstwo tych osób.Człowiek ten ma "ataki" powtarzające sie co
jakis czas,nie będąc pod wpływem alkoholu,te sytuacje maja miejsce bez
przyczyny i powodu,jednym słowem,jego rodzina żyje w ciagłym strachu,bo nie
zna dnia ani godziny...Wzywanie policji uwazam za bezcelowe,to mala
wies,często nie mozna się nawet dodzwonic na posterunek,zreszta co mu zrobią?
A oni pojadą zostawiając jego rodzinę dalej z nim sam na sam,na pastwe jego
zemsty za wezwanie policji...Takich sytuacji jest na pęczki.Prosze o
informacje,czuję sie bezradna............

[0nna]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=529

[emeb]

Oto inormacja ze strony Niebieskiej Linii:

Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia" jest
placówką Instytutu Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Od 1995 roku realizujemy zadania zlecone przez Państwową Agencję Rozwiązywania
Problemów Alkoholowych, Urząd Miasta Warszawy oraz przez inne instytucje i
organizacje.


Jeśli jesteś ofiarą, sprawcą lub świadkiem przemocy domowej, to pod tymi
numerami telefonów uzyskasz pomoc:
PŁATNY PIERWSZY IMPULS: 0 801 1200 02 pon - sob: 10:00-22:00, nd i św: 10:00-16:00.

Telefoniczne dyżury prawne:
PŁATNY 0 22 666 28 50

a) dyżur prawny dla ofiar oraz świadków przemocy w rodzinie w poniedziałki 17.00
- 21.00 i w środy od 18.00 - 22.00

b) specjalny dyżur prawny dla osób i instytucji pomagających osobom doznającym
przemocy we wtorki 17.00 - 21.00 oraz w środy 16.00 - 18.00

Więcej info:

www.niebieskalinia.pl/index.php?w=1280.
Pozdrawiam, emeb

[grrr5]

Może to nie bedzie zbyt dobra informacja ale jeśli ktoś nie chce dobrowolnie
się poddać leczeniu (a nie jest osobą ubezwłasnowolnioną)to przymusowe leczenie
wchodzi w grę jedynie poprzez orzeczenie sądu. Opisany przez Ciebie przypadek
kwalifikuje się pod 207 kk - który mówi o psychicznym i fizycznym znęcaniu się
nad innymi. Jest to przestepstwo scigane z oskarżenia prywatnego - tj. wniosek
do policji lub do prokuratury może wnieśc tyko osoba (lub osoby)bezpośrednio
takim zachowaniem dotknięte - a więc osoba pokrzywdzona. Wówczas rusza
cała "machina" proceduralna. Toczy się postępowanie karne w wyniku którego sąd
orzeka co do zasady (w przypadku wczesniejszej niekaralności za takie
przestępstwo) karę w zawieszeniu. To jest taki straszak dla "dreczyciela", że
jeśli przez najbliższe np. 3 lata ponownie zachowa się jak dotychczas to może
pójśc do więzienia na kilka miesięcy lub wiecej (w zależności od tego co
zostało orzeczone w wyroku). Podczas procesu zawsze można złożyć wniosek o
przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychiatry. Czesto sędzia sam
podejmuje decyzję o powołaniu biegłego bez konieczności składania wniosku. I
tak w zależności od tego co z tej opinii wynika to może orzec o konieczności
poddania sie przez oskarżonego leczeniu. Często bywa tak, że taki straszak
pomaga i taka osoba po wyroku czując nad sobą "bat" w postaci możliwości
pójścia do więzienia zmienia swoje postepowania. Ponadto co do zasady takie
osoby dostają nadzór kuratorski - stałego kuratora, który kontroluje czy sie
wywiązuje z nakazu sądu - leczy się, nie wszczyna awantur. Może się w trakcie
procesu również okazać, że w wyniku opinii biegłego zostanie stwierdzone, że
dana osoba nie może samodzielnie pokierować swoim postępowaniem a wtedy
należałoby ja ubezwłasnowolnić - jeśli doszłoby do ubezwłasnowolnienia to
pieczę nad nią sprawuje wskazany przez sąd opiekun np. zona i wtedy to ona
podejmuje wszystkie decyzje dotyczace osoby ubezwłasnowolnionej (tak jak z
dziećmi). Natomiast z tego co tu piszesz raczej wynika, że nie mamy tu jednak
do czynienia z taka sytuacją. Jest to raczej ktoś kto ma tylko "chwilowe" ataki
a potem normalnie funkcjonuje w społeczności dlatego jedną, choć nie
najprzyjemniejszą mozliwoscią, byłoby złożenie doniesienia oo popełnieniu
przestepstwa - proponowąłabym jednak pójśc na prokuraturę a nie na policję.
Powiem szczerze nie jest to łatwa decyzja.. ale spotkałam się z wieloma osobami
które były w podobnej sytuacji - równiez ze wsi - i strasznie się bały podjąć
taką decyzję - w koncu to ktoś z najbliższej im rodziny, wstydziły się
znajomych i sąsiadów.. w paru przypadkach skończyło się na wyroku - skazani
poprawili swoje zachowanie.. natommiast było i tak, ze i wyrok i kurator nie
pomógł w zmianie przez taka osobę zachowania i teraz odsiaduje na Ciupagi 1 na
Białołęce. Natomiast nawet w tym drugim drastycznym przykładzie rodzina
twierdzi, że mimo wszystko nie żałuje decyzji, ponieważ wcześniej było bardzo
źle, stale się bali, nie mieli gdzie pójść a teraz kiedy skazany jest w
zakładzie karnym i przymusowo się leczy to mają "chwilę oddechu" i nadzieję, że
leczenie pomoże i w końcu się coś zmieni..

[ptysiek2]

całodobowo działa numer 761 93 63
W budynku Kardio Medu przy ul.Sportowej działa punkt konsultacyjny dla osób
uzależnionych a także rodzin takich osób. Uzyskaja niezbędne informacje o
sposobie działań jakie należy podjąć i uzyskają pomoc w tym zakresie. Punkt
jest czynny w każdy wtorek 9.00-12.00, i każdy czwartek 16.00-19.00. Ponadto
można się skontaktować z Pełnomocnikiem ds. Profilaktyki i Rozwiązywania
Problemów Alkoholowych działającym w urzędzie. 781 10 03 wew. 127 lub
[e-mail]

[club771]

Dziękuje za wszystkie odpowiedzi,zwłaszcza od "grrr5".Mam zamiar najpierw
porozmawiać z tym czlowiekiem,na moim "gruncie"-mam opis z pobicia mnie z
pogotowia od lekarza,byłam wówczas niepełnoletnia.Lekarz wystawił mi to w celu
okazania na policji,ale skończylo sie to wtedy tak,że pan w okienku na
komisariacie wyśmiał mnie,mówiąc:"Co,tatuś dał klapsa?",tymczasem nogi miałam
sine i ledwo mogłam chodzić po tym "klapsie" od tatusia.Stąd moja nieufnośc i
niewiara w skutecznośc zawiadamiania policji.Ja juz wyrwałam się z tego
domu,ale tam nadal jest mój brat i mama,którzy przechodzą piekło.Mama jest
wg.mnie współuzależniona,broni go,bo chce utrzymac rodzinę w całości,poza tym
boi się.Nie mogę liczyć na nią,jeśli zacznę postępowanie sądowe.Ale ja już mam
tego dość,boję się,ze tam w każdej chwili może dojść do tragedii.Człowiek ten
uchodzi wśród sąsiadów i innych za religijnego,spokojnego...Nikt nie wie,jakie
rzeczy wyprawia w czterech ścianach.Chcę zrobic ksero tego opisu z pogotowia i
pokazac mu,że mam przeciwko niemu dowód,może to go trochę wystraszy.Jeśli
nie,muszę złożyć pozew...Byłam kiedyś u psychologa,zaraz po tym pobiciu,gdyż w
szkole nie dało się ukryć widocznych śladów-stwierdziła,że ma on cechy typowe
dla psychopaty,prosiła o rozmowę mamę,która oczywiście odmówiła.On nie
pracuje,od 35 roku życia siedzi w domu na załatwionej rencie,te "ataki szału"
są nieprzewidywalne,nagłe,z byle powodu lub bez.Ostatnim razem krzyczał,że
pozabija wszystkich,a sobie włoży nóż w gardło i zrobi to w kościele,bluźnił
przeciwko Bogu...Dlatego zastanawiam się,czy to nie symptomy choroby
psychicznej.Dziękuję za odzew!