dziś w nocy przypomniałam sobie co to są parte ;)

[sun.pl]

Kochane Forumowiczki,
dziś w nocy urodziliśmy przepięknie córeczkę - wszystko poszło idealnie
Odezwę się wkrótce, dziękuję Wam za tę babską siłę i pomoc (tak, jestem
uzależniona od forum )
Pozdrawiam Was serdecznie!

[prikazka]

Gratuluje, gratuluje!!! Niech Wam się pięknie karmi i rośnie

Gratulacje! n/t

[kaakaa]

[kropkaa]

Gratulacje! I nadal wszystkiego pięknego!

gratulujemy

[monicus]

i rowniez dziekujemy za babska sile, ktora dajesz

[abiela]

Gratulacje!

[hab_ek]

mocno przytulam i najwspanialsze życzenia dla maleńkiej i całej, powiększonej
rodzinki!
gratuluję

[karj-oka]

Najserdeczniejsze gratulacje po raz drugi i trzeci i dziesiąty Cieszę się, że
wszystko poszło tak jak sobie życzyliście. Uściski serdeczne, K.

[mala_ika]

i jeszcze raz i po wielokroć! uściski, gratulacje, pozdrowienia!

[oldzinka]

No proszę! Dobre wiadomości chodzą stadami Gratulacje wielkie!

[kasiaimichael]

gratulacje

[987ania]

i my bardzo serdecznie gratulujemy

[imbirka]

Serdeczne gratulacje!

[annairam]

Gratulacje!
Spokojnego cieszenia się sobą nawzajem!

gratulacje!!!

[joannapoznan]

i czekam na wyczerpujący opis!

Gratulacje!!

[jusder]

[jola-kropek]

to ja tez! gratuuje!

[nunia01]

Gratulacje!

[ekomama]

Wczoraj spacerując sobie intensywnie o Tobie myślałam... pewnie się już
szykowało coś.

Gratulacje!!! Moc uścisków!

[goblin.girl]

gratulacje!
super, ze sie wszystko udało

Trochę szczegółów :)

[sun.pl]

Bardzo dziękujemy za gratulacje i ciepłe słowa
Kruszynka jest już tydzień z nami, jest bardzo spokojna, poznajemy się i
zakochujemy w sobie, integracja z bratem przebiega bez zarzutu, jesteśmy
szczęśliwi. Pozdrawiam serdecznie i załączam opis porodu, rodziliśmy z Aliną
Wasilewską z Piły (tekst wkleiłam też do wątku z opisami):

Narodziny Martynki

Nasza córeczka urodziła się pięknie i spokojnie, tak jak to sobie wymarzyliśmy.
Zaskoczyła nas tym, że troszkę się ociągała i zasiedziała u mnie w brzuszku
(pewnie zasmakowały jej truskawki), ale teraz wiemy, że wybrała dla siebie
najbardziej odpowiednią chwilę – spokojną, piątkową noc, kiedy jej starszy
braciszek smacznie spał.

Tego dnia byłam jeszcze na wizycie kontrolnej u ginekologa, który zachęcił
Malutką do przyjścia na świat poprzez delikatne oddzielenie błon płodowych od
macicy. Nie wiem, czy to to pomogło, czy też herbatka z liści malin, a może po
prostu wszyscy dojrzeliśmy nareszcie do spotkania.

Wieczorem zaczęłam intensywnie odczuwać dolny odcinek pleców i delikatne,
nieregularne skurcze. Zdarzało się to już wcześniej, więc teraz nie miałam
pewności, czy się nie wyciszy. Mąż Maciej wykąpał synka Michałka i przygotowywał
go do snu, a ja jeszcze postanowiłam posprzątać kocie kuwety Powoli czułam,
że już nic tego nie zatrzyma i nasza córeczka szykuje się do wyjścia.
Nawiązaliśmy kontakt z położną i zaczęliśmy mierzyć skurcze, bo pojawiła się
pewna regularność. Po półgodzinnym „testowym” prysznicu mieliśmy już pewność, że
to TO. Zadzwoniliśmy po „ciocię Alę”, która miała nam towarzyszyć w tej chwili i
w razie czego zająć się Michałkiem. Nie musieliśmy długo na nią czekać.
Dotrzymywała towarzystwa mojemu mężowi, a ja zaszyłam się w sypialni,
zostawiając lekko uchylone drzwi, bo pojawiła się już u mnie potrzeba ogromnego
skupienia. Nie wyobrażałam sobie, że mogłabym jeszcze chodzić, czy stać –
ułożyłam się na lewym boku i oddychałam. Zrobiło mi się zimno w nogi, więc
przykryłam się kołdrą i poprosiłam Maćka o skarpetki. Za to w twarz gorąco –
więc spryskiwałam się wodą w sprayu. W porównaniu do pierwszego porodu, teraz
czułam się o wiele dojrzalsza, nie odczuwałam bólu, tylko „rozwieranie”, przy
czym pomogły stare jogiczne sposoby: oddech przeponowy, powtarzanie w myślach
przy wydechach „rozluźniam się”, wizualizacja otwierania, uciskanie dolnego
odcinka pleców w skurczu. Mogę powiedzieć, że czas ten upłynął mi dość miło a
przerywany był tylko odwiedzaniem toalety... Po 23.00 położna była już w drodze
do nas, co jeszcze bardziej mnie uspokoiło, bo miałam już pewność, że zdąży.
Bardzo chciałam, żeby była przy mnie w czasie drugiej fazy porodu. Dojechała na
około 00.30 i od razu „wzięła się do roboty”: gdzie rodzimy? Musiałam podjąć
decyzję, bo trzeba było rozłożyć folię i przygotować trochę podkładów.
Zdecydowałam, że w pokoju, gdzie przyszedł na świat synek, na tym samym worku
sako. Położna zbadała rozwarcie – 7 cm w skurczu, więc jeszcze tylko 3...

Kładę się na kanapę i nagle wszystko przyspiesza, wydaje mi się, że wręcz pędzi!
Czuję, że coś się kotłuje w dole brzucha i nagle robi mi się ciepło - odchodzą
wody, więc krzyczę, że to już! Słyszę że wody są czyste... i zaczyna się:
skurcze parte – jaka to przeogromna siła, dziwię się jak mogłam o tym zapomnieć!
Tu już nie ja mam kontrolę, tylko TO, co dzieje się z moim ciałem. Przechodzę na
worek sako, a Maciej mnie podtrzymuje. Już tradycyjnie powtarzam „nie mogę, nie
mogę, nie mogę!!!” - to wyraz mojego zdumienia i pokory wobec TEJ siły. Tak,
chcę rodzić bez nacięcia, więc muszę oddychać, sapać i głośno krzyczę. Staram
się wydobywać z siebie bardzo niskie dźwięki, żeby „wibrował” dolny obszar ciała
i czuję przy tym ogromną ulgę. Mój pierwszy poród w porównaniu z tym był bardzo
cichutki Położna bardzo mi pomaga, kieruje oddechem, powstrzymuje parcie lub
na nie zezwala. Widać już główkę, więc kładę na nią dłoń i już nie chcę jej
zdjąć... Za chwilę ta śliczna główka wyskakuje i czuję falę przeogromnego
szczęścia, że to już. Reszta ciałka wyślizguje się po chwili. Udało się! Malutka
gulgocze i wypluwa wodę, a potem jest już taka cicha i spokojna... Witaj
Kruszynko! Otulamy i przytulamy to nasze prześliczne Cudo. Po chwili rodzi się
całe łożysko.

My cieszymy się nasza Księżniczką, a położna ogląda krocze. Małe pęknięcie
ocenia na „nawet nie I stopnia” i zabiera się do założenia kilku szewków.
Orientujemy się, że choć nas tu tylu, to nikt nie zauważył, o której Martynka
się urodziła, więc wspólnie ustalamy czas narodzin na 01:30. Potem już tylko
ważenie, mierzenie, ubieranie, prysznic, karmienie i dużo, dużo radości. „Ciocia
Ala” szykuje się do domu - była bardzo dzielna, bo choć sama jeszcze nie
rodziła, to jej obecność była bardzo dyskretna i pomocna. Potem nam powie, że
dzięki nam ma pozytywne nastawienie do porodu. Położna w tym czasie zajmuje się
formalnościami, a przy tym ucinamy sobie sympatyczną pogawędkę. Wyczuwa się u
nas atmosferę przyjaźni, spokoju i szczęścia.
Gdy już zostajemy sami, zabieramy Martysię do wspólnego łóżka, gdzie rano
dołączy do nas starszy synek, żeby pocałować i pogłaskać po główce swoją młodszą
siostrzyczkę...

[hab_ek]

jeszcze raz gratuluję... i zazdroszczę maleństwa; cudowne uczucie przytulić
takiego wspaniałego noworodka

[migotkaus]

Serdecznie Wam gratuluje Kruszynki.

[bratka8]

Gratuluję Kruszynki i wspaniałego porodu! Jak dobrze czytać takie opisy, zwłaszcza gdy przestaję wierzyć, że mi się uda. Ja też tak chcę!

[monjan]

piekny opis, az sie wzruszyłam!!!gratulacje

[channah13]

piękny poród
gratuluję pięknej córeczki
ja urodziłam dzień wcześniej (5 czerwca) ale w szpitalu i przez cc
a marzyłam o porodzie w domu...
nie dało by się