strach matki przed szkoła

[lilit2005]

Moze to dziwnie zabrzmi, ale zaczynam panikowac jak moja corka sa sobie rade w szkole... Jej przyjaciolki z przedszkola kazda idzie do innej szkoly, duzo dzieci z grupy idzie do szkoly, ktorej ja nie chce dla mojego dziecka i prawdopodobnie w swojej klasie nie znajdzie nikogo z przedszkola. Podejrzewam natomiast ze polowa dzieci w jej klasie bedzie skladac sie z dzieci z pobliskiego przedszkola. Projektuję chyba na córkę wlasne lęki, wyobrażam sobie jak moje biedactwo trzyma się onieśmielone z boku, czuję jak boli mnie serce, gdy myslę jak samotnie będzie się czuła tego 1 września... Chyba jestem nienormalna... Generalnie moja córka jest wesołą, towarzyską osóbką, choć wśród nieznajomych osób, czy to dorosłych czy dzieci jest bardzo nieśmiała i raczej nie przejawia inicjatywy w poznawaniu nowych osób. Mój stres nie jest więc nieuzasadniony. Eh, ciężko mi...

[joa66]

polowa dzieci w jej klasie bedzie skladac sie z dzieci z pobliskiego przedszkola.

A połowa to dużo? Bo połowa dzieci nie będzie się znać z przedszkola

[bramanka]

Projektuję chyba na córkę wlasne lęki, wyobrażam sobie jak moje biedactwo trzyma się onieśmielone z boku, czuję jak boli mnie serce, gdy myslę jak samotnie będzie się czuła tego 1 września...
no jak sobie projektujesz, to jest szansa, że tak bedzie.

Chyba jestem nienormalna... chyba???...

wiesz, ja jestem zlosliwy trol- ale przjdz sie do jakiegos terapeuty. tak na pewno pomożesz dziecku.
ehhh, to jest wlasnie ta niedojrzalosc emocjonalna...rodziców.

[soffia75]

Nie ma się co martwić na zapas - bo często jest tak, że my, "staruszkowie", nakręcamy się na zapas, a tymczasem te nasze "delikatne i wrażliwe" dzieci świetnie sobie dają radę w nowej sytuacji.
W klasie mojej córki większość dzieci znała się z przedszkola, tylko kilkoro - w tym córka - przyszło spoza tej grupy. Nowe dzieci zostały dobrze przyjęte przez pozostałych i w tej chwili (II półrocze I klasy) klasa córki jest bardzo zgrana. Fakt, duża w tym zasługa wychowawczyni, która buduje w uczniach poczucie jedności na zasadzie "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego".
Brak w klasie koleżanek/kolegów z przedszkola ma też swoje dobre strony - "stare przedszkole układy" nie zostają przeniesione i kontynuowane na gruncie szkolnym. Dziecko rozpoczyna szkołę niejako z czystą kartą, nawiązuje nowe znajomości i wchodzi w nowe relacje, nierzadko korzystniejsze niż te przedszkolne.

[aagata4]

lilit2005 napisała:
, duzo dzie
> ci z grupy idzie do szkoly, ktorej ja nie chce dla mojego dziecka i prawdopodob
> nie w swojej klasie nie znajdzie nikogo z przedszkola.

dlaczego nie chcesz dla swojego dziecka? czy te dzieci są jakieś gorsze? może właśnie dziecku byłoby łatwiej ?

pozdrawiam
Agata

[wrzesniowamama07]

nie będę zaprzeczać, jesteś nienormalna

a poważnie - weź się w garść, bo dziecko świetnie rezonuje nastroje rodzica.

[grave_digger]

Dziecko da radę lepiej niż ci się wydaje. Nie ma innej opcji. Nie ona jedyna będzie PIERWSZY RAZ w szkole.
Moja starsza to też takie chucherko delikatne. Do szkoły poszła mając 116 cm. wzrostu, znając tylko jedną osobę z przedszkola. Zaprzyjaźniła się z połową klasy dość szybko.
W II klasie przeniosłam ją do innej szkoły (zmieniłyśmy miejsce zamieszkania). Trafiła do klasy, nie dość, że jako nowa, to jeszcze najmłodsza (jedyna z rocznika 2005, reszta rocznik 2004) i najmniejsza (wtedy miała 120 cm.). Powiem ci tylko, że jak stałyśmy na apelu na boisku 1 września, już jedna dziewczynka skakała z radości, że jest nowa osoba w klasie. Po zebraniu w klasie tego 1 września już podeszło do nas kilka mam i przedstawiło swoje dzieci. Znalazła koleżanki i kolegów już podczas pierwszych dni w szkole. Chociaż moje matczyne serce krwawiło, że ona taka sama biedna i malutka Ona tak o sobie nigdy nie myślała

A teraz równa w górę i goni strasznie te starsze dzieci i w nauce i we wzroście - od września urosła 4,5 cm., gdzie w samej I klasie przez rok urosła 4 cm.

Nie martw się na zapas, bo życie cię jeszcze zaskoczy na plus. Zobaczysz.

[jagabaga92]

Generalnie mo
> ja córka jest wesołą, towarzyską osóbką, choć wśród nieznajomych osób, czy to d
> orosłych czy dzieci jest bardzo nieśmiała i raczej nie przejawia inicjatywy w p
> oznawaniu nowych osób.

Mój syn też tak miał, gdy ja/tata/babcia byliśmy w pobliżu. Natomiast gdy nie czuł oddechu "starszyzny" na swoim karku, po krótkiej "obczajce" kto jest kto, wchodził do towarzystwa i wszyscy bawili sie razem jakby znali się od żłobka.

[kasik2222]

o rany.... mam te same strachy . Nowe środowisko, nowe dzieci, czy ją polubią? będzie samiutka... Rok temu jak szła do szkolnej zerówki miałam identyczne obawy. Córcia świetnie se w szkole bawi i ma dużo koleżanek.
Teraz do pierwszej klasy zmiana szkoły. No ale liczę na to że nie ona jedna będzie "nowa". I boję się nadal. Kurcze naprawdę psycholog by się przydał. Mała się nie boi, ja tak, i to bardzo. Ale staram się jej tego nie pokazywać. Muszę zdusić w sobie.

[joxanna]

No, tak to jest. Ja to jeszcze nawet nie czułam lęku, tylko agresję, wobec tych wyimaginowanych osobach, które sprawiają przykrość mojemu dziecku

Ale taka już nasza rola - nie zabierać dzieciom wyzwań, tylko stawiać je przed wyzwaniami i w razie potrzeby wesprzeć.

[joanna29]

Moje dziecko miało wybór albo idzie z grupa przedszkolą do klasy, albo idzie sam do pani, która mu się spodobała na dniach otwartych. Syn nie poszedł z grupą przedszkolną (taki był jego wybór), pod koniec września klasa jego była w pełni zintegrowana, nie wątpliwie dzięki wychowawczyni.

[mruwa9]

I pewnie bedzie tak, jak piszesz. Samospelniajaca sie przepowiednia.
Idz do terapety ze soba, zanim do reszty zniszczysz dziecku zycie.

[nishka]

Pomyśl o tym, że większość dzieci w jej klasie będzie w takiej sytuacji jak Twoja córka czyli nie będzie nikogo znać. Głowa do góry, będzie dobrze!

[pszczolka1020]

Myślę, że każdy rodzić czuje lekki stres " za dziecko", że zawsze gdzies tam przebiegnie myśl czy będzie ok w nowym środowisku i jest to chyba normalne, oczywiście w graniach przyzwoitości, bez przekładnia swoich przemyśleń na dziecko, bo one w większkości sobie świetnie radzą w nowych miejscach, lepiej niż my przypuszczamy. Mój syn teraz też idzie do pierwszej klasy bez żadnego kolegi, przeprowadziliśmy się na osiedle , gdzie nie ma dużo dzieci w jego wieku, jego koledzy ze starego podwórka idą do innej szkoły, a z przedszkola to wogóle do różnych szkół, więc idzie sam, oczywiście czułabym się bardziej komfortowo gdybym wiedziała, że idzie z jakimś kolegą, ale tak wyszło trudno. On też kiedyś mnie zapytał czemu nie może iść do szkoły gdzie koledzy, powiedziałam zgodnie z prawdą że teraz mieszkamy tutaj i musi iść do tej, tamta jest za daleko, a że kolegów pozna nowych i przyjął to do wiadomości. Dziasiaj idziemy na dzień otwarty może już kogoś pozna, bo szybko znajduje kolegów i wiem że będzie dobrze, musi być, pozdrawiam

[ada828]

Przed Twoim dzieckiem całe życie, a przenosisz swoje lęki na dziecko. Za bardzo sie przejmujesz nad sprawami, które i tak się wydarzą. Nie poślesz dziecka do szkoły?