ortografia - III klasa SP

[maretina]

Mój syn kończy 8 lat. W wieku 6 lat rozpoczął naukę w pierwszej klasie. Pani go bardzo chwali, jest zdolny (szczególnie matematycznie), na lekcjach pilny, od roku płynnie i szybko czyta. Odróżnia strony itd. Czasami pisze litery i cyfry w lustrzanym odbiciu ( s, z, 5, 6, 9). Naszym problemem jest ortografia. Syn doskonale zna zasady, recytuje je z szybkością karabinu maszynowego. Co z tego, skoro w ogóle ich nie stosuje. Wczoraj napisał swoje imię z małej litery. Kiedy go pytam, jak się to pisze, jaką literą, wówczas bez zastanowienia poprawnie odpowiada. Książki czyta regularnie - codziennie po 20 - 30 minut. Błędy z zeszytu poprawiamy - układamy zdania z nimi. Charakter pisma niezbyt ładny, ale nie jest fatalnie. W ubiegłym roku szkolnym miał badanie w kierunku dysleksji. Nie można było zrobić z synem całego testu, z uwagi na wiek, część rzeczy byłą na jego wiek za trudna czy jakoś tak. Pani robiąca badanie, powiedziała, że poczekamy rok, że może to być niedojrzałość ortograficzna, która dla 7 latka może być normalną sprawą. Dowiedziałam się, że ewentualnie w kolejnym roku szkolnym, spróbujemy ponowie zrobić test. No i mamy nowy rok, przy każdym otwieraniu zeszytu, książki, ćwiczeń mam przed oczami rój błędów. Masakra.
Przypuśćmy, że nie ma dysleksji, jak mam z dzieckiem ćwiczyć, co robić, aby poprawne pisanie ruszyło do przodu?

[morekac]

Gość, który swoje własne imię pisze z błędem?
Rozumiem, że te ćwiczenia, które robicie - nic nie pomagają i liczba błędów w żaden sposób się nie zmniejsza?
Założyłabym, że jednak ma tę dysleksję - w tym przypadku dysortografię.
Jeśli więc zamierzasz pracować nad ortografią - to ćwiczenia powinny być 'dla dyslektyków'. (to jest praca na lata, a nie tygodnie czy miesiące)
Jeśli dziecko nie ma dysleksji - nie zaszkodzą. Te 'normalne' mogą dać efekt odwrotny do zamierzonego...
Przy czym jednak zdiagnozuj dziecko - dzieci dyslektyczne powinny być objęte pomocą w szkole.

[kocianna]

Ja mam podobny problem. Córka jest z ryzyka dysleksji, ale nie robi błędów typowych dla dyslektyków, w jej zeszytach jednak aż roi się od byków. Po rosyjsku, do którego nie przykładam ręki (chodzi do rosyjskiej szkoły) pisze o wiele lepiej, po polsku - porażka. Reguły zna. Ma 3 godziny polskiego w tygodniu przy Ambasadzie + prace domowe.
Nie czyta, ale ona nie czyta w żadnym języku (tzn. oczywiście potrafi, ale nie chce). Jest zdecydowanie słuchowcem. Tak, potrafi popełnić błąd we własnym imieniu. Pisze dużo i chętnie (np. jakieś opowiadania tworzy na dwie-trzy kartki). Po wakacjach, które spędziła w Polsce, z ortografią jest jakby... gorzej.

[jotde3]

maretina napisała:
> Przypuśćmy, że nie ma dysleksji, jak mam z dzieckiem ćwiczyć, co robić, aby pop
> rawne pisanie ruszyło do przodu?

na razie za wcześniej by poznane zasady były wykorzystywane ,może jak bedzie o nich pamietał cały czas to kiedyś one zagrają i coś dadzą . puki co jak napisze co ma napisać to sprawdż i nie wskazuj błędów tylko niech sam je znajdzie korzystając ze znanych zasad .
ale zdaje sie że już 3 błędy nie powodują oblania matury wiec chyba luz ?

[angazetka]

> puki co jak napisz
> e co ma napisać to sprawdż i nie wskazuj błędów tylko niech sam je znajdzie kor
> zystając ze znanych zasad .

To ja ci też nie wskażę...

[sion2]

Mam pytanie, czy gdy syn ma do uzupełnienia gotowe wyrazy, w których brakuje "ó" czy "u" itp. to także na 20 przykładów zrobi mnóstwo błędów?
NIektórym dzieciom do ok 9 roku życia (do skonczonych 9 lat) sprawia trudnosc skupianie się jednoczesnie na zapisywaniu całego wyrazu, zdania, ciągu zdan oraz pamietaniu o wdrażaniu zasad ortograficznych. Mam takiego chłopca teraz pod opieka i jego nauczycielka powiedziała mi że własnie w tym problem.
Jeśli zrobic mu dyktando czyli kilka zdan podyktowac, zrobi 15 błedów. Jeśli w cwiczeniach ma wyrazy z brakującą literką, na 20 przykładów zrobi 3 błędy.
Jesli syn zna te zasady to bardzo dobrze, trzeba tylko czekać aż zaskoczy i pisanie ze słuchu nie bedzie wymagało od niego megaskupienia, wtedy i na stosowanie reguł ortograficznych przyjdzie pora.
Wydaje mi się że skoro sam sobie czyta to robicie wszystko co mozliwe żeby przyspieszyc ten moment. Chwalcie go i zauważajcie każdy dobrze zapisany wyraz. Cierpliwosci życzę.

[saszanasza]

> NIektórym dzieciom do ok 9 roku życia (do skonczonych 9 lat) sprawia trudnosc s
> kupianie się jednoczesnie na zapisywaniu całego wyrazu, zdania, ciągu zdan oraz
> pamietaniu o wdrażaniu zasad ortograficznych. Mam takiego chłopca teraz pod op
> ieka i jego nauczycielka powiedziała mi że własnie w tym problem.

najprawdopodobniej mój syn jest tego przykładem, tyle że ma lat 11. w zeszycie błąd za błędem ( swoje imię, czy nazwę miasta również potrafi napisać z małej litery) z dyktand dostaje 4 i 5.
diagnozowany swego czasu w kierunku dysleksji, nie ma.
być może nawet to zwykłe niedbalstwo (bo pani nie sprawdza)....

[plater-2]

Ja juz jestem babcia mam troche dystansu do sprawy.
Obaj moi synowie mieli tego typu problemy. Jeden skonczyl WSM, drugi studiuje informatyke na UW w Warszawie.

[bazylea1]

mój syn jest w tym samym wieku i też w 3klasie, w zeszłym roku mieli takie badanie przesiewowe w kierunku dysleksji i tam było wręcz ograniczenie do 8 urodzin. więc na pewno można takie badanie zrobić młodszemu dziecku! może idź do poradni psych-pedagogicznej, tam na pewno robią. mój robi trochę błędów ale nie jakoś bardzo dużo. jeśli syn sporo czyta to powinien już załapać większość ortografii.

[budzik11]

Ja też mam niespełna 8-latkę, i dziś usiłuję ją zapisać do PPP, bo teraz (u nas konkretnie w najbliższy poniedziałek) w poradniach są rady pedagogiczne, na których dzieci zdiagnozowane dostają przydziały na zajęcia i przydziały pedagogów, którzy będą się nimi zajmować, trzeba mieć więc diagnozę. Podejrzewam córkę o dysortografię, potrafi zrobić błąd przy przepisywaniu wyrazu, gdzie nawet nic nie trzeba myśleć - na 3 zdania z trzema wyrazami np. z "ó" - wszystkie przepisze z błędem. Jej ortografia mnie przeraża, a cóka zasady zna, ostatnio kłóciła się ze mną, że "serduszko" pisze się przez "ó" bo przecież wymienia się na serce. Tak więc moim zdaniem warto dziecko zbadać po prostu, żeby mieć jasność, czy to lenistwo, nieuwaga, nieznajomość zasad czy jednak dziecko wymaga poważniejszej pomocy.

[verdana]

Przede wszystkim trzeba wiedzieć, czy to dysortografia, czy nie. Bo na przykład dyktanda są zakazane dla dzieci z dysortografią. Na razie radziłabym zrobić to, co moja nauczycielka w podstawówce. Kupić kalkę techniczną i prze taką kalkę kazać kopiować dziecku prawidłowo napisane zdania i słowa. To świetnie ćwiczy pamieć manualną, a tej brakuje dzieciom z z dysleksją i bez niej. Poza tym to jedyny sposób nie utrwalania błędów.

[morekac]

Nie do końca zna te zasady...
"U" piszemy w zakończeniach rzeczowników: - un - unek - uchna - uszka - uszek - uch - us - usia

[budzik11]

No może nie zna jeszcze WSZYSTKICH zasad, w końcu to dopiero III klasa. Stara się zastosować te, które zna - jeśli zdarzy jej się pomyśleć nad ortografią, bo najczęściej po prostu pisze jak Bóg da, bez żadnej refleksji - i to mnie właśnie niepokoi.
Zapisałam ja na spotkanie ze szkolnym psychologiem a niezależnie do poradni p-p, ale terminy mają takie, że... uch....

[morekac]

Argument ci podrzucam...

[jagabaga92]

Ja tez mam problem ortograficzny ze swoim 9-latkiem. Zasady zna, a jakże, a pisze... raz dobrze, a 3 razy źle. U niego największą "przeszkodą" w nauce ortografii jest to, że jest słuchowcem i sam mówi, że jak ja mu wytłumaczę, to zapamiętuje (no, powiedzmy), ale trudno mu zapamietać pisownię podczas samodzielnego czytania (nawet gdy ma podkreślone wyrazy "ortograficzne"), chociaż czytaną treść rozumie wyśmienicie. Ja część wyrazów staram się tłumaczyć mu obrazowo - np. kura przez U, bo kura ma 2 nóżki. Wczoraj młody zagiął mnie, że gruby przez ó, bo skoro gruby, to okrągły. Uf, dobrze, że na szybko przyszło mi do głowy, by przerobić U na pasek do spodni, który grubemu trudno dopiąć. To samo miałam wcześniej z kluską - wybrnęłam, że kluski gotuje się w garnku najlepiej "otwartym", bo inaczej wykipią.

[jagabaga92]

aa, i jeszcze zaczęłam robić mu "dyktanda" z tych wyrazów. Te, które napisze źle, musi przepisać tyle razy, ile zmieści się w linijce. No, a ja na bieżąco wymyślam historyjki obrazkowe, dlaczego pisze się tak, a nie inaczej i do bólu przypominam zasady ortograficzne i wszelkie "wymiany".

[verdana]

No i jeśli przepisze 100 razy poprawnie i umie, to jest OK. Tak trzymać. Dysortografik przepisuje 20 razy poprawnie, potem sie myli, potem napomniany znowu napisze poprawnie, a po napisaniu 100 razy "który" po godzinie w dyktandzie pisze ktury, albo ktry, albo cokolwiek innego. Wtedy należy zaprzestać uczenia go i biegusiem lecieć do poradni Bo dyslektykom takie metody szodzą nieodwracalnie.

[annes67]

niezłe.
choć nie rozumiem problemu to wydaje sie mnie ze czas pokaże..moze mu sie jakies styki w mózgu jeszcze nie połaczyły, te ,między pólkulami.

n a pocieszenie...słyszałam ze najbogatsi ludzie byli dyslektykami. hmm.

[morekac]

Cóż, wielu też miało kłopoty z ukończeniem jakiejkolwiek szkoły...
Metoda 'obrazkowa ze skojarzeniami' jest niezła, zwłaszcza dla dzieci myślących obrazami...
Moja córka (z dysleksją) układała opowiadanka z zadanymi wyrazami - np. 10 wyrazów z "ó". Jeśli jakieś dziecko to lubi - polecam. Jej akurat pasowało.

[iksigrekzet111]

Ech mój syn tez ma taki problem. Gorsza sprawa ze jest juz w 5 klasie i poprawy nie ma. W ostatnim dyktandzie szkolnym zrobił 13 błędów. Od początku robił byki mimo ćwiczeń i powtórzeń. Potrafi koło siebie napisać wyraz prawidłowo i błędnie. Czy to roztrzepanie czy głębszy problem? Gdy go odpytuję ze słówek to często mówi dobrze a potem zapisuje źle. ogólnie dużo czyta, wypożycza książki przygodowe z biblioteki i czyta, czyta, czyta a mimo to robi dużo błędów.
Nie robię mu w domu dyktand ze słuchu tylko teraz każę mu codziennie przepisywać po kilkanaście zdań z jego własnego podręcznika aby utrwalać naocznie dobrą pisownię. Mimo to po kilka wyrazów przepisuje źle. Wtedy ma je przepisać jeszcze raz po 5 razy. Wydaje mi się że to lepszy sposób niż dyktanda bo tu pisze tak jak tylko wydaje mu się że jest dobrze

[morekac]

Wiesz, ale dużo czytania niekoniecznie przekłada się na bezbłędną pisownię. Weź go zaciągnij na jakieś badania pod kątem dysleksji - bo chłopak wygląda na egzemplarz z dysortografią.

[angazetka]

> Ech mój syn tez ma taki problem. Gorsza sprawa ze jest juz w 5 klasie i poprawy
> nie ma. W ostatnim dyktandzie szkolnym zrobił 13 błędów. Od początku robił byk
> i mimo ćwiczeń i powtórzeń. Potrafi koło siebie napisać wyraz prawidłowo i błęd
> nie.

To na co Ty czekasz? Przecież to klasyczny objaw, że syn jest dysortografikiem.

[iksigrekzet111]

Nie nie będę mu przyklejać żadnych łatek z podpisem poradni. To droga na skróty a życie nie daje taryfy ulgowej tylko dlatego ze ktoś ma zaświadczenie z pieczątką. Musimy się bardziej postarać go nauczyć tej felernej ortografii.
Wyszukuję w necie różne ćwiczenia dla dzieci dysorto..., zabawy w słówka, rymowanki itp

Do poradni po łatkę zawsze jeszcze się zdąży pójść gdyby wciąż efektów nie było.

[angazetka]

> Nie nie będę mu przyklejać żadnych łatek z podpisem poradni. To droga na skróty
> a życie nie daje taryfy ulgowej

Rozumiem, że nie chodzisz też z nim do lekarza, bo jeszcze mu przyklei łatkę, że ma, nie wiem, astmę czy niedoczynność tarczycy. lepiej niech się męczy.

[asia_i_p]

Ja jestem leń, więc moja opcja to w ogóle nie ćwiczyć dodatkowo w stosunku do tego, co robicie. Bo jeśli ma dysleksję, to te ćwiczenia i tak nie pomogą, trzeba by specjalnego podejścia, a jeśli nie ma dysleksji, to z czasem się nauczy czytając.