Napina sie i trzesie przedmiotami w dloni 6 latek

[annaciep]

Witam

od dawna juz zamartwia mnie zachowanie mojego dziecko ,
Synek ma 6 lat , problem powstal pare lat temu ale do tej pory ludzilam sie ze mu przejdzie, Synek jest swym zachowaniem zawstydzony i stara sie chowac wsrod innych
Synek bawiac sie zabawka <ludzikiem > lapie go za reke w dwa palce i trzepie nim enericznymi ruchami w gore i w dol , napinajac przy tym wszystkie miesnie i staje na palnach , potrafi sie schowac lub isc do pustego pokoju i bawic sie w ten sposob przez dluzszy czas , czesto jesli nie przerwe tej zabawy synek jest caly spocony z wysilku jaki musi wlozyc w napinanie miesni i trzesienie tej zabawki ,
poczatkowo odebralam mu te zabawke <ludzika> majac nadzieje ze mu przejdzie takie dziwne zachowanie , jednk synek szybko znalazl inny przedmiot ktory zastepuje mieijsce tego ludzika , moze to byc wszytko zaczynajac od widelca czy lyzki przy obiedzie konczac na dlugopisie przy odrabianiu zadania domowego ,
syn ma juz 8 lat i takie zachowanie nie jest chyba normalne zawstydza go a mnie niepokoi ,
ktos z rodziny powiedzial ze to moze byc choroba sieroca , moze to byc nerwica , ale ja tak naprawde nie mam pojecia , prosze o pomoc

[berdebul]

Zaczęłabym od neurologa i psychologa. Przez forum nikt nie będzie diagnozował dziecka.

[zjawa1]

Nie rozumiem, skoro od dawna niepokoiły Cię podobne zachowania dlaczego nie ,,działałaś" w tym kierunku?
Pytałaś-w pierwszej kolejności- o to Waszego pediatrę? On nic nie zauważył?
Jeśli mas jakieś obawy powinnaś to sprawdzić pod kontem medycznym i psychologicznym.
Choć mnie się wydaje, że raczej to pierwsze. Ale co my możemy gdybać, sama powiedz?
Zbadaj dziecko i jak będziesz miała diagnozę będziesz mogła mu pomóc, im szybciej tym lepiej.
Bezsensowne jest łudzenie się, że wszystko jest ok. skoro sama czujesz, że najpewniej tak nie jest. Być może da się temu na tyle zaradzić, że całkowicie wyeliminuje się niepokojące zachowanie, ale trzeba działać w realu, a nie pytać w wirtualu.

[annaciep]

Pediatra , nauczyciele psycholog szkolny nic odbiegajacego od normy nie zauwazli , dodam ze synek robi to tylko kiedy chce nie jest to nic nad czym nie moze zapanowac , wiec wybiera odizolowane bezpieczne miejsca na ta jego zabawe typu dom , nie lubi kiedy si ena niego patrzy podczas zabawy , warto tez chyba dodoac ze syn podczas czegos excytujacego staje na palnach i zaciska piastki kiedy sie bardzo cieszy , tez mnie to martwilo ale lekarz powiedzial jak i psycholog szkolny i nauczyciele ze to taki jego sposob wyrazania emocji i nie ma sie czym martwic , z jego zabawa tez uslyszalam ze to taki nawyk i mu przejdzie z wiekiem ale syn robi sie coraz starszy a to nie przechodzi , robi sie chyba coraz gorzej bo teraz nawet wylacza telewizor by go w zabawie nie rozpraszal

[porzeczka_mocna]

Przed wizytą u lekarza warto nagrać takie zachowanie, żeby mu pokazać co niepokoi, bo słowa nie zawsze oddają wszystko (koleżanki syn w trakcie badania nie wykazywał zbyt duzych odstępstw od normy, opowiadanie o tym, co ją niepokoi nie zrobiło wiekszego wrażenia, dopiero jak koleżanka pokazała nagranie z zachowaniem odbiegającym od normy, to synem zajęto się na poważnie).

[annaciep]

nie prosze o diagnoze bardziej o moze jakies posty od rodzicow z podobnyi problemami

[angelina.6]

Nie wiem czy pomogę, ale mnie się wydaje, że jest to pewien sposób "zaspokajania się". Miałam w szkole podstawowej koleżankę, która nie mogła szybko pisać, bo wtedy miała "dziwne uczucie na dole". I to dosłownie musiała przerywać pisanie na chwilę lub pisać zdecydowanie wolniej...spokojnie mogłam poznac kiedy ją "to łapalo"... może to samo ma Twój syn. Są dzieci, które onanizują się, ale nie ma to oczywiście nic wspólnego z tym jak na taką czynność patrzą dorośli. Bardziej jest to sposób na radzenie sobie z emocjami, rozładowanie jakiegoś stresu. Może w tym kierunku zapytaj lekarza? To by wyjaśniało, że synowi jest obojętnie czym potrząsa byle szybko i że się krępuje tego. Pozdrawiam!

[zjawa1]

Z tego co piszesz są to tzw. Tiki. Mogą mieć różnorakie podłoże, można też i należy z nimi walczyć, bo utrwalają się i z wiekiem będzie co raz trudniej je wyeliminować. Czasami same przechodzą, dziewczyny dobrze Ci podpowiadają, nagraj dziecko i skonsultuj to z dobrym psychologiem.

[blueluna]

> Z tego co piszesz są to tzw. Tiki.

Absolutnie nie. Tiki tak nie wyglądają.
Ale wygląda że to coś o podobnym podłożu.
Moim zdaniem to jakaś forma zachowań przymusowych - dziecięcy sposób (niestety mocno już utrwalony) rozładowywania napięcia emocjonalnego.

Myślę że warto by o dziecku porozmawiać z dobrym psychologiem dziecięcym albo na poczatek z doświadczonym, fajnym rodzicem - żeby obiektywnie rzucił okiem na środowisko chłopca.
Zastanowić się czy nie dzieje się w jego świecie coś co go przerasta, obciąża emocjonalnie.
Może w domu, może w szkole (tu warto zrobić dyskretne śledztwo - dzieci niechętnie mówią o problemach w szkole - nawet o poważnej przemocy).
Biorąc pod uwagę że chłopiec ma 8 lat i to co dorosłym może wydawać siię niewinne - dla niego może być czymś zgoła innym.
Kłotnie rodziców, omawianie przy dziecku niepokojących spraw, manipulowanie dzieckiem w sporach między rodzicami, przemoc, impulsywność.
Ale także - to ile chłopec ma aktywności, możliwości rozładowania energii, ile czasu spędza przed komputerem i telewizorem i co wtedy robi, ogląda.
Co je. Niektóre składniki diety oraz niedobory mogą wprawiać dziecko w poczucie niepokoju i zmniejszać wytrzymałość psychiczną.
Podobnie jak pasożyty oraz alergie.

Biorąc pod uwagę że problem trwa już dwa lata i mocno się utrwalił a sam chłopiec wstydzi się swojego zachowania (co może nasilać stres i powstaje zamknięte koło) - nie bagatelizowałabym tego.
Zastanowiłabym się nad tym wszystkim co napisałam - i poszła (bez dziecka) do jakiegoś polecanego psychologa.
Bo myślę że Twój syn potrzebuje pomocy.
Musi się nauczyć inaczej odreagowywać stres.
Oraz całkiem możliwe - trzeba coś zmienić w jego otoczeniu.

bluelna

[zjawa1]

A co, to są Tiki? Pytam, bo twierdzisz, że to co ja podałam jako przykład nie jest Tikiem, a po chwili opisujesz charakterystyczne dla nich cechy
Tak w ramach wstępu i podstawy Tiki to mimowolne ruchy, a wiec niezależne od woli i chęci osoby dotkniętej konkretnym tikiem, przymus. Występujący w trakcie sytuacji stresowych.

[gemmavera]

zjawa1 napisała:

> Tiki to mimowolne ruchy, a wiec niezależne od
> woli i chęci osoby dotkniętej konkretnym tikiem, przymus.

A autorka wyraźnie pisze, że syn potrafi nad tym zapanować. Nad tikami sie nie da panować w takim stopniu.

[blueluna]

O tikach dużo w sieci pisze. Łatwiej będzie jak sobie o tym poczytać w konkretnych opracowaniach.
Są to krótkie, mimowolne wyładowania, czasem mięśniowe, czasem wokalne.

Czynności tak skomplikowane jak znalezienie sobie pasującego rekwizytu, wyłączenie telewizora żeby mieć odpowiednie otoczenie i spokój, schowanie się, długość trwania danego działania - to już przymusowa czynność - a może rodzaj stymulacji?

Jest wiele zachowań które dzieci robią w ramach odreagowania stresu, nagromadzonych emocji.
Często są one z pogranicza ruchów mimowolnych, tików, czynności przymusowych, natręctw, stymulacji.
Czasem nazywa się je umownie.

Są to czynności którym dziecko ( a bywa że i dorośli) - nieco desperacko, ale z jakiegoś powodu nie potrafi inaczej - odreagowuje nagromadzone emocje, odreagowuje stres i przemęczenie układu nerwowego bodźcami.
W przypadku stymulacji dodatkowo jest to sposob na dostarczenie sobie bodźców których danemu dziecku brakuje z powodu nieprawidłowego ich przetwarzania.

[rmarczewski]

witam,
chyba wiem o co chodzi w niepokojącym zachowaniu synka, ponieważ moja córka również w podobny sposób się zachowywała. Zaobserwowałam już w okresie niemowlęcym, gdy bawiła się grzechotką w pewnej chwili robiła "dziwną minę - rodzaj grymasu, trochę jakby zeza" , napinała się i energicznie nią potrząsała. Gdy miała już 5 lat jej zachowanie powtarzało się, z tym, że najbardziej lubiła trząść się trzymając gazetę lub kartkę papieru. Potrafiła używać różnych rekwizytów i zaczęła ukrywać swoje zachowanie idąc np. do innego pokoju lub do toalety. Początkowo nie zwracałam jej uwagi nie chcąc jej stresować, później zaczęłam pilnować żeby tak nie robiła. Sama nie wiedziałam co robić. Te zachowania były pod jej kontrolą, trudno było złapać moment żeby to nagrać, bo od razu przestawała. w rozmowie mówiła ni, że przychodzi do niej taka "zachciewajka" i każe jej tak trząść. Udałam się z tym problemem do neurologa dziecięcego aż do Warszawy ponieważ w mojej miejscowości lekarze ignorowali problem. Tam zlecono nam EEG głowy (zapis był nieprawidłowy, były ogniska padaczkowe uaktywniające się we śnie). Zapisano córce lek przeciwpadaczkowy Tegretol, później skierowano nas do Matki Polki do Łodzi, ponowne badania, EEG znowu złe, tomograf (na szczęście bez guzów w mózgu), polecono pod ich kontrolą dostawić Tegretol i czekać, co się dalej stanie. Podobno może to być padaczka, ale do dzisiaj (córka ma 10 lat) nie miała żadnego napadu. Może być napad 1 raz w życiu, a być może nigdy nic nie będzie. W każdym razie jeżeli coś się wydarzy (powiedziano, że nie prędzej jak w okresie dojrzewania) to wiem, ze tak może być i będzie dalej leczona. Na pocieszenie, nieprawidłowy zapis EEG podobno ma nawet 1/3 populacji o czym nawet nie wie. Obecnie to trzęsienie jakby ustało, ale zaczęły się wg mnie dziwne podskoki. córka potrafi w swoim pokoju, gdy jest sama z gazetą w ręce skakać długi czas. Najlepiej zdiagnozuj swoje dziecko. My byłyśmy w przychodni w warszawie na ul. Waliców u Pani dr Barbary Ryniewicz. Wspaniały lekarz, polecam

[monisia2308]

Bardzo Proszę o kontakt jak się sprawa zakończyła z Pani synem gdyż córka lat 7 ma podobnie

[annabio]

Mój syn też tak robił, to „stimowanie” - rozładowanie napięcia. Zachowanie jest charakterystyczne dla autystyków i aspergerowców. Pocieszam, przechodzi z wiekiem, a raczej da się kontrolować.

[annabio]

Teraz dopiero zobaczyłam, że to strasznie stary wątek. Pospieszyłam się z odpowiedzią. Ale jestem ciekawa, jak jest teraz... czy miałam rację...