Badania prenatalne

[Gość: blass]

Czy ktoras z Mam robila badania prenatalne? Mam prawie 38 lat i mysle, ze
powinnam. Z drugiej strony to oznacza bycia gotowa do podjecia decyzji o
aborcji. Glownie z tego powodu zastanawiam sie, czy rzeczywiscie zrobic te
badania. Bede wdzieczna za sugestie.

[Gość: esther]

Gość portalu: blass napisał(a):

> Czy ktoras z Mam robila badania prenatalne? Mam prawie 38 lat i mysle, ze
> powinnam. Z drugiej strony to oznacza bycia gotowa do podjecia decyzji o
> aborcji. Glownie z tego powodu zastanawiam sie, czy rzeczywiscie zrobic te
> badania. Bede wdzieczna za sugestie.

Dlaczego? To wcale nie oznacza gotowosci do podjecia decyzji o aborcji! Ja
robilam badania np na ryzyko zespolu Down'a (mimo iz mam 29 lat), po to aby
wiedziec. Wyszlo ze ryzyko jest b. niskie, wiec nie bylo potrzeby robienia
badziej zaawansowanych badan (jak np pobieranie plynu plodowego).
Wiedza nie oznacza aborcji, tylko bardziej swiadoma decyzje o dziecku. Czesto
badania pomagaja wykryc choroby, ktore mozna leczyc w trakcie ciazy!
Nie wiem czy dla niektorych badania prenatalne to rownoznacznik zgody na
aborcje. To tak jakby swiadomosc i wiedza oznaczaly taka gotowosc. lepiej
wiedziec i byc wczesniej przygotowanym na rozne ewentualnosci- jesli okaze sie
ze dziecko jest chore, bedziesz na to przygotowana wczesniej, nie spotka cie
szok zaraz po porodzie. Poza tym dla mnie aborcja po tym jesli dowiedzialabym
sie ze dziecko jest chore to hipokryzja - to oznacza, ze jesli moje dziecko np
zachoruje po porodzie to tez mam prawo sie go pozbyc?
Lepiej zrobic badania i wiedziec na czym sie stoi.

[Gość: mamusia]

bardzo podoba mi sie mysl esther.
ja osobiscie myslalam o ew. zrobieniu badan i dopuszczalam mysl o aborcji w
przypadku ciezkiego uszkodzenia plodu - syndrom downa to jedna z lzejszych
anomalii genetycznych. mam juz jedno dziecko, ktoremu chcialabym zapewnic
szczesliwe dziecinstwo. mam rowniez w rodzinie dziecko po wodoglowiu i wiem,
ze przygotowanie go do samodzielnego zycia wymaga nadludzkiego wysilku.

przy pierwszej ciazy w ogole nie bylo tematu, gdyby dziecko bylo chore po
prostu poswiecilabym sie mu. planujemy dugie dziecko i stawiam sobie pytanie,
co z potrzebami mojej pierworodnej, jesli to drugie mialoby mnie calkowicie
pochlonac ?

[Gość: Kasia]

A ja uważam że nie warto.Jeżeli czekasz na to dziecko i bardzo chcesz je mieć,
to nie myślisz o aborcji i nastawiasz sie z góry że będziesz kochać dziecko
jakie by nie było.Poza tym czasami ryzyko poronienia podczas badania przewyższa
ryzyko wystąpienia wad u dziecka , więc po co ryzykować?

[Gość: Doki]

Chwila, pierwszy etap to triple test, a ten nie wiaze sie z ryzykiem dla
dziecka, ale tez daje malo precyzyjna odpowiedz- juz o tym wspomniano. Ryzyko
poronienia przy biopsji kosmowki jest 1-2%, ryzyko wady wrodzonej u 38-letniej
matki jest co najmniej zblizone.
Dodatni wynik jakiegokolwiek testu nie zobowiazuje do czegokolwiek. Masz racje,
zadajac sobie pytanie, czy podolasz temu psychicznie, no i pozniej takze
finansowo, organizacyjnie itp. Ja mysle, ze warto test zrobic. Jesli wynik
bedzie negatywny (najbardziej prawdopodobna mozliwosc), bedziesz spokojniejsza,
a jesli nie, to bedziesz miec wiecej czasu, by zdecydowac co dalej.

[esther]

To wlasnie chodzi o to, ze badania nie oznaczaja wcale ze bierze sie pod uwage
aborcje! Do glowy mi to nie przyszlo kiedy robilam badania! Gdybym dowiedziala
sie ze ryzyko Down'a jest wysokie, mialabym czas do tego sie przyzwyczac.
Podobnie z innymi chorobami na ktore dziecko moze byc chore. Swiadomosc
istnienia jakiegos problemu wcale nie oznacza gotowosci na aborcje.

[Gość: 1441]

Ja robilam bedac w ciazy w wieku lat 30. Uznalam, ze chce wiedziec czy dziecko
jest zdrowe tzn. brak aberracji chromosomowych. Pobrano plyn owodniowy czyli
badanie bylo w ok.14tyg ciazy wynik 3 tygodnie pozniej. Razem ze mna na badaniu,
byly kobiety dla ktorych byla to kolejna ciaza, a wszystkie poprzednie byly
niestety np.z zespolem Downa. Aborcja to ciezka decyzja, ale rownie trudna
decyzja jest wychowywanie dziecka uposledzonego i dlatego uwazam, ze te badania
maja sens.

[Gość: serena]

Gość portalu: blass napisał(a):
Musze powiedzieć że napisałaś zastanwiającą rzecz i do końca Ci nie rozumiem.
Piszesz:
> Czy ktoras z Mam robila badania prenatalne? Mam prawie 38 lat i mysle, ze
> powinnam.
Dlaczego powinnaś? Nie ma takiego obwiązku! Jeśli chodzi o ryzyko ze dziecko
będzie chore to od samego badania dziecku nie będzie ani lepiej ani gorzej. Od
samego faktu zbadania płodu nie uleczysz ewntualnie chorego dziecka.
Oraz:
>Z drugiej strony to oznacza bycia gotowa do podjecia decyzji o
> aborcji. Glownie z tego powodu zastanawiam sie, czy rzeczywiscie zrobic te
> badania. Bede wdzieczna za sugestie.
Sam fakt zbadania płodu nie jest równoznaczny z podjęciem decyzji o
aborcji.Jeśli tak myślisz to oznacza że zastanawiasz się nad pojęciem decyzji o
aborcji gdyby dziecko okazało się chore, tylko tego sobie nie uświadamiasz.
To przecież proste:
Wersja pierwsza: "jestem w ciąży w wieku który oznacza możliwość urodzenia
dziecka chrego .Nie podejmuję się wychowywania ciężko upośledzonego dziecka,
więc idę na badania aby się dowiedzieć i w razie gdy jest chore poddac się
aborcji"
Wersja druga "jestem w ciąży w wieku który oznacza możliwość urodzenia
dziecka chorego.Mam możliwości finansowe i emocjonalne aby wychowywac dziecko
które się okaże upośledzone. Idę na badania aby się dowiedzieć i w razie gdy
okazuje się chore mam więcej czasu aby przygotować siebie i rodzinę, zapewnić
sobie np. lepszą opiekę przy porodzie oraz specjalistę pediatrę bo może się
okazać potrzebna tuz po porodzie"
Trzecia wersja jest tylko taka że nie idę na badania bo będzie co będzie a ja
się zgadzam na wszystko.
Tak więc wracając do Twojego stwierdzenia: "Z drugiej strony to oznacza bycia
gotowa do podjecia decyzji o aborcji." Nie jest to prawdą Jeśli tak myślisz to w
głębi serca dopuszcasz możliwość aborcji wrazie złych wyników ale jeszcze tego
sobie nie uświadamiasz. Powinnaś to sobie przemyśleć. Poniewaz jeśli pójdziesz
na badania nie dopuszczającdo siebie myśli o aborcji a w głębi duszy nie chcąc
chorego dziecka, badania okażą się złe, to do końca zycia będziesz się męczyć
Ty, dziecko i wasza rodzina.
Jeśli nie pójdziesz na badania (podkreślam nie uświadamiając sobie do końca że
nie nadajesz sie do opieki nad chorym dzieckiem)a dziecko urodzi się chore nie
darujesz sobie tegodo końca życia.
Musze jeszcze zaznaczyć że moja wypowiedź jest subiektywna. Ja osobiście nie
zgadzam sie na sprowadzanie (Świadome oraz pół świadome; tzn "nie pójdę na
badania bo się mogą okazać złe")przeze mnie na świat chorego dziecka.
ozdrawiam cię serdecznie.

[Gość: Pola]

Ja mialam podobna sytuacje do twojej i podjelam decyzje aby nie robic
absolutnie zadnych takich badan. Testy krwi sa czesto bledne. Pobieranie plynu
z kolei moze skonczyc sie poronieniem zdrowego dziecka. Czy warto? Jesli
chcesz tego dziecka to co da ci ewentualne wykluczenie zespolu Downa? A co z
innymi defektami? Nie wszystko da sie wykryc przed. A poza tym kto z nas jest
idealny? Nikt. Kto wiec chce skonczyc swoje zycie samobojstwem, bo akurat
pojawil mu sie problem medyczny? Mnie lekarz zadal pytanie : czy jesli test
wykazalby ze dziecko bedzie mialo Downa to usunie pani te ciaze ?
Odpowiedzialam mu: nie. Lekarz powiedzial : nie ma wiec sensu robic tego
badania. Dodam tylko ze bylam juz w 21 tygodniu plus 3-4 na wyniki itp. I
wyobraz sobie ze oni nadal jeszcze byliby sklonni usunac taka zaawansowana
ciaze. Dziecko urodzilam donoszone, zdowe ,duze i silne, prawie 4 kilo. Bylam
nawet troszke starsza niz ty. Pozdrawiam . Nie boj sie na zapas , wszystko
bedzie dobrze. Jesli chcesz tego dziecka to naprawde mozesz czuc sie bardzo,
bardzo szczesliwa. Moja lekarka rodzinna powiedziala mi: gratuluje pani
plodnosci.Wiec i ja tobie gratuluje i przestan sie wszystkim przejmowac na
zapas.

[Gość: Blass]

Dziekuje Wam wszystkim za zabranie glosu. Mysle, po przeczytaniu tych postow,
ze inaczej podchodzi do tego "problemu" przyszla matka 30-letnia, a inaczej 38-
letnia. Dla mnie jako kobitki z tej drugiej grupy wiekowej sprawa nie jest taka
prosta - ryzyko chorob dziecka jest znacznie wyzsze, ale i mozliwosc kolejnego
zajscia w ciaze jest coraz nizsza. Ja jestem bardzo szczesliwa z powodu ciazy i
bardzo, bardzo chce dziecka. Mam nadzieje, ze z testami czy bez, bedzie zdrowe.

Jeszcze raz dzieki.

Blass

[Gość: serena]

Chciałam Ci gorąco polecić artykuł w "Nwesweek" 28/2002 -(zdajesię mi że
zeszły tydzień) str64, tytuł "Pierwsze badanie"
Pozdrawiam.