MÓJ 11 LETNI SYN PIŁ ALKOHOL POZA DOMEM

[beata_polska]

Co prawda był to domowej roboty likier kakaowy ale skutek ten sam - wrócił
pod wpływem alkoholu!!! Poszedł do kolegi, rodziców nie było w domu, podobno
został poczęstowany! Musiał sporo wypić bo od razu poznałam że coś jest nie
tak! Wcześniej z nim rozmawiałam, dawałam negatywne przykłady on mi
przytakiwał - okazało się że jednak nie wziął sobie do serca. Mam pytanie w
związku z tą sytuacją: jak powinnam zareagować (zdażyło się to po raz
pierwszy)Może bvyłyście w podobnej sytuacji? Boję się -a co będzie jeśli
sięgnie po narkotyki?

[joanna9920]

trudna sprawa.mój syn w tym samym wieku i dalabym sobie rękę uciąć,ze nie
spróbuje,no ale ...co mu powiedziałaś od razu na gorąco?dobrze by było gdyby
jakiś psycholog się odezwał.to zbyt poważżna sprawa żeby to zostawić

[andaba]

Przyznał się ile tego wypił? Bo "wrócił pod wpływem alkoiholu" brzmi poważnie...

[beata_polska]

no cóż: szkliste oczy, wypieki dziwne zachowanie (mamusia ja się idę położyć-
kiedy siłą go trzeba było do łóżka zaciągać)myślałam że może bardzo szalał jest
zmęczony, ale kiedy kazałam mu w pokoju pozbierać zabawki nie mógł schylony
utrzymać równowagi. Wydawało mi się że mój syn jest rozsądnym chłopcem, dużo
rozmawialiśmy, ma wstręt do osób pijanych. Znał smak alkoholu, bo czasami w
gościach laliśmy mu ździebko np. winka do kieliszka (wychodząc z założenia że
jak spróbuje w domu nie będzie go ciągneło w towarzystwie kolegów -bylismy
jednak w błędzie-to nie pomogło)I to kolejna sprawa: myślicie że lepiej jeśli
dziecko spróbuje w domu alkoholu przy okazji jakiegoś spotkania rodzinnego czy
raczej zabraniać do czasu pełnoletności?
Teraz okropnie się boję że nie oprze się pokusie spróbowania np narkotyków.
Jestem załamana nie wiem co robić!!!!

[joanna9920]

jeżeli jest rozsądny to pewnie już nie będzie próbował.teraz wie jak to jest
być pijanym i przypuszczam,że mu się nie spodobało

[roman.gawron]

joanna9920 napisał:

> jeżeli jest rozsądny to pewnie już nie będzie próbował.teraz wie jak to jest
> być pijanym i przypuszczam,że mu się nie spodobało

A jeśli nie jest rozsądny? A jeśli mu się spodobało?

[mammilaria]

Sugeruje szczera rozmowe z synem.
Zapytaj dlaczego siegnal po alkohol. Byc moze byl ciekawy, a bal sie Wam o tym
powiedziec i sprobowal u kolegi. A byc moze kolega juz znal smak tego trunku i
poczestowal innych. A moze jeszcze dzieciaki chcialy poczuc sie dorosle i tak
jak dorosli chcieli na imprezie cos wypic.
Moze nalezy rowazyc czy nie dac muczasem sprobowac odrobiny alkoholu, np teraz
na sylwestra odrobiny szampana czy nawet wina, albo lyka piwa do obiadu. Bedzie
wiedzial, ze zawsze do Was moze sie zwrocic i ma "rownych starych", ktorzy
traktuja go niemal jak doroslego.
Warto przy tym uzmyslowic, iz probowanie poza domem moze byc niebezpieczne, bo
probuje sie nie tylko alkohol i papierosy...
A moze byly jeszcze inne powoy, iz np. czul sie wyobcowany z grupy i w ten
sposob chcial sie do nich zblizyc i nie chcial odmowic?
Moim zdaniem szczera rozmowa oraz zapytanie syna jakie akcje sugeruje na
przyszlosc (moze postawi sobie kare, a moze wpadnie na pomysl jak omijac
podobne pokusy w przyszlosci) powinna rozwiac wieszosc twoich problemow.

[roman.gawron]

mammilaria napisała:

> Zapytaj dlaczego siegnal po alkohol. Byc moze byl ciekawy, a bal sie Wam o
> tym powiedziec i sprobowal u kolegi. A byc moze kolega juz znal smak tego
> trunku i poczestowal innych. A moze jeszcze dzieciaki chcialy poczuc sie
> dorosle i tak jak dorosli chcieli na imprezie cos wypic.

Jakie to wszystko ma znaczenie?
Albo ma inklinacje ku złemu, albo wykazał się skrajną głupotą. Najwyższy wymiar
kary.

> Moze nalezy rowazyc czy nie dac muczasem sprobowac odrobiny alkoholu, np
> teraz na sylwestra odrobiny szampana czy nawet wina, albo lyka piwa do
> obiadu. Bedzie wiedzial, ze zawsze do Was moze sie zwrocic i ma "rownych
> starych", ktorzy traktuja go niemal jak doroslego.

11-latka jak dorosłego częstować alkoholem?
Dziecko nie potrzebuje miec "rownych starych". Dziecko potrzebuje mieć
odpowiedzialnych, wyznających pewne niezmienne wartości i kochających rodziców,
którzy jednak nie zawahają się te dwa-trzy razy w życiu wystąpić w roli
karzącej ręki sprawiedliwości.

> Warto przy tym uzmyslowic, iz probowanie poza domem moze byc niebezpieczne,
> bo probuje sie nie tylko alkohol i papierosy...
> A moze byly jeszcze inne powoy, iz np. czul sie wyobcowany z grupy i w ten
> sposob chcial sie do nich zblizyc i nie chcial odmowic?

Twoje porady to przejaw szerszej dziś tendencji w pedagogice. Ja to nazywam po
prostu permisywnym pedagogicznym obłędem.

Co by było, gdybym jechał samochodem, stówa na liczniku, a tu nagle
ograniczenie do 40. Co tam, jadę dalej!
Zatrzymuje mnie policjant. Nieśmiało do mnie podchodzi, bloczek z mandatami
niezdarnie chowa za plecami.
- Może potrzebuje pan pomocy? Tak ciśnie pan na pedał gazu... Może pokłócił się
pan z żoną i stąd ta agresja? Może czuje się pan w domu wyobcowany?
Dzisiaj niestety nie zasłużył pan na jabłuszko. Właściwie to na cytrynkę, ale
tych od pewnego czasu nie dajemy. Uznaliśmy, że wręczanie cytrynek dowodzi
nieskuteczności działań profilaktycznych, dowodzi naszej nieudolności.
Proszę pamiętać, że szybka jazda może być niebezpieczna, szybkiej jazdy nie
możemy jako policja tolerować, pogroziłbym panu choć palcem, ale jeszcze mi się
tu pan nadmiernie zestresuje...
Przepraszam, że przeszkodziłem w szybkim dotarciu do celu. Do widzenia.

[acorns]

To nie jest takie proste. Dać po dupie i sprawa załatwiona. Wcale tak nie
będzie. Będzie bunt na pokładzie i przy kolejnej nadarzającej się okazji
chłopak znów wypije. Tym razem już nie z ciekawości ani dlatego że polubił.
Nawet gdy bardzo nie lubi, to wypije by udowodnić samemu sobie "a właśnie że
będę pił i nikt mi nie zabroni". I będzie to tylko bardzo dobrze o nim
świadczyło że ma charakter i nie daje się formować jak kawałek ciasta. Najwyżej
bedzie się z tym piciem lepiej krył. To że sobie wypił to jeszcze nic nie
znaczy. Chciał i spróbował. Ja też będąc w podobnym wieku próbowałem i wina
marki "Okęcie" i piwa i wódki i papierosów i co z tego? Stało mi się coś? Nie
palę, piję bardzo niewiele, nie upijam się nigdy. Ten chłopak też nie stanie
się od razu żulem. Na pewno nie zasłużył na karę. Trzeba z nim pogadać ale nie
na zasadzie "zrobiłeś źle itd." bo wcale nie zrobił źle. Był ciekawy. Tak
myślę. Ja bym go zapytał jak było, czy uważa że warto pić, czy to jest takie
fajne, czy naprawdę nie można się dobrze bawić bez alkoholu.

Przykład z policjantem omija prawdziwy problem - sens sztywnych ograniczeń do
40 km/h, do 0,2 promila alkoholu we krwi itd. Jadąc moim szrotem po 4 piwach
150 km/h jestem bezpieczniejszy dla innych użytkowników drogi niż trzeźwa
blondyna w swoim nowym Fiaciku Panda jadąca z prędkością przepisową. Ja
przynajmniej panuję nad pojazdem i widzę co się dzieje naokoło i widzę gdzie
się zmieszczę a gdzie nie. Ale nie popełniajmy tu off topic.

[roman.gawron]

acorns napisał:

> To nie jest takie proste. Dać po dupie i sprawa załatwiona. Wcale tak nie
> będzie. Będzie bunt na pokładzie i przy kolejnej nadarzającej się okazji
> chłopak znów wypije.

Aż w takim stopniu buntowniczych z natury dzieci nie jest wcale tak wiele.
Powiedziałbym nawet, że to wyjątki.

> Nawet gdy bardzo nie lubi, to wypije by udowodnić samemu sobie "a właśnie że
> będę pił i nikt mi nie zabroni".

Osobiście nie znam tak reagującego jedenastolatka, a znam dzieci wiele.

> Ja też będąc w podobnym wieku próbowałem i wina marki "Okęcie" i piwa i wódki
> i papierosów i co z tego? Stało mi się coś? Nie palę, piję bardzo niewiele,
> nie upijam się nigdy.

Ja wprawdzie z pięć lat później, ale też się upiłem i do dzisiaj nie mogę wyjść
z zadziwienia, że nie spotkała mnie za to ze strony rodziców żadna kara, prócz
płaczów i krótkiej rozmowy. Wystarczyło małe, ordynarne kłamstwo, że
zaszkodziła mi lampka wina. Dalej upijałem się na imprezach, wyrosłem z tego,
ale mogło być przecież różnie.
Wtedy cieszyłem się z tej rodzicielskiej naiwności, ale teraz uważam, że jest
ona gorsza od faszyzmu

> Na pewno nie zasłużył na karę.

Na pewno zasłużył na karę. Jedną z przyczyn rozpuszczenia dzieci jest to, że
ich - umyślne i poważne - przewinienia uchodzą im na sucho.

[beata_polska]

Wiem jedno: nie można liczyć u 11 latka na rozsądek i świadomość że jak coś
jest złe to ja nie będę tego robił. Pytanie ciągle pozostaje te same: jak
kierować dzieckiem żeby wyszło na ludzi.
I jeszcze jedno: przypomina mi się historia z mojej młodości i dzieciństwa. Na
moim osiedlu mieszkało dwóch chłopców w mniej więcej tym samym wieku. Obu
ojcowie zabili matki, obaj siedzieli w więxieniu a dzieci chowali dziadkowie.
Jeden z nich skończył studia zawsze pomagał w domu umiał odmówić, drugi poszedł
w ślady ojca -bił dziadków, pił. Od czego to zależy? Nie sa to geny, nie jest
to wpływ środowiska więc co?

[acorns]

> Pytanie ciągle pozostaje te same: jak
> kierować dzieckiem żeby wyszło na ludzi.


Uświadomić sobie naturalną kolej rzeczy, podstawy logiki i traktować dziecko
jak człowieka i spróbować zrozumieć motywy jego postępowania. A w wychowaniu
skupiać się na eliminowaniu przyczyn a nie na walce ze skutkami. Wiem, wiem -
łatwo się gada...

Dziecko na pewnym etapie rozwoju chce być dorosłe. Wzorcem dorosłości są
rodzice, czyli najbliższe otoczenie. Mama pali papierosy, tatuś pali, ale
dziecku nie wolno. Czyli papieros ma spore szanse stać się symbolem dorosłości.
Czas więc na rozmowę. Rodzice tłumaczą, że nie wolno palić, że palenie szkodzi,
że to jest złe, a dzieciak traci grunt pod nogami. No bo jak to? Szkodzi a oni
palą i sobie szkodzą? Nonsens... Palenie jest złe, a oni palą i robią źle?
Dziwne... A niby dlaczego im wolno palić a mi nie? No i ten dzieciak sam nie
wie czy to jest złe czy dobre, szkodliwe, czy nie, ale jakie by to nie było to
i tak sięgnie po papierosa bo zakazany owoc smakuje najbardziej.

Trzeba umiejętnie postępować z dzieciakiem, wtedy uniknie się wielu problemów.
Młoda może sobie zapalić, może sobie otworzyć piwo i wypić. Ale nie robi tego
bo dla niej nie są to atrybuty dorosłości tylko jedna z wielu dostępnych
rzeczy. A przecież czekolada smakuje lepiej niż papieros, a Mountain Dew lepiej
niż piwo. Po co więc ma sięgać po to co jej nie smakuje, jak może wybrać coś
lepszego dla siebie? Żeby coś udowodnić? Komu i co? Na nikim to wrażenia nie
zrobi. Dla siebie samej? Przecież nie lubi. Więc nie sięga i jest spokój.

[dino22]

Mysle ze propozycja mammilaria jest jak najbardziej trafna. Takie podejcie
chyba jest najlepsze niz skrajne poglady uzytkownika "roman gawron" Skad to
wiem? Z wlasnego i nie tylko wlsnego doswiadczenia...
Przede wszystkim odradzam wyciaganie jakis olbrzymich konsekwencji jakie
proponowal uzytkownik "roman gawron" Przynosi to efekt odwrotny do
zamierzonego. Widac Pan ten niewiele wie o wychowaniu a i chyba niewiele sie w
to angazuje, a czasy dziecinstwa to lata 50 lub 60, kiedy tego typu metody
wychowawcze byly norma. A byc moze uzytkownik ten czerpie satysfakcje z takiego
traktowania swoich dzieci (o ile ja ma) chcac wyzyc swoja frustracje i niemoc,
lub niepowodzenia w pracy?? Byc moze nikomu nie moze zagrozic, wiec pruboje
zrobic wrazenie na kims slabszym? Mysle ze sam w mlodosci lepszy nie byl, bo
zazwyczaj postepowanie takich ludzi mozna wytumaczyc, nie dobrem dzieci ale
wlasnymi urazami z dziecinstwa. Zal mi tylko tych dzieci ktore maja takich
ojcow

[kkokos]

domowej roboty likier kakaowy mógł być pieruńsko mocny - takie domowe wynalazki
często bardzo podstępnie zwalają z nóg już w małej ilości. Zwłaszcza 11-latka.
Więc może chłopcy po prostu walnęli sobie po kieliszeczku dla draki i tyle? nie
zdając sobie kompletnie sprawy z mozliwych skutków... bo skoro jak mówisz
dajecie mu spróbować wina czy piwa, to pewnie widuje was pijących, a nie
pijanych i nie wie, że czasem skutki mogą być opłakane juz po kieliszku.
Ja bym tam nie wpadała w panikę. Ale rozmowa z synem na pewno jest absolutnie
konieczna. Tyle że nie od razu z psychologiem. Nie ma co rozdmuchiwac sprawy i
wyrabiać w dziecku przeświadczenia, że zrobiło coś wielkiego.

[beata_polska]

Problem w tym, że on doskonale zdawał sobie sprawę czym skutkuje picie
alkoholu. Gdy widział człowieka pijanego padały teksty "to okropne, ja nigdy
nie będę pił" i nic z tych deklaracji nie pozostało. Jakie to ma znaczenie
dlaczego sięgnął po alkohol? Jeżeli nie odmówił to tak samo może postapić z
narkotykami. Boję się że go przed tym nie uchronię, że nie jest na tyle
rozsądny żeby odmówić. Nie mam doświadczenia w tych sprawach, wszystkie moje
koleżanki i rodzina mają młodsze dzieci i uczą się na moich (i syna )błędach.

[mika_p]

NIe wiem, czy ci to w czymś pomoże, ale na F.Wychowanie temat alkoholu i
nastolatków już się wielokrotnie przewijał, moze w którymś z wątków coś
znajdziesz dla siebie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=575&w=19586883&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=575&w=28916948&v=2&s=0

[glanka15]

Znam chłopaka, który próbował alkoholu również w wieku 11 lat. Później sięgnął
to papierosy... Mozliwe, że Twój syn sięgnął po ten alkochol nieświadomie- ktoś
powiedział spróbuj- moja mama to niedawno kupiła w sklepie jest pyszne!

[edytka73]

Spokojna rozmowa, bez kar - myslę, że sam fakt, ze "sie wydało" jest
wystarczającą karą. Bez kazań, raczej pytania, które skłonią go do refleksji,
dlaczego to zrobił - dla żartu, pod presją, żeby zaimponować? Czy osiągnął to,
o co mu chodziło? Czy jest to jedyny sposób, żeby być lubianym? Obgadac
jednorazowo i nie wracać do tematu przy byle okazji.
Poza tym pomyślałabym o rozmowie z rodzicami tego chłopca u którego towarzystwo
się poczęstowało. Nie afera, ale troskliwa informacja.

[beata_polska]

dziękuję za linki, no cóż wynika z nich że tak naprawdę to niewiele od nas
zależy... każde dziecko jest inne, nie ma uniwersalnego przepisu na wychowanie-
a szkoda

[roman.gawron]

beata_polska napisała:

> Co prawda był to domowej roboty likier kakaowy ale skutek ten sam - wrócił
> pod wpływem alkoholu!!! Poszedł do kolegi, rodziców nie było w domu, podobno
> został poczęstowany! Musiał sporo wypić bo od razu poznałam że coś jest nie
> tak!

Bez bawienia się w żadne psychologiczne dyrdymały poczekałbym, aż wytrzeźwieje,
a potem pasem skroił tyłek.
Pierwsza kradzież, pierwszy papieros, pierwszy alkohol, próba zuchwałego
oszustwa dużej wagi - to dla mnie jedna z tych nielicznych w życiu sytuacji,
kiedy dziecko musi dostać w skórę.

Z nim bym płakał, ale bym lał.

[beata_polska]

nie stosujemy przemocy fizycznej, zastosowaliśmy inny środek (czy słuszny-to
się okarze w przyszłości: postawiliśmy na stole cały alkohol jaki był w domu,
do każdego odpowiedni kieliszek posadziliśmy syna i kazaliśmy pić ("po co
będziesz chodził po kolegach jak w domu masz tyle do wyboru" "z kolegą pijesz a
ze mną nie chcesz?") syn sie popłakał, nie chciał pić (na szczęście) obiecał ze
już nigdy się to nie powtórzy. Ktoś zapyta skąd taka metoda: znajomi doradzili
że tak sie robi po pierwszym papierosie, jak sie wypali całą paczkę to sie ma
wstręt do końca życia(my nie palimy) może podobnie będzie z alkoholem. Rozmowa
nic nie dała na pytanie dlaczego wypiłeś padła odpowiedź nie wiem.

[ewencja]

Hej, mam prawie 20 lat, pierwsze piwo wypiłam po ukończeniu 18 lat, nigdy nie
upiłąm się do nie przytomności, bywam sporadycznie na imprezach, bo inch nie
lubię, nie ciągnie mnie do nich. Hm...W domu nie dostałam nigdy do ust
alkoholu, bo...nikt tego nie zaproponował, a sama nie chciałąm, nie ciągnęło
mine.
DO tej pory nienawidzę wódki, jabola nie próbowałam, i jest zasada niepisana,m
sama kontrolujesz to ile możesz wypić i kiedy możesz.
A... kary i kazania? Ja bym się zbuntowałą "mam naturę buntownika" myślę, żę
jak masz dobry kontakt z synem to wiesz czego on nie lubi....No ja na przykłąd
kazań z których nic nie wynika i nic mi one nie daja.
Narkotykow nikt mi nie proponowal, i nigdy nie probowalam, nie ciagnie mnie.
Za to papierosy popalam od czasu doc zasu, matka mnie zlapala jak mialam 17
lat /chyba drugi moj papieros w zyciu/ kazanie bylo dlugie i nudne....Dalam
sobie spokoj, nie ciagnelo mnie, pale na imprezach przy okazji piwa.
Prosze o pytania w razie czego, odpowiem chetnie

[beata_polska]

Potwierdziło się to co podejrzewałam - jak sam nie będzie chciał pić, brać,
palić to nic go nie powstrzyma niestety

[roman.gawron]

beata_polska napisała:

> Potwierdziło się to co podejrzewałam - jak sam nie będzie chciał pić, brać,
> palić to nic go nie powstrzyma niestety

Ale w tym wieku nie można jeszcze w takim stopniu stawiać na samodyscyplinę. W
razie potrzeby tak małe dziecko potrzebuje też dyscypliny zewnętrznej.

[goha66]

beata_polska napisała:

> Potwierdziło się to co podejrzewałam - jak sam nie będzie chciał pić, brać,
> palić to nic go nie powstrzyma niestety

Kiedy rodzi nam się dziecko przez kilka lat decydujemy za nie, staramy się
chronić przed całym złem tego świata i bierzemy na siebie odpowiedzialność za
wszystkie jego wybryki. Ale tak nie może być przez całe życie... dzieci rosną,
a my - rodzice musimy zmieniać nasze metody wychowawcze i system kar oraz
nagród wraz z ich dorastaniem. Na przykład gdy nasz 7 latek wybije sąsiadowi
szybę podczas gry w piłkę - szybę wstawiamy, a z dzieckiem przeprowadzamy
rozmowę wychowawczą... lecz gdy to samo przytrafi się 14latkowi dodatkowo
powinno się nałożyć na niego obowiązek oddania nam z kieszonkowego lub
odpracowania pieniędzy wyłożonych na szybę. W ten sposób uczymy dziecko
przewidywania zagrożeń (gra zbyt blisko bloku = zbita szyba) i ponoszenia
konsekwencji własnej niefrasobliwości. Myślę, że do wielu sytuacji (w tym tej z
pierwszymi próbami udawania dorosłych przez pociaganie alkoholu) można znaleźć
odpowiedni środek wychowawczy (taki który trafi akurat do Waszego dziecka),
który przecież nie jest tak naprawdę po to by karać lecz by nauczyć nie
popełniać błędu po raz wtóry. O tym jak trudno jest zapanować nad nerwami gdy
dziecko coś nawywija i nauczyć się jak dorosnąć do tego, że dziecko dorasta nie
mogę się wypowiadać bo sama dopiero się tego uczę (córka ma prawie 16 lat).
Życzę każdej mamie nastolatka (w tym i sobie) na Nowy Rok niewyczerpanych
pokładów cierpliwości oraz mądrości życiowej i pogody ducha ...

[verdana]

Skrojenie tyłka pasem jest najgorsza z możliwych opcji.
Chodzi chyba o to, ze Twój syn ma umieć odmawiać, gdy ktoś proponuje alkohol,
bo nie chce pić, a nie dlatego, ze boi się być pobity przez rodziców.
Jesli zastosujesz metodę nauczyciela i pedagoga p. Romana - to jednego możesz
byc pewna. Twoje dziecko nie będzie piło dlatego, że będzie bało się lania. A
nie dlatego, że bedzie uwazało, że nie powinno pić - bo tego przecież laniem
nie osiągniesz. Teraz ma jedenaście lat. Za dwa-trzy lata może być silniejszy
od Was - i co wtedy? Zatrudnicie specjalistę do pobicia dziecka?
Przede wszystkim zbrodnia może wcale nie być taka duża. Pozwalacie mu w domu
spróbować - spróbował i u kolegi. Nie wiesz ile wypił - na pewno nie sądził, że
się upije, myślał pewnie, ze kieliszek to tak, jak nic. Nie powinien, fakt -
ale to raczej głupota niz cokolwiek innego.
Nauczyłabym przede wszystkim mówić "nie". szczególnie zwróciłabym na to uwagę,
jeśli syn jest w ogóle grzeczny i posłuszny - to w tym wypadku niezbyt dobry
objaw. Dziecko, które jest posłuszne rodzicom, potakuje, powtarza ich opinie,
może mieć po prostu kłopoty z odmawianiem. Jeśli grzecznie potakuje, gdy
mówisz, ze pić nie nalezy - to jeszcze nie znaczy, że sam tak sądzi. Poznaj
jego prawdziwą opinię, pozwól mu powiedzieć, co on o tym sądzi, spraw, by nie
powtarzał Twojego zdania lecz wyrobił sobie własne. Może za dużo mówicie o tym,
że picie jest niedobre? Czy ktoś w rodzinie ma problem alkoholowy? Bo prawdę
mówiąc, ja akurat z dziećmi w tym wieku prawie tematu alkoholu nie poruszałam -
dzieci w tym wieku jednak rzadko same sięgaja po alkohol. Warto pamietać, że
alkoholicy pochodza często nie tylko z rodzin alkoholowych, ale też nadmiernie
skoncentrowanych na alkoholu (gdzie np. każe sie obiecywać dzieciom, że nie
tkną alkoholu aż do pełnoletnosci).
Nauczcie go, ze mówienie "nie" jest czasem bardzo dobre - także w domu. Jeśli
np. nakładasz mu na talerz kopę zdrowych buraczków, a on mowi "nie", a i tak
musi zjeść - to niedobrze. Jesli powie "nie" i buraczków nie dostanie - okaże
się, że jego protest przynosi dobre skutki. Pozwól mu, jak to się dziś ładnie
mówi - być asertywnym także we własnym domu - bo gdie indziej tego może sie
nauczyć?

[beata_polska]

Piszesz verdeno: Nauczyłabym przede wszystkim mówić "nie". szczególnie
zwróciłabym na to uwagę,
jeśli syn jest w ogóle grzeczny i posłuszny - to w tym wypadku niezbyt dobry
objaw. Dziecko, które jest posłuszne rodzicom, potakuje, powtarza ich opinie,
może mieć po prostu kłopoty z odmawianiem." A ja pytam a co jeżeli on nam
potrafi powiedzieć NIE, a w stosunku do kolegów jest słaby i uległy (chodzi
prawdopodobnie o akceptację) W domu jest wygadany ma 100 odpowiedzi na jedno
pytanie, w szkole czy na podwórku ulega wpływom (często złym).

[verdana]

To znaczy, że problem nie w alkoholu, tylko w jego uległosci wobec kolegów. A
to o wiele powazniejsze. Jesli uwaza, że bez ulegania koledzy nie bedą go
lubili, to musi byc jakaś przyczyna. Ja bym poszła do psychologa.

re: roman gawron

[dino22]

Pan Roman stosuje metody twardej reki. Watpie aby jego dzieci byly szczesliwe z
takim ojcem. Raczej im wspolczuje. Pocieszajacy jest jedynie fakt ze nie
wszyscy mysla tak jak on. Takie pomysly jakie proponuje Pan Roman, daja wiecej
zlego niz dobrego. A osobiscie jak bym takiego ojca mial to robil bym dokladnie
tak jak on sobie nie zyczy i uwiez Panie Romanie ze twoje dzieci mysla
podobnie. Jesli chciales je miec tylko po to zeby sie dowartosciowac swoja
wladza to jestes zlym rodzicem. Pan potrafi sie kierowac nakazami i zakazami i
brutalnym wyciaganiem konsekwencji. Mysle ze w ten sposob czerpie Pan swego
rodzaju satysfakcje z tego. Byc moze w pracy sa problemy albo z zona i stad sie
to bierze?? Prosze tak przed samym soba odpowiedziec szczerze na to pytanie.
Bez urazy ale chyba powinien sie Pan udac do psychologa Przepraszam, jesli
Pana urazilem ale naprawde chyba jak wiekszosc tutaj obecnych forumowiczow nie
podziela panskiej metody. Jest to tylko moje zdanie i nie malem zamiaru w
jakikolwiek sposob pana obrazic, ale troszke serce mnie scislo na sama mysl co
czuja panskie dzieci i postanowilem to napisac, mocze cos to Panu da do
myslenia albo i nie...

[roman.gawron]

dino22 napisał:

> Bez urazy ale chyba powinien sie Pan udac do psychologa

Ależ po co, jak bezpłatne konsultacje psychologiczne uzyskałem od Pana na
forum?

[croyance]

Jedyny problem, jaki widze, to Twoja histeria Spokojnie, kobieto, naprawde
nie stala sie zadna tragedia. Nie patrz na dziecko jak na przestepce i
alkoholika, bo bedzie to samospelniajace sie proroctwo.

[eleanorrigby]

A romawialiście z rodzicami kolegi?Przecież to problem nie tylko Waszego syna?

[beata_polska]

Dla nich to taki sam szok jak dla nas, chłopcy wyjeli butelkę z barku pod
nieobecność rodziców kolegi mojego syna. I tu morał ****nigdy nie puszczajcie
dzieci do domów w których nie ma opiekunów, choćby wydawało Wam się że Wasze
dziecko jest mądre i rozsądne!!!****

[eleanorrigby]

Otóż to!

[verdana]

Eh, gorsza trapia niż choroba...
Nie puszczać dziecka do kolegów? Bo nie ma opiekunki dla nastolatków? Jak długo
można nie spuszczać dziecka z oka?
A piwo można wypic w parku po szkole.

[eleanorrigby]

Hmmm.Jak długo nie spuszczać z oka? Tak długo,jak jest to potrzebne,jedne
dzieci wykazują jaką taką odpowiedzialność wcześniej,inne później i od tego
zależy,ile im dać swobody-ale to każdy rodzić musi rozstrzygnąć we własnym
zakresie.Ja np.jakoś nie jestem w ogóle zwolenniczką wysiadywania na
tzw.podwórku i łażenia dzieciaków samopas,może dlatego,że nie było u mnie
takiej rodzinnej tradycji
Co do reszty-nikt nie mówi,żeby nie puszczać do kolegów,tylko żeby sprawdzić
wcześniej,czy ktoś dorosły jest w domu.11-to latek (przynajmniej mój)to jeszcze
dziecko ,mimo wszystko i dobrze wiedzieć,co robi i z kim.
Piwo w parku to na razie nie mój problem,moje dzieci nie siedzą w parku po
szkole,bo je odwożę,z konieczności zresztą -szkoła jest za daleko od domu i
brak połączeń komunikacyjnych.

A tak zupełnie na marginesie-jak się dobrze wczytać we wszystkie posty,to
sprawiają one wrażenie żywcem przepisanych z poradników i gazet dla
rodziców.Tak się zastanawiam,czy nasza wiara w specjalistów tzn.,przepraszam za
słowo, "pseudologów" nie jest czasem zbyt duża?

bd.lilypie.com/hDgyp1
tickers.baby-gaga.com/p/dev187bb___.png

[ilianna]

Ja swoje pierwsze piwo poza domem wypiłam jak mając właśnie 11 lat. Na
wycieczce szkolnej w toalecie w pociągu W 10 osób wypiliśmy 2 butelki. I
szczerze mówiąc - smakowało mi Tak po prostu, lubię smak piwa i nie piję po
to, żeby się upić. Przed skończeniem 18 lat spróbowałam praktycznie każdego
rodzaju alkoholu. Raz mi się zdarzyło przecholować, ale to było już po 18.
Alkoholiczką nie zostałam. Teraz piję rzadko, najczęściej po prostu do kolacji
piwo czy lampkę wina.
Po narkotyki nie sięgnęłam nigdy. Żadnej trawki, nic. Papierosy, owszem,
spróbowałam (mając jakieś 14 lat), ale jak dla mnie za bardzo śmierdzą i unikam
nawet zadymionych knajp.
Więc to nie jest koniecznie tak, że jak spróbował jakiegoś likieru to spróbuje
i kokainy. to, że dzieci próbują jest naturalne, zwłaszcza, że alkohol to
jednak zakazany owoc i symbol dorosłości. Kończysz 18 lat - możesz pić (z
narkotykami tak przecież nie jest - dorośli tez nie mogą ich używać).
Może po prostu chłopak chciał spróbować. Jak mu dajecie w domu wino czy piwo to
czemu nie może u kolegi w domu spróbować czegoś innego?? (i to pewnie w równie
małej ilości, tylko po prostu mocniejszego i dlatego tak na niego podziałało).
Dobrze, że to było u kolegi w domu a nie właśnie w parku po szkole.
Moim zdaniem, wystarczy z nim pogadać. Znajdź tylko dobry powód dlaczego w domu
może spróbowac alkoholu a u kolegi w domu już nie...

re: Beata_polska

[dino22]

Propunuje zalozycielce tematu aby nie robila synowi jakis wielkich wyzutow. Ja
np. majac 14 lat upilem sie tak ze wydawalo mi sie jak bym zaraz
mial "zdechnac" Bylo to po urodzinach i zostalo jakies pol buteli (o ile
pamietam Chopin jakis czy cos takiego ze slomka w srotku) Mozecie mi wiezyc czy
nie, ale od tego czasu wodki czystej nie pije. Na sam zapach zbiera mi sie na
wymioty. Widac u mnie pozytywny skutek to przynioslo. Niemniej pije alkohol:
najchetniej piwo, szmpan, czasami wino. Powiem wam ze majac juz 13 lat rodzice
pozwalali mi wypic jedno piwo. Nietrudno teraz stwierdzic, ze ani nie jestem
przez to "glupi" (podobno alkohol uszkadza dzieciom mozg - tak to niektorzy
twierdza) ani nie stalem sie alkoholikiem. Jesli ktos ma sie nim stac to i tak
sie stanie, niezaleznie czy bedziesz brionic dziecku tego czy nie. Chyba jestem
dobrym przykladem, ze jednak to co wieksZosc mam tutaj pisze to prawda.
Pamietnego czasu jak sie tak "schlalem" rodzice mi nie powiedzieli nic...
Myslelem ze mnie za to zabija a oni nie powiedzieli poprostu nic... Dziwne nie?
Nie bylo zadnej kary... "Beata_polska" tak jak mowilem proponuje potraktowac
to "na luzie" nie wymawiac mu tego caly czas, a i nie bronic mu tez wypic
troche piwa czy skosztowac czegos innego, naprawde wcale to nie jest tak jak to
w czasach "sredniowiecznych" pisano. Napisze jeszcze jedno: Mialem okazje
pracowac w Holandii podczas wakacji juz od 3 lat. Dowiedzialem sie tam cos
takiego: Alkohol dzieci moga kupowac od 16 roku zycia, a ogolne przywolenie na
picie przez nich alkoholu jest od okolo 12 roku zycia. Tak wiec co wy na to?? i
jakos nie ma tam alkoholikow i samych wariatow, wrecz przeciwnie holendrzy
osiagneli znacznie wiecej niz nasz kraj Beata_polska traktuj swoje dzieci
tak jak powiedzialem bardziej "na ludzie" uwiez ze to naprawde daje dobre
efekty Pozdrawiam!

[zielona_konwalia]

Ale chwila moment. Likier kakaowy jest DOBRY. On jest zwyczajnie smaczny. Nie
wyczuwa się w nim tak bardzo mocno alkoholu (w każdym razie w tym likierze
kakaowym, który ja piłam, się nie wyczuwało). To mogło być na zasadzie
czekoladki, syn mógł tego po prostu nie zakwalifikować do kategorii alkohol.
Ja bym porozmawiała z synem, także o konieczności odmawiania - ale nie
robiłabym z tego powodu jakiejś ogromnej afery.
W wieku 11 lat po raz pierwszy w życiu napiłam się odrobiny szampana (na
rocznicy ślubu dziadków). Potem czasem coś dostawałam do spróbowania. Dzięki
temu - jak przypuszczam - nigdy nie imponowały mi kumpleskie pijatyki
(aczkolwiek bywałam na takowych, najczęściej jako jedyna osoba trzeźwa i
potrafiąca zapanować nad całym towarzystwem).

[kaczeniec21]

Beata-polska, myślę, że jeśli odpowiednio nie zareagujesz możesz mieć w
przyszłości problem, nie tak zresztą odległej, czego Ci nie życzę.
Ktoś na tym forum poradził, abyś udała się z synem do psychologa.Sądzę, że to
najwłaściwsza rada.tylko, abyś trafiła na naprawdę mądrego.Postaraj się, aby
była to osoba zdużym doświadczeniem zawodowym.To ważne.Zapewniam.A dlatego, iż
na ten temat sporo wiem.Z całą pewnością nie wolno Ci zlekceważyć problemu.
Sukcesów Ci życzę.

[dino22]

Do psychologa, dlatego ze wypil alkohol?? Trzymajcie mnie bo zaraz spadne...
Gdyby wiekszosc ludzi myslalo tak jak ty to do psychloga przychodzi by sami
tacy ludzie majacy powazne problemy czekali by w kolejkach... Czlowieku
wspolczuje ci, tak jak juz jednemu uczestnikowi forum napisalem, najepirw
powinienes/as sam/sama udac sie do psychologa, byc moze zmieni troche twoj tok
myslenia, bo widze ze tkwisz jeszcze w czasach kochanej komuny, no coz ale
niektorym to juz pozostanie...

[szymanka]

A dlaczego miał nie wypić skoro został poczęstowany? W domu z mamusią można pić
a u kolegi to już nie?
Skąd niby miał wiedzieć że dzieci nie mogą pić alkoholu skoro sama mamusia
dawała mu alkohol do picia?

Alkohol w domu - nie do przyjęcia!!!

[kasia1302]

Wypił likier poza domem to dla mnie szczeniacki wybryk i tyle. Dwoje dzieciaków
w domu. Natomiast nie do pojęcia jest częstowanie dzieciaka alkoholem w domu.
Żadne argumenty mnie nie przekonają. Alkohol nie jest dla dzieci, droga mamo.

[archi_joa]

moim zdaniem nie nalezy wyolbrzymiac problemu..byl ciekawy albo po prostu mu
smakowal...co zrobic, zeby nie pil? moi rodzice dlugie lata pracowali na swoj
autorytet, ale dalo to efekty - bardzo im ufalam i nawet przez mysl mi jako
nastolatce nie przeszlo, ze kolezanki moga byc od nich madrzejsze..jak to zrobic
- nigdy nie pokazac sie dziecku z tej zlej strony: jesli mowicie, ze alkohol w
wiekszych ilosciach jest zly - niech nigdy nie zobaczy Was pijanych, jesli
ganicie papierosy - to sami nie palcie, jesli wymagacie, by mowilo, gdzie idzie
- sami o tym informujcie, mowcie o swoich problemach (oczywiscie w sposob
dostosowany do wieku), wtedy dzieciak bedzie Wam mowil o swoich, czasem
pokazcie, ze on tez ma takie same prawa do zmeczenia, lenia czy zlego humoru jak
Wy, i przede wszystkim - traktujcie jak rownego sobie - omawiajcie razem
decyzje dotyczace domu, remontu, wakacji, szkoly, przeprowadzki..nawet jesli
wiecie, ze dziecko jest za male, aby pomoc, to dla niego to bedzie bardzo wazne,
ze razem z Wami tworzy dom...wiec podsumowujac - uwazam, ze posylanie dziecka do
psychologa jest takim wyjsciem awaryjnym, przede wszyskim powinni pomoc rodzice
i dluugie rozmowy...moi rodzice stosowali te wszystkie metody, zawsze byli dla
mnie najlepsi i do tej pory (jestem juz dorosla) sa najwiekszym autorytetem. i
osiagneli to bez terroru psychicznego, bez zakazow i kar. jesli bedzie silny
autorytet, wtedy nawetjesli pojawi sie alkohol, to tylko na zasadzie
eksperymentu raz czy dwa