płatna babcia

[Gość: daria]

powiedzcie proszę jak oceniacie sytuację w której się znalazłam.
Odbieram wnuka z przedszkola o godz.12 i zajmuję się nim do godz.18.30
Córka mi za to płaci. Wnusia uwielbiam a i On czuje się ze mną znakomicie.
Ostatnio broni się przed powrotem do własnego domu (3 lata). Dotychczas
zajmowałam się wnusiem od rana. Przedszkole skróciło ten czas. Broniłam się
przed braniem pieniędzy od córki. Ona mi tłumaczyła, że takiej opieki jaką ma
jej syn nie zapewniłaby żadna opiekunka. Poza tym nie ma sensu, żeby robiła
mi chybione być może prezenty. Nie ukrywam, że te pieniądze pozwalają mi na
utrzymanie standardu życia. Mam męża i drugą studiującą w prywatnej uczelni
córkę. Oboje jesteśmy emerytami. Źle się czuję przyjmując pieniądze od
własnego dziecka. Powiedzcie jak to oceniacie.

[Gość: anka]

Nie przejmuj się! Sama płaciłam mojej mamie za pomoc i nie widzę w tym nic
złego. Gdyby nie ona, musiałabym płacić komuś obcemu, a poza tym wiedziałam, że
dla niej każdy grosz się liczy i tym bardziej czułam się zadowolona łącząc
przyjemne z pożytecznym. Tzn. chciałabym jej w jakiś sposób pomóc finansowo,
ale mama nigdy by się nie zgodziła, gdybym po prostu chciała dać jej pieniądze.
A tak - wszyscy byli zadowoleni. Twoja córka na pewno też jest zadowolona z
waszego układu, pewnie też jakoś chciałaby ci pomóc, bo czasy nie są
najciekawsze. Zresztą, na pewno obcej osobie musiałaby płacić znacznie więcej,
więc dla niej to czysta korzyść, także materialna. Niepotrzebnie masz wyrzuty
sumienia, to tylko u nas w Polsce tak się utarło, że normalne jest, jak młodzi
rodzice "orzą" w dziadków ile wlezie, a dziadkom nie wypada odmówić, nawet
gdyby się nosem podpierali. Poza Polską wielu dziadkom do głowy by nie
przyszło, żeby siedzieć z wnukami; jeśli rodzice potrzebują kogoś do opieki,
muszą zarobić na niańkę, bo dziadkowie szaleją po świecie i wpadają
okazjonalnie z wizytą.

[Gość: Lidka]

Sluchaj masz naprawde rozsadna, w porzadku corke. Moze inna by cie oszukiwala
w tym wzgledize i nie placila ci za twoja bardzo odpowiedzialna i ciezka
prace. Rozumiem twoje wewnetrne rozterki, ale wierz mi one sa zupelnie
niesluszne. Ten uklad jest bardzo zdrowy.Dlaczego uwazasz ze pieniadze na
ktore ciezko pracujesz naleza sie corce a nie tobie ? Gdyby nie ty corka
musialaby nie tylko placic komus innemu, ale i musialaby jeszcze sie
denerwowac czy dziecko ma dobra opieke. Ty dajesz opieke i komfort nie tylko
dziecku ale i ich rodzicom.Chcialabym aby moja mama byla blisko mnie i zeby
chciala zajmowac sie moim dzieckiem. Napewno placilabym jej rowniez nie gorzej
niz obecnej opiekunce.Pozdrawiam.

[Gość: jch]

A ja uważam, że to chore. Jeżeli mama żyje w niedostatku, to córka powinna
pomagać jej finansowo niezależnie od wszelkich "usług", które świadczy. Jeżeli
mama widzi, że córce potrzebna jest pomoc i ona może pomóc, to niech pomaga.

Co jeżeli przyjdzie starość i matka będzie potrzebowała opieki córki? Będzie
płacić własnej córce za tę opiekę?

[Gość: anma]

Gość portalu: jch napisał(a):

> Jeżeli mama żyje w niedostatku, to córka powinna
> pomagać jej finansowo niezależnie od wszelkich "usług", które świadczy.Jżeli
> mama widzi, że córce potrzebna jest pomoc i ona może pomóc, to niech pomaga.

Z tym sie całkowicie zgadzam. Ja nie wyobrażam sobie zebym miała
mamie "płacić" za pomoc przy dziecku. Mogłabym zaoferować swoją pomoc, bo
skoro nie muszę płacić opiekunce, a rodzicom sie gorzej powodzi finansowo niż
mnie, to dlaczego im nie pomóc. Ale nie miałoby na to wpływu to ile godzin
mama spędza z wnukiem, czy dochodzą dodatkowe godziny np. wieczorem, lub czy
wykonuje jakieś prace w domu czy nie. Tak jak to jest przy rozliczniu się z
nianiami (przeważnie).


> Co jeżeli przyjdzie starość i matka będzie potrzebowała opieki córki? Będzie
> płacić własnej córce za tę opiekę?

Z tym z kolei całkowicie się nie zgadzam!! Podam na swoim przykładzie. Mama
opiekowała się mną jako dzieckiem, bo taka rola matki (pomijam miłość do
dziecka w tym momencie). Miom dzieckiem zajmować się nie musi. Moze - jeśli ma
siłę, czas i ochotę, ale nie musi. Ale na starość, jak piszesz, jeśli mama
będzie potrzebowała opieki to moim obowiązkiem również jest się nią zająć. I
jeśli ktos tu komuś będzie musiał "płacić" to również ja mamie jeśli będzie
tego potrzebowała, bo pomijając zwykłą chęć pomocy, na dzieciach ciąży
obowiązek alimentacyjny wobec rodziców jeżeli rodzice nie mają z czego się
utrzymać.
pozdrawiam

[Gość: brenda]

Łatwo wam mówić, że trzeba pomagać. Z miłą chęcią, ale sęk w tym, że mama
żadnej pomocy "wprost" nie chce przyjąć!!! Nie ma mowy, żebym zrobiła jej
zakupy, bo wciska mi pieniądze na siłę i jest dzika awantura. Dlatego łatwiej
mi udzielić pomocy w ten sposób, a poza tym jej również jest łatwiej tę "pomoc"
zaakceptować.

[mam-darynka]

Gość portalu: daria napisał(a):
Źle się czuję przyjmując pieniądze od
> własnego dziecka. Powiedzcie jak to oceniacie.

Wydaje mi sie, ze po to jestesmy rodzina zeby sobie pomagac ale jezeli Ty sie
zle czujesz przyjmujac pieniadze od Twojej corki to znaczy, ze cos nie gra z
ta pomoca miedzy Wami.
Moze jednak Twoja corka powinna brac Cie od czasu do czasu na jakies fajne
zakupy i kupic Ci cos, co nie bedzie chybionym prezentem ale czyms, co jest Ci
potrzebne naprawde. I moze skoro Ty pomagasz Twojej corce w wychowywaniu Jej
syna, to Ona moglaby pomagac swojej siostrze w oplacaniu prywatnych studiow?
Normalnie - jak w rodzinie - chodzi przeciez o pomoc a nie o swiadczenie
platnych uslug.
Nie wyobrazam sobie placenia mojej mamie czy tesciowej za opieke na dziecmi.
Po pierwsze zadna z Nich by tego nie przyjela, po drugie to wlasnie od mojej
tesciowej zawsze slysze "oddasz to swoim dzieciom". Bo to chyba tak jest w
rodzinie - dzisiaj ja korzystam z pomocy babci, jutro sama bede babcia i bede
pomagac przy wnukach, potem moje dzieci beda miec wnuki itd.
A jesli trzeba pomoc finansowo to trzeba, ale moze jednak nie w formie wyplaty
za prace. Mnie tez cos tu nie gra.

[Gość: Małgosia]

Jakby mój syn poprosił mnie o opiekę nad swoim dzieckiem to ja bym przyjęła
pieniądze ale w sekrecie wpłacała je na konto dla wnuka/wnuczki żeby jak będzie
starszy/a to miał/a start za te pieniądze a ja nie uczucie że ograbiam z
pieniędzy własne dzieci.

[Gość: Lidka]

Nie rozumiem dlaczego tak bardzo sie burzycie na idee placenia matce za
opieke. Przeciez w tym czasie same zarabiacie forse i wcale sie tego nie
wstydzicie ze wasze konto rosnie. A moze wy rowniez powinnyscie pracowac za
darmo? Nie? A to dlaczego? Dlatego ze miedzy wami a waszym szefem nie ma
pokrewienstwa? A co byscie zrobily gdyby waszym szefem byla mama ? Nie
przyjelybyscie zaplaty? Dla mnie wlasnie wasza chora i zaklamana postawa jest
nie do przyjecia. Matka ma sie wstydzic ze bierze pieniadze za swoja ciezka i
odpowiedzialna prace ale wy nie musicie sie wstydzic ze chcecie aby ktos dla
was cos robil za free podczas gdy wy sie nie wsydzicie w tym czasie brac forse
za swoj trud. Gdybyscie byly biedne i w trudnej sytuacji nie mialabym zadnego
problemu ze nie placicie matce, ale nie w sytuacji kiedy macie forse aby
zaplacic obcej osobie. Wasza matka czy tesciowa moglaby w tym samym czasie
zarobic pieniadze pilnujac komus obcemu dziecka, badz moglaby przeczytac
ciekawa ksiazke, albo moglaby lezec do gory brzuchem.

[Gość: Lidka]

Ps. I jeszcze jedno : WASZE DZIECI- WASZ OBOWIAZEK . A nie waszych mam czy
tesciowych.

[Gość: agatka_s]

Jasne masz rację, żadna babcia nie ma obowiązku opiekowania się wnukami (ale
raczej wszystkie normalne bacie to robią bo kochają wnuki jak nie wiadomo
co) !!! Jest jednak wiele rzeczy, których ludzie nie mają obowiązku robić i
wcale to nie znaczy, że za to należy im płacić (na szczęście !!!!).

Ja uważam, że to jednak bardzo niezdrowy układ. Gdzie leży granica między tym,
że jestem babcią za darmo a gdzie płatną ???. Ten całus za darmo ale ten to już
za 2 złote ? A za wizytę na Wigilii też się babci zapłaci ??(no kurcze pewnie
się też staruszka napracowała, a nie musiała)? A jak się będą czuły wnuki jak
się kiedyś dowiedzą, że babcia do nich przychodziła bo mama jej za to
płaciła...no ja jako wnuczka chyba czułabym sie fatalnie po takiej
wiadomości.BRRRRR

Jeżeli babcia jest w trudnej sytuacji finansowej to są tysiące form aby jej
pomóc, zarówno wprost i tak trochę naokoło aby Broń Boże nie urazić starszej
osoby. Ale płacenie jej za czas spędzany z wnukami to chyba najgorsza z
możliwych, robiąca z miłości i rodziny przedmiot na sprzedaż, forma.

Ja mam opiekunkę i mam też dziadków, którzy aż piszczą aby wnukiem się
opiekować. Ja mojej mamie zazwyczaj funduję wakacje, na które jedzie z
wnukiem. Czuję że jakoś w ten sposób jej się choć częściowo odwdzięczam (choc
wciąż akurat to że z nim jedzie jest najważniejszym elementem w tym wszystkim,
bo ja mam spokojne czas w wakacje). Ale bywa czasem i odwrotnie np. w zeszłym
roku jak u mnie było gorzej finansowo to babcia miała frajdę zapłacić za
wnuka. Ale to wszystko nie jest płaceniem za pracę wykonywaną przy wnuku,
tylko normalnymi stosunkami rodzinnymi (tak mi sie przynajmniej wydaje).

[mam-darynka]

Okropnie krzyczysz Lidka. My tu sobie rozmawiamy, piszemy o swoich punktach
widzenia i odczuciach. Nie masz przeciez monopolu na racje - nie musisz na nas
tak pokrzykiwac.
I wiesz co - dziwie sie, ze nie widzisz roznicy pomiedzy praca zarobkowa a
pomoca komus, kogo sie kocha. Moi rodzice i tesciowie by moim dzieciom nieba
przychylili nie dlatego, ze ja Ich wykorzystuje ale dlatego, ze nas kochaja.
A my z dziecmi spedzamy wiele czasu pomagajac dziadkom i zastanawiajac sie jak
Im uprzyjemnic czas.
Zreszta nie trzeba kogos kochac zeby chciec mu pomoc za darmo. Przy okazji
kazdych swiat sama sie przekonuje, ze najczesciej wiecej przyjemnosci ma ten,co
daje niz ten, co bierze. Nie wszystko da sie wyliczyc w pieniadzach a juz
babcinej milosci na pewno nie.
Nie musisz na mnie krzyczec - jak myslisz inaczej, ja to szanuje i rownego
szacunku dla mojego zdania oczekuje w zamian.

[Gość: Lidka]

Pomoc w rodzinie , wspolna wigilia, rodzinne wakacje, odwiedziny sa bardzo
piekna sprawa i ja jestem 100% za wzajemnym wspieraniem sie , pomaganiem ,
robieniem sobie przyjemnosci itp, itd. Regularne jednak obowiazki jak
pilnowanie dzieci od tej czy tamtej godziny do czasu kiedy rodzice wroca z
pracy, codziennie przez dlugi czas to jest jednak troche wiecej niz
pomaganie.To regularny obowiazek. to praca za ktora nalezy sie nie tylko
rodzicow wdziecznosc czy pocalunek wnuka. To wszystko piekne , ale na krotki
dystans. Tak jak juz napisalam nie mialabym problemu jesli ktos jest w
trudnej wyjatkowo sytuacji, czy po prostu brak mu funduszy aby zaplacic
komukolwiek za opieke. Po to jest wlasnie rodzina aby pomogla stanac drugiemu
na nogi w trudnej sytuacji. Jednak jesli rodzice zarabiaja dobra forse to
dlaczego nie maja wypelnic swojego obowiazku zapewnienia opieki swoim
dzieciom tylko zrzucaja to na kark kogos innego, w tym przypadku babci? Czy
wy chcialybyscie aby wasz szef pocalowal was na zakonczenie dnia pracy zamiast
wam zaplacic, albo ze zrobilby wam wielka laske "fundujac " wam wczasy ktore
wy moglibyscie same sobie wykupic gdyby wam uczciwie placil? Obciazanie
psychiczne babci, ze wnuczek sie kiedys dowie iz brala pieniadze za swoja
ciezka prace jest podwojnie nieuczciwe. Praca bez placy jest wiec jak widac
akceptowana przez was jak dlugo jest sie rodzina. Czy gdyby opiekunka byla
wasza siostra, badz ciocia tez uwazalybyscie ze placa jej sie nie nalezy?
Cmok, cmok i forsa do wlasnej kieszeni. Tak cicho i grzecznie byleby tylko
nikt nie ruszyl spokoju naszego "sumienia".

[Gość: agatka_s]

Gość portalu: daria napisał(a):

> powiedzcie proszę jak oceniacie sytuację w której się znalazłam.
> Odbieram wnuka z przedszkola o godz.12 i zajmuję się nim do godz.18.30
> Córka mi za to płaci. Wnusia uwielbiam a i On czuje się ze mną znakomicie.
> Ostatnio broni się przed powrotem do własnego domu (3 lata). Dotychczas
> zajmowałam się wnusiem od rana. Przedszkole skróciło ten czas. Broniłam się
> przed braniem pieniędzy od córki. Ona mi tłumaczyła, że takiej opieki jaką ma
> jej syn nie zapewniłaby żadna opiekunka. Poza tym nie ma sensu, żeby robiła
> mi chybione być może prezenty. Nie ukrywam, że te pieniądze pozwalają mi na
> utrzymanie standardu życia. Mam męża i drugą studiującą w prywatnej uczelni
> córkę. Oboje jesteśmy emerytami. Źle się czuję przyjmując pieniądze od
> własnego dziecka. Powiedzcie jak to oceniacie.


Szanowna Pani,

Mam nadzieję że mój post Pani nie uraził. Nie miałam napewno takich intencji.
Tak sobie myślę, że może najlepszym sposobem na rozwiązanie tej sprawy jest
pogadanie z córką. Rozumiem, że obena sytuacja jest dla Pani krepująca i
niezręczna, ale rozumiem też, że pomoc finansowa przydałaby sie Pani. Może
wymyślicie jakiś inny sposób w który córka mogłaby Pani pomóc, a który nie
byłby tak oczywistą zapłatą za Pani miłość wobec wnuka ? Jestem pewna, że z
kilku już zamieszczonych postów można odczytać kilka wskazówek, a pewnie
znajdzie się ich i więcej.

Mam pytanie: Jak odwdzięczyć się babci aby jej nie urazić i nie płacić za
miłość, ale jednocześnie sprawić aby finansowo było jej choć trochę lżej ??
Jakieś pomysły ?

[Gość: dorota_26]

Dario, przeznacz te pieniadze ktore daja ci starsza corka na oplate studiow
mlodszej, a pieniadze z emerytury przeznacz na siebie.
Nie bedziesz miala wtedy wyrzutow sumienia ze bierzesz pieniadze za opieke bo
ida przeciez na cel pomocy mlodszej siostrze, a jednoczesnie utrzymasz
standard zycia jaki chcesz, na jaki sobie zapracowalas i do ktorego masz
zdecydowanie prawo.
Niby to tylko przegrupowanie srodkow, ale moze bedzie mialo pozytywny efekt.
I jeszcze jedno - masz fajna corke.
Pozdrawiam
Dorota

[Gość: daria]

Dziękuję za Wasze opinie.Spowodowały one wiele zamętu w mojej skołatanej
głowie. Nie mówię tego z wyrzutem a z wdzięcznością. Jest to najlepszy dowód,
że sprawa wymaga kolejnego przemyślenia. Dzięki za wszystkie wypowiedzi. Odezwę
się jak już będę wiedziała co z tym fantem zrobić. A córkę mam naprawdę świetną
i myślę, że ostatnią jej myślą byłaby ta, żeby mnie urazić.

[Gość: Iza2]

Przylaczam sie do opinii Lidki i zupelnie nie rozumiem
dlaczego Babcia mialaby byc ta szczegolna osoba, ktora
mozna wykorzystywac finansowo. Ja tez placilam mojej
Mamie, kiedy regularnie zajmowala sie dzieckiem, dzien w
dzien bo ja szlam do pracy. W zaden sposob nie psulo to
naszych stosunkow, komus musialam zaplacic, jesli
chcialam pracowac, a tu mialam dodatkowy komfort
psychiczny, ze nie zostawiam dziecka z kims obcym, tylko
z moja Mama. Dla niej, jednak byla to regularna praca,
codziennie o siodmej musiala byc u mnie i siedziec caly
dzien z dzieckiem. Jakze moglabym ja do tego zmuszac, nie
placac jej za to! Z drugiej strony, czesto podrzucalismy
dzieci na wieczor, czy na noc, nawet na Sylwestra i nigdy
nikomu z nas nie przyszloby do glowy placenie za to, to
byla rodzinna przysluga, ale wtedy ustala sie termin
wczesniej z dziadkami i moga miec inne plany i sie nie
zgodzic. Ja sama zreszta dorabialam sobie nie raz opieka
nad dziecmi mojej starszej siostry. Tez mi za to placila,
tak jak placilaby obcej baby-siterce. I wcale sie tego
nie wstydzimy, ani ja, ani moi rodzice, ani wnuki nie
maja zalu. Mysle, ze twojej corce jest duzo latwiej
prosic cie o pomoc, majac swiadomosc, ze ci uczciwie za
to placi. Jesli odmowisz pieniedzy, mysle, ze zrobi
wszystko, zeby zastapic wobec tego pomoc Babci, jakas
obca osoba. Bo nie wyobrazam sobie tak wykorzystywac
Babcie przez pare pierwszych lat zycia mojego dziecka. I
nie ma to nic wspolnego z opieka nad rodzicami, gdy tego
beda wymagac na starosc. Przeciez zadna z nas nie rzuci
pracy i swoich obowiazkow z tego powodu. Wynajmie
pielegniarke i bedzie pomagac w miare swoich mozliwosci
czasowych, ale nie zrobi z tego calodniowego zajecia, bo
po prostu nie jestesmy w stanie.

[carduus]

Obiema rękami, z wielkim zaangażowaniem przyłączam się do zdania Lidki i izy2.
Co innego pomoc od czasu do czasu, a co innego regularne zostawanie z
dzieckiem, codziennie, na kilka godzin. To ciężka praca, niezależnie od tego,
czy osoba opiekująca się dzieckiem jest dla niego babcią, czy tylko wynajętą
nianią. Za pracę należy się zapłata. Jeszcze jakies wątpliwości?

[Gość: Iza]

Nasza babcia (moja teściowa) ma kiepską sytuację finansową. Nim planowaliśmy
dziecko wspomagaliśmy ją finansowo, bo jak tu przeżyć za te grosze. Kiedy
wróciłam do pracy teściowa z radością zaoferowała swoją pomoc w opiece nad
małą. Nigdy nie rozliczaliśmy się, że to za to czy za tamto, po prostu my ją
wspomagamy finansowo, ona nam pomaga tak jak potrafi. A pieniądze, cóż widzę
teraz na co je wydaje: a to materiał, żeby małej coś uszyć (przecież nie
bierze za to pieniędzy), a to książeczki, a to zabawki, gdybym po cichu
policzyła to pewnie wszystko i tak idzie na moją córcię.