3 dziecko i.......

[fasolka3]

i swiat przewali mi sie do gory nogami..
Chyba jestem w nieplanowanej ciazy z 3 dzieckiem. Syn 8 lat corka 6,5, praca,
pieknie poukladane zycie, przesypiane nocki, wozek dawno sprezentowany
rodzinie, konik bujany dawno sie rozwalil i ......

Mamy drogie, ktore przeszly podobna historie... napiszcie cos, jak sobie
poradzilyscie..

Dzieki...

FFF

[ada16]

Ano poradziłyśmy sobie.
U mnie różnica pomiędzy dwójką a trzecim była dużo większa, więc chyba było
jeszcze trudniej.
Nie walcz sama ze soba zaakceptuj dzieciątko, będzie super .
Dzieci rodzą się z miłości i z perspektywy lat widzę , że nie praca, nie
ciuch , nie pieniądze - a rodzina - to najważniejsze co tworzysz w życiu.
Pozdrawiam

[antolka_jest_ruda]

[kania_kania]

Witaj w klubie

Syn prawie 11 lat, corka 8,5. Dobre notowania na rynku pracy, duze
doswiadczenie, koncze drugi fakultet. I na marzec 2007 mam termin

W robocie juz sie umowilam, ze wracam zaraz po macierzynskim, bez
wykorzystywania urlopu (zostawiam go sobie na choroby Malej). Na poczatku jakis
miesiac czy dwa, to bedzie pol etatu, pozniej caly. Mala juz zapisana do zlobka
(choc urodzi sie dopiero w marcu).

Bedzie dobrze

Kania

[aniaora]

masz 9 miesięcy na zaakceptowanie, mnie wystarczyło, pod koniec już się
cieszyłam, a teraz nie wyobrażam sobie, ze mogłoby być inaczej. W końcu mam
synka!!

[anka_po_prostu]

witaj,
pamiętam, że po zrobieniu testu miałam wrażenie, że świat zawalił mi się na
głowę. Córka miała 8 lat, a syn 6,5. Pracowałam - do tego miałam ciekawą pracę.
Wszystko już było poukładane. I nagle - ta ciąża. Nie mogłam się pogodzić przez
ok. 4 miesięcy. Często płakałam. Aż w końcu przyszła miłość do tego dziecka i
przekonanie, że widocznie tak miało być.
Teraz synek ma 3 lata. I faktycznie wszystko się jakoś poukładało.

Pamiętam, jaką ulgę poczułam, gdy znajoma powiedziała mi, że mam prawo się tak
czuć, że nie każda ciąża to radość i szczęście od samego początku. Najtrudniej
jest chyba, gdy nie wolno myśleć Ci tego, co myślisz. Wierzę, że wpisy w tym
wątku przekonają Cię, że da się wytrzymać.

W razie czego - pisz na priv. Trzymam za Was kciuki

A.

[agagr]

Serdecznie gratuluję. Masz powód do wielkiej radości.

[marzeka1]

Powiem historię mojej koleżanki: było 2 "odchowanych" synów lat 8 i 12, świat poukładany, spokojny, niezależność.Nagle okazało się,że jest w 3 ciąży, rozpacz, płacz,żal do wszystkich, uordziła się córeczka. Moja koleżanka jest teraz bardzo zczęśliwą osobą, sama się dziwi sobie, jak mogła tak rozpaczać, bo rozpaczała okropnie.Teraz widzę szczęśliwą kobietę.Głowa do góry!

[nioma]

Jesli nie jestes przekonana ze chcesz miec kolejne dziecko to zdecyduj sie na
zabieg. Moim zdaniem nie mozna miec dziecka na sile.
Pozdrawiam

[agagr]

Pewnie, zlikwidować problem, bo jest niewygodny. Zastanów się co piszesz!

[sir.vimes]

Myślę, że przedmówczyni się dobrze zastanowiła nad swoim postem i ma prawo do
takiego zdania.

Ja też nie uważam by każda ciąża była powodem do radości. I nie należy udawać ,
że jest inaczej, bo to niesmaczne.

[no-surprises]

Pani doktor, w trakcie drugiego stopnia specjalizacji - trzecia ciąża.
Koleżanka w trakcie stażu na dyplomowanego - trzecia ciąża.
I jeszcze jedna znajoma, także w ustabilizowanej sytuacji - trzcia ciąża.

Płacz, bo nie tak miało być. A teraz? Mama, a co byśmy robili, gdyby nie
Madzia/Kubuś/Milenka?
Sama mam siostrę młodszą o 11 lat, od brata - 10. Jak myśmy na nią czekali!
Jak odejmuje lat, dodaje zdrowia i uczy optymizmu!

Trzymaj sie zdrowo Jak to ktoś mądrze powiedział : nigdy nie ma dobrego
momentu na dziecko.

[verdana]

Syn 10 lat, córka 7, małe mieszkanie, konieczność zrobienia w ciągu kilku lat
stopnia naukowego i co? Nieplanowana ciąża.
Zgroza. Dziecka nie ma gdzie połozyc, ja nie mogę iść na wychowawczy, bo
umrzemy z głod, jak nie napiszę pracy, to mnie wywalą.
Teraz syn ma już 11 lat. Jak się zmobilizowałam, to pracę napisałam w terminie,
dziecko wylądowalo w żłobku, który okazał się rewelacją, wzięłam wiele różnych
chałtur, najstarszemu kupiliśmy malutką kawalerkę. Gdyby nie to dziecko, to na
pewno życie nie tylko byłoby smutniejsze, ale i mielibysmy - paradoksalnie -
mniej pieniędzy!
Starsze dzieci mowią, ze gdyby nie brat, nie było by juz pewnie domowych
obiadów i kogoś, kto zawsze niemal czeka w domu. Moje kolezanki myśla o
emeryturze, a ja o krepinie, która potrzebna jest dziecku do szkoły.
Będzie dobrze!

[nioma]

ja was podziwiam
szczerze i z duzym szacunkiem
nie umiem sobie wyobrazic nawet, ze gdybym teraz zaszla w niezaplanowana ciaze
to bym sie zdecydowala urodzic.
mam 33 lata, syn ma 12 i nie umiem sobie wyobrazic ze mam wiecej dzieci

[ememka1]

nioma napisała:
> mam 33 lata, syn ma 12 i nie umiem sobie wyobrazic ze mam wiecej dzieci

To wyobraź sobie sytuację za jakieś 7-8 lat kiedy syn żadziej będzie bywał w
domu. Znajomi w podobnej sytuacji (tylko ok.40-tki, syn w przyszłym roku
gimnazjalista) nie mogą mieć kolejnego dziecka ze względów zdrowotnych.........i
myślą o świętach. Jak je będzie spędzał kiedy ich zabraknie, rodzeństwo obojga
rodziców nie ma własnych dzieci
Ale rozumiem Cię, ja odciągałam decyzję o pierwszym dziecku.

JA mam 9-kę i 3,5 roczną córeczkę. Obie planowane z przesunięciem miesięcznym
NO i oczywiście dopasowując się do wątku....1,5 roczną córę. Trzeci dla
równowagi mógł być syn, no ale cóż... Przez 6 m-cy codziennie płacz i deprecha
(kiedy dowiedziałam się... miałam wrócić do pracy, nie jestem typem domowej
mamy). Potem myśli aby było zdrowe. Poród ok, ale córcia z wadą serca Na
szczęście jedna z łagodniejszych. Walka przez 8 m-cy, psychicznie i fizycznie
wykończeni. Teraz jest już zdrową, radosną panienką.
Jest WSPANIALE, wesoło, dziewczyny kochają się i leją.....co nie oznacza, że
czasami bywają ciężkie dni. Głowa do góry!!!Tylko początki są cięzkie.

I tak jesteście w lepszej sytuacji. NAs jak widzą to pytają: to kiedy syn? I
myślą; biedny gościu, próbował, ale mu nie wyszło

[nioma]

ememka>>>
nie przeraza mnie dom w ktorym moj syn bedzie czesciej bywal poza domem niz w
nim, w tej chwili tez juz ma swoje sprawy, kolegow itd
ja potrafie sobie takze zorganizowaz swoj czas. kocham mojego syna najmocniej
na swiecie ale caly moj swiat nie kreci sie wokol niego
Moze kiedys cos mi sie zmieni i zdecyduje sie na kolejne dziecko - na razie nie
ma mowy. Poza zwyklym brakiem potrzeby kolejnego dziecka, dochodzi prozaiczna
kwestia: mieszkanie, pieniadze. Nie chcialabym zyc byle jak, nie majac
pieniedzy na wakacje, oboz narciarski dla syna, dobre ubrania, wypad do kina
itd.

[lola211]

Jak je będzie spędzał kiedy ich zabraknie, rodzeństwo obojga
> rodziców nie ma własnych dzieci

A co , nie zalozy wlasnej rodziny? Nasze dzieci beda miec partnerow, wlasne
dzieci i to z nimi glownie beda wiesc zycie, spedzac swieta, rodzenstwo nie
jest konieczne.

[kasiapfk]

Dołączam i ja...
Starszy prawie 9, młodszy prawie 3. Rozpoczęłam w październiku kolejne studia.
Boję się o siebie (stara i b. duuuuuuuuuuuuuuuża jestem), o dziecko (mam za
sobą nieciekawą przeszłosc z ciążami), o chłopaków (jak to sobie poukładamy),
żal mi trochę dopiero co odzyskanej wolności (domową mamą też nie jestem...)
i tak to się porobiło...
Cieszę się, na prawdę. Mój też się cieszy (zareagował w pierwszej chwili
duuuużo lepiej niż ja).
Ale jednak jeszcze sie oswajam z myślą )))))).

[nanadomi]

Cześć.sama mam przykład z mojej mamy. Ja mam 25 lat siostra 28. 15 lat temu mama
nasza powiedziała nam ,że bedzie miała dzidziusia.każdy sie dziwił bo miała juz
33 lata i również poukładane życie,my już prawie dorosłe. a tu prosze nim sie
obejrzeliśmy młody ma już 15 lat,kończy gimnazjum i jest ok. nie wyobrazam sobie
życia by mogło go nie być z nami.Na swoim przykładzie mam 2 małe córki(4 i 2
latka)i na dzień dzisiejszy załamałabym się wiedząć,,że jestem w ciąży.ale
póżniej -za kilka lat może 8 spróbuje z mężem się postarac o synka.Pozdrawiam
ps/dzieciątko to nie koniec świata ale decyzja należy do ciebie.papa

[ela_tuptus]

co do " i swiat przewali mi sie do gory nogami" - to 7 lat temu też tak
myślałam - mąż od 2 msc bez pracy, ja na okresie próbnym, pierwszy syn- 13msc.
Bardzo ciężko było- mąż puszczał mi na okrągło płytę Preisnera z kolędami-
"każde dziecko to nadzieja" i tłuk do głowy, że damy sobie radę. Dzis - nie
wyobrażam sobie świata bez tych dwóch małych rozrabiaków. ))

co do "pieknie poukladane zycie, przesypiane nocki, wozek dawno sprezentowany
rodzinie, konik bujany dawno sie rozwalil i ......" to czas, żeby rodzina coś
sprezentowała . Moje dwie koleżanki (jedna - 8,6 i 2; druga - 11,8,5)wróciły
do pracy. Twierdzą, ze organizacja życia domowego przyszła sama. W końcu
doświadczenia z dwójki na coś sie przydały . Natomiast obie mówią, że dopiero
przy tym 3 poczuły smak prawdziwego macierzyństwa- bez nerwów, stresów itp.choć
z drugiej strony żałują że takie nie były dla swoich pierwszych dzieciaków.
a co do " Chyba jestem w nieplanowanej ciazy z 3 dzieckiem" to troszkę o mnie
ustabilizowana pozycja zawodowa, typ mało domatorski, 2synów (8i6). i wciąż
niezrealizowane marzenie o adopcji trzeciej małej istotki . Bo organizacyjnie
się jeszcze nie dało, bo pensja męża to mniej niż rata za mieszkanie (jak to
budżetówka)a lata lecą a to niestety w takich sytuacjach jest b. ważne.
Ostatnio pojawiły się małe promyczki nadziei.
Trzymam kciuki za Ciebie)).
Człowiek to takie stworzenie,które sobie zawsze i w każdej sytuacji poradzi.))

[iffona]

mam 7 latka 4 latka i 8 miesieczna coreczke
cud, dar nie wiem jak to nazwac, dopiero teraz czuje, ze mam pelna rodzine

[fasolka3]

Dzieki za opowiedzi...
Ciaze stracilam,

To byl juz ok, 5 tydzien, kiedy zlapal mnie , hmm..krwotok to za duzo
powiedziane, wlasciwie - mocny okres. Silny bol, jakby ktos miazdzyl mi
podbrzusze, pojechalismy z mezem na pogotowie.

No i pani doktor stwierdzila poronienie...
Mam zamet w glowie, nawet nie wiedzialam, ze mozna byc smutnym z powodu utraty
czegos, z czego czlowiek sie nie cieszyl..
sama nie wiem, idiotycznie, maz omija mnie wielkim lukiem, przestraszony nie wie
sam co robic, dzieci nie wtajemnieczylismy jeszcze, ale juz cos czuly nosem. I
do tego za 3 tygodnie Boze Narodzenie.

Wariuje.

FFF

[cynta]

To moze teraz zaplanujcie?? wyraznie kogos tam na gorze zapomnieliscie i sie
dobija dajcie mu szanse :o))) My mamy 11 lat roznicy miedzy #3 i #4... nie ma
wiekszego szczescia!!

[sir.vimes]

Świetna uwaga, w sam raz taktowna dla kobiety tuż po poronieniu.

[cynta]

pozytywnie lepiej niz negatywnie a ona nawet nie jest calkiem pewna czy jest jej
zal czy odczuwa ulge...

[sir.vimes]

Chodzi mi o to, że doradzasz jej natychmiastowe zrobienie następnego. To kobieta
czy taśma produkcyjna ?

[nioma]

a mi sie wydaje, ze nastapilo poronienie bo nie byl to wlasciwy moment na
kolejne dziecko i autorka watku nie czula sie gotowa aby urodzic.
moze potrafimy podswiadomie przeslac sygnal do naszego organizmu?
nie wiem,
nie chce sie wymadrzac bo to nie o to chodzi
ale mysle ze dobrze sie stalo.
zycze szybkiego powrotu do zdrowia i sily charakteru,
pozdrawiam

[fasolka3]

Dzieki za wasze listy.

Dzieki za proby pocieszenia! co za czasy, ze czlowiek woli obcym opowiadac o
swoich problemach, niz znajomym. Jak slowo daje balam sie reakcji otoczenia, w
dzisiejszych czasach troje dzieci to chyba finansowe samobojstwo...
I socjalne.... Najbardziej balam sie reakcji mojej mamy. Nikt w rodzinie nie ma
3 dzieci, do tego trwa jakas kretynska wyliczanka: gdzie jedzie sie na urlop,
kto ma jakie auto. A ze moj maz naukowiec, a ja na pol etatu wypadalismy w tych
zawodach kiepsko. I tu jeszcze 3 dziecko.
My z mezem zaczelismy sie tak cieszyc! Nawet zastanawialismy sie jak
przemeblowac mieszkanie... Naprawde szkoda...
Odkrylam ze ja jeszcze jednego dzieciaka CHCE....

FFF

[nioma]

widzisz, moze po to to wszystko bylo, zebys teraz swiadomie wiedziala czego
chcesz.
liczy sie Twoje pragnienie i Twojego meza, jesli chcecie miec kolejne dziecko i
dacie rade podolac temu finansowo to to jest najwazniejsze. Dzieci trzeba miec
z glowa. Nie na lapu capu bo sie wpadlo i panika.
Nie powinnas sie w zadnym wypadku przejmowac opinia rodziny, z nimi zawsze tak
jest ze sa swietni w dawaniu "dobrych" rad i krytykowaniu. Olac ich. Nie od
dzis wiadomo ze z rodzina najlepiej wychodzi sie na zdjeciach. Wyscig szczurow?
Nie ma przymusu zeby w nim uczestniczyc.
Jesli czlowiek zyje w zgodzie z samym soba i realizuje swoj wlasny plan na
zycie to to jest wlasnie to. Niech oni jezdza na Mauritius i popijaja szampana,
wy mozecie spedzic boskie wakacje na mazurach pod namiotem
Najwazniejsze abyscie zyli w zgodzie ze soba, swoimi pragnieniami i zdrowym
rozsadkiem )
Pozdrawiam serdecznie

[ememka1]

fasolka3 napisała:
>Nikt w rodzinie nie ma
>3 dzieci, do tego trwa jakas kretynska wyliczanka: gdzie jedzie sie na urlop,
>kto ma jakie auto

W mojej rodzinie tez nie ma, ale wśród znajomych......moda na trójeczkę, ale
tylko my mamy trzy dziewczyny). Nikt nie powie, że jest lekko. Klasa mojej
córki prowadziła ostatnio dyskusję "kto jest najbogatszy w klasie?" Córa
powiedziała, że ona jest najbogatsza.................W RODZINĘ!!!! i chciałaby
jeszcze rodzeństwo. Cioteczne jej zapewnimy
Troszkę smutno, ale widocznie tak Wam było pisane. Cieszcie się z tego co macie,
a znjaomych niesłuchać.!!

[agau7]

Zazdrościłam Ci tej ciąży, bo 2 miesiące temu umarło moje trzecie dziecko. Tak
jak TY kiedyś myślałam, że trójka dzieci to dużo. Potem byłam zachwycona tym
trzecim. Teraz rozpaczam po jego śmierci. Myślę, że już nic innego w życiu nie
będzie się bardziej liczyło, niż to trzecie dziecko.

[montechristo4]

serdecznie współczuję i trzymaj sie ciepło.
Ja jestem w podobnej sytuacji... Syn 10 lat, drugi 5, a ja boję się zrobić
test...
Nie chce mi sie miec trzeciego dziecka, chyba z czystego lenistwa.

[mamade]

Mam 15-letniego syna, 2,5 letnią córkę i potwierdzoną 3 ciążę. Również
mam ustabilizowaną pracę, piszę właśnie doktorat. Ciąża jest typową
wpadką, nieplanowaną, świeżą. Jestem bardzo zestresowana, bo nie byłam
przygotowana na taką ewentualność. Też w otoczeniu nie ma rodziny z 3-ka
dzieci, rodzice mieszkają w innym mieście, nie mam nikogo do pomocy. Mam 34
lata a czuję się z tym jak nastolatka, jakby świat się dla mnie zawalił.

[trolka72]

2 lata temu pisałam to samo... doktorat obroniłam( w 8 mscu, pracę dostałam,
mały ma 1,7 i właśnie mówi " mama koka" czyli że jestem kochana) jest bardzo
ciężko, nocki nie przespane do dziś, młyn pomiędzy sprawami 1,2, 3, ale jest
baaardzo fajnie, wesoło, rodzinnie

[mamade]

dziękuję za pocieszenie i wsparcie. Strasznie się boję całej tej sytuacji,
jak podołam, jakie będą reakcje otoczenia. Napiszcie mi jak sobie
radziłyśscie?

[fasolka3]

Dziewczyny, jak dajecie rade pisac doktorat z dziecmi? Ja tez chce pisac
doktorat! Nawet mam temat, ale jak nie mam smialosci zglosic sie z zym na Uni.
Jestem 7 lat po studiach, mnostwo zapomnialam...
Jak wy to zrobilyscie?

FFF

[verdana]

Napisanie doktoratu z dziećmi to pryszcz. Trzeba sie tylko nauczyc, że pisze
się "z doskoku" - tzn mam wolna godzine - piszę. Nie ma co liczyc na wolne pół
dnia.
Gorzej jest ze zbieraniem materiałów. Ja gorączkowo zbierałam materiały w
ciąży, bo pisanie to jedno, a wyrwanie sie z domu - drugie. No i nie wiem, jak
to jest w naukach doswiadczalnych - jak trzeba siedzieć w laboratorium w
okreslonych dniach i godzinach, to chyba jest ciężko. Do biblioteki można iść
zawsze.
Doktoratu bronilam, gdy syn miał 4, a córka 1 rok i 3 miesiace, a habilitacji
gdy najmłodszy miał 3,5 - ale od napisania habilitacji do obrony upływa sporo
czasu, bo musi ukazać sie książka.
Naprawdę, siadaj i pisz!!!

[kasiapfk]

taaaa, ja za to miałąm poukładane życie włąśnie rozpoczęłam kolejne studia
(z tych "czytanych" bardzo wiele). Dzieciaki dochowane (włąściwie starszy
samodzielny jak na 9 latka, młodszy już przedszkolak. ) No zyć, nie umierać.
Plany na farie (dlaeeeeeko i cieeeepło), wakacje, studia... a tu siup.
W pierwszej chwili zatrzęsło mną. ale teraz czekam, bardzo czekam!
najbardziej jak można!
Wierzę, że wszystko się ułoży. Oby do lata. A potem to już "Z górki". Wszak
zaprawę z dwójką już mam.

[agawamala]

Wiem cos na ten temat. Byłam na studach doktoranckich i miałam dwoje małych
dzieci. Bez pomocy ( tak pomocy!) albo zaniedbasz dzieci, albo nie zrobisz
doktoratu, albo obronisz poprzepisywany z innych prac chłam.
Pisanie przez pół godziny, potem zupka, potem zabawa, potem kwadrans "pisania"-
nie jest jakąkolwiek praca naukową. Nawet jesli ma się zebrane materiały.
Robienie doktoratu i posiadanie małych dzieci jest o tyle wygodne, że nie jest
się związanym godzinami, daje pewną swobodę czasową.
Jest to możliwe, ale potrzebna jest pomoc np. popołudniami, kiedy mama nie
wtrąca się ani do bajek, ani do zmiany pieluchy.

[verdana]

No, dzięki za opinię - zaniedbałam dzieci czy popelniłam plagiat?
Jakoś moja habilitacja miala bardzo przyzwoite recenzje, a dzieci nie wyglądaja
na zaniedbane.
A była pisana właśnie z doskoku, miedzy bajeczką a zupką.
Po prostu nie wszyscy tak potrafią - ale wiele moich znajomych tak.

[kasiapfk]

Verdano, a Twój syn , studiujący psychologię (jak piszesz) jak by zdiagnozował
przypadek IDEALNEJ matki-Verdany?
Jesteś w swych opisach zbyt idealna by być prawdziwa.
Jak dodasz do tego super kobietę, żonę, kochankę to umrę ze śmiechu. Takich
ludzi po prostu nie ma.

Kochane, w życiu zawsze jest coś za coś. Ale:
przecież dzieci nie potrzebują perfekcyjnych matek. Tylko wystarczająco
dobrych. Takich, co to je czasem zaniedbują. Bo inaczej się nie da.

Pozdrawiam zdroworozsądkowo.
))

- matka pomieszana biologiczno-adopcyjna. Znowu w
ciąży. I na studiach.

Nie ma siły. Coś muszę odpuścić. Chyba wezmę dziekankę ))))
I przestanę pracować zawodowo na jakiś czas.

[piastka]

Hmmm... Jakoś nie zauważyłam, aby Verdana kreowała się na matkę idealną. Jest
po prostu dobrze zorganizowana i "potrafiąca" wiele, czego zazdroszczę.

Ja też mam trzecie małe nieplanowane ( i to dość późno - bo po 40-tce), ale
bardzo chciane dziecko. Nie wywróciło mi życia do góry nogami wcale, ale nadało
nowy sens; jestem po prostu spełnioną, szczęśliwą matką. A mój mąż szczęśliwym
Tatą trzech córek. Czy to też ideał?
Dodam, że nie jesteśmy perfekcyjni, tylko wystarczająco dobrzy. Także finansowo
sobie radzimy (oboje pracujemy - ja chyba od zawsze , jeździmy na wymarzone
wakacje, stać nas na dodatkowe zajęcia dla dzieci itp, itd.

Kasiu..pfk Trzymam kciuki za Ciebie. Dasz radę. Trudne chwile przeminą!

[kasiapfk]

Piastka, dziękuję bardzo za życzenia )))). Ja nie mam juz obaw.
Jak ktoś powiedział - mam tę uprzywilejowana sytuację, że o finanse
przynajmniej nie muszę się martwić - więc przynajmniej ta kwestia z
głowy ))). Też jesteśmy dosyć aktywni (wiekowo może nie po 40 ale już bardzo
niedaleko ))) )
Moja wypowiedź odnosiła się do Verdany i jej opinii na wszelkich forach gazety,
również na wątku Adopcja - tam tez jest ekspertem, choć nie madziecka
adoptowanego. Uwierz mi, czytam Ją z dużym zainteresowaniem, jest wiele
mądrości w Jej wypowiedziach. Ale ogólny obraz to ideał. )))) A takich nie ma.

Ciesze się, że napisałaś o radosnych doświadczeniach -na takie własnie liczę,
zwłaszcza, że moi dwaj synkowie z wielką radością przyjęli oczekiwanie na
kolejne dziecko Mimo, że starszy ma 9 lat i wie doskonale jekie
jest "przemeblowanie", gdy nagle pojawi się rodzeństwo )))))

Pozdrawiam wszystkie oczekujące po raz kolejny ))))))))
Radości w Nowym Roku!!!

[agawamala]

Nie wiem z jakiej dziedziny masz habilitację. Wiem natomiast, jako pracownik
naukowy, że przyzwoite recenzje to jedno a zawartość pracy to drugie.
Wiem także, że z doskoku można przepisywać teksty, robić prace techniczne, ale
nie stworzy się niczego, literalnie NICZEGO odkrywczego i badawczego między
bajeczką a zupką. Mozna zanotować jakąś myśl, jakieś przemyślenia, ale to
wszystko.
Verdano, takie bajeczki możesz opowiadać ludziom, którzy w życiu nie napisali
żadnej pracy naukowo-badawczej. Każda osoba po przyzwoitym magisterium wie jak
powinien wyglądać solidny warsztat. Prace od magisterskiej w górę to w
założeniu nie przepisywanie i zlepianie takich czy innych treści, ale tworzenie
czegoś nowego, potwierdzenie lub obalanie tezy.
Niestety, praktyka wykazuje, że wiele prac polega na tym, że jest właśnie takim
zlepkiem. Bardziej czy mniej udolnym.

[verdana]

Kochana, to co piszesz to po prostu insynuacje. Na ktore odpowiadać nie warto.
To, ze Ty nie potrafisz napisać w jakiś warunkach dobrej pracy, nie oznacza, ze
inni nie potrafią. Może po prostu są od Ciebie w jakiejś dziedzinie lepsi?

[agawamala]

Niewatpliwie jest wiele osób lepszych ode mnie w bardzo wielu dziedzinach. I
jest także bardzo wiele prac i doktorskich i habilitacyjnych pisanych z
doskoku, byle odwalić, byle szybko.
Verdano, odnoszę wrażenie , że nie masz pojęcia na czym polega praca naukowo-
badawacza. To nie jest tylko pisanie tego co ślina przyniesie na język. Solidna
praca wymaga i warsztatu i przemysleń.
Mogę się zgodzić, że część techniczną, część obliczeń statystycznych można
robić z doskoku, ale nie tworzyć! Takie bajeczki możesz opowiadać osobom, które
albo poprzepisywały prace, albo nigdy ich nie robiły.

[verdana]

To, ze ty nie umiesz, nie oznacza, ze nikt nie umie. Ja umiem. Co potwierdza
m.in. fakt powolywania się na moją pracę w wielu źrodłach obcojęzycznych i
wydanie sporej części w oksfordzkim czasopismie. No, ale może nikt, prócz
Ciebie nie wie, na czym polega praca naukowa. I bezmyślnie tłumaczono i
wydrukowano bełkot.
Najśmieszniejsze jest to, ze na ten temat była to w ogóle pierwsza praca w
skali światowej, strasznie wiec trudno o kompilację. Może jednak po prostu
zapłaciłam komuś, by ją za mnie napisał? Kto wie? A może w ogóle nie mam ani
dzieci, ani habilitacji? Tylko tak sobie piszę, a T jako znawca natychmiast to
zobaczyłaś?
Myślę, ze trochę za daleko się posunęłaś. Rozumiem zazdrość, rozumiem niechęć,
ale oszczerstwa - to już nie jest eleganckie.

[agawamala]

Dzieci prawdopodobnie masz, sporo na ten temat wiesz, choć głosisz nieco
kontrowersyjne poglądy. Co do habilitacji to mam wątpliwości, bo z tego co
piszesz nie bardzo wiesz na czym polega warsztat pracy naukowca.
Powtarzam, praca naukowo-badawcza nie jest mechanicznym przepisywaniem. I powie
Ci to każdy, kto zrobił jakakolwiek pracę od magisterskiej w górę!
No cóz, grunt to dobre samopoczucie. Nie będę dyskutowac o pracy, bo jej nie
znam, a nawet gdyby znała jej treść ( o ile wogóle została kiedykolwiek
napisana) nie jest ona prawdopodobnie z mojej dziedziny.
Tak naprawdę nowatorskich , w skali światowej prac, jest niewiele. W Polsce
ukazuje się takich najwyżej kilka w skali roku - czasem mniej.
Czy zazdroszczę? Nie. Nie mam czego.
Czy za daleko sie posunęłam? Nie sądzę. Nie lubię po prostu jak wmawia się
ludziom rzeczy nieralne. W tym, że mozna napisać ( a przedtem wymyslić) coś
oryginalnego w czasie półgodzinnej przerwy między bajką a zupka jest w takim
samym stopniu prawdziwe jak to, że niewidomy zrobi prawo jazdy ( na samochód) i
wyruszy w trasę!
Verdano, są rzeczy możliwe i niemożliwe.

[verdana]

No, popatrz, rozgryzłaś mnie. Nawet maturę kupiłam na bazarze! tak w ogole to
jestem po zawodowce mechanicznej. No i w ogole jestem bezdzietnym facetem.
A o habilitacji nigdy nawet nie slyszałam. Przepisalam ten termin, ale nie wiem
co to jest....
I w ogóle cieszy mnie, że wśrod kadry naukowej AWF-u (o ile sie nie mylę) są
naukowcy, ktorzy znaja noatorskie prace ze wszystkich dziedzin wedzy - od
elektroniki po psychologię. Brawo! Takich ludzi nam potrzeba w pierwszym
szeregu!

[aleksandrynka]

nie no, verdana, daj spokój! Jeszcze tego brakowało żebyś się tłumaczyła
forumowiczom ze swojego życia
Pozdrawiam serdecznie!
Aleksandra

[piastka]

Chyba wyglądam na obrońcę Verdany, ale... ja pisałam przyzwoite magisterium
(powiedzmy bardziej odkrywcze, niż powielające) i wiem, że trzeba solidnie się
przyłożyć (to tak a pro pos bajeczek). Po lekturze prac doktoranckich, czy
habilitacyjnych wierzę, że pracy i tej twórczej, i tej żmudnej jest naprawdę
mnóstwo. Ale wierzę też, że można sobie poradzić i napisać na przyzwoitym
poziomie. Po prostu mam takie przykłady wśród znajomych (trzecie dziecko w
trakcie rozgrzebanych doktoratów itp).
Pozdrowienia

[algod]

Zwykle sobie raczej czytam niż piszę, ale tym razem się włączę, choć Verdana
pewnie się nie ucieszy. Przyznam się, że zaciekawiło mnie kiedyś, co napisała
Verdana. Wcale nie jest trudno to wykryć, zdradza się mimowolnie kilka razy.
Znalazłam więc jej pracę. I okazało się, że już ją wcześniej czytałam, bo, choć
jest niezupełnie z mojej dziedziny, traktuje na temat, który mnie interesuje.
Mogę więc zaświadczyć - praca istnieje, wymagała potężnego warsztatu, nie jest
kompilacją i na dodatek jeszcze nadaje się do czytania.
Wybacz, Verdano, niedyskretność, ale trzeba było bardziej uważać

[kasiapfk]

No dobra, to teraz moze wrócimy do tematu 3. dziecka???
Czy wy też miałyscie schize, który szpital wybrać??? Jak organizacyjnie
wyglądały pierwsze dni po powrocie do domu, co było ze starszakami w czasie
waszego pobytu w szpitalu (a może rodziłyście w domu?- u mnie odpada). Kto
pomagał, jak opcja najlepiej się sprawdziła... i tysiące innych doświadczeń, o
ktych nie mam pojęcia, a któe wydaja się wam ważne.
Piszcie proszę.

[iwku]

JA TEZ PISZĘ DOKTORAT, wlasnie dostalam grant promotorski i Promotor podjela za
mnie męską decyzję o pisaniu (co chwila zmienialam zdanie, od czasu gdy się
dowiedziałam o ciąży). Mój wymarzony synek ma 5 miesięcy i już myślę o następnym
dziecku - chcemy mieć ich troje, finansowo narazie wiem że nie podołamy, ale jak
napisała jedna z Was - POLAK POTRAFI
trzymajcie się CIEPŁO!!!
Iwona 28l.

[arioso1]

wtrącę się -może nie potrzebnie ale jednak-
kobieta-ma 2 dzieci- jest dorosla-ma rodzinę ,meża, pracę,jest
spolecznie normalana.
to taki przyklad.
ta sama kobieta-zachodzi w niechcianą ciążę-a nie trzeba bylo się
zastanowić zanim się poszlo do lóżka? a kobieta co ma już dziecko
nie wie co to znaczy być matką? jak mozna nier cieszyć się z
dziecka,które się samemu stworzylo,świadomie-zaznaczam świadomie-
uprawiając sex jesteśmy świadome skutków-nawet jeżeli sie
zabezpieczamy.
Gdyby mój mąz dowiedzial się że jestem w ciąży a się nie cieszę?
zadalam mu to pytanie-
zostawilby mnie po porodzie ,starając się odebrać mi dziecko.
Co za wyrodność ludzka -jak mozna nie kochac ,dzieciątka pod
sercem? w czym jest ono inne od pozostalych dzieci?
nie rozumiem dylematów kobiety ,która twierdzi ze jej się świat
zawali bo jest w ciąży. Trzeba bylo spac osobno i kupić sobie
wibrator-tyle bym jej powiedziala.
Ta WYPOWIEDŻ NIE JEST SKIEROWANA DO NIKOGO Z wAS, absolutnie -to
tylko taka moja wewnętrzna refleksja nie chcę aby ktoś pomyślal że
to kieruję do kogoś z Was ,ani do autorki ani do innej mamy .
to tylko jest moje osobiste zdanie na temat posiadania dziecka -mam
troje i czekam na następne -może się pojawi a moze nie-czas pokaże

Doktorat y z doskoku

[rycerzowa]

Niemal wszystkie znajome mi doktoraty (i nie tylko), były pisane z doskoku,
między kaszką a bajką, między jedną chałturą a drugą (jeszcze głupszą), między
jednym n-ty raz powtarzanym wykładem a seminarium z kolejnymi zaocznymi, miedzy
użeraniem się z robotnikami na budowie domu a poszukiwaniem odpowiedniej muszli
klozetowej.
Więc jest to możliwe, a jakość takiej pracy od innych czynników zależy.

Przy całym szacunku dla nauk społecznych, warsztat to są teksty do przeczytania,
dyskusja, komputer i włączenie "myślałek", nie akceleratora cząstek. Myślałki
są zawsze dostępne, jeśli tylko istnieją.
Poza tym nawet jeśli taki naukowiec ogłosi koniec historii, dla nas,
śmiertelników niewiele to zmienia.

Co do Verdany,to nie raz mówiła, że matką idealną nie jest i innych przed
popełnionymi przez siebie błędami przestrzega.

Nie jest to też sytuacja, że z jednej strony jest trójka małych dzieci do
opieki, a z drugiej konieczność napisania kolejnej pracy naukowej.
(W takiej sytuacji trudno znaleźć czas na spokojne przeczytanie gazety).
Verdana miała
- dzieci dwa plus jeden,
- pomoc przy dzieciach: żłobek, przedszkole, opiekunka, wsparcie rodziny (skoro
dziadek uczył wnuka malować, znaczy że w tym czasie się nim zajmował ),
- i w ogóle niezły background, co ma niebagatelne znaczenie.

Znam matkę sześciorga dzieci, która kończy doktorat. Gdy się dzieci pośle do
szkoły i przedszkola, jest czas na pracę zawodową; w tym przypadku - naukową.

Tak więc dziewczyny - więcej optymizmu.
Sukcesy osiąga się nie pomimo dzieci, ale dlatego, że się ma dzieci.

[romanska.3463]

miałam przyjemność i ZASZCZYT poznać Verdanę w realu. Jakże raniące są niektóre
Wasze posty, podejrzliwe, ociekające zazdrością, jak można lać tyle jadu nie
znając osoby. Któraś z Was pisała o ty, że Verdana wypowiada się na forum
Adopcja, nie będąc matką adopcyjna, a czy chirurg musi sam powycinać sobie
poszczególne narządy, aby być dobrym lekarzem ?
Z rad Verdany odnośnie wychowania moich adopcyjnych dzieci wielokrotnie
korzystałam, we wspaniałym skutkiem zresztą.
Zdaję sobię sprawę, że klawiatura jest cierpliwa, można wstukać wszystko, ale
czy wszystko można czytać?

[nioma]

bazar baby robicie straszny
zalozcie sobie watek: praca doktorska i juz
ten watek jest o czyms innym
potraficie czytac?

a wiec w temacie: moja najlepsza przyjaciolka wlasnie sie dowiedziala ze jest w
ciazy
trzeciej. Ma 36 lat a najstarsza corka 20.
Najpierw byla w szoku (ja tez) a teraz sie cieszy, a ja zaczynam sie teraz
zastanawiac ze moze jeszcze ja tez...

[aleksandrynka]

a czy chirurg musi sam powycinać sobie
> poszczególne narządy, aby być dobrym lekarzem ?

prawda, prawda. Trudno również, żeby psycholog na własnej skórze przeżył
wszystkie nieszczęścia o jakich opowiadają mu pacjenci. Raczej niemożliwe. A
jednak jakoś jest w stanie wczuć się i zrozumieć... Cóż, nie każdy ma
umiejętność wejrzenia w drugiego

[bei]

Nawet, gdybym nie znała osób, które znają Verdanę osobiście- byłaby dla mnie
najprawdziwszą osobą, jakiej wierzę. Cieszę się, że dane mi jest korzystać z
Jej rad, i czytać Jej mądre polemiki
Nie mam doktoratu, ale nie jest to wina moich dzieci, żadne z nich nie było
przeszkodą w moich planach.
(mam biologiczna trójkę i czwartego syna równie kochanego)
Korzystałam z pomocy niani- gdy pracowałam, nie miałam innej możliwości.
Pojawienie się dziecka motywało mnie do dania z siebie więcej, może przez
przekorę, by nikt nie wytykał, ze przestałam się rozwijać i utknęłam pomiędzy
pieluchami. Nie były to dla mnie wydarzenia, które w wartościowaniu mojego
zycia odzielałyby przepaścią edukację od wychowywania dziecka.
Przy trzecim małym dziecku w moim zyciu- po raz kolejny nasączyłam się wiedzą-
zbieram już pierwsze żniwa z pola nowej dziedziny.
Patrzę na bratową mojego A, dziewczynę młodą . Dwoje dzieci w systemie ciąża po
ciąży- żadne wpadki- tak zadecydowali dawno, a teraz zrealizowali plan. Przy
pierwszym licencjat, w październiku pojawiło się maleństwo i i październiku
studia magisterskie- dwa lata w rok. Dziewczyna nie narzeka, jest
radosną,świetną mamą i świetną studentką. Nie jest superwomenką

3 dziecko i.......

[mamade]

widzę,że wątek zmienił sie w spekulacje na temat radzenia sobie naukowo z
gromadką dzieciaczków.... a przeciez nie dlatego był załozony.

5 grudnia napisałam,że tez jestem w 3 ciązy. minał m-c- jestem juz w
10 tygodniu, a dalej nie potrafię w pełni zaakceptowac tego
faktu.Codziennie popłakuję, nakręcam się , umieram ze strachu o zdrowie
nienarodzonego dziecka- w końcu będę miala 35 lat kiedy ono przyjdzie na
świat. jestem pełna watpliwości, nie cieszę się. Cały czas myslę jak
sobie poradzimy, jak wytrzymamy to finansowo.
Tak bardzo bym chciała sie z tego powodu cieszyć, lecz nie potrafię.
Boję sie ,że nie bedę w stanie pokochac tak mocno tego dzieciątka jak
mojej wychcianej, drugiej córuni.
Zdaje sobie sprawę,że lepiej dla córci,że bedzie miala rodzeństwo, że
sobie poradzimy- ale jakoś nie umiem jeszcze czerpać radości z tego
faktu.

[nioma]

a zastanawialas sie nad usunieciem ciazy?
jesli nie cieszy cie nastepne dziecko, nie jestes przekonana czy po raz kolejny
chcesz zostac mama, to moze warto wziac pod uwage takie rozwiazanie?

[kasiapfk]

przypominam tylko,że póki co, usunięcie ciązy z powodów "bo nie cieszy" jest w
PL przestępstwem ściganym z urzędu.

Wszyscy to świetnie pamiętają.

[sir.vimes]

.

[nioma]

i co w zwiazku z tym?
to, ze banda oszolomow chce rzadzic zyciem kobiet nie oznacza jeszcze ze mamy
sie do tego stosowac.

[kasiapfk]

to takie samo łamanie prawa jak kradzież. Czy to oznacza,że można z twojego
domu coś ukraść, bo banda jakichś oszołomów ustanowiła,że kradzież jest be?
Albo tłuc dziecko, żonę, męża czy kogo chcesz, bo przecież czasem nie znasz
innego wyjścia? A prawo wyboru rozwiązania chcesz mieć.
Prawo to prawo.
Wszystko co możesz zogodnie z prawem zrobić, to tak głosować by nic więcej nie
poPiSuli.
Przy założeniu ,że większość społeczeństwa tego też chce. Rządy większości to
zdobycz demokracji. Czy to się jednostkom podoba, czy nie....
druga strona też rządiła i tego prawa jakoś drastycznie nie zmieniła

EOT jak dla mnie.

Nie jest to takie samo łamanie prawa

[sir.vimes]

jak kradzież.

Drukujący antyrządową bibułę w wiadomych czasach też łamali prawo, wiesz?

[nioma]

jakbys poswiecila troszke czasu na myslenie to bys wiedziala, ze nie zawsze
wszystko jest takie czarno biale
prawo oczywiscie jest po to zeby je przestrzegac ale nie mozesz porownywac
sytuacji w ktorej obyc czlowiek wchodzi do mojego domu i kradnie przedmiot z
sytuacja kiedy ja chce decydowac o samej sobie.
jesli nei widzisz tej bynajmniej nie subtelnej roznicy to trudno mi z toba
dyskutowac bo oznacza to tylko i wylacznie tyle, ze nic nie rozumiesz

i nie odbiegajmy ponownie od tematu zalozonego przez autorke watku
Przy okazji: moja wypowiedz nt aborcji byla skierowana do AUTORKI WATKU a nie
do ciebie, wiec niekoniecznie musisz sie wtracac

[nchyb]

> to takie samo łamanie prawa jak kradzież. Czy to oznacza,że można z twojego
> domu coś ukraść, bo banda jakichś oszołomów ustanowiła,że kradzież jest be?
> Albo tłuc dziecko, żonę, męża czy kogo chcesz
to nie jest to samo. Kilkanascie km ode mnie, tuż za granicą jest to prawnie
dozwolone, natomiast wszystkie pozostałe sprawy wymienione przez Ciebie również
i tam są przestępstwem...

> Przy założeniu ,że większość społeczeństwa tego też chce
oj, źle się na wyniki sondaży patrzy źle, większość kobiet zdolnych do rozrodu
wcale tego nie chce, ae głos mają rowież i ci, których problem nie dotyczy
bezpośrednio...

[natkare]

My mamy troje dzieci, mielibyśmy czworo ale jedno "lata wysoko".
Zawsze chciałam mieć co najmniej troje dzieci.
Czasami trzeba coś lub kogoś stracić aby wiedzieć czego się tak naprawdę
pragnie.

do natkare

[mamade]

masz rację. kilka dni temu śniło mi się,że poroniłam. sen był bardzo
wyrazisty, obudziłam się zlana potem i stwierdziłam.....,że dobrze,że to
tylko sen.

wydaje mi się,że powoli nastawiam się na trzecie dziecko, że zaczynam
ciążę akceptować. mialam nawet chęc kupienia śliczniutkich śpioszków, ale
powstzrymam się.

[natkare]

Dobrze rozumiem Twój strach po obudzeniu, i radość iż to tylko zły sen
Ja w trzeciej ciąży najbardziej obawiałam się aby nie stracić tego już
istniejącego dziecka, ono już było moje.
Fajnie jest być mamą, nawet to że wszystkie moje ciąże były super
problematyczne(miałam trzy cc ze względu na stany przedrzucawkowe a drugą ciąże
straciłam).
Teraz po mieszkaniu biegają śliczne dzieciaczki, jak potrafią się dzielić.
Najstarszy (prawie 8 letni synek) codziennie po szkole zaczyna rozmowę od
pytania i co dziecioaki były grzeczne?Dzieciaki są od niego 4 lata i 6 lat
młodsze
Pozdr.Mama Maćka 1999, Dominisi 2003 i Mikołaja 2005
Trzymaj się cieplutko

[mmgos]

uważam, że 3 dziecko to super sprawa, sama planuję - może za rok. Mam już 2
synków (8 i 10) lat. Chyba czas pomyśleć o następnym, bo chłopaki już niedługo
będą mieli swoje sprawy.

[mika_007]

u mnie tylko kolejność inna była -córka miała 8 a syn 5
spoko -duże dzieci nie potrzebujące już obsługi
ba-to one do obsługiwania późniejszego będą potrzebne
jako Piekielnie Wyrodna Matka od samego początku wysługiwałam się
starszymi i baaardzo mi pomagały
to było najłatwiejsze wychowanie noworodka

też mi się na początku wydawało,że to będzie horror,jak ja temu
podołam,jak wszystko sklecę do kupy
ale jakoś spokojnie się układa,wystarczy dobry plan

co do "wyprawki" (ja miałam jeszcze po synu,bo trzecie zawsze gdzieś
w planach było) może pogadaj z koleżankiami na "wypożyczenie" kilku
rzeczy
ja szukałam okazji na allegro,odkładałam premie na
wózek/fotelik/bujak

ciąza zmobilizowała nas do szybszej zmiany zamochodu na większy

szczerze? nie jest cięzej,nie jest drożej-jest inaczej
trzecie dziecko rośnie tak szybko,że czasem aż jest żal,że tak mało
się pamięta,że tylu rzeczy się nie zapisało/nagrało/nie uwieczniło
aparatem

[przeciwcialo]

Nasze trzecie było zaplanowane ale dopiero teraz mam wrazenie że mam
juz wszystkie dzieci.