Nowa kobieta taty

[helaraja]

Ostatnio rozmawiałam z koleżankami, z których jedna przeżyła zdradę męża, zaś
druga jest w trakcie rozwodu. Obie nie dopuszczają możliwości, że dziecko
mogłoby się kontaktować z nową panią taty. Zawsze jest to ta zła kobieta, bo
rozbiła związek.
Nie twierdzę, że wina leżała wyłącznie po stronie faceta, też potępiam
kobiety romansujące z żonatymi mężczyznami, ale skoro on zdecydował np
zamieszkać z taką kobietą, to znaczy, że traktuje ją poważnie. Tak więc
dziecko powinno - dla swojego dobra - utrzymywać stosunki z ojcem i
uczestniczyć w jego życiu. Co o tym sądzicie?

[coroline]

bardzo sie ciesze ze ktos poruszyl ten powazny moim zdaniem problem. Licze ze
bedzie to merytoryczna dyskusja i czesc doswiadczen wykorzystam.

Jestem wlasnie "nowa kobieta taty". zwiazalam sie z zonatym mezczyzna i teraz
jest on w trakcie rozwodu. dobro jego dziecka jest dla mnie bardzo wazne, dla
mojego mezczyzny tez. zastanawiam sie wlasnie jak poukladaja sie sprawy miedzy
nami, tzn. miedzy mna a tym 6-letnim dziekciem. Na razie jeszcze go nie
widzialam, czekam na reakcje matki. Jesli nie bedzie sobie takich kontaktow
zyczyla uszanuje to. ale osobiscie uwazam, ze bardzo wazne jest aby po
rozwodzie dziecko mialo dobry kontakt z ojcem i jego nowa rodzina. Przeciez
rodzina ojca bedzie takze rodzina tego dziecka, chociazby ze wzgledu na dzieci
ktore moga sie w przyszlosci pojawic i ktore beda jego rodzenstwem.
Bardzo bym chciala aby moje stosunki z tym dzieckiem ulozyly sie jakos. Drogie
mamy napiszcie jak patrzycie na te sprawy, moze kobiety w podobnej jak mooja
sytuacji tez napisza o swoich doswiadczeniach.
I prosze nie komentujcie raczej tego co bylo przed, przyczyny zdrady i rozpadu
rodziny sa bardzo rozne, jesli to juz sie stalo to uwazam nalezy w maksymalnie
dobry sposob zadbac teraz o dziecko, pomoc mu sie odnalezc w tej sytuacji, i
nie wplatywac go miedzy sprawy doroslych.

[Gość: anma]

Mam koleżankę, której mężczyzna ma 7 letniego syna. Z mamą dziecka nigdy nie
był żonaty, co więcej nie mieszkali razem. Ot, młodzieńcza przygoda, która
zaowocowała dzieckiem. Z dzieckiem ojciec utrzymuje stały kontakt, bierze
udział w jego wychowaniu, odbierał wcześniej z przedszkola (teraz ze szkoły) w
ustalone dni tygodnia. Płaci alimenty, zabiera na wakacje, dziecko kontaktuje
się również z babcią ze strony taty. No i niby wszystko w tej trudnej sytuacji
jest ułożone, ale... Mama dziecka nie życzy sobie, aby syn przebywał u ojca w
obecności jego narzeczonej. To, ze ojciec chce założyć rodzinę (to młody 26-
letni męzczyzna) zaczyna powodować ograniczenie kontaktów z dzieckiem przez
jego mamę. Nie wiem jak zachowałabym się w takiej sytuacji, bo to zawsze
łatwiej się wypowiadać o kimś niż o sobie, ale myślę, ze nie nalezy w tym
przypadku stawiać takich warunków. Dziecko być może gdy odczuje ze mama
ogranicza mu możliwość kontaktu z ojcem i odbierze to opacznie i pomyśli ze to
tata mająć nową narzeczoną nie jest nim juz zainteresowany....
Trudne to wszystko, ale nie dziecko stwarza taką sytuację i nalezałoby je
strzec przed niedobrymi skutkami i pomóc mu się odnaleźć w nowej sytuacji. Tak
myslę....

[aka10]

Znam cala mase takich zwiazkow i powiem jedno:w zadnym przypadku nikt nikomu
nie ogranicza kontaktow z dzieckiem.Teraz np. dzieci mojej kolezanki sa od
czwartku u swego ojca,ktory ma druga zone,z nia jedno dziecko i nastepne w
drodze (czyli pol-rodzenstwo dzieci mojej kolezanki).Dlaczego i jakim prawem
ktokolwiek ma ograniczac kontakty dziecka ze swoim wlasnym ojcem lub
matka,tylko dlatego,ze jedna (lub obydwie) ze stron ulozyly sobie zycie na
nowo???A co sady na takie ograniczenia?Pozdrawiam.

[Gość: fiatuszek]

Witam Was,
Ja jestem matką dzieci. I robię problemy swojemu ex, ale sytuacja jest troszkę
inna. On nie ma ustabilizowanego życia osobistego. Kiedyś mieszkał ze swoją
partnerką i dzieci bywały u nich (choć uważałam, że 3m-ce po rozstaniu z nami
to ciut za szybko). Teraz nie mieszkają razem i nie wiem jak międzynimi jest,
ale wiem, że nie jest różowo i cały czas się docierają. Rozstają, schodzą...
Czy nie sądzicie, że dzieci powinny wchodzić w coś pewnego? Moim zdaniem nie ma
sensu docierać się przy dzieciach. dlatego wszelkie wspólne ich wyjazdy
wolałabym odłożyć na później. Nie jest to niestety do końca zrozumiałe dla
mojego ex.
Pozdrawiam

[Gość: AGA]

Uważam,że należy uszanować zdanie Matki w tej kwestji.Jeśli nie życzy
sobie,żeby jej dzieci miały kontakt z obcą kobietą (partnerką ojca), to tatuś
powinien znaleźć czas na obcowanie z własnymi dziećmi bez obecności drugiej
partnerki (lub którejś z kolei).

[Gość: anma]

Gość portalu: AGA napisał(a):

> Uważam,że należy uszanować zdanie Matki w tej kwestji.Jeśli nie życzy
> sobie,żeby jej dzieci miały kontakt z obcą kobietą (partnerką ojca), to
tatuś
> powinien znaleźć czas na obcowanie z własnymi dziećmi bez obecności drugiej
> partnerki (lub którejś z kolei).

A co jeśli to mama związuje się z nowym partnerem? Czy w tej kwestii też
nalezy poradzić się drugiego rodzica, w tym wypadku ojca dziecka (czy dzieci)?
Jestem jaknajdalsza od pochwalania tego typu sytuacji, ale bądźmy
sprawiedliwi.

[guadalahara]

Uszanowac zdanie matki...
No pięknie. A jesli matka nie będzie sobie życzyła żadnych kontaktów z ojcem
też nalezy to uszanować? A jeśli matka nie będzie sobie życzyła kontaktów z
dziadkami to co wtedy?
Należy szanować zdanie matki, co nie oznacza, że ma ona być wyrocznią i sama
ustalać linię wychowawczą. Dziecku potrzebny jest kontakt z obojgiem rodziców.
ex-mąż mojej przyjaciółki powiedział jej kiedyś : "ja mogę mieć jeszcze 10-kę
dzieci i nawet nie zauważę, że nie widuję naszych. Ale one zauważą, bo innego
ojca mieć nie będą"
I chyba warto mieć to na uwadze.

[aka10]

Uszanowac zdanie matki...A co zrobic,jezeli ojciec mieszka ze swoja nowa pania
lub nawet ma z nia slub?Czy wobec tego ta nowa zona ma sie na np. week-endy
wyprowadzac z wlasnego domu,zeby dziecko moglo spedzic dwa dni i noc u ojca?Jak
ta sprawe rozwiazac?Pozdrawiam.

[Gość: brenda]

Gość portalu: AGA napisał(a):

> Uważam,że należy uszanować zdanie Matki w tej kwestji.Jeśli nie życzy
> sobie,żeby jej dzieci miały kontakt z obcą kobietą (partnerką ojca), to tatuś
> powinien znaleźć czas na obcowanie z własnymi dziećmi bez obecności drugiej
> partnerki (lub którejś z kolei).

A mi się wydaje, że powinno się uszanować przede wszystkim zdanie DZIECKA.
Jakoś tak wszyscy krzyczą o poszanowaniu niezależności dziecka jako osoby
(czasem do przegięcia, bo często to dzieci dyktują rodzicom co mają robić)
nadal w takich kwestiach traktuje się je przedmiotowo (ja nie lubię tej baby,
to i ty nie będziesz). A w drugą stronę? Czy rozwiedziony ojciec ma prawo
domagać się, żeby jego dzieci nie mieszkały z nowym wujkiem? Nawet jeśli jest
nowym mężem mamy? Wydaje mi się, że najlepiej byłoby posłuchać w tej kwestii
samych dzieci - na ile im ten układ przeszkadza/bądź nie i czy one chcą
przebywać z nową rodziną któregoś z rodziców, niezależnie od układów pomiędzy
dorosłymi. Tzn. nawet jeśli my jesteśmy przekonani, że nowa partnerka ojca jest
brzydka, głupia i ma krzywe nogi, ale nasze dziecko ją lubi, to powinno się
zacisnąć zęby i pozwolić. Ot - przypowieść o Salomonie się kłania...

[karen31]

Mój prawie mąż (ślub w czerwcu) ma 2 córki z poprzedniego małżeństwa i jego
była żona nie zgadza się na kontakt dziewczyn (13 i prawie 18 lat) ze mną, a
nawet zabrania dzieczynom wizyt w naszym mieszkaniu nawet jesli mnie tam nie
ma. Nie ukrywam, że to mnie boli, bo ona nie ma żadnych racjonalnych argumentów
przeciwko mnie, jej zachowanie jest oparte na zasadzie "nie bo nie". Do tej
pory nie sprzeciwialiśmy się tej zasadzie, bo i tak długo mój narzeczony
zabiegał o jakiekolwiek kontakty z dziećmi. Po ślubie jednak chcemy próbować
jakoś te sytuację wyjaśnić i mam nadzieję zmienić. Zastanawiam się czy ona ma
takie prawo - określania gdzie ojciec nie może zabrać swoich dzieci. Dodam
jeszcze, że dziewczyny mnie akceptują, mogłyby i chciałyby spędzać z nami
weekendy, wakacje, część świąt. Ich matka ma przyjaciela, z którym czasem
wyjeżdża, ostatnio np. Wielkanoc spędziła z nim za granicą a dziewczyny były u
babci, z którą się nudziły. Jeśli ktoś wie cos o tym, wie czy można to sądownie
uregulować a może ktoś ma podobne doświadczenia to proszę napiszcie.

[aka10]

Osobiscie uwazam,ze dzieci sa na tyle duze,ze to one maja decydowac,nie matka.A
na ta pelnoletnia,to juz matka w zasadzie zadnego wplywu miec nie moze,a i sad
stwierdzi,ze ona ma decydowac sama.Chyba nie jest ubezwlasnowolniona
Pozdrawiam.

[karen31]

aka10 napisała:

> Osobiscie uwazam,ze dzieci sa na tyle duze,ze to one maja decydowac,nie
matka.A
>
> na ta pelnoletnia,to juz matka w zasadzie zadnego wplywu miec nie moze,a i
sad
> stwierdzi,ze ona ma decydowac sama.Chyba nie jest ubezwlasnowolniona
> Pozdrawiam.

Ja też tak myślałam, ale ich matka sądzi inaczej i dziewczyny z nią mieszkają.
Już sam fakt, że dziewczyny spotykają się z ojcem i że tego naprawdę chcą ich
matka traktuje jako objaw nielojalności wobec niej. Długo mogłabym opowiadać o
tym jak trudna była droga ich ojca do regularnych spotkań. Na dziewczyny była
wywierana presja przez ich matkę, babcię i ciotkę na zasadzie "jak one
(dziewczyny) moga coś takiego (chcieć spotykać sie z ojcem) robić swojej
matce?". Na początku po każdym spotkaniu z ojcem dziewczyny miały przez kilka
dni w domu obrażoną matkę (pedagog !). Teraz przed każdym spotkaniem maja
przypominane, że broń Boże nie moga spotkac się z tą kobietą (czyli ze mną) i
daleko od naszego mieszkania. Cóż pewnie nie pozostaje nic innego jak
cierpliwie czekać aż dziewczyny będą naprawdę mogły same decydować albo gdy ich
matka zrozumie, że to one mają prawo decydować, czy chcą brać udział w życiu
swojego ojca, ale to tak szybko chyba nie nastąpi .
Pozdrawiam.
K.

[coroline]

Staralam sie zastanowic nad przyczyna dla ktorej matka nie zyczy sobie
kontaktow z dzieckiem. I przyszlo mi do glowy cos takiego: przeciez ojciec
odszedl do innej kobiety, matka jeszcze czuje sie zraniona, obarcza wina te
kobiete ze jej uwiodla meza, ojca jej dziecka. Ojciec jest juz szczesliwy ma
nowa zone, nowy dom, a ona jest ciagle samotna. Moze wlasnie dlatego? Moze
gdzies jest jakas zazdrosc o to szczescie?
Nie mam wprawdzie swoich dzieci, i szczerze mowiac nie wiele jestem w stanie
powiedziec o psychice malego dziecka, ale mysle ze taki dzieciak, po dniu
spedzonym z ojcem i jego nowa kobieta, gdy wraca do domu duzo opowiada mamie,
gdzie byl, co widzial, "jak to ta nowa ciocia byla mila dla niego". Bo przeciez
to tak chyba jest, nowe zony tausiow staraja sie byc mile dla jego dziecka. A z
reguly sa to dzien lub dwa spedzone razem, zwykle planuje sie chyba wtedy
jakies atrakcje dla dzieciaka, spacer, kino, lody, itd. I powstaje taka
sytuacja, ze "tamta pani" byla mila, a dziecko wraca do domu do mamy ktora
wychowuje na codzien i przede wszystkim wymaga.
Mysle ze dla matki taka sytuacja jest przykra, w ten sposob czuje sie zraniona
przez wlasne dziecko - ze oto one wyraza sie dobrze o kobiecie, z ktora odszedl
jej maz. Jesli do tego dodamy smutek, zal po rozwodzie, bo nawet jesli
faktycznie w malzenstwie sie nie ukladalo to przeciez rozwod to ciezkie
przezycie.

Tak wiec moze faktycznie decyzje matki trzeba uszanowac? moze przez jakis
czas "nowa kobieta" powinna sie usunac, niech ojciec spotyka sie sam z
dzieckiem i w ten sposob nie traci z nim kontaktu. I w ten sposob uniknie
sytuacji w ktorej dziecko po powrocie do mamy opowiada o nowej "cioci". Niech
matka przyzwyczai sie do sytuacji, ze jej byly maz - kiedys bardzo bliski jej
czlowiek - jest teraz z inna kobieta.
Co o tym myslicie?

[Gość: brenda]

coroline napisała:

> Staralam sie zastanowic nad przyczyna dla ktorej matka nie zyczy sobie
> kontaktow z dzieckiem. I przyszlo mi do glowy cos takiego: przeciez ojciec
> odszedl do innej kobiety, matka jeszcze czuje sie zraniona, obarcza wina te
> kobiete ze jej uwiodla meza, ojca jej dziecka. Ojciec jest juz szczesliwy ma
> nowa zone, nowy dom, a ona jest ciagle samotna. Moze wlasnie dlatego? Moze
> gdzies jest jakas zazdrosc o to szczescie?

Wiesz, tylko nierzadko jest tak, że taka sytuacja trwa latami i to niezależnie
od powodów, dla których rozpadło się małżeństwo. Są kobiety, które uważają za
stosowne karać byłych mężów za sam fakt, że ośmielili się być szczęśliwi z kimś
innym. Nie zawsze inna kobieta jest przyczyną rozpadu związku, zresztą z moich
obserwacji (szczyt sezonu rozwodowego wśród znajomych) wynikałoby raczej, ze
pojawienie się kogoś nowego jest raczej SKUTKIEM a nie POWODEM kryzysu w
małżeństwie. Natomiast wiele kobiet upatruje w tym swego rodzaju
usprawiedliwienia dla siebie - bo bez wnikania w meritum sprawy (i bez szukania
winy w sobie) mogą z podniesionym czołem powiedzieć "ten drań mój mąż odszedł
do innej", nawet jeśli w istocie powodem jego odejścia było zatrucie mu zycia
przez szanowną małżonkę. Mam właśnie takich znajomych u których konflikt trwał
latami i w końcu on odszedł i znalazł sobie kogoś. I znajoma obraziła się
śmiertelnie, kiedy najbliższe towarzystwo zastopowało jej wywody pod
tytułem "gdyby nie ta zdzira", bo od lat wszyscy jej radzili, żeby zmieniła
swoje postępowanie, bo inaczej szlag trafi małżeństwo. Teraz ona odgrywa taką
porzuconą biedaczkę, a była naprawdę zołzą i szczerze mówiąc większość ze
znajomych dziwiła się, że on tak długo wytrzymał. Ale to tak na merginesie.

Oczywiście dziecko lubi spędzać czas na luzie ale to niekoniecznie jest
związane z partnerką ojca, raczej samym ojcem, który jest od święta. I
niekoniecznie dzieci opowiadają mamie o wrażeniach - raczej wręcz przeciwnie.
Moje ani słowem się nie wygadało samo z siebie ani co u taty, ani co u mnie. To
samo u koleżanek - dzieci nie lubią też odpowiadać na takie pytania, bo jakoś
podświadomie wyczuwają napięte klimaty.


>
> Tak wiec moze faktycznie decyzje matki trzeba uszanowac? moze przez jakis
> czas "nowa kobieta" powinna sie usunac, niech ojciec spotyka sie sam z
> dzieckiem i w ten sposob nie traci z nim kontaktu. I w ten sposob uniknie
> sytuacji w ktorej dziecko po powrocie do mamy opowiada o nowej "cioci". Niech
> matka przyzwyczai sie do sytuacji, ze jej byly maz - kiedys bardzo bliski jej
> czlowiek - jest teraz z inna kobieta.
> Co o tym myslicie?

A co zrobić w sytuacji, kiedy taka sytuacja trwa latami? Kiedy taki brak zgody
nie wypływa z żalu, a jedynie jest przejawem chęci odwetu i złośliwości? Kiedy
nowa partnerka pojawiła się w kilka lat po rozwodzie i wtedy zaczęły się
problemy emocjonalne mamusi? Kiedy wreszcie dziecko woli spędzać wakacje z
ojcem i partnerką a nie z własną mamusią przesyconą jadem, pomimo że sama tez
ułozyła sobie życie (przypadek znajomych)? Jak to sobie wyobrażasz - np.
wakacje? Kto może sobie pozwolić na tak długi urlop, żeby w lecie jechać osobno
z dzieckiem, osobno z nowa zoną? Że o kosztach nie wspomnę? Mam takiego
znajomego, którego żona nie toleruje z kolei kontaktów z synem z pierwszego
małżeństwa i facet jeździ osobno - raz z jednym, raz z drugim synem, zamiast
jechać raz z dwójką. A koszty wakacji są niebagatelne, tym bardziej że w
układzie 1+1 zazwyczaj za dziecko płaci się jak za dorosłego. Bez sensu, bo
chłopcy są przyrodnim rodzeństwem a chyba nigdy w życiu się nie widzieli.

Wydaje mi się, że sensownie myśląca kobieta powinna raczej cieszyć z tego, że
dziecko jedzie gdzieś z ojcem, czy spędza z nim cały weekend, nawet z nową
ciocią. Niech ona gotuje i robi kanapki. Baby - przecież to nasze wakacje!
Wtedy mamy nareszcie czas dla siebie, możemy siedzieć u przyjaciółki do 2 nad
ranem, paradować w maseczce błotnej, iść do kina na nocny seans, nie musimy
sprzątać, gotować obiadu jak nam się nie chce, pamiętać o kupnie mleka i
płatków śniadaniowych... Czyż życie nie jest piękne? Zamiast siedzieć jak jędza
i gotować się we własnej żółci trzeba dotrzec jaśniejszą stronę i wyciągnąć
korzyści z tej sytuacji!!!

[Gość: niszaka]

A ja jako ta nowa kobieta nie zyczyłabym sobie zeby mój facet kontaktował sie z
tamtym dzieckiem - bez sznas, albo ja albo stare zycie

[Gość: brenda]

No to tu ci się dziwię, bo darowanemu koniowi itd. Jeślli się decyduje na
związek z facetem z przeszłością, to jest się skazanym również na to, że
pozostaje on ojcem swoich dzieci na zawsze, choć to może ci nie pasować. Zdaje
się, że piszesz o hipotetycznej sytuacji i chciałam tylko wtrącić, że
wartościowy facet, z którym warto planować życie, nie pozwoli na dyktowanie
sobie warunków "albo ja albo dziecko". Jeśli będziesz go szantażować -
przegrasz. A jeśli godzi się na wyrzucenie ze świadomości faktu że jest ojcem,
to krótko mówiąc jest zerem. Żadna miłość tego nie usprawiedliwia.

Że już nie wspomnę o tym, że to nie jest licytacja typu kto tu jest górą, kto
jest dla niego ważniejszy, tylko przyjęcie do wiadomości konsekwencji takich a
nie innych poczynań czy przeszłości. Zresztą, można się nie angażować osobiście
w relacje partnera z dzieckiem, ale nie widzę powodu (ani tez nikt nie daje
takiego prawa), żeby mu tego zabraniać. A nawet jeśli ktoś to forsuje, to
zazwyczaj mści się to potem na nim samym.

[coroline]

zgadzam sie. nie mozna tak stawiac sprawy. poza tym dla mnie jako tej nowej
kobiety, wazne bardzo jest to jak moj mezczyzna traktuje swoje dziecko. mam
okazje przyjrzec sie jego relacjom z synem, posluchac jak o nim opowiada, jak
sie troszczy. wiem ze w ten sam sposob bedzie traktowal nasze dzieci w
przyszlosci. nigdy nie zdecydowalabym sie na zwiazek z czlowiekiem, ktory
(nawet w imie milosci) zrywa wszelki kontakt ze swoim dzieckiem z pierwszego
malzenstwa.

Jak możesz tak mówić?

[helaraja]

Przecież facet, który spokojnie olewa własne dziecko, bo ma nową panią, jest
nic nie wart! Nie mówiąc o tym, że powinnaś liczyć się z takim samym
potraktowaniem, gdy jego uwaga zwróci się gdzie indziej. I będzie to
zasłużone...

[Gość: iga]

[Gość: iga]

Ja też przez to przeszłam. Mama dzieci (15 i 16 lat) choć rozwód był dziesięć
lat wcześniej, nagle uaktywniła swerę kontaktów ojca z dzićmi - przedtem miała
różne okresy - raz pozwalała na wizyty, innym razem przyjmowała prezenty
świąteczne na schodach. Było to okropne, bo jawnie wciągała dzieci w jakieś
swoej rozgrywki - np. prowokowała awantury o kasę, przsyłała je bez
uzgodnienia na tydzień po czym wyjeżdżała z nowym małżonkiem i dwójką
młodszych dziewci do babci. Potrafiła też na przykład na sparwie sądowej o
alimenty mówić, że ja namawiam jej córkę, żeby zrobiła sobie tatuaż, czy coś
tam (bzdura). Teraz, po 4 latach trochę sie uspokoiła, ale relacje moje z
dzeićmi (już właśniwie dorosłymi), nigdy nie były ani nie będą szczególnie
ciepłe.