Dzieci opiekunki

[mamalgosia]

Prosze o wypowiedzi osoby, których dzieci mają opiekunki. Czy opiekunka ma
własne dzieci? W jakim wieku? Czy ma to jakiś wpływ na sympatię do Waszego
dziecka?

[Gość: Ada]

Ja jestem nianią i nie mam dzieci bo jeszcze studiuję. Bardzo jednak
przywiązałam się do dziecka którym się opiekuję. Myślę że opiekunki mające
dzieci są w lepszej sytuacji bo są chyba bardziej doświadczone i wyczulone na
pewne niebezpieczństwa. Co do miłości nie wiem czy jest różnica jeśli ktos ma
swoje, chyba nie o to chodzi. Ja bardziej stawiałabym na bezpieczeństwo i miłą
atmosferę dla dziecka. Nie musi być to od razu wielka miłość, bo to też potem
staje się kłopotem.

[mamalgosia]

A mnie się wydaje właśnie, ze kobiecie, która nie ma własnych dzieci, łatwiej
jest polubić cudze

[Gość: Iza2]

Moje opiekunki miały dzieci na studiach, więc były w
wieku młodych babć i w nich już się odzywały uczucia
babcine, zatem bardzo pozytywne dla dziecka. Natomiast ja
sama, kiedy mój synek miał pare miesięcy, miałam
jednocześnie, pare godzin w tygodniu drugie dziecko - w
podobnym wieku. Bardzo źle to znosiłam i szybko
zrezygnowałam. To obce dziecko mnie denerwowało,
przeszkadzał mi jej zapach, jej płacz, paranoja totalna,
zupełnie nie potrafiłam sobie z tym poradzić i
zrezygnowałam. Ale oczywiście, to żadna reguła, no i
dzieci były bardzo malutkie!

[mamalgosia]

właśnie tego się obawiam, hm...

[izunia6]

Mnie to o tyle uderzyła, że jako studentka zajmowałam się
dziećmi obcymi, dziećmi siostry. Uwielbiałam je i na
prawdę bardzo angażowałam. W momencie przyjścia na świat
mojego, nie potrafiłam już tej miłości i czasu dzielić z
cudzym dzieckiem. Ja sama chyba nie zgodziłabym sie na
opiekunkę z małym, swoim dzieckiem, ale już z takim
chodzącym do szkoły podstawowej na pewno tak.

[mamalgosia]

nasza ma właśnie dwoje dzieci w wieku 12 i 13 lat, to moze już będzie miała
cierpliwośc do naszego maluszka?

[Gość: Ada]

Oj nie zawsze, zależy oczywiście od kobiety ale niektóre z tego co
zaobserwowałam opiekunki, młode bezdzietne bawią obce dla pieniędzy (jest to
jakby fakt oczywisty) ale najgorsze jest to, że są sztywne jakby połknęły kija
w tym stosuku do dziecka, nie mają jeszcze takiego wyrobienia, intuicji jak ma
prawdziwa matka. Oczywiście nie wolno generalizować bo ja jestem nianią
bezdzietną i robię wszystko by nie być taką sztywną...ale ja mam
doświadczenie, bo bawię małego już 3 lata. Także osobiście ja szukałabym niani
dzietnej...

[Gość: m-fortuna]

Wszysko zależy od człowieka!!! Moja opiekunka ma 8-letniego synka i kompletnie
nie widzę, by na tym cierpiał mój synek. Opowieści w stylu "byłam złą
opiekunka, bo mam 2 dzieci, a obce mnie denerwowało, są dla mnie nie tylko
śmieszne, ale sygnalizują jakąś glęboką paranoję! Moim zdaniem każdy, kto ma i
kocha własne dziecko, kocha inne, ja sama niespecjalnie przepadałam za dziećmi,
po prostu nie rozumiałam ich, póki nie urodził się Jędruś. Uważam, choć
oczywiście nie jest to regułą, bo jestem pewna, że bezdzietne opiekunki też
mogą być wspaniałe, że to zaleta, gdy niania ma swoje dziecko. Moja niania
niejednokrotnie pierwsza zwróciła uwagę na rozpoczynającą się chorobę (ja
połapałabym się np. dobę później). Poza tym mój synek bawi się czasem z jej
dzieckiem i jest zachwycony. Często takim młodym, a zarazem doświadczonym
nianiom więcej się chce niż emerytkom (mówię to wyłącznie na podstawie
obserwacji na spacerach i nie chcę broń Boże generalizować, to nie reguła).

[Gość: AniaSK]

Jak kiedyś szukałam opiekunki to zgłosiła się Pani posiadając 3 małych dzieci.
Zapytałam z ciekawości (bo absolutnie nie chciałam korzystać z jej "usług"),
jak sobie poradzi jeszcze z czwartym (moim) dzieckiem? Odp: "Przy trójce, każde
następne się wychowa!". Nie chciałam, żeby moje dziecko było "każdym następnym".

[Gość: Iza2]

Gość portalu: m-fortuna napisał(a):

> Wszysko zależy od człowieka!!! Moja opiekunka ma
8-letniego synka i kompletnie
> nie widzę, by na tym cierpiał mój synek. Opowieści w
stylu "byłam złą
> opiekunka, bo mam 2 dzieci, a obce mnie denerwowało, są
dla mnie nie tylko
> śmieszne, ale sygnalizują jakąś glęboką paranoję!
Podkreślałam, że opiekowałam się jednocześnie dwoma
niemowlakami, w tym jednym moim i sobie z tym nie
radziłam. Oczywiście to paranoja, więc zrezygnowałam, ale
widząc co się ze mna wtedy działo, nie namawiam do
zatrudniania niani w takiej konfiguracji. Natomiast
zgadzam się absolutnie, że najlepsze są panie mające
dzieci w wieku szkoły podstawowej, średniej.
Doświadczone, a jednocześnie jeszcze im się chce i mają
siły biegać za dwulatkiem.

[Gość: anna]

ja mam za sobą kilka opiekunek
1.emerytka wogóle się nie sprawdziła, bo "babciowała" mojemu dziecku, a różki
rosły, no i nie chciało jej się biegać po piaskownicy z dzieciakiem, więc na
spacery wychodziły, żeby mała się przespała
2.studentka bezdzietna, ale z doświadczeniem - super sprawa, wiem, że nie
zauważy (bo niezauważyła) zbliżającej się choroby, ale nie miała kłopotów z
interpretacją potrzeb 1,5 roczego dziecka, jej dla odmiany wszystko się
chciało, a satysfakcję czerpała (to było widać) z tego, że dziecko czegoś
nowego się nauczyło - niania chwaliła się wśród swoich znajomych nowościami,
jak by to była jej córka - uważam to za bardzo pozytywne, bo zachęcało nianię
do dalszej pracy z dzieckiem i nie siedziała z nim wyłącznie dla pieniędzy
3. niedoszła niania(chyba na szczęście) - mama rówieśnika mojej córki- na
rozmowie wstępnej , mimo, że Pani była bardzo sympatyczna, miałam właśnie to
nieodparte wrażenie, ze ta mama jest jeszcze na etapie uwielbienia swojego
maluszka a moja córcia będzie zawsze tą nr dwa. Dzieci w tym wieku jeszcze nie
potrafią się bawić, zwłaszcza że oba są jedynakami, moja dopiero teraz nabiera
ogłady chodząc regularnie do piaskownicy
4. mama 8 i 13 chłopców - kocha swoje dzieci (jak każda normalna mama) ale moja
córka stała się w tym męskim gronie maskotką , jest traktowana i przez chłopców
i przez matkę (ich ojciec prawie nie widuje mojej małej)jak młodsza
siostrzyczka, a doświadczenie mamy i opieka starszych "braci" jest super
rozwiązaniem - polecam

[mamalgosia]

dziękuję, Twoje uwagi są dla mnie bardzo cenne

[Gość: ana]

u nas było podobnie - niania Krysia ma dwóch synów, pracujących
dwudziestokilkulatków. niania była dla niej b. dobra ale nie rozpuszczała jej
zanadto, dziecko jak wpadało do nich do domu to nie miało czasu nawet dobrze
się pożegnać. Bawiła się doskonale z jej synami i była tak jakby ich młodszą
siostrzyczką.