Siwe matki maluchów

[kornel113]

Nie wiedziałem tego wcześniej, ale odkąd mój synek zaczal chodzic do
przedszkola zauważam to wyraźnie. Byłem ostatnio na kilku
kinderbalach w takich salach zabawowych dla dzieci: młode dziewczyny
jako matki to absolutne wyjątki, szczerze mówiąc właściwie ich nie
ma. Normą staje się matka siwiejąca, pod czterdziestkę (a z rozmów
wynika że te trzy czterolatki to pierwsze dzieci. Zachowują się
charakterystycznie, ich dzieci mają zaplanowaną przyszłość już do
stażu w dobrej firmie włącznie. Wiedzą juz wszystko o pewnym
gimnazjum przy Raszyńskiej, które daje wstęp na Bednarską, zapisuja
dzieci na konie, dodatkowy francuski (angielski trzylatek ma w
przedszkolu), kółko teatralne, za rok będą pierwsze żagle, za dwa
lata karate itd. Bo one same są profesjonalistkami w każdym calu, na
chwilę wpisały do kalendarza dziecko, po wcześniejszym ustawieniu
się rzecz jasna. Sporo z nich nie ma mężów, ani stałych partnerów.
Niektóre wyglądają na babcie swoich dzieci. Kiedy te będą kończyć
liceum, one dobiegną sześćdziesiątki. Nie potępiam tak późnego
pierwszego rodzicielstwa, tylko się zastanawiam nad kierunkiem zmian
cylizacyjnych, które do tego doprowadziły. Czy ta zapobiegliwość, to
ustawianie im życia na modłę superzorganizowanych matek nie będzie
miała wpływu na ich życie?

[aannaa6]

Ludzie się zmieniają, czasy się zmieniają. My jesteśmy wychowywani inaczej niż
nasze babcie itd. Świat się zmienia moja droga.

[mamciulka-nikulka]

aannaa6 napisała:

> nasze babcie itd. Świat się zmienia moja droga.

A ja myślałam, że kornell to mężczyzna!?

[orangewhatever]

czy mężczyzna nie może mieć babci?

koleżanka wyżej napisała "wychowywani", zatem odniosła się do obu płci...

[kamil922]

> czy mężczyzna nie może mieć babci?
>
> koleżanka wyżej napisała "wychowywani", zatem odniosła się do obu
płci...

ale koleżanka napisała także ''moja droga''. Czytaj.

[artjoasia]

Mam 41 lat i 1,5-roczną córkę. I z tego co piszesz ANI JEDNO słowo mnie nie dotyczy.
Trend do organizowania życia dziecka 20 lat naprzód, do zapewnienia mu z góry
wszelkich możliwych dóbr materialnych i do zaplanowania świetlanej przyszłości
widzę raczej w pokoleniu 30-latków...

Przepraszam że spytam nieśmiało - a "siwych" tatusiów nie dostrzegasz, czy może
Ci nie przeszkadzają?

[aurita]

Mam 38 lat i prawie 3 letnie dziecko.
A reszta to jakies dziwaczne wymysly Twojej wyobrazni
Moje dziecko ma byc po pierwsze szczesliwe a po drugie szczesliwe . Reszte
ustale pozniej

[taleksander]

Ja rozumiem, że "starsze" mamy mogą się obruszyć, ale też uważam, że to nie jest dobrze, gdy pierwsze dziecko ma się z własnego wyboru dopiero ok. 40-stki. Nie ma co się oszukiwać, przepaść pokoleniowa, dzieci będą traktować rodziców jak dziadków. Sama urodziłam pierwsze w wieku 28 lat i uważam, że to dosyć późno. A chciałabym jeszcze z dwójkę urodzić. Czas goni...

[aurita]

> nie ma co się oszukiwać, przepaść pokoleniowa, dzieci będą traktować rodziców
jak dziadków.

jaka przepasc? to Ty widzisz przepasc. Bo masz uprzedzenia. Dzieci beda Cie
traktowac jak ich tego nauczysz.

Turlalas sie z dzieckiem z gorki? polecam

PS uwazaj na kupy

[ik_ecc]

Bedzie przepasc, jesli sie na przepasc nastawisz.

[kol.3]

Popieram teleksander.

[joanna_can]

taleksander napisała:

> Ja rozumiem, że "starsze" mamy mogą się obruszyć, ale też uważam,
że to nie je
> st dobrze, gdy pierwsze dziecko ma się z własnego wyboru dopiero
ok. 40-stki.

A ja z kolei uwazam, ze nic - kompletnie nic nie upowaznia cie do
wydawania sadow o innych. Nie jestes wszak jakims wybitnym znawca
przedmiotu, ani nie masz kompletnie zadnego zyciowego
doswiadczenia. Twoja uwaga jest dowodem arogancji.

[pewna-pani77]

Na forum każdy ma prawo wyrazić swoją opinię. Kto wg Ciebie jest
znawcą przedmiotu i ma prawo wydawać sądy? Tylko "siwe" mamy?
...budzi się we mnie zwierzę... ale obawiam się,że to leniwiec

[nessie-jp]

> to nie je
> st dobrze, gdy pierwsze dziecko ma się z własnego wyboru dopiero ok. 40-stki.

A psychika czwartego dziecka około 40-tki to już cię nie obchodzi? To już mniej
ważne dziecko, mniej wartościowe? Ono już przepaści nie odczuje? Jak ktoś
zacznie rodzić w wieku 20 lat, to około 40-tki ma zaprzestać, żeby przypadkiem
przepaści nie wykopać?


> N
> ie ma co się oszukiwać, przepaść pokoleniowa,

Była, jest, będzie. Powojenny model rodziny to ewenement, popatrz jak było
kiedyś

[ortodoksa1]

A ja swoje pierwsze urodziłam jak miałam 21 lat. tylko,że to było
daawno temu. I może zabrzmi to okrutnie,ale do dziś tego żałuję.
Odradzam każdemu wczesne macieżyństwo- to bezdenna głupota! Koło 40 ?
A czemu nie, świetny pomysł.

mamo-babcia

[zonka77]

a ja napiszę niepopularne zapewne - swoje zdanie za które mi się zaraz dostanie.
Ale ja mam siostrę 15 letnią, nasza mama miała 43 lata wydając ją na świat. Dziś
mama już nie żyje. Pierwsze 5 lat - tak, odmłodniała, było super. A jednak potem
- zdrowie się posypało, przyszła menopauza. Moja mama była bardziej babcią niż
mamą. Zresztą z ciążą tak późną były problemy - siostra była wcześniakiem, mamie
zdrowie się posypało tak naprawdę właśnie w ciąży.
Wiem - zaraz przeczytam że kobiety są różne itp. Ale jednak ja pamiętam kilka
mam starszych i moją własną mamę. Kiedy siostra szła do pierwszej klasy moja
mama miała 50 lat. Patrząc na siostrę, wspominając mamę wiem jedno - mam teraz
30 lat i jestem w ciąży i będzie to moje ostatnie dziecko i zdecydowanie nie
chciałabym mieć dziecka w wieku lat 40 bo niestety uważam że jest to bardzo późno.
Czy za późno? Nie mnie oceniać. Ocenią to same mamy i ich dzieci.
Może świat się zmienia i to ja muszę nadgonić. Na razie na podstawie doświadczeń
i obserwacji własnych, również mam z przedszkola (potwierdzam ze jest sporo
starszych kobiet z małymi dziećmi) mam bardzo bardzo mieszane uczucia na temat
macierzyństwa po 40.

[renabar]

Kiedy moja babcia urodziła moją mamę miała skończone 43 lata. Dożyła
96. Mną zajmowała się kiedy miała 70 lat. Wydaje mi się, że jest to
sparawa bardzo osobnicza. Nawiasem mówiąc mam dwuletniego syna i
kończę 40 lat. Rzeczywiście zaplanowałam do jakiej szkoły
podstawowej pójdzie. Ale reszta zależy od niego. No i nie mam siwych
włosów.

[m.i.n.e.s]

ja jestem takim dzieckiem, ktore mama urodzila majac 40 lat. I co z
tego ze byla zawsze zywa, aktywna. Ja do tej pory mam jakis uraz,
mialam dosc ciaglych pytan, czy to moja mama czy babcia. I wiecznego
zdziwienia, ze mam taka stara mame. Jako dziecku bylo mi przykro,
stresowaly mnie sytuacje z nowymi ludzmi i ich zdziwone twarze. Wiem
ze nie chcialaby miec dziecka, kiedy bede w wieku okolo 40 lat.

A poza tym ja odczulam na wlasniej skorze pokoleniowa przepasc.

[cadorna]

aurita napisała:

> A reszta to jakies dziwaczne wymysly Twojej wyobrazni

dokładnie
ani jedno słowo się nie zgadza ani w moim przypadku ani w przypadku
kilku babek, które znam
OCZYWIŚCIE znane są mi i opisywane przez autora wątku przykłady
ściśnieniowanych mamusiek, ale to rzadkość !

> Moje dziecko ma byc po pierwsze szczesliwe a po drugie
szczesliwe . Reszte
> ustale pozniej

otóż to
ja chyba w ogóle nie będę ustalać nic
lata mi kalafiorem kim zostanie moje dziecko o ile da jej to
szczęście
oczywiście postaram się jej pokazać wiele dróg, pomóc jej w wyborze
ale nic nie zamierzam mojemu dziecku narzucać !
na razie nawet o przedszkolu nie myślę, a co dopiero o szkole czy
gimnazjum..

nie wiem o czym koleś pisze
sorry

[ewa_mama_jasia]

Pewnie na kinderbalach bywają głównie mamusie

pijacy

[operatorkoparki]

mam 36 lat i 2 dzieci ( 8 i 3) i absolutnie popieram załozyciela'ke wątku. A do
artjoasia: wydaje Ci się że nie dotyczy na różnych zebraniach widze takie
babcio/mamy i ich najwiekszym problemem jest to że nie widzą jak są skoszone
(jak z pijakiem nigdy nie uwierzy że jest nałogowcem). Jedna Pani Doktor z klasy
syna tak dopinguje córkę (zero czasu w olnego z zajęć na zajęcia) że dziecko
przed np. wystepem z okazji dnia babci (1 sza klasa) faszerowane jest środkami
uspokajającymi i z moich obserwacji wynika że dziadko-rodzice ambitni -
wykształceni itp - to przekleństwo dla dzieci - na podstawie tylko klasy syna
mógłbym podawać przykłady mrożące krew w żyłach i zapewniam każdy z
dziadko-rodziców uwaza że ON JEST W PORZĄDKU

[artjoasia]

Chcesz przez to powiedzieć, że wszystkie patologie społeczne zaczynają się po
czterdziestce, tak? Hm, to dość rewolucyjna teza... No to uważaj, bo pewnie już
niedługo wpadniesz w alkoholizm i lekomanię!

[liselle]

z moich obserwacji wynika że dziadko-rodzice ambitni -
> wykształceni itp - to przekleństwo dla dzieci -

o czyli sam rozumiem jesteś muł bez ambicji i wykształcenia?

Jedna Pani Doktor z klas
> y
> syna tak dopinguje córkę (zero czasu w olnego z zajęć na zajęcia) że dziecko
> przed np. wystepem z okazji dnia babci (1 sza klasa) faszerowane jest środkami
> uspokajającymi

I na jednym przypadku budujesz całą ideologie?

Congrats.

[boski_lolo]

Moze są i skoszone, ale wydaje mi się ze piszesz o skrajnych
przypadkach. Przeczytaj sobie dzisiejsze newsy. 20-sto letni
konkubent pobił prawie na śmierć 2 miesięczną córke 20-sto latki.
Więc należy sie zastanowić czy zbyt wczesne rodzicielstwo też nie
jest skoszone? A dziadko-rodzicowie, jak ich nazywasz to zazwyczaj
osoby dobrze sytuowane, z uporządkowanym życiem, a ze nieraz zbyt
ambitni .. ale raczej na ojomie dziecko nie wyląduje.

[ren95]

Drogi operatorzekoparki (płci niewiadomej),
ja też wydaję sie sobie w porządku, choć moje dzieci (10 i 13 lat)
właśnie tak- z zajęć na zajęcia. Ale to nie zawsze jest tak, że to
rodzice dzieci na te zajęcia pchają... Jak byłam w wieku szkolnym,
sama wyszukiwałam sobie zajęcia dodatkowe (choć było mniej niż dziś
możliwości), może moje dzieci przejęły to w genach, a może
podświadomie zachęcałam ich swoją aktywnością- same chciały zajeć
dodatkowych, a kiedy któreś im nie odpowiadały- to z nich
rezygnowały. Znajome mamy -wiem to- uważają, że moje dzieci "za dużo
mają na głowie", ale co, jeśli one chcą, dobrze się z tym czują, a w
szkole świetnie sobie radzą? Aktywne dzieci to nie zawsze widzimisię
rodziców.
Pozdrowienia dla optymistów

[mim288]

Byłam dzieckiem mamy po trzydziestce, sama mam dzieci po
trzydziestce, nie widze bym ja czy moje dzieci były katowane
nadmiarem ambicji rodziców - przerost ambicji to cecha osobnicza -
nie rosnie wraz z wiekiem. Poniewaz zostając rodzicami w
późniejszym wieku mozna się "zrealizować" na róznych polach przed
macierzyństwem nie musi się przenisic niespełnionych amibicji na
dzieci.

[rita.1]

Nie ma nic gorszego dla dziecka - i to na każdym etapie jego życia - niż mieć
starych rodziców. Dotyczy to i ojca i matki. Nie chodzi o kolor włosów, ale
przepaść pokoleniową i mentalną nie do zasypania. Czterdziestoletnia różnica
wieku, to różnica dwóch pokoleń i nie da się tego zniwelować w żaden sposób.
Dziecko nie jest lekarstwem na zatrzymanie czy przywrócenie sobie młodości. Wiem
o czym piszę, bo sama jestem dzieckiem takich rodziców. I nikt mnie przekona do
zmiany zdania, bo znam to z własnego doświadczenia.

[artjoasia]

Ja też jestem dzieckiem "starych" rodziców. Jednak najwyraźniej mamy zupełnie
inne doświadczenia - między mną a moimi rodzicami nie było ŻADNEJ przepaści
pokoleniowej, a mentalnej w szczególności.

[inka323f]

Wiek ma sie nijak do mentalnosci i tego na ile sie czujesz. Jest
pelno starych malenkich i staruszkow mlodych duchem. Takie
uogolnianie jest bezcelowe, ale jak autorka zaznaczyla - dzieli sie
obserwacja. Ma tez prawo do komentarza, a do wspolnych wnioskow na
tym forum i tak wszyscy na raz nie dojdziemy. I dobrze, bo by bylo
nudno.
Pozdrwiam piatkowo.

[protozoa]

Mój mąż był dzieckiem niespełna 20 letniej matki. Nie dorosła do
macierzyństwa. Drazniły ją dzieci, miała pretensje o to, że musiała
zrezygnować ze studiów ( potem zreszta je ukończyła).
Lepsza starsza matka niż gó..ara.

jak chodzilam na badania do szpitala

[krwawakornelia]

to bylo pare 16-latek reszta to takie 38-45 latki. Ja zawsze bylam
jedyna 25latka. Naprawde.

[yoggi87]

Ja urodzilam majac 20 lat, dla wiekszosci to o wiele za wczesnie, 40
lat to juz bardzo pozno, jedna z Was napisala, ze urodzilam majac 28
i zaluje, ze nie wczesniej, no wiec kiedy? w jakim wieku mamy rodzic?

[sabbatha]

rodzić, gdy będziemy gotowe i pewne, nasi partnerzy również. nigdy pod presją.

[rastalioness]

Idealny wiek? Taki mozna przyjac tylko z biologicznego punktu
widzenia (lata najplodniejsze, pomiedzy 20-28rokiem zycia), ale
trzeba rowniez wziac pod uwage gotowosc emocjonalna, psychologiczna.
Ja mialam moje pierwsze dziecko w wieku 23 lat, ale sa kobiety,
ktore tak wczesnie nie czuja sie jeszcze gotowe do macierzynstwa,
wiec jak dla mnie nie ma wieku "idealnego" dla wszystkich.

[mamamamba]

moze trafialas na inny oddzial?

[bomba001]

kornell, o co ci naprawde chodzi? moze nie masz na czym oka zawisic
jak idziesz na te kinderbale wyslany przez partnerke? moze sobie do
gimnazjum pochodz jak chcesz sobie lale poogladac.
jezeli chodzi o planowanie przyszlosci dziecka to rzecz
indywidualna. i powiedzialabym, ze wiecej ma to wspolnego ze
srodowiskiem i statusem spolecznym niz z wiekiem. nie pochwalam,
choc pewnie lepsze to niz nastolatki/wczesne dwudziestki ktore
czesto nie maja pojecia o co chodzi w macierzynstwie i sa
nieszczesliwe, bo nie moga dalej w klubach bytowac.
mi tam siwe wlosy od moich potworow sie zrobily...

[aga-agata]

a ja mam "genetyczne skłonności" i siwa byłam już przed trzydziestką
(no może nie całkiem i do dziś to oczywiście ukrywam). Teraz mam 34
lata - może to już za póżno na drugie dziecko ;D - bo zanim dojdzie
do wieku przedszkolnego to będę blisko przed 40

[alfa36]

Te ustawione matki, dla ktorych dziecko to przerwa w karierze, te perfekcyjne kobiety nie mają casu isć do fryzjera, aby ufarbować włosy?

[joanna1982]

no ja naleze do tych młodych mamusiek, mam 26 lat i 4letnia córeczke i 2 i pół letniego synka. I nie zgadzam sie z tym co tu ktoras mama napisała, ze mlode sie nie sprawdzaja i sa nieszcześliwe! Ja sobie daje rade z moimi skarbami, jestem bardzo szczęśliwa, jakos nie brakuje mi wypadów na dyskoteki czy imprezy, bo z gó..arstwem 15 letnim jakos nie widzi mi sie impreza a takich na dyskotekach pełno. Wole w domku obejrzec filmek i wypic lampke winka z męzem.
Jedyne co by mnie uszczęsliwiło jeszcze bardziej to gdyby moje dzieci były zdrowe (oboje mają wady serca i inne jeszcze choroby niestety)
Ja wiem natomiast jedno - jesli w tej chwili byłabym koło 40 byłabym juz zmęczona pracą zawodowa i nie miałabym juz siły tak sie zajmowac dziecmi jak to robie teraz - ze o chorobach i wizytach u specjalistów juz nie wspomne.

[goniek.m]

Witaj w gronie młodych mamusiek Ja mam 24 lata i 2 letniego synka
i absolutnie nie mam w głowie bywania na imprezach i żalu z mam
dziecko - bo mam je z własnego wyboru, i widzę, że mama która to
napisała po prostu żałuje/zazdrości - bo zapewne wie ile energii
poświęcić trzeb dziecku. Ja jestem bardzo szczęśliwa i teraz planuję
drugie dziecko korzystając właśnie z tej wczesnej 20-tki żeby mieć
siłę dla swoich maluchów

[bomba001]

to ja napisalam!!!z zalu i z zazdrocsi??? ale czego? nie dosc, ze
ja jeszcze nie mam tych 40 lat, calkiem calkiem mi brakuje, ale
oklolo 20 to ja sie swietnie bawilam, poznawalam swiat UCZYLAM,
pracowalam na mieszkanie pierwsze, a decyzje o dziecku podjelam
pozniej. i niczego nie zaluje! fajniej tak, niz mieszkanie dostac
od rodzicow a swiat poznawac na emeryturze.
napisalam, ze wiele, to nie znaczy, ze wszystkie.
zaraz sie dyskusja wywiaze, kazdy ma praw planowac swoje zycie jak
chce, z tym ,ze te kolo dwudziestki najczesciej niczego nie
planowaly
BTW, podobnie jak napisaly poprzedniczki- dzieci daja sile. jestem
w lepszej formie niz kilkanascie lat temu. ale do 40tki mi jeszcze
duzo zostalo.
NOTA BENE nie to chyba bylo meritum watku tylko to planownie za
dzieci.

[goniek.m]

ja nauczylam sie swiata na tyle na ile mi to bylo potrzebne a potem
przyszedł moment na w pełni zaplanowane dziecko a i i mieszkania
tez nie dostalam od rodzicow tylko oboje z mezem o 5 lat starszym
pracujemy na nie sami

[bomba001]

nie pisalam o uczeniu sie swiata, ale o UCZENIU SIE.
nie pisalam do ciebie, tylko ogolnie. dlatego napisalam, ze tto
kwestia indywidualna, a mieszanie do tego zazdrosci jest
prymitywnym chwytem ponizej pasa. co w ogole cie skalnia do
myslenia, ze ktos ci moze zazdroscic? dlaczego wy nie mozecie
zaakceptowac, ze ludzie roznie zyja?
mialam kiedys kolezanke 15 lat ode mnie starsza, i zawsze mowila w
wieku ok 35 lat, ze bardzo sie cieszy, ze nie ma juz 20 bo byla
TAKA GLUPIA. tak mowila o sobie, ale mysle, ze wiekszosc osob by
tak mogla powiedziec o sobie. patrzac na moich studentow, w liczbie
ok 130 (calkiem sobie proba statystyczna do obserwacji), to oni sa
jescze baaardzo niedojrzali (czyt. glupi).a to kwiat mlodziezy
polskie, elita, najlepszy uniwersytet, najlepszy kierunek. a co
dopiero inni...
fajniej jak rodzice dojrzalsi niz niedojrzali. oczywiscie, w siwych
wlosach madrosc NIE MIESZKA, zeby sparafrazowac wieszcza...

[agusia19-84]

Ja również jestem młodą 23 letnią mamą 21 miesięcznej dziewczynki.
Imprez nie brakuje mi wcale, moje dziecko jest szczęśliwe i zadbane.
Nie brakuje jej nic. A ja jestem najszczęśliwszą mamą pod słońcem. I
również nie zgadzam się że młode mamy się nie sprawdzają. A
szaleńswa na jakie sobie pozwalamy wzbudzają ogólne
zainteresowanie
Nie uważam ze późne macierzyństwo jest żłe, każdy ma swoje powody
które skłaniają do takich czy innych decyzji. Ale uważam też że
dobrze jest gdy dziecko starszych rodziców ma jednak rodzeństwo.
Osoby starsze mają już nieco inne podejście niż osoba młoda. Ktoś
wcześniej wspomniał o konflikcie pokoleń... coś w tym jest. Dużo
jednak zależy od charakteru rodziców, bo może się
trafić "zwariowana" 40-latka jak i 30-latka zachowująca się jak pra-
babcia. Mam nadzieję że nikogo nie uraziłam, sama mam kuzyna którego
mama urodziła go w wieku 44 lat.

[aniorek]

Jak rowniez moze sie zdarzyc "stara" 20-latka.

[joanna_poz]

> mam je z własnego wyboru, i widzę, że mama która to
> napisała po prostu żałuje/zazdrości - bo zapewne wie ile energii
> poświęcić trzeb dziecku. Ja jestem bardzo szczęśliwa i teraz
planuję
> drugie dziecko korzystając właśnie z tej wczesnej 20-tki żeby mieć
> siłę dla swoich maluchów

sugerujesz, że w wieku trzydziestu paru - czterdziestu lat nie ma
się juz siły i energii i generalnie stoi się już prawie nad grobem?

[maminka-2]

goniek.m napisała:

> Witaj w gronie młodych mamusiek Ja mam 24 lata i 2 letniego synka
> i absolutnie nie mam w głowie bywania na imprezach i żalu z mam
> dziecko - bo mam je z własnego wyboru, i widzę, że mama która to
> napisała po prostu żałuje/zazdrości - bo zapewne wie ile energii
> poświęcić trzeb dziecku. Ja jestem bardzo szczęśliwa i teraz planuję
> drugie dziecko korzystając właśnie z tej wczesnej 20-tki żeby mieć
> siłę dla swoich maluchów


AkuratDD Uważaj, bo ci ktoś uwierzyDD ZAzdrościsz po prostu swoim
rówieśniczkom, które mogą - co jest normalne w tym wieku - skupic się na SOBIE i
w siebie inweswtować, poznawać ludzi, zmieniać facetów, kochać się, śmiac,
podróżować, cieszyć życiem. Ty tego nigdy nie miałaś i miać nie będziesz.
BiedactwoPP

[goniek.m]

a wyobraź sobie że nie mam czego zazdrościć, co ty o mnie możesz wiedzieć? nie
podziwiam moich rówieśniczek, które teraz "zmieniać facetów, kochać się," -
wszystko zależy od własnych wartości i priorytetów w życiu a także gotowości do
pewnych decyzji...

"Ty tego nigdy nie miałaś i miać nie będziesz." - skąd wiesz że nie miałam? może
wystarczyła mi 1/100 tego, co moim rówieśniczkom czy być może tobie również jest
potrzebne aby się wyszaleć i nazmieniać facetów do woli... nakochać się itd...

jak najbardziej będąc myślę dobrą matką mam czas jeszcze dla siebie i na
inwestowanie w siebie na tyle - na ile tego potrzebuje aby w tym wieku 24 lat
być szczęśliwą i spełnioną kobietą i matką cudownego i radosnego brzdąca,
któremu zapewniam doskonałe warunki, nie potrzebowałam na to 10 lat kończenia
szkół i robienia kariery - bo nie tylko w ukończonych szkołach tkwi sukces -
choć nie potępiam tych, którzy wybierają taką drogę i w ten sposób w wieku 35
lat decydują się na 1-sze dziecko bo dopiero są gotowe... nie wszystkie jesteśmy
takie same. ja jako matka dbająca o swoje dziecko aby było radosne i aby miało
godne warunki nie mam sobie do zarzucenie i mój SKARB nie jest dla mnie złem
koniecznym!

[goniek.m]

a cieszyć się życiem, podróżować czy śmiać się??? w niczym nie przeszkadza mi
moje maleństwo, wręcz daje mi więcej okazji do śmiechu i chęci pokazania mu
świata w podróżach, bo to maleństwo było akurat dla mnie najważniejszym celem w
życiu, było zaplanowane i oczekiwane i to dzięki niemu mam więcej powodów do
uśmiechu - tego ja pragnęłam - ale nie wszystkie jesteśmy takie same dla mnie
nie miałyby wartości trzy skończone uczelnie i brak dziecka czy dziecko z tego
powodu w wieku 30 paru lat przynajmniej pierwsze - ja już bym się wtedy nie
zdecydowała i swoje życie ułożyłam tak jak tego chciałam NIE ZAłUJĄc tych
niezaliczonych facetów...

[ma_dre]

joanna1982 sprawdzasz sie w roli mamy? to doskonale, mozna byc dojrzalym i w
wieku 14 lat... zalezy to przede wszysrkim od bagazu doswiadczen!
Nie pisz tylko jaka bys byla za te pare lat... a nuz bedziesz w pelnej formie i
tryskajaca energia? jestem starsza o prawie nascie lat od ciebie i uwierz mi,
wizja dziecka za te 2, 3 lata nie wydaje mi sie jakas "wykanczajaca"!

[rondo77]

Na
Na zakończenie pierwszego wpisu była wyrazna
uwaga,że rzecz poddaje się pod dyskusję o zmianach
obyczaju.Skąd więc ten żar i zajadłość odpowiedzi
(abstrahując,rzecz jasna,od tego,że jad leje się
prawie w każdej dyskusji).A może coś jest na rzeczy
a siwych rodziców coś gryzie?
Sama miałam póżno jedyne dziecko.

[yoggi87]

>Normą staje się matka siwiejąca, pod czterdziestkę

Hmmm... Moja mama ma 40 lat. Nie jest siwiejaca staruszka jeszcze.
chyba troche przesadzasz.

[myelegans]

Mam 72-letnia tesciowa, ktora witalnoscia i mlodym duchem moglaby zazyc niejedna
30-stke. Wsrod moich znajomych wiekszosc zostala rodzicami po 35 roku zycia, ze
mna wlacznie. Sa
1. bardziej zrelaksowani
2. bardziej dojrzali
3. maja wiecej czasu dla potomstwa, bo juz karierowo sa ustawieni
4. maja wieksza elastycznosc w pracy, patrz punkt 3
5. maja wiekszy dystans do zycia, dlatego nie maja ustawionej kariery dla
dzieci, raczej wieksze mozliwosci finansowe i wiecej czasu stad te zagle i inne
przyjemnosci
6. ogolnie widze mniej stresowo pod wieloma wzgledami
7. biorac pod uwage, ze srednia dlugosc zycia kobiet tu gdzie mieszkam to 85
lat, to mam nadzieje nacieszyc sie jeszcze wnukami
8. dzieci nas odmladzaja, i nie bedziemy 40-letnimi babciami z wnukami, czego
bym sobie nie zyczyla

Z mojego punktu widzenia, mamy zdecydowanie wiecej czasu dla dziecka niz gdbybym
go miala 10 lat wczesniej. Jestesmy zdecydowanie lepiej ustawieni finansowo, tak
ze albo ja, albo maz mozemy spokojnie zrezygnowac z pracy na pare lat zeby zajac
sie dzieckiem. Moi mezczyzni wlasnie wrocili z tygodniowego biwaku z dziadkiem.
To bylo lepsze niz zagle, czy hiszpanski, ale mozliwe dzieki temu, ze nie musimy
sie zabijac o chleb codziennny.

[leli1]

ciekawe, że załozony został tylko jeden punkt widzenia....ze mamuśki znalazły chwilę czasu w swoim napietym terminarzu na urodzenie dziecka.
Nikt nie pomyślał, że mogło to być z konieczności....może po wielu wielu latach leczenia niepłodności w końcu się udało, a może los tak pokierował ich życiem, że wcześniej na trafiły na odpowiedniego faceta, mogło być wiele przyczyn, a niekoniecznie tylko wygoda.
Osobiście mając 40-stke chodzę po mojego malucha do pzredszkola (całe szczescie ze wpadłam na pomysł z farbowaniem włosów), na szczescie nikt mnie jeszcze z babcia nie pomylił. Nie przesadzam z ustawianiem zycia mojego dziecka, uwazam ze dziecinstwo słuzy głownie do zabawy, na kształcenie ma jeszcze czas, chodze z młodym na basen, łazimy po górach, jezdzimy na rowerze. Do specjalistów na szczescie nie muszę chodzic i chyba nie jestem jakims szczególnym wyjatkiem, moje kolezanki rówiesniczki tez się jeszcze nie sypią.
Kiedy sie ma te dwadziescia kilka lat to osoba koło 40 stki wydaje sie byc staruszką, ale nawe sie nie obejrzysz a sama te 40 bedziesz miec i dalej bedziesz sie uwazac za młodziare.

[sylwiabn]

Nie mogę tego czytać, przecież nie ma to nic wspólnego z wiekiem.
Znam starsze mamy, które mają nie po kolei w głowie, ale znam też
parę mam z podwórka, które mają 25 lat, 2 dzieci i absolutnie na
matki się nie nadają.

[netka6666]

Sylwianb - Zgadzam się z Tobą całkowicie. Osobiście uważam, że
dziecko powinno sie mieć, gdy jest się na nie przede wszystkim
psychicznie gotowym. Cóż dziecku po rodzicu, który ma 20 lat i który
traktuje dziecko jak zło konieczne. Ja własnie będę tą 40-letnia
mama przedszkolaka już za kilka lat. Fakt, mam ustabilizowane życie
zawodowe, nie muszę się martwić, skąd wziąść kasę na buty dla
dziecka. A co do przyszłości mojego synka - oczywiście, że jak każdy
kochający rodzic chciałabym aby miał w życiu jak najlepiej. Ale
zamiast wybierać mu juz teraz uczelnię, wolę zmotywować do nauki
tak, aby sam chciał się uczyć. Nie wiem skąd ten jad co poniektórych
w stosunku do starszych mam. Z zazdrości? Że jestesmy ustabilizowane
zawodowo? Że już się wcześniej wyszalałysmy i nie musimy z brzuchami
kończyć uczelni? Że możemy sie teraz skoncentrować na szczęśliwym
macierzyństwie? Zostałam późno bo w wieku 35 lat mamą dlatego, że
tak późno spotkałam mężczyznę, z którym dziecko chciałam mieć. acha,
nie byłam starą panną a ten facet nie był ostatnią deską ratunku

[annaris]

pozdrawiam, rozsądnie piszesz

[40bolszewikow]

A ja nie rozumiem, skad ten jad w stosunku do mlodych matek.
"Z brzuchem konczyc uczelnie" - a coz w tym zlego??? (nawiasem
mowiac, matka konczaca uczelnie, to nie jest znowu tak mloda matka)
Niektorzy maja inne priorytety, niz zabawa i kariera, niektorzy
swoje priorytety potrafia dostosowac do potrzeb innych (czy to do
potrzeb dziecka, czy potrzeb partnera lub kogokolwiek innego). Znam
wielu ludzi, ktorzy mieli dziecko w wieku lat dwudziestu paru,
dwudziestu, a nawet osiemnastu i nigdy nie traktowali go jako zla
koniecznego.


(To nie ma byc wypowiedz, co do oceny, ktore matki sa lepsze. Nie
badzmy po prostu niesprawiedliwi.)

[40bolszewikow]

To wszystko jest bardzo relatywne. Mnie moi rodzice mieli po
trzydziestce (w czasach, kiedy tak pozne decydowanie sie na
potomstwo - bylam pierwszym dzieckiem - bylo uznawane raczej za
anomalie), szesc lat po slubie. Bo najpierw nie chcieli, a potem nie
mogli. Nie zachowywali sie tak, jak rodzice, o ktorych pisze
zalozyciel/ka watku, ale nie mozna o nich powiedziec, zeby byli w
wieku tych 30-40 lat dojrzali, niestety. Pewne jest, ze za pomoca
roku urodzenia nie da sie okreslic dojrzalosci

W poznym rodzeniu pierwszego dziecka widze raczej inny problem.
Jezeli "urodzicie" dziecko po czterdziestce, to zanim ono bedzie w
pelni samodzielne (a to w dzisiejszych czasach oznacza czesto i wiek
25 lub wiecej lat), wy bedziecie juz starzy. I nie chodzi tu o
duchowa witalnosc, ale zwykla fizyczna starosc - bo w dzis nie
jestesmy juz tak zdrowi i silni, jak pokolenie naszych dziadkow i
pradziadkow. Tym samym pozbawiacie wasze dziecko mozliwosci, ktore
sami mieliscie. Byc moze wasz syn, czy corka nie beda mogli
beztrosko wyszalec sie, podrozowac, uczyc i robic kariery, bo beda
musieli opiekowac sie wami. I to najczesciej sami, poniewaz
czterdziestoletni rodzice zazwyczaj nie decyduja sie na wiecej, niz
jedno dziecko.
Dawny model rodziny, w ktorym pokolenia zmienialy sie co ok. 20 lat
jednak mial swoj sens - wlasnie, jesli chodzi o dzielenie sie opieka
nad osobami starszymi i dziecmi. W dzisiejszych czasach mamy
mozliwosc poznawac siebie i czas, dlugo cieszyc sie zyciem i
wszystko zaplanowac we wlasciwym dla nas momencie, ale tym samym
czesto skazujemy sami siebie i nasze dzieci na samotnosc i izolacje
w przyszlosci...

[40bolszewikow]

"Poznawac siebie i swiat" mialo byc, nie "czas" To przez ten
czas, ktory ucieka... )

[croyance]

W Polsce panuje przekonanie, ze trzydziestka to starosc. Ktos, kto
ma 50 lat, to juz prawie emeryt.
Tymczasem, ja znam osobiscie;
a) ciotke meza, ktora w zeszlym miesiacu przeszla na emeryture - ma
84 lata i do tej pory pracowala 4 dni w tygodniu w biurze;
b) pana, ktory ma 98 lat i prowadzi kursy komputerowe

Rodzice mojego meza, oboje po siedemdziesiatce, lataja po swiecie,
jezdza na wycieczki, nigdy nie ma w ich w domu.
Nie rozsmieszajcie mnie, ze 40-latek jest tak zlozony staroscia, ze
z dzieckiem nie pogra w pilke.
Znam pare, w ktorej matka ma 39 lat, ojciec 69, a corka 11 - wszyscy
razem nurkuja, wspinaja sie na skalkach, ojciec pracuje na pelen
etat.
To juz nie te czasy, gdy w gazetach pisano 'trzydziestoletni starzec
wpadl pod dorozke'.

[mag_internautka]

Mając 40 lat jest się wiekowo BABCIĄ - czy się ma wnuki czy nie....
sorry, myelegans, dzieci w tym nie pomogą, metryczka jest metryczką
i zdarza się, że będąc mamą jest się braną za bacię. Ja nieraz mam
kłopot rozmawiając z Paniami w średnim wieku z maluchami, omijam
słowo "córeczka/ wnuczka" bo tak naprawdę trudno ocenić, tak jakoś
na pograniczu 40 może być różnie...

Moja babcia została pierwszy raz babcią w wieku 36 lat, obecnie
doczekała się prawnuków i jest jedną z najbardziej optymistycznych i
zdroworozsądkowych osób jakie znam Niejedna kobieta w wieku ok.
40 zaczyna menopauzę.... Niestety, to natura "dyskryminuje" kobietę
jeśli chodzi o wiek do macierzyństwa, z wiekiem płodność kobiety
maleje, rośnie natomiast ryzyko chorób genetycznych.

Ps. Moja córa chodzi do grupy 3-latków, przedział wiekowy mamuś ok.
31 - 36 lat, ze zdecydowaną przewagą wieku ok. 32 lat. Czyli jednak
zdecydowana większość kobiet decyduje się na dziecko przed 30-tką.

myelegans napisała:


> 8. dzieci nas odmladzaja, i nie bedziemy 40-letnimi babciami z
wnukami, czego
> bym sobie nie zyczyla

[pepegi]

Ty to już ze swojego dziecka robisz babcię. Co to za słowo "CÓRA"?

mag

[rrhadane]

mag_internautka napisała:

> Mając 40 lat jest się wiekowo BABCIĄ - czy się ma wnuki czy
nie....

Tobie cos się chyba w głowie namieszało?
Żeby być babcią w wieku lat 40, i ja i córka musiałybysmy rodzić
jako dwudziestolatki - obie - ja wtedy byłam na drugim roku studiów
i nawet na wychodzenie za mąż czułam sie grubo za młoda.
Co do menopauzy czterdziestolatek - noo nie wiem, może jak ktos
ciężko pracuje fizycznie? O ile wiem, teraz to sie odbywa po 50. -
bez htz.
I na koniec - sama rodziłam dobrze po 30, mam nastoletnia córkę. Jej
znajomi zazdroszczą jej matki.
PIsząc co piszesz sama kręcisz bicz na siebie - nawet sobie nie
wyobrażasz, jak szybko czas płynie, a na proces starzenia sie wielki
wpływ ma nasza psychika, naprawdę.

[kol.3]

Okres okołomenopauzalny u kobiety zaczyna się od 35 roku życia, czy
się to komuś podoba czy nie.

[mamamamba]

moze do 25 dojdziemy niebawem? hahaha

[rrhadane]

kol.3 napisała:

> Okres okołomenopauzalny u kobiety zaczyna się od 35 roku życia, czy
> się to komuś podoba czy nie.
A ty skad wiesz?
Moja mama przeszła menopauzę jak miała 54. I nie było to nc szczegolnie
niezwykłego. To co - dwudziestoletni "okres okołomenopauzalny"?

taaa...

[reseda]

a umieranie komórek organizmu zaczyna się już dzień po urodzeniu się.
Znam takie dwie babcie, mające po 38-40 lat. Niestety są to dziewczyny, które
wpadły jako około 16-latki a potem ich córki powtórzyły historię mamusi. Siwe
nie są, bo od prawie dzieciństwa farbują włosy na różne kolory. Brak
wychowania, wykształcenia, niedojrzałość emocjonalna. I u babci i u córki i u
wnuczek zapewne, bo od kogo mają się nauczyć odpowiedzialności. Obie pochodzą ze
środowiska wiejskiego, gdzie wstydem jest jeśli 18-latka nie wychodzi za mąż a
jeszcze większym, gdy rok po ślubie nie ma dziecka. Może jest to dla kogoś
priorytet, ale do mnie nie przemawia taki model macierzyństwa.
A czas ma takie właściwości,że te dziewczyny, które tak krytykują rzekome
wygodnictwo i karierowiczowstwo 40-tek rodzących dzieci, ani się nie obejrzą,
gdy zegar i im może wybić : "najlepszy czas minął", bo przecież różnie w życiu
się układa nieprawdaż?

[40bolszewikow]

Co do menopauzy czterdziestolatek - noo nie wiem, może jak ktos
> ciężko pracuje fizycznie? O ile wiem, teraz to sie odbywa po 50. -
> bez htz.

Niestety nie, raczej ok. 50...

[ally]

to że w grupie Twojej córki są dzieci takich a nie innych mamuś to jeszcze o
niczym nie świadczy. takie rzeczy sprawdza sie na stronie gus-u

[fryderyk2007]

Nie przesadzajmy. W Kanadzie, gdzie od lat mieszkam, normalka jest, ze kobiety
pierwsze dziecko maja dopiero po 30-stce. Moja znajoma urodzila pierwszego syna
w wieku 48 lat. Moja inna znajoma urodzila w takim wieku swoje trzecie dziecko.
Nie dramatyzujmy tak z ta menopauza. Zauwazam tez ze pozne i spelnione
macierzynstwo kobiety odmladza, rowniez biologicznie.

[operatorkoparki]

z jednym się zgdzam dziadko-mamy - mają rewelacyjne samopoczucie - z ich dziećmi
jest gorzej
wiara w to że jak jest kasa to jest ok - smiechu warte ale typowe dla dziadków

mnie też jest żal dzieci bacio-mam

[beatrix13]

operatorkoparki napisała:

> z jednym się zgdzam dziadko-mamy - mają rewelacyjne samopoczucie -
z ich dziećm
> i
> jest gorzej
> wiara w to że jak jest kasa to jest ok - smiechu warte ale typowe
dla dziadków:
> )
...........................
PS. Matki Natury nie oszukacie i z waszych posów nie wynika
stonowanie ,a jad , zawiśc wobec młodości

[mim288]

jak jest kasa wileu problemom mozna zarazić i zaprzeczać temu tez
smiechu warte. A skad niby te posty - nie wiem co robić, nie mam
kasy, nie mam na niańkę, nie mogę już wytrzymać z własnym
dzieckiem ... - jak się ma trzydzieści lat i ustabilozowana
sytuację zawodową takie problemy mozna rozwiązać.
Konieta, która w wieku dwudziestu kilku lat zostaje matka i kończy
działalnośc zawodową i przy tym nie ma kasy na nic poza zasuwaniem
w domu ze ścierką pewnie rzeczywioście w wieku lat 40 ma szanse
wyglądac i i byc w kondycji "babci", ale nie wszyscy na szczęście
tak muszą.

[royalmail]

Ty chyba żartujesz kornel113, ja mam 38, mój syn idzie od września
do przedszkola i jestem NAJSTARSZĄ mamą w grupie...Reszta to
podfruwajki, takie jak ja kiedyś przy pierwszym dziecku ;P
Całe szczęście, że włosy teraz farbuję

[casioola]

Ja mam 37 lat i eMki 4 i 1 rok. Nie dlatego, że tak chciałm, ale
dlatego, że długo musieliśmy na nie czekać. To nasza nagroda za
wytrwałość i nieprzespane, przepłakane po diagnozach lekarzy i
poronieniach noce!!! Staramy się być rozsądnymi rodzicami. Nasz
synek jako chyba jedyny w przedszkolu nie chodzi na tańce, angielski
i insze zajęcia - ma czas na zabawę i poznawanie świata w swoim
tempie i zgodnie z własnymi zainteresowaniami, które staramy się
wspierać stawiając poprzeczkę jedynie nieco wyżej.I jak twierdzi
wychowawczyni wie więcej niż niejeden starszak. Po prostu go
wspieramy odpowiadając na zapotrzebowania, a nie zapisując na jakieś
dodatkowe zajęcia. Posłaliśmy do zwykłego, rejonowego przedszkola,
poślemy do rejonowej podstawówki. Bo uważamy, że pw musi mieć
wsparcie w kochających rodzicach by móc samodzielnie i zgodnie ze
swoimi potrzebami i zainteresowaniami rozwinąć skrzydła w świecie.

[jomka11]

Bardzo mądre podejście. Pozdrawiam.

[mim288]

Matki starsze niż dwidziestoparoletnie były zawsze. Moja babcia
urodziła (przed wojną) pierwsze dzicko w wieku 35 lat a trzecie w
wieku 42, moja mama urodziła pierwsze w wieku 33 lat. Ja równiez
zostałam mama po trzydziestce. Nie żaluję, nie mam siwych włosów,
ani nie wyglądam na "kobietę w wieku srednim", gdybym urodziła
wczesniej pewnie nić dobrego by z tego nie wynikło (dramatycznie
nie mieliśmy kasy). Nie twierdzę, że każdy ma rodzić dzieci po
trzydziestym roku życia, tylko myślę, że dla każdego "idealny wiek"
na posiadanie pierwszego dziecka jest inny - różna jest sytuacja,
dochody, mozliwość pracy, wreszcie same predyspozycje i chęci
rodziców - nie każda kobieta po prostu chce zostać matka jako
dwodziestoparolatka i nie uważam,że należy rodzić dzieci wbrew
sobie "bo potem może być za późno".

[shrek2101]

i ja się z tym zgadzam.

[shrek2101]

Urodziłam pierwsze dziecko w wieku 31 lat, mój synek ma 16 miesięcy. Jestem
bardzo szczęśliwa, niczego nie żałuje. I coraz częściej myślę o następnym
dzieciątku.

[kora266]

dito

[babcia47]

Moja babcia urodziła (przed wojną) pierwsze dzicko w wieku 35 lat a
trzecie w wieku 42, moja mama urodziła pierwsze w wieku 33 lat.
..tylko myślę, że dla każdego "idealny wiek"
> na posiadanie pierwszego dziecka jest inny
o to to własnie!!!..ja mam juz slicznego wnuczka..moja babcia w tym
wieku urodziła moją mamę..jej najstarsza siostra jest starsza o 18
lat...kazdy wiek jest dobry jeżeli dziecko oczekiwane i kochane..ja
urodziłam pierwsze mając 22, drugie 24..nie przeszkodziło mi to w
budowie własnego domu i zrobieniu kariery..z drugiej strony
koleżance i sąsiadce "trafiły się" kolejne dzieci po
czterdziestce..tak spokojnych dzieci nie widziałam..chyba cos jest w
późnym macierzyństwie..jakis taki brak niepotrzebnych emocji, leków
o przyszłość, które udzielały by się dzieciom, z tym, że one miały
juz "pierworodne" przerobione kilkanaście lat wcześniej

[dorcia1970]

Ja jestem taką mamą Moja córeczka od 1 roku życia była uczona
metodami Domana, czyta więc już proste zdania i potrafi w pamięci
robić proste działania matematyczne (teraz ma 3 lata). W wieku 2,5
roku zaczęła się uczyć gry metodą Suzuki, umuzykalniana była
(rytmika metodą Gordona) od 1 roku życia. Mówi co nieco po angielsku
(tego uczę ją sama). Przedszkole najlepsze w Warszawie (II miejsce w
rankingu prywatnych przedszkoli warszawskich). Szkoła podstawowa już
wybrana. Cieszę się, że na to wszystko mnie stać - mam już za sobą
najtrudniejsze chwile rozwijania kariery zawodowej i dorabiania się.
Mogę sobie pozwolić na pracę na pół etetu i rozkoszować się
macierzyństwem. Chyba mi służy, bo siwizny póki co, nie zauważyłam :-
)
Już kilka razy zdarzało mi się rzucić taki kij w mrowisko i
wysłuchałam paru opini rozgoryczonych i zakompleksionych mam Ale
ja jestem dumna z tego, że mogę to wszystko dać swojemu dziecku,
włącznie z czasem, który nie byłabym w stanie mu zaoferować jeszcze
parę lat temu.

jakie to przedszkole?

[lilka69]

co to za ranking? samozwanczy?

ja mam jedynaka i duzo czasu i pieniedzy mu poswiecam( dlatego mam jedynaka-
zeby mnie bylo stac) ale nie staram sie aby uczyl sie od urodzenia aby potem
nobla dostal.

twoja corka tylk angielskiego sie uczy? to uwazaj- jestes w tyle. bo inni
zaczynaja w wieku 3 lat z drugim i trzecim jezykiem.

[operatorkoparki]

podpowiem że zazwyczaj Nobla nie dostaja kujony ryjace od małego - takie
produkty przeambitnych rodziców stanowią zazwyczaj średnią klasę zarządania (bo
ryją 24/24H) i ponad kreskę nie wyskakują. Wiekszość liderów i Wielkich tego
świata była średnia w ryciu i kuciu - polecam statystyki

[artjoasia]

>Wiekszość liderów i Wielkich tego
> świata była średnia w ryciu i kuciu - polecam statystyki

Zgadza się. I spora część z tych Wielkich była dziećmi dziadko-rodziców. Polecam
statystyki!

[mamamamba]

a to tez swieta prawda
ciekawe z czego to wynika..

[artjoasia]

Z mutacji, czyli psucia się genów. Każda komórka ludzkiego organizmu ma z góry
zaprogramowaną ilość podziałów, czyli odnawiania się w ciągu całego życia. Każdy
kolejny podział niesie za sobą ryzyko mutacji. Ilość tych drobnych błędów
stopniowo się kumuluje. I biologia jest ślepa - te mutacje nie mają określonego
celu, równie dobrze może z tego wyniknąć geniusz. Z punktu widzenia biologii to
taka sama nieprawidłowość jak debil.

auczanie dziecka przez zapładnieniem

[operatorkoparki]

i tu jest szkopół - powinnaś przeznaczyć też troche kasy na psychoanalityka dla
siebie i leczenie swoich kompleksów, mądra nie jesteś bo mądrzy potrafią czytać
statystyki a te mówią że umiejetnośc czytania i pisania/liczenia u małych dzieci
jest bez znaczenia dla rozwoju (wyrównuje sie ok 8-11 roku) natomist "uczenie"
dzieci za małych powoduje problemy psychiczne u dzieci
Dla takich babć powinni oferować naukę metoda superDamiana - nauczanie dziecka
przez zapładnieniem 1000$ tydzień - napewno byś zaliczyła... g... nie sieją

[dorota25585]

a Ty zainwestuj pare zl w slownik ortograficzny he he...

Dorcia

[rrhadane]

>>>Ja jestem taką mamą Moja córeczka od 1 roku życia była uczona
metodami Domana, czyta więc już proste zdania i potrafi w pamięci
robić proste działania matematyczne (teraz ma 3 lata). W wieku 2,5
roku zaczęła się uczyć gry metodą Suzuki, umuzykalniana była
(rytmika metodą Gordona) od 1 roku życia. Mówi co nieco po angielsku
(tego uczę ją sama). Przedszkole najlepsze w Warszawie (II miejsce w
rankingu prywatnych przedszkoli warszawskich). Szkoła podstawowa już
wybrana.


Chyba rzeczywiście przesadzasz.
Dziecko, poza wszystkim, potrzebuje też - a może jednak po pierwsze
właśnie? - swobody.

[pysia83]

A co jest złego w kończeniu uczelni ,,z brzuchem", jak napisała tutaj jedna z
mam? To jakiś absurdalny zarzut typu ,,panna z dzieckiem'. Uważam, iż nie można
generalizować- spotkać można i młode i te nieco dojrzalsze mamy i nie ma sensu
się tutaj nawzajem przekonywać co do słuszności wieku stosownego do urodzenia
dziecka, ale jak czasem czytam wypowiedzi, że młoda matka to musi z brzuchem
naukę kończyć, na buty dla dziecka nie ma, potomstwo to dla niej zło konieczne
,to pusty śmiech mnie ogarnia.

[netka6666]

Pysia, czytaj dokładnej to co tu piszemy i nie wyciagaj pochopnych
wniosków. Ja nie generalizowałam. Podałam alternatywę: że moim
skromnym zdaniem, lepiej jest mieć starszego, kochającego rodzica
niż 20-letnia mamę, która traktuje dziecko jak zło konieczne.
Widzisz różnicę? A co kończenia uczelni z brzuchem - osobiście
uważam, że w przypadku realizowania ważnych dla naszej przyszłości
czynności jakimi są studia i macierzyństwo - należy się
skoncentrować na każdej z nich osobno. Robiąc kilka rzeczy naraz nie
wychodzą one już tak dobrze jak robione jedna po drugiej. A poza
tym - czasem słysze z ust moich znajomych, że szkoda, że wpadli w
tak młodym wieku, bo nie zdążyli pokończyc uczelni, zrobić kariery,
wyszaleć się. I o to mi najbardziej chodziło. Po prostu
zastanawiałam się głośno - czemu kurcze się Kornel czepia starszych
mam. Rodzice są dobrzy i źli i nie zależy to od ich wieku.

[40bolszewikow]

Dokladnie tak, pysiu. Nie generalizujmy. Matka po czterdziestce nie
musi byc psychopatka rekompensujaca sobie na dziecku wlasne
kompleksy (chociaz jak czytam niektore wypowiedzi na tym forum, to
rzeczywiscie sie za glowe lapie). Matka po dwudziestce nie musi byc
niedojrzala, zle sytuowana i nieszczesliwa (bo nie moze sobie
poszalec) osobka.

[ik_ecc]

Moja mama urodzila mnie kiedy miala 22 lata, a siostre kiedy miala
38 lat. Twierdzi ze pozne macierzynstwo bylo bez porownania lepsze -
bardziej swiadome, spokojniejsze, byla bardziej pewna siebie,
bardziej odporna na sugestie wszystkich dookola, itp.
Nigdy nie planowala ani mi ani mojej siostrze przyszlosci.
Siostra ma z nia *nieporownywalnie* lepszy kontakt niz ja. Ja troche
nawiazalam blizszy kiedy urodzilam wlasne dziecko - wczesniej bylo
bardzo kiepsko, latami z nia nie rozmawialam, jako nastolatka
uciekalam z domu, nie znosilam jej. Moja siostra ma 19 lat, wiek
nastoletni przeszly bardzo spokojnie, w ogole sa ze soba bardzo
zwiazane.

Ja urodzilam pierwsza corke gdy mialam 31 lat, teraz planuje drugie
(mam 34). Acha, wlosy mi zaczely siwiec gdy mialam 23 lata.

[an_ni]

zapobiegliwosc i rozsadek to wyjatkowo dobra cecha i dobrze zeby
byla cecha kazdych rodzicow nie tylko starszych
ale moze dzieki wiekowi i doswiadczeniu umieja wlasnie byc
zapobiegliwi
ja dziekuje moim rodzicom, notabene wlasnie starszym, za ich
zapobiegliwosc, za planowanie mi edukacji i stworzenie warunkow do
nauki a choc nie byly to zagraniczne super szkoly, to jednak wyszlam
na tej zapobiegliwosci i nudnych lekcjach angielskiego lepiej niz
banda rowiesnikow swawolnie ganiajacych po podworku
to nie ja teraz sprzedaje parowki na Statoil ani nie mam bandy
dzieci kazde z innym, bo rodzice mowili "a rob dziecie co chcesz,
jak sobie poscielisz tak sie wyspisz" co jest cecha glownie mlodych,
zajetych soba rodzicow - no bo "jak sie ma 30 pare lat i nastolatke
w domu to trzeba jeszcze troche zycia pokosztowac a nie pilnowac
prawie doroslych dzieci" albo co bardziej typowe dla obecnych
czasow - harowac na zycie i kredyt nie majac czasu na wychowanie
dzieci

podsumowujac uwazam (troche uogolniajac) ze superzorganizowanie i
planowanie owych siwych matek dobrze wplynie na zycie obserwowanych
przez Ciebie dzieci, znacznie lepiej niz metoda "jakos to bedzie"

Są Plusy i Mninusy

[myroad]

Starszy wiek matki ma dużo plusów o których dziewczyny juz pisały ja
chciałam tylko dodac cos z własnej obserwacji.
Moja ciocia urodziła 2 dzieci w wieku 39,41 lat.
To czego nienawidziła to mylenia ja z babcia własnych
dzieci...pozniej za 50 ktoryms razem juz nie zaprzeczała że to jej
córki.
Trzeba byc przygotowanym psychicznie na stwierdzenie kilku latki :
nie przychodz po mnie do szkoły bo jestes stara i gruba , patrzać na
to w perpektywie czasu ciotka ma 50 lat a jej coreczka chodzi do 3
klasy podstawowej. Tu juz ta roznica wieku zaczyna troche
przeszkadzac.


Dla mnie najwiekszym minusem decydowania sie na dziecko w poznym
wieku jest to że kobieta i mezczyzna planuja rodzine , obydwoje
maja już swoje lata i ... On odchodzi do innej , młodszej która i
tak urodzi mu dziecko bo On ojcem może zostac do 80 i dalej ,
Ona ...zanim sie pozbiera , pozna kogos , od nowa ułoży swoje
zycie ...dzieci juz miec nie będzie.
Drugim minusem jest brak czasu na ewwntualne leczenie hormonalne w
przypadku niepłodnosci.

[liselle]

Spoko tylko ze niepłodność jest coraz częściej przypadłością coraz młodszych
kobiet.

To samo dotyczy siwizny

By the way, "o jesteś stara i gruba" hahahah. Po ulicach paraduje całe multum
młodych mam z tyłkami które mogłyby stanowić garaż dla tira, tłustymi kłakami i
w przydeptanych butach. Tak samo jak mnóstwo kobiet po 40 zadbanych, szczupłych
i eleganckich.

Więc nie generalizujmy. W ogóle dla mnie cała ta dyskusja jest bezcelowa. Każdy
będzie dowodził swoich racji, a prawda taka, że różni są ludzie i nie ma
jednego, słusznego modelu życia. I koniec. Kobieta może zachodzić w ciążę i
rodzić do menopauzy. Tak było zawsze i tak będzie. A granica ta cały czas się
przesuwa.

Teraz dużo więcej kobiet decyduje się na ciąże grubo po 30. A powody takiej
decyzji są różne.

Dziecko to skarb i ważne by było szczęśliwe, niezależnie od wieku rodzica.

[liselle]

Ach i jeszcze z tym zostawianiem i "faceci mogą do 80" Męskie nasienie traci
swoją siłę i właściwości z wiekiem. Coraz więcej plemników jest tak zwanych
"pustych". Więc teoretycznie mogą, bo nie przechodzą wyraźniej "męskiej
menopauzy" ale w praktyce raczej rzadko spotykane.
Poza tym młode dziewczyny wola młodych partnerów a nie starych pierdzieli.

[bj32]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=567

Czy bj32 nie lubi forum?

[klasia3]

"Małe dziecko" - wszystko o dzieciach w wieku 1-6 lat

Pewnie lubi

[zona_mi]

ale tu o matkach mowa jest, nie o dzieciach

[klasia3]

Ale małe dzieci tu nie piszą, tylko mamy małych dzieci. A temat, jak
widać, chodliwy.

[bj32]

Ale osso się rozchozi? Czemu nie lubi? Bo zwraca grzecznie uwagę, że
deczko w niefortunnym miejscu wątek założony? Nie na temat dzieci,
tylko mam. Ale na szpilce wisiał, zaptaszony, jako chodliwy został i
w ogóle... Nie przeniosłam też na razie. To nie rozumiĘ...

[osa551]

Dzieci urodziłam w wieku 30 i 35 lat i mniej więcej w takim wieku są mamuśki u
mojej córki w przedszkolu. Niestety Twoje obserwacje nie są chyba trafione bo np ja:
- męża mam
- przyszłości dzieciom nie planuję - to będzie ich wybór
- zapisuję na konie bo sama mam konia i jeżdżę od dziecka
- zauważyłam, że mając 35 lat mam więcej cierpliwości dla małego dziecka niż jak
miałam 30
- nie urodziłam w wieku 20 lat bo świetnie się wtedy z mężem bawiliśmy na studiach,
- profesjonalistką jestem tylko w pracy, w życiu słabiej mi wychodzi

I zauważyłam, że większość matek u mojej córki w przedszkolu jest raczej tak
samo wyluzowana, więc może po prostu zmień przedszkole na mniej nadęte (moja
chodzi do państwowego).

[taleksander]

Jestem chrzestną 6-letniej dziewczynki, której mama ma 44 lata. Mała już kilka razy z nutką żalu mówiła, że szkoda, że ja nie jestem jej mamą, bo jestem młoda, a mama stara, że fajnie mieć młodą mamę itd. Wiem, że kocha swoją, ale jednak trochę jej przykro. Każdy myśli o tym, że mama dojrzała, ustatkowana, mądra itd. Szkoda, że nikt nie myśli o uczuciach dzieci.

[zocha14]

Ja tez tak mowilam jak chodzilam do zerowki a moja mama byla wtedy
po 40-tce. Inne dzieci mialy mlodsze mamy.
Dopiero pozniej zrozumialam, ze to glupie gadanie malych dzieci,
ktorym nie nalezy sie przejmowac! Moja mama studiowala zeby zostac
inzynierem i pracowac w zawodzie i dzieki temu jak mialam problemy z
matematyka czy fizyka zawsze mogla mi pomoc. Mamy tamtych dzieci
byly sklepowymi, sprzataczkami itp Te same drogi obraly pozniej ich
dzieci. To tak na pocieszenie

[delfina77]

Mam wrazenie, ze Kornell ma jakis problem z tym, ze duzo kobiet decyduje sie na
dzieci w pozniejszym wieku. Mysle, ze nie nalezy potepiac indywidualnych decyzji
ludzi, o ktorych nic nie wiemy i nie nalezy generalizowac. Gdybym miala
generalizowac to powiedzialabym, ze w szpitalu, gdzie rodzilam dziecko wiekszosc
matek na poziomie to byly kobiety w wieku 27-35 lat wlasnie, a mlodsze sprawialy
wrazenie niedorozwinietych. Ale czy to stwierdzenie ma oznaczac, ze wszystkie
mlode matki maja nie po kolei w glowie? Moze po prostu zmien przedszkole jesli
ci ten fakt przeszkadza i tyle

[tamara5]

A ja jestem gruba!! I to gorzej niż stara albo młoda. Gorzej. Dramat.
Ale nieźle ubrana jestem a bywają kobiety fatalnie ubrane, mamuśki
takie zwykłe.
Ale za to jestem wykształcona, nie muszę pisać, że to lepiej
niż .....
Niestety bogata nie jestem, nie tak jak bym chciała.....

Na placu zabaw lubię pogadać z ciepłymi, inteligentnymi i
uśmiechniętym mamami, nieważne czy mają 20, 30 czy 40 lat.

Siwe matki maluchów

[hana.hula]

Podoba mi sie to , co napisala TAMARA5 . Ja mam 34 lata i rocznego
malucha. Też nie mam idealnej figury ( celulitis i te sprawy) . I co
z tego , ze jestem " stara"? Czuję się młodo , jestem zadowolona z
życia, każdy powinien żyć tak jak mu sie podoba i innym nic do
tego.Czasami wydaje mi się ,ze Polacy są nietolerancyjni . Od 12 lat
mieszkam w Azji , tutaj nikt nikomu w garnki nie zagląda . A na
porodówce wszystkie kobiety byŁy w moim wieku .

[aurita]

> A ja jestem gruba!! I to gorzej niż stara albo młoda. Gorzej. Dramat.

Chryste ja jestem stara i gruba!!! juz sie boje a dlaczego to gorzej??

moja mama ma 41 lat i 2i pół rocznego demona

[baenshee]

poza nami. śmiesznie,bo moje dziecie równie szalone co wójek ma 16
miesięcy .mó 2 brat ma lat 17 . mama od czasu ciąży w sumie była
sama, bo dowiedziała sie ,że ojciec jest śmiertelnie chory.zmarło mu
się <na szczęści, bo się koszmarnie męczył> w lutym tego roku.ad
rem: ja jak urodziłam miałam jeszcze 19 lat<brakowało mi 3 dni do
20> mama miała 20 lat i 11 dni dokładnie jak urodziła mnie. nie mam
nic przeciwko późnemu macieżyństwu jak i wczesnemu,każdy musi
dojrzeć a dojrzewa się chyba w indywidualym tępie prawda ?? nie ma
co piętnować tak młodych mam jak i tych starszych . dla przykładu -
moja babcia jak urodziła bliźniaczki,moją mamę i ciotkę ,miała lat
17 . i mimo,że obie urodziły się jako lekko ponad kilogramowe
wcześniaki, to babcia dawała sobie świetnie radę ,na dodatek oprócz
swoich dzieci zajmowała sie swoim rodzeństwem. i ona i mama zawsze
zabierały nas i inne dzieci <tabuny dzieci dodam, bo babcia czasem
zabierała bandy liczące ok 20 i była z nimi z tego co pamiętam
SAMA>na super wakacje,z których nikt z nas nie chciał wracać,mimo,że
to były wakacje ze starymi fakt, mama często nie ma siły na
demona, bo demon jest demonem wcielonym ,ale jak sama mówi - teraz
jest dużo dojrzalsza niż wtedy,gdy urodziła mnie. ale z drugiej
strony cierpliwość już nie ta i nie te siły. ehh ,niech sobie każdy
rodzi wtedy kiedy chce!!! i kiedy jest do tego
gotowy.tfu,gotowa,facet to chyba nigdy gotowy nie będzie ale pod
warunkiem,że dziecku się krzywda nie dzieje . howk
Lenon
WIOSNA)))))))

[koza_w_rajtuzach]

A może większość tych siwych głów to jednak nie matki tylko babcie? Znacznie
częściej widuję babcie z dziećmi niż ich matki (a może niektóre z nich to są
jednak matki). Niektóre z tych babć są już niedołężne i draństwem jest
powierzanie im ruchliwego kilkulatka, a jednak wiele kobiet nie ma żadnych
skrupułów.
Moja mama co prawda nie jest siwa, ale właśnie ma trochę ponad 40 lat.

[kerry_weaver]

Ja tego nie zauważam.
W klasie syna (II kl. SP) jest jedna mama pod 50-kę ale ona ma
dodatkowo czworo dorosłych studiujących i licealnych dzieci. Reszta
w przedziale 30-40, przynajmniej na oko.
W przedszkolu ja z moimi 33 latami jestem jedną ze starszych.
Nie ma co oceniać ogólnie - dla jednych macierzyństwo przed 40 to
świadomy wybór, dla innych - efekt wielu lat starań czy niemożności
znalezienia odpowiedniego partnera na ojca dzieci. Matki 25-letnie
potrafią być równie walnięte na punkcie drogi edukacyjnej dziecka
jak i 40-letnie. Planowanie najlepszych prywatnych szkół zajęć i
korepetycji to raczej pochodna statusu społecznego, nie zawsze
wlaściwie wykorzystywanego. U nas na tzw. grodzonym osiedlu i w
prywatnym przedszkolu takich matek planujących jest siłą rzeczy
więcej niż w robotniczych blokach obok i rejonowej podstawówce syna,
bo są zamożniejsze, bardziej wykształcone, świadome roli edukacji w
rozwoju i dalszej karierze. Ale też nie znaczy to że wszystkie
dzieci z osiedla/przedszkola biegają na kursy i zajęcia, niektóre
wręcz przeciwnie bo jako matki świadome i oczytane wiemy też o roli
swobodnej zabawy i ganiania po podwórku w rozwoju
Wracając do wieku - chciałam dwoje dzieci przed 30-ką i mam. Cieszę
się że się udało. Cel był taki - po trzydziestce, po zakończeniu
najbardziej wymagającego okresu macierzyństwa zacząć się znowu
realizować zawodowo i życiowo poza macierzyństwem. Powoli mi się to
udaje, chcę być 40-latką mamą dużych dzieci (syn będzie kończył
gimnazjum, córka będzie w V klasie) a nie 40-latką która zmienia
pieluchy - ale to moje chęci i moje cele, nikomu innemu nie muszą
pasować
Moja mama urodziła mnie mając lat 21 a siostrę - 36. O ile ja miałam
z mamą prawie siostrzany kontakt, ale z buntami i konfliktami, o
tyle siostra (dziś maturzystka) dostaje więcej cierpliwości, więcej
wolności i zrozumienia. Mama złagodniała z wiekiem, nabrała dystansu
do macierzyństwa i siebie - siostra ma łatwiej

[albba]

autorka porusza dwa zupełnie odmienne wątki- wiek rodziców i "zaplanowanie życia
dziecku". Ja zostałam matka w wieku lat 27 i jestem z tych, które od początku
"planowały'. Dlatego, że w mojej rodzinie to zawsze była norma. Lekce języków,
balet, nauka gry na pianinie, najlepsza szkoła. Studia wybrałam sama. Dlatego
zajęcia sportowe, basen, angielski, instrument były normą dla mojego syna od
przedszkola. Kolegów poznawał tam, a nie przy okazji ganiania z kijem po ulicy.
Moja bratowa urodziła tuż przed 40 i miała dziecko "podwórkowe". Ku ubolewaniu
mam-sasiadek, mój brat "zorganizował" córeczce życie: wozi na balet, angielski,
basen, razem chodzą do opery, jak ja z moim Ojcem. Albo chodzimy razem na balety
Czajkowskiego i te szkraby potrafią mnie dopytywać czy już zarezerwowałam
bilety! Albo moja 5-letnia bratanica stawia krzesła i każe mi ćwiczyć z nią pas
de basque "bo ty ciocia umiesz". I w trakcie tych łamańców opowiada mi z
zapałem, że będzie studiować na Oxfordzie jak "ciocia od angielskiego". A mój
syn tydzień chodził jak szczygieł bo został najmłodszym w Polsce posiadaczem
jakichś pasków na pasie karate. A kiedy wygrał konkurs z angielskiego był po
prostu pijany szczęściem! Rozumiem go, tak się czułam, kiedy mnie wybrano do
roli w teatrze (8 lat). Jak widać, nie wiek decyduje o "planowaniu" a i na
"szczęśliwe dzieciństwo" nie ma jednej recepty.

[ula401]

Jestem starszą (42 lata, ale nie siwą, cha, cha) mama 3,5 latka, mam
też 17-latka i nawet jemu nie "ułożyłam" jeszcze życia, tylko staram
się nakierować, mając za sobą własne doświadczenia i znając
współczesne realia. Także to, że mnie rodzice w ogóle nie kierowali
i nie jest to do końca dobre. Myślę, że akurat tak sie złożyło,
że "podsłuchałaś" takie rozmowy starszych mam, ale na pewno nie jest
to regułą i nawiedzone mamuśki znajdą się w każdym wieku. Czytałam
ostatnio o przedszkolu, które proponuje zajęcia dzieci z komputerem
(chyba po to, żeby mieć święty spokój), to jest dopiero chore.

[kornel113]

W swoim pierwszym poście, który wywołał ciekawą dyskusję, skupiłem
się na sprawach wychowawczych, ale jest też drugi aspekt -
biologiczny. Badania, jakie widziałem, wskazują, że optymalny wiek
dla posiadania dzieci to 24-25 lat. Granica 25 lat jest zasadnicza,
do do tewo wieku organizm jeszcze w różny sposób wzrasta i umacnia
się. Po 25 roku życia zaczyna sie jego starzenie (dotyczy to
naturalnie także mężczyzn), co zresztą czujemy intuicyjnie, że od 26
lat pojawia się pierwsza smuga cienia i do trzydzistki jest już z
górki. Sprawia to, że ciąże (zwłaszcza pierwsze) w okolicach 30 lat
i późniejsze są obciążone rozmaitym ryzykiem powikłan i
nieprawidlowości, przy czym ich prawdopodobieństwo rośnie z wiekiem
po dość stromej krzywej. Tak więc decyzja o późnym macierzyństwie
jest rowniez decyzją o jakości ciązy i bezpieczeńtwie i zdrowiu
dziecka.

[aurita]

zmartwie Cie ale neuony umieraja juz po 14...

[a.figunia]

A skąd ta pewność, że te "siwe matki" w większości same wybrały tak późną porę na rodzicielstwo? Jedną z plag cywilizacyjnych jest niepłodność. W części przypadków uleczalna, ale ten proces trwa. Owszem, zgodzę się, że nie dotyczy to wszystkich. Zdaję sobie sprawę z tego, że jest teraz taki trend, aby najpierw się ustawić, a potem rodzić. Ale ile z tych siwych mam jest z której grupy? O problemach z płodnością się nie mówi głośno, nie zwierza się na korytarzu w przedszkolu innym rodzicom.

Siwe matki maluchów

[hana.hula]

Ty się KORNEL badaniami nie zasłaniaj. . Obecnie medycyna jest na
takim poziomie , że i w pózniejszym wieku bezpiecznie można urodzić
zdrowe dziecko . Ja siwe włosy farbuję na blond , czuję się młodo i
choć moja córcia to dla mnie ósmy cud świata to nie zamierzam jej na
siłę nic narzucać.

[sno-powiazalka]

Śmiem się nie zgodzić ))))
Badania może i były, ale dawno temu. Bum na dojrzałe macierzyństwo jest od niedawna. Kiedyś powiedzmy na 100 rodzących kobiet było 5 "starszych". Jeżeli wśród nich jedna urodziła dziecko np. z zesp. Downa statystyka była okrutna. Teraz wszystko rozkłada się raczej równo.
I jeszcze jedna sprawa. Jeżeli ktoś bardzo długo stara się o dziecko i w końcu mu się udaje ( np. koło 40-tki) to trzeba liczyć się z komplikacjami, bo z jakiegoś powodu tego dziecka nie mógł mieć.
I na pocieszenie dojrzałych mam. Jest teoria, że po urodzeniu dziecka organizm przestawia się tak, żeby to dziecko wychować i najzwyczajniej młodnieje. Kobiety które rodzą późno dzieci żyją dłużej ))))))

[netka6666]

Potwierdzam. Mnie to tylko wyszło na dobre. A co do badań. Były
kiedys równiez przeprowadzone badania, że dzieci starszych rodziców
sa inteligentniejsze. Ale nie chce mi sie teraz na siłę szukać
wyników i statystyk

badania

[operatorkoparki]

racja, straszna prawda ale "prawdziwa" w szkole u siebie miałem dwoje dzieci od
"starych rodziców ok 45+ i miały dzieci pecha rozwijały sie inaczej. Ryzyko
wzrasta zwłaszcza jak ojciec się starzeje - biologia i samopoczucie tego nie
naprawi.

[sno-powiazalka]

Mogłabym przytoczyć Ci więcej przykładów dzieci rozwijających się inaczej, a mających młodych rodziców. Czy ryzyko wzrasta ???
Nie na pewno. Na pięcioro dzieci z zesp. Dawna tylko jedno ma mamę po 30stce. Dużo większe znaczenie ma środowisko, odżywianie i zawód wykonywany przez rodziców )))

[kol.3]

Czytałam, że najinteligentniejsze dzieci rodzą kobiety w wieku 26-31
lat. I jest to poparte badaniami.A starzenie zaczyna się od
urodzenia.

[gryzikiszka]

Ale takie argumenty nie mogą mieć zasadniczego wpływu na decyzję o dziecku! Czy jeśli teraz nie chcę być matką i nie mam do tego warunków, to powninnam jednak urodzić, bo to najlepszy okres z punktu widzenia biologii?
Jednak w tym wieku większość ludzi jeszcze się uczy albo idzie do pierszej pracy; i gdzie tu miejsce na dziecko?

[bj32]

Gwoli ścisłości: kręgosłup kostnieje do 29 roku zycia, a ciąża
sprzyja przybieraniu masy, środek ciężkosci sie zmienia i szkodzi.
Bardziej 24latce niż 30latce.
A dodatkowe badania prenatalne są zalecane po 35 roku życia, nie
około 30.
Nie ma reguły, 20latka też moze urodzic dziecko z zespołem Downa, a
45latka zdrowe. Ale to po 35 roku życia wzrasta zagrożenie.

a jednak...

[malanuna]

cóż za ślepa wiara w statystyki eh
ta teoria mowi ze lepiej nie ze trzeba

70% dzieci z zespołem Downa rodzą kobiety przed 30 czyz więc decyzja o dziecku
przed 30 nie jest "jest rowniez decyzją o jakości ciązy i bezpieczeńtwie i zdrowiu
> dziecka." ?

zgrabny zabieg stylistyczny "czujemy intuicyjnie, że od 26
> lat pojawia się pierwsza smuga cienia i do trzydzistki jest już z
> górki" KTORA CZUJE REKA DO GORY! hahahaha! ja nie czuje ale jestem po 30 ale
to już "jak wiadomo" padaka mózgu więc coż się dziwić że "w tym wieku" już nie
czuję ;p hahahaha

wracajać do tych badań to tylko i wyłącznie badanie które pokazują, że NAJLEPIEJ
z biologicznego punktu widzenia zmiescić się w widełkach. Nie dowodzą że
pozniej lub wcześniej kobieta posiada cechy biologiczne, psychicznyche etc
gorsze od tych z tego przedziału. Bo to co zapewne cie zaskoczy
...uwaga...kwestia indywidualna. Wg tylko i wylacznie tej teorii naćpana,
zapijaczona 24 latka będzie lepiej przystosowana do rodzenia dzieci niż dbająca
o zdrowie uprawiająca sport 26 lub 20

[titta]

Bez sensu takie porownywanie - ten wiek to dobreze, tamten zle. Dla
jednego dobrez dla drugiego nie. Kazdy ma swoje rzycie i kazdy okres
ma swoje plusy i minusy. Zauwaz, ze jesli kobieta ma problem ze
znalezieniem stalego partnera - pisales o kobietach samotnych z
dziecmi z wyboru (a takowe bywaja czasem z powodow swojego
charakteru i srodowiska w ktorym sie obracaja) to latwiej im
wychowac dziecko, gdy maja juz ustalona pozycie w zyciu, nabraly
dystansu do siebie. Nie mowie, ze dzieci te beda szczesliwe w takim
ukladzie. Pozne maciezystwo ma swoje plusy. Ma tez minusy, ale coz,
roznie sie w zyciu uklada.
A zycie organizuja dziecia rowniez dwudziesto kilkultkowie. To
zalezy od srodowiska, nie od wieku.

[titta]

zycie, rzezc jasna. Przepraszam za orty.

[kobieta_wyzwolona]

Zyjemy duzo dluzej wiec i na dzieci decydujemy sie duzo pozniej, to oczywiste
Ja tez mam 40 lat, pierwsze dziecko w drodze, w kraju, w ktorym mieszkam to
widok powszedni. Stara matka na pewno sie nie czuje,
jestem zadbana, wysportowana, zero siwych wlosow, maz 4 lata starszy i tez nie
ma siwych wlosow, zreszta wszyscy daja nam 10-12 lat mniej z wygladu.
Nie wiem, gdzies ty trafil na taki zespol matek, bo raczej kobiety robiace
kariere farbuja wlosy, maja kase na dobre ciuchy i kosmetyki, chodza do fitness
klubow.
Z innej beczki: dowiedziono naukowo, ze pozne macierzynstwo jest b. korzystne a
dzieci z poznych rodzicow lepiej ulozone

[agnieszkam_s]

myślę, że każdy znajdzie teorię pod swoją sytuację.
Masz rację - starsza mama wcale nie musi być mniej zadbana, często
zdarza się, że wygląda lepiej niż 30-latka.

Ale mam wrażenie, że takie mamy są mniej szalone, bardziej "ułożone"
(może stąd teoria naukowców o dzieciach ułożonych) - a mnie się
podoba zwisanie z małym głową w dół na drabinkach, wygłupianie i w
ogóle.
Wiadomo, że nie można uogólniać, ale starsze mamy są stateczne, bo
to bardziej do nich pasuje.

[alinaw1]

Gdy czytałam post autorki- ciarki przeszły mi po ciele. Sama
skończyłam 40, mam siwe włosy (nawet ich nie farbuję), 2 małych
dzieci. Potomstwo nie zostało zaplanowane zgodnie z kalendarzem
bizneswomen, nie zaprogramowałam je gdzieś między mieszkaniem,
karierą i studiami zagranicznymi. Ba, jako ogromna przeciwniczka
antykoncepcji nawet nie mogłam przez chwile mysleć o planowaniach
tego typu! Nie czas i miejsce ku temu by opowiadać o swym życiu i
rozpisywać się dlaczego tak późno... Moje wnioski są inne: rodzice
planują dzieci i ich karierę nie dlatego, że mają siwe włosy ale
dlatego, ze mają pomieszaną hierarchię wartości. A to jest
niezależne od wieku.

[rrhadane]

Jedne są stateczne, inne nie.
Moja nastoletnia córka, zapytana w poważnej sytuacji przez poważną
osobnę, jaka jest jej mama, odpowiedziała: szalona. Cokolwiek by to
miało znaczyć

[sno-powiazalka]

Wisz co??? Może masz rację ??? Nie szleję już na imprezach bo zanim urodziłam dzieci taaaaak się wybawiłam, że.....i to pod różnymi względami. Myślę, że swoje już przerobiłam, dlatego pod tym względem nie muszę szaleć. ))))

[waqq]

Drogie Panie, młodsze i starsze Mamy - ten temat zaczął (chyba) mężczyzna i (chyba) nie po to, aby Was krytykować, tylko żeby zwrócić uwagę na kierunek w jakim zmierza nasza, "zachodnia" cywilizacja. Ja w wieku 26 lat miałem już 2 synów (nie bliźniaków ), a żona jest moją rówieśniczką. Myślę, że jednak lepiej rodzić dzieci młodo, zaraz po studiach. W starszym wieku człowiek jednak jest bardziej wygodny, mniej skłonny do ryzyka, mniej gotowy na niespodzianki, a to wszystko wiąże się z wychowywaniem dzieci. Człowiek nie jest w stanie wszystkiego sobie sam zaplanować. Nie można czekać z poczęciem dziecka aż będziemy całkowicie "przygotowani", bo taka chwila może nigdy nie nastąpić. A może nowe pokolenie będzie miało na to odwagę ?

[joanna_poz]

> Myślę, że jednak lepiej rodzić dzieci młodo, zaraz po studiach.
> W starszym wieku człowiek jednak jest bardziej wygodny, mniej
> skłonny do ryzyka, mniej gotowy na niespodzianki, a to wszy
> stko wiąże się z wychowywaniem dzieci.

tak sie składa, że całe mnóstwo pań powyżej zaprzeczyło skutecznie
Twojej tezie
pomimo "starszego" wieku (jesli w ogóle a propos 35-40 lat można
mówić o starszym wieku..) podjęły to ryzyko, okazały się gotowe na
niespodziankę w postaci macierzyństwa i odłozyły na bok swoją wygodę.

wiele z nich ma też dużo więcej do zaoferowania swoim dzieciom niż
wieku 20 paru lat.

[delfina77]

Jesli twoja zona i ty mieliscie juz 2 dzieci bedac w wieku 26 lat to ile lat
mieliscie konczac studia? Bo chyba przecietny mgr ma lat 24 a niektorzy, np. po
technikach, 25. Wiec chyba namawiasz do rodzenia dzieci na studiach a nie po
studiach Moim zdaniem na studiach trzeba sie jednak uczyc, chyba ze ktos
studiuje jakis malo powazny kierunek. No i gdzies trzeba przeciez mieszkac, moze
was akurat bylo stac na kupno mieszkania ale wiekszosc ludzi swiezo po studiach
jest na dorobku. To bardzo rozsadne, ze czekaja z rozmnazaniem do momentu, gdy
maja jako-taka stabilizacje finansowa

[delfina77]

Aha, a propos siwych matek-ja zaczelam siwiec w wieku 25 lat

[mirabelka10]

ja planowałam dziecko wiek 23-lata ,jestem szczęśliwa!ma już 16m.za
pół roku planuje drugie,do tego pracuje trzy dni w tygodniu.Wcale
nie jest tak ciężko...
sytuacja finansowa i własne mieszkanie bardzo mi w tym pomogły...

nasza"zachodnia" cywilizacja zmierza w kierunku wygody!

[kkokos]

>Zachowują się
> charakterystycznie, ich dzieci mają zaplanowaną przyszłość już do
> stażu w dobrej firmie włącznie. Wiedzą juz wszystko o pewnym
> gimnazjum przy Raszyńskiej, które daje wstęp na Bednarską, zapisują
> dzieci na konie, dodatkowy francuski (angielski trzylatek ma w
> przedszkolu), kółko teatralne, za rok będą pierwsze żagle, za dwa
> lata karate itd. Bo one same są profesjonalistkami w każdym calu, na
> chwilę wpisały do kalendarza dziecko, po wcześniejszym ustawieniu
> się rzecz jasna.


no dobra, ale co w tym złego?? co złego jest w wiedzy o tym, że fajnie jest na
Raszyńskiej i łatwo się stamtąd dostać na Bednarską? co złego jest w tym, że te
matki będą podsuwać swoim dzieciom różne zajęcia, które te dzieci mogą rozwinąć?
jedne stać na konie, to prowadzą na konie, innych nie stać, to prowadzą na
tańsze zajęcia do księgarni typu Numery-Litery na Hożej. jeszcze inne posadzą
swoje dzieci przed telewizorem, by nie przeszkadzały - o takich matkach z kolei
na pewno być też napisał negatywnie, prawda?
za to, zapewne, bez ironii. strasznie ironiczny ten twój post (przynajmniej
częściowo), chyba czegoś tym matkom zazdrościsz! może sam nie jesteś tak
pozbierany, może nie potrafiłeś swojego życia tak perfekcyjnie zorganizować, jak
(tak ci się wydaje) one sobie zorganizowały? co ma do tego brak męża? czujesz
się lepszy, że ty nie jesteś sam i na ciebie nie spada ta ogromna i niełatwa
odpowiedzialność samodzielnego rodzicielstwa?
a tym kobietom pozwól planować, nawet jeśli ty planować nie lubisz. ich plany i
tak zweryfikuje życie - dlaczego zakładasz, że jak ich dzieci będą się bały koni
lub nie lubiły karate, to te kobiety (z racji zapewne zaawansowanego wieku )
będą je zmuszać na siłę?

[greenviolator]

Mam dwoje dzieci, pierwsze urodziłam w wieku 24 lat ( już wtedy
siwiałam - genetyczne uwarunkowania)dziś ma 14, i drugie w wieku 38 -
obecnie ma 3 miesiące ( oraz więcej siwych włosów). Obie ciąże
zaplanowane.Wiem że za kilka lat pójdę do małego na zebranie ale nie
martwię się tym, dlaczego ? bo jestem aktywną kobietą - uprawiam
sport, dbam o siebie i jestem szczęśliwa. A moje drugie
macierzyństwo jest jeszcze lepsze! Dlaczego ? Bo jestem
spokojniejsza i dojrzalsza, nie boję się tak jak przy pierwszym
dziecku o wszystko; nie zaplanowałam ani córce ani synowi
przyszłości - dlaczego ? bo jestem obok kiedy mnie będą potrzebować
i doradzać co zrobić, kiedy tego zechcą......

[annaris]

Cześć, urodziłam syna jak miałam 33 lata, wielu rodziców zazdrości
mi dobrego kontaktu z synem, który ma teraz 12 lat. w rodzicielstwie
nie ma reguł, istnieje zdrowy rozsądek. NIe wiem, po co ta cała
DYSKUSJA...nie planuję przyszłości dziecka, cudowne jest widzieć jak
inteligentna, wrażliwa istota rozwija się spontanicznie obok mnie i
jak formuje się jego osobowość...ale Polska jest wielkim
zaściankiem, kto zabroni tym kobietom nmoeć dzieć... czy to źle, czt
to grech ???NIe rozumiem problemu a wszystkie mamy pozdrawiam