chorowitek

[aw271]

Potrzebuję pocieszenia Mój debiutujący w przedszkolnej zerówce
6-latek(debiut od maja zeszłego roku) choruje non stop, zapalenie uszu,
oskrzela, wirusówki, anginy....Nie jest w stanie przechodzić nawet tygodnia.
Wiem, że pierwszy rok jest najgorszy, ale niech ktoś mi powie czy w pierwszej
klasie też będzie taki horror? Może jest jakieś światełko w tunelu!

[tools357]

nie wiem czy cie to pocieszy ale u mnie to samo jest -syn non stop
chory a jak go posyłam zdrowego to zaraz jakieś inne dziecko z
katarem go zarazi

[bomba001]

pewnie bedzie lepiej, ale nie bardzo dobrze- dziecko potrzebuje wg
mojego lekarza 2-3 lat, zeby sie "nauczyc" walczyc z wirusami.
uff, dlatego posylam dzieci do przedszkola od 3 r.z. maly teraz juz
wychorowany- w zerowce nie opuscil nawet 1 dnia.
Polecam podawanie tranu i wyjazdy klimatyczne- czynia cuda.
pozdrawiam i zycze cierpliwosci

[wyjatkowa_rodzinka]

Przede wszystkim odpowiednia dieta. Po ilości chorób widać, że nie jest
odpowiednia. A bez tego nic innego nie pomoże, wydawanie pieniędzy na leki
uodparniające nie ma sensu jeśli dieta nie zostanie zmieniona.

[protozoa]

Dieta, dietą - pewnie, że duzo jarzyn owoców itd , ale nic nie
pomoże jesli w zerówce są zainfekowane dzieci!
Wszelkie pomysły typu - zero słodyczy, zero mleka mozna między bajki
włozyć.
Moje dzieci jadły z grubsza to na co miały ochotę, a było to raz
duzo a raz mało jarzyn, raz jogurty, raz żadnych napojów mlecznych,
raz ryby co 2 dzień a raz przez pół roku ani kawałka ryby, raz mięso
a raz nie, słodycze, owszem, ale w rozsądnej ilości - zęby!!! i...
chorowały bardzo mało bo jak lwica walczyłam o unikanie osób
zainfekowanych. Dbałam o odpowiednia ( dużą) ilość spacerów na
świeżym powietrzu, rzucałam się na palaczy ( w domu był całkowity
zakaz palenia nawet dla najdostojniejszych gości), no i wakacje
letnie nad morzem ( długie), zimowe w górach, w gdy się dało 7-10
dni na wiosennym górskim słońcu.
Efekt - jeden przez ponad 17 lat uchował sie bez antybiotyków, drugi
brał raz.

[wyjatkowa_rodzinka]

Ja mam inne zdanie na ten temat. A jeśli organizm jest silny to poradzi sobie
nawet jeśli ma kontakt z zainfekowanymi osobami.

[aw271]

O dietę dbam jak wariatka, kasza jaglana, razowe pieczywo nawet sama piekę
ciasteczka owsiane, tran też znam. Je pełno orzechów, sezamu, suszone owoce,
słodyczy w zasadzie nie zna, z wyjątkiem gorzkiej czekolady itd. W wakacje
spędza nad morzem przynajmniej miesiąc, mam mamę w Świnoujściu. Cały grudzień
spędził nad morzem i nie miał nawet kataru, jak tylko wrócił do przedszkola, to
od nowa. Badania krwi nie wykazały anemii, wyniki bardzo dobre. Alergikiem nie
jest(

[mim288]

Też tak myślę, nigdy obsesyjnie nie walczyłam z "zaifekowanymi" -
dziećmi, dziadkami, dziećmi znajomych itd - praktycznie od
urodzenia moich dzieci. Oprócz tego mamy raczej zimny chów - w
efekcie dzieci nigdy nie chorują - czasem złapia katar, czy kaszel,
którym nikt się nie przejmuje (łącznie z pediatrą) i który
właściwie sam przechodzi. Dlaczego izolujecie dzieci od
wszelkich "zarazków" z takim uporem - produkując z nich
chorowitków. Pomyślcie, jak to jest że w rodzinach duzych - gdzie
każde z dzieciaków jakieś wirusy" z przedszkola, szkoły, żłobka,
czy od kolegów poprzynosi na ogół nie ma problemu z ciągłym
chorowaniem.

[protozoa]

Moje dzieci sa niewiele młodsze od Was, a w każdym razie sporo
starsze od Waszych dzieci i.... bardzo mało chorowały. A między
innymi dlatego, że unikałam osób zainfekowanych. Do tego stopnia, że
kiedys wyprosiłam z domu koleżankę z mocno przeziębionym dzieckiem.
Oczywiście są ludzie, dla których katar(ek), kaszel(ek) to nie
choroba, ale ja jestem innego zdania. A zwolennikom trenowania
układu immunologicznego proponuje szpital zakaxny. Tam z pewnością
spotkają się z dużą ilością ludzi chorych.

[mim288]

Szpital zakaźny to "przegięcie" w jedną strone, ale unikanie
wszelkich zakatarzonych i chorych osób to przegięcie w drugą. A jak
wiadomo - na ogół - przesada w niczym nie jest dobra. I konczy sie
na tym, że dzieciak choruje w szkole, a mamusia truje głowę
otoczeniu, dlaczegoż to mama Jasia, Stasia i Marysi w oburzający
wprost sposób nie che żeby jej dziecko miało zelagłosci w szkole i
nie trzyma go w domu z byle katarem, czy jak kaszlnie parę razy (i
pediatra nie widzi potrzeby dawania zwolnienia) i naraża biedne
dziecię na ciężki katar, kaszel ect. Sory, ale nie mogę się wczuć,
mom zdaniem to fundowanie sobie i co gorsza dziecku kłopotów na
własne zyczenie.

[protozoa]

Gdyby moje dzieci miały 7, 8 czy nawet 10 lat to może bym się
zastanawiała, ale mają prawie 18 i funkcjonuja wśród ludzi, jeżdżą
po świecie, chodzą do szkoły, bywaja w szpitalu i.... nie chorują.
Mimo, ze w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym chroniłam przed
osobami zainfekowanymi jak umiałam. A robiłam to skutecznie i w
sposób bezwzględny. I jak rozwiążesz tę zagadkę?

[mim288]

A na co to dowód, że Tobie się udało? Mogę powiedziec, że ja nie
chroniłam nigdy i nie chronię i żadne nie chorowało, ani nie
choruje, a jest to dużo prostsze i dla mnie i dla otoczenia.

[evee1]

> I jak rozwiążesz tę zagadkę?
Bo zdarzyly juz nabyc odpornosci.
Odpornosci nie nabywa sie poprzez chorowanie, ale poprzez kontakt z
wirusami i bakteriami (tak przeciez dzialaja szczepionki). To, ze
choronilas dzieci przed osobami zainfekowanymi nie oznacza wcale, ze
sie w ogole z takimi nie stykaly, tylko ze byc moze mialy mniejszy
kontakt. Przeciez nie powiesz, ze nigdy nie zetknely sie z innymi
dziecmi ktore mialy katar! Zreszta wiele ludzi zaraza juz wiele dni
zanim wystapia u nich objawy przeziebienia czy choroby. Poza tym
jedni sa z natury bardziej odporni niz inni, tak samo jak jedni maja
lepsze zeby, czy dobry wzrok.
Ja powiem tylko tyle, ze w przypadku moich dzieci pierwsza zima
kiedy jedno z nich zaczelo przedszkole byla koszmarna. Przez pare
miesiecy chore bylo albo jedno, albo drugie, albo oboje na raz.
Potem chorowaly juz sporadycznie. Teraz (maja 11 i 12 lat) w ogole
nie choruja. Czasem je boli glowa, albo brzuch, ale sa tego inne
powody i wlasciwie nie pamietam, kiedy byly mocniej przeziebione, bo
czasami maja lekki katar, czy kaszel, ale nie uwazam tego za problem.

[majmajka]

Bedzie lepiej, stopniowo coraz lepiej...Moja w pierwszej klasie choruje, ale zdecydowanie mniej niz w zerowce. Dlugosc miedzy jedna infekcja w druga wydluza sie coraz bardziej(nawet ostatnio o 2 miesiace!- w naszym przypadku to sukces).
Poza tym uniklam ludzi zainfekowanych, zero papierosow, wyjazdy, spacery (itp.) i nie chorowaly dopoki nie poszly w swiat(przedszkole, jakis angielski w grupie). Do 5 lat mialam spokoj, jeden antybiotyk i sporadycznie katar. Pozniej sie zaczelo.

[ola_alo_ola]

wiesz to chyba po prostu tak po prostu jest moze on musie sie osowic i
wychorowac swoje..? moj maly tak duzo nie chorowal w przedszkolu juz bo byl w
zlobku i to moze dzieki temu hmm.. moze to Cie jakos pocieszy, że dziecie się po
prostu "wychorowują" a poza tym, może spróbuj go jakos wzmocnić, znalazłam kilka
domowych "babcinych" sposobow i od tamtej pory staram się "hartować"
:smyk.com/index.php?option=com_forum&action=thread&id=5644&Itemid=0
może to mu dobrze zrobi?

[neospasmina]

Ja nie znam odpowiedzi. Moje dzieci chowane sa z grubsza tak samo, a
starsze chorowało bardzo małe, a młodsze choruje na potęgę. Inne
organizmy chyba. A pierwszy rok w przedszkolu to był koszmar! teraz
jest trzeci i jakby troche lepiej.