CZY DZIECKO KLAMIE???

[elwin1]

Mamy z zona niemaly problem. Mikolaj poszedl w tym roku do przedszkola. Ma
2,5 roku ale znalezlismy przedszkole z grupa dla 2 latkow. Opinie mialo
dobre, ma psychologa na etacie, zajecia dodatkowe, itd.
Mikolaj przez wakacje chodzil bawic sie na przedszkolnym placu zabaw, a w
ostatni tydzien sierpnia przedszkole organizowalo spotkania integracyjne.
Niby wszystko ok.
Oczywiscie po 2 dniach nastapil kryzys, ale bylismy na to przygotowani.
Jednak wczoraj powaznie sie zaniepokoilismy.
Mikolaj powiedzial zonie ze trzeba bedzie zmienic recznik w przedszkolu. Na
pytanie dlaczego odpowiedzial ze Pani wkladala go mu do buzi! Bylismy
zszokowani. W rozmowie ze mna, powiedzial ze Pani zatykala mu buzie
recznikiem jak plaka w trakcie lezakowania.
Historia wydaje mi sie zbyt "wymyslna" jak na wyobraznie 2 latka. Zupelnie
nie wiemy co robic, nie rozmawialem jeszcze o tym z przedszkolanka, bo nie
chce zaszkodzic Mikolajowi. Mysle o rozmowie z dyrekcja, ale najpierw chce
zasiegnac rady czy 2 latek moze wymyslic sobie taka historie???

Czekam na wasze rady.

[Gość: paula]

Nawet jesli to jest "zbyt wymyslne" stanelabym po stronie dziecka i powaznie
przyjrzala sie sytuacji. jesli mialby klamac, to moze gdzie widzial takie
zachowanie (jakis film z kneblowaniem?), bo raczej nie wierze, ze 2 latek sam
bym to wymyslic (ale moze nie doceniam potegi dzieciecej wyobrazni).
Zapytalabym w przedszkolu co przedszkolanki robia z dziecmi, ktore nie chca
spac, ktore placzem przeszkadzaja innym. Opowiedzialabym te historie -wiem, ze
moj synek plakal podczas lezakowania (mowi mi o tym, ze bylo mu smutno), chce
wiedziec, jak panie postepuja w takim wypadku.
I dyskretnie monitorowac - nie pytac zaraz po przyjsciu: a co dzis pani tobie
zrobila, tylko poczekac na jego opowiesc. Jezeli na ogolne pytania "a jak bylo
w przedszkolu" zaczna sie takie opowiesci, wtedy bym reagowala u przedszkolanki.
Ale to nie jest sprawa na kilka miesiecy, ale na kilka dni.
Aha i obserwuj synka, czy chetnie idzie do przedszkola, czy broni sie przed
zostaniem z ta przedszkolanka. I oczywiscie powiedz mu, ze takie zachowania sa
zakazane i powiedz, czego jeszcze "kreatywna" przedszkolanka nie moze zrobic w
stosunku do niego, np. bic.
Pozdrawiam, i oby synek mial wyobraznie...
CZESC!

[aka10]

Nie sadze,ze dziecko klamie.Jesli jeszcze raz bedzie sie skarzyl na cos
takiego,uwazam,ze powinniscie sprawe zglosic do odpowiednich
instancji.Pozdrawiam.

[Gość: Edy]

A chlopiec powinien wiedziec czego NIE WOLNO mu robic. Mzoe popros zeby
powiedzial "kreatywnej" pani ze rodzice prosil izeby tego nie robila. Ciekawe
jak pani zareaguje wtedy?

[Gość: Asia]

Ja porozmawiałabym z przedszkolanką - i bez złości czy oskarżeń, spokojnie i
rzeczowo opowiedziałabym co powiedział syn- tylko rozmowa z panią może coś
wyjaśnić. Zbyt gwałtowna reakcja może spowodować że z igły zrobią się widły.
Ja opowiedziałabym pani co powiedziało dziecko i dodała , że proszę ją o radę
bo nie wiem co o tym myśleć, że boję się że syn będzie przynosił różne historie
z przedszkola.
Nawet jeżeli wierzycie synowi to przed panią udawałabym , że nie wierzę mu - po
prostu podpuszczając ją.Ponadto taką rozmową dacie pani do zrozumienia ,że
czuwacie , że zależy Wam na dziecku i nie jest Wam wszystko jedno co się tam
dzieje.
Ja jednak uważam, że mały mógł wyolbrzymić historię - i np z wycierania łez i
buzi powiedzieć, że pani wkładała ręcznik do buzi, a chyba sami wiecie jak
wygląda wycieranie buzi jeżeli dziecko płacze i chce pokazać że jest
najnieszczęśliwsze na świecie- u mojego syna widać wtedy migdałki.
A dlaczego mały płakał- może poprosić o niekładzenie spać, jeżeli to właśnie mu
nie pasuje.
Dodaję, że nie pracuję w przedszkolu, syn, który właśnie opuścił przedszkole
płakał rano przez 3 lata.
I jest w tym przedszkolu dziecko, które też nie chcąc chodzić do przedszkola
wymyśla takie historie - w tym roku pani, której on rzekomo się boi, pracuje w
innej miejscowości a ten chłopczyk nadal płacze i nie chce iść do przedszkola
ale teraz pani już nie ma więc co wymyśli? A ojciec wciąz ponawiający zarzuty i
piszący listy zaczyna być traktowany jak pieniacz - historia ciągnie sie prawie
od roku.
I żadnych komentarzy przy synu.
Pozdrawiam

[Gość: Aska]

Dzieci nie zawsze mówią prawdę. Zresztą tak jak dorośli
Ja bym wpadła na chwilkę podczas leżakowania do przedszkola, żeby sprzwdzić na
własne oczy, jak panie sobie radzą z płączącymi dziećmi.

[Gość: pipii]

Być może dziecko "nadinterpretuje"sytuację,ale radzę czujność!Sama byłam przedszkolanką i w pierwszym m-cu pracy widziałam taką sytuację;3-letnia dziewczynka w 1-szym dniu zsikała się na dywan,bo nie wiedziała co robić,a było już południe.Dyrektorka złapała ją brutalnie i biła,aż mała fruwała w powietrzu!Było to"za komuny"',dyrektorka umocowana partyjnie itd.Ja się zwolniłam z pracy,bo w środowisku "pedagogów" pełno jadu i oszołomów,jak nigdzie!Myślę,że teraz jest dużo lepiej,nauczyciele muszą się starać[ale z tego powodu też są bardziej sfrustrowani i mogą wybuchnąć],a dawniej o miejsce w przedszkolu było bardzo trudno.W każdym razie mam znajomego nauczyciela,który odprowadza 4-ro letniego synka do przedszkola i jest bardzo podejrzliwy,jakby wiedział ,jak może być...A czuję się w jakiś sposób winna krzywdy tamtej ślicznej dziewczynki,bo nie wiedziałam ,co zrobić;sama byłam młodziutka [19 lat]pierwsza praca, pierwszy dzień-dziś bym przedszkole rozwaliła,zwłaszcza,że sie i tak zwolniłam,ale wtedy...Zyczę synkowi bezstresowego pobytu w przedszkolu.Pozdrawiam czujnie.

[Gość: elwin1]

W piatek bylismy w perzedszkolu i delikatnie rozmawialismy z przedszkolanka.
Ona sama przyznala, ze dzieci nie klamia, ale taka sytuacja napewno nie miala
miejsca. I ze musial zle zinterpretowac zachowanie pani, ktora mogla mu
wycierac buzie.
Odpuscilismy tym razem ale bedziemy Mikolaja obserwowac.
Dzieki za rady

[sanis]

Oczywiście, że musicie natychmiast zareagować. 2,5 letnie dziecko nie jest w
stanie wymyślić podobnej historii. Uważam ,że mówiło prawdę. Żądajcie
natychmiastowego wyjaśnienia sprawy i przeniesienia dziecka do innej grupy lub
odsunięcia tej pani od obowiązków. Jej zachowanie świadczy o tym, że zupełnie
minęła sie z powołaniem i jeśli ona sama ma dzieci, to im szczerze współczuję.
Nie jestem zwolenniczką bezstresowego wychowania, ale coś takiego...