gimnazjalistka zakochana w nauczycielu

[mma_ramotswe]

Temat stary jak świat, od zawsze uczennice kochały się w
nauczycielach. Ale moja córka pierwszy raz.
Na początku podeszłam do tego lekko. Teraz trochę się boję.
Nauczyciel ten jest wspaniałym człowiekiem, więc na pewno jej nie
skrzywdzi, nie w tym rzecz. Ale córka zaangażowała sie za bardzo. W
czerwcu kończy gimnazjum, nie wiem, czy to dobrze (zapomni), czy źle
(teściowa mnie straszy, że dziewczyna sie moze powiesić).
Co zrobić? Dużo rozmawiamy, córka jest osobą mądrą, wie, że nie
będzie z tego trwałego związku, ani nawet neitrwałego. Ale odkochać
się nie potrafi

[verdana]

Nie przesadzaj. Córka konczy gimnazjum, a więc nie jest małą
dziewczynką, ma 16 lat. Kiedy jest czas na nieszczęśliwą milość, jak
nie w tym wieku? Równie dobrze obiektem nieszczęśliwej milosci
mógłby byc kolega albo aktor. Gdyby wszystkie nastolatki wieszaly
się z takiego powodu, doroslości dozywałaby co dziesiąta.
Pocieszaj, ale się nie przejmuj.

[mma_ramotswe]

Właśnie tak do tego na początku podeszłam. Ale teściowa skutecznie
mnie wpędza w lęk. Że ona (znaczy córka) nie da sobie z tym rady, że
się zabije, a ja nic nie robię.
Ale co mogłabym zrobić - teściową zapytam.

[verdana]

Jak to co? Nie wypuszczac dziecka z domu, schowac zyletki i sledzić
na kazdym kroku...

[mma_ramotswe]

Na żyletce się nie powiesi

Ale serio: jak tylko teściowa zacznie tę rozmowę, to zapytam, jaką
ona widzi radę.

Ciekawe jest to, że córka o tym mówi. Ja swoje miłości ukrywałam

aktor a nauczyciel

[mma_ramotswe]

Aktora już przerabiałyśmy. Ale on tylko wisiał na plakacie i
przemawiał do niej jedynie słowami z filmu. A nauczyciel jest miły
bezpośrednio. Córa ma z tego przedmiotu piątki i szóstki, tak się
wzięła do roboty (z pozostałych przedmiotów jest trójkowo-czwórkowa)

[verdana]

Ja też mniej-wiecej w tym wieku kochałam się (no, może nie kochalam,
bylam zauroczona) nauczycielem francuskiego. Efekt był doskonały -
jest to jedyny jezyk, w ktorym moge czytać.
Nauczyciel wyjechał, a ja zyję. Choc kontakty z nauczycielem
utrzymuję do dziś - nawet dawno temu pisałam o jego działalności
pracę magisterską.
Bardzo milo to wspominam.

[mma_ramotswe]

Myślę, że wiele zalezy od konnstrukcji psychicznej. Ja każdą miłość
bez wzajemności (czyli 90%) przezywałam tragicznie. Syn kolezanki
zawalił rok w szkole, a córka kolezanki schudła o 14 kilo.
Mam wrażenie, ż emoja córka jest mocniejsza psychicznie, ale who
knows...

[lika13]

Uwielbiam takie teściowe-czarnowidzctwo na kazdym kroku.
Moja też gadała takie glupoty do czasu jak Jej powiedziałam,ze jak wydarzy sie coś złego z tej listy co Ona mówi,to tylko dlatego,ze tzw.licho nie spi i słucha,a słowo wypowiedziane w złej godzinie moze sie spełnic.
Jak ma ciagoty do takiego gadania ,to takie tłumaczenie do Niej przemówi,bo to podobny poziom
Na moja podziałało, aż miło.

Jeżeli Twoja córka otwoarcie mówi o swych uczuciach,dyskutuje,jak twierdzisz jest mądra ,to raczej nic złego sie nie stanie.
Moje swiatlo ostrzegawcze włacza sie w stytuacjach,kiedy dzieciak zamyka sie w sobie ,odsuwa od rodziny i ogólnie nie wiadomo o co chodzi,ale u Ciebie tak nie ma.
Każda z nas przeżywała wieksze ,lub mniejsze niespełnione miłości i żyje.

[ibulka]

teściowa sieje zamęt i panikę, a nic złego się nie wydarzy
skoro Młoda o tym mówi, to znaczy, że jest normalną i otwartą nastolatką, która
przeżywa nieszczęśliwą miłość - to standard w tym wieku. wyjedzie na wakacje,
pójdzie do nowej szkoły i znajdzie inny obiekt westchnień, oby w zbliżonym wieku

tylko współczuję Młodej, bo sama pamiętam swoje nieszczęśliwe miłości. koszmarne
to było

[mma_ramotswe]

No, ja też się namęczyłamw zyciu przez takie miłości beznadziejne...

lika

[mma_ramotswe]

Własnie ciekawe jest to, że moja teściowa nie nalezy do tych
czarnowidzacych. raczej ma tendencje do olewania i bagatelizowania
problemów.

Tak, też się cieszę, że córka nam wiele opowiada.

[rycerzowa]

No, widać,że można stworzyć klub, stowarzyszenie tych, co to mieli słabość do
pedagogicznego ciała...

Dziewczyny, przypomnijcie sobie swoje szczenięce lata, pierwsze miłości. Wtedy
było inaczej, niż w wieku dojrzałym.
Ta pierwsza miłość z definicji musi być "nieszczęśliwa", aby była "ważna". Ona
musi być wielka, dramatyczna, piękna.
Wtedy nastolatek czuje,że żyje, bo przeżywa.

Czy młodziutka dziewczyna od razu myśli o "związku" z podziwianym, wręcz
uwielbianym obiektem swoich uczuć? O garach, za przeproszeniem? Czy raczej
woli go mieć na piedestale?

Jeśli rodzic czuje, że musi zabrać głos, jakoś zareagować, to chyba właśnie
warto tak postawić problem: warto to przeżywać. Cokolwiek się stanie, będziemy
ubogaceni.
Przecież za nic nie chciałoby się zrezygnować, nie odczuwać, nie kochać?

Wiele już lat upłynęło od tej wiosny, gdy się zakochałam w belfrze.
Do dziś pozostała mi miłość do literatury pięknej. Bo to był polonista...

[srebrnarybka]

Twoje własne słowa z innego wątku, Rycerzowo
"Szanuję dozorczynię,że dorabia sprzątając biura i mieszkania, by
zapewnić
dzieciom przyzwoity byt. Bardziej, niż pana magistra, któremu
wystarczy 1200 zł
pensji."

Naucyzciel tyle mniej więcej zarabia, zwłaszcza młody, czyli taki, w
którym może zakochać się uczennica. Jak można kochać się w kimś,
kogo się nie szanuje?

[rycerzowa]

Lubię ludzi "z maturą", co to mogą mieć inne niż ja poglądy, ale wypowiedź
zrozumieją, dowcip w lot chwycą, niuanse wyczają, przeskok myślowy im
niestraszny, informacje o świecie w umyśle uporządkują,
a przede wszystkim nie widzą wszystkiego oddzielnie,że dom, że Stasiek, że drzewo...

[srebrnarybka]

Przykro mi, ale dowcipu w Twojej wypowiedzi o braku szacunku dla
inteligenta, któremu wystarcza 1200 zł, nie dostrzegłam. Sama wiele
lat tak zasuwałam, już z doktoratem, i jestem z tego dumna.

[mma_ramotswe]

A ja się kochałam w ... nauczycielce z historii