Pani z zerówki

[k1234561]

Witam
Chciałabym Was prosić o radę,jabyście zachowały/li się na moim
miejscu.Otóż moja 6-letnia córka chodzi do przyszkolnej
zerówki.Pani,która prowadzi jej grupę,szczególnie " upodobała" sobie
moje dziecko.Oczywiście w tym negatywnym znaczeniu.Moja córka jest
dzieckiem spokojnym,wrażliwym,ale też wszystko ją interesuje.Często
zadaje pytania,ale ja wiem,że to taki wiek i dobrze,że się o
wszystko pyta,bo wiem,że intersuje ją wiele rzeczy.Pani natomiast
widzi w tym niezwykłą upierdliwość.
Nie zrozumcie ,że jestem typem mamy która uważa swe dziecko za
chodzący ideał i święta krowę, o nie, bardzo mi do tego daleko.Ale
wracając do tematu,zawsze kiedy córka zadawała jakieś pytanie pani
zniecierpliwionym tonem odpowiadała :A ty znowu coś chcesz?,No czego
się pytasz? Jak zwykle znowu masz pytanie? itp. Ale apogeum pani
osiągnęła wczoraj.Informowała dzieci ,że dziś jest organizowany
festyn i mają się przebrać za indian.Moje dziecko oczywiście zadało
pytanie coś pewnie w stylu jak się przebrać,czy to wszyscy itp.,a
pani do dziecka wypaliła: "Ty się pytasz jakbyś mózgu nie miała".To
pwiedziała pani z kilkunastoletnim stażem pedagogicznym,przy całej
grupie dzieci do 6-latki.Nie muszę chyba opisywac jak przykro i
smutno zrobiło się mojej córce,która już i tak po całorocznych
odzywkach pani, ma jej dosyć.
Pani takich wyskoków w ciągu całego roku szkolnego miała
niemało,doszedł też incydent z urodzinami mego dziecka,kiedy to
córka przyniosła cukierki dla swej grupy a pani kazała jej najpierw
pójść i obczęstować inne panie w pozostałych grupach + panie
kucharki.Dodam,że nie wiem czy wtedy starczyło cukierków dla dzieci
w grupie,bo ja kupiłam tyle cukierków,aby starczyło przynajmniej po
2 na jedno dziecko w grupie.Do głowy mi nie przyszło,że córka będzie
zmuszona "obkolendować" panie których nie zna z pozostałych grup.
Do tej pory nie rozmawiałam z panią nauczycielką,bojąc się aby
jeszcze bardziej córce nie zaszkodzić.Dodam,że pani jak mnie widzi
to jest w stosunku do córki słodka i uśmiechnięta,ale jak zamkną się
drzwi klasy i mnie nie ma to pani zmienia się diametralnie.
Rozważałam pójście do pani dyrektor,ale po zakończeniu roku
szkolnego,aby pani nauczycielka nie uprzykrzyła jeszcze bardziej
życia mojemu dziecku już na końcu roku.
A Co wy byście zrobiły/li na moim miejscu?

Z góry dziękuję za pomoc
Anika

[ib_k]

k1234561 napisała:
> A Co wy byście zrobiły/li na moim miejscu?

Słuchaj , temat wałkowany w wielu wątkach na tym forum i
Przedszkolach.
Poczytaj. Odnieś do swojej sytuacji. Raczej nic nowego już się nie
dowiesz.

A ty co?

[nangaparbat3]

ib_k napisała:

> k1234561 napisała:
> > A Co wy byście zrobiły/li na moim miejscu?
>
> Słuchaj , temat wałkowany w wielu wątkach na tym forum i
> Przedszkolach.
> Poczytaj. Odnieś do swojej sytuacji. Raczej nic nowego już się nie
> dowiesz.

Nie interesuje Cie temat, nie czytaj, nie pisz.
Nudzi Cie - pomiń.
Ale nie wszyscy siedzą w necie na tyle długo, by wiedziec, co było a co nie było
"walkowane w wielu watkach".
Zresztą - nawet gdyby wiedzieli - kazdy ma prawo pytac, opowiadac, polemizowac.
Poza tym tu jest historia, konkretna - moze ktos cos nowego i madrego wymysli?
A cenzorów nam nie trzeba.

[k1234561]

Dzięki nangaparbat3.Właśnie bardzo mi zależy na tym aby ktoś patrząc
na naszą sytuację z boku doradził coś mądrego,nawet jeśli wątek był
już wałkowany może ktoś wymyśli coś nowego.
Zgadza się,nie śledzę tego forum codziennie,więc być może powielam
jakiś wątek,niemniej jak tu przedmówczyni napisała każdy ma prawo
pytać.
Dlatego bardzo proszę o konstruktywne rady.

[nangaparbat3]

Ja bym poszła, jak się juz rok skończy.
Wynotuj sobie takie kwiatki jak ten "brak mózgu", żebyś nie zapomniała, konkrety
sa ważne.
Trzeba mówic, bo niestety wielu nauczycieli bezwzglednie krzywdzi dzieci.
Ostatnio slyszałam o pani, która ucznia z zerowki obsadziła w roli
jednozdaniowej: moja mama mnie nie chciala.

[saskia123]

Ja bym poszła do pani. Od razu. Spytałabym tak niezobowiązująco o dziecko. Co pani o niej sądzi, jak ją postrzega, czy ma jekieś zastrzeżenia... łagodnie z miną głupka, pod pozorem zasięgnięcia opinii przed pierwszą klasą. Stymulowałabym rozmowę w ten sposób, aby pani wyrażała się pozytywnie co zapewne zrobi. Na końcu zadałabym pytanie wprost: jakie symptomy pozwoliły pani na wysnucie opinii o braku mózgu u dziecka. I czy może polecić jakiegoś dobrego lekarza który by te ubytki potrafił skorygować!

[nilgau]

ja bym wogóle do niej nie chodziła tylko na koniec roku kupiłabym
jej jakąś książkę o złośliwym tytule. wręczyłabym przy całej klasie
i innych rodzicach. żeby babie było głupio, a jednoczesnie żeby nie
mogła nic zrobić - tak jak źle i bezsilnie czuła się twoja córka
znieważona przy całej klasie.

[allija]

My mielismy podobna sytację w zerówce tylko, ze nie dotyczyła mojego
dziecka a całej klasy. Dzieci były tak znerwicowane, ze zdarzały sie
przypadki posiusiania w klasie co w zasadzie 6-latkom nie zdarza sie
przecież. Kiedy widziałam swoje dziecko jak miało powiedzieć
wierszyk na koniec roku to płakac mi sie chciało, nigdy wcześniej
nie widziałam go w takim stanie.
Myśmy nic nia robili ale za to w następnym roku wybraliśmy dla syna
szczególnie starannie nauczycielkę klas 1-3, w tej samej szkole
zresztą, taka, ktora odstresowałaby go i nie zraziła całkiem do
szkoły. Zrobiliśmy dokładny wywiad jakie bedą panie i mąż jakoś
dogadał się z panią w sekratariacie żeby był w klasie właśnie tej
a nie innej wychowawczyni. I rzeczywiście, nowa pani była cudowna
nauczycielką i wychowawczynią dla dzieci.
Moim zdaniem teraz nie warto nic robic bo przecież to koniec roku
zaraz a jeśli dziecko zostaje w tej szkole to po pokazywać się tam z
takiej niezbyt sympatycznej strony. Co sie stało już się nie
odstanie więc lepiej pomyśleć o przyszłym roku szkolnym i zapewnic
dziecku jak najlepsze warunki w szkole, tej czy innej.

[allija]

Jeszcze co do rozmów z panią to, moim zdaniem, nie warto, szkoda
twoich nerwów bo takie osoby i tak nie zrozumieja o co ci chodzi tak
naprawdę a możesz tylko usłyszeć coś niemiłego. My wówczas
rozmawialismy z tamtą panią, także niby o synu i jego postepach bo
chcielismy zorientowac się co to za osoba. Dowiedzielismy się, że
syn w ogóle nie nadaje sie do dalszej nauki, ze w zasadzie powinien
powtarzac zerówkę albo iść co najmniej do psychologa, zresztą nie on
jeden w klasie jak sie okazało. Mąż od razu mówił, że nie warto sie
przejmować i rzeczywiście, syn kończył klasy z nagrodami i
czerwonymi paskami ale co sie nadenerwowałam to moje. Z głupimi
ludźmi nie warto gadać, trzeba ich unikać, omijac z daleka dla
własnego dobra.
A chodzenie po zakończeniu roku z jakimiś złośliwymi gadżetami to
trochę, jak dla mnie, nie na poziomie. Jeśli juz to nie dać jej
tradycyjnego kwiatka na koniec, bo za co?

[k1234561]

Bardzo Wam dziękuję.
Do pani raczej nie pójdę,bo to większego sensu nie będzie miało.Gdy
pytałam ją już wcześniej o córkę,tak aby wysądować co sądzi o
małej,zawsze wyrażała się w samych superlatywach,jak tylko córka
podczas mojej obecności kręciła się w pobliżu starała się ją
przytulać i była po prostu przesłodka dla niej.
A jeśli nawet pod koniec słodkiej rozmowy zapytałabym o ten brak
mózgu to baba się wszystkiego wyprze,odwróci kota ogonem,bo co taka
6-latka może wiedzieć co ona miała na myśli mówiąc to itd,potem jak
drzwi się za mną zamkną,to pokaże córce gdzie raki zimują i nie daj
Boże ,mała jeszcze ze strachu nic mi nie powie co się dzieje w
zerówce.
Ale nie chcę tego tak zostawić.Nie chciałabym,aby w przyszłym roku
upatrzyła sobie następną ofiarę.Te dzieciaczki są przecież mimo
wszystko jeszcze małe i naprawdę bezsilne w takich sytuacjach.Po co
mają być już w takim wieku znerwicowane,czy sikać w majtki przez
jakąś babę,jak tu jedna z poprzedniczek napisała.
Na szczęście córka od września pójdzie do dobrej,przyjaznej
podstawówki.Znam panią,która będzie ją uczyć,wiem kto to jest,uczyła
kuzynkę mojej córki.Wracając do tematu, co sądzicie,abym
poinformowała panią dyrektor co się wyrabia w tej zerówce,oczywiście
już po zakończeniu roku szkolnego?

[nangaparbat3]

co sądzicie,abym
> poinformowała panią dyrektor co się wyrabia w tej zerówce,oczywiście
> już po zakończeniu roku szkolnego?

Własnie o to mi chodzi.
Pani nic strasznego dyrektorka nie zrobi, za to moze trochę chociaż ja powsciągnie.
Kiedy nie robi sie nic, nauczyciele czuja sie zupełnie bezkarni i niestety
nierzadko przekraczaja granice w sposób, o jaki nam sie nawet nie śni.

[mama-123]

Mysle ,ze wazne jest bys wiedziala na 100 %, ze pani postepuje i
mowi to, co piszesz. Jesli wiesz to tylko z ust swojej corki, to
mysle, ze warto jeszcze skonsultowac sie z kims innym. Dizeciom
jednak nie zawsze mozna wierzyc. Czasem moga cos przekrecic albo
zapomniec. O to jest naprawde bardzo latwo. Potem postapic zalznie
od tego, co wie sie na pewno.

wierzyć należy przede wszystkim swojemu dziecku

[aluc]

weryfikowanie każdego słowa "bo dzieci czasem zmyślają" to
najkrótsza droga do utraty zaufania

[nangaparbat3]

Ależ dzieciom sie u nas nie dowierza z zasady!
Kiedy corka w podstawówce kupiła przeterminowany soczek i razem z kolezanką
wyladowaly okropnie chore u pielęgniarki (a niczego innego razem nie piły ani
nie jadły), pani z bufetu, ktorą prosilam tylko, by wiecej tych soczków nie
sprzedawała, spytała: to pani wierzy dziecku??????????????
Kiedy pracowałam w podstawówce, zdarzało mi sie czasem konfrontowac "zeznania"
dorosłych i dzieci. Wyniki konfrontacji były - niestety - żenujące.
I jeszcze jedno: dzieci, zwłaszcza te małe, na ogół sie nie skarżą. Często po
prostu nie wiedzą, ze dorosły przekracza granice.
Może warto zastanowic się nad pytaniem: dlaczego nie wiedzą?

[mama-123]

Wiele razy bylam swiadkiem kiedy dzieci przedstawialy swoja wersje
zdarzen. Przy dwojce dzieci to moga byc calkiem rozne historie. NO i
ktoremu dziecku wierzyc?

[katrio_na]

Ja bym wierzyła swojemu dziecku.


Nie miałam takiej sytuacji ale miałam sytuacje gdzie miałam
zastrzeżenia co do pracy Pani przedszkolanki. Przy jednym incydencie
porozmawiałam z nią samą, przy kolejnym była już rozmowa w obecności
Pani dyrektor. W naszym przypadku była poprawa właśnie po odgórnej
rozmowie.

Nie wyobrażam sobie abym mogła dopuścić do takiej sytuacji jaką
opisujesz. Nie bardzo rozumiem jednak jaki cel miałaby rozmowa z
Panią Dyrektor gdy Twoje dziecko już skończy zerówkę?
Przecież taka rozmowa powinna być już na samym początku gdy dostałaś
sygnał od córki, że coś jest nie tak a nie pod koniec roku?
Altrusistycznie chcesz pomóc innym dzieciom czy poczuć satysfakcję?
Ja bym bardziej myślała o swoim dziecku...

Chyba, że z drugiej strony medalu masz nad wyraz upierdliwe dziecko.
Wiesz, Ty masz ją jedną i jesteś w relacji 1 na 1. A ta Pani ma
takich 30. Przyznasz chyba, że jeśli do każdego powiedzianego słowa -
dostaje 2 pytania Twojej córki to może to sflustrować. Ciekawośc
ciekawością, zdobywanie wiedzy zdobywaniem wiedzy ale wszystko ma
swoje granice.
Inna sprawa, że wychowawca nigdy nie ma prawa tak odezwać się do
dziecka ale z córką też powinnać moim zdaniem porozmawiać.

[k1234561]

Raz jeszcze dziękuję wszystkim za odpowiedz na mój post.
Żeby uściślić,nie reagowałam wcześniej,ponieważ podniesiony głos i
zniecierpliwiony ton pani do mojega dziecka to moim zdaniem nie
powód,aby robić burzę w szklance wody.Zresztą jak już pisałam
wielokrotnie pani jest dwulicowa.Inna przy mnie, inna w kontakcie z
dziećmi.W konfrontacji z nią,wyszłabym na czepliwą,przewrażliwioną
matkę,udawałaby,że nie wie o czym mówię.
Wierzę mojemu dziecku w takich kwestiach,nie ma powodu kłamać.
A jeśli chodzi o sens rozmowy z panią dyrektor po zakończeniu roku,to
kieruje mną kilka powodów,otóż chcę aby dyrektorka wiedziała co się
dzieje w zerówce,bo ona tam wpada tylko w określone dni i wtedy
wszystko jest ok.,chcę to zrobić aby mieć czyste sumienie w stosunku
do dziecka,że zrobiłam co mogłam,niestety nie mogłam tego zrobić
prędzej,aby owa pani nie uprzykrzyła mojej córce życia tak ,aby ze
strachu sikała w majtki przed pójściem do klasy ( wybrałam mniejsze
zło),no i nie chcę aby owa pani czuła się bezkarnie i w przyszłym
roku upatrzyła sobie kolejną ofiarę.
Co do tego czy pytania dzieci w zerówce są upierdliwe czy nie.To
odpowiadam,dla pedagoga,nauczycielki,która taki właśnie zawód
wybrała,gdzie trzeba wykazać się silną wolą i cierpliwością,bo
dzieci w tym wieku właśnie takie są ,że pytają,to nie powinien być
żaden problem.Powinna umieć,zatrzymać lawinę pytań dzieci,ale nie
przez głupie poniżające odzywki,tylko w inny sposób.Od tego owa pani
jest w tej zerówce aby umiała się w takich czy innych sytuacjach
znależć.Jeśli nie umie to jest problem i dlatego moim zdaniem,o tym
trzeba mówić.

[k1234561]

Cóż,sprawa przybrała trochę inny obrót.Otóż okazało się,że mąż mój
zna męża "naszej" pani z zerówki,wynajmuje on od jakiegoś czasu od
brata męża biuro na kancelarię adwokacką.Parę dni temu mąż z córką
pojechali do wujka.Mieszkamy w tym samym mieście i dzielą nas
dosłownie ulice.Podczas wizyty był również tam ów pan mąż pani z
zerówki i zagadywał córkę w stylu:" a ja dużo o tobie słyszałem, bo
wiesz Twoja pani z zerówki to moja żona".
No i teraz jestem w kropce.Iść do tej dyrektorki ze skargą na
zachowanie Pani,czy sobie odpuścić ze względu na znajomość jej męża
z moim szwagrem i mężem.Nie chciałabym,aby to było odebrane,że
kabluję na nią,albo jakieś podchody robię,żeby jej życie
utrudnić.Nie chciałabym,też złośliwych komentarzy do mojego szwagra
czy męża,że taka hetera jestem i na jego żonę donoszę.No naprawdę
nie wiem co robić.Może Wy znajdziecie złoty środek jak wybrnąć z tej
sytuacji.

[smerfeta7]

Czyli, co jest w końcu ważne dla ciebie: dobro szwagra, męża,
wynajmującego, jego żony czy dziecka. Bo już wogóle nie rozumiem.
Interes własny czy dobro dziecka.
Wszystko uzależniasz od układu. Sama znasz swój prywatny układ i nie
rozumiem po co tobie rada.
Cały czas rozważasz jakieś układ, a dziecko to tylko
jest "narzędziem" w tym układzie.
Jeżeli caly rok się coś działo, to dlaczego nic nie robiłaś,
milczałaś, dla dobra kogo?
Koniec roku to nie czas na rozwiązywanie problemów? należało to
załatwić na samym początku, rozmawiając z wychowawczynią, teraz to,
daj sobie spokoj.
I nie mów, że chodzi o dobro innych dzieci, jakby rzeczywiście
chodziło o dobro innych dzieci, dzialała byś wcześniej.
Ja uważam, że teraz to chodzi tobie tylko o złośliwośc, ponieważ
córka twoja kończy zerówkę.
Znam dziewczynkę, zawsze zachowującą się w szkole wobec dzieci
bardzo żle, dokuczającą innym, choćby za to, że np. ktoś ma
ładniejszy piórnik, śmiejącą się z innych dzieci, że są gorzej
ubrane itd. której rodzice zawsze twierdzą, to nie mozliwe, napewno
to nie nasza córka. dziewczynka przy rodzicach kłamie, co
potwierdzają inne dzieci, ale mama tej dziewczynki nadal ślepo
twierdzi, to co wyżej napisalam.
Teraz daj sobie spokój, a o inne dzieci w przyszlej zerówce, będą
się martwić inni rodzice i napewno nie będą czekać cały rok, aby
interweniaować.

[zwyczajna.mama]

coraz gorzej z tymi babkami jest z przedszkoli i w ogole jakies zgorzkniale
babiszony sie opiekuja naszymi dziecmi jak ktos nie ma cierpliwosci to nie
powinien barc sie za opieke nad dziecmi.....!!!!!!

[makurokurosek]

Coraz gorzej jest tez z matkami część nadopiekuńczych latających z byle pierdoła
do nauczycieli , a druga część takich jak autorka postu która ma całkowicie w
d.pie odczucia swojego dziecka. Nie wyobrażam sobie aby w opisanej sytuacji nie
reagować od razu, jak można przez rok czasu nie porozmawiać z nauczycielka o
zaistniałym problemie.

[k1234561]

Jakbym miała w d.pie odczucia swojego dziecka,to bym w ogóle tego
postu tutaj nie zamieszczała.
Nie rozmawiałam z nauczycielką o problemie,bo jak napisałam
wcześniej odwróciłoby się to przeciwko mojemu dziecku.PAni nie
widziałaby problemu,ja wyszłabym na, jak to ujęłaś
nadopiekuńczą,latająca z byle pierdołą do nauczyciela matkę,a
wszystko i tak by spadło na córkę,której owa pani "umilałaby" życie
jak mogła.I co, miałam to rozdrapywać na poczatku roku,a po 2
miesiącach męczarni,przenosić dziecko w środku roku (nie wiem
gdzie),bo pani by się na niej odgrywała,za wg niej.fanaberie mamy?
Zareagowałabym niewątpliwie i to ostro, jeśli problem dotyczyłby
bicia,częstego poniżania itp. rzeczy.Ostatnia odzywka Pani miała
miejsce niedawno,więc dlatego zadałam pytanie na forum czy dobrym
pomysłem jest reagować po zakończeniu roku u dyrektorki.
Teraz doszedł inny problem,mąż owej pani to znajomy szwagra i męża.
I co, to takie oczywiste,żeby bez zastanowienia pędzić teraz do
dyrektorki i poinformować ją o wyczynach pani z zerówki, a po
południu dowiedzieć,się,że kabluję.
Nie jestem tchórzem,nie jestem złośliwa,ale nie sztuką jest moim
zdaniem "wydrzeć" się na kogoś,a potem może się okazać,że z ową
panią na grillu się spotkam i co wtedy?
Niemniej uważam,że zachowanie jej jest poniżej wszelkiej krytyki i
bardzo chciałabym poinformować o tym panią dyrektor i do Was właśnie
zwróciłam się z pytaniem jak to dyplomatycznie i na poziomie zrobić.
Proszę Was tylko i aż o radę,a nie o uświadamianie mi czy mam coś w
d.pie czy nie i czy jestem nadopiekuńcza czy nie.

[smerfeta7]

k1234561 napisała:

> Jakbym miała w d.pie odczucia swojego dziecka,to bym w ogóle tego
> postu tutaj nie zamieszczała.

Post na koniec roku?
A cały rok?

> Nie rozmawiałam z nauczycielką o problemie,bo jak napisałam
> wcześniej odwróciłoby się to przeciwko mojemu dziecku.

I tak się obruciło, ponieważ twoja córka wie, że na mamę, jej pomoc,
i tak liczyć nie może. Przez rok tego doświadczyła.

>PAni nie
> widziałaby problemu,ja wyszłabym na, jak to ujęłaś
> nadopiekuńczą,latająca z byle pierdołą do nauczyciela matkę,a
> wszystko i tak by spadło na córkę,której owa pani "umilałaby"
życie
> jak mogła.

Skąd wiesz, skoro nic nie zrobiłaś?

>I co, miałam to rozdrapywać na poczatku roku,a po 2
> miesiącach męczarni,przenosić dziecko w środku roku (nie wiem
> gdzie),bo pani by się na niej odgrywała,za wg niej.

Ponownie skąd wiesz, że odgrywała by się?



>Ostatnia odzywka Pani miała
> miejsce niedawno,więc dlatego zadałam pytanie na forum czy dobrym
> pomysłem jest reagować po zakończeniu roku u dyrektorki.
> Teraz doszedł inny problem,mąż owej pani to znajomy szwagra i
męża.
> I co, to takie oczywiste,żeby bez zastanowienia pędzić teraz do
> dyrektorki i poinformować ją o wyczynach pani z zerówki, a po
> południu dowiedzieć,się,że kabluję.

Czy zgłoszenie problemu wychowawczyni i rozmowa z nauczycielem to
dla ciebie kablowanie.
Kablowanie to jest na koniec roku, jak to sobie wymysliłas.
czyli słodka zemsta na pani, a może wystarczyła by spokojna rozmowa?

> Nie jestem tchórzem,nie jestem złośliwa,

A ja myślę, że jesteś.

ale nie sztuką jest moim
> zdaniem "wydrzeć" się na kogoś,a potem może się okazać,że z ową
> panią na grillu się spotkam i co wtedy?

Czy bardziej martwi cię gril z tą panią, czy dobro dziecka?


> Niemniej uważam,że zachowanie jej jest poniżej wszelkiej krytyki i
> bardzo chciałabym poinformować o tym panią dyrektor

czyli zemsta, nawet dyrektor ci powie, co robiłaś przez cały rok,
wiedząc o tym co się dzieje.
Powinien nawet zapytać ciebie, o co ci teraz chodzi.
No i nie zapomnij, jak pisałaś o grilu w towarzystwie tej pani,
zanim pójdziesz do pani dyrektor.

>i do Was właśnie
> zwróciłam się z pytaniem jak to dyplomatycznie i na poziomie
zrobić.

Zjedz grila z tą pania i nie zapomnij, że to dla ciebie ważne.

> Proszę Was tylko i aż o radę,

Jaką? skoro dobro dziecka dla ciebie się nie liczy, a tylko układ
towarzyski i wspólny gril. To jest jak piszesz bardzo ważne dla
ciebie.

Daj sobie spokój, dla wspólnego miłego grila z tą panią
Pomyśl o extra wakacjach dla córki, aby mogła spokojnie odreagować,
po całym roku.

[k1234561]

Ok,widzę,że ta rozmowa nic już konstruktywnego nie wniesie.Ty masz
inny punkt widzenia na tą sprawę,ja inny.Ty inaczej interpretujesz
to co ja napisałam , w porządku masz do tego pełne prawo.
Sprowadziłaś wszystko do grilla i spłyciłaś na maxa.
Nie ma więc sensu ciągnąc tego dalej.

[makurokurosek]

To ty sprowadziłaś wszystko do grilla i późniejszych kontaktów towarzyskich. Dla
ciebie istnieją tylko dwa rozwiązania albo totalna kłótnia i awantura, albo nic
nie robienie. istnieje coś takiego jak normalna spokojna rozmowa i zasugerowanie
istnienia problemu, a następnie spokojna rozmowa jak uniknąć takich sytuacji.
Tylko ze ta rozmowa powinna odbyć sie gdy pierwszy raz doszło do takiej
sytuacji, a nie gdy za kilka dni koniec roku

[makurokurosek]

"Nie jestem tchórzem,nie jestem złośliwa,"

Za to jesteś duchem świętym i doskonale wiesz co zrobiłaby pani gdybyś z nią
porozmawiała o jej stosunku do córki. Ja nie mówię o wszczynaniu awantury, ja
uważam że w takich sytuacjach należy rozmawiać i mieć przede wszystkim na
względzie dobro dziecka. Twój brak reakcji nie ma nic wspólnego z dobrem dziecka

[moribaus]

Zgadzam się, co do tego, że osoby, które nie mają chęci zaczynają pracować w
takich instytucjach, chociaż pewnie zawsze było tak, że pracowały osoby z
przypadku. Wydaje mi sie, że to jest kwestia usankcjonowania pewnych spraw i
określenia kto i jak może wykonywać funkcje wychowawcze. Wiem jedno, że takie
rzeczy dzieją się
codzinnie.smyk.com/index.php?option=com_forum&action=thread&id=5419&Itemid=0
I co? I nkit sobie z tego nic nie robi, dopiero jak ktoś pogrozi palcem, to
zaczyna się cos robić