playstation 2-jak go przekonać

[korniz]

że to nie potrzebny wydatek zwłaszcza że ma dostęp do komputera.Mój
9 latek chce bo inni w klasie mają.Tłumaczymy mu że gry te same
można mieć w internecie,czy kuupić do komputera bo są dużo tańsze
niż do playstation.A do tego jeszcze mamy jeden telewizor.Jak go
przekonać że kupno tego mija się z celem.

[ib_k]

Nie przekonywać, jeżeli was stać to kupić jeżeli nie stać powiedzieć o
tym, jasny komunikat.
To wcale nie jest to samo co gra komputerowa.
Zdecydowanie lepsze wrażenia i interaktywność.
A Play 3 to w ogóle wymiata każdy komp.

[verdana]

Nie przekonywać Po prostu powiedzieć, ze sie nie kupi - i koniec. To
nie jest tak, ze dziecku sie nalezy, a tylko jesli istnieja
uzasadnione powody, rodzice mają prawo odmowić.

[aluc]

przekonać - nie przekonasz, bo nie ma sensownych argumentów, a już
przy PS 3, które ma blue-raya, nie ma absolutnie żadnych sensownych
argumentów

nie chcesz kupować, z jakichkolwiek powodów - po prostu nie kupuj i
już, tłumaczenie ogranicz do prostego stwierdzenia, że nie masz
zamiaru kupować

[prologica]

moje tlumaczenia na wszystko tego typu:
- cos takiego kosztuje kupe kasy, a my tyle nie mozemy przenzaczyc na cos, co
nie jest potrzebne/niezbedne/naprawde tego warte (w Waszym przypadku tlumaczenie
Twoje jest dobre - 'nie kupimy tylko dlatego ze to cos nazywa sie "PS2", bo to
samo masz na kompie itd'),
- skoro tak bardzo tego chcesz - zbieraj do skarbonki i kup.

nie wiem czy Twoj syn ma skarbonke czy dostaje kieszonkowe czy cos tam, ale w
tym wieku pewnie juz tak.

o ile na to pierwsze tlumaczneie zawsze znajdzie jakies 'ale
mamoooooooooo.........', to na drugie juz nie.

[nioma]

playstation jest duzo fajniejsze niz gry na komputer, wiekszy ekran,
wiecej mozliwosci graficznych.
jesli jednak was na to nie stac to powiedz o tym synowi. szczerze.

[goonia]

mielismy podobny problem. syn chcial konsole od 7 roku zycia. Ja powiedzialam
nie, bo on po szkole jest w swietlicy i jedyny czas na granie to wieczor, a
wlasciwie sobota-niedziela, bo w tygodniu lekcje, dodatkowe zajecia. Ja nie ma
zamiaru wysluchiwac jakiegos jazgotu, kiedy moge chwile odpoczac, lub ktos do
nas przyjdzie a dziecko bedzie lomotac w PS. Powiedzialm co mysle, ze on po
prostu nie bedzie mial mozliwosci grac, nawet jesli konsole kupimy. Poniewaz
duzo wyjezdzamy zaproponowalam Nintendo DS - wiem, ze to nie to samo, ale
przynajmniej tego uzywa w samochodzie, na dzialce, jak idziemy na impreze gdzie
nie ma innych dzieci.
Teraz chce Nintendo Wii, a za tydzien bedzie X-box. Twoj dom, twoje pieniadze,
ty decydujesz i kropka.

[evee1]

Mam podobny problem (syn 11 lat). Ale ja nie przejmuje sie tym, ze
on nie chce przyjac mojej argumentacji, ze ja z powodow
ideologicznych kupowac nie zamierzam. Tylko sie zastanawiam czy moze
jednak nie kupic. Gwiazdka "juz" za pol roku .
Syn gra w sumie 2x2godziny w weekend, tylko teraz robi to na
komputerze. Ale juz od dawna brzeczy, ze chcialby jakas konsole i ze
wszyscy maja (faktycznie wszyscy jego bliscy koledzy maja).
A i maz tez by skorzystal ).

[nioma]

Jakie to sa powody ideologiczne?
My mamy PS2 w jakiejs lepszej wersji i jest to tez odtwarzacz DVD i
muzyki. Swietnie sie sprawdza takze na wyjazdach.

[andaba]

Hmmm...
Jak mój mąż mówił, że chciałby konsolę, to stukałam się w czoło. Dwa tygodnie temu pożyczył od kolegi i musze przyznać, że mi sie spodobała. Po pierwsze ma DVD (nie mamy, tylko w kompie, a monitor mały), po drugie, może grać dwie lub cztery osoby, co przy ilości posiadanych przez nas dzieci jest dużym plusem. Gdyby jeszcze było toto tańsze...
Ale nie widzę potrzeby argumentowania - powiedz, że nie kupisz i basta.

[limonka_3]

Może być ciężko. Dziecko może stracić kumpli - przynajmniej tak
myśli...
Nam się udało przekonać siedmiolatka że nie potrzebuje tel
komórkowego. Ale Game Boya ma. Mus to mus

[limonka_3]

a czy nie mógłby sobie jakoś zaoszczędzić sam??

[nioma]

z tym oszczedzaniem to dobry pomysl
kilka lat temu jak byly na topie game boye to moj syn sobie na niego
skladal pieniadze i w koncu kupil,
z PS2 tez tak mozna zrobic: jak sobie uzbierasz polowe to reszte ci
dolozymy.

[nioma]

aha
mozna kupic uzywane na allegro

[evee1]

No i syn postanowil zbierac. Tata obiecal, ze jak syn zbierze
polowe, to druga polowe mu dorzuci. Ale do Bozego Narodzenia nie
zdarzy zebrac nawet tej polowy , chyba, ze do zbieractwa
dokooptujemy corke. Tymczasem niech zbieraja...
A powody ideologiczne to byly takie, ze uwazalam, ze jak jest w domu
komputer, to jest to PS juz nie jest niezbedne , DVD i sprzet
grajacy mamy oddzielnie, wiec to nie jest argument. Poza tym kiedys
kiedy takie konsole byly bardzo drogie i niewieel osob je mialo
uwazalam, ze to niepedagogicznie cos takiego kupowac dziecku. Ale
teraz jak juz spowszednialy, to ten argument odpada.

[nioma]

mysle, ze to swietny pomysl, zeby zbieral, nauczy sie przy okazji
oszczedzania a jak juz kupi to bedzie bardziej szanowal

[green_sofia]

A dlaczego to niepedagogiczne kupować dziecku coś czego raczej nie mają koledzy?
Skoro cię stać to kupuj, no chyba że pieniążków brak to rozumiem.

[evee1]

> Skoro cię stać to kupuj, no chyba że pieniążków brak to rozumiem.
Mam jakas wewnetrzna bariere w kupowaniu wszystkiego na co ma sie
ochote i pieniadze. Moim zdaniem prowadzi to do wyrobienia w sobie
niezdrowej zaleznosci od rzeczy i od pieniedzy. Jak chce i mam
pieniadze, to kupuje. A jak chce, ale nie mam pieniedzy, to sie
frustruje i jestem nieszczesliwa. Moze warto nauczyc sie obywac sie
bez rzeczy, ktore by sie chcialo miec niekoniecznie nie tylko
dlatego, ze sie nie ma na nie pieniedzy. Tak to widze.
> A dlaczego to niepedagogiczne kupować dziecku coś czego raczej nie
mają koledzy?
Nie w przypadku jednorazowym, ale jezeli powtarza sie to raz za
razem, to w pewien sposob stawia sie dziecko w pozycji
osoby "lepszej". Wiele osob - niestety - ocenia innych ludzi nie
przez pryzmat tego jacy sa, ale przez tego co posiadaja. Masz
nalepki, jestes super i warto sie z Toba przyjaznic, nie masz, to
spadaj.
My nie jestesmy jedynymi osobami, ktore wychowyja nasze dzieci i
ogromny wplyw, szczegolnie w okresie dojrzewania, ma na nie ich
srodowisko, a pewnie co najmniej polowa srodowiska ma podejscie
materialistyczno-uzyteczne. I nie chcialabym, zeby moje dzieci
znajdowaly sie wlasnie w pozycji osoby "lepszej", ktora moze sobie
pozwolic i dlatego warto sie z nia przyjaznic. Ograniczanie
konsumpcji wlasnej miedzy innymi pozwala na zrozumienie, ze
posiadanie niekoniecznie jest droga do szczescia i zapewnienia sobie
prawdziwych przyjaciol.

[green_sofia]

Mówisz bardzo mądrze i nie ma nic złego w takim światopoglądzie jednak ja mam
troche inne zdanie To rodzic a nie pieniądze wychowują dziecko więc jeśli
rodzice odpowiednio tym wychowaniem kierują to i stan posiadania nie uczyni z
dziecka snoba. Mam w swoim towarzystwie osoby które mają niesamowicie dużo kasy
a absolutnie tego po nich nie widać. Więc wydaje mi się że nie ma nic złego w
kupieniu dziecku paru droższych i ciekawszych rzeczy przy jednoczesnym wpajaniu
szacunku do pieniądza i pokory To że ktoś ma więcej nie znaczy od razu że
jest zadufany w sobie (choć często tak się zdarza)- to trochę taki stereotyp
wynikający z niczego innego jak z zazdrości. Podobnie jak stereotypy w stylu -
ładna więc głupia

[limonka_3]

wsród "naszych" pierwszaków gameboy to hit, szczególnie taki z
pokemonami - retro mój odziedziczył po mnie, miał jako jeden z
pierwszych ) zyskał kilku kolegów w świetlicy - takie życie...
na szczescie te dzieciaki jeszcze nie mówią o play station ale musze
trzymac rękę na pulsie. Poza tym ja też chciałabym mieć PS

[nioma]

a moj syn jak pojechal na oboz sportowy z game boyem to go
wypozyczal kolegom za pieniadze. Taki byl popyt, przywiozl prawie
dwiescie zlotych.
Bylam lekko zdegustowana ale z drugiej strony - on kupil game boya,
gry, zasilacz, baterie itd wiec w sumie czemu nie.

[verdana]

Bo oznacza to, ze syn jest nieuzyty. Pozyczy za pieniadze, nie masz
kasy - na niego możesz nie liczyc. Zaczyna się od zabawki, a kończy
na niecheci do bezinteresownej pomocy w ogóle.
ja byłabym bardzo, bardzo zmartwiona. i wolałabym, aby moj syn
wybierał sobie jednak kolegów o mniej materialisycznym nastawieniu
do znajomych.

[nioma]

no wlasnie nie oznacza tego. Jego koledzy korzystali z game boya
kiedy chcieli, ci z ktorymi sie nie kolegowal placili. Podzielil
chlopcow z kolonii na swoich i nie, swoi to byli ci z grupy, nie
swoi np ze starszych grup.
Nie okreslilabym go nieuzytym: udziela sie charytatywnie, dziala
jako wolontariusz, zbiera pieniadze na schronisko dla psow, pomaga
mi we wspieraniu jednej ubogiej rodziny (np przeznacza na to swoje
pieniadze ktore zbieral na zabawki)- jak dla mnie ma bardzo dobry
charakter, a ze przy tym jest zaradny?

[verdana]

To jednak jakaś niemiła zaradność. rozumiem z tego, ze jak dziecko
z "obcej" grupy czestuje go cukierkiem, to on oczywiscie za cukierek
plqaci? Że znajomej staruszce ustapi miejsca, nieznajomej tylko za
2 zł?
Nioma, ja znam takiego faceta - teraz jest dorosly. Też jest
zaradny - jest na 3 roku studiów, a rodzicom nie mowił, ze dwa razy
powatarzał rok. Kasę na studia brał.
A poczatek - slowo daję - byl identyczny - sprzedawał swoje słodycze
kolegom na koloniach.

[krc0]

Jak makupować konsolę to nie PS2, jest przestarzałe, lada chwila zresztą
zostanie wycofane ze sprzedaży.
A co do wypowiedzi powyżej - czy zawsze i wszystko należy robić bezinteresownie?
Czy pożyczanie czegoś za pieniądze jest złe? Mnie osobiście nie dziwi, że dla
bliskich mozna zrobic coś za darmo, a od obcych za to samo pobrać gratyfikację.
Pozdrawiam

[nioma]

kurde, pan w sklepie na rogu mnie zna a bierze pieniadze za chleb.
kolezanka jest fryzjerka i nie czesze mnie bezinteresownie, place
jej. a z kolei dobry kumpel, wlasciciel stajni, bierze ode mnie
pieniadze za jazdy konne.
ale oni sa okropni

[evee1]

Jakos blizej mi tu do verdany. Tez bym sie glupio czula jakbym sie
dowiedziala, ze moj syn wypozycza swoje zabawki za oplata. Uwazam,
ze jezeli czegos akurat uzywam, to nie pozyczam, a jezeli nie
uzywam, to moge komus pozyczyc. Chyba, ze dana rzecz poprzez
uzytkowanie znacznie sie zuzywa, to wtedy moge po prostu nie
pozyczac i juz.
W zasadzie nie moge nawet w tym momencie uzasadnic, dlaczego
dzielenie na kolegow co dostaja za darmo i na tych, ktorzy musza
placic, budzi moj zdecydowany sprzeciw. Ale budzi. Moze wlasnie
chodzi o to segregowanie na tych lepszych i gorszych, a dla mnie
jest to takie troche obrzydliwe.
Co do przykladow ze sprzedawca chleba, czy fryzjerka, czy nawet kims
kto prowadzi wypozyczalnie rowerow, czy kaset video. Wydaje mi sie,
ze to jest ich praca i oni z tego musza utrzymac siebie i (byc moze)
rodziny i sa dorosli i istnieje spoleczne oczekiwanie, ze musza
uzyskiwac jakis dochod. Nie wiem, inne wytlymaczenie nie przychodzi
mi do glowy jak narazie. Musze o tym pomyslec .

[limonka_3]

a ja nie widzę w tym nic złego. Chłopak jest zaradny a cała sytuacja
jest zabawową symulacją dorosłych zachowań. Nikt tych dzieci nie
zmuszał do płacenia a było ich chętnych tylu, że game boy byłby non
stop w użyciu - dlaczego miałby go pozyczać innym (czyt nie
najbliższym przyjaciołom)? tak po prostu??
poza tym nie powinno sie karcić takich zachowań bo wyhowuje się
człowieka, który - w dorosłym życiu - za wykonaną pracę nie bierze
tyle ile powinien i jeszcze mu głupio że w ogóle wziął. A dobro
innych osób, nawet obcych stawia nad dobrem swojej rodziny - znam
takie przypadki!!
Dzieciaki chciały to płaciły. I wszyscy chłopcy byli zadowoleni....

[limonka_3]

oczywiście - wychowuje się - przepraszam, literówka

A mój pożycza kolegom na świetlicy ale ... muszą mieć własne
baterie. Bo nie mamy zasilacza i młody się zorientował że to on
płaci za zabawę kolegów (sam kupuje sobie baterie za kieszonkowe).
Czy to nie jest w porządku?

[nioma]

dla Verdany na pewno

[verdana]

Mozna nie zabierać zabawki do swietlicy.
Rozumiem też, ze dziecko nie czestuje za darmo cukierkami (zuzywają
się doszczętnie, bardziej niż baterie), za pożyczenie zeszytu
koledze bierze zlotowke itd?
Moim zdaniem pozyczanie jest darmowe - ostatecznie można prosić o
to, by delikwent wkladał wlasne baterie. Pożyczanie nie jest tez
obowiazkowe. Pozyczanie obcym dzieciom za pieniądze oznacza tylko
jedno - dziecku zabawka po prostu nie jest potrzebna. Bierze ją
wyłacznie w celu zarobkowym.

[nioma]

strasznie verdano przeinaczasz i charakteryzujesz sie brakiem
umiejetnosci czytania tekstu ze zrozumieniem.
wiecej juz nie bede sie wypowiadala w tym watku bo dyskusja na takim
poziomie jest bez sensu

[verdana]

Nie - ja pokazuję po prostu co oznacza brak bezinteresownosci w
kontaktach z kolegami. Gdyby Twoje dziecko placiło koledze za
pozyczenie ksiązki uznalabys , ze to mily, sympatyczny, uczynny
kolega?
Ale takie zachowania u wlasnego syna oceniasz jako zaradność.

[green_sofia]

Verdana ma rację. I tyle. Potem z takiego dziecka wyrasta uczeń który sprzedaje
prezentacje maturalne i student który kosi kasę za notatki i kserowanie
skryptów. A to po prostu jest dla mnie obrzydliwe i przykre. Nieskończoną ilość
razy pożyczałam swoje notatki, koleżankom sukienki na imprezy itd. Nie czuje się
pokrzywdzona, a kiedy ja potrzebowałam podobnej pomocy od nich stanęli za mną
murem. I nie zażądali za to kasy.

[nioma]

ale ty mowisz o kolegach a ja opisalam przyklad pozyczania zabawki
OBCYM a nie kolegom, dla mnie to roznica. I wybacz, ale porownanie
mojego syna ktory pozyczyl game boya za pieniadze do ludzi ktorzy
popelniaja przestepstwo sprzedajac prezentacje maturalne to lekka
przesada

[green_sofia]

Myśląc w tych kategoriach odpisanie zadania domowego czy ściąganie na
sprawdzianie bądź podpowiadanie w czasie odpowiedzi ustnej też jest
przestępstwem. Ale jako kobiety ogólnie mamy tendencje do przesadzania więc się
nie martw ;D

[krc0]

Co do prezentacji maturalnej to można dyskutować co do legalności jej
sprzedawania. Praca jest własnością ucznia (przysługują mu prawa autorskie) i
może zrobić ze swoją pracą co zechce. To kupujący postępuje nie fair
przedstawiając komisji kupioną pracę jako własną (to znaczy napisaną przez
siebie). Nieety, zapewne nigdy nie doczekamy się jakiegokolwiek systemu kontroli
prezentacji maturalnych. Trudno mieć pretensje do uczniów o taki stan rzeczy,
gdyż pisanie prac maturalnych stało się dodatkową możliwością zarobku dla wielu
nauczycieli. Ot, częsta w Polsce hipokryzja i przykład jak się "óczy" młodych
ludzi, a potem jest wielkie oburzenie "ach ta dzisiejsza młodzież.."
Przepraszam za offtopic, ale jakoś tak przyszło mi to do głowy gdy przeczytałem
o prezentacjach.

[green_sofia]

Bo to jest pic na wodę ta cała prezentacja Osobiście uzyskałam z tego 100% z
palcem w ...no.. tego.... NOSIE

[spacey1]

Nie widzisz różnicy pomiędzy światem dzieci, a światem dorosłych? Pomiędzy
relacjami biznesowymi (zawodowymi) a koleżeńskimi?

[krc0]

Widzę różnicę. Jednakże, jak wynika z postu, tamte dzieci od których brał
pieniądze nie były jego kolegami (kolegom pożyczał za darmo). Nie wiem dlaczego,
ale ludzie mają zwyczaj nazywać kolegami dzieci w podobnym wieku, niezależnie od
łączących je więzi. To tak jakby powiedzieć że wszyscy z którymi ktoś pracuje są
jego kolegami/przyjaciółmi.

[green_sofia]

A mnie się to wydaje naturalne że jak się jest dzieckiem to każde nawet niedawno
poznane inne dziecko to kolega. Widziałeś kiedyś siedmiolatka który mówi że
idzie pograć w piłę ze "znajomymi" ? Takie pojęcie pojawia się dopiero później a
póki się ledwo sięga ponad stół to cały świat darzy się pozytywnymi uczuciami;D
więc każdy to kolega/koleżanka.

[krc0]

Może dzieci nie używają pojęcia "znajmomy", ale często mówią "Tomek jest głupi",
"Nie będę się z tobą bawić" itp. Oznacza to, że nie wszystkich rówieśników darzą
sympatią. I nie są to tylko chwilowe humory.
Sczerze mówiąc to nigdy się nie spotkałem z sytuacją w której dziecko zarabia na
zabawce, ale nie widzę w tym nic złego.
Ciekawsze są wymiany handlowe, dziecko wychodzi na dwór z rowerem, po pół
godziny wraca dumne ze starym pegazusem mówiąc że się zamieniło z kolegą . Tak
to jest, wświecie dzieci działają także prawa popytu i podaży, jednak głównym
kryterium jest atrakcyjność i (chwilowa) fascynacja a nie wartość przedmiotu
pożądania.

[spacey1]

Już nie wnikam w to, że brał od "obcych", chociaż to pojęcie w wieku dziecięcym
moim zdaniem wszyscy są bardziej lub mniej kolegami (może nie przyjaciółmi). Ale
w ogóle nie przyjmuję do wiadomości, że dziecko zarabia na swojej zabawce. Albo
komuś pożycza do zabawy, albo nie pożycza. Jeśli kogoś nie darzy zaufaniem, to
nie pożycza (w obawie o zniszczenie, zgubienie, kradzież). Dla mnie tworzenie
relacji biznesowych w tak młodym wieku jest anormalne.

[spacey1]

przepraszam, pomyłka - miało być "chociaż to pojęcie w wieku dziecięcym jest
dziwne, w tym wieku moim zdaniem wszyscy są bardziej lub mniej kolegami (może
nie przyjaciółmi)."

[scher]

nioma napisała:

> no wlasnie nie oznacza tego. Jego koledzy korzystali z game boya
> kiedy chcieli, ci z ktorymi sie nie kolegowal placili. Podzielil
> chlopcow z kolonii na swoich i nie, swoi to byli ci z grupy, nie
> swoi np ze starszych grup.

Ohyda!

[spacey1]

No i Ty właściwie zawarłaś całą istotę rzeczy w tym krótkim okrzyku.

[green_sofia]

Samo sedno- krótko i zwięźle.

[limonka_3]

... czyli co, wg was kiedy dziecko może zacząć robić użytek ze swojego zmysłu
handlowego: w wieku 18 lat czy 21?? Czy nigdy i być doopą życiową?
Niektóre dzieci ładnie rysują inne są dobre w sporcie. Inne są np. dobrymi
handlowcami. Bez względu na to czy chodzi o pieniądze, czy nie.
Jeśli wam sie to nie podoba - uprzedźcie swoje dzieci że jeśli nie chcą to nie
musza płacic w takiej sytuacji. Wyjaśnijcie, że nie powinny lubić tego dziecka
i się z nim bawić

[spacey1]

To nie jest kwestia norm i ustaleń. Tylko jakoś tak mdło mi sie robi, jak o tym
myślę. Po prostu jakoś bym nie lubiła, jakby moje dziecko tak się zachowywało.
Uważam, że na takie rodzaje działalności jest czas i miejsce. Potrafię sobie
wyobrazić, że pieczemy mufiny na akcję charytatywną i je sprzedajemy. Albo
dziecko bierze udział w reklamie i dostaje za to pieniądze. Ale ta sytuacja mnie
zniesmacza. Nie mówiłabym dziecku, że tamto dziecko nie jest ok i ma się z nim
nie bawić, ale mój syn chyba sam by się nieco zdziwił.

[limonka_3]

widzisz, prawdopodobnie dzieci to aż tak nie dziwi jak np. ciebie...

w naszej klasie był chłopak który zrobił w szkole (nieoficjalną ) loterię
fantową. Ponumerował swoje zabawki które mu się znudziły i sprzedawał losy po 1
zł (teraz byłoby to chyba tyle) - niektóre zabawki były super, inne to śmiecie.
Dzieci miały jednak frajdę! Do momentu kiedy pani się dowiedziała i mu
zabroniła. Żadne dziecko nie było oburzone że chciał "na nas zarobić".

Ok, z innej strony: powiedzmy że twoje dziecko zaoszczędziło sobie na nowego
gameboya i zabiera go do szkoły bo mu się nudzi w świetlicy. Cały czas jednak
nie gra. A dzieci chca się pobawić. Czy POWINIEN się dzielic bez ograniczeń, czy
nie brac gameboya do szkoły, choć tam bardzo mu się przydaje dla zwalczania nudy?

[nioma]

no wiec moj syn jest ohydny wedlug was bo zarobil pieniadze?
ok, wole zeby byl w ten sposob ohydny niz byl cale zycie walkiem
wykorzystywanym przez innych.
ma swietnie poukladane w glowie, jest wartosciowym czlowiekiem,
udziela sie charytatywnie, dziala w wolontariacie i potrafi zarabiac.

a jesli wy macie takie wspaniale dzieci ktore wszystko pozyczaja
innym, takze obcym to tez swietnie.

[spacey1]

Po pierwsze nie oceniałabym twojego dziecka, tylko to konkretne zachowanie. Po
drugie wcale nie wymagam od dziecka (mojego czy jakiegokolwiek) aby wszystko i
każdemu pożyczało. Napisałam - jak nie ma do kogoś zaufania, czy nie chce
pożyczyć, to nie musi.

[nioma]

Tak jak nie musi pozyczac tak nie ma zakazu zarabiac.

[michal_powolny12]

Tak jego zahowanie było conajmniej obrzydliwe. Po pierwsze dzielił
współuczestników tych samych kolonii na obcych i naszych. Po drugie
zwykłe codzienne dziecięce relacje zamieniał w operacje gospodarcze.
Teraz już wiem skąd brali się osobnicy którzy za pieniądze oferowali
przejazd swoim samochodem po wykładach do Warszawy. Teraz już wiem
skąd brali się oferujący za pieniądze prawo do skserowania własnych
notatek. Mnie uczono czegoś innego i jakoś w życiu idzie mi dobrze.
Mój syn także wie że są rzeczy na sprzedaż i nie nadające się do
tego.
A co przedsiębiorczości. Warto czasami zastanowić się czy naprawdę
wszystko musi być skomercjalizowane? W starych czasach prowadziłem z
kolegą dość dobrze prosperującą firmę zajmującą się organizacją
kampanii wyborczych, promocji i tym podobnych rzeczy. Dostaliśmy
bardzo duże jak na skalę prowincji zlecenie. Odmówiliśmy choć
zleceniodawca był na topie. Uznaliśmy bowiem że będziemy służyć złej
sprawie. Zarobił ktoś inny. Zdarzyło się nam także policzyć za
usługi mniej niż wynikałoby by to z cennika bo tak wypadało.
Zdarzyło się nam także pracować za darmo bo zleceniodawcą była mała
organizacja społeczna. Sprawy osobiste spowodowały że musiałem
wycofać się z biznesu ale do dzisiaj firma działa. I moi wspólnicy
którzy ją prowadzą stosuja takie same zasady. A klienci do nich
wracają. Bo wiedzą że nie zostaną walnięci na fakturze, że jak coś
ma kosztować X nie będzie koszotwać X+1000. A że jak umawiają się na
1000 to dostaną 1000 sztuk. I z tego co wiem to żaden z moich
przyjaciół z którymi prowadziłem firmę nie zarabiał w dzieciństwie
jak twój syn.

[scher]

michal_powolny12 napisał:

> Teraz już wiem skąd brali się osobnicy którzy za pieniądze
> oferowali przejazd swoim samochodem po wykładach do Warszawy. Teraz
> już wiem skąd brali się oferujący za pieniądze prawo do skserowania
> własnych notatek.

Albo ci, którzy w 97. roku wozili pontonami głodującym powodzianom chleb za cenę z kilkunastokrotnym przebiciem na bochenku

[limonka_3]

ale nioma napisała że jej syn udziela się charytatywnie...

dzieci też zwykle tego nie robią!

a ze swoimi rzeczami mogą zrobić co chcą: zamienić, dać komuś, sprzedać...

chyba się nie zrozumiemy...

[nioma]

ja sie wylaczam z tej dyskusji, zaraz sie dowiem ze ci co zarabiaja
to ci sami co morduja dla zysku. bo juz zostalismy porownani do
zlodzieji, spekulantow, wyzyskiwaczy itd. poziom dyskusji jest
zenujacy a rozmowcy uparcie nie czytaja ze zrozumieniem.

[spacey1]

Miałam się już zamknąć, ale nie mogę - a czego to przeciwnicy wypożyczania play
station za kasę nie zrozumieli?

[otma]

A Ty nie zauważyłaś że wypożyczany był Game Boy? Właśnie tak
czytacie: wybiórczo i potem naskakujecie na ludzi. Banda oszołomów.

[spacey1]

no, ta akurat pomyłka jest nieistotna dla sprawy

[green_sofia]

Nie moja droga. My umiemy czytać ze zrozumieniem tylko mamy odmienne zdanie od
twojego co cię niezwykle irytuje (i słusznie bo byłoby niezdrowo gdyby nie
irytowało.)

A takie pytanie trochę poza dyskusją (więc mam nadzieję że jednak mi odpowiesz)-
jakie to działania w wolontariacie podejmuje twój syn? Bo jeśli mi wiadomo
konkretne działania tego typu (domu opieki, hospicja) dozwolone są od lat 16 a
inne od 18. Bo jeśli miałaś na myśli stanie ze skarbonką na wośpie lub szkolną
akcję zbierania koców
schroniska dla zwierząt to wybacz ale nazwanie tego wolontariatem to troche za
dużo. Dla niego to zabawa a nie świadoma, konkretna pomoc.
Mam szczerą nadzieję że się mylę bo jednak miło się słucha o dojrzałych i
wrażliwych na cudzą krzywdę dzieciach.

[limonka_3]

green_sofia napisała:

Bo jeśli miałaś na myśli stanie ze skarbonką na wośpie lub szkolną
> akcję zbierania koców
> schroniska dla zwierząt to wybacz ale nazwanie tego wolontariatem to troche za
> dużo. Dla niego to zabawa a nie świadoma, konkretna pomoc.

Tak samo jak branie kasy za pożyczanie gameboya - dla dziecka to zabawa i nauka
(korzysta ze swojego rozumu) a nie kradzież i wymuszenia - o jakich pisaliście.

Rozumiem, że nioma się już nie odzywa bo OHYDNE jest wasze zachowanie na forum.
Jak w ogóle można było odnieść wyraz OHYDA do działań dziecka?

Pytanie: czy jeśli mój syn mi powie, w wieku np.14 lat że chce sobie zarobić na
korepetycjach to mam go skarcić wg was? Przecież to jeszcze dziecko, czyli
waszym zdaniem nie powinno zarabiać. Mi koledzy pomagali od serca za darmo, ja
innym pomagałam. Ale czasy się zmieniają. Teraz sami nauczyciele udzielają
korepetycji płatnych. A dziecko nie może? Więc co ma stanowić dla niego
motywacją, żeby mu się chciało ich udzielać? Co o tym myślicie?

Tak samo jest tutaj z gameboyem.

Wiadomo, są koledzy-przyjaciele, koledzy z biedniejszych rodzin i dobrze by było
żeby nasze dziecko to dostrzegło i od nich nie brało zapłaty. Pomoc to pomoc. A
sprzedaż usług to sprzedaż.

Ale żeby "dawać siebie" tak wszystkim gratis?? Tego nie rozumiem.

[green_sofia]

Moja droga myślę że sama wiesz iż przykład z korepetycjami nie ma się tutaj
nijak do rzeczy.
Bo co ma udzielanie korepetycji przez 14latka np 10 latkowi który nijak nie jest
i raczej być nie może jego kolegą ( bo mówisz o KOREPETYCJACH a nie pomocy w
nauce) do handlowania grą na obozie gdzie wszystkie dzieci tworzą jedną grupę? A
poza tym dając korepetycje dzieciak coś z siebie daje - poświęca swój czas,
pogada, tłumaczy. Sama dawałam korki mając 17 lat.
Mówię tu o korepetycjach a nie o przykładzie np kolegi z klasy który musi
poprawić jakiś sprawdzian i nie daje sobie rady. W tym przypadku wzięcie
pieniędzy podsumowałabym jednym, sławetnym słowem- OHYDA.

[otma]

Obrzydliwie sie zachowałaś - zamiast altruistycznie pomóc innym
uczniom to w ohydny sposób wykorzystałaś to, że byli słabsi od
Ciebie w nauce i brałaś od nich pieniądze!!! Jesteś OHYDNĄ osobą,
wstyd normalnie.
Dostałaś za darmo wykształcenie w państwowej szkole i zarabiałaś na
tym na swoich kolegach.
Ohyda, ohyda po stokroć.

[green_sofia]

Tak tak a szczególnie ohydni są nauczyciele którzy też odebrali nauki w
państwowym systemie edukacji i teraz świnie biorą pensje za to że uczą dzieci w
szkole... obrzydliwe! I to w dodatku 1500zł a nie 15 zł jak ja wówczas!
Obrzydliwe

[limonka_3]

> Sama dawałam korki mając 17 lat.

Ale chyba nie brałaś za to pieniędzy???
Przecież byłaś dzieckiem i pomagałaś w nauce dziecku!!!

Jeśli za to brałaś kasę - to własnie sprzedawałaś usługę. To analogiczne do
wypożyczenia gameboya. Skąd wiesz czy to byli koledzy dla tego chłopca czy
ledwie poznani chłopcy z innych roczników? Czytasz podobno ze zrozumieniem: od
dobrych kolegow (przyjacioł) nie brał pieniędzy.

Ja też pomagałam kolegom w nauce (jęz. angielski) inni mi pomagali (matematyka)
za darmo. Nigdy nie wzięłam grosza od kolegi/koleżanki. No fakt - trochę
frajerstwo, poświecałam wszak swój czas itd.

[green_sofia]

Widzisz to ja chyba mam inny światopogląd bo rozróżniam pomoc w nauce od dawania
korepetycji. Owszem pomagałam koleżankom ze szkoły w nadrabianiu zaległości,
pomagałam w zadaniach z fizyki w angielskim. Ale dawałam też korki 10 letniej
córce znajomej mojej mamy. Uczyłam małą angielskiego od zera.
Ty posyłasz swoje dziecko na darmowe lekcje angielskiego ? To daj namiary bo
mysle ze na takie lekcje będzie więcej chętnych.

A poza tym rozróżnijmy też wiek. Od 16 lat w górę można legalnie pracować z
pewnymi ograniczeniami. Ale bohaterem wątku jest młodszy dzieciak a tego co
robił nie można nazwać pracą. A korepetycje jak najbardziej, co więcej wielu
"dorosłych" się tym trudzi więc jest to normalna praca.

[otma]

Aha, więc Ty mogłaś brać pieniądze od córki ZNAJOMEJ (sic!) a
chłopak nie mógł od obcych dzieci które przebywały na tym samym
obozie?
Piękna filozofia Kalego. Jednych odsądzić od czci i wiary i z błotem
zmieszać a siebie wybielić i postawić na piedestale. Niedobrze się
robi jak się czyta taki bełkot jak Twoja wypowiedź.

[scher]

otma napisała:

> Aha, więc Ty mogłaś brać pieniądze od córki ZNAJOMEJ (sic!) a
> chłopak nie mógł od obcych dzieci które przebywały na tym samym
> obozie?

Tak, uważam, że tak.

Gdyby tej znajomej pożyczyła szklankę soli na procent, byłoby to ohydne. Albo gdyby pozwoliła sąsiadce w sytuacji awarii uprać rzeczy w swojej pralce, traktując to jako płatną usługę.
To byłaby analogia do pożyczania kolegom z grupy gejmboja za pieniądze.

[green_sofia]

Trzymaj klasę kobieto bo brak Ci argumentów i próbujesz innych zmieszać z
błotem. Scher już odpowiedziała na twojego posta pisząc dokładnie to co i ja
chciałabym napisać. Tyle.

[limonka_3]

na razie została zmieszana z błotem tylko nioma...

[scher]

limonka_3 napisała:

> Jak w ogóle można było odnieść wyraz OHYDA do działań dziecka?

Normalnie. Twoim zdaniem dziecko nie jest w stanie podejmować działań ohydnych z punktu widzenia etyki?

> Pytanie: czy jeśli mój syn mi powie, w wieku np.14 lat że chce
> sobie zarobić na korepetycjach to mam go skarcić wg was?

Gdyby chciał zarabiać, udzielając płatnych korepetycji kolegom z klasy, byłoby to ohydne.

[otma]

Idąc Twoim tokiem rozumowania mógłby udzielać korepetycji płatnych
tylko totalnieobcym dzieciom: spoza szkoły, spoza podwórka, klasy.
Bo skoro wypożyczenie game boya obcemu dziecku ale ztego samego
obozu jest ohydne, to płatne korepetycje dla ucznia z tej samej
szkoły również. Przecież to koledzy.
Trochę naciągana jest ta Twoja filozofia.

[scher]

otma napisała:

> Idąc Twoim tokiem rozumowania mógłby udzielać korepetycji płatnych
> tylko totalnieobcym dzieciom: spoza szkoły, spoza podwórka, klasy.

Że spoza podwórka i spoza klasy, nie ulega dla mnie wątpliwości. W innych przypadkach jest to kwestia bliskości relacji i kwestia wyczucia obyczaju. Widzę też pewne różnice między regularnym dawaniem komuś korepetycji, a postawą "jak mi zapłacisz, to dam ci się pobawić swoją zabawką". Na to drugie nigdy bym nie pozwolił swojemu dziecku.

[limonka_3]

Niektóre dzieci nie muszą pytać rodziców o to co mogą zrobić ze SWOJĄ zabawką.
Mogą być kreatywne

[scher]

limonka_3 napisała:

> Niektóre dzieci nie muszą pytać rodziców o to co mogą zrobić ze
> SWOJĄ zabawką.

Moje też nie. W granicach zakreślonych przez przyzwoitość.

Jeżeli już miałbym wybierać, to od kreatywności wolę dobrze działające sumienie. Tym bardziej, że z kreatywnością łatwo je pogodzić.

[krc0]

Pisałeś wcześniej o powodzianach, analogiczną (wg mnie) sytuacją wśród dzieci
może być kupowanie słodyczy (lub dawanie kanapek), często biedniejszemu (lub
nawet wygłodzonemu) dziecku w zamian zaodrabianie prac domowych. O tym z czystym
sumieniem mógłbym powiedzieć - ohyda.
Takie są niestety konsekwencje materializmu i wściekłej pogoni za pieniądzem, a
to nie dzieci to wszystko wymyśliły. W ich relacjach odbija się jedynie świat
dorosłych pełen fałszu, obłudy i wyrachowania. Aby zmnienić podejście dzieć do
pieniedzy trzeba zacząć od siebie. Póki co, ganienie dzieci za to że naśladują
dorosłych jest straszną hipokryzją.
P.S. Przepraszam wszystkich nie - materialistów, którzy mogliby poczuć się
dotknięci użyciem kwantyfikatorów .

[scher]

krc0 napisał:

> to nie dzieci to wszystko wymyśliły. W ich relacjach odbija się
> jedynie świat dorosłych pełen fałszu, obłudy i wyrachowania.

No i jakie ma to znaczenie dla wychowania mojego dziecka? Niech sobie inni
robią, jak chcą, ty - MOJE dziecko - pilnuj siebie!
Chyba nie sądzisz, że nie mam prawa dokonywać moralnej oceny postępków własnego
dziecka, bo świat dorosłych to czy tamto?

Nawiasem mówiąc stwierdzenie: "świat dorosłych pełen fałszu, obłudy i
wyrachowania", jest obrazem świata, z którym się nie mogę zgodzić.

> ganienie dzieci za to że naśladują dorosłych jest straszną
> hipokryzją.

Nie pożyczam soli sąsiadom za pieniądze, nie dzielę też sąsiadów na tych,
których znam i lubię (tym użyczę soli darmo), i na tych, których nie znam (od
tych zainkasuję) - więc nie czuję się tu hipokrytą.

[krc0]

Napisałem P.S. po to, aby nikt nie odbierał tego co napisałem osobiście, a
jedynie jako uogólnienie.
Napisałeś "No i jakie to maznaczenie dla wychowania mojego dziecka?".
A takie znaczenie, że dziecko obserwuje zachowania otoczenia - sąsiada, rodziców
kolegi, pani w sklepie itp. Nie jesteś jedyną osobą, która kształtuje jego
psychikę i system wartości. Oczywiście dom rodzinny ma nadrzędną rolę i powinien
służyć jako "filtr". Jednak nie da się odizolować człowieka od społeczeństwa, a
z nim bywa różnie (oczywiście ze społeczeństwem).
Oczywiście, masz prawo dokonywać oceny, jednak jeżeli Twoja ocena jest inna niż
to co widzi dziecko bacznie obserwujące świat poza domem może być ciężko
uzasadnić swoje zdanie dziecku. Pytanie "Dlaczego ja nie mogę tak robić, chociaż
inni tak robią?" może być trudne.
Nie chcaiłbym być źle zrozumiany, w żaden sposób nie zachęcam do konformizmu i
rezygnacji z przekazywania własnych, pozytywnych wartosci. Należy jednak
rozumieć, że dziecko jest odrębną istotą i niekoniecznie musi podzielać Twój
system wartości. Tylko proszę, nie pisz "a co jeśli dziecko widzi na ulicy, że
ktoś kradnie, czy to pozwala mu także kraść" bo nie o taki wpływ otoczenia mi
chodzi, nie rozpatruje się zachowań o których mowa w kategorii przestępstw a co
najwyżej można mieć różne zdanie w ich moralnej ocenie.

A co do świata dorosłych - możesz się nie zgadzać, ja pozostaną przy swoim
zdaniu. Być może jestem już zgorzkniały i nie potrafię dostrzec w nim wiele dobrego.

[limonka_3]

"ohyda" po prostu mi tu nie pasuje. Określenie nieadekwatne do sytuacji. To
podobnie jak powiedzieć o dzieciach "kanalia" albo "bandyci".

[limonka_3]

Ja nie mogę zrozumiec jak 14-latka (tak jak green.sophia) może udzielać PŁATNYCH
korepetycji innym dzieciom.
Ja po prostu wczesniej kończyłam szkołę - u nas byłoby to nie do pomyślenia!!!

Wystarczy pomoc w nauce nazwać "korepetycjami" i już można kasować kolegów np.
ze swojej szkoły...

[limonka_3]

chodziło o green_sofia

[limonka_3]

Syn niomy sprzedawał rozrywkę, green_sofia sprzedawała pomoc - widzicie różnicę???

[krc0]

Jest pewna różnica. Sprzedajac pomoc green_sofia sprzedawała Własną, wyuczoną
wiedzę i zdolności, natomiast syn niomy zarabiał wypożyczając przedmiot, co nie
wymagało od niego wiele nakładu pracy, ani żadnych umiejetnosci (co oczywiscie
nie oznacza, że zrobił coś złego).

[limonka_3]

krc0 napisał:
(co oczywiscie
> nie oznacza, że zrobił coś złego).

Nie zrobił NIC złego. No właśnie.

Żyjemy na szczęście w wolnym kraju, każdy może robić co chce ze swoimi
umiejętnościami, dobrami, itd.
Jednak branie pieniędzy za pomoc w nauce - w przypadku osoby która tu
najgłośniej krzyczy że nioma powinna się zacząć martwić - poddaję pod rozwagę:

Ja nigdy nie wzięłam złotówki za pomoc w nauce, której udzielałam.
Czy green_sofia kiedykolwiek udzieliła korepetycji koledze/koleżance za darmo?

[green_sofia]

Nie lubie się powtarzać ale cóż. Taj JAK PISAłAM JUZ W DWOCH POSTACH owszem
pomagałam innym za darmo- wszytskim swoim kolegom, koleżankom - nieraz
siedziałam z nimi do nocy bo nie miałam problemów z nauką a oni niejednokrotnie
tak. Korepetycje za które tak po mnie jedziesz dawałam mając 17 lat (nie 14!
czyli byłam prawie dorosłą babą) dziewczynce która miała lat 10.I to nie była
pomoc w nauce tylko nauka angielskiego od zera!
Na przyszłość proszę czytaj dokładnie abym nie musiała pisać jeszcze raz rzeczy
które zawarłam w swoich wcześniejszych wypowiedziach.
Poza tym chyba dalasza dyskusja jest bezsensowna- ja mam swoje zdanie a ty masz
swoje - raczej ich nie zmienimy.
Nie potępiam dziecka które "pożyczało " swojego gameboya. Nie stało się nic
strasznego. Potępiam rodzica który jest pełen uwielbienia z tego powodu.

[krc0]

Pisała,że kolegom w klasie pomagała za darmo, a brała pieniądze od (rodziców)
młodszych dzieci.
Zarówno pożyczanie gameboya jak i dawanie korepetycyji (czy też pomaganie w
nauce, jak kto woli) w zamian za pieniadze nie jest złe. Nie jest też dobre. Dla
mnie to po prostu zachowania, które mieszczą się w moim systemie wartości,uznaję
je za "neutralne". Oczywiście chwalebne jest gdy nie bierze się za to pieniędzy
ale nie należy potępiać kogoś kto bierze.

[limonka_3]

Trafiłaś w sedno. Myślę że Twoja wypowiedź może stanowić podsumowanie dyskusji.

[scher]

krc0 napisał:

> (co oczywiscie nie oznacza, że zrobił coś złego).

Ależ oznacza. Dziecko w bardzo perfidny sposób utworzyło sobie z kolegów towarzystwo wzajemnej adoracji, innych drastycznie wykluczając (Tej nie kocham, tej nie lubię, tej nie pocałuję!). Na moim podwórku takich snobów, szpanujących dookoła kostką Rubika (inne czasy były), omijało się jak śmierdzące jajo. A gdyby taki delikwent wpadł na genialny pomysł zarabiania na jej wypożyczaniu, dostałby z raz czy dwa za garażami w ucho i skończyłaby się jego "przedsiębiorczość".

[limonka_3]

no widzisz, a ten nie dostał w ucho a skoro tyle zarobił to znaczy że chętnie mu
płacili.
może to tym płacącym dzieciom rodzice powinni zrobić wykład

[scher]

limonka_3 napisała:

> może to tym płacącym dzieciom rodzice powinni zrobić wykład

Ja bym synom zrobił. Skoro matka chłopaka nie widzi w zachowaniu syna nic nagannego, to któż jak nie uczynni koledzy nauczy delikwenta podstawowych reguł koleżeństwa?

[limonka_3]

co to znaczy "drastycznie wykluczając"?

ja też jednego lubię, innego nie, ale nikogo drastycznie nie wykluczam - a ty?

ty wszystkich ludzi traktujesz i postrzegasz jednakowo? tak?

[scher]

limonka_3 napisała:

> ty wszystkich ludzi traktujesz i postrzegasz jednakowo? tak?

Wrócę do swojego przykładu ze szklanką soli. Czy wypada podzielić sobie sąsiadów na takich, którym sól będziemy pożyczać za darmo, i na tych, od których będziemy żądać zapłaty?

[mama_kotula]

> czy jeśli mój syn mi powie, w wieku np.14 lat że chce sobie zarobić
> na korepetycjach to mam go skarcić wg was?

Udzielanie korepetycji to:
- włożenie wysiłku w tłumaczenie, wyjaśnianie
- poświęcenie czasu
- czerpanie korzyści materialnej z tego, że się posiada jakąś wiedzę, do której się dochodziło własnym wysiłkiem



Widzisz róznicę, miedzy p.r.a.c.ą, jaką jest udzielanie korepetycji, a ciągnięciem kasy na okoliczność faktu, że się posiada elektroniczny gadżet, którego nie posiadają maluczcy?




PS. Tak, zdaję sobie sprawę, to jest jedną z podstaw kontaktów handlowych, czyli "ja mam coś czego potrzebujesz ty, a ty masz pieniądze, których potrzebuję ja" - niemniej jednak tego typu kontakty handlowe powinny dotyczyć dorosłych, a nie dzieci. Jakby moje dziecko zapragnęło udostępniać łopatkę w piaskownicy, np. za cukierki, to bym uznała to za moją porażkę wychowawczą.

[michal_powolny12]

Są takie relacje społeczne których w żaden sposób nie da się
skomercjalizować. Mój syn wie że są rzeczy ktorych nie wypada
zrobić. Otoczenie czyni inaczej. Syn jednak wie że choć wszyscy będą
mu mowić że X jest dozwolone on tego nie zrobi. Bo wie co to etyka,
wie jak buduje się relacje, wie jak buduje się markę. Wie że jeden
raz mu się uda ale następnym będzie wtopa. Że uczciwość aż do bólu
opłaca się. Wie że takich rzeczy jak przyjaźń, rodzina nie da się
przełożyć na gotówkę. Wie bo obserwuje firmę przyjaciół ojca i wie
jak bardzo opłaca się być uczciwym. Niekiedy słyszy że jego rodzina
to frajerzy. On wie że do jego domu nigdy nie przyjdą agenci CBA czy
innego ABW. Żyje więc spokojnie.
Pomogałem za darmo w nauce moim kolegom w szkole podstawowej
i liceum,za free opracowywałem materiały na studiach. Tak nie
zarabiałem na tym ale miałem i mam nadal wlaściwe relacje społeczne.

[limonka_3]

Ale ten chłopiec z gameboyem jest uczciwy. Wszak nikogo nie okradł, nie oszukał.
Nikogo nie zmuszał i wszyscy byli zadowoleni.
No chyba że dla ciebie uczciwością jest "dawanie" wyłącznie za darmo...

[michal_powolny12]

Dzielił kolegów na lepszych i gorszych. Komercjalizował dziecięce
relacje.

[otma]

Nieprawda.
Jedni to byli koledzy a ci ktorzy placili kolegami nie byli.
Wy za chwilę podciągnięcie to pod zbrodnie przeciwko ludzkości -
zachowujecie się jak jakaś nagonka na polowaniu, świętoszki
obrzydliwe.

[michal_powolny12]

Tyle że na koloniach wszyscy byliśmy przez chwilę jedną wielką
rodziną. Ale to były dawne czasy.

[scher]

otma napisała:

> zachowujecie się jak jakaś nagonka na polowaniu, świętoszki
> obrzydliwe.

Nioma, jako otma pojawiłaś się na forum Starsze dziecko całkiem niedawno, zabrałaś głos do tej pory dokładnie w trzech wątkach, te same opinie wyrażając pod dwoma różnymi nickami. Czy to uczciwe?

Dobrze, że przynajmniej mnożysz te swoje wcielenia bez podtekstów materialnych - bo za czytanie swoich postów nie każesz jeszcze niektórym z nas płacić.

[otma]

O, jak się ma inne zdanie od ogółu to się jest podejrzanym?
Może być i tak. Mój krótki pobyt na forum na pewno się skończy bo
jest tu okropnie. Napastliwi ludzie obrzucający innych inwektywami.
Szambo.

[green_sofia]

Kurcze otma a mi się wydaje że mięsem najbardziej rzucasz ty (dla przykładu
patrz-"szambo" )

[limonka_3]

to już cios poniżej pasa

co to ma do rzeczy? ja też mam już czwarty nick - przecież wolno (???)
faktycznie ja też spadam - robi się tu duszno i OHYDNIE

[spacey1]

Ale bierzesz udział w tym samym wątku jako dwie różne osoby?

[limonka_3]

8( Ja też dzielę moich kolegów na lepszych i gorszych i po prostu znajomych - ty
nie??? Jednemu postawię piwo - drugiemu nie.

[green_sofia]

Czekaj czyli powiedzmy że idziesz do knajpy z Krzysiem Grzesiem i Pawłem i piwo
stawiasz tylko Grzesiowi i Krzysiowi a Pawłowi nie bo "jest tylko znajomym" ? Bo
chłopczyk od krzysia i Grzesia pieniędzy nie wziął ale od Pawła już tak.
Sytuacja analogiczna a może łatwiej dostrzec że jednak coś w niej jest nie tak.
Dobra zejdźmy z dzieciaka bo nie wiedział że źle robi. Tylko szkoda że go rodzic
nie uświadomił.

[krc0]

Ja w takiej sytuacji nie zapraszałbym Pawła, jako dalszy znajomy mógłby czuś się
niezręcznie w towarzystwie trzech osób które dobrze się znają.
P.S. Chyba "nieco" odeszliśmy od tematu wątku...

[green_sofia]

Bo masz zdrowe podejście do tematu moja droga
Ale przyznaj że jak miało się te 10-12 lat to nie dzieliło się kolegów na
dalszych czy bliższych. A chłopcy to już szczególnie. Jedna wielka rodzina- i to
właśnie jedno z lepszych wspomnien z dziecinstwa :p

[limonka_3]

u mnie tak nie było.

Mój syn siedmiolatek ma przyjaciół, kolegów a nawet dzieci (chłopców!) których
nie lubi... Jeszcze inni są mu obojętni.

Własciwie może tak być i w rodzinie

Czy wg ciebie coś z nim jest nie tak?

[green_sofia]

W tym momencie wszystko jest ok. Nikt sie kochać ani lubić nie musi. Gorzej
dziać się zaczyna wtedy gdy na podwórku zaczyna jawnie dzielić grupę na tych
których lubi i tych których nie. I od tej drugiej części ciągnąć kasę. Tyle.

[krc0]

Wybacz, ale jakoś nie widzę analogii. Gameboy to zabawka, umilająca czas, ale z
powodzeniem można się bez niej obejść. Nie można tego porównywać do handlu wodą
i żywnością podczas klęski żywiołowej.

[igge]

Moja 8latka narzekała, że inni przynoszą do szkoły na drugie
śniadanie słodycze a my jej słodyczy nigdy nie dajemy. Nikt nie chce
wymieniać się na paprykę czy owoce a w klasie panuje moda na
wymienianie się słodyczami. Drażniła mnie ta moda ale końcu uległam
i dałam kilka razy też słodycze. Dzień przed ostatnim w tym roku
zebraniem skarciłam ją lekko za podarowanie (nie wymianę) proszącej
namolnie koleżance całej czekolady, tłumacząc, że kupiłam tabliczkę
mając nadzieję, że przynajmniej kawałek córka zje też sama, i że
fajnie jest częstować innych ale wolę kiedy dzieli się a nie oddaje
wszystko. Następnego dnia mało co nie padłam trupem z wrażenia
słysząc, że moje przedsiębiorcze dziecko kupiło w szkolnym bufecie
za 3 zł paczkę 11 rogalików, po czym sprytnie odsprzedało za
złotówkę jeden rogalik koleżance!!! Już miałam pójść na zebranie z
mocnym postanowieniem zwrócenia pani uwagi na modę wymieniania i
odsprzedawania słodyczy ale... porozmawiałam z małą bardziej
szczegółowo i odkryłam, że modę zaczęła ona sama. Przyniosła kiedyś
zamiast kanapki dwa naleśniki i wtedy inna dziewczynka zaproponowała
jej batonik za jednego a córa sprawdziwszy, że ma dwa naleśniki,
zgodziła się na wymianę jednego (na nie otrzymywane w domu do szkoły
słodycze). Po drugie, okazało się, że oprócz niej nikt jeszcze nie
wpadł na pomysł sprzedawania za pieniążki części swoich słodkości. A
to właśnie wzbudziło największy mój i babci sprzeciw. Wobec tego
przeprowadziłam z małą pedagogiczną rozmowę i zamiast robić
zamieszanie z panią, podeszłam na zebraniu do mamy Zuzi i oddałam z
krótkim wyjaśnieniem pieniążki za rogalik a córce przykazałam
częstować dzieci słodyczami a nie sprzedawać, w dodatku z takim
zyskiem (z tego wielokrotnego przebicia ona chyba nie zdawała sobie
sprawy bo z liczeniem jest trochę na bakier) Mama Zusi zaśmiała się
i przyjęła pieniążki. A ja czułam ulgę, że nie rozpętałam dyskusji o
wymianie słodyczy bo chyba moja córa była w tym wszystkim
największym winowajcą. Od małej dowiedziałam się też nieoczekiwanie,
że kiedyś za malutki kawałek ananasa z pizzy, inna koleżanka dała
jej cały batonik, a inna obiecała, że następnego dnia kupi jej coś w
bufecie jak córka da jej areo nestle dziś. Generalnie trzymam rękę
na pulsie i nie podoba mi się odsprzedawanie (z imponującym zyskiem
czy bez) czegokolwiek czym można poczęstować lub pożyczyć kolegom.
Aczkolwiek moją pierwszą reakcją był śmiech i córka usłyszała, że
takie tranzakcje w pracy jak będzie dorosła będą dopuszczalne wobec
ewentualnych klientów. Syn od ponad roku ma psp i zawsze je pożyczał
wszystkim kolegom w szkole i na wycieczkach i nigdy nie przyszło mu
do głowy pobierać za to opłaty/dzielić dzieci na przyjaciół i
dalszych znajomych. Chociaż coś tam marudził, że jeden koleś wyrywa
mu to psp z ręki ciągle i zdarza się nawet grzebie mu w plecaku na
przerwie i bez pytania wyciąga cudzą rzecz z cudzej torby. W
sytuacji gdyby przywiózł z obozu 200 zł, na które by naciągnął
kolegów - kazałabym zwrócić i przeprosić.

[scher]

igge napisała:

> W sytuacji gdyby przywiózł z obozu 200 zł, na które by naciągnął
> kolegów - kazałabym zwrócić i przeprosić.

Czyli normalnych rodziców jest więcej. Chwała Bogu!

[krc0]

Jak widać każdy inaczej pojmuje normalność. Na szczęście...

[joa66]

A tak z ciekawości...czy ktos powiedział zaradnemu dziecku, że od
dochodu z działalności gospodarczej płaci się podatek?

[krc0]

Ba, zus powinien zacząć płacić, przysłużyłby się ojczyźnie bo szykuje nam się
zapaść systemu emerytalnego .

[leokadia206]

u mnie to samo, syn 8 lat, wszyscy koledzy maja i smieja sie z niego
ze on nie ma (!!!!!!) ja jestem przeciwna temu zeby dziecko
siedzialo przed tv i kompem!!! staram sie prowadzic aktywny tryb
zycia, rowery, plywanie, bieganie, judo itd a nie siedzenie przed
komputerem. Ale na urodziny mu kupie psp- to takie male play station-
mozna zabrac na wyjaz itd, pozatym duuuzo tansze. A bedzie sie
cieszyl

[jacksparrow1]

Zaproponowac mu Wii.Tansze i ciekawsze gry sa.Tzn nie wiem jak w
Polsce.
Do playstation potrzebny jest porzadny telewizor.No i dlaczego
kupowac playstation2 jak juz od dawna na rynku jest playstation3 - o
wiele lepsze w grafice , na blurey( filmy tez mozecie ogladac.

Postawic sprawe jkasno jak ktos juz tu stwierdzil - nie stac Was to
nie ma zakupu.JAk bardzo chce?To poradzic zeby uzbieral polowe a
druga polowe mu dolozycie.Sprawdzicie jak bardzo che owa konsole.Ale
proponuje zapytac sie czy nie wolalby Wii.NAprawde dla 9latka
fajniejsze gry mozecie kupic.
Poza tym stwierdzenie ze on chce bo inni koledzy maja do mnienie
przemawia.