jak skutecznie zniechęcić dziecko do nauki!!!

[kwirynia]

Moje dziecko wróciło ostatnio ze szkoły i powiedziało, że pani od
języka niemieckiego uznała, że ściągał, ponieważ...... napisał
bezbłędnie (to była jedyna podstawa do takiego stwierdzenia). A
dziecko naprawdę umiało, bo uczyliśmy się razem i powtarzaliśmy.
Co byście zrobili na moim miejscu?
Syn wprawdzie powiedział, że pani w końcu uwierzyła, ale ja chcę
pójść z nią porozmawiać, bo dla mnie takie zachowanie pedagoga jest
niedopuszczalne.



Kwirynia

[jakw]

Ja bym też pogadała z panią, choćby po to, żeby takie sytuacje się
nie powtarzały.

[smerfeta7]

Cały tydzień imprezy w szkole i poza nia, a potem z całego tygodnia
nadrabianie w domu ogromnych ilości.
I tak w kazdym tygodniu.
Zdarza się, że dwa dni w tygodniu coś robią na lekcjach, a potem i
tak szybkie nadrabianie materiału w domu do póznych godzin nocnych.
Zadawanie ciagłe pytań dzieciom czy napewno same robiły, lub pisały
wypracowania.
A kiedy dziecko nie nadąża, to zsyłka na zajęcia wyrównawcze i
śmiech całej klasy, że jest ....
Tak jest w szkole u dzieci moich znajomych.

ciekawy link

[smerfeta7]

maszynowy.blox.pl/2008/09/WITAJ-SZKOLO.html

[mallard]

Uogólniający bełkot przemądrzalca! Znam bardzo wielu nauczycieli,
których te wypociny obrażają.
To tyle odnośnie "ciekawego linku".

[smerfeta7]

mallard napisał:

> Uogólniający bełkot przemądrzalca! Znam bardzo wielu nauczycieli,
> których te wypociny obrażają.
> To tyle odnośnie "ciekawego linku".

Tak, masz rację, ale sa tacy, których jak piszesz ten "bełkot" nie
obraża, sami sobie wypracowują taką opinię.
W linku pisze o konkretnych nauczycielach, a nie o wszystkich.
Widocznie dlugo pracowali na takie podsumowanie.

[mama_kotula]

Takie sytuacje zdarzały mi się przez całą podstawówkę, średnią i ostatnio na studiach.

Na początku przekonywałam, nerwów się nazżerałam przez to, płacze i poczucie niesprawiedliwości. A potem - w 8 klasie - puknęłam się mocno w główkę i postawiłam na metodę "przycieranie nosa"
Czyli - bezpośrednio po zarzucie "praca niesamodzielna" proponowałam nauczycielowi, aby przepytał mnie z tego materiału przy świadkach, gdy nauczyciel pytał "kiedy", odpowiadałam "jak jest czas, to ja mogę już zaraz".

Przeważnie wystarczała jedna taka bezczelna akcja, aby nauczycielowi wybić z głowy oskarżanie o niesamodzielną pracę.

[k1234561]

A jakby spojrzeć na to z innej strony.Dlaczego pani nauczycielka
postawiła zarzut pracy niesamodzielnej akurat Twojemu synowi?Złapała
go kiedyś na ściąganiu?A może syn generalnie nie jest dobry z tego
przedmiotu i nagle jak przysiadłaś z nim i był
wyjątkowo "naumiany " to nauczycielka własnym oczom nie wierzyła i
może stąd takie podejrzenia?
Choć nie bronię tu ani jednej ani drugiej strony,ponieważ nie znam
tak jak autorka wątku opisywanego tu syna czy owej pani
nauczycielki.Wiem z własnych obserwacji,że dobre zastartowanie w
danej szkole,może zdziałać cuda,bo potem generalnie jedzie się na
owej opinii do skończenia szkoły.Bardzo często jest wtedy tak,że ten
kto zastartował dobrze nałapał sobie punktów i wyrobił wśród
nauczycieli opinię zdolnego,uczącego się,może potem ślizgać się na
tej opinii do końca szkoły.A ten który start miał niezakonieczny,a
potem naprawdę się stara i uczy,to choćby jego
wypracowania,wypowiedzi nie różniły się zbytnio od ucznia o dobrej
renomie,ale osiadłego na laurach,poza przysłowiową 3 się nie
wybije,a wystarczy aby tamten zaczął mówić,pisać itd na ten sam
temat zaraz wszystko jest cacy.
Tak niestety w większości szkół jest.
Może tak jest i wprzypadku syna autorki wątku?
A swoją drogą,jak już wcześniej napisałam,nie bronię tu nikogo,lecz
jeśli tak "od czapy" owa pani zarzuciła synowi ściąganie to też bym
interweniowała,ale dopiero po analizie szczegółowej tego
incydentu.Panuje teraz w polskich szkołach zasada,że każdy głos
krytyki,karcący pochodzący od nauczyciela,jest
niesprawiedliwy.Rodzice uważają,że póki nauczyciel chwali to jest
OK,jak coś powie nie tak to lecą zaraz do szkoły i karczemną
awanturę urządzają,bo przecież prześwietny synek czy córeczka, są
wszechwiedzący i wszechstronnie utalentowani i jakaś tam baba nie
umijąca tego geniuszu docenić,śmie tu jeszcze dziecko krytykować.
Krótko mówiąc wszyscy głupi,uwzięli się na moje biedne,kochane i
uzdolnione dziecko,więc mamusia nie bacząc na nic pędzi do szkoły i
ustawia do pionu nauczycielkę.
Dlatego uważam,że zanim autorka wątku poleci ustawiać panią
nauczycielkę,niech krytycznie przeanalizuje całą sytuację,bo każdy
kij ma 2 końce.
Pozdrawiam
Anika

[kwirynia]

Syn jest w czwartej klasie i niemieckiego uczy się od miesiąca (nie
miał czasu wyrobić jeszcze opinii u nauczyciela jeżeli chodzi o
naukę - brak odpytywania, kartkówek). Na lekcje przychodził
przygotowany.
A jeśli chodzi o rozmowę z nauczycielką to nie chcę jej robić
karczemej awantury (jak pisze k1234561), ale przede wszyskim
wyjaśnić tę sytuację. (nigdzie nie pisałam o robieniu karczemnej
awantury)

Pozdrawiam
Kwirynia

[azile.oli]

Jestem nauczycielką i twierdzę,że nauczyciel nie ma prawa zarzucić
uczniowi,że ściągał, jeżeli go na owym ściąganiu nie złapał. Mając
takowe podejrzenia dysponuje całą masą sposobów,aby sprawdzić, czy
praca była samodzielna. Może np ucznia przepytać.Swoją
drogą,przeprowadzając sprawdzian nauczyciel może uniemożliwić
ściąganie, pod warunkiem, że nie zajmuje się w tym czasie czymś
innym,np uzupełnianiem dziennika.Piszesz,że pani w końcu synowi
uwierzyła, więc możesz się wstrzymać z interwencją jakiś czas.Czasem
takie sprawy są zwykłym nieporozumieniem. Syn jest dopiero w
czwartej klasie, nie zna jeszcze nauczycielki, może zbyt się
przejął. Czasem nauczyciel żartobliwie wyraża swoje wątpliwości,a
dziecko bierze zarzuty dosłownie.Podkreślam, że nie popieram takich
odzywek w stosunku do ucznia, ale spróbuj na razie nie stawiać
sprawy na ostrzu noża.Jeśli sytuacja się powtórzy-interweniuj.Moja
córka rozpoczęła w zeszłym roku naukę w gimnazjum. Na jednej z
pierwszych lekcji nauczycielka pytała uczniów o oceny na końcowym
świadectwie z podstawówki z jej przedmiotu. Gdy córka powiedziała,
że miała 6, pani stwierdziła, że 6 to nawet ona nie miała, i takie
tam teksty, które można było odczytaćjako powatpiewanie w wartość
oceny córki. Dziecko po powrocie do domu było bardzo rozżalone.I
wiesz co? Wkrótce okazało się,że ta nauczycielka ma taki styl
bycia,po prostu sobie zażartowała. Dziś jest ulubioną nauczycielką
mojej córki.Wiem,że nauczyciel potrafi zrazić dziecko do nauki,ale
spróbuj na razie nie podkreślać przy synu jego krzywdy.Raczej
skupcie się na dalszej nauce, aby syn udowodnił, że jest naprawdę
dobrym uczniem, który potrafi napisać sprawdzian bezbłędnie.Może się
oczywiście zdarzyć,że nauczycielka jest naprawdę wredna, ale to, że
negocjowała z uczniem, pozwoliła mu się wypowiedzieć świadczy,że
można się z nią dogadać. Zamiast wdawać się w dyskusję z synem mogła
go po prostu przepytać. Nie wiem jednak, czy byłoby to lepsze,
dziecko mogło być zdenerwowane, pomylić się. Teraz warto tylko
uświadomić synowi,że nauczycielka może teraz zwrócić na niego
baczniejszą uwagę, dlatego niech nigdy, pod żadnym pozorem nie
próbuje ściągać. Uczeń raz złapany na tym procederze będzie już
zawsze uważany za potencjalnie nieuczciwego. Teraz duża rola Twoja w
tym,aby dziecko nie zniechęciło się do nauczyciela i przedmiotu.Nie
bagatelizuj jego żalów, ale nie podchodź do tego w sposób zbyt
emocjonalny.Wytłumacz mu,że uczy się przede wszystkim dla
siebie,ważne że umiał i napisał bezbłędnie. Im młodsze dziecko, tym
łatwiej może przyjąć postawę, że nie warto się uczyć, bo nauczyciel
podważa jego umiejętności.Jeśli ta sprawa bardzo Cię gryzie,
porozmawiaj z nauczycielką, ale nie roztrząsaj jej już z dzieckiem.
Ja radziłabym jednak jeszcze trochę poczekać,nie robić na razie
tragedii. Jeśli będzie trzeba, zawsze zdążysz zareagować.

[mama_kotula]

CytatPanuje teraz w polskich szkołach zasada,że każdy głos
krytyki,karcący pochodzący od nauczyciela,jest
niesprawiedliwy.

Istnieje coś takiego jak forma zarzutu.
Zarzut w sprawie niesamodzielnej pracy powinien być sformułowany "mam podejrzenie, że twoja praca jest niesamodzielna (tu argumenty poświadczające), czy możemy to jakoś wyjaśnić?".
Natomiast przeważnie jest formułowany "Kowalski, ściągałeś, ja nie wierzę, że sam to napisałeś, pała za pracę niesamodzielną". I gdy rzeczony Kowalski próbuje wyjaśniać, pada krótkie "nie ma dyskusji".

Jeśli jest tak, jak w drugim przypadku - to są dwie opcje - albo nauczyć dziecię, że ma walczyć o swoje.. ale zdaję sobie sprawę, że nie każde dziecko otwarcie powie "pani się myli, a ja pani to udowodnię", albo skierować się bezpośrednio do nauczyciela, ale w żadnym wypadku z awanturą, tylko z prośbą o wyjaśnienie sprawy, o podanie argumentów świadczących za tym, iż praca dziecka jest niesamodzielna i tak dalej.

i uważasz, ze podejrzenia maja podstawy

[sir.vimes]

w takim przypadku?

A może syn generalnie nie jest dobry z tego
> przedmiotu i nagle jak przysiadłaś z nim i był
> wyjątkowo "naumiany " to nauczycielka własnym oczom nie wierzyła i
> może stąd takie podejrzenia?


Sądzę, że pokazanie słabemu uczniowi , że jeśli się postara to znaczy, ze na
pewno ściągał to ZBRODNIA po prostu. Można w ten sposób zniechęcić dziecko do
nauki na całe życie.

[przeciwcialo]

Porozmawiałabym z nauczycielka a byc może z dyrekcja.

[ibulka]

przeciwcialo napisała:

> Porozmawiałabym z nauczycielka a byc może z dyrekcja.

proponuję od razu interwencję w kuratorium.

[wiwi_sekcja]

Porozmawiać z nauczycielką.
Pamiętam jak w podstawówce dostałam jedynkę za pracę z języka polskiego. Pisaną
na lekcji, bo użyłam sformułowania "żyła w ubóstwie" zamiast "... w biedzie", a
przecież polonistka wie, że dzieci w moim wieku takich słów nie znają.
Potem darowałam sobie wszelkie dodatkowe zajęcia, konkursy, itp. i starałam się
na powyżej 4 nie pisać prac, chociaż głowę miałam pełną pomysłów.
No i był to moment w którym odwróciłam się od rodziców, bo nie stanęli w mojej
obronie. Przestałam informować o posunięciach w szkole i ocenach. Więc dla dobra
waszej zażyłości-zareaguj.

[mama_kotula]

CytatPamiętam jak w podstawówce dostałam jedynkę za pracę z języka polskiego. Pisaną na lekcji, bo użyłam sformułowania "żyła w ubóstwie" zamiast "... w biedzie", a przecież polonistka wie, że dzieci w moim wieku takich słów nie znają.

O rany, skąd ja to znam.
Zostałam oskarżona na studiach już o niesamodzielną pracę (studiuję przez net, więc uczelnia jest bardzo wyczulona na tym punkcie), ponieważ - cytuję z pamięci - "to niemożliwe aby kobieta tak bezbłędnie rozwiązała te zagadnienia z fizyki" (!!!!!!!).
Następne oskarżenie (przedmiot: programowanie, Java) brzmiało "praca niesamodzielna, poziom i treść pracy nieadekwatne do poziomu kursu" (znaczy - za dobre było jak na 6 tygodni nauki - a najśmieszniejsze to, że nikt nie zweryfikował wcześniej, na jakim poziomie są uczestnicy kursu, tylko założono, że zaczynają od zera).

[etruska]

Ojej, to ja też mam przykład. Syn brał udział w konkursie
recytatorskim. Doszedł do poziomu powiatowego dostał wyróżnienie, a
nie nagrodę. Wszystko byłoby OK, gdyby powodem było to, że nie
okazał się dość dobry. Tymczasem ... był najlepszy, ale miał
wybrany "za poważny, za dorosły utwór". Syn był w III klasie
podstawówki, utwór to "Satyra na bożą krówkę" Gałczyńskiego.
Szanowna pani przewodnicząca komisji stwierdziła, że "taki dorosły
wiersz" nie pasuje do tak małego dziecka. Nie chodziło o to, że
sobie z takim utworem nie poradził, raczej o to, że poradził sobie
za dobrze Pewnie, lepiej niech klepie "Trzy kurki".

[0olka]

Pogadała bym z pedagogiem - stanowczo, podkreślając to, że uczycie się razem i
stąd tak dobre efekty
A poza tym dziecko w tym wieku raczej nie myśli o ściąganiu (za bardzo by się
bało) tylko o jak najlepszym napisaniu (sam sprawdzian jest dla niego stresem)

Off - Kotula, gdzie studiujesz?

[sir.vimes]

Na PUW-ie. n/t

[mama_kotula]

[smerfeta7]

Kiedy nauczyciel popelnia błąd w treści zadania, i obniża ocenę
dziecku za własne błędy.
Oj, skutecznie to zniechęca do dalszego myslenia i obniża motywację,
a co najgorsze zmienia sie stosunek ucznia do nauczyciela.

Poszłabym porozmawiać

[sir.vimes]

z tym, ze ostrzegam - pani może okazać się nieuleczalną idiotką.

[alina66]

no niestety muszę napisać, że zdarza się na każdym szczeblu edukacji.
I że pani może niestety okazać się nieuleczalną idiotką i lepiej nie
zadzierać....
Przerabiałam z moim synem. Ostatni raz w maturalnej klasie pani
powiedziała, cytuję "jesteś za leniwy na taką pracę" i postawiła
miernotkę.
Że dzieciątko w szkole nadmiarem pilności nie grzeszyło, to się
zgadza, uczyło się z lekka fanaberyjnie najczęściej tego, co lubiło,
jak lubiło, miało bardzo dobre, jak nie lubiło, miało tróję.
Ale za to miało na swoim koncie kilka tekstów opublikowanych w
poważnych, ogólnopolskich dziennikach. No ale kogo to interesuje...
Prosił mnie bardzo usilnie, żebym nie szła do szkoły sprawie tego
miernego, bo pani pamiętliwa a matura niedaleko. Nie poszłam. Ale co
sobie myślę to wiem.

[smerfeta7]

Czy to znaczy, że w Polsce uczeń nie ma prawa do własnego zdania i
dyskusji?
Czy za myślenie ma być karany?
Czy nauczyciel jest na tak niskim poziomie i nie potrafi się
przyznać do błędu, przecież wszyscy jestesmy tylko ludzmi, a nie ma
ludzi nieomylnych. Przecież tego wymaga sie od dzieci.
Dziecko uczymy mowić prawdę i jednoczesnie szkoła uczy, że jak
dorosnie i się wykształci to może klamac i szukać w kim innym
winnego.
Czy utrwalanie w uczniu milczenia mimo oczywistej racji zachęca go
do dalszej nauki i współpracy z nauczycielami?
Coraz bardziej wiem, dlaczego uczniowie w Polsce nie lubią szkoły i
traktują jak zlo konieczne, że są zniechęceni.
I doskonale ich rozumiem.
Szkoda tylko, że nauczyciel takim postepowaniem nie dba o swój
autorytet wobec uczni. Może dlatego jest tak wiele osób, które zawód
nauczyciela traktują z przymróżeniem oka.
Szkoda tylko tych, którzy są wybitnymi nauczycielami, a ich
wizerunek jest oceniany calościowo.
Dlaczego w Polsce uczeń nie może wyrazić swojej opini i
przedyskutować jej z nauczycielem??.
Jakaś dziwna ta Polska szkola.
A może to szkoła nauki zniechęcenia-przetrwania, i tylko jednostki
nie poddające sie mają szansę na sukcesy w zyciu.
A może, właśnie o to chodzi, aby zniechęcić dzieci już od podstaw,
łatwiej jest zarządzać narodem nie wyksztalconym.

[alina66]

wiesz co, dziwna.
Mój syn zdał w zeszłym roku maturę i jestem bardzo szczęśliwa, że
szkoła dla nas się skończyła.
Byłam matką wojującą, dopóki nie stwierdziłam, że tak w sumie to
cierpi na tym moje dziecko. Przenosiłam do innej szkoły raz i do
innej klasy raz.
Do innej szkoły, bo dziecko (skądinąd przed rozpoczęciem edukacji
mało nerwowe) zaczęło wyrywać sobie włosy z głowy i psycholog radził
błyskawiczną zmianę szkoły, bo pani była z gatunku kaprali
wojskowych.
Do innej klasy, bo kolejna pani uważała, że wychowanie dwujęzyczne
(mój syn jest dwujęzyczny) jest idiotyczne i nikomu niepotrzebne i w
ogóle be, "Powiedz swojej matce, żeby Cię po polsku uczyła, bo debil
z Ciebie wyrośnie" - przy całej klasie.
Po drodze miałam dziwnych wuefistów, jeszcze dziwniejszych biologów
i innych frustratów.
Poznałam też mądrych nauczycieli, niestety ci niemądrzy dali mi się
z natury rzeczy mocno we znaki, a jeszcze mocniej dziecku.
Syn chodził jakiś czas do szkoły w Niemczech i tam było inaczej.
Ale polską szkołę wspomina generalnie niedobrze.