syn i ojciec:)

[baba06]

mąż skrytykował syna /lat 15/za słaby wynik /wf, na marginesie dodam,że był
najlepszy z całej klasy/, syn się popłakał i obraził
minęły dwa dni- synowi przeszło, a mąż ...i teraz najlepsze uwaga, mąż jest
obrażony

Kto jest większym dzieckiem w moim domu
-piętnastolatek, który płacze?, czy ojciec, który krytykuje i się obraża?

I jakie powinno być moje stanowisko w tej całej sytuacji, bo przyznam
szczerze,że jest tak idiotyczna, że nie wiem czy w ogóle powinnam mieć jakieś
stanowisko?????????

[verdana]

Powinnaś.
Powiedziec ojcu, ze jest idiota i robi synowi krzywdę, zniechecając
go do sportu.
Powiedziec synowi, ze ojciec nie miał racji i poprzeć go w 100%.

[baba06]

co do syna, to zajęłam od razu stanowisko i oczywiście stanęłam po jego stronie

co do ojca, to myślałam,że sam zrozumie jakiego byka strzelił i się zreflektuje,
a on chyba zrozumiał.......tylko zamiast przeprosić młodego człowieka,
postanowił się na niego obrazić no idiota do kwadratu!

[morelee]

A wynik był adekwatny do możliwości syna? Być może ojciec wie że stać go na
więcej i nie chwali za byle co, a słusznie krytykuje.
A Ty miej własne stanowisko - jeśli uważasz że syn wiele osiągnął to go pochwal,
jeśli nie to nie.

[allija]

No niestety, widze że to częste stanowisko ojców - obrażać sie na
dzieci. Mój mąż też tak ma, ja wtedy tłumacze, że on jest ojcem od
wychowywania a nie od obrażania się i jesli mu sie coś nie podoba w
zachowaniu dziecka to powinien z nim to obgadać żeby dzieciak miał
świadomość iż ew. cos zrobił nie tak, jak może unikac takich błędów.
Jednak moje tłumaczenia na niewiele sie zdają, mąż nadal przy
najblizeszej okazji obraża sie. A synowie często nawet nie mają
świadomości o co i czym znowu podpadli.
Ja tłumaczę obu stronom /osobno/ i łagodzę, na nic lepszego nie
wpadłam.