Moja mama i ja

[agacz2905]

Cały czas czuję się uzależniona od nastrojów i humorów mamy, jej słowa
dobrego lub złego. Jest tak odkąd pamiętam, a permanentną krytykę jaką
funduje mi mama odreagowuję na mężu i synku. Nie umiem nawet o tym składnie
napisać! Mama urodziła się 10.10.1953 niedaleko Kielc, a ja 29.05.1974 w
Rzeszowie. A może ta nasza wiecznie bolesna relacja to moje dzieło??

[aga20021]

Ja miałam podobna sytuacje do Twojej- kiedy mieszkałam z Mamą jej wszystkie złe
czy dobre nastroje miały odzwierciedlenie w moim zachowaniu. W pewnym momencie
wpadłam w depresję ( glównie z powodu pracy( choc dostsłam awans!) i małego
poczucia włąsnej wartości) psycholog przeprowadził ze mną rozmowy, badania i co
sie okazało: nadopiekuńcza matka, władcza, tylko jej zdania sie liczyło ,
muszę dodać ,że wychowywała nas ( mam jeszcze siostre ) sama- tata zmarł; tak
negatywnie wpływała na mnie, moją psychiką, podświadomość i doszło do tego, że
bez niej nie mogłam nic zadecydować, itd. zupełna " pępowina "z Mamą. Pan
doktor "przepisał "lekarstwo: jak najszybciej wyprowadzić sie od Mamy, zacząć
żyć na własny rachunek, nie dać sobą manipulować dla źle pojętej troski i
opiekuńczości Mamy. I to pomogło- choć nie było łatwo przeciąć pępowinę. PO
jakimś czasie wyszam za mąż( mój mąż widział co się ze mna działo, jeszcze
przed depresja i bardzo mi pomógł.Ty dla dobra swojej rodziny ( dzieci!)
musisz odciaąć sie od tego uzależnienia od nastojów Mamy - musisz życ swoim
życiem, nie dać sie wykorzystywać emocjonalnie Mamie, oganiczyc trochę
kontakty, np. cześciej tylko dzwonić do niej. I przede wszystkim mysleć
pozytywnie - jestem duzo warta, mam prawo do swojego życia, humory Mamy nie
bedą na mnie wpływać. Spróbuj też szczerze porozmawiac z Mamą o tym co czujesz,
pod jakim jesteś wpływem - może wspólnie uda Wam się zanależć wyjście z
sytuacji.
Powodzenia i myśl pozytywnie - moje zycie zmieniło sie diametralnie od tych
złych czasów - jeśli będziesz chciała pogadać napisz. Powodzenia Aga

[irona.sonata]

O jezu