APEL

[liberum_veto]

Zbliża się 65. rocznica apogeum najokrutniejszego ludobójstwa,
dokonanego przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów (OUN),
ukraińskie formacje polityczne w służbie niemieckiej i tzw.
Ukraińską Powstańczą Armię (UPA) oraz dywizję SS Galizien na
ludności polskiej Kresów Wschodnich II RP w latach 1939-1947. Tej
zbrodni zapomnieć nie wolno!
O pamięć i cześć setek tysięcy niewinnych obywateli polskich:
bezbronnych dzieci, kobiet i mężczyzn w tym ponad stu księży
katolickich zarąbanych siekierami, zakłutych widłami i nożami,
poprzerzynanych piłami, spalonych żywcem w kościołach, domach i
zagrodach, topionych w bagnach, rzekach i studniach - upominamy się
my, ocaleni z rzezi o pożogi, a wraz z nami nasze córki i synowie,
nasze wnuki i prawnuki.
Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich nie obciążają narodu
ukraińskiego. Odpowiedzialność za zbrodnię ludobójstwa ponoszą
nazistowskie organizacje OUN i tzw. UPA licząca niecały 1% narodu
ukraińskiego, które mają na swoim sumieniu również kilkadziesiąt
tysięcy zamordowanych współrodaków – Ukraińców. Jesteśmy głęboko
zainteresowani rozwojem przyjaznych stosunków z niepodległą Ukrainą,
które można budować jedynie na historycznej prawdzie i pamięci
narodowej! Ci, którzy usiłują usunąć tę zbrodnię z narodowej pamięci
w imię doraźnych, politykierskich gier, stają się wspólnikami
zbrodniarzy.
Celem Ogólnopolskiego Komitetu Budowy Pomnika Ofiar Ludobójstwa
dokonanego przez OUN-UPA na Ludności Kresów Wschodnich II RP jest
odsłonięcie monumentu w Warszawie we wrześniu 2008 roku. Pragniemy,
aby ten pomnik, upamiętniał męczeństwo i śmierć zarówno Polaków jak
i innym polskich obywateli: Ukraińców, którzy nieśli pomoc i ratunek
swoim polskim sąsiadom i za to ginęli w męczarniach z rąk
banderowskich morderców, oraz Żydów, Rosjan. Czechów i Ormian,
których mordowano z tych samych powodów co Polaków.
Było to trzecie ludobójstwo dokonane na Polakach w czasie II wojny
Światowej. Swoim bestialstwem przewyższało nawet ludobójstwa
niemieckie i sowieckie. Również to trzecie ludobójstwo musi być
potępione i nie może być zapomniane.
Budowa pomnika autorstwa prof. Mariana Koniecznego jest w trakcie
realizacji - przewidywany koszt ok. 600 tysięcy złotych.
Zwracamy się z serdeczną prośbą o finansowe wsparcie tego
przedsięwzięcia.
Darczyńców prosimy o wpłaty na konto Danske Bank A/S S.A. Oddział w
Polsce
PLN: PL 79 2360 0005 0000 0045 5027 1630
lub na konto Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych,
który jest instytucją pożytku publicznego, (można odpisać 1% w
deklaracji podatkowej):
Bank Millenium 18 1160 2202 0000 0000 4263 6733 z dopiskiem: "Dar na
Pomnik Kresowian".
Z wyrazami najgłębszego szacunku
Prezes Komitetu
Jan Niewiński

[mat120]

Pomóżmy! Na ile kogo stac. Nie pozwólmy na zapomnienie zakatowanych
przez barbarzyńców z OUN-UPA rodaków ale także Ukraińców, Żydów,
Czechów, Ormian i Rosjan!

Stow. Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukr. Nacjonalist

[liberum_veto]

Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów
rozpoczyna swoją stronę internetową winietą tytułową z pisma „Na
Rubieży” zawierającą fotografię Pomnika Ofiar Zbrodni Ludobójstwa
dokonanego na Ludności Polskiej przez Organizację Ukraińskich
Nacjonalistów (OUN) i tzw. Ukraińską Powstańczą Armię (UPA) na
Kresach Południowo Wschodnich II Rzeczypospolitej (na ziemi
wołyńskiej, tarnopolskiej, stanisławowskiej, lubelskiej, poleskiej i
lwowskiej łącznie z rzeszowszczyzną)
W marcu 1990 roku we Wrocławiu powstało Stowarzyszenie Rodzin Ofiar
Ukraińskich Nacjonalistów - „Misja Pojednania i Pokuty”. W tym
czasie szeroką działalność prowadził już Związek Ukraińców w Polsce.
Organizacji tej nie tworzono od podstaw. Wykorzystano istnienie od
1956 Ukraińskiego Towarzystwa Społeczno - Kulturalnego, którego
członkowie na mocy uchwały Zjazdu, odbytego w lutym 1990 roku, stali
się członkami Związku. Nowa organizacja przejęła majątek,
pracowników oraz organ prasowy tygodnik „Nasze Słowo”.
Wykorzystując panującą już w Polsce wolność i atmosferę totalnej
krytyki przeszłości, operując hasłami walki z komunizmem i rosyjskim
imperializmem, Związek Ukraińców pozyskał licznych polskich
sprzymierzeńców i protektorów. Znalazło to wyraz w uchwale Senatu
RP „Solidarnościowego” z 3 sierpnia 1990 roku.
Uchwała ta zawierała fałszywą ocenę akcji „Wisła”, przeprowadzonej w
1947 roku, dzięki której zlikwidowano działalność zbrojną
Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów /OUN/ i Ukraińskiej
Powstańczej Armii /UPA/ na południowo - wschodnim pograniczu kraju.
Celem działalności OUN i UPA było oderwanie tych ziem od państwa
polskiego. Operujące tam bandy stosowały terror i niesłychane
okrucieństwa. Nie uznawały żadnych zasad moralnych. Mordowano
jeńców, kobiety, dzieci, także rodziny nieposłusznych Ukraińców.
Operacja „Wisła” uratowała życie wielu Polakom i Ukraińcom,
zapewniła spokój i możliwość pokojowej pracy.
Związek nie ograniczył się do prowadzonej przez Ukraińskie
Towarzystwo działalności na polu kultury duchowej i materialnej,
języka, oświaty, zwyczajów. Związek uznał się wyłącznym
reprezentantem społeczności ukraińskiej w Polsce, a jego głównym
celem stało się tworzenie fałszywego obrazu przeszłości stosunków
polsko - ukraińskich, przeciwdziałanie ujawnianiu zbrodni OUN i UPA,
głoszenie pochwały tych organizacji i wychowywania młodego pokolenia
Ukraińców w tym duchu.
Od momentu powstania Związku rozpoczęła się wielka kampania
oskarżycielska państwa polskiego i narodu. Ciągle na pierwszym
miejscu jest operacja „Wisła”, określana
jako „zbrodnicza”, „ludobójcza”.
Jest przyrównywana do wielkiego głodu na Ukrainie lat trzydziestych.
W „Naszym Słowie” i innych publikacjach, wspomniane pogranicze
południowo - wschodnie państwa polskiego jest
nazywane „Zakierzonią”, co ma oznaczać, że są to ziemie odwiecznie
ukraińskie, oddzielone od Ukrainy linią Curzona. Stało się tak z
woli Stalina, wyrażoną w porozumieniu wielkich mocarstw zawartym w
Jałcie w lutym 1945 roku.
Najbardziej zdumiewający jest fakt, że „Nasze Słowo” i inne
publikatory głoszące takie prawdy korzystały i korzystają z hojnego
wsparcia finansowego Ministerstwa Kultury i innych polskich
instytucji.
www.narubiezy.republika.pl/

[liberum_veto]

Stowarzyszenie Rodzin Ofiar miało ograniczone możliwości działania.
Wynikało to z przyjęcia formy prawnej stowarzyszenia zwykłego, które
podlegało różnym ograniczeniom ustawowym. Nie miało osobowości
prawnej, nie mogło pawoływać terenowych jednostek organizacyjnych,
zrzeszania osób prawnych, prowadzić działalności gospodarczej,
otrzymywać dotacji, korzystać z ofiarności publicznej.
Istotne znaczenie miało także ograniczenie przyjęte przez samych
założycieli, a dotyczące składu członkowskiego zawężonego do rodzin
ofiar ukraińskich nacjonalistów. Niezrozumiałe też było w nazwie
hasło „Misja Pojednania i Pokuty”.
W zaistniałej sytuacji było oczywiste, że należy stworzyć
organizację mogącą działać na całym obszarze państwa z członkostwem
osób o pełnej zdolności do czynności prawnych, uznających cele
organizacji, bez ograniczenia obywatelstwa i narodowości. Ważne
znaczenie miała sprawa możliwości przyjmowania osób prawnych w
charakterze członków wspierających.
W grudniu 1991 roku założyciele uchwalili statut Stowarzyszenia
Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów i dokonali
wyboru Komitetu Założycielskiego, który złożył w Sądzie Wojewódzkim
we Wrocławiu wniosek na zarejestrowanie Stowarzyszenia, dołączając
wymagane dokumenty.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami Sąd odpis wniosku na rejestrację
z załącznikami doręczył Wydziałowi Spraw Obywatelskich Urzędu
Wojewódzkiego we Wrocławiu, który za zgodą Sądu przystąpił do
postępowania jako zainteresowany.
Na wyznaczoną rozprawę w dniu 22 stycznia 1992 roku przybył Dyrekbor
Wydziału, któremu jako pierwszemu Sąd udzielił głosu. Na rozprawie
byli wszyscy członkowie Komitetu Założycielskiego.
Dyrektor złożył wniosek o odmowę zarejestrowania Stowarzyszenia. W
jego wystąpieniu nie było żadnych argumentów prawnych. Nie wskazał
jakichkolwiek niezgodności statutu Stowarzyszenia z obowiązującymi
przepisami. Mówił o ogłoszeniu niepodległości Ukrainy i potrzebie
dobrych, stosunków sąsiedzkich, z tym państwem.
Uzasadnienie wniosku o odmowę zarejestrowania Stowarzyszenia
świadczyło o nieznajomości obowiązującej ustawy z dnia 7 kwietnia
1989 roku „Prawo o stowarzyszeniach”. Słuchając, trudno było oprzeć
się refleksjom na temat wpływów OUN w Polsce i skutków obsadzania
stanowisk w trybie rewolucyjnym.
Wystąpienie Dyrektora nie pozostało bez odpowiedzi Komitetu
Założycielskiego. Powołano się na obowiązującą ustawę, które zniosła
obowiązujący poprzednio system koncesyjny /uznaniowy/, w którym
organ rejestrowy miał prawo oceny celowości powołania
stowarzyszenia. Wskazano, że obowiązuje system rejestrowy, w którym
sąd wydaje postanowienie o zarejestrowaniu po stwierdzeniu, że
statut stowarzyszenia jest zgodny z przepisami prawa i założyciele
spełniają wymagania określone ustawą.
Po dwugodzinnej rozprawie, w czasie której zostały wyjaśnione
wszystkie sprawy dotyczące postanowień statutu Sąd wydał
postanowienie o zarejestrowaniu Stowarzyszenia Upamiętnienia Ofiar
Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów z siedzibą we Wrocławiu.
www.narubiezy.republika.pl/

ideologiczne związki OUN-UPA z hitleryzmem

[liberum_veto]

Cele i środki działania Stowarzyszenia:
Upamiętnienie wszelkimi dostępnymi środkami ofiar nienawiści
ukraińskich nacjonalistów, w szczególności ofiar ludobójczych
zbrodni popełnionych od pierwszych dni wojny we wrześniu 1939 roku
na ówczesnym obszarze Państwa Polskiego, aż do ustania
zorganizowanej zbrodniczej działalności nacjonalistów ukraińskich
kilka lat po wojnie na obecnym terytorium państwa.
Ocalenie od zapomnienia prawdy o rozmiarach popełnionych zbrodni i
stosowanych metod eksterminacji.
Przyczynienia się do upowszechnienia wiedzy o ideologicznych
korzeniach ukraińskiego nacjonalizmu, jego związkach z hitleryzmem
oraz o rodowodzie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i
Ukraińskiej Powstańczej Armii.
Przeciwstawianie się uogólnieniom, które prowadzą do fałszywego
obrazu dążeń narodowych Ukraińców, utożsamiania z tymi dążeniami
działalności Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
Wskazywanie niebezpieczeństw bezkrytycznej pochwały zbrodniczej
ludobójczej przeszłości odradzającej się ideologii nazizmu, jej
rozpowszechniania i związanych z tym zagrożeń dla powstającej
państwowości ukraińskiej.
Przeciwdziałanie wrogiej propagandzie przeciwko Narodowi Polskiemu w
kraju i poza granicami, prowadzonej przez zorganizowane, działające
legalnie i nielegalnie ośrodki nacjonalizmu ukraińskiego.
Wskazywanie winnych popełnionych zbrodni i zawiadamianie o tym
organów powołanych do ścigania zbrodniarzy.
Udzielanie pomocy pokrzywdzonym w dochodzeniu swych praw, w
dochodzeniu do ukarania winnych dokonanych zbrodni.
www.narubiezy.republika.pl/

OUN na rzecz zwycięstwa nazistowskich Niemiec

[liberum_veto]

Wydaje się dziwne, że wśród Ukraińców mieszkających w Polsce, są
wyznawcy ideologii OUN i chwalcy czynów UPA. Były i są znane plany i
zamiary Hitlera w stosunku do Ukraińców. Ukraina miała być terenem
kolonizacji niemieckiej. Wyjątkiem mieli być Ukraińcy z Galicji,
gdyż zakładano ich germanizację. Dewiacje umysłowe w stosunku do OUN
i UPA mają swoje źródło w przeszłości. Toteż ukazanie ideologii i
korzeni inspiracji działalności OUN zostało uznane za ważne i
konieczne zadanie Stowarzyszenia.
Niezliczone fakty świadczą o celach i charakterze OUN. Trzeba
pamiętać l przypominać o ścisłym współdziałaniu OUN z takimi
niemieckimi organizacjami jak Gestapo i Abwehra, o korzystaniu z
niemieckiej pomocy szkoleniowej, materialnej i uzbrojeniowej dla
prowadzenia w okresie międzywojennym dywersji, terroru, szpiegostwa
i dokonywania skrytobójczych mordów.
We wrześniu 1939 roku przeciwko Polsce u boku hitlerowskich Niemiec
wystąpił Ukraiński Legion, który przekroczył granicę od strony
Słowacji i posuwał się w kierunku Lwowa. Wtedy OUN uruchomiła
wszystkie swoje siły na rzecz zwycięstwa hitlerowskiego „nowego
ładu” w Europie. Dokonano ogromnej ilości aktów terroru i dywersji.
Zamordowano wiele osób spośród żołnierzy, funkcjonariuszy
państwowych, a także osób cywilnych, w tym również całych rodzin.
Nie mniej aktywny był udział OUN na rzecz zwycięstwa nazistowskich
Niemiec po napadzie na Związek Radziecki w 1941 roku. Liczny był
wtedy udział nacjonalistów ukraińskich w niemieckich formacjach
zbrojnych ze znanymi batalionami „Nachtigall” i „Roland” na czele.
Później sławę zdobyła pacyfikacjami i mordowaniem bezbronnej
ludności na Kresach Południowo - Wschodnich II RP należących dziś do
Ukrainy, Słowacji i Jugosławii ukraińska dywizja SS „Galizien”.
www.narubiezy.republika.pl/

daleko w tyle za Niemcami

[preminger]

" Nacjonaliści ukraińscy jednak w swoim zachowaniu umiejscowili się poniżej
wszelkich norm – daleko w tyle za Niemcami. Wykazywali się na skalę masową
niespotykanym bestialstwem, a my przecież nie stanowiliśmy fizycznego
zagrożenia. ... " rozmowa z Hermaszewskim.
www.wolgal.pl/

cóż nam mogą zrobić bracia Ukraińcy…

[liberum_veto]

Gen. Mirosław Hermaszewski: Żyliśmy bardzo spokojnie do 1943 roku,
kiedy to dla nas pamiętnej nocy z 25 na 26 marca dokonano rzeczy
strasznej. Zdziczała banda „bohaterów” UPA okrążyła naszą śpiącą
wieś Lipniki i rozpoczęła systematyczną rzeź niewinnych ludzi. W
okrutny sposób zostały zamordowane 182 osoby. Z rodzin ojca i mamy
czyli Hermaszewskich i Bielawskich zginęło 18 osób. Rodzinną wieś
całkowicie spalono. Dziadek do ostatniej chwili był ufny i podobno
uspokajał nas, iż nic nam się nie stanie – bo cóż nam mogą zrobić
bracia Ukraińcy…
www.wolgal.pl/

Fundacja im. Księcia Ostrogskiego

[liberum_veto]

To już ostatni dzwonek na rozliczenie podatkowe
www.pporthodoxia.com.pl/jeden_procent.php
PROŚBA O JEDEN PROCENT
Drodzy Czytelnicy znów prosimy o jeden procent
Od niespełna półtora roku Fundacja Ostrogskiego stała się, obok
Fundacji Tolerancja, współwydawcą Przeglądu Prawosławnego. Ze
strachem wchodziliśmy w nowe sfery odpowiedzialności, zwłaszcza że
trafiliśmy na "chude lata" i Przegląd przejęliśmy z istotnym
zadłużeniem. Dodatkowo przez ostatnie dwa lata byliśmy pozbawieni
ministerialnej dotacji. Ale nie byliśmy pozbawieni wolności
wyrażania swoich opinii i poglądów.
Żadne pismo mniejszościowe w Polsce nie zarabia w pełni na swoje
utrzymanie. Może ukazywać się jedynie dzięki państwowym dotacjom
albo ofiarności dobrych ludzi. Fundację Ostrogskiego, czyli inaczej
Przegląd Prawosławny, bo on jest główną troską fundacji, wsparli
dobrzy ludzie, czyli wy, drodzy Czytelnicy. 697 osób przekazało w
ubiegłym roku na nasze konto 43 768 zł jako wpłatę jednego procenta
podatku. Te pieniądze pozwoliły nam na kupno papieru na druk
Przeglądu na cały rok. I za to serdeczne dziękujemy. Ze swej strony
uczyniliśmy drobny ukłon w stronę Waszej życzliwości, czyniąc
również wewnętrzną stronę okładki kolorową i nie podnosząc od 2001
roku ceny pisma, choć wokół ceny rosły szybko. Zarobione przez
siebie pieniądze na innych projektach, czy pracach nam zleconych,
też kierowaliśmy na utrzymanie Przeglądu. Tak więc wspólnymi siłami
nie dopuściliśmy do zamknięcia pisma, które jest już w Waszych
domach od 23 lat.
W tym roku również ośmielamy się prosić Państwa o skierowanie na
rzecz Fundacji Ostrogskiego 1% podatku.
W tym roku będzie bardzo prosto. Urząd Skarbowy przejmuje na siebie
obowiązek przekazywania 1% podatku. My tylko wybieramy organizację
pożytku publicznego (opp), której działalność doceniamy i chcemy ją
wesprzeć. Resztę załatwia urząd. My jako podatnicy podamy jedynie w
odpowiedniej rubryce składanego przez siebie zeznania podatkowego,
nazwę wybranej organizacji oraz jej numer wpisu do Krajowego
Rejestru Sądowego, czyli numer KRS. Proponowana do przekazania kwota
nie może być wyższa niż jeden procent podatku i trzeba ją zaokrąglić
do pełnych dziesiątków groszy w dół.
Jeśli zdecydujecie się, drodzy Czytelnicy, wesprzeć Fundację
Ostrogskiego jako wydawcę Przeglądu Prawosławnego, wystarczy wpisać
do stosownej rubryki:
Fundacja im. Księcia Konstantego Ostrogskiego,
ul. Składowa 9, 15-399 Białystok
KRS 0000106814
Tym, którzy takiego wyboru dokonają, z całego serca dziękujemy.

[mat120]

Wszyscy ci, którym droga jest idea upamiętnienia ofiar ukraińskich
szowinistów na Kresach i nie tylko, proszeni są o finansowe
wspomożenie tego przedsięwzięcia. Jesteśmy winni ten pomnik tym
wszystkim, których zamordowano tam tylko dlatego, że byli innej niż
ich faszystowscy kaci, krwi. Większośc z ofiar nie ma tam nawet
własnych grobów. Ich kości poniewierają się w opłotkach, zagrodach,
studniach... Nie pozwólmy aby pamięc o nich zaginęła. Polskie
państwo, jak na razie, nie poczuwa się do wsparcia tego wysiłku,
wspomagając za to, hojnie apologetów zbrodniarzy. Więc pomóżmy na
ile kogo stac i namawiajmy do tego innych.