Ulgi dla Gazpromu Tymoszenko odbije sobie w Polsce

[lokis1271]

Witam Państwa !
Radzę przeczytać ciekawy artykuł dotyczący między innymi polsko-ukraińskich stosunków gospodarczych, cyt.:

"Ulgi dla Gazpromu Tymoszenko odbije sobie w Polsce?
W tym roku Ukraina zapłaci za gaz z Rosji dwa razy więcej niż w zeszłym. Gazprom przejmie ćwierć ukraińskiego rynku. To fatalne porozumienie osłodzą Ukraińcom zyski ze wspólnego z Rosjanami eksportu gazu do Polski i innych państw Europy Środkowej [...]w Moskwie wpadli na pomysł, jak wyrównać Ukraińcom te subwencje.
Gazprom i Naftohaz zamierzają współpracować przy eksporcie gazu - powiedział Putin. Prawdopodobnie chodzi o przejęcie kontraktów w Polsce i na Węgrzech po firmie RosUkrEnergo, która w połowie należy do Gazpromu, a w połowie do dwóch ukraińskich przedsiębiorców [...]"

Źródło:

gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,33207,6183486,Ulgi_dla_Gazpromu_Tymoszenko_odbije_sobie_w_Polsce_.html
W interesach nie ma sentymentów, ale mam poważne wątpliwości, czy kiedykolwiek dożyję tych czasów, gdy zrozumieją tą oczywistą prawdę nasze rządowe matoły.

Pozdrawiam
L. Bodio

nowa zimna wojna

[liberum_veto]

Ciekawy, jak zwykle, felieton prof. Łagowskiego na ten temat:
"Dlaczego afera gazowa wywołała w Polsce tak wielkie
zainteresowanie, skoro przerwanie tranzytu nie miało u nas żadnych
skutków ani dla gospodarstw domowych, ani dla przemysłu? Media
alarmowały naród, że dzieje się coś niezwykle dla Polski doniosłego,
że nasz byt jest zagrożony, a nad przyszłością zawisły ciemne chmury
wypełnione w środku syberyjskimi mrozami. Z telewizorów i gazet
płynęły - zdawało się - wezwania do Polaków: czujcie chłód, niech
wam już teraz będzie zimno, tego wymaga nasza polityka wschodnia i
solidarność z Ukrainą.
Nagle wszyscy dziennikarze stali się znawcami gazociągów,
technologii, ekonomii i tranzytu i oczywiście wszyscy po raz nie
wiadomo który odkryli kolosalne korzyści, jakie można było odnieść z
gazu norweskiego itp. Dyletancka paplanina zagłuszyła nieliczne
głosy fachowców i nawet wicepremier Pawlak nie przebił się ze swymi
rozsądnymi poglądami.
W gruncie rzeczy Polaków nie interesował żaden gaz, żaden konflikt o
tranzyt ani rosyjsko-ukraiński spór o cenę gazu, o co pierwotnie
chodziło. Wyczuli w tej aferze podskórne starcie amerykańsko-
rosyjskie, i ta strona sprawy, a nie ciepło-zimno, ich
zainteresowała, jako kwestia o prawie uniwersalnym znaczeniu. Można
zapytać, czy to wyczucie było trafne. Moja odpowiedź jest
twierdząca. Polacy nie potrzebowali aż gazpromskiego pijaru, żeby
się dowiedzieć, że bez amerykańskiego poparcia Ukraina nie
pozwoliłaby sobie na przerwanie tranzytu, akt niespotykany na taką
skalę w czasach pokojowych. Ale czy rzeczywiście żyjemy w czasach
pokojowych? Książka Edwarda Lucasa "Nowa zimna wojna" jest
stronnicza i jadowicie propagandowa, ale jej główna teza jest
prawdziwa. Tak, toczy się swego rodzaju wojna, którą, dopóki nie
znajdziemy lepszego słowa, można nazywać zimną. Lucas zdefiniował ją
krótko i trafnie: "Tak jak obawialiśmy się siły ognia sowieckiej
machiny wojennej, powinniśmy dziś lękać się dziesiątków miliardów
dolarów spoczywających w kufrach Moskwy...". Nie chodzi więc o o
jakiś "imperializm" rosyjski, lecz o to, że Rosji w ostatnich kilku
latach zaczęło się za dobrze powodzić i pieniądze, jakie otrzymuje
za gaz i naftę, może obrócić nie tylko jak dotychczas na emerytury i
zasiłki, ale także na wzmocnienie państwa."
(całość: Przegląd, nr 3 z 25 stycznia 2009 r.)