Utrata oka a renta

[anetta1980]

W tym roku ukończyłam studia.Za rok kończy mi się okresowa renta, przyznana w
2004r.-całkowita niezdolność do pracy (II grupa).Chorowałam na nowotwór w oku
i podczas ostatniej komisji ZUSowskiej nie widziałam na 1 oko i byłam w
trakcie leczenia onkol. Niedawno miałam całkowicie usunięte to oko i poza tym
jestem już zdrowa.Zastanawiam się czy obecnie podjąć pracę, czy poczekać
jeszcze rok na orzeczenie komisji? Boję się jednak, że zabiorą mi całkowitą
niezdolność do pracy bo powiedzą, że przecież pracuję z jednym okiem. A może
mam większe szanse na przedłużenie renty, gdy nie podejmę teraz pracy???

[gluby]

pomysl czy ty chcesz klepac biede cale zycie? lepiej wziac dobra prace , poza
tym nie ty decydujesz o tym czy renta zostanie przedluzona

[dobrakobieta3]

Ano właśnie... Gluby, dzięki, że Ty w końcu powiedziałeś:)

Dlaczego, anetto1989 i wiele osób w podobnej sytuacji, tak kurczowo trzymacie
się tych rent? Czemu, mając możliwość podjęcia pracy - bo jesteście młodzi,
pełni pomysłów i chęci - woli się tylko godzić na wygodną (z pozoru) jałmużnę?
I nie mów mi, że "nie znam Twojej sytuacji a się wypowiadam"... Nie o to chodzi.
Skoro - jak sama twierdzisz - jesteś, na dziś, zdrowa, to czemu masz być na
rencie zamiast stać się niezależną, samodzielną kobietą???

[gluby]

hehe nie ma za co, ja mam rente socjalna na stale narazie nie bede podejmowal
pracy z tego utrzymuje studia i mi jest narazie dobrze, zaczne myslec o pracy
jak skoncze studia lub kiedy bede zakladal rodzine;)

[dobrakobieta3]

gluby - i taką konkretną postawę, oczywiście, rozumiem:)
Wiesz, że chodziło mi o autorkę postu. W naukę warto zainwestować i renta
stanowi tu swoiste... stypendium (kuriozalnie). Ale w "dorosłej"
rzeczywistości, jeśli ktoś ma wybór???
Ja miałam socjalną na stałe, ale po roku mnie szlag trafił i od -nastu lat
pracuję, mam gdzieś renty i inne - dopóki zdrowie mi pozwoli. Wolę święty
spokój od drżenia na koniec każdego miesiąca, czy juz przekroczyłam jakieś
progi czy nie? Czy łaskawie pozwoli mi ktos jeszcze dorobić czy już raczej...
Rany...

[anetta1980]

Ja i tak wolę zajmować się domem i wychowywać dzieci za ponad 500 zł., niż
pracować całe dnie za niewiele więcej.Bo taka jest rzeczywistość i płace w
Polsce. A tymczasowo teraz chciałam iść do pracy, bo nie mam jeszcze dzieci i
nudze się w domu. Ale potem - stawiam na rodzinę. Wystarczy, gdy mąż bedzie
pracował.Nam nie potrzeba wszelkich wygód i wielkich pieniędzy. A tak w ogóle
zdecydowałam, że za 2 miesiące jadę do pracy do Irlandii (mam możliwości) i nie
zamierzam zostać w Polsce i tu pracować za grosze.

[dobrakobieta3]

1. spokojnie można zarobić więcej, nawet sporo więcej - ale kiedy jest się
odpowiedzialną, pracowitą, sumienną osobą z inwencją. Ty chyba tych cech nie
posiadasz, więc obawiam się, że i Irlandia nie pomoże.
2. czyli według Ciebie powinno być tak, że wszyscy wokół mają być w każdej
chwili gotowi, aby spełnić Twoją ulotną zachciankę z cyklu "mam ochotę sobie
akurat trochę z nudów popracować". Interesujące podejście...:)
3. a nie uważasz, że ta renta po prostu Ciebie nie powinna dotyczyć, bo jesteś
zdolna, aby zapracować na swoje utrzymanie? Są osoby naprawdę w beznadziejnej
sytuacji, dla których to 500 złotych stanowi jedyne źródło dochodu. Swoją
postawą nie okazujesz im szacunku.
4. Ciekawe, czego nauczysz swoje dzieci i z czego one będą żyły? Od małego będą
na rencie...?
Rany, wybacz, ale dziwne rzeczy opowiadasz...

[gosia51]

W Pani każdym poście jest tyle jadu, zarozumiałości , więc taki nick nie
pasuje.Dobra kobieta doradziłaby może tak a może inaczej
Najlepiej żeby 100 razy zastanowiła się zanim coś napisze na forum.
To jest obiektywne stwierdzenie ponad 100 osób.

[pawbrzez]

Jestem poważnym przedsiębiorcą,ON (sprawnym inaczej).
Dobrakobieto - przeczytałaś dokładnie post osoby, której usunięto oko i
dlaczego?
Napisała, że jest zdrowa, lecz utrata jednego oka jest bardzo dużym
uszczerbkiem na zdrowiu. Posługując się tylko jednym okiem bardzo szybko
nadweręży drugie oko.
Dobra kobieto proszę sobie szczelnie zasłonić jedno oko tylko na jeden tydzień
i opisać swoje odczucia.
Wiem że Pani tego nie zrobi i prawdy nie napisze.

Serdecznie pozdrawiam autorkę postu i życzę zdrowia, aby historia Pani choroby
już się nie powtórzyła.

_________________________________________________
<życie tak piękne choć kruche jest, zrozumiał ten, kto otarł się o śmierć>

[anetta1980]

Nie masz prawa tak mnie obrażać, bo wcale mnie nie znasz. Tak się składa, że
przed chorobą ciężko pracowałam przez ponad 2 lata w fastfoodzie, aby zarobić
na studia (3/4 etatu za niecałe 700 zł.) i wiem z opinii szefostwa, że byłam
dobrym pracownikiem. Ale ta nieciekawa praca za grosze, gdzie każdego
traktowano z poniżeniem zniechęciła mnie do pracy w Polsce.
Tak naprawdę wolałabym być zdrowa i zarabiać jak każdy, niż pracować z jednym
okiem bez żadnych ograniczeń (renty).

[dobrakobieta3]

Przynajmniej interesująco się zrobiło...:)

1. skoro anetta może jechać do pracy w Irlandii, to znaczy, że po prostu jest
zdolna pracować - przecież sama tak napisała. I sama powiedziała, że porobiłaby
coś z nudów. O co awantura?
2. do przedsiębiorcy (nie robi na mnie wrażenia, że sam jest ON, bo tak właśnie
ma być w tzw. normalności): tak się dziwnie składa, że i sama jestem poważnie
niesprawna, mój brat rodzony nie ma od 10 lat jednego oka i moja bliska ciotka
tak samo. Wszyscy jesteśmy samodzielni. Mamy swoje ograniczenia, a jakże, ale
żadne z nas najpierw postarało się znaleźć swoje niezależne miejsce na ziemia o
a potem ewentualnie będzie myśleć o zasiłakach i rentach (jeśli zdrowie nie
pozwoli inaczej).
3. niedobrze, że młodzi ludzie w Polsce wciąż próbują tkwić w starym, złym,
krzywdzącym człowieka systemie zapomóg, rent, datków... Ciągle za mało wkładamy
energii w budowanie własnej wartości poprzez naukę i pracę. Gadam jak stara
baba, ale nie godzę się już na pobłażanie sobie samej ani innym tylko dlatego,
że "coś im jest".
Poważna opieka i pomoc jest potrzebna tak wielu bardzo schorowanymi i
niesamodzielnym osobom, że szafowanie tymi wartościami na prawo i lewo mści się
wcześniej czy później.
4. Nie mam zamiaru nikogo obrażać - i na razie tego nie zrobiłam. Oczywiście,
różne są progi wrażliwości. Ale owijanie wszystkiego w bawełnę to ułuda i
nieprawda - a ja tego nie lubię. Taki urok forum, że można sobie popisać:)
5. a problem zaczyna się już w momencie, kiedy np. jedno z was jedzie do ZUS-u,
fatyguje się, żeby się czegoś dowiedzieć, a ostatecznie nie potrafi wymusić od
pań z okienek odpowiedzi na istotne dla siebie pytania. Nie rozumiem - a czemu
nie być bardziej stanowczym i wymagającym? Dlaczego odmawiacie sami sobie prawa
do pełnej informacji i skutecznej pomocy? ZUS funkcjonuje z naszych podatków i
jest instytucją służalczą względem obywatela - ale czas urzędników tego
nauczyć! Nikt, nikt inny tego nie przekaże skuteczniej, niż my sami -
egzekwując potrzebną wiedzę. Wymiana myśli na forum to fajne, ale szokuje mnie
niezaradność pytających i wygodnictwo. I to samo dotyczy wszystkich, nie tylko
niepełnosprawnych.
6. ta dyskusja znowu potwierdza moją tezę, że to sami ON tworzą z siebie kastę,
poprzez strach bojąc się być normalnymi. Powodów jest milion, ale nie staramy
się walczyć nawet z paroma... Smutne.
7. ale fajnie, że coś was jednak rusza, nawet jeśli jest to prowokacja...:)
Pozdrawiam!