Odpust

[madohora]

Na początku XVI wieku arcybiskupem Magdeburga był Albrecht Brandenburski. Biskup ten zaczął gromadzić majątek i przywłaszczać beneficja w sposób sprzeczny z zasadami. Współpracował z nim ściśle dominikanin Jan Tetzel, który upraszczając doktrynę i działając jako wędrowny kaznodzieja, opracował sposób na gromadzenie zysków przez handel „listami odpustowymi”, które nie tylko miały być dowodem odpuszczenia kar doczesnych, ale miały być również gwarancją zbawienia. Takie postępowanie wzbudziło powszechny niesmak i zgorszenie wśród duchownych. 31 października 1517 augustianin Marcin Luter wywiesił na drzwiach kościoła w Wittenberdze 95 tez przeciw „handlowi odpustami”. Dzięki wynalazkowi druku tezy szybko rozpowszechniły się w Rzeszy.

[madohora]

Bulla ta została szybko zakwestionowana. Miała bowiem charakter listu prywatnego do ówczesnego legata papieskiego w Niemczech, kardynała Kajetana de Vio. Zabrakło w niej wyraźnego zaprzeczenia nauczaniu Tetzla, nadto papież nie wyraził w niej jasno, że jest to nauczanie ex cathedra. Jesienią 1518, po nieudanych spotkaniach de Vio i Lutra, ten drugi wystąpił z Kościoła. Dopiero 30 czerwca 1519 w tzw. Liście do Szwajcarów Leon X wyjaśniał, iż miał zamiar podać naukę zawartą w bulli jako obowiązującą.

[madohora]

W 1545 zwołany został Sobór Trydencki, który był reakcją Kościoła na reformację. 27 listopada 1563 papież Pius IV, który spodziewał się rychłego nadejścia swojej śmierci, w liście do kardynała Karola Boromeusza prosił o szybkie zakończenie obrad. W nocy z 3 na 4 grudnia zredagowano Dekret o odpustach, który o świcie został przyjęty przez ojców soborowych. Był to jeden z ostatnich dekretów soboru i ograniczał się do zdefiniowania podstaw nauki o odpustach, czyli prawa Kościoła do dysponowania nimi oraz do rzeczywistego pożytku dla korzystających z nich.

[madohora]

Konstytucja zasugerowała także zmniejszenie liczby odpustów zupełnych, po to, by bardziej docenić ich wartość. Zniesiono także zasadę toties quoties, czyli możliwość uzyskiwania wielokrotnie w ciągu dnia łaski odpustu przy ponownym spełnieniu warunków. Paweł VI zostawił jeden wyjątek: drugi odpust zupełny można zyskać tego samego dnia w godzinie śmierci

[madohora]

Jedynym dysponentem odpustów w Kościele jest papież. Tylko on może określać warunki jego uzyskania, lub delegować swą władzę w tej materii innym. Delegacja ta nie może być przekazywana dalej, chyba że ze zgodą papieża.

[madohora]

Warunkami koniecznymi i wspólnymi dla wszystkich odpustów są:
🔹bycie ochrzczonym oraz w stanie łaski uświęcającej
🔹posiadanie przynajmniej ogólnej intencji zyskania odpustu oraz wypełnienie w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia danego odpustu

[madohora]

Trzy ostatnie warunki (spowiedź, komunia, modlitwa) można wypełnić na wiele dni przed lub po wykonaniu przepisanej czynności. Wypada jednak, by Komunia św. i modlitwa w intencjach papieskich miały miejsce w tym dniu, w którym wykonuje się wspomnianą czynność związaną z odpustem

[madohora]

odprawienie adoracji Najświętszego Sakramentu przez pół godziny. Natomiast za nawiedzenie Najświętszego Sakramentu – odpust cząstkowy

[madohora]

odprawienie Drogi Krzyżowej pod następującymi warunkami:
trzeba ją odprawiać w miejscu, gdzie jest prawnie założona Droga Krzyżowa (zatwierdzona przez władzę kościelną)
rozmyślać Mękę Pana Jezusa (nie jest konieczne, by treścią rozmyślania były poszczególne stacje)
trzeba przechodzić z jednej stacji do drugiej. Jeśli Drogę Krzyżową odprawia się publicznie i trudno jest wszystkim przechodzić ze stacji do stacji – wystarczy jak czyni to przewodniczący tego nabożeństwa, a inni wierni pozostają na swoich miejscach
jeżeli ktoś z ważnej przeszkody (np. podróży, choroby, zamknięcia kościoła) nie może odprawić Drogi Krzyżowej wg podanych wyżej warunków – uzyskuje odpust zupełny jeśli przynajmniej przez piętnaście minut odda się pobożnemu czytaniu oraz rozważaniu Męki i Śmierci Pana Jezusa.

[madohora]

odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego przed Najświętszym Sakramentem wystawionym do adoracji lub przechowywanym w tabernakulum (odpust ten obowiązuje na terenie Polski)

[madohora]

• za pobożne odmówienie po przyjęciu komunii świętej modlitwy „Oto ja” przed obrazem Pana Jezusa Ukrzyżowanego w każdy piątek Wielkiego Postu (za odmówienie tej modlitwy w inne dni roku na podobnych warunkach – odpust cząstkowy)

[madohora]

• za pobożne uroczyste odmówienie „Przed tak Wielkim Sakramentem” w trakcie liturgii Wieczerzy Pańskiej po Mszy świętej w Wielki Czwartek i w uroczystość Bożego Ciała (to samo w innych okolicznościach – odpust cząstkowy)

[madohora]

•za odmówienie w jakiejkolwiek używanej formie przyrzeczeń Chrztu Świętego
°w czasie nabożeństwa w wigilię Wielkanocy (liturgii Wigilii Paschalnej)
°w rocznice swojego chrztu (w inne dni – odpust cząstkowy)

[madohora]

• za pobożne używanie przedmiotu kultu religijnego (krzyża, medalika, różańca, szkaplerza) poświęconego przez papieża lub biskupa, oprócz odpustów cząstkowych można uzyskać odpust zupełny w dniu Uroczystości Świętych Apostołów Piotra i Pawła, gdy ponadto odmówi wyznanie wiary w jakiejkolwiek zatwierdzonej formule

[madohora]

• za pobożne odwiedzenie kościoła lub kaplicy w Dniu Zadusznym można uzyskać odpust zupełny, który można ofiarować jedynie za zmarłych. Przy nawiedzeniu kościoła lub kaplicy trzeba odmówić „Ojcze nasz” i „Wierzę”

[madohora]

Kirsty MacLoed to 18-letnia kobieta, ładna i marzycielska. Mieszka z rodziną na wyspie na Hebrydach. Ale nie chce tam zostać przez całe życie. Marzy o lepszym życiu w Ameryce. Dzięki swojemu kochankowi Murdo udaje jej się spełnić swoje marzenia. Śmierć Murdo, a także gwałt i późniejsza ciąża burzą jej marzenia i drastycznie zmieniają jej życie.

[madohora]

Trochę odleciałam z tym dzieciobójstwrem.

[madohora]

Rzymska doktryna pokuty rzeczywiście została odrzucona przez starszy Kościół luterański , lecz stara dyscyplina pokuty została zachowana i praktykowana zwłaszcza wobec przestępców cielesnych. Ich przewinienie zostało publicznie ogłoszone podczas nabożeństwa przez duchownego parafialnego, natomiast sprawcy uklękli przed ołtarzem, a następnie złożyli własną publiczną spowiedź. Dopiero wtedy mogli otrzymać rozgrzeszenie i przyjąć komunię z resztą przystępujących, ale zwykle na końcu. Po ich powszechnym zniesieniu w latach 18./19. W XIX wieku bardziej rygorystyczna partia kościelna zabiegała o jej ponowne wprowadzenie w formie dyscypliny kościelnej

[madohora]

Quatember (z łac. ieiunia quattuor temporum „post czterech pór roku”) odnosi się do dni pokuty w roku kościelnym Kościoła rzymskokatolickiego , które odbywają się cztery razy w roku i pierwotnie charakteryzowały się postem , wstrzemięźliwością , modlitwą i jałmużną . Ich czas mniej więcej pokrywa się z początkiem czterech pór roku. Celem Kwartamberu jest dziękczynienie Bogu za dary stworzenia, przypomnienie o konieczności korzystania z nich z umiarem i o troskę o potrzebujących.

[madohora]

Dni kwartalne środa, piątek i sobota mają własne formularze pomiarowe; posiadają szereg cech szczególnych, m.in. B. Odnośnie doboru i liczby perykop .

[madohora]

W Tanach miesiąc ten nazywany jest po prostu „miesiącem szóstym”, zgodnie z numeracją pozostałych miesięcy: „Szóstym miesiącem szóstym był Ira, syn Ikkesza, z Tekoa” (1 Krn 27,9 EU ) .

[madohora]

Elul, zwany także „miesiącem miłosierdzia i przebaczenia”, to czas pokuty w ramach przygotowań do Yamim Noraim , wielkich świąt Rosz ha-Szana i Jom Kippur , przypadających na pierwszy i dziesiąty dzień następnego miesiąca Tishrei . W tłumaczeniu Elul oznacza coś w rodzaju poszukiwania , w tym czasie ludzie powinni przygotować się na nadchodzące dni sądu i pojednania. Prorok Jeremiasz powiedział: „Zawróć, dziewico Izraelu, wróć do tych swoich miast!” ( Jr 31,21 UE ), co powinno być wezwaniem do pokuty i przebaczenia dla narodu żydowskiego.

[madohora]

Innym zwyczajem jest kończenie wszystkich listów pisanych w języku elul życzeniami dobrego roku – tradycja uczy, że w Rosz Haszana czyny każdego człowieka w ciągu ostatniego roku zostaną osądzone i zapisane w księdze życia, która ma zostać zapisana.

[madohora]

Jom Kippur „Dzień Pojednania” , także Jom ha-Kippur niemiecki, głównie Dzień Pojednania lub Święto Pojednania , jest najwyższym świętem żydowskim . Według żydowskiego systemu kalendarza obchodzone jest ono 10 dnia miesiąca Tiszrei – jako ścisły dzień odpoczynku i postu . W kalendarzu gregoriańskim Jom Kippur z roku na rok przypada na inny termin we wrześniu lub październiku. Wraz z dwudniowym świętem noworocznym Rosz ha-Szana, które odbywa się dziesięć dni wcześniej, stanowi główne święto judaizmu oraz punkt kulminacyjny i zakończenie dziesięciu dni pokuty i nawrócenia. Jom Kippur jest obchodzone przez większość Żydów, także niereligijnych, w mniej lub bardziej rygorystycznej formie.

[madohora]

Według współczesnej egzegezy Dzień Pojednania wspomniany w Torze Jom ha-Kippurim i Szabat Szabat („Szabat Szabatów”) prawdopodobnie sięga czasów po wygnaniu babilońskim , pomimo podobieństw do rytuałów hetyckich , które wskazują na wyższy wiek. Było to już najważniejsze święto Izraelitów we wczesnym okresie Drugiej Świątyni . Najbardziej wyczerpujący opis tego święta można znaleźć w Księdze Kapłańskiej(Księga Kapłańska): „Dziesiątego dnia siódmego miesiąca będziecie pościć i nie wykonywać żadnej pracy, czy to rodzimej, czy zagranicznej. Bo w tym dniu nastąpi wasze przebłaganie i zostaniecie oczyszczeni; zostaniecie oczyszczeni ze wszystkich swoich grzechów przed Panem .

[madohora]

[madohora]

Według Geseniusa, Hoffmanna i Oxford Hebrew Dictionary asasel to rzadki hebrajski przymiotnik oznaczający „zwolnienie” lub „całkowite usunięcie”. Jest to starożytne określenie całkowitego usunięcia grzechu i winy ze społeczności, symbolizowane przez wysłanie kozła na pustynię. Zaproponowano różne teorie wyjaśniające znaczenie tego słowa. W Talmudzie Azazel jest tłumaczony jako „stroma góra” i odnosi się do skały na pustyni, z której później zrzucono bestię. Jednakże na początku słowo Azazel było uosobieniem , podobnie jak hebrajskie słowa oznaczające podziemie ( Szeol ) i zniszczenie (Abadon).. Według apokryficznej księgi Henocha , Azazel lub Asalzel jest najważniejszym spośród upadłych aniołów, którzy nauczali dzieci ludzkie o grzechu. Zgodnie z tą interpretacją ideą ceremonii wydaje się być odesłanie grzechów złemu duchowi, któremu zawdzięczają swoje powstanie. Podobne obrzędy pokuty zachowały się także u innych ludów. Współcześni historyczno-krytyczni badacze Biblii przypisują powyższe fragmenty Kodeksowi Kapłańskiemu i datują je na okres powygnańczy; postrzegają wysłanie kozła ofiarnego do Azazela jako część istniejącej wcześniej ceremonii.

[madohora]

Nawet po zniszczeniu Świątyni Jerozolimskiej podczas wojny żydowskiej (w roku 70) utrzymano Dzień Pojednania. „Nawet bez ofiar sam dzień przynosi pojednanie” ( Midrasz Sifra , Emor, XIV). Według nauczania żydowskiego dzień ten jest bezużyteczny, jeśli nie towarzyszy mu pokuta . Warunkiem pokuty było pokutne wyznanie grzechów. „Dzień Pojednania uwalnia od grzechów przeciw Bogu, lecz od grzechów przeciw bliźniemu dopiero po przeproszeniu poszkodowanego o przebaczenie” ( Talmud Joma VIII, 9). Stąd zwyczaj rozstrzygania wszelkich sporów w przeddzień dnia postu. W Dniu Pojednania dusze zmarłych również otrzymują przebaczenie. W modlitwie Jiskorzmarłych upamiętnia się w synagodze.

[madohora]

Według Majmonidesa „wszystko zależy od tego, czy zasługi człowieka przeważają nad jego wadami”. Dlatego przed sądem w Dniu Pojednania należy spełnić wiele dobrych uczynków. Ci, których Bóg ceni, są wpisani do księgi życia, dlatego w modlitwie mówi się: „Wpisz nas w księgę życia”. לשׁנה טוֹבה תּכּתב Leschana tova tikatev ), „Obyś został zapisany (w księdze życia) na szczęśliwy rok”

[madohora]

[madohora]

Błogosławieństwo ( Bracha ) Shehechejanu ( hebr שהחינו „który dał nam życie” ), podobnie jak modlitwa
אָבִֽינוּ מַלְכֵּֽנוּ Avinu Malkenu (Ojcze nasz, nasz król). zכהנים Kohanim (członkowie rodziny kapłańskiej) otrzymują błogosławieństwo Aarona z Liczb 6:24 UE .

[madohora]

Po odgłosie trzech szofarów na zakończenie Jom Kippur wierni spieszą się do domu, aby z rodziną przerwać post. W niektórych synagogach znajduje się mały bar z przekąskami, w którym można przeżyć ten „post” wspólnie ze wspólnotą synagogalną.

[madohora]

W dniu ślubu panna młoda i pan młody poszczą i wyznają swoje grzechy. Dzień ślubu ma być osobistym dniem pojednania, osobistym Jom Kippur, podczas którego wszystkie grzechy zostają odpuszczone i oboje mogą zacząć od nowa.

[madohora]

Według tradycji żydowskiej w Rosz ha-Szana adresowane są wszystkie stworzenia, ponieważ 1 Tiszrei był szóstym dniem stworzenia, kiedy Adam i Ewa zostali stworzeni, zgrzeszyli, zostali potępieni i ułaskawieni. Boski sąd jest „spisany” w Rosz ha-Szana oraz „ważony” i „zapieczętowany” w Jom Kippur, Dzień Pojednania. Ci, którzy nie osiągnęli w pełni teszuwy (pokuty) przed Rosz ha-Szana i dlatego zostali źle osądzeni w Rosz ha-Szana, mogą zamienić to w dobry osąd w ciągu dziesięciu dni poprzez całkowitą pokutę i pokutę. Dlatego salut w Jom Kippur jest po hebrajsku גמר חתימה טובה gmar chatima tova , angielski „niech Twój wpis (w księdze życia ) będzie dobrze wypełniony” .

[madohora]

Pozdrowienia noworoczne sąשנה טובה schana tova lub aszkenazyjski (le) schono tauwo „dobry rok” lub takżeשנה טובה ומתוקה schana tova u'metuka lub aszkenazyjski schano tauwo u'messuko „dobry i słodki rok”. Tradycyjne aszkenazyjskie powitanie noworoczne to także leschono tauwo tikossëiw „w dobrym roku możesz zostać wpisany (w księdze życia)”, które często jest uzupełniane przez wessechosëim „i zapieczętowane”.

[madohora]

Rosz Haszana to dzień dmuchania w szofar . W Torze dzień ten nazywany jest także dniem szofaru ( Kpł 23,23-25 ​​UE ). Nazywany jest także „Dniem Hałasu”. Szofar (róg barani) brzmi po micwotach określonych w Torze i Talmudzie podczas porannych modlitw podczas święta Nowego Roku, pod warunkiem, że nie wypada on w szabat .

[madohora]

Rosz ha-Szana przypada według kalendarza żydowskiego na 1 Tiszri , który według kalendarza gregoriańskiego przypada na wrzesień lub pierwszą połowę października . Dokładna data w kalendarzu gregoriańskim zmienia się z roku na rok, ponieważ kalendarz żydowski liczy dwanaście miesięcy księżycowych od 29 do 30 dni ( miesiąc synodyczny 29,53 dni). Aby dostosować liczbę 354 lub 355 dni do roku słonecznego , mniej więcej co trzy lata dodaje się cały miesiąc przestępny .

[madohora]

Rosz ha-Szana rozpoczyna się o zachodzie słońca wieczorem poprzedzającym dzień wymieniony w poniższej tabeli, ponieważ dzień żydowski zawsze zaczyna się wieczorem. „Potem nastał wieczór i poranek pierwszego dnia.” Gen 1.5 EU

[madohora]

Wkrótce po tym, jak modlitwa Osiemnastu Petycji przyjęła swoją formę, sformułowano także modlitwy Malkuyot , Zikhronoth i Shofrot , umieszczone w niej w Rosz ha-Szana ; zatem sięgają początku II wieku naszej ery. Jednak już Filon powiązał podstawowe idee tych trzech modlitw ze świętem Nowego Roku i można je przypisać poszczególnym wersetom Psalmu 81 , a mianowicie Schofrotowi , zadęciu w szofar w wersecie 4, wspomnieniom ( Zichronot ) wyjścia z Egiptu i dar Tory na Synaju w wersetach 6 i 8 oraz królestwo ( malchujot) Boga w monoteistycznym głoszeniu wersetu 10f.

[madohora]

Rosz ha-Szana nie jest dniem żałoby, ale świętem, w którym Żydzi – dzięki Bożemu miłosierdziu – powinni się radować. Z wyjątkiem Hallelu , który jest pomijany w Nowym Roku, przypomina on wszystkie inne święta swoimi elementami uroczystymi: ubiorem, myciem, strzyżeniem, wewnętrznymi przygotowaniami i uroczystymi posiłkami.

[madohora]

• za publiczne odmówienie hymnu „Ciebie Boga wysławiamy” i za podziękowanie Panu Bogu za łaski w ostatni dzień roku (za podziękowanie, choćby prywatnie, w inne dni roku – cząstkowy); w warunkach Górnego Śląska, z uwagi na niepamiętny zwyczaj, odpust zupełny przysługuje za odśpiewanie hymnu „Ciebie, Boże wielbimy”, pod warunkiem odśpiewania wszystkich 9 zwrotek

[madohora]

• odpustu zupełnego może dostąpić kapłan, który odprawia pierwszą mszę oraz wierni którzy w niej uczestniczą

[madohora]

• za udział z pobudek religijnych w uroczystym nabożeństwie eucharystyczny, odbywanym na zakończenie Kongresu Eucharystycznego.

[madohora]

• za udział w uroczystościach zakończenia misji ludowych, o ile wierny wysłuchał w czasie misji kilku nauk

[madohora]

•za pobożne nawiedzenie jednej z czterech bazylik patriarchalnych w Rzymie oraz odmówienie w niej modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę”:
°w uroczystość patrona bazyliki
°w każde święto nakazane
°raz w roku w jakiś inny dzień wybrany przez wiernego

[madohora]

• za udział w nabożeństwie w czasie pasterskiej wizytacji

[madohora]

• za jednorazowe nawiedzenie kościoła w którym odbywa się synod diecezjalny oraz odmówienie tam modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę”

[madohora]

•za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w dniu święta Założyciela zakonu oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę”

[madohora]

Przykładowe czynności związane z odpustem cząstkowym:

•nauczanie bądź uczenie się prawd wiary katolickiej
• nawiedzenie Najświętszego Sakramentu w celu adoracji
• pobożne odmówienie kantyku Magnificat
•pobożne wezwanie swego Anioła Stróża, posługując się zatwierdzoną modlitwą (np. Aniele Boży)
• odnowienie przyrzeczenia chrzcielnego, posługując się jakąkolwiek formułą
• pobożne odwiedzenie starożytnego cmentarza chrześcijańskiego (katakumby)

[madohora]

Qlunko‎ ‎juz‎ ‎dość‎ ‎sie‎ ‎wysoko‎ ‎na‎ ‎niebie‎ ‎uwiesieo‎ ‎— kie‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎od‎ ‎krosinek‎ ‎podźwignenisie i‎ ‎w‎ ‎ryncach‎ ‎trzymaj‎ ‎ęncy‎ ‎śwarnom‎ ‎sukinecke‎ ‎do‎ ‎sada jśli‎ ‎—‎ ‎bych‎ ‎Jezusicka‎ ‎zbudzić.*‎ ‎włoski‎ ‎biołne‎ ‎przy* garnuńć*.‎ ‎satecke‎ ‎nadzioć‎ ‎i‎ ‎„do‎ ‎ludzi"‎ ‎pość* Q‎ ‎wiecie‎ ‎*‎ ‎*‎ ‎świecie‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎cujz‎ ‎za‎ ‎myśli‎ ‎w‎ ‎głowie‎ ‎wsta* jay‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎sieła‎ ‎linku‎ ‎i‎ ‎tygo‎ ‎bojania.*‎ ‎ha!‎ ‎Wkie podeśli‎ ‎i‎ ‎nachylelisie‎ ‎nad‎ ‎synusiem‎ ‎—‎ ‎Poniezusicek ozwar‎ ‎ślipinta‎ ‎i‎ ‎poźroł‎ ‎tak‎ ‎śmiertylnie‎ ‎*‎ ‎*‎ ‎płochliwie a‎ ‎markotnie‎ ‎—‎ ‎ze‎ ‎jaze‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎odskoceli‎ ‎i‎ ‎za* trzynślisie‎ ‎srodze‎ ‎w‎ ‎sobie* T^oli‎ ‎sie‎ ‎wnetki‎ ‎spamintoł‎ ‎—‎ ‎runcynta‎ ‎ojskrzyzuwoł i‎ ‎za‎ ‎syje‎ ‎Matkem‎ ‎ułapiuł**‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎pieściułsie‎ ‎*. a‎ ‎przymiloł‎ ‎*‎ ‎*‎ ‎łosił..‎ ‎a‎ ‎placem‎ ‎zanosiuł‎ ‎—‎ ‎kieby‎ ‎na pożegnaniu‎ ‎kajś‎ ‎hań‎ ‎w‎ ‎dalekom‎ ‎druge‎ ‎idęncy*‎ ‎Hej w‎ ‎tern‎ ‎syćkiem‎ ‎znak‎ ‎boski!
Drawie‎ ‎sie‎ ‎był‎ ‎naciesuł‎ ‎—‎ ‎rąncusie‎ ‎osplutł‎ ‎i‎ ‎wy* A‎ ‎ciungnon‎ ‎ku‎ ‎sukinecce‎ ‎—‎ ‎chturom‎ ‎duchem‎ ‎Matko ciałko‎ ‎boże‎ ‎nakryli.‎ ‎I‎ ‎odtund‎ ‎to‎ ‎una‎ ‎słuzya‎ ‎rosnąnc śnim‎ ‎wraz‎ ‎bez‎ ‎cay‎ ‎żywot‎ ‎jaze‎ ‎az‎ ‎do‎ ‎Kalwaryje‎ ‎— kany‎ ‎u‎ ‎krzyjza‎ ‎bezbojźnicy‎ ‎śniego‎ ‎zdarli.. JDoninko‎ ‎poglundoli‎ ‎uciejsnie‎ ‎—‎ ‎wesylni‎ ‎i‎ ‎ozradu* ■"*‎ ‎woni‎ ‎tacy‎ ‎na‎ ‎swe‎ ‎Tysiąncki‎ ‎przywdzione.‎ ‎Ocy‎ ‎ga* snom‎ ‎jak‎ ‎pojźryć‎ ‎na‎ ‎Dzieciuntko‎ ‎Boże‎ ‎—‎ ‎tak‎ ‎malu* wano..‎ ‎strojno‎ ‎♦‎ ‎♦‎ ‎bogato‎ ‎sie‎ ‎widziao‎ ‎!.. 7‎ ‎a‎ ‎runcke‎ ‎Matko‎ ‎Swinto‎ ‎Jezusicka‎ ‎chycili‎ ‎i‎ ‎pilno izby‎ ‎wywiedli‎ ‎na‎ ‎pole.,‎ ‎„do‎ ‎ludzi".‎ ‎„Podź‎ ‎Sy* nusiu..‎ ‎podź‎ ‎—‎ ‎pokoze‎ ‎ci‎ ‎świot‎ ‎—‎ ‎przejdziewa‎ ‎— obocys‎ ‎duża‎ ‎—‎ ‎nasłuchossie‎ ‎kiela‎ ‎ha‎ ‎—‎ ‎poducys!" I‎ ‎pośli.. A‎ ‎jśli‎ ‎bez‎ ‎wsie‎ ‎drugami‎ ‎na‎ ‎syroki‎ ‎gościeniec‎ ‎ka‎ ‎sie mienieło‎ ‎od‎ ‎mrowia‎ ‎ludzkigo‎ ‎—‎ ‎bo‎ ‎norud‎ ‎waluł
na‎ ‎cudowne‎ ‎mijńsce..‎ ‎do‎ ‎jeruzolimski‎ ‎parochfiei‎ ‎— na‎ ‎odpust*. Qciemnieosie‎ ‎juz‎ ‎dobrze,‎ ‎kie‎ ‎na‎ ‎wieś‎ ‎zajśli.‎ ‎Nocli* guwoć‎ ‎trza‎ ‎bedzie.‎ ‎Aidy‎ ‎sysko‎ ‎zawarte‎ ‎i‎ ‎norud downo‎ ‎społ.‎ ‎Matko‎ ‎Bosko‎ ‎skraja‎ ‎na‎ ‎oborę‎ ‎wleźli i‎ ‎do‎ ‎sini‎ ‎inisie‎ ‎burzyć.‎ ‎Ani‎ ‎sie‎ ‎chto‎ ‎odezwo!.‎ ‎♦‎ ‎ani ta‎ ‎nie‎ ‎wyjźroł.‎ ‎Postajali‎ ‎z‎ ‎pińć‎ ‎pacizy‎ ‎i‎ ‎ku‎ ‎drugi‎ ‎naj* przeciw‎ ‎odejśli.‎ ‎Chop‎ ‎bez‎ ‎okno‎ ‎wyjźroł‎ ‎♦♦‎ ‎ozmuwiuł* sie:‎ ‎a‎ ‎ka..‎ ‎a‎ ‎skim.‎ ‎♦‎ ‎a‎ ‎skund..‎ ‎a‎ ‎poco‎ ‎idom‎ ‎wypy* tuwoł‎ ‎jaz‎ ‎w‎ ‎kuńcu‎ ‎ich‎ ‎zbeł‎ ‎muwiąnc‎ ‎co‎ ‎mijńsca‎ ‎nimo cheba‎ ‎zęby‎ ‎u‎ ‎somsiedzkich‎ ‎gospodorzy.‎ ‎Ale‎ ‎tam‎ ‎na* wet‎ ‎dobrygo‎ ‎słowa‎ ‎nie‎ ‎doli‎ ‎—‎ ‎ba‎ ‎naobrozoli‎ ‎Boga a‎ ‎źlilisie‎ ‎♦.‎ ‎wydziwioli‎ ‎ciskoli:‎ ‎a‎ ‎zesie‎ ‎włucom..‎ ‎a‎ ‎ze budzom..‎ ‎a‎ ‎spać‎ ‎nie‎ ‎daj‎ ‎om.,‎ ‎a‎ ‎ze‎ ‎dziody.‎ ‎♦‎ ‎a‎ ‎obie* zysossy..‎ ‎a‎ ‎takie‎ ‎a‎ ‎ladajjakie‎ ‎—‎ ‎świecie!‎ ‎—‎ ‎lepiby jśli‎ ‎robić..