Grzybowe epigramaty

[madohora]

Średnica 15–50 mm, początkowo półkulisty lub dzwonkowaty, potem płaskowypukły, płytko bruzdowany, półprzeźroczyście prążkowany. Jest higrofaniczny. Powierzchnia naga, w stanie wilgotnym lekko śluzowata o barwie od daktylowej do blado purpurowobrązowej lub blado liliowobrązowej. W stanie suchym od środka na zewnątrz blado ochrowa lub beżowa z różowawym odcieniem lub bez

[madohora]

Wysokość 25–80 mm, grubość 2–8 mm, w środku pusty, kruchy, twardy, cylindryczny lub rozszerzający się ku podstawie, prosty lub zgięty, czasem bocznie spłaszczony. Powierzchnia grubo włóknista lub kłaczkowata, biaława z lekko żółtawym, brązowawym lub liliowym odcieniem, wzdłużnie prążkowana ciemnofioletowo-brązowymi włókienkami. Podstawa gęsto biało-wełnista

[madohora]

Podstawki maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 6–8 × 3,1–4,1 µm, Q=1,7–2,1, Qav = 1,9–2, pipetowate, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 40–70 × 6–14 µm, przeważnie wymieszane z podstawkami, często wystające ponad nie i miejscami tworzące sterylne pasma. Są wrzecionowate, gładkie, ze sprzążkami i fioletowo brązową zawartością. Pleurocystydy podobne, liczne i podobnie wybarwione. Strzępki włosków kapelusza gładkie. Strzępki warstwy korowej trzonu gładkie o cylindrycznych komórkach końcowych, proste lub nieco rozgałęzione na wierzchołkach

[madohora]

Grzyb saprotroficzny. Rośnie pojedynczo lub w małych grupach wśród szczątków roślinnych pod różnymi drzewami liściastymi, ale także na opadłych igłach w lasach świerkowych na glebie wapiennej. W Europie najczęściej występuje w lasach bukowych, ale w Norwegii stwierdzono go głównie pod olszami

[madohora]

Grzybówka gołębia jest łatwo rozpoznawana po dużych rozmiarach, fioletowej barwie lub fioletowym odcieniu i rzodkiewkowym zapachu. W Ameryce Północnej występuje podobna Mycena lammiensis, w Polsce jednak jej brak

[madohora]

Pozycja w klasyfikacji: Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum)

[madohora]

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 1987 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten ma też nazwę grzybówka czysta, forma różowa

[madohora]

Rzadkie, brzuchate, a przy trzonie wykrojone i wąskie. Ostrza blaszek gładkie. Początkowo są białe, z czasem stają się bladoróżowe

[madohora]

Biały. Zarodniki szerokoeliptyczne, amyloidalne o powierzchni gładkiej. Na jednej stronie posiadają odgięty dzióbek. Rozmiary: 6–9 × 2,5–4 μm

[madohora]

Grzyb trujący. Zawiera dużą ilość muskaryny

[madohora]

Grzybówka różowa - Mycena rosea

Owocnik- W różnych odcieniach różu. Od białoróżowego po intensywnie różowy, bez barwy fioletowej. Osiąga średnicę od 20 do 60 mm. W kształcie początkowo stożkowato - dzwonowaty, rozpostarty do płaskiego i wywiniętego. W centrum wklęśnięty, z płaskim garbkiem i intensywniejszym zabarwieniem w porze suchej. Skórka gładka, świecąca. Wilgotna, lekko śliska. Powierzchnia bruzdowana od prześwitujących blaszek do 2/3 średnicy. Brzeg ostry, jaśniejszy od reszty kapelusza.

[madohora]

Trzon- W kolorze białawy z mniej lub więcej różowawym odcieniem. W bardzo wilgotnym owocniku cielisty i w tym okresie intensywniej ubarwiony przy podstawie. Nagi, gładki, połyskliwy i walcowaty. Szerszy nieco przy podstawie, gdzie jest pokryty strzępkami żółtawej grzybni. Pusty wewnątrz.

[madohora]

Wysyp zarodników- w wysypie barwy białej. W kształcie szeroko cylindrycze, z odgiętym dziobkiem na jednym biegunie. Powierzchniowo gładkie, hialinowe i amyloidalne. Wielkości od 6 do 9 x od 2,5 do 4 µm

[madohora]

Możliwość popełnienia pomyłki- grzybka fioletowawa - Mycena pura (Pers.) P. Kumm; mniejsza, częstsza, o fioletowawym zabarwieniu.

[madohora]

[madohora]

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1781 r. Jean Baptiste François Pierre Bulliard nadając mu nazwę Agaricus papilonaceus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1872 r. Lucien Quélet.
Synonimów naukowych ma 35

[madohora]

Kapelusz
Średnica 1–5 cm, kształt stożkowato-dzwonkowaty, nieznacznie higrofaniczny; ciemny, brązowoszary do gliniastego. Szczyt zaostrzony do zaokrąglonego. Brzeg obwieszony białawymi ząbkami osłony. Skórka sucha, gładka do siatkowato pomarszczonej

[madohora]

Trzon
Wysokość 5–11 cm, grubość 2–3 mm, walcowaty, w środku pusty, łamliwy. Powierzchnia gładka, oszroniona na szczycie. U młodych owocników ma barwę szarą

[madohora]

kołpaczek ostrowierzchołkowy (Panaeolus acuminatus) – ma kapelusz i trzon o barwie ciemnoczerwonobrązowej,
kołpaczek oliwkowy (Panaeolus olivaceus) – ma kapelusz o odcieniu oliwkowym, silnie higrofaniczny

[madohora]

Saprotrof, grzyb koprofilny. Rośnie od maja do października, na nawozie bydlęcym, na nawożonych łąkach, pojedynczo lub gromadnie. Preferuje miejsca zacienion

[madohora]

Kołpaczek oliwkowy (Panaeolus olivaceus F.H. Møller) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales)

[madohora]

Po raz pierwszy opisał go Friedrich Alfred Möller w 1945 r. Polską nazwę zarekomendował Władysław Wojewoda w 2003 r.

[madohora]

Hymenofor
Blaszkowy, blaszki przyrośnięte, dość gęste, cienkie, blade, cętkowane, lekko oliwkowozielone, z wiekiem stają się ciemnofioletowe, szaro-czarne. Ostrza białawe.

[madohora]

Cechy mikroskopowe
Podstawki 24–28 × 10–12 µm. Cheilocystydy liczne, (20)24–30(38) × (5)7–10 µm, z tępymi wierzchołkami i często wygiętymi szyjkami, cienkościenne i szkliste. Pleurocystydy rzadkie lub nieobecne, nie wystające poza płaszczyznę podstawek. Zarodniki czarne, lekko szorstkie, 12–15(17) × 7–8,5(10) µm, eliptyczne, pomarszczone lub brodawkowate

[madohora]

W Europie podano liczne stanowiska kołpaczka oliwkowego. Jego zasięg ciągnie się od Portugalii po archipelag Svalbard na Morzu Arktycznym. Podano jego stanowiska także w Ameryce Północnej i Środkowej, w Australii i na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko, w późniejszych latach podano kilka następnych. Według W. Wojewody jest bardzo rzadki. Najbardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb naziemny, saprotrof występujący w lasach