ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

KRÓLOWIE WĘDROWALI ULICAMI KATOWIC - - Radio Katowice - 06.10.2025

[madohora]

ŚWIĘTO OBJAWIENIA PAŃSKIEGO - Interia - 06.01.2025

[madohora]

Bazyli, wraz ze swoim bratem Grzegorzem z Nyssy i przyjacielem Grzegorzem z Nazjanzu , są zbiorowo określani jako Ojcowie Kapadoccy . Kościół prawosławny wschodni i kościoły katolickie wschodnie nadały mu, wraz z Grzegorzem z Nazjanzu i Janem Chryzostomem , tytuł Wielkiego Hierarchy . Jest uznawany za Doktora Kościoła w Kościele rzymskokatolickim . Czasami jest określany epitetem Uranofantor (gr. Οὐρανοφάντωρ ), „objawiciel tajemnic niebieskich”.

[madohora]

Po chrzcie Bazyli w 357 r. udał się do Palestyny, Egiptu, Syrii i Mezopotamii, aby studiować ascetyzm i życie monastyczne. Eustacjusz z Sebasty , wybitny pustelnik z okolic Pontu, był jego mentorem. Bazyli rozdawał swój majątek biednym i na krótko żył w samotności w pobliżu Neocezarei Pontu (współczesne Niksar ) nad rzeką Iris . W końcu zdał sobie sprawę, że chociaż szanował pobożność i modlitewność ascetów, samotne życie go nie pociągało. On i Eustacjusz ostatecznie różnili się także w kwestiach dogmatycznych

[madohora]

Bazyli uczestniczył w Soborze Konstantynopolitańskim (360) . Początkowo opowiedział się po stronie Eustacjusza i homoiusjan , półariańskiej frakcji, która nauczała, że ​​Syn jest tej samej substancji co Ojciec, ani tej samej ( jednej substancji), ani różnej od Niego. Homoiusjanie sprzeciwiali się arianizmowi Eunomiusza, ale odmówili przyłączenia się do zwolenników nicejskiego wyznania wiary , którzy wyznawali, że członkowie Trójcy są jednej substancji („ homoousios ”). Jednak biskup Bazylego, Dianiusz z Cezarei, podpisał się tylko pod wcześniejszą nicejską formą porozumienia. Bazyli ostatecznie porzucił homoiusjan i zamiast tego stał się silnym zwolennikiem nicejskiego wyznania wiary Jego zdolność do równoważenia przekonań teologicznych z powiązaniami politycznymi uczyniła Bazylego potężnym orędownikiem stanowiska nicejskiego.

[madohora]

Bazyli musiał wówczas stawić czoła rosnącemu rozprzestrzenianiu się arianizmu . Ten system wierzeń, który zaprzeczał współistotności Chrystusa z Ojcem, szybko zyskiwał zwolenników i był postrzegany przez wielu, szczególnie tych w Aleksandrii, którzy byli z nim najbardziej zaznajomieni, jako stanowiący zagrożenie dla jedności Kościoła. Bazyli nawiązał kontakty z Zachodem i z pomocą Atanazego starał się przezwyciężyć jego nieufną postawę wobec homoiusjan. Trudności zostały spotęgowane przez wprowadzenie kwestii istoty Ducha Świętego . Chociaż Bazyli obiektywnie opowiadał się za współistotnością Ducha Świętego z Ojcem i Synem , należał do tych, którzy wierni tradycji wschodniej nie pozwoliliby na orzeczenie homoousios do tego pierwszego; z tego powodu został zarzucony już w 371 r. przez prawosławnych zelotów wśród mnichów, a Atanazy go bronił.

[madohora]

W swojej egzegezie Bazyli był wielbicielem Orygenesa i potrzeby duchowej interpretacji Pisma Świętego. W swojej pracy o Duchu Świętym twierdzi, że „wzięcie dosłownego sensu i zatrzymanie się na nim oznacza, że ​​serce jest zasłonięte zasłoną żydowskiego dosłownictwa. Lampy są bezużyteczne, gdy świeci słońce”. Często podkreśla potrzebę rezerwy w kwestiach doktrynalnych i sakramentalnych. Jednocześnie sprzeciwiał się dzikim alegoriom niektórych współczesnych. W związku z tym napisał:

[madohora]

To właśnie w podręcznikach etycznych i kazaniach moralnych zilustrowano praktyczne aspekty jego teoretycznej teologii. Na przykład w Kazaniu do Lazykanów znajdujemy Bazylego wyjaśniającego, w jaki sposób nasza wspólna natura zobowiązuje nas do traktowania naturalnych potrzeb naszego bliźniego (np. głodu, pragnienia) jako naszych własnych, mimo że jest on odrębną jednostką

[madohora]

Większość liturgii noszących imię Bazylego nie jest w swojej obecnej formie w całości jego dziełem, ale mimo to zachowują wspomnienie aktywności Bazylego na tym polu w formułowaniu modlitw liturgicznych i promowaniu pieśni kościelnych. Patrystyczni uczeni dochodzą do wniosku, że liturgia św. Bazylego „nosi, bezbłędnie, osobistą rękę, pióro, umysł i serce św. Bazylego Wielkiego”.

[madohora]

W wyniku wpływu Bazylego, liczne zakony w chrześcijaństwie wschodnim noszą jego imię. W Kościele rzymskokatolickim Ojcowie Bazylianie, znani również jako Zgromadzenie św. Bazylego , międzynarodowy zakon księży i ​​studentów studiujących na kapłanów, zostali nazwani jego imieniem.

[madohora]

Synod Kościoła Luterańskiego w Missouri upamiętnia Bazylego, a także Grzegorza z Nazjanzu i Grzegorza z Nyssy 10 stycznia.

[madohora]

Pseudo-Bazyliusz to określenie używane przez uczonych dla każdego anonimowego autora tekstu fałszywie lub błędnie przypisywanego Bazylemu z Cezarei . Dzieła pseudo-bazyliańskie są zwykle znane pod łacińskimi tytułami.

[madohora]

W historiografii rosyjskiej Wielki Ustyug znany jest przede wszystkim jako północna placówka starożytnej Rosji i jeden z największych bastionów słowiańskiej kolonizacji północy Rosji , która miała miejsce w okresie od XI do XII wieku

[madohora]

Aktywne działania wojenne, które miały miejsce w tym okresie w rejonie Ustyug, znalazły odzwierciedlenie w toponimach, wśród których jednym z najbardziej charakterystycznych jest toponim „Ratimirovskaya” (od „mierzyć się z armią ”) - imię volosta otoczone legendami. Orientacyjnym źródłem jest list arcybiskupa Jana Nowogrodu do opata klasztoru w Archangielsku, odnaleziony przez N. Suworowa wśród dokumentów dotyczących historii rosyjskiej hierarchii

[madohora]

Można zatem zarysować dwa główne kierunki migracji ludności, które pozostawiły ślad na mapie archeologicznej regionu Ustyug: z Nowogrodu i Górnej Wołgi .

[madohora]

Miasto zostało splądrowane przez Tatarów mongolskich w 1238 roku, ale szybko udało się je odzyskać. Dwa lata później książęta Jurij i Światosław Wsiewołodowicz poprowadzili rosyjskie oddziały przeciwko Bułgarom „z Rostowa, pułk ambasadora i drugi z Ustiuga na szczyt Kamy”.

[madohora]

Wzorem św. Stefana z Permu mieszkańcy Ustiuga zagospodarowują nowe ziemie: przenoszą się na Syberię, Daleki Wschód i Amerykę Rosyjską. Przypomnieniem tego we współczesnym mieście są ulice nazwane imionami mieszkańców Ustiuga: Deżniewa , Atlasowa , Michaiła Matwiejewicza Bułdakowa , Niewodczikowa, Szałaurowa , Bachowa .

[madohora]

W kwietniu 1920 r. przewodniczący miejscowego Komitetu Wykonawczego Miasta E. E. Gorowoj zaproponował utworzenie w mieście państwowego uniwersytetu

[madohora]

Wielki Ustiug jest w przybliżeniu w równej odległości od trzech ośrodków regionalnych Wołogdy , Kirowa i Syktywkara, w odległości 400...450 km. Odległość do Moskwy wynosi 914 km, do Petersburga – 1100 km, do Kotłasu – 69 km. Najbardziej na wschód wysunięte centrum regionalne obwodu Wołogdy (najbardziej na wschód wysuniętym miastem regionu jest Krasavino , położone 20 km na północ). Odległość drogowa pomiędzy Wielkim Ustyugiem a Czagodą , jako najbardziej wysuniętymi na wschód i zachód ośrodkami regionalnymi regionu, wynosi około 765 km.

[madohora]

Na zielonym polu nad srebrnym falistym krańcem znajduje się złota ziemia z wzniesieniem po lewej stronie, na którym Wodnik opiera się o wzniesienie, zwrócony w prawo w zielonym wieńcu laurowym i srebrnym ubraniu schodzącym z pasa, trzymający dwa szkarłatne (czerwone) dzbany z lejącą się srebrną wodą; jeden dzbanek znajduje się pod prawą ręką Wodnika na kolanach, drugi pod jego shuytsa (lewa ręka) na podwyższeniu. W wolnej części herb Wołogdy

[madohora]

Hymn miasta, będący jednocześnie hymnem dzielnicy, został zatwierdzony 27 lutego 2004 roku. Autorem tekstu jest N.I. Czebykin, autorem muzyki jest nauczyciel Dziecięcej Szkoły Artystycznej Wielki Ustyug Włodzimierz Iwanowicz Czebykin

[madohora]

Dziedziniec katedry:
Katedra Prokopa Sprawiedliwego
Katedra Wniebowzięcia
Katedra Jana
Dom Biskupi i kościół św. Aleksego w Moskwie
Kościół Objawienia Pańskiego
Klasztor Michała Archanioła
Klasztor Znameno-Filipowski
Klasztor Jana Chrzciciela
Klasztor Spaso-Preobrażeński
Kościół Wniebowstąpienia (XVII w.)
Kościół Symeona Stylity (XVIII w.)
Kościół Myronositsa

[madohora]

Według Domu Ojca Frosta w 2009 roku ojczyznę czarodzieja odwiedziło 204 849 osób. W porównaniu do początku 2009 roku, w 2010 roku liczba gości wzrosła o 12%. Liczba listów, które nadeszły do ​​Czarodziejskiej Poczty, również była dodatnia w porównaniu z rokiem ubiegłym i wyniosła 157 tys.

[madohora]

W Wielkim Ustiugu działa 7 cerkwi: katedra Prokopa Sprawiedliwego, cerkiew cmentarna Stefana z Permu i świątynia św. Symeona Stylity, świątynia Wielkiego Męczennika Jerzego Zwycięskiego, świątynia św. Leoncjusza Rostowa, świątynia św. Sergiusza z Radoneża w Dymkowskiej Słobodzie i klasztor Archanioła Michała. Istnieją dwie szkoły niedzielne i nabożeństwo pielgrzymkowe.

[madohora]

W 1438 roku, po zniszczeniu Gledena, którego duża część ludności przeniosła się do Wielkiego Ustiuga, na rozkaz Wasilija II od zachodu do Kremla dodano „Wielką Nową Twierdzę”, która obejmowała także miejsce pierwotnego Detinca, które w dalszym ciągu pełniło rolę ośrodka religijnego. Ponieważ Wielki Ustyug był ważną północną placówką Wielkiego Księstwa Moskiewskiego przeciwko Republice Nowogrodzkiej , Ziemi Wiatki i Chanatowi Kazańskiemu , wielcy książęta moskiewscy w XV wieku przywiązywali dużą wagę do utrzymania i ulepszania jego fortyfikacji. W 1446 roku wytrzymali oblężenie dużej armii kazańskiej. W XVI wieku obwarowania odnawiano dwukrotnie – w 1537 i 1582 roku. Przyczyniło się to do tego, że w czasach kłopotów Wielki Ustiug był w stanie odeprzeć atak zaborców polsko-litewskich. W 1613 roku po raz ostatni zmodernizowano obwarowania Grodziska. Pod koniec XVII wieku Wielki Ustyug ostatecznie stracił swoje znaczenie militarne. Dlatego fortyfikacje Osady, które do tego czasu uległy zniszczeniu, a także Wielka Nowa Twierdza, nie były już przywracane.