ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W KATOWICACH - Nasze Miasto - 06.01.2023

[madohora]

UROCZYSTOŚĆ TRZECH KRÓLI - www.tvp.pl - 06.01.2023

[madohora]

•RADOSNY ORSZAK TRZECH KRÓLI W SIERADZU - www.msn.com.pl - 06.01.2023•

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W CZĘSTOCHOWIE - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

BARWNE ORSZAKI PRZESZŁY ULICAMI MIASTA - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W MYŚLENICACH - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

Twarz można było ukryć na inne sposoby: włosy zarzucono do przodu; ukrył się pod rzadkim płótnem, sitkiem; owinęli głowy szalikiem; zakrywali twarze paskami konopi; naciągnęli nisko na oczy długowłosą futrzaną czapkę; opuścili na twarz trawę wieńca złożonego na głowach; Malowali się nie do poznania - tuszowali twarze sadzą, smołą, smarowali burakami, wybielali i posypywali mąką. Wyrażenie zamykać oczy (ros. Wołogda) oznacza „przebierać się”: we wsi Trifonowo w obwodzie iwanowskim zachęcano do udziału w przebieraniu się za Boże Narodzenie wierzono, że „jeśli nie zamkniesz oczu, wszystko będzie twoje”. grzechy nie znikną”

[madohora]

Szczególnie udane były pary i grupy mumików, które wykonały skecze: koń z jeźdźcem , niedźwiedź z przewodnikiem „a z nim drewniana koza”. Szkielet konia został przedstawiony przez dwóch facetów. Przedni trzymał głowę wykonaną ze słomy na dwuzębnym widelcu. Głowę, podobnie jak cały koń, przykryto kocem, tak aby widzowie widzieli tylko nogi chłopaków. Chłopiec wspiął się na ramiona pierwszego, a „koń” ruszył, by błąkać się po wsi, skacząc i podskakując. Przy dźwiękach akordeonu „niedźwiedź” na łańcuchu zabawnie kołysał się - facet w odwróconym futrze, doradca opowiadał dowcipy, a „koza” klaskała w kawałek drewna, podskakując w pobliżu niedźwiedzia

[madohora]

ruski. rozgrzejcie rodziców, spalcie pierzaste łóżka, spalcie bułki, odkażcie rodziców, rozpalcie świąteczne ognisko, ogrzejcie stopy Chrystusa , spalcie purinę ; biały kab darlings magli abagretstsya ; ukraiński Pozdrówcie swojego dziadka, ogrzejcie wasze dusze w niebie ; Serb. dusza przychodzi vatra i se greje ; bułgarski greene na merwite ; podłoga. aby umarli mogli się ogrzać

[madohora]

W pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia wóz ze słomą jest rozrzucany na dziedzińcach i podpalany w ślepej pewności, że zmarli w tym czasie powstają z grobów i przychodzą się ogrzać. Podczas tego rytuału wszyscy domownicy stoją w kręgu w głębokiej ciszy i skupionym nastroju modlitewnym. Ale w innych miejscach wokół tych ognisk, trzymając się za ręce, wirują wesoło, jak w okrągłym tańcu na Radunicy

[madohora]

[madohora]

New Catholic Encyclopedia cytuje kilka przykładów , takich jak Księga Rodzaju 3.8 UE i dalsze Rdz 16.7-14 UE Pierwotnie odnosi się to do anioła ukazującego się Hagar . Dalej jest powiedziane, że Bóg przemówił bezpośrednio do niej, a ona widziała i doświadczyła Boga. Innym przykładem jest anioł Pański (czyli nie od samego Boga) przemawiający do Abrahama . Niemniej jednak anioł w przedstawieniu posługuje się słowami Boga w pierwszej osobie . Chociaż w obu przypadkach pojawiają się anioły, Bóg przez nich przemawia. To czyni z nich manifestację Boga, podobnie jak płonący krzew . Pieśń Debory uważana jest za szczególnie stary opis teofanii .

[madohora]

WYTRAWNE PTYSIE

250 ml wody,
20 dag mąki,
10 dag masła,
5 jajek,
szczypta soli.

W rondelku zagotujemy wodę z masłem i odrobiną soli. Ściągamy z palnika, dodajemy szybko mąkę i od razu za pomocą trzepaczki energicznie mieszamy, aż powstanie gładka i lśniąca masa. Całość studzimy, a kiedy ciasto jest już zimne, miksujemy i dodajemy po jednym jajku. Kiedy całość ma jednolitą konsystencję, blachę wykładamy papierem do pieczenia i rozgrzewamy piekarnik do 200 stopni Celsjusza. Masę przekładamy do rękawa cukierniczego (można zastąpić go grubym workiem foliowym, a jeden róg ucinamy) i na blasze wyciskamy ptysie, które będą mniej więcej wielkości orzecha włoskiego. Ptysie wkładamy do rozgrzanego piekarnika i pieczemy ok. 15-20 minut, aż będą zarumienione.

[madohora]

PARÓWKOWE ŁODECZKI

jajka M
parówki
papryka
sól i pieprz
sałata

Parówkę rozcinamy wzdłuż, pozostawiając nierozcięte dwa końce na długości około 1 cm. Kładziemy ją na rozgrzaną patelnię, na której roztapiamy trochę masła. Rozchylamy wnętrze parówki w miejscu nacięcia i delikatnie wlewamy jajko. Podgrzewamy, aż się zetnie. Ściągamy z patelni, solimy i dodajemy pasek świeżej czerwonej papryki na krawędzi pomiędzy jajko i parówkę. Podajemy na liściu sałaty.

[madohora]

Rytuał „Driving Tour” odbył się w okresie zimowych Świąt Bożego Narodzenia . Aby przedstawić byka, mummer wziął chwyt (jelenia), na którym położono gliniany garnek. Byka prowadzono na smyczy lub za pomocą uzdy , pędzono batem , a towarzyszące mu osoby nazywano „przywódcą”, „przewodnikiem”, „wódką”. Mummer sam naśladował zachowanie zwierzęcia: udawał, że uderza, skacze, macha ogonem i muczy. W rejonie Wołogdy podczas świątecznego „pędzenia byka” odgrywano sceny morderstwa: pchano mummera tak, aby upadł, rozbijano mu na głowie garnek i strzelano w powietrze. Te akcje w grze nazwano „biciem byka”

[madohora]

Rytuał odbywał się od Bożego Narodzenia do Myasopustu i Wielkanocy . Turona uroczyście prowadził na linie „dziadek” w towarzystwie innych mamutów. Od grającego na Turonie wymagano umiejętności naśladowania byka: muczenie, tyłek, ukłon, taniec, straszenie dziewcząt i dzieci. Śpiewając kolędy, Turon próbował kiwać głową, dzwonić w dzwonki i otwierać usta w rytm piosenki. W pewnym momencie „żołnierz” wystrzelił i turon upadł na podłogę. Potem nastąpiło „leczenie” – próbowano go poruszyć, podpalono słomę pod nim, dmuchano na niego, wlewano mu do ust wódkę i tak dalej. Następnie turon ożył, zatańczył i na tym kolędowanie się skończyło

[madohora]

Na Słowacji największą popularnością cieszyła się mummerka Turonem. Turona przedstawiało dwóch mężczyzn stojących za sobą. W tym samym czasie ten z tyłu, pochylony lekko, położył dłonie na ramionach tego z przodu, który trzymał w dłoniach kij, na którego górnym końcu przyczepiona była głowa Turona z ruchomą dolną szczęką. Głowę wykonano w taki sam sposób jak w przypadku Polaków. Do ust przyszywano język wykonany z twardego materiału lub skóry. Oczy wykonano z okrągłych, błyszczących kawałków cyny. Na długich rogach zawieszano także dzwony. Obaj aktorzy mieli na sobie rusztowanie z płótna lub innego materiału, tak że razem z głową tworzyło jedną całość. W niektórych miejscach Turona wcielała się jedna osoba, tak jak w polskiej wersji. Turona zabierano na Boże Narodzenie i Maslenicę (jedzenie mięsa). Towarzyszyli mu „rzeźnik” z dużym nożem, „strzelec” z drewnianym pistoletem, zamaskowany mężczyzna z prętami w jednej ręce i nieślubnym „dzieckiem” w drugiej oraz dziadek z dużym koszem smalcu. Wszyscy mieli na sobie futra wywrócone na zewnątrz. Często zespołowi towarzyszyli muzycy. Po drodze Turon podskakiwał, kręcił głową dzwonkami, bił głowami i próbował powalić jednego z przechodzących wieśniaków. Wchodząc na podwórko właściciela, grupa zbliżyła się do sterty gnoju. Strzelec strzelił z pistoletu w Turona. Upadł, a rzeźnik próbował poderżnąć mu gardło, lecz w tym momencie turon „ożył” i zaatakował rzeźnika. Mummer z rózgami zbeształ i wychłostał strzelca za to, że nie trafił Turona. Potem strzelec wystrzelił ponownie i Turon upadł na kupę gnoju. Rzeźnik poderżnął mu gardło i zebrał świeżą krew (nawóz) do miski, którą zaniósł do domu właściciela. Poszedł za nim mężczyzna z dzieckiem i błagał o smalec (smalec) dla dziecka. Po otrzymaniu ofiary wszyscy udali się na sąsiedni dziedziniec. Wieśniak, który otrzymał obornik, zabrał go z powrotem na stertę gnoju. Uważano, że działanie to pomaga zwiększyć zbiory w gospodarstwie. Następnie właściciel wbił w kupę gnoju kij, którym po raz pierwszy na wiosnę wypędzał bydło na pastwisko

[madohora]

Prowadzenie niedźwiedzia to słowiański rytuał prowadzenia mummera lub żywego niedźwiedzia . Jednocześnie „ci, którzy prowadzą niedźwiedzie i sprzedają ich wełnę jako talizmany”, są również potępiani jako zjawisko bizantyjskie w dziełach kanonisty kościelnego Theodore'a Balsamona (XII wiek)

[madohora]

Wierzono, że niedźwiedź jest w stanie przestraszyć złe duchy i odeprzeć szkody. Diabeł ucieka przed nim w popłochu (biały), niedźwiedź może pokonać diabła (pol.) i wypędzić syrenę (pol. kałuża). Wyczuwa w domu wiedźmę (wielka płeć). Niedźwiedź jest adresowany w spisku przeciwko złemu oku i „rzezi złym duchom” (S.-rosyjski). Jako amulet wykorzystywane są kły (polskie, beskidzkie), pazury i futro niedźwiedzia (rosyjskie, serbskie). Jego czaszka została umieszczona w pasiece, aby chronić pszczoły przed złym okiem ( Hercegowina ). Przy pomocy niedźwiedzia usunęli szkody z domu (Z.-Biały) i stajni (Welikopol., Mazowieckie). Niedźwiedź był często kojarzony z boskością. Starożytny rosyjski pogański bóg mądrości i płodności Veles ma wizerunek niedźwiedzia. Co więcej, Veles, Volos, był prawdopodobnie najstarszym ze wszystkich bóstw słowiańskich, którego korzenie wyobrażeń sięgają kultu niedźwiedzia neandertalczyków z Mousterian . Warto zauważyć, że „starożytni rosyjscy czarownicy nosili ubrania wywrócone na lewą stronę lub skóry zwierzęce, zwykle skóry niedźwiedzie”. Według Yu.V.Krivosheeva niedźwiedź w umysłach Mędrców przeniósł ich do innego świata. Boski obraz niedźwiedzia w wyobraźni starożytnych ludów Rosji dał początek wielu eufemizmom , które zastąpiły nieznaną nam tabu nazwę tego zwierzęcia, takie jak „kobieta leśna lub górska” wśród Mansi , „wełnista człowiek” ( Kets ), „książę zwierząt” ( Jakuci ), „car-człowiek” ( Buriaci ), „małe kochane boskie stworzenie” ( Ainu ) . Samo słowo „niedźwiedź” pochodzi od wyrażenia „znać miód”, a później zaczęto je zastępować eufemizmami: „szpotawy”, „brązowy”, „stary”, „cichy”, „kudłaty”. Stopniowo niedźwiedź odmienia się od swojego przodka i przybiera wizerunek pana, króla lasu, księcia zwierząt. Dla starożytnych ludzi złożony wizerunek niedźwiedzia łączył w sobie trzy aspekty: boski, ludzki i zwierzęcy. Niedźwiedź w świadomości starożytnych Słowian miał szereg unikalnych właściwości. Potrafił usuwać złe czary rzucane na bydło, dlatego uznawany był za patrona hodowli bydła. W symbolice pogańskiej niedźwiedź uosabiał umiejętność bycia panem świata, „dobrym człowiekiem rodzinnym, nauczycielem, wychowawcą… pogrzebaczem (opiekunem zapasów), kupcem” . Dlatego najczęściej ten symbol był przedstawiany na męskich talizmanach.

[madohora]

Ponadto, według znaków, dziewczyna śniła o niedźwiedziu dla swojego narzeczonego, ślubu lub cudzołóstwa: „Widzenie niedźwiedzia we śnie oznacza oczekiwanie na swatki”. W dalszym ciągu alegorycznie mówili o właścicielu tajgi . Samo słowo „niedźwiedź” powstało w wyniku zastąpienia tabu nieznanej nazwy tego zwierzęcia i stworzenia eufemizmu dla wyrażenia „poznać miód”. Rzadko był przedstawiany: ule w kształcie niedźwiedzia i drewniane rzeźby bożków myśliwskich, których korzenie sięgają czasów totemizmu.

[madohora]

Inne pisane błogosławieństwa to błogosławieństwo Agaty , błogosławieństwo Benedykta i błogosławieństwo Zachariasza .

[madohora]

Podobieństwo niedźwiedziej zabawy do mumii rodzi pytanie o ich historyczny związek: czy te zjawiska kultury ludowej powstały jednocześnie, czy też jedno poprzedzało drugie? W XIX wieku nastąpiło pokojowe współistnienie tych zjawisk. Według A.F. Nekrylovej stan ten jest wynikiem przemyślenia, jakiemu uległ wizerunek niedźwiedzia w ludzkiej praktyce i świadomości. Historycznie rzecz biorąc, przebieranie poprzedza zabawę z żywym zwierzęciem. Wśród ludów, u których odnotowano rozwinięty kult niedźwiedzia , żywe zwierzęta nie mogły brać udziału w szamańskich świętach ani w polowaniach. Akcje z niedźwiedziem, a nawet o zabarwieniu komediowym, stają się możliwe dopiero wtedy, gdy w obrębie rytuału nastąpi ponowne zaakcentowanie – na pierwszy plan wysuwa się element zabawny, widowiskowy, przyćmiewając częściowo lub całkowicie funkcję magiczną. W ten sam sposób przebieranie, przekształcając się z czynności rytualnej w jedną z form tradycyjnej rozrywki, obejmowało scenę przywódcy z niedźwiedziem, „nadając” występowi z żywym zwierzęciem postać z jego bogatego arsenału obrazy - koza w kostiumie

[madohora]

Rosjanie mają także znany rytuał przepędzania niedźwiedzia po wsi, mający na celu oczyszczenie pól i zapewnienie dobrych żniw

[madohora]

Do Europy docierały głównie dostawy tresowanych niedźwiedzi z Moskwy, dlatego już w XVI-XVII w. zaczęto z nim mocno kojarzyć drapieżnika

[madohora]

Komedie wykonywali hodowcy psów – rodzaj zawodu łapacza niedźwiedzi. Pierwszymi przewodnikami niedźwiedzi były najprawdopodobniej błazny wędrowne . Komedia została wystawiona z kozą w kostiumie. Przewodnicy towarzyszyli występom powiedzeń i powiedzeń, wyjaśniając, co się dzieje.

[madohora]

O komedii niedźwiedzia można się dowiedzieć z ogłoszenia opublikowanego 8 lipca 1771 roku przez gazetę „ St. Petersburg Vedomosti ” o organizowaniu zabaw niedźwiedzia przez chłopów z miasta Kurmysz w prowincji Niżny Nowogród. W ogłoszeniu wymieniono liczby wykonywane przez niedźwiedzie:

[madohora]

„Prowadzić za nos” - oszukiwać, obiecywać i nie spełniać obietnicy. Wytresowane niedźwiedzie były na Rusi bardzo popularne i określenie to kojarzono z zabawą na wesołym miasteczku. Przewodnicy-trenerzy (w XIX w. często byli to Cyganie) prowadzili niedźwiedzie za kolczyk w nosie i zmuszali do różnych sztuczek, oszukując je obietnicą jałmużny

[madohora]

W okresie świąt Bożego Narodzenia – pomimo zakazów kościelnych – w Rosji zwyczajem było śpiewanie kolęd – przebieranie się , urządzanie zabaw, chodzenie od domu do domu, budzenie śpiących, składanie życzeń Wesołych Świąt – Kolyada , żartowanie, śpiewanie piosenek

[madohora]

Striptooth, Maslenitsa Tuzhilki ; las Wstawiennik, Guvesna, Duzhiki, Pusty poniedziałek, Płukanie, Pasiasty poniedziałek, Popolokona, Stupnik, Stanowczy słupek, Mocny słupek, Stanowczy słupek ; bułgarski Psi poniedziałek „ pieski poniedziałek ”, Kukerovden, Kukovden, Startsovden ; Serb. Posprzątaj to ; grecki Καθαρά Δευτέρα „czysty poniedziałek”.

[madohora]

Możemy wysnuć przypuszczenie na podstawie dowodów pozabiblijnych o prawdopodobnym znaczeniu słowa magoi . Herodot (I, ci) jest naszym autorytetem w przypuszczeniu, że magowie byli świętą kastą Medów . Dostarczali kapłanów dla Persji i, niezależnie od dynastycznych zawirowań, zawsze utrzymywali swój dominujący wpływ religijny. Głowie tej kasty, Nergalowi Sharezarowi, Jeremiasz nadaje tytuł Rab-Mag , „Najwyższy Mag” ( Jeremiasz 39:3 , 39:13 , w oryginale hebrajskim — tłumaczenia Septuaginty i Wulgaty są tutaj błędne ). Po upadku potęgi asyryjskiej i babilońskiej religia magów miała władzę w Persji . Cyrus całkowicie podbił świętą kastę; jego syn Kambizes surowo ją stłumił. Magowie zbuntowali się i ustanowili Gaumatę, swojego przywódcę, królem Persji pod imieniem Smerdis. Został jednak zamordowany (521 p.n.e.), a Dariusz został królem. Ten upadek magów był obchodzony przez narodowe święto perskie zwane magophonia (Her., III, lxiii, lxxiii, lxxix). Jednak wpływ religijny tej kasty kapłańskiej trwał przez całe panowanie dynastii Achemenidów w Persji (Ktezjasz, „Persica”, X-XV); i nie jest mało prawdopodobne, że w czasie narodzin Chrystusa nadal kwitła pod panowaniem Partów. Strabon (XI, IX, 3) mówi, że kapłani magów utworzyli jedną z dwóch rad Imperium Partów.

[madohora]

Imiona Mędrców są tak samo niepewne, jak ich liczba. Wśród Latynów , od siódmego wieku, znajdujemy niewielkie warianty imion, Gaspar, Melchior i Baltazar; Martyrologium wspomina św. Gaspra, pierwszego, św. Melchiora, szóstego i św. Baltazara, jedenastego stycznia (Acta SS., I, 8, 323, 664). Syryjczycy mają Larvandada, Hormisdasa, Gushnasapha, itd.; Ormianie , Kagbę, Badadilmę, itd. (por. Acta Sanctorum, maj, I, 1780). Pomijając czysto legendarną koncepcję, że reprezentowali trzy rodziny , które pochodzą od Noego , wydaje się, że wszyscy przybyli ze „wschodu” ( Mt 2, 1, 2, 9 ). Na wschód od Palestyny, tylko starożytne Media, Persja , Asyria i Babilonia miały kapłaństwo magów w czasie narodzin Chrystusa. Z takiej części Imperium Partów przybyli magowie. Prawdopodobnie przekroczyli Pustynię Syryjską, leżącą między Eufratem a Syrią , dotarli do Haleb (Aleppo) lub Tudmor (Palmyra) i podróżowali do Damaszku i na południe, przez to, co jest teraz wielką trasą Mekki ( darb elhaj , „droga pielgrzyma”), trzymając Morze Galilejskie i Jordan na zachodzie, aż przekroczyli bród w pobliżu Jerycha . Nie mamy tradycji dokładnej krainy oznaczanej przez „wschód”. Jest to Babilon, według św. Maksyma (Homil. xviii w Epifanie); i Teodota z Ancyry (Homil. de Nativitate, I, x); Persja według Klemensa Aleksandryjskiego ( Stromata I.15 ) i św. Cyryla Aleksandryjskiego (In Is., xlix, 12); Aribia według św. Justyna (Cont. Tryphon., lxxvii), Tertuliana (Adv. Jud., ix) i św. Epifaniusza (Expos. fidei, viii).

[madohora]

Wszystkie te teorie nie potrafią wyjaśnić, w jaki sposób „gwiazda, którą widzieli na wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było dziecię” ( Ewangelia Mateusza 2:9 ). Pozycja stałej gwiazdy na niebie zmienia się co najwyżej o jeden stopień każdego dnia. Żadna stała gwiazda nie mogła tak się przesunąć przed Mędrcami, aby zaprowadzić ich do Betlejem; ani stała gwiazda, ani kometa nie mogły zniknąć, pojawić się ponownie i stanąć w miejscu. Tylko cudowne zjawisko mogło być Gwiazdą Betlejemską. Było to jak cudowny słup ognia , który stał w obozie nocą podczas Exodusu Izraela ( Ewangelia Wyjścia 13:21 ), lub jak „blask Boży ”, który oświetlał pasterzy ( Ewangelia Łukasza 2:9 ), lub jak „światło z nieba ”, które oświetlało rannego Saula ( Dzieje Apostolskie 9:3 ).

[madohora]

[madohora]

Zwracając się do uczestników zjazdu metropolita warszawski mówił o idei organizacji inscenizacji ulicznych, jakimi są Orszaki Trzech Króli. - Cele są wielorakie. Jest niewątpliwie cel ewangelizacyjny: by pokazać współczesnemu światu chrześcijan idących, modlących, śpiewających kolędy. Jest to plastyczne przypomnienie i przybliżenie tajemnicy wcielenia, która dokonuje się w ulicznych Jasełkach - mówił kard. Nycz.

[madohora]

Jak dodał, już do tej imprezy zgłosiło się już czterdzieści miejscowości. - Sądzimy, że to będzie tak, jak z Orszakiem - taka kula śnieżna, która będzie rosła i zaleje całą Polskę fantastycznymi pomysłami - powiedział.

[madohora]

[madohora]

W Europie Środkowej co najmniej od IX wieku Balthasar było używane jako imię jednego z trzech mędrców (mędrców) przy narodzinach Jezusa i od tego czasu jest używane jako imię.

[madohora]

„Król Światła” (מלכי-אור). Hebrajski melech lub pospolity semicki malk oznacza „król” i /lub oznacza „światło”.

[madohora]

Imię Kaspar występuje głównie w Szwajcarii i Estonii .

[madohora]

Teofania ( starożytne greckie θεός theos „Bóg”; φαίνεσθαι phainesthai „pokazać się”, „pojawić się”) dosłownie oznacza „ pojawienie się boga ”, manifestację Boga lub bogów i bogiń w historii lub naturze . Teofanię można rozumieć także jako samoobjawienie się Boga w przyrodzie i ludzkim rozumie, a ściślej: w świecie zewnętrznym i wewnętrznym. Termin ten jest używany przede wszystkim w teologii chrześcijańskiej .

[madohora]

W starożytnym rzymskim kulcie cesarskim, na hellenistycznym wschodzie Cesarstwa Rzymskiego , utworzono święto, które obejmowało boskie pojawienie się Divus jako część ceremonii . Obrzęd ten obchodzono także na początku stycznia i opierał się on na objawieniu Juliusza Cezara , który 10 stycznia 49 roku p.n.e. przekroczył Rubikon . Był witany i czczony przez lud jako zbawiciel i żywy bóg (prawdopodobnie Divus Iulius ).

[madohora]

W hinduizmie centralną ideą jest to, że boginie i bogowie manifestują się w różnych wcieleniach, tj. awatarach . Mają za zadanie wzmacniać dobro i osłabiać zło. Były różne i ostatecznie istnieje niezliczona ilość wcieleń.

[madohora]

W różnych kulturach i religiach zwierzęta są często postrzegane jako zjawy lub przejawy bóstw. Przykładami są: orzeł (Zeus) , mrówka (Zeus), ryba ( Matsya ), szakal ( Anubis ), wąż (Zeus, Jörmungandr ), byk (Zeus, Apis ), kot ( Bastet ), żółw (Kurma) , łabędź (Zeus) ), Świnia (Varaha), Gołąb ( Duch Święty ).

[madohora]

Po rabinie Eliezerze każdy Izraelita, nawet najmniej inteligentny poddany, ujrzał chwałę Boga nad Morzem Czerwonym wyraźniej niż późniejsi prorocy, tacy jak Ezechiel .

[madohora]

Jezus przyszedł do Jana Chrzciciela, aby przyjąć chrzest. Według relacji ewangelicznej, gdy Jezus wyszedł z Jordanu, ujrzał otwarte niebo i zstępującego Ducha Świętego w postaci gołębicy . Jednocześnie usłyszał głos z nieba, który nazwał go „swoim umiłowanym synem”.

[madohora]

Nowy Testament podaje, że Duch Święty zstąpił na apostołów z niezwykłym towarzyszeniem i że tego efektu, cudu języka obcego, świadkami byli ludzie z różnych krajów:

[madohora]

Później anioł Pański ukazał się Pawłowi, misjonarzowi wczesnego chrześcijaństwa , podczas niebezpieczeństwa na morzu . Powiedział, że wszyscy uratują życie, ale stracą statek.

[madohora]

Islamski prorok Mahomet zaczął co roku samotnie modlić się przez kilka tygodni w jaskini zwanej Hira na górze niedaleko Mekki . Tradycja islamska mówi, że podczas jednej z wizyt w tej jaskini ukazał mu się archanioł Gabriel i nakazał Mahometowi recytować wersety, które miały zostać zawarte w Koranie .

[madohora]

Thomas Kelly Cheyne (1841–1915), duchowny i uczony Kościoła anglikańskiego , opisał teofanię w kontekście wiary bahaickiej. Napisał: „...ma się wrażenie, że teologia bez teofanii jest zarazem sucha i trudna do obrony. Chcemy awatara , tj. H. „zstąpienie” Boga w ludzkiej postaci.”

[madohora]

Ponieważ hinduizm jest często rozumiany jako politeistyczny lub panteistyczny , teofania ma tu inne znaczenie niż w judaizmie czy chrześcijaństwie . Najsłynniejsza teofania w tradycjach wschodnich zawarta jest w Bhagawadgicie. W Gicie słynny wojownik Arjuna prosi Krysznę o ujawnienie swojej prawdziwej postaci po tym, jak Arjuna otrzymał kilka lekcji od Kryszny na polu bitwy pod Kurukszetrą . Kryszna zgadza się i daje Arjunie możliwość zobaczenia Kryszny w jego prawdziwej, przerażającej i budzącej podziw postaci. Daje mu także duchową wizję. Tę teofanię zacytował Robert Oppenheimer, będąc świadkiem pierwszej próby bomby atomowej: Teraz stałem się Śmiercią, niszczycielem światów . Fragment ten, błędnie przetłumaczony przez Oppenheimera, pierwotnie oznacza w tłumaczeniu niemieckim: „Jestem czasem, który niszczy cały świat, zdawał się porywać ludzi”.

[madohora]

W ludzkich tradycjach religijnych istnieją starożytne literackie wzmianki o pojawianiu się bóstw u zwierząt, według których zwierzęta zazwyczaj są w stanie opowiedzieć ludziom o swoich doświadczeniach w ludzkim języku:

[madohora]

Niemiecki filozof Ludwig Feuerbach uważał, że pojawienie się Boga należy interpretować jako projekcję ludzkich życzeń i pragnień . Według jego teorii projekcji człowiek przenosi na istotę boską takie cechy jak nieśmiertelność, wszechmoc i doskonałość, do których sam dąży.

[madohora]

Francuska filozofka , działaczka polityczna i mistyczka Simone Weil tak opisuje swoją teofanię w opactwie Saint-Pierre de Solesmes , gdzie uczestniczyła we wszystkich nabożeństwach i codziennie słuchała chorałów gregoriańskich . [ 101 ] „Miałem dokuczliwy ból głowy; każdy dźwięk ranił mnie jak cios; i wtedy najwyższy wysiłek uwagi pozwolił mi wyjść z tego nędznego ciała, pozostawić je przykucnięte w kącie, aby cierpiało samotnie i znaleźć czystą i doskonałą radość w niesłychanym pięknie pieśni i słów. To doświadczenie pozwoliło mi lepiej zrozumieć, poprzez analogię, jak można kochać Bożą miłość pomimo przeciwności losu. Nie muszę dodawać , że w czasie nabożeństw raz na zawsze przyszła mi do głowy myśl o Męce Chrystusa ” .

[madohora]

Cud słońca, który miał miejsce 13 października 1917 r., był teofanią w ramach objawień fatimskich , obserwowany przez co najmniej 30 000 osób w pobliżu Fatimy w Portugalii i jest klasyfikowany przez Kościół katolicki jako cud . Według wielu świadectw, po ulewie chmury się rozeszły i słońce pojawiło się jako nieprzezroczysty, wirujący dysk na niebie. Według doniesień było znacznie mniej jasno niż zwykle, rzucając kolorowe światła na krajobraz, obecne osoby i chmury, a także cienie. Następnie słońce przechyliło się na bok i ruszyło w stronę Ziemi zygzakowatym kursem. Naoczni świadkowie relacjonują, że zarówno mokra ziemia, jak i ich ubrania wyschły w ciągu dziesięciu minut.

[madohora]

Autor science fiction Philip K. Dick doświadczył serii halucynacji w 1974 roku. Oprócz „różowego promienia” opisał halucynacje jako wzory geometryczne i krótkie obrazy Jezusa i starożytnego Rzymu. W miarę jak wizje stawały się coraz dłuższe i częstsze, Dick stwierdził, że zaczął prowadzić dwa równoległe życia – jedno jako on sam, „Philip K. Dick”, i drugie jako „Thomas”, jako chrześcijanin prześladowany przez Rzymian. O tych gnostyckich doświadczeniach pisał najpierw w powieści Radio Free Albemuth (1985), następnie w Valis (1981) i niedokończonej „Sowie w świetle dziennym” (trylogia VALIS)

[madohora]

Relikwiarz Trzech Króli – dzieło Mikołaja z Verdun stanowiące jeden z najważniejszych przykładów europejskiego rzemiosła artystycznego wieków średnich. Wewnątrz kryje relikwie Trzech Króli – patronów Kolonii. Ponadto przechowuje relikwie świętych Nabora i Feliksa oraz Grzegorza ze Spoleto. Relikwiarz stanowi zasadniczą część ołtarza głównego w katedrze pw. św. Piotra i NMP w Kolonii.

[madohora]

W 1248 r. arcybiskup Konrad von Hochstaden położył kamień węgielny pod budowę gotyckiej katedry, która miała się stać symbolicznym kamiennym relikwiarzem dla sarkofagu Trzech Króli. W miejscu tym przetrwał aż do końca wieku XVIII, do wydarzeń związanych z rewolucją francuską. Gdy w 1794 r. wojska francuskie zajęły Kolonię, kapituła katedralna w tajemnicy przeniosła w bezpieczne miejsce większość wyposażenia katedry, w tym również skarbiec oraz relikwiarz, który wywędrował m.in. do Arnsbergu i Bambergu. W 1804 r. powrócił do Kolonii. Ewakuacja i wędrówka tego cennego dzieła złotnictwa przyczyniła się do pojawienia się na nim licznych drobnych uszkodzeń. Kilkakrotnie konserwowany, obecny wygląd otrzymał po gruntownej renowacji w latach 1961–1973. Do dnia dzisiejszego pełni pierwotną funkcję. Podczas swoich pielgrzymek do Niemiec modlił się przy relikwiach Trzech Króli Jan Paweł II. W dniu 18 sierpnia 2005 r. Benedykt XVI przybył do katedry kolońskiej w ramach XX Światowych Dni Młodzieży.

[madohora]

Tylna strona (widoczna od strony wschodniej) zawiera motyw pasyjny. Na dwóch dolnych arkadach pokazane są sceny Biczowania i Ukrzyżowania (nad arkadą, w oculusie, Bóg Ojciec z księgą). Pośrodku siedzi prorok Izajasz. Powyżej widać scenę nawiązującą do zbawczego wymiaru śmierci męczeńskiej Chrystusa – koronację męczenników. Chrystus ukazany jest w akcie wywyższenia stojących po bokach męczenników – Feliksa i Nabora. Poniżej pośrodku znajduje się popiersie arcybiskupa Rainalda z Dassel. W oculusach są popiersia męczenników.

[madohora]

Dawniej również dachy sarkofagu zdobiły reliefy: przedstawiały one m.in. sceny z życia Jezusa i z księgi Apokalipsy Św. Jana.

[madohora]

Relikwiarz Trzech Króli ma szerokość 110 cm, wysokość 153 cm i długość 220 cm. Symbolizuje Boga w Trójcy Świętej. Zbudowany jest w kształcie przypominającym trzynawową bazylikę: obok siebie stoją dwa sarkofagi, na których spoczywa trzeci. Pokryty ponad tysiącem szlachetnych kamieni i pereł oraz kolorowymi emaliami relikwiarz otaczają 74 figury z pozłacanego srebra. Ponad 300 kamei na relikwiarzu stanowi największy ich zbiór na świecie.

[madohora]

Rainald von Dassel ofiarował Kolonii w XII w. nie tylko relikwie, ale także przyczynił się do związanego z ich posiadaniem gwałtownym rozwojem miasta - politycznym, gospodarczym i kulturalnym. W krótkim czasie Kolonia stała się jednym z największych miejsc pielgrzymkowych chrześcijaństwa. Bardziej od niej znane były tylko Jerozolima, Rzym, Santiago de Compostela i Akwizgran, a posiadanie relikwii wiązało się w tamtych czasach z wysokiej rangi pozycją w życiu politycznym. Ze względu na ciągle powtarzający się w średniowieczu konflikt o władzę polityczną między cesarzem a papieżem, świeccy władcy tłumaczyli to jako dany przez Boga dowód na "prawowitość" ich władzy, która nie potrzebowała już błogosławieństwa papieskiego. Tak więc cesarze niemieccy po koronacji w Akwizgranie zazwyczaj pielgrzymowali do Trzech Królów w Kolonii.

[madohora]

Początkowo relikwie Trzech Króli znajdowały się w starej katedrze z czasów Karola Wielkiego. W 1248 r. abp Konrad von Hochstaden położył kamień węgielny pod budowę nowej katedry, która w zasadzie stała się ogromnym kamiennym relikwiarzem dla sarkofagu Trzech Króli. W tym miejscu spoczywał on bezpiecznie przez całe stulecia. Gdy w 1794 r. stanęły w Kolonii wojska francuskie, kapituła katedralna w tajemnicy przeniosła cały skarbiec, w tym również relikwiarz, w bezpieczne miejsce. Relikwiarz wędrował m.in. do Arnsberg i Bambergu, by po 10 latach, w 1804 r., powrócić do Kolonii, jednak z licznymi ubytkami i uszkodzeniami. Prace konserwatorskie trwały wiele lat, a obecny wygląd otrzymał on dopiero po gruntownej renowacji w latach 1961-1973.

[madohora]

[madohora]

Opowieść o Magach (OpMag) – syryjski apokryf nowotestamentowy, traktujący o magach, którzy złożyli pokłon Jezusowi.

[madohora]

[madohora]

Fragment w języku ujgurskim może pochodzić w IX lub X wieku, ale oryginał mógł powstać znacznie wcześniej.

[madohora]

Kacper, Kasper, Kaspar, Gaspar – imię męskie pochodzenia perskiego, oboczności powstałe jako przekształcenie imienia Kasper, pochodzącego od perskiego ganzabara („strażnik skarbca”) od *ganzah (“skarb”) + *barah (“brzemię”), od praindoeuropejskiego *bʰer- („brać”)[

[madohora]

Wedle danych PESEL według stanu na 19 stycznia 2024 roku imię Kacper nosi w Polsce 228 002 mężczyzn. Wariant Kasper zaś 2180

[madohora]

Dawniej używano formy Majcher i od niej pochodzi dużo popularnych nazwisk (np. Majchrzak, Majchrowski, Majcherek)

[madohora]

Imię Baltazar dało początek innym nazwom własnym, np. nazwiskom: Balcer, Balcar, Belcar, Belcarski, Balcarek, Balcerowicz, Balcerowski, Balcerski, Balcerzak, Baltazarowicz oraz nazwom miejscowości: Balcarki, Balcarzowice, Balcer, Belcerów, Balcery

[madohora]

Święto odwołuje się do fragmentu z Ewangelii Mateusza 2,1-12, który opowiada o przybyciu mędrców (gr. magoi /μάγοι/) „gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda” (BT 2,1). Tradycyjna egzegeza chrześcijańska widzi tu obraz świata pogan zwracających się do Izraela po światło zbawienia. Magowie-mędrcy ze wschodu uosabiają wyznawców sąsiednich religii, którzy szukają i przyjmują Dobrą Nowinę „w mesjańskim świetle gwiazdy Dawida (Por. Lb 24, 17; Ap 22, 16), Tego, który będzie królem narodów (Por. Lb 24, 17-19)”. Sam Jezus później, w czasie swej publicznej działalności nauczał, że poganie „tylko wtedy mogą odkryć i wielbić Go jako Syna Bożego i Zbawiciela świata, gdy zwrócą się do Żydów (Por. J 4, 22) i przyjmą od nich obietnicę mesjańską, która jest zawarta w Starym Testamencie” (KKK 528, por. 711-716). Mędrcy są zapowiedzią odpowiedzi narodów na głoszenie Mesjasza-króla Żydów przez żydowskich Apostołów. Poprzez to głoszenie tworzy się nowa więź z Izraelem, dzięki której narody włączane są do „rodziny patriarchów”

[madohora]

Na podstawie rozporządzenia Ministrów Pracy i Polityki Socjalnej oraz Edukacji Narodowej, opublikowanego w Dzienniku Ustaw, osoby należące do kościołów i związków wyznaniowych innych niż katolickie w celu obchodzenia świąt religijnych niebędących dniami ustawowo wolnymi od pracy mają prawo do zwolnień od pracy lub nauki

[madohora]

Według chrześcijan Objawienie Pańskie ma swoją symbolikę: jest pokłonem zarówno części świata pogan, jak i ludzi z różnych warstw społecznych oraz narodowych w ogóle – stąd dużo późniejsze przedstawienie Mędrców (Magów), jako trzech osób, z których jedna jest ciemnoskóra, druga młoda, a trzecia stara, przed Bogiem Wcielonym. Wśród takiej rodziny ludzkiej narodził się Chrystus ze swą zbawczą misją, a ona w swych przedstawicielach przybyła z różnych stron, aby złożyć mu hołd. Dlatego w tradycji chrześcijańskiej jeden z mędrców jest ciemnoskóry (od XIV wieku). Uniwersalność zbawienia, ponad wszelkimi podziałami, zaakcentowana jest poprzez samą nazwę święta i jego wysoką rangę w Kościele powszechnym.

[madohora]

Po uroczystym obiedzie podawano ciasto z migdałem. Ten, kto go odnalazł w swoim kawałku, zostawał „królem migdałowym”. Znany był też zwyczaj chodzenia dzieci z gwiazdą, które pukając do domów, otrzymywały rogale, zwane „szczodrakami”. Śpiewano przy tym kolędy o Trzech Królach. Przy kościołach stały stragany, sprzedawano kadzidło i kredę

[madohora]

Święto wprowadzono na początku IV wieku na Wschodzie w celu wyparcia popularnego święta narodzin boga Aiona. Prawdopodobnie pod wpływem gnostycyzmu święto epifanii zaczęto uznawać także za pamiątkę chrztu Jezusa w Jordanie

[madohora]

[madohora]

Bede Venerabilis, władający prawdopodobnie greką i łaciną, uważany jest za jednego z najważniejszych uczonych europejskiego wczesnego średniowiecza . Jego pisma przypisuje się renesansowi północnoumbryjskiemu . Swoimi pismami obejmował niemal wszystkie dziedziny wiedzy tamtych czasów, a w wielu przypadkach napisał dzieła, które na długi czas osiągnęły status kanoniczny. Do dziedziny gramatyki zaliczają się pisma z zakresu ortografii i metryki oraz encyklopedia De natura rerum, która przekazuje także wiele wiedzy naukowej, przekazującej wiedzę techniczną niezbędną do interpretacji tekstu , oraz retorykę, dzieło o figurach retorycznych (De schematibus et tropis ), w którym astronomia i arytmetyka obejmują kilka prac dotyczących obliczania czasu, tzw. informatyki , w tym De temporum racjonone, która w drugiej części zawiera także kronikę świata, tablice wielkanocne (Circulus paschalis), kalendarz, dzieło o podziale czasu (De temporibus) i inne mniejsze dzieła, z których część budzi kontrowersje co do autentyczności.

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W CHEŁMIE -www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

Dzień Stiepanowa ( dzieło Stiepanowa , serbski Stevaњdan ) to dzień w słowiańskim kalendarzu ludowym , przypadający na 27 grudnia ( 9 stycznia ). Nazwa tego dnia pochodzi od imienia św. Szczepana Pierwszego Męczennika .

[madohora]

Cześć Bedy była szczególnie wielka we wczesnym średniowieczu. Cieszył się niemal równym statusem z ojcami kościoła, gdyż polegał na władzach ortodoksyjnych. Odbiło się to szczególnie na jego wpływie jako „badacza Pisma Świętego”, informatyka i nauczyciela, co znajduje odzwierciedlenie także w licznych fałszywych atrybucjach. Jego pisma rozeszły się także po całym kontynencie.

[madohora]

Po bezowocnym rozmyślaniu przez całą noc duchowny stwierdził, że napis został ukończony rano, najwyraźniej ręką anioła:
„Hac sunt in fossa Bedae venerabilis ossa.”
„W tym grobie znajdują się kości czcigodnego Bedy”.

– Jacobus de Voragine : Legenda aurea

[madohora]

Edzard Schaper był niemiecko-fińskim szpiegiem, skazanym zaocznie na śmierć najpierw w Związku Radzieckim , a następnie w państwie nazistowskim . Kiedy w 1944 roku uciekł z rodziną z Estonii do Szwecji przez Finlandię, szwedzka państwowa komisja imigracyjna podejrzewała go o bycie podwójnym agentem, po czym został internowany w obozie, prawdopodobnie przez tajną szwedzką policję państwową SĘPO (Säkerhetspolisen). Powieść opiera się na tych granicznych doświadczeniach wygnania, ucieczki i uwięzienia i odzwierciedla je w symbolu czwartego króla. „Legenda o czwartym królu” opisuje – według słów biografa Schapera, Uwe Wolffa – „doświadczenie pełne pasji”: młody rosyjski król wyrusza ze swoim koniem Waniką w długą podróż do Betlejem, aby oddać cześć boskiemu dziecku w żłobie. Po drodze spotyka go wiele ciosów losu i dociera do celu dopiero po 30 latach objazdu.

[madohora]

Szwajcarski felietonista Manfred Pope nazywa historię czwartego króla „ponadczasową legendą (...) Wystarczający jest fakt, że jest ona regularnie osadzana w odmętach tradycji rosyjskiej”. Czy Edzard Schaper rzeczywiście sięgnął po starą legendę Wzorzec rosyjski nie jest bynajmniej pewny, nawet jeśli autor podręcznika i pedagog religijny Hubertus Halbfas twierdzi: „Legenda o czwartym królu ma korzenie rosyjskie Prawdopodobnie nie jest, jak sądzi Uwe Wolff, „Twórstwo własne” Schapera. Ze źródeł wynika, że ​​bardziej prawdopodobne jest, że Schaper znał opowiadanie Historia innego mędrca (niem. Czwarty mędrzec ) Henry’ego van Dyke’a (1852–1933). Jednak dla Schapera legenda ta nabiera wagi zaszyfrowanej autobiografii, jak podkreśla Wolff .

[madohora]

HISTORIA CZWARTEGO MĘDRCA - www.gutenberg.org

[madohora]

W czasach, gdy August Cezar był władcą wielu królów, a Herod panował w Jerozolimie, w mieście Ekbatana, wśród gór Persji, żył pewien człowiek imieniem Artaban, Medyjczyk. Jego dom stał blisko najdalszego z siedmiu murów otaczających królewski skarbiec. Z dachu mógł patrzeć ponad wznoszącymi się blankami w czerni, bieli, szkarłacie, błękicie, czerwieni, srebrze i złocie, na wzgórze, na którym letni pałac partyjskich cesarzy lśnił jak klejnot w siedmiokrotnej koronie.

[madohora]

Jego szata była z czystej białej wełny, narzucona na tunikę z jedwabiu; a biała, spiczasta czapka z długimi klapami po bokach spoczywała na jego rozpuszczonych czarnych włosach. Był to strój starożytnego kapłaństwa magów, zwanych czcicielami ognia.

[madohora]

Zajęli miejsca wokół małego czarnego ołtarza na końcu pokoju, gdzie palił się maleńki płomień. Artaban, stojący obok niego i machający baromem cienkich gałązek tamaryszku nad ogniem, karmił go suchymi patykami sosny i pachnącymi olejkami. Następnie rozpoczął starożytną pieśń Jasna, a głosy jego towarzyszy dołączyły do ​​pięknego hymnu ku czci Ahura-Mazdy:

[madohora]

Podłoga była wyłożona ciemnoniebieskimi płytkami z białymi żyłkami; pilastry ze skręconego srebra wyróżniały się na tle niebieskich ścian; przejrzysta historia okrągłych okien łukowych nad nimi była zawieszona lazurowym jedwabiem; sklepiony sufit był chodnikiem z szafirów, jak ciało nieba w swojej przejrzystości, usiana srebrnymi gwiazdami. Z czterech rogów dachu wisiały cztery złote magiczne koła, zwane językami bogów. Na wschodnim krańcu, za ołtarzem, znajdowały się dwa ciemnoczerwone filary z porfiru; nad nimi nadproże z tego samego kamienia, na którym wyrzeźbiono postać uskrzydlonego łucznika ze strzałą naciągniętą na cięciwę i naciągniętym łukiem.

[madohora]

„Przybyliście dziś wieczorem”, powiedział, rozglądając się po kręgu, „na moje wezwanie, jako wierni uczeni Zoroastra, aby odnowić waszą cześć i rozpalić na nowo waszą wiarę w Boga Czystości, tak jak ten ogień został rozpalony na ołtarzu. Nie czcimy ognia, ale Tego, którego jest on wybranym symbolem, ponieważ jest najczystszą ze wszystkich stworzonych rzeczy. Mówi nam o tym, który jest Światłem i Prawdą. Czyż nie tak, mój ojcze?” „

[madohora]

Wśród słuchaczy rozległ się pomruk zgody.

„Gwiazdy” – powiedział Tigranes – „są myślami Wiecznego. Są niezliczone. Ale myśli człowieka można policzyć, jak lata jego życia. Mądrość Mędrców jest największą ze wszystkich mądrości na ziemi, ponieważ zna swoją własną ignorancję. I to jest sekret mocy. Sprawiamy, że ludzie zawsze szukają i czekają na nowy wschód słońca. Ale my sami wiemy, że ciemność jest równa światłu i że konflikt między nimi nigdy się nie zakończy”.

[madohora]

„To jest mroczne powiedzenie” – powiedział Tigranes – „i być może nigdy go nie zrozumiemy. Lepiej jest rozważyć rzeczy, które są blisko i zwiększyć wpływy Mędrców w ich własnym kraju, niż szukać kogoś, kto może być obcy i komu musimy oddać naszą władzę”.

[madohora]

„W latach, które zaginęły w przeszłości, na długo zanim nasi ojcowie przybyli do ziemi Babilonu, byli mędrcy w Chaldei, od których pierwszy z magów nauczył się tajemnicy niebios. A z nich Balaam, syn Beora, był jednym z najpotężniejszych. Posłuchaj słów jego proroctwa: 'Wzejdzie gwiazda z Jakuba, a berło powstanie z Izraela'”.

[madohora]

Ale, mój synu” powiedział Abgarus z powątpiewaniem, „to są mistyczne liczby. Kto może je zinterpretować lub kto może znaleźć klucz, który odszyfruje ich znaczenie?”

[madohora]

Ale jego przyjaciele patrzyli na nich dziwnymi i obcymi oczami. Welon wątpliwości i nieufności opadł na ich twarze, jak mgła podkradająca się z bagien, aby ukryć wzgórza. Spojrzeli na siebie z wyrazem zdziwienia i współczucia, jak ci, którzy słuchali niewiarygodnych powiedzeń, opowieści o szalonej wizji lub propozycji niemożliwego przedsięwzięcia.

[madohora]

„W moim domu śpi nowa panna młoda i nie mogę jej zostawić ani zabrać ze sobą w tę dziwną podróż. To zadanie nie dla mnie. Ale niech twoje kroki będą pomyślne, dokądkolwiek pójdziesz. Więc żegnaj". A inny powiedział: „

[madohora]

Tak więc jeden po drugim wyszli z lazurowej komnaty z jej srebrnymi gwiazdami, a Artaban został sam.

[madohora]

Daleko nad wschodnią równiną biała mgła rozciągała się jak jezioro. Ale tam, gdzie odległy szczyt Zagros ząbkował zachodni horyzont, niebo było czyste. Jowisz i Saturn toczyły się razem jak krople jarzącego się płomienia, które miały się połączyć w jedno.

[madohora]

OBJAWIENIE PAŃSKIE - www.brewiarz.pl

[madohora]

Uroczystość Objawienia Pańskiego należy do pierwszych, które uświęcił Kościół. Na Wschodzie pierwsze jej ślady spotykamy już w III w. Tego właśnie dnia obchodził Kościół grecki święto Bożego Narodzenia, ale w treści znacznie poszerzonej: jako uroczystość Epifanii, czyli zjawienia się Boga na ziemi w tajemnicy wcielenia. Na Zachodzie uroczystość Objawienia Pańskiego datuje się od końca IV w. (oddzielnie od Bożego Narodzenia).
W Trzech Magach pierwotny Kościół widzi siebie, świat pogański, całą rodzinę ludzką, wśród której zjawił się Chrystus, a która w swoich przedstawicielach przychodzi z krańców świata złożyć Mu pokłon. Uniwersalność zbawienia akcentują także: sama nazwa święta, jego wysoka ranga i wszystkie teksty liturgii dzisiejszego dnia.

[madohora]

Prorok Izajasz nie pisze wprost o królach, którzy mają przybyć do Mesjasza, ale przytacza dary, jakie Mu mają złożyć: "Zaleje cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, ofiarują złoto i kadzidło" (Iz 60, 6). Kadzidło i mirra były wówczas na wagę złota. Należały bowiem do najkosztowniejszych darów.

[madohora]

Według podania, które jednak trudno potwierdzić historycznie, Magowie mieli powrócić do swojej krainy, a kiedy jeden z Apostołów głosił tam Ewangelię, mieli przyjąć chrzest. Legenda głosi, że nawet zostali wyświęceni na biskupów i mieli ponieść śmierć męczeńską. Pobożność średniowieczna, która chciała posiadać relikwie po świętych i pilnie je zbierała, głosi, że ciała Trzech Magów miały znajdować się w mieście Savah (Seuva). Marco Polo w podróży na Daleki Wschód (wiek XIII) pisze w swym pamiętniku: "Jest w Persji miasto Savah, z którego wyszli trzej Magowie, kiedy udali się, aby pokłon złożyć Jezusowi Chrystusowi. W mieście tym znajdują się trzy wspaniałe i potężne grobowce, w których zostali złożeni Trzej Magowie. Ciała ich są aż dotąd pięknie zachowane cało tak, że nawet można oglądać ich włosy i brody".

[madohora]

Król Jan Kazimierz miał zwyczaj, że w uroczystość Objawienia Pańskiego składał na ołtarzu jako ofiarę wszystkie monety bite w roku ubiegłym. Święconym złotem dotykano całej szyi, by uchronić ją od choroby. Kadzidłem okadzano domy i obory, a w nich chore zwierzęta. Przy każdym kościele stały od świtu stragany, na których sprzedawano kadzidło i kredę. Zwyczaj okadzania ołtarzy spotykamy u wielu narodów starożytnych, także wśród Żydów (Wj 30, 1. 7-9; Łk 1). W Biblii jest mowa o kadzidle i mirze 22 razy. Mirra to żywica drzewa Commiphore, a kadzidło - to żywica z różnych drzew, z domieszką aromatów wszystkich ziół. Drzew wonnych, balsamów jest ponad 10 gatunków. Rosną głównie w Afryce (Somalia i Etiopia) i w Arabii Saudyjskiej.

[madohora]

[madohora]

MIECHÓW. ORSZAKI TRZECH KRÓLI - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W NIENASZOWIE - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

TŁUMY NA ORSZAKU TRZECH KRÓLI WE WROCŁAWIU - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

PROSZOWICE. ORSZAK TRZECH KRÓLI - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

TRZEJ KRÓLOWIE W ŻORACH - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W GORZOWIE - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

TRZECH KRÓLI W DARŁOWIE - www.msn.com.pl - 06.01.2023

[madohora]

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W KATOWICACH - Nasze Miasto - 07.01.2023

[madohora]

W CAŁEJ POLSCE PRZESZŁY ORSZAKI TRZECH KRÓLI - www.msn.com.pl - 07.01.2023

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W KLUCZACH - www.msn.com.pl - 07.01.2023

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W DĄBROWIE GÓRNICZEJ - www.msn.com.pl - 07.01.2023

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W KATOWICACH - www.msn.com.pl - 07.01.2023

[madohora]

W „Czysty poniedziałek” podczas pierwszej Wielkiej Komplety wielkopostnej rozpoczyna się czytanie Wielkiego Kanonu Pokutnego św . Andrzeja z Krety i inne modlitwy pokutne, na przykład modlitwa Efraima Syryjczyka „Pana i Mistrza mojego życia”, która będzie następnie odmawiana we wszystkie dni Wielkiego Postu.

[madohora]

W obwodzie niżnonowogrodzkim odbywał się rytualny „kozi karnawał”, zbiegający się z Czystym Poniedziałkiem lub pierwszą niedzielą Wielkiego Postu i polegający na przepędzaniu po ulicach kozła udekorowanego wieńcem i wstążkami

[madohora]

Kolędowanie to słowiański rytuał odwiedzania domów przez grupę uczestników, poświęcony głównie okresowi Bożego Narodzenia , którzy wykonywali korzystne zdania i pieśni kierowane do właścicieli domu, za co otrzymywali rytualny poczęstunek. Polacy i Czesi kolędowali także na Maslenicy i Wielkanocy

[madohora]

Najbardziej typową formą kolędowania charakteryzuje się przede wszystkim wykonywanie tekstów rytualnych (gratulacyjnych, życzeniowych, majestatycznych itp.) kierowanych do właścicieli. Ten rodzaj kolędowania występuje w dwóch głównych formach: obchody wykonywali kolędnicy bez masek lub w kostiumach. W rytuałach pierwszego typu głównym celem rytuału jest wymówienie tekstu, a jeśli uczestnikami kolędowania były mumiki, wówczas rytuał można było uzupełnić zabawowym zachowaniem mumików

[madohora]

W skali dobowej dorośli kolędnicy rozpoczynali swoje obchody wieczorem i w nocy. W wielu miejscach obowiązywał bezpośredni zakaz kolędowania po świcie: wschód słońca nie mógł złapać po drodze kolędników. Nocna pora kolędowania, jako najbardziej tradycyjna, wspominana jest także w tekstach kolęd. Jednocześnie rozpowszechniony jest powszechny słowiański zwyczaj porannego kolędowania

[madohora]

Sam zaś król był jakoby ojcem wszystkich, starającym się o wszystko, rozkazującym i rozdzielającym. W każdym orszaku byli ludzie rozmaitej barwy twarzy. Plemię Menzora było o miłej, brunatnej barwie. Plemię Saira było brunatne, zaś Teokenona o połyskującej, żółtawej barwie. O lśniącej, czarnej barwie, widziałam tylko niewolników, których wszyscy posiadali.

[madohora]

Miały kamienne koryta przed sobą; sypali im w te koryta jakąś paszę, którą ze sobą nosili. Pasza składała się z ziaren tak wielkich, jak żołędzie. Pomiędzy pakunkami znajdowały się też wąskie, wysokie klatki z ptakami, które pod szerszymi pakami po bokach zwierząt wisiały; siedziały w nich, pojedynczo i parami, w przegrodach podług rozmaitej wielkości ptaki, jak gołębie lub kury. Potrzebowali ich na pożywienie w drodze. W skórzanych skrzyniach mieli chleby równej wielkości, jakby pojedyncze tafle tuż obok siebie spakowane; odłamywali zawsze tyle, ile potrzebowali. Mieli przy sobie bardzo kosztowne naczynia z żółtego kruszcu, i drogimi kamieniami ozdobnie wysadzane, prawie zupełnie w kształcie naszych naczyń kościelnych, jak, kielichów, łódek, i miseczek, z których pijali i na których potrawy podawali. Brzegi tych naczyń po większej części były wysadzane czerwonymi, drogimi kamieniami.

[madohora]

Niektórzy mieli długie, inni tylko krótkie brody. Słudzy i poganiacze wielbłądów byli o wiele skromniej ubrani. Niektórzy mieli na sobie tylko kawał materii lub stare okrycie. Gdy zwierzęta zaspokojono i gdy się też sami napili, zrobili ogień na środku szopy, pod którą obozowali. Drzewo, którego do tego ognia używali, składało się z mniej więcej dwie i pół stóp długich trzasek, które ubodzy ludzie tej okolicy w bardzo ładnie ułożonych wiązkach przynieśli, jakoby takowe dla podróżujących już gotowe mieli. Królowie, postawiwszy stos trójgraniasty, włożyli nań dokoła owe trzaski, pozostawiając z jednej strony otwór dla przeciągu, a wszystko bardzo zręcznie było ułożone. W jaki zaś sposób ogień wzniecili, tego dobrze nie wiem, widziałam, że jeden z nich kawałek drewna w drugim, jakoby w puszce przez pewien czas obracał, i że potem ów kawałek drewna zapalony wyciągał. W ten sposób zapalili ogień, i widziałam, jak teraz kilka ptaków zabijali i piekli.

[madohora]

Menzor, brunatny, był Chaldejczykiem, miasto jego nazywało się mniej więcej Akajaja, otoczone rzeką, jakby na wyspie leżało. Po większej części przebywał na polu przy trzodach swoich; po śmierci Chrystusa został przez świętego Tomasza ochrzczony i nazwany Leandrem. Sair, brunatny, już w czasie Bożego Narodzenia był u Menzora gotów do wyjazdu. Tylko on i ludzie jego plemienia byli tak brunatni, lecz czerwone mieli wargi; reszta ludzi dokoła była białej barwy. Sair miał chrzest pragnienia.

[madohora]

Droga ich aż do Betlejem wynosiła około 700 godzin i jeszcze pewną ilość, w której liczba 6 zachodzi. Mieli około 60 dni drogi, na każdy po 12 godzin licząc, lecz wskutek wielkiej szybkości swych zwierząt jucznych odbyli ją w 33 dniach, jadąc często dniem i nocą. Gwiazda, która ich prowadziła, wyglądała jak okrągła piłka, a światło wychodziło z niej jakby z ust. Zawsze mi się zdawało, jakoby tą piłką na nitce świetlanej, jakaś ręka powodziła. Za dnia widziałam ciało lśniące; jaśniejsze od słońca, przed nimi postępujące. Gdy rozważali daleką drogę, to szybkość pochodu wydaje mi się zdumiewająca. Lecz te zwierzęta postępują tak lekkim i równym krokiem, że widzę podróż ich w takim porządku, tak szybką i równą, jak lot ptaków wędrownych. Kraje Trzech Królów leżały w ten sposób, iż wszystkie razem tworzyły trójkąt. Menzor i Sair mieszkali bliżej siebie, Teokeno mieszkał najdalej.

[madohora]

Prosił ich potem, iżby mu w powrocie wszystko opowiedzieli, a wtedy i on na cześć Dzieciątka wystawi ołtarze i ofiary składać mu będzie. Gdy królowie opuścili Kausur, przyłączył się do nich znaczny orszak wielkich panów podróżujących, którym tą samą drogą iść wypadało. Później odpoczywali przy studni, nie zdejmując pakunków; lecz wzniecili ogień. Gdy znowu dalej jechali, słyszałam ich słodko i serdecznie pospołu śpiewających. Śpiewali krótkie rymy, jak: “Spieszmy przez góry, niwy i łany, By oddać pokłon Panu nad pany." Jeden zaczynał, a drudzy śpiewali razem rymy, które na przemian tworzyli i zanucali. W samym środku gwiazdy można było dzieciątko z krzyżem widzieć.

[madohora]

Nazajutrz, nie zatrzymując się, przeszli około ponurego, mglistego miasta, a nieco dalej stąd przez rzekę, wpływającą do Morza Martwego. Wieczorem widziałam ich przybywających do pewnego miasta, jakby Manatea lub Madian się nazywającego. Orszak ich składał się najmniej z 200 ludzi, tyle gawiedzi ściągnęła za nimi ich wspaniałomyślność. Prowadziła tędy ulica; mieszkańcy zaś składali się z żydów i pogan. Orszak zaprowadzono przed miasto na miejsce, opasane murem, gdzie królowie namioty rozbili. Widziałam też, jak się tu, podobnie jak w poprzednim mieście, zasmucili, ponieważ nikt nie chciał o nowonarodzonym królu nic słuchać ani wiedzieć. Słyszałam ich także opowiadających, jak dawno już na gwiazdę czekali.

[madohora]

Złoto, kadzidło i mirra to cenne dary, jakie mędrcy ze Wschodu ofiarowują Jezusowi Chrystusowi , indywidualny motyw ze specjalnego zbioru Ewangelii Mateusza ( Mt 2,11 PT ). Szczególnie pobudziły wyobraźnię tłumaczy.

[madohora]

Później fragment Izajasza zostaje wykorzystany do rozwinięcia legendy o Trzech Królach . Następnie na podstawie liczby prezentów wylicza się także liczbę prezentów.

[madohora]

„Regem deumque annuntiant / thesaurus et fragrans odor / turis Sabaei, at myrrheus / pulvis sepulcrum praedocet. (Król i Bóg ogłaszają / skarb i wonną wonię / kadzidła Saby, ale mirra / ziarna zwiastują grób.)”

– Hymn Magi videntes parvulum

[madohora]

„ Syryjska Jaskinia Skarbów ” (VI wiek) ma nieco inną interpretację: Chrystus jest królem (= złoto), kapłanem (= kadzidło) i lekarzem (= mirra). Jak donosi Marco Polo z Persji, można połączyć te dwie interpretacje chrystologiczne . Tam, jak głosi Il Milione , znajduje się miasteczko Cala Ataperistan , gdzie zgodnie z tradycją trzech królów z tych okolic wyruszyło pewnego razu, aby oddać cześć – i poddać próbie – nowo narodzonego proroka. Jeśli sięgnie po złoto, będzie światowym władcą. Jeśli sięgnie po kadzidło, jest bogiem. Jeśli chwyta mirrę, jest lekarzem.

[madohora]

„Złoto wiary, kadzidło modlitwy, / Mirra cierpliwości to moje dary, / Ty, Jezu, będziesz je miał na zawsze / Jako własność i jako dar.

[madohora]

Po XV w. relikwie wystawiono poza Grecję tylko raz: w styczniu 2014 r. w Moskwie, Sankt Petersburgu, Kijowie i Mińsku, przy dużym udziale ludności prawosławnej.

[madohora]

Mędrcy pojawiają się wyłącznie w Ewangelii Mateusza , która stwierdza, że ​​przybyli „ ze wschodu” (gr. ἀπὸ ἀνατολῶν - apo anatolōn ), aby oddać cześć „narodzonemu królowi Żydów”. Ich imiona, pochodzenie, wygląd i dokładna liczba nie są wymienione i wynikają z wniosków lub tradycji późniejszych chrześcijan. W chrześcijaństwie zachodnim zwykle przyjmuje się, że było ich trzech, odpowiadających każdemu darowi; [ 5 ] w chrześcijaństwie wschodnim , zwłaszcza w kościołach syryjskich , często jest ich dwunastu. [ 6 ] Podobnie, status społeczny Mędrców nigdy nie jest określony: chociaż niektóre tłumaczenia biblijne opisują ich jako astrologów , byli coraz częściej identyfikowani jako królowie co najmniej w III wieku, co było zgodne z chrześcijańskimi interpretacjami proroctw Starego Testamentu , że mesjasz będzie czczony przez królów.

[madohora]

Za czasów króla Heroda , po narodzeniu Jezusa w Betlejem Judzkim , mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Widzieliśmy bowiem jego gwiazdę na wschodzie i przyszliśmy oddać mu pokłon”. Gdy król Herod to usłyszał, przestraszył się, a z nim cała Jerozolima; zwołał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Oni mu odpowiedzieli: „W Betlejem Judzkim; bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś wcale najmniejsze między książętami Judy; albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mojego, Izraela ” . Wtedy Herod potajemnie przywołał mędrców i dowiedział się od nich dokładnego czasu, kiedy ukazała się gwiazda. Potem wysłał ich do Betlejem, mówiąc: „Idźcie i szukajcie pilnie dziecka; a gdy je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać mu pokłon”. Gdy usłyszeli króla, ruszyli; a oto przed nimi szła gwiazda, którą widzieli na wschodzie, aż zatrzymała się nad miejscem, gdzie było dziecko. Gdy ujrzeli, że gwiazda się zatrzymała, ogarnęła ich radość. Wchodząc do domu, ujrzeli dziecko z Maryją, matką jego; i uklękli, i oddali mu pokłon. Potem, otwierając skrzynie ze skarbami, złożyli mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A ostrzeżeni we śnie, aby nie wracali do Heroda, udali się do swojego kraju inną drogą.

[madohora]

OPIEKANY BOCZEK ZE ŚLIWKAMI

10 plasterków wędzonego boczku
10 wędzonych, dużych śliwek
łyżka kminku
20 g tłuszczu
wykałaczki

Śliwki namocz na kilka godzin, odsącz z wody i wyjmij pestki. Do każdej śliwki włóż odrobinę kminku, nadziej na wykałaczki i owiń plasterkami boczku.
Obsmaż dokładnie zawijasy na rozgrzanym tłuszczu i podawaj od raz.

[madohora]

Tysiąc lat temu spór o prymat w świecie chrześcijańskim między Konstantynopolem a Rzymem skończył się wzajemnym obłożeniem się klątwą przez Kościoły Wschodni i Zachodni. Nic więc dziwnego, że uczeni mieli zakaz wiązania tego ze znakiem na niebie w postaci supernowej.

[madohora]

Tekst nie określa żadnego odstępu czasu między narodzinami a wizytą, a artystyczne przedstawienia i bliskość tradycyjnych dat 25 grudnia i 6 stycznia zachęcają do powszechnego założenia, że ​​wizyta miała miejsce tej samej zimy co narodziny, ale późniejsze tradycje były różne, a wizyta miała miejsce nawet dwie zimy później. Ten maksymalny odstęp czasu wyjaśniał polecenie Heroda w Ewangelii Mateusza 2: 16–18 , że rzeź niewiniątek obejmowała chłopców do dwóch lat. Niektórzy nowsi komentatorzy, niezwiązani z tradycyjnymi dniami świątecznymi, sugerują różne odstępy czasu.

[madohora]

Wersja Króla Jakuba tłumaczy „mędrców” jako mędrców ; to samo tłumaczenie jest stosowane do mędrców prowadzonych przez Daniela we wcześniejszych Pismach Hebrajskich ( Daniela 2:48 ). To samo słowo jest podane jako czarownik i czary przy opisie „ Elymasa czarnoksiężnika” w Dziejach Apostolskich 13:6–11 oraz Szymona Maga , uważanego za heretyka przez wczesny Kościół, w Dziejach Apostolskich 8:9–13 . Kilka tłumaczeń odnosi się wprost do mężczyzn jako do astrologów w rozdziale 2 Ewangelii Mateusza , w tym New English Bible (1961); Phillips New Testament in Modern English (JBPhillips, 1972); Twentieth Century New Testament (wydanie poprawione z 1904 r.); Amplified Bible (1958, Nowy Testament); An American Translation (1935, Goodspeed); i The Living Bible (K. Taylor, 1962, Nowy Testament).

[madohora]

Wśród chrześcijan zachodnich najwcześniejsze i najpowszechniejsze imiona to:
Melchior
Kacper
Baltazar

[madohora]

Uczestnicy takich grup kolędniczych, do których nie zaliczały się mumy, chodzili od domu do domu w odświętnych strojach, ozdobionych specjalnymi bukietami, a na kapeluszach nosili wianki z iglaków i papierowych kwiatów. Wraz z tym rozpowszechnił się zwyczaj kolędowania, przybierający wygląd mummerów

[madohora]

Zanim rozpoczęło się kolędowanie, uczestnicy zebrali się w jednym domu i wieczorem wyruszyli w drogę, chodząc od domu do domu. Podczas procesji przez wieś kolędnicy śpiewali, tańczyli w rytm muzyki i bili w dzwony; Procesja mummerów zachowywała się bardzo głośno. Przejście kolęd kościelnych i grup spacerujących z gwiazdą było przyzwoite i uroczyste.

[madohora]

Ostatnim etapem kolędowania było ogólne zebranie uczestników, podczas którego zebrane dary zostały rozdzielone pomiędzy wszystkich lub zorganizowano wspólny posiłek

[madohora]

[madohora]

Wieś Bolszebykowo jest jednym z rezerwatów południowo-rosyjskiej tradycji pieśniowej, w której do dziś żyje wiele rytuałów kalendarza i cykli życia. Szczególne miejsce wśród nich zajmują dzieci i młodzież spacerująca po podwórkach w okresie świąt Bożego Narodzenia, w Wigilię. Jak wszystkie rytuały, które istnieją do dziś, obchody bożonarodzeniowe w Bolszebykowie są złożonym połączeniem tradycyjnych tekstów muzycznych i poetyckich oraz czynności rytualnych opartych na starożytnych ideach mitologicznych z realiami naszych czasów. To właśnie ta właściwość zapewnia żywotność lokalnej kultury rytualnej i jej znaczenie w trudnych warunkach współczesnej wsi.

[madohora]

KOLĘDA NA UKRAINIE - www.telegraf.com

[madohora]

Skład płciowo-wiekowy wykonawców rytuału prezentowany jest w różnych wersjach kolędowania i jest dość zróżnicowany: kolędowali zarówno dorośli i dzieci, mężczyźni i kobiety, jak i grupy mieszane, ale bardziej tradycyjne (dla regionu bałkańsko-karpackiego), Za znaczenie rytualne uznawano także udział w rytuale męskiego zespołu kolędniczego. Mogli obejmować mężczyzn i osoby starsze, ale częściej byli to dorośli, stanu wolnego. Cała grupa składała się z kilku uczestników (od 5-6 osób do 10-15), z których każdy pełnił określoną rolę rytualną.

[madohora]

Poza strefą bałkańsko-karpacką oznaki tak wyraźnej organizacji kolędników wydawały się bardziej zamazane. W tradycjach najczęściej odnotowywano jedynie obecność przewodnika i nosiciela futra. W regionach środkowej Rosji kolędnicy zwykle chodzili w nieuporządkowanym tłumie. Kolędnikiem mógł zostać każdy mieszkaniec wsi płci męskiej, z wyjątkiem osób cierpiących na niepełnosprawność ruchową (kulawość, garbaty, jednooki) lub zaburzenia psychiczne; Unikali także przyjmowania do drużyn kolędniczych dzieci nieślubnych, sierot i tych, którym niedawno ktoś w domu zmarł.

[madohora]

W Ewangelii Mateusza wyraźnie wymieniono trzy dary: złoto , kadzidło i mirrę ; w języku greckim Koine są to chrysós ( χρυσός ), líbanos ( λίβανος ) i smýrna ( σμύρνα ). Istnieją różne teorie i interpretacje znaczenia i symboliki darów, szczególnie w odniesieniu do kadzidła i mirry.

[madohora]

Obecność lub brak mummerów w grupie kolędników leży u podstaw rozróżnienia między wschodnim i zachodnim typem bułgarskiego kolędowania. I tak kolędnicy udali się na Boże Narodzenie nago, z wiankami i dekoracjami z pieczonej kukurydzy na kapeluszach, z kijami dereniowymi w rękach, na których nawlekali zebrane z domów bułki. W wariantach innego obrzędu, odprawianego w okresie od Nowego Roku do Trzech Króli lub przez cały 1 tydzień Nowego Roku, po wsi spacerowali mumery zwani jamalari, kamilari (czyli poganiacze wielbłądów) lub starzite , wśród których środkowa para wyróżniali się – starszy i kobieta: starzec ubrany w kudłatą osłonę towarzyszył i strzegł kobiety, którą inni uczestnicy obławy próbowali porwać.

[madohora]

W bośniackich wioskach wierzono, że żniwa będą lepsze dla właścicieli, których Charoicharowie odwiedzali w okresie Bożego Narodzenia, dlatego byli szczególnie gościnnie przyjmowani i hojnie obdarowywani prezentami. W niektórych miejscach obwodu briańskiego wierzono, że w wigilię Nowego Roku konieczne jest kolędowanie, aby hodować świnie. Ponadto wierzono, że obchody kolędników wypędzały złe duchy ze wsi i chroniły je przed chorobami. Na podłogę Na mazowieckich wsiach starzy ludzie opowiadali, że tam, gdzie chodzą kolędnicy, grzmoty nie biją.

[madohora]

Preferując te formy kolędowania, które wykonywano według starożytnego zvichay (czyli według tradycyjnego starożytnego obrządku, a nie według formy kolędowania kościelnego), Huculowie Zakarpacia mówili: „Jeśli kołednicy idą , wtedy doti i nasza vipa ruska będą na świecie.” Jednak z biegiem czasu, wraz z funkcją magiczną, coraz większe znaczenie zaczęły zyskiwać spektakularne i rozrywkowe elementy rytuału (muzyka, taniec, gra aktorska, gry, przedstawienia teatralne itp.).

[madohora]

W XVIII-XIX w. wśród rosyjskiego chłopstwa nie była znana postać o imieniu Ojciec Mróz ani żaden duch odpowiedzialny za mróz i zimno . Wersja, w której to pogańskie bóstwo pojawiło się później

[madohora]

W baśniach XIX wieku, począwszy od zbioru baśni spisanego przez A. N. Afanasjewa (1856), pojawia się Morozko, uosabiający zimę [ 4 ] . Mróz opisywany jest jako starzec z białą brodą, owinięty w futro, który „trzaska na drzewie, skacze z drzewa na drzewo i klika”, potęgując w ten sposób zimowy chłód . W kolekcji Afanasjewa Morozko to duch zimy, który udziela podstępnych instrukcji dwóm dziewczynom, które spotykają go w zimowym lesie. Morozko obdarowuje swoją niewinnie prześladowaną pasierbicę bogactwem za jej „poprawne” odpowiedzi na pytanie, czy jest jej ciepło, czy zimno; niszczy także córki złej macochy, które przeklinają dotkliwe przeziębienie

[madohora]

Według popularnych wierzeń na środkowej Ukrainie: „Kiedyś polne kwiaty dowiedziały się od wiatru, że zły „didugan” Mróz je zamrozi. Kwiaty skarżyły się Onufriusowi Wielkiemu (którego dzień przypada na 25.12.VI). Mnichowi zrobiło się przykro z powodu kwiatów i poszedł do Frosta, prosząc go, aby ich nie dotykał. Ale Mróz był tak uparty, że Onufry nie mógł tego znieść: tak się rozzłościł, że wziął i uderzył Frosta kolbą w głowę. Od tego dnia Mróz chorował aż do trzeciego Zbawiciela i wtedy kwiaty kwitły i więdły.”

[madohora]

Rosyjski ludowy obraz Frosta został poetycko potraktowany w wierszu N. A. Niekrasowa „Mróz czerwononosy” (1863). Wraz z zachodnioeuropejskimi postaciami bożonarodzeniowymi ( Święty Mikołaj itp.) , wzorowany na wizerunkach św. Mikołaja Cudotwórcy , Wschodniosłowiański Mróz stał się jednym z prototypów Ojca Mroza

[madohora]

Na obszarze etnolingwistycznym karpacko - bałkańskim słowo „Karachun” oznaczało cykl kalendarza bożonarodzeniowego i jego realia rytualne . W Kronice Nowogrodu I słowa „przed Korochyunem” wyjaśniono na marginesach słowami „przed narodzeniem Chrystusa ”:

[madohora]

Krytyk literacki R. G. Nazirow twierdzi, że „imię „ Kaszczej ” pojawia się w baśniach rosyjskich dopiero od XVIII wieku; wcześniej odpowiednia postać nazywała się Karaczun” . Jednocześnie nawiązuje do przygodowo - rycerskiej opowieści M. I. Popowa „Słowiańskie starożytności, czyli przygody słowiańskich książąt ” (1770). Jednak według folklorysty E. A. Kostiukhina Karaczun nie jest postacią z bajki, ale owocem autorskiego wynalazku Michaiła Popowa, który był sprzedawany w podręcznikach poświęconych rosyjskiemu folklorowi

[madohora]

„„Karachun” uosabiał nie bóstwo zimy i śmierci, jak wyobrażali sobie zwolennicy szkoły mitologicznej , ale „bóstwo” zdolne zapewnić płodność i urodzaj ziemi w nadchodzącym roku słonecznym”

[madohora]

DZIADY

[madohora]

Wojna Ojczyźniana 1812 roku rozpoczęła się inwazją 610-tysięcznej Wielkiej Armii Napoleona . W miarę posuwania się główna część armii roztopiła się na skutek strat bojowych i sanitarnych, a także konieczności opuszczenia zapór i garnizonów , a do bitwy pod Borodino Napoleon miał ze sobą około 150 tysięcy ludzi.

[madohora]

I tak przez cały marsz armii francuskiej od Moskwy do Berezyny, czyli przez dwadzieścia sześć dni, zimno, choć nie ekstremalne (od dwunastu do siedemnastu stopni), trwało nie dłużej niż trzy dni – podaje Chambray, Według Gourgo Jomini i Napoleon, czyli pięć dni.

Tymczasem armia francuska, gdy wychodziła z Moskwy, składała się, według spisu głównego dowództwa francuskiego , który odbiliśmy w czasie pościgu, ze stu dziesięciu tysięcy świeżych żołnierzy, a według wszystkich historyków kampanii: w chwili przybycia do brzegów Berezyny liczyło zaledwie czterdzieści pięć tysięcy. Jak można myśleć, że studziesięciotysięczna armia mogła stracić sześćdziesiąt pięć tysięcy ludzi tylko na skutek trzy- lub pięciodniowych mrozów, podczas gdy w Holandii w 1795 r . miesięcy z rzędu, a w 1808 roku w Hiszpanii wśród gór Kastylii, podczas całej kampanii zimowej, ześliznęły się, że tak powiem, na powierzchnię francuskiej armie, nie wdzierając się w jego środek, i padł za nim, nie niszcząc ani jego jedności, ani struktury?

Wszystko to prowadzi do przekonania, że ​​to nie chłód, ale inna okoliczność była przyczyną zniszczenia gigantycznej milicji.

— Davydov D.V. „Czy mróz zniszczył armię francuską w 1812 roku?”

[madohora]

Wielu chińskich chrześcijan wierzy, że jeden z mędrców pochodził z Chin.

[madohora]

Sebastian Brock, historyk chrześcijaństwa, powiedział: „Nie ulega wątpliwości, że wśród konwertytów zoroastryzmu ... wokół mędrców z Ewangelii powstały pewne legendy”. Anders Hultgård zaś wyciągnął wniosek, że ewangeliczna historia mędrców została zainspirowana irańską legendą dotyczącą mędrców i gwiazdy, która była powiązana z perskimi wierzeniami we wschodzenie gwiazdy przepowiadającej narodziny władcy oraz z mitami opisującymi objawienie się boskiej postaci w ogniu i świetle.

[madohora]

Oprócz imion, trzej Mędrcy rozwinęli odrębne cechy w tradycji chrześcijańskiej, tak że reprezentowali oni trzy wieki (dorosłego) człowieka, trzy obszary geograficzne i kulturowe, a czasami inne koncepcje. W jednej tradycji, odzwierciedlonej w sztuce co najmniej w XIV wieku — na przykład w Kaplicy Areny Giotta z 1305 roku — Kacper jest stary, zwykle z białą brodą i daje złoto; jest „Królem Tarsu , ziemi kupców” na wybrzeżu Morza Śródziemnego współczesnej Turcji i jest pierwszy w kolejce, aby uklęknąć przed Chrystusem. Melchior jest w średnim wieku, daje kadzidło z Arabii , a Baltazar jest młodym mężczyzną, bardzo często i coraz bardziej czarnoskórym, z mirrą z Saby (współczesny południowy Jemen). Ich wiek często podawano odpowiednio jako 60, 40 i 20 lat, a ich pochodzenie geograficzne było dość zmienne, przy czym Baltazar coraz częściej pochodził z Aksum lub innych części Afryki i był odpowiednio reprezentowany .

[madohora]

Czasami opisuje się to bardziej ogólnie: złoto symbolizuje cnotę, kadzidło symbolizuje modlitwę , a mirra symbolizuje cierpienie

[madohora]

Ten epizod można powiązać z Izajaszem 60 i Psalmem 72 , które donoszą o darach wręczanych przez królów, co odegrało centralną rolę w postrzeganiu Mędrców jako królów, a nie kapłanów-astronomów. W hymnie hiszpańskiego poety Prudentiusa z końca IV wieku trzy dary zyskały już średniowieczną interpretację jako prorocze emblematy tożsamości Jezusa, znane z kolędy „ We Three Kings ” Johna Henry'ego Hopkinsa Jr. z 1857 roku.

[madohora]

Święta upamiętniające przybycie Mędrców tradycyjnie rozróżniają datę ich przybycia i datę narodzin Jezusa. Opis podany w Ewangelii Mateusza nie stwierdza, że ​​byli obecni w noc narodzin; w Ewangelii Łukasza Józef i Maria pozostają w Betlejem aż do czasu poświęcenia Jezusa w Jerozolimie, po czym wracają do domu w Nazarecie.

[madohora]

Nie tylko w Hiszpanii, ale także w Argentynie, Meksyku, Paragwaju i Urugwaju istnieje długa tradycja otrzymywania przez dzieci prezentów od trzech Reyes Magos w nocy 5 stycznia (Wigilia Objawienia Pańskiego) lub rano 6 stycznia (dzień Objawienia Pańskiego lub Día de Reyes ), ponieważ uważa się, że tego dnia przybyli Trzej Królowie, przynosząc dary Dzieciątku Jezus. W większości krajów Ameryki Łacińskiej dzieci również ścinają trawę lub zieleń 5 stycznia i napełniają pudełko lub swoje buty skoszoną trawą dla wielbłądów królów. Następnie umieszczają pudełko lub swoje buty pod łóżkiem lub obok choinki. W poranek Objawienia Pańskiego dzieci znajdą trawę zniknęła z ich butów lub pudełka i zastąpiły ją cukierkami i innymi małymi, słodkimi przysmakami.

[madohora]

Tradycyjnie, jedno dziecko w grupie Sternsinger ma reprezentować Baltasara z Afryki, więc zazwyczaj nosi czarny makijaż. Wielu Niemców nie uważa tego za rasistowskie, ponieważ nie ma to być negatywny portret osoby czarnoskórej, ale raczej „realistyczny” lub „tradycyjny” portret takiej osoby. Dialog na temat polityki tradycji związanych z czarnym makijażem nie jest tak rozwinięty jak w Hiszpanii czy Holandii. W przeszłości zdjęcia niemieckich polityków z dziećmi pomalowanymi na czarno wywoływały poruszenie w prasie anglojęzycznej. Ponadto Afro-Niemcy pisali, że takie użycie czarnego makijażu jest zmarnowaną szansą na prawdziwe włączenie Afro-Niemców do społeczności niemieckojęzycznych i przyczynia się do utożsamiania „czarności” z „obcością” i „innością” w kulturze niemieckiej.

[madohora]

W Nowym Orleanie , Luizjanie , częściach południowego Teksasu i okolicznych regionach, podobne ciasto w kształcie pierścienia, znane jako „ Ciasto Królewskie ”, tradycyjnie staje się dostępne w piekarniach od Święta Trzech Króli do Mardi Gras . Figurka Dzieciątka Jezus jest wkładana do ciasta od spodu, a osoba, która dostanie kawałek z figurką, musi kupić lub upiec następne Ciasto Królewskie. Istnieje duża różnorodność rodzajów ciast, które mogą być nazywane Ciasto Królewskie, ale większość z nich to pieczone ciasto skręcane o smaku cynamonu z cienkim lukrem i dodatkowym cukrem na wierzchu w tradycyjnych kolorach Mardi Gras: złotym, zielonym i fioletowym. Aby zapobiec przypadkowym obrażeniom lub zadławieniu, figurka Dzieciątka Jezus często nie jest wkładana do ciasta w piekarni, ale dołączana do opakowania do opcjonalnego wykorzystania przez kupującego, aby mógł ją sam włożyć. Mogą być również dołączone koraliki i dublony w stylu Mardi Gras.

[madohora]

Marco Polo twierdził, że w latach siedemdziesiątych XIII wieku pokazano mu trzy groby Trzech Króli w Sawie , na południe od Teheranu , w dzisiejszym Iranie

[madohora]

Pewną wersję tej opowieści przytoczył XIV-wieczny duchowny Jan z Hildesheim w Historia Trium Regum („Historia Trzech Króli”), która zaczyna się od podróży Heleny do Jerozolimy, gdzie odzyskała Prawdziwy Krzyż i inne relikwie:

[madohora]

Są to tradycyjne postacie z szopek , a motyw Pokłonu Trzech Króli szybko stał się popularny, o czym świadczy przedstawienie w katakumbie Pryscylli w Rzymie z III wieku , by następnie bardzo szeroko rozwinąć się w sztuce chrześcijańskiej.

[madohora]

Niejasne pochodzenie Mędrców w ewangelii Mateusza dało podstawę do różnych teorii5którzy mogli sugerować perskich kapłanów z Medii , astrologów babilońskich zwanych przez Greków i Rzymian „Chaldejczykami”v lub, w oparciu o dary ofiarowane Jezusowi, „mądrym” ludziom6— historia Mateusza używa tego terminu w tym znaczeniu7— z Arabii czy Syriiv

[madohora]

W najstarszym chrześcijańskim apokryfonie, Proteewangelii Jakuba, cytowanym przez Klemensa Aleksandryjskiego i Orygenesa w III wieku , Mędrcy są nadal anonimowi i pochodzą ze Wschodu, bez dalszych szczegółów.t 3. To samo jest zawsze w Pseudo-Mateuszu, łacińskiej wersji Proteewangelii Jakuba z końca VI i początku VII wieku .

[madohora]

Co więcej, zdaniem autorów, w tradycjach wschodnich liczba Mędrców wciąż się zmienia, o czym wciąż słyszymy w XII wieku, jako Michel Syryjczyk .21. Jedna z tych tradycji nawiązuje do proroctwa Micheaszav 5, liczy ośmiu magów, podczas gdy inni dwunastu, czasami w towarzystwie dużego oddziału: perska tradycja podaje, że magowie zostali wysłani przez króla Pîr-Sahboura w towarzystwie 3000 jeźdźców i 5000 piechoty. Kilka dzieł syryjskich podaje swoje imiona: Dahdnadour, syn Artabana, Wastaph, syn Goudpira, Arsak, syn Mahdouqa, Zerwan, syn Waroudouda, Ariwah, syn Khosrau, Artahsist, syn Hôlît, Estanbouzan, syn Sisrawana, Mahdouq , syn Hawahma, Ashires, syn Cahbana, Cardanah, syn Baladan, Marduq, syn Bila i Hormizada, syna Sanatruqa

[madohora]

Dary Trzech Króli nawiązują do eschatologicznego pielgrzymowania narodówv 8którzy oferują Sionowi swoje najbardziej niezwykłe produkty. Ewangelia według Mateusza proponuje w swoim finalew. 9echo wydarzenia, gdy zmartwychwstały Chrystus posyła swoich uczniów do wszystkich narodów zaproszonych, aby zostali uczniami, podkreślając uniwersalność mesjanizmu, na co redaktor pragnie zwrócić uwagę.

[madohora]

Wydaje się, że królewskie pochodzenie Mędrców zostało ukształtowane przez tradycję5 z różnych fragmentów Starego Testamentu: idea ta pojawia się u Tertuliana na początku III wieku11 ; opisuje ich jako fere reges , „prawie królów”t 6. Po nim kilku Ojców Kościoła , takich jak Cyprian z Kartaginy i Ambroży z Mediolanu, a także autorzy, tacy jak Cezariusz z Arles , nadali Mędrcom tytuł „króla”30, oczywiście nawiązując31do fragmentu Księgi Izajaszav 10i Księga Psalmóww. 11które pielęgnują Tradycję32

[madohora]

Proroctwo Balaama
modyfikować
Ewangelia według Mateusza odnosi pytanie mędrców do króla Heroda: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Bo widzieliśmy jego gwiazdę na wschodzie i przyszliśmy oddać mu pokłon”.w. 12następnie wyjaśnia, że ​​władca wysyła ich do Betlejemw. 13i że „gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż dotarła nad miejsce, gdzie było Dzieciątko, i zatrzymała się”

[madohora]

Temat „Pokłonu Trzech Króli ”, nawiązujący do tradycyjnych opowieści o Bożym Narodzeniu , szybko stał się popularny od początków rozwoju wspólnot chrześcijańskich i pozostał nim przez wieki.44. Występuje od początków sztuki chrześcijańskiej i regularnie pojawia się na sarkofagach i ścianach rzymskich katakumb - o czym świadczy słynne przedstawienie w katakumbie Pryscylli w Rzymie z III wieku45, wśród kilkunastu obrazów magów, które do nas dotarły

[madohora]

Jeśli motyw Baltazara, „króla o ciemnej skórze i gęstej brodzie”, który ofiarowuje mirrę15, zdaje się pojawiać u pseudo- Beda , który w VIII wieku opisuje drugiego maga jako „ fuscus ”, co może oznaczać „czarny”, ale także „śniady”50, freski i średniowieczne malowidła nie przedstawiają żadnego maga o czarnej skórze ani wyglądu afrykańskiego księcia51. Na średniowiecznym Zachodzie, który niewiele wie o czarnym człowieku52, faktycznie nadal często kojarzy się ze śmiercią i złem.

[madohora]

Od XVI w. utrwaliła się tradycja czarnego Baltazara (por. Pokłon Trzech Króli Ulricha Apt w Luwrze), nie kanonizując jednak jego wyglądu, gdyż mógł przybierać barwy afrykańskie, orientalne, a nawet – jak u Breughela – Starsi , rdzenni Amerykanie

[madohora]

Nie ma żadnych fizycznych ani archeologicznych dowodów na istnienie Jezusa, a wszystkie źródła, którymi dysponujemy, mają charakter dokumentalny. Źródłami historycznego Jezusa są zarówno pisma chrześcijańskie, takie jak Ewangelie i Listy Apostolskie , jak i pisma autorów pogańskich. Wszystkie zachowane źródła, które wspominają o Jezusie, powstały już po jego śmierci w krótkim odstępie czasu, około 20-25 lat . Nowy Testament reprezentuje źródła, które stały się kanoniczne dla chrześcijaństwa, ale istnieje wiele tekstów apokryficznych, odnoszących się do życia i przede wszystkim cudów Jezusa, które są przykładami najróżniejszych dzieł pierwszych wieków naszej ery. Autentyczność i wiarygodność tekstów apokryficznych była kwestionowana przez wielu naukowców.

[madohora]

Istnienie Jana Chrzciciela w tym samym czasie co Jezus i możliwą egzekucję przez Heroda Antypasa potwierdza historyk Józef z I wieku n.e., a zdecydowana większość współczesnych naukowców uważa, że ​​informacje Józefa Józefa o działalności Jana Chrzciciela są niezawodne. Jednym z argumentów przemawiających za historycznością chrztu Jezusa przez Jana jest kryterium pomyłki, czyli jest to historia, której pierwotny Kościół chrześcijański nigdy nie chciałby wymyślić. Kolejnym argumentem przemawiającym za historycznością chrztu jest to, że odwołuje się do niego wiele zapisów, co jest powszechnie określane jako kryterium wielokrotnego poświadczenia. Z technicznego punktu widzenia wielokrotne poświadczenie nie gwarantuje autentyczności, a jedynie mierzy starożytność. Jednak dla większości uczonych, w połączeniu z kryterium pomieszania, uwiarygodnia to chrzest Jezusa przez Jana jako wydarzenie historyczne.

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W CHEŁMIE - www.msn.com.pl - 07.01.2023

[madohora]

Koran nie zawiera epizodu Mateusza o Trzech Królach. Jednakże perski muzułmański encyklopedysta al-Tabari , piszący w IX wieku, podaje znaną symbolikę darów Trzech Króli, cytując persko-jemeńskiego pisarza z końca VII wieku, Wahba ibn Munabbiha .

[madohora]

-„Teraz mędrcy przybyli ze Wschodu do Jerozolimy. Zapytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Widzieliśmy wschodzącą gwiazdę i przyszliśmy złożyć mu hołd. […] Następnie Herod potajemnie wezwał mędrców i powiedziano mu, kiedy ukazała im się gwiazda. Następnie wysłał ich do Betlejem, mówiąc: Idźcie tam i dowiedzcie się dokładnie o tym dziecku; wtedy, gdy go odnajdziecie, przyjdźcie i dajcie mi znać, abym i ja mógł pójść i złożyć mu hołd.
Kiedy król udzielił im tych instrukcji, mędrcy wyruszyli. A oto gwiazda, którą widzieli, poprzedzała ich. Sięgnęła ponad miejsce, gdzie znajdowało się małe dziecko. I tam się zatrzymała. Widząc ponownie gwiazdę, mędrcy przepełnili się radością. Weszli do domu, zobaczyli Dzieciątko z Marią, Jego Matką, i padając na kolana, złożyli Mu hołd. Potem otworzyli swoje skrzynki i dali mu w darze złoto, kadzidło i mirrę.
Jednak Bóg ostrzegł ich we śnie, aby nie wracali do Heroda. Wrócili więc do swojego kraju inną drogą. »

— Ewangelia według Mateusza,

[madohora]

[madohora]

[madohora]

TRZECH KRÓLI POD ZNAKIEM ZIMY - Interia - 03.01.2024

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI PRZEJDZIE W SOBOTĘ PRZEZ KATOWICE - www.portalsamorzadowy.pl - 03.01.2024