Duchy i dynie

[madohora]

Tym samym jednym z trendów, który zyskuje coraz większą siłę w branży spożywczej, są mniej „szkodliwe” słodycze, które zawierają w swoim składzie integralne składniki odżywcze. Przykładem tego są ciasteczka owsiane, które mogą częściowo ograniczać wchłanianie cukrów.

[madohora]

Cucurbita (łac.„tykwa”) –rodzajzielnych owocówrodzinydyniowatych,Cucurbitaceae(znanych również jakodyniowatelubcucurbi), pochodzących zAndówiMezoameryki. Pięć jadalnych gatunków jest uprawianych i spożywanych ze względu na miąższ i nasiona. Są one różnie znane jakodynia,kabaczeklubtykwa, w zależności od gatunku,odmianyi lokalnego języka. [ a ] Inne rodzaje dyni, zwane również tykwami ​​butelkowymi, pochodzą z Afryki i należą do rodzaju Lagenaria , który należy do tej samej rodziny i podrodziny coCucurbita, ale w innymplemieniu, ich młode owoce są spożywane podobnie jak owoceCucurbita.

[madohora]

Owoce z rodzaju Cucurbita są dobrym źródłem składników odżywczych , takich jak witamina A i witamina C , a także innych składników odżywczych w zależności od gatunku. Owoce mają wiele zastosowań kulinarnych, w tym ciasto dyniowe , ciasteczka , chleb , desery , puddingi , napoje i zupy ; obecnie są uprawiane na całym świecie . Chociaż owoce botaniczne, dynia Cucurbita , taka jak dynia, jest zwykle gotowana i spożywana jako warzywo . Dynie mają bardziej zróżnicowane zastosowanie i są spożywane zarówno jako warzywo, jak i jako desery, takie jak ciasto dyniowe.

[madohora]

Gatunki te są jednopienne , z jednopłciowymi kwiatami męskimi ( pręcikowymi ) i żeńskimi ( słupkowymi ) na jednej roślinie, które rosną pojedynczo, pojawiając się w kątach liści . Kwiaty mają pięć zrośniętych żółtych do pomarańczowych płatków ( korolka ) i zielony kielich w kształcie dzwonka . Kwiaty męskie u dyniowatych mają zazwyczaj pięć pręcików, ale u dyniowatych jest ich tylko trzy, a ich pylniki są połączone, tak że wydaje się, że jest jeden. Kwiaty żeńskie mają grube szypułki i dolną zalążnię z 3–5 znamionami , z których każde ma dwa płaty. Kwiaty żeńskie C. argyrosperma i C. ficifolia mają większe korony niż kwiaty męskie. Kwiaty żeńskie C. pepo mają mały kielich, ale kielich kwiatów męskich C. moschata jest stosunkowo krótki.

[madohora]

Wszystkie gatunki dyniowatych mają 20 par chromosomów . Wiele gatunków północno- i środkowoamerykańskich odwiedzają wyspecjalizowane zapylacze z plemienia jadalnych roślin Eucerini , zwłaszcza z rodzajów Peponapis i Xenoglossa , a te pszczoły dyniowate mogą mieć kluczowe znaczenie dla kwiatów wytwarzających owoce po zapylaniu.

[madohora]

Roślinny hormon giberelina , wytwarzany w pręcikach, jest niezbędny do rozwoju wszystkich części kwiatów męskich. Rozwój kwiatów żeńskich nie jest jeszcze poznany. Giberelina bierze również udział w innych procesach rozwojowych roślin, takich jak wzrost nasion i łodyg

[madohora]

Rodzaj Cucurbita został formalnie opisany w sposób spełniający wymagania współczesnej nomenklatury botanicznej przez Linneusza w jego Genera Plantarum, piątym wydaniu z 1754 r. w powiązaniu z pierwszym wydaniem Species Plantarum z 1753 r . Cucurbita pepo jest gatunkiem typowym rodzaju. Linneusz początkowo uwzględnił gatunki C. pepo , C. verrucosa i C. melopepo (oba obecnie zaliczane do C. pepo ), a także C. citrullus (arbuz, obecnie Citrullus lanatus ) i C. lagenaria (obecnie Lagenaria siceraria ) (oba nie należą do rodzaju Cucurbita , ale należą do rodziny dyniowatych

[madohora]

Taksonomia Nee ściśle odpowiada grupowaniu gatunków zgłoszonemu w parze badań zespołu botanicznego kierowanego przez Rhodesa i Bemisa w latach 1968 i 1970, opartemu na statystycznych grupowaniach kilku cech fenotypowych 21 gatunków. Nasiona do badania dodatkowych członków gatunku nie były dostępne. Szesnaście z 21 gatunków zostało zgrupowanych w pięć klastrów, a pozostałe pięć sklasyfikowano osobno

[madohora]

Gatunki przodków rodzaju Cucurbita były obecne w Ameryce przed przybyciem ludzi i są rodzime dla obu Ameryk . Prawdopodobnym ośrodkiem pochodzenia jest południowy Meksyk, rozprzestrzeniający się na południe przez obszar znany obecnie jako Mezoameryka, do Ameryki Południowej i na północ do obszaru dzisiejszych południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Ewolucyjnie rzecz biorąc, rodzaj ten ma stosunkowo niedawne pochodzenie, sięgające holocenu , podczas gdy rodzina Cucurbitaceae, reprezentowana przez nasiona podobne do Bryonia , pochodzi z paleocenu . Najnowsze badania genomiczne potwierdzają hipotezę, że rodzaj Cucurbita przeszedł zdarzenie duplikacji całego genomu, zwiększając liczbę chromosomów i przyspieszając tempo, w jakim ich genomy ewoluują w porównaniu z innymi dyniowatymi. Żaden gatunek w obrębie rodzaju nie jest całkowicie izolowany genetycznie. C. moschata może krzyżować się ze wszystkimi gatunkami Cucurbita , jednak potomstwo hybrydowe może nie być płodne, dopóki nie stanie się poliploidalne .

[madohora]

[madohora]

C. maxima pochodzi z Ameryki Południowej sprzed ponad 4000 lat, prawdopodobnie z Argentyny i Urugwaju. Rośliny te są wrażliwe na mróz i preferują zarówno jasne światło słoneczne, jak i glebę o pH od 6,0 ​​do 7,0. C. maxima nie zaczęła rozprzestrzeniać się w Ameryce Północnej przed przybyciem Kolumba. Odmiany były używane przez rdzennych mieszkańców Stanów Zjednoczonych już w XVI wieku. Do rodzajów C. maxima należą triloba , zapallito , zipinka , Banana, Delicious, Hubbard, Marrow ( C. maxima Marrow), Show i Turban

[madohora]

C. pepo jest jednym z najstarszych, jeśli nie najstarszym, udomowionym gatunkiem, którego najstarsze znane miejsca występowania to Oaxaca w Meksyku, 8000–10 000 lat temu, oraz Ocampo w Tamaulipas w Meksyku, około 7000 lat temu. Wiadomo, że pojawił się w Missouri w Stanach Zjednoczonych, co najmniej 4000 lat temu. Debaty na temat pochodzenia C. pepo trwają od co najmniej 1857 roku. Tradycyjnie istniały dwie sprzeczne teorie na temat jego pochodzenia: 1) że jest bezpośrednim potomkiem C. texana i 2) że C. texana jest po prostu dzikim C. pepo . Bardziej współczesna teoria botanika Thomasa Andresa z 1987 roku głosi, że potomkowie C. fraterna skrzyżowali się z C. texana , co zaowocowało dwoma odrębnymi wydarzeniami udomowienia w dwóch różnych obszarach: jednym w Meksyku i jednym we wschodnich Stanach Zjednoczonych, przy czym C. fraterna i C. texana były odpowiednio gatunkami przodków. C. pepo mógł pojawić się w Starym Świecie, zanim przeniósł się z Meksyku do Ameryki Południowej. Występuje na wysokości od poziomu morza do nieco ponad 2000 metrów (6600 stóp). Liście mają 3–5 płatów i 20–35 centymetrów (8–14 cali) szerokości. Wszystkie podgatunki, odmiany i kultywary są międzypłodne .W 1986 r. Paryż zaproponował zrewidowaną taksonomię jadalnego, uprawnego gatunku C. pepo, opartą przede wszystkim na kształcie owocu, z ośmioma grupami. Do tych grup można zaliczyć wszystkie, z wyjątkiem kilku, odmiany uprawne C. pepo . Istnieje jedna niejadalna, uprawna odmiana: C. pepo var. ovifera

[madohora]

Gatunki z rodzaju Cucurbita są podatne na niektóre typy wirusów mozaiki , w tym: wirus mozaiki ogórka (CMV), wirus pierścieniowej plamistości papai - szczep dyniowatych (PRSV), wirus mozaiki dyni (SqMV), wirus pierścieniowej plamistości tytoniu (TRSV), wirus mozaiki arbuza (WMV) i wirus żółtej mozaiki cukinii (ZYMV). PRSV jest jedynym z tych wirusów, który nie atakuje wszystkich dyniowatych. SqMV i CMV to najczęstsze wirusy wśród dyniowatych. Objawy tych wirusów wykazują wysoki stopień podobieństwa, co często powoduje konieczność przeprowadzenia badań laboratoryjnych w celu odróżnienia, który z nich atakuje rośliny.

[madohora]

Jako pierwsza udomowiono dynię, potem kukurydzę, a potem fasolę, stając się częścią rolniczego systemu Trzech Sióstr, polegającego na uprawie towarzyszącej . Angielskie słowo „dynia” pochodzi od askutasquash (zielona rzecz spożywana na surowo), słowa z języka Narragansett , które zostało udokumentowane przez Rogera Williamsa , założyciela Rhode Island , w jego publikacji z 1643 r . A Key Into the Language of America . Podobne słowa oznaczające dynię istnieją w pokrewnych językach z rodziny algonkińskiej .

[madohora]

Kukurmosyna to białko inaktywujące rybosomy występujące w miąższu i nasionach dyni , zwłaszcza dyni piżmowej

[madohora]

Jako przykład Cucurbita , surowa cukinia letnia składa się w 94% z wody, w 3% z węglowodanów i w 1% z białka , przy nieznacznej zawartości tłuszczu (tabela). W 100-gramowej porcji referencyjnej surowa cukinia dostarcza 69 kilodżuli (16 kcal) energii spożywczej i jest bogata w witaminę C (20% dziennej wartości , DV), umiarkowana w witaminę B6 i ryboflawinę (12–17% DV), ale poza tym pozbawiona znacznej zawartości składników odżywczych (tabela), chociaż zawartość składników odżywczych różnych gatunków Curcubita może się nieco różnić.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W 1952 roku Stanley Smith Master, używając pseudonimu Edrich Siebert, napisał „The Marrow Song (Oh what a beauty!)” do melodii z68czas . Stał się popularnym hitem w Australii w 1973 roku i został reaktywowany przez Wurzels w Wielkiej Brytanii na ich albumie z 2003 roku Cutler of the West . John Greenleaf Whittier napisał wiersz zatytułowany Dynia w 1850 roku. „Wielka Dynia” to fikcyjna postać świąteczna w komiksie Peanuts autorstwa Charlesa M. Schulza .

[madohora]

[madohora]

W Meksyku zielarze stosują C. ficifolia wierząc, że obniża poziom cukru we krwi .

[madohora]

[madohora]

Halloween

[madohora]