Walentynki czy Święty Jan

[madohora]

[madohora]

PTYSIE Z KREMEM

Do kremu cukierniczego:
2 szklanki pełnego mleka
1/2 szklanki (100 gramów) cukru granulowanego , podzielonego
1 duże jajko
1 duże żółtko
3 łyżki mąki kukurydzianej
1 łyżka ekstraktu waniliowego
1/4 łyżeczki drobnej soli
Do Craquelin (opcjonalnie):
4 uncje ( 1/2 szklanki ) niesolonego masła w temperaturze pokojowej
2/3 szklanki ( 125 gramów) cukru granulowanego
1 szklanka ( 127 gramów) mąki uniwersalnej
1/4 łyżeczki drobnej soli
Do choux:
1 szklanka wody
4 uncje ( 1/2 szklanki ) niesolonego masła
1/2 łyżeczki drobnej soli
1/2 łyżeczki cukru granulowanego
1 szklanka ( 127 gramów) mąki uniwersalnej
4 duże jajka
Do posmarowania jajkiem (do ciasta bez Craquelin):
1 duże jajko
1 łyżeczka mleka
1 szczypta drobnej soli
Do podania:
2 łyżki cukru pudru do posypania

Przygotuj kąpiel lodową na tyle dużą, aby zmieściła się w niej średnia miska.
Wymieszaj mleko z 1/4 szklanki cukru w ​​średniej wielkości rondlu i podgrzewaj na średnio-wysokim ogniu, aż mieszanina zacznie wrzeć.
W średniej misce wymieszaj jajko, żółtko, pozostałą 1/4 szklanki cukru, skrobię kukurydzianą, wanilię i sól. Ubijaj ręcznie, aż masa będzie jasna, puszysta i gładka.
Kiedy mieszanka mleka i cukru zacznie wrzeć, powoli dodawaj ją do jajek cienkim, stałym strumieniem, cały czas mieszając trzepaczką, aby zapobiec ścięciu jajek (proces ten nazywa się hartowaniem).
Wróć do kremu w rondelku i ubijaj nieprzerwanie na średnio-niskim ogniu, aż zacznie bulgotać i zgęstnieje, 2 do 4 minut. Zdejmij garnek z ognia i ubijaj dalej, aż będzie gładki, kolejne 1 do 2 minut.
Przecedź krem ​​cukierniczy przez drobne sito do czystej miski. To usunie wszelkie ścięte kawałki jajka.
Przykryj powierzchnię kremu bezpośrednio folią spożywczą, aby zapobiec utworzeniu się kożucha. Umieść miskę w przygotowanej kąpieli lodowej i pozostaw do ostygnięcia na około 30 minut. Wyjmij z kąpieli lodowej i schłódź w lodówce przez co najmniej 30 minut lub do momentu użycia. Podczas gdy krem ​​cukierniczy stygnie, przygotuj opcjonalny craquelin i choux.
W misce miksera z końcówką mieszającą wymieszaj masło i cukier. Mieszaj na średniej prędkości, aż masa będzie lekka i puszysta, 2 do 3 minut.
Wyłącz mikser, zeskrob boki i dno miski, a następnie dodaj mąkę i sól. Zaczynając od niskiej prędkości, zwiększając ją do średniej, mieszaj ciasto, aż do całkowitego połączenia, około 1 minuty.
Zbierz 2 kawałki papieru pergaminowego (około 12 x 16 cali). Wyłóż ciasto na jeden arkusz pergaminu, połóż drugi arkusz na wierzchu i rozwałkuj ciasto na grubość około 1/8 cala. Połóż rozwałkowany arkusz ciasta na blasze i wstaw do lodówki do momentu użycia. W międzyczasie zrób choux.
Umieść ruszt w środkowej części piekarnika i nagrzej go do 200°C.
W dużym rondlu zagotuj wodę, masło, sól i cukier na dużym ogniu.
Wyłącz ogień, dodaj mąkę i mieszaj, aż utworzy się kula, zajmie to około 1 minuty.
Wróć do średnio-wysokiego ognia, mieszając stale, aż mieszanka zacznie wyglądać na suchą, 3 do 4 minut. Na dnie patelni powinna znajdować się cienka warstwa ciasta.
Dodaj ciasto do miksera stojącego wyposażonego w końcówkę mieszającą. Mieszaj ciasto na średniej prędkości, aż lekko ostygnie, 1 do 2 minut.
Gdy ciasto ostygnie, dodawaj jajka jedno po drugim, aż całkowicie się wchłoną, zanim dodasz następne. Zeskrob boki miski i mieszaj dalej, aż ciasto będzie dobrze wymieszane, gładkie i błyszczące.
Załóż rękaw cukierniczy z półcalową okrągłą końcówką (taką jak końcówka Ateco #805). Napełnij rękaw cukierniczy ciastem.
Przygotuj 2 blachy do pieczenia, nakładając niewielką kroplę ciasta na każdy róg, a następnie wyłóż je papierem pergaminowym. Zapobiegnie to unoszeniu się papieru pergaminowego w górę w piekarniku, gdy włączy się wentylator, jeśli używasz piekarnika konwekcyjnego.
Wyciskaj 2-calowe okrągłe kopczyki ciasta w odstępach 2-calowych, trzymając rękaw cukierniczy pionowo, 1/2 cala od papieru i delikatnie ściskając, nie ruszając rękawa cukierniczego. Gdy osiągniesz pożądany rozmiar, szybko przekręć i potrząśnij rękawem cukierniczym, aby uzyskać bardziej płaski wierzch niż szczyt.
Jeśli używasz craquelinu, wyjmij arkusz craquelinu z lodówki. Odklej jedną stronę pergaminu i lekko połóż go z powrotem na wierzchu. Odwróć arkusz, a następnie odklej drugi kawałek pergaminu. Pomoże to poluzować ciasto i ułatwi wybijanie kółek.
Używając 2-calowej foremki do wycinania kółek, wytnij krążki. Delikatnie umieść krążek na wierzchu każdego kopczyka wyciśniętego ciasta choux. Będzie opadał wokół ciastek podczas pieczenia i stworzy chrupiącą powłokę.
Jeśli nie używasz craquelin, przygotuj polewę jajeczną, ubijając jajko, mleko i sól w małej misce. Posmaruj wierzch choux polewą jajeczną.
Piecz przez 10 minut, a następnie zmniejsz temperaturę do 175°C. Piecz dalej, aż ptysie nabiorą złotego koloru i będą upieczone; bez posypki craquelin zajmie to kolejne 24–27 minut, a z posypką craquelin około 30 minut.
Wyjmij je z piekarnika i pozostaw do całkowitego ostygnięcia na blachach do pieczenia lub kratce
Gdy ciastka całkowicie ostygną, zrób w nich dziurkę na spodzie każdego z nich za pomocą noża do obierania lub pałeczek.
Wyjmij krem ​​cukierniczy z lodówki i przełóż go do miski miksera wyposażonego w mieszadło. Mieszaj krem ​​cukierniczy na średniej prędkości, aż będzie gładki i jedwabisty, 2 do 3 minut.
Załóż rękaw cukierniczy z okrągłą końcówką o średnicy 1/3 cala (np. końcówka Ateco nr 803) i napełnij go kremem cukierniczym.
Przygotuj przygotowany worek cukierniczy wypełniony kremem cukierniczym i wyciśnij tyle kremu do każdego ptysia, aż będzie ciężki i zacznie lekko przelewać się. Zeskrob nadmiar kremu ze spodu ciasta i przełóż na półmisek.
Posyp wierzch ptysiów cukrem pudrem i od razu podawaj.

[madohora]

KARNAWAŁOWE CUDA

500 g mąki
6 g soli
100 g cukru
1 saszetka cukru waniliowego
1 saszetka drożdży
4Jajka
100 g miękkiego masła
1Organiczna cytryna

W 500 g mąki zrobić dołek, dodać 5 g soli, 100 g cukru, 1 saszetkę cukru waniliowego, 1 saszetkę drożdży, 4 jajka, 100 g miękkiego masła i skórkę otartą z cytryny. Ciasto wyrobić ręcznie, uformować kulę i odstawić na 30 minut. Rozłóż i pokrój w romby i zanurz je w kąpieli do smażenia, aż nabiorą złotobrązowego koloru. Odcedź je, posyp cukrem pudrem i ciesz się smakiem!

[madohora]

Jak ciemno, to przyjemno.

[madohora]

[madohora]

Lepiej grzeszyć, a potem żałować, niż żałować, że się nie grzeszyło.

[madohora]

Gdyby starsi nie igrali, to skąd by się młodzi brali?

[madohora]

Na to się dziewczęta rodziły, żeby chłopców zwodziły.

[madohora]

Kto z babą wojuje, szybko pożałuje.

[madohora]

Koch Kochową kocha, ale Kochowa Kocha nie kocha.

[madohora]

Mówi się trudno i kocha się dalej.

[madohora]

Miłość mężczyźnie wchodzi przez oczy, a kobiecie przez uszy.

[madohora]

W złości nie ma miłości.

[madohora]

Gdy się młodzi kochają, niech się starzy nie wdają.

[madohora]

Nie ten szanuje, co całuje, ale ten, co w zgodzie żyje.

[madohora]

Miłość rodzi kwiaty, małżeństwo owoce.

[madohora]

Gdzie serce, tam i szczęście.

[madohora]

Jest pszeniczka, będzie mąka, są pieniążki, będzie żonka.

[madohora]

Bez miłości jak bez słońca – przeżyć trudno.

[madohora]

Gdzie miłość panuje, tam niewiele brakuje.

[madohora]

I nie miłować ciężko, i miłować nędzna pociecha.

[madohora]

Miłość stała cuda działa

[madohora]

[madohora]

Nie masz kochania bez całowania.

[madohora]

Człowiek bez miłości jak świeca bez knota.

[madohora]

Jeden dzień wesela, całe życie biedy.

[madohora]

Kto konia nie spróbuje, kulawego kupi, a kto panny nie znając, żeni się, też głupi.

[madohora]

Kto się żeni, niech się poradzi kieszeni.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Święto to jest obchodzone zarówno na Łotwie, jak i w wielu obszarach zamieszkanych przez diasporę łotewską, takich jak Stany Zjednoczone, Kanada, Argentyna i Australia.

[madohora]

Wydając moją pierwszą kolekcję, która zawierała tylko pieśni Jāņi, ja (Melngailis) w nowym dniu – 1900 roku – zgodnie z językiem mówionym, że Jānis nie jest łotewski, wymyśliłem nowe słowo Līgosvētki, które na jakiś czas wyparło prawdziwe starożytne słowo: Jāņa diena, Jāņanakts; ponieważ głupota często zajmowała honorowe miejsce, koniec stołu, przynajmniej na krótko.

—  Emilis Melngailis , „ Jaunākās Ziņas ”, 1928

[madohora]

Materiał roślinny, zbierany i używany w celach dekoracyjnych, terapeutycznych i innych symbolicznych, jest ważny w obchodach Jāņi. Używa się większości roślin zielnych , ale ludzie zazwyczaj zbierają przytulię , pszenicę krowią , wykę i koniczynę

[madohora]

Podczas Jāņi zbiera się liście jarzębiny , dębu , lipy i brzozy i wiesza się je, aby ozdabiać domy, stodoły i spichlerze, a także przywiązuje do bram, drzwi i samochodów. Ciernie, osty i pokrzywy wiesza się, aby odstraszyć złe duchy i czarownice. W przeszłości rośliny zielne suszono i podawano krowom wkrótce po wycieleniu się zimą i wiosną. W dniu Zāļu zioła wykorzystywano do zaparzania herbaty , którą podawano chorym ludziom i zwierzętom gospodarskim. W dniu Jāņi gałązki jarzębiny wiązano razem, suszono i wykorzystywano do okadzania dzieci, leczenia chorób, lęków lub gdy dziecko zostało dotknięte złym okiem.

[madohora]

Śpiewanie pieśni Līgo lub pieśni Jāņi jest związane z promowaniem płodności, zdobywaniem szczęścia i zapobieganiem nieszczęściom. , śpiewanie pieśni Līgo rozpoczynało się dwa tygodnie przed Jāņi, osiągało szczyt w Wigilię Jāņi i trwało do dnia Piotra lub Mārasa (15 sierpnia) — okres około miesiąca. Po tym czasie śpiewanie pieśni Līgo ustało do następnego roku. Śpiewanie pieśni Ligo w noc Jāņi rozpoczyna się po kolacji i trwa przez całą noc aż do wschodu słońca, albo podczas przeskakiwania przez Ogień Jāņi, albo podczas przechodzenia od domu do domu. Wizyty śpiewacze w Jāņi nazywano aplīgošana, słudzy odwiedzali swoich panów, panny odwiedzały młodzieńców i odwrotnie.
W dzień Jāņi ludzie piją piwo i jedzą ser , wierząc, że to przyspieszy wzrost jęczmienia i produkcję mleka krowiego w następnym lecie. Śpiewający goście z sąsiednich domów są częstowani serem i piwem.

[madohora]

[madohora]

Świętowanie Dnia Jana Chrzciciela w czasie letniego przesilenia było znane w całym świecie chrześcijańskim. Od 1584 r. Balthasar Russow napisał w swojej Kronice Liwonii , że „w całej wielkiej krainie przez Ogień Jāņi wydarzył się wielki radosny taniec, śpiew i skakanie”.

[madohora]

Te dwa dni Jāņi dla nas, mieszkańców miast, są corocznymi dniami prawdziwej zabawy. W przeddzień pierwszego dnia otwiera się duży targ kwiatowy na skraju Dźwiny. Wtedy rolnicy, którzy mieszkali w okolicy, przywieźli kwiaty, wieńce i różne zioła, ogrodnicy przywieźli swoje najpiękniejsze i najdroższe towary, a mieszkańcy miasta przychodzili i kupowali – albo wieńce dla radości dzieci, albo kwiaty dla ukochanej osoby jako prezent, albo źrebięta, albo miętę i inne takie zioła, które pomagają w walce z różnymi chorobami. Inni przychodzą, chcąc zobaczyć duży tłum, grać w gry hazardowe i spacerować, aż zrobi się ciemno.

—  „ Tas Latviešu Ļaužu Draugs ”, 1832

[madohora]

[madohora]

Chociaż zwyczajowi nadano różne nazwy, był najbardziej znany jako Mari Lwyd ; etymologia tego terminu pozostaje przedmiotem akademickiej debaty. Folklorysta Iorwerth Peate uważał, że termin ten oznaczał „Świętą Marię” i w związku z tym odnosił się do Marii, matki Jezusa , podczas gdy folklorysta EC Cawte uważał za bardziej prawdopodobne, że termin ten pierwotnie oznaczał „Szarą Klacz”, odnosząc się do końskiego wyglądu głów. Kilku wcześniejszych folklorystów badających ten temat, takich jak Peate i Ellen Ettlinger, uważało, że tradycja ta była kiedyś przedchrześcijańskim obrzędem religijnym, chociaż naukowe poparcie dla tej interpretacji zmalało z powodu braku dowodów. Brak późnośredniowiecznych odniesień do takich praktyk i geograficzne rozproszenie różnych brytyjskich tradycji związanych ze zwierzętami kapturowymi — wśród nich Hoodening z Kentu , Broad z Cotswolds , a także Old Ball , Old Tup i Old Horse z północnej Anglii — doprowadziły do ​​przypuszczeń, że mają one związek z regionalną popularyzacją mody na konie hobbystyczne wśród elity społecznej w XVI i XVII wieku.

[madohora]

Zwyczaj Mari Lwyd praktykowano podczas zimowych uroczystości, zwłaszcza w okolicach Bożego Narodzenia i Nowego Roku . Jednak dokładna data wykonywania zwyczaju różniła się w zależności od wioski, a w wielu przypadkach praktykowano go przez kilka kolejnych nocy. Istnieje wyjątkowy przykład podany w relacji z Gowera , w której głowa była zakopana przez cały rok, a wykopano ją tylko do wykorzystania w okresie Bożego Narodzenia.

[madohora]

Grupa Mari Lwyd podchodziła do domu i śpiewała piosenkę, w której prosiła o wpuszczenie. Mieszkańcy domu przedstawiali wtedy wymówki, dlaczego grupa nie mogła wejść. Grupa śpiewała drugą zwrotkę, a debata między dwiema stronami – znana jako pwnco (forma muzycznej bitwy podobna do flytingu ) – trwała, dopóki mieszkańcom domu nie zabrakło pomysłów, w którym to momencie byli zobowiązani pozwolić grupie wejść i zapewnić im piwo i jedzenie. W relacji z Nantgarw opisano takie przedstawienie, w którym postacie Puncha i Judy powodowały hałas, a Punch stukał w ziemię w rytm muzyki i pukał w drzwi pogrzebaczem , podczas gdy Judy zamiatała ziemię, ściany domu i okna miotłą. Gospodarze musieli kazać Punchowi obiecać, że nie dotknie ich kominka, zanim wejdzie do budynku, w przeciwnym razie miejscowym zwyczajem było, że przed wyjściem gasił ogień pogrzebaczem. W przypadku Llangynwyd jednak nie było żadnej interakcji między gospodarzami a trupą, lecz raczej ci ostatni otrzymywali zazwyczaj automatyczne pozwolenie na wejście po zaśpiewaniu pierwszej zwrotki swojej pieśni.

[madohora]

Federacja Starych Stowarzyszeń Kornwalii ( FOCS ) została utworzona w 1924 roku z inicjatywy Roberta Mortona Nance'a , w celu gromadzenia i utrzymywania „wszystkich tych starożytnych rzeczy, które tworzą ducha Kornwalii — jej tradycji, jej starych słów i sposobów, a także tego, co pozostało z jej języka celtyckiego i narodowości”. Motto federacji — jak napisano na ich stronie internetowej — brzmi „ Cuntelleugh an brewyon ues gesys na vo kellys travyth ”, co w tłumaczeniu na język angielski oznacza „Zbierzcie fragmenty, które pozostały, aby nic nie zginęło”. Motto w logo OCS to kornwalijska fraza King Arthur is not dead . Pierwsze Stowarzyszenie Starych Kornwalii zostało założone przez Roberta Mortona Nance'a w St Ives w 1920 roku.

[madohora]

Old Cornwall , czasopismo Federacji, zaczęło ukazywać się w 1925 roku i ukazuje się dwa razy do roku. [ 2 ] Pierwszym redaktorem był Robert Morton Nance .

[madohora]

O TYCH letnich ogniskach w Kornwalii relację podaje korespondent w „Roczniku” Hone’a, który cytuję w całości, nie dlatego, że zgadzam się z autorem we wszystkich jego poglądach, ale dlatego, że uczciwie przedstawia on główną kwestię:

[madohora]

„W Penzance i sąsiednich miastach i wioskach od niepamiętnych czasów rozpala się ogniska i zapala pochodnie w noc przesilenia letniego; a w dzień przesilenia letniego odbywa się jarmark na nabrzeżu Penzance, gdzie mieszkańcy wsi z sąsiednich parafii zbierają się licznie, aby wybrać się na wycieczki po wodzie. Wigilia św. Piotra wyróżnia się podobnym pokazem ognisk i pochodni, chociaż „jarmark na nabrzeżu” w dzień św. Piotra został przerwany ponad czterdzieści lat temu.

[madohora]

[madohora]

Przez stulecia Kornwalia walczyła o własną niepodległość i tożsamość narodową. Powstanie Kornwalii w 1497 r. było jednym z wielu nieudanych powstań. Może przegrało bitwę, ale to pełne zapału hrabstwo wciąż trzyma się mocno swojej patriotycznej flagi, języka kornwalijskiego, wyjątkowych sportów, dziwnych zwyczajów, a nawet własnego hymnu narodowego, Trelawny.

[madohora]

RÓŻNE ZWYCZAJE

[madohora]

Jak Szwedzi obchodzą Noc Świętojańską?
Jedzenie jest istotnym elementem szwedzkich obchodów Midsummer – szczególnie śledzie i ciasto truskawkowe.
Słup majowy jest centralny! Ludzie ozdabiają słup liśćmi i kwiatami i podnoszą go na wolnym miejscu. Następnie odbywają się tradycyjne tańce na ringu, ku uciesze dzieci i niektórych dorosłych. Nastolatki zazwyczaj trzymają się z daleka i czekają na bardziej szaloną rozrywkę wieczoru.

[madohora]

Tradycyjnym akompaniamentem jest zimne piwo i sznaps, najlepiej korzenny. Za każdym razem, gdy kieliszki są napełniane, śpiew wybucha na nowo.

[madohora]

Legenda głosi, że noc przed dniem przesilenia letniego to magiczny czas na miłość. W pewnym sensie nadal tak jest. Podczas tej nocy wiele związków zostaje wystawionych na próbę. Pod wpływem alkoholu prawda wychodzi na jaw, co może prowadzić zarówno do małżeństwa, jak i rozwodu.

[madohora]

Midsummer było przede wszystkim okazją dla młodych ludzi, ale obchodzono je również w społecznościach przemysłowych środkowej Szwecji, gdzie wszyscy pracownicy młyna otrzymywali ucztę z marynowanych śledzi, piwa i sznapsów. Jednak dopiero w latach 1900. stało się to najbardziej szwedzkim ze wszystkich tradycyjnych świąt.

[madohora]

MARYNOWANY ŁOSOŚ

Składniki
(6 porcji)
750 g (26 uncji) świeżego fileta z łososia ze skórą
4 łyżki (2 uncje) cukru
4 łyżki (2 uncje) soli morskiej
100 g (3,5 uncji) siekanego koperku
2 łyżeczki mielonego białego pieprzu
Sos:
2 łyżki łagodnej szwedzkiej musztardy
1 łyżeczka musztardy Dijon
2 łyżki cukru
1½ łyżki czerwonego octu winnego
sól, biały pieprz
200 ml (1 szklanka) oleju (nie oliwy z oliwek)
posiekany koperek

Wymieszaj sól, cukier i pieprz i posyp nimi spód i wierzch filetu z łososia, a także dużą ilością koperku. Połóż obciążoną deskę do krojenia na wierzchu filetu z łososia i pozwól mu marynować się w temperaturze pokojowej przez 2–4 godziny. Następnie wstaw do lodówki na 24–48 godzin, obracając filet z łososia kilka razy.
Aby podać, rozwiń rybę i oczyść ją z marynaty. Pokrój ją na cienkie plasterki, nie zbliżając jej zbyt blisko skóry, aby ciemny łosoś był w niej zawarty.
Sos gravlax podawany jest z łososiem marynowanym w koperku. Wymieszaj musztardę, cukier i ocet, dopraw solą i świeżo zmielonym pieprzem. Mieszaj energicznie, wlewając oliwę stałym, cienkim strumieniem. Gdy sos osiągnie konsystencję majonezu, wmieszaj posiekany koperek.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W Rumunii obchody święta przesilenia letniego nazywane są Drăgaica lub Sânziene . Drăgaica obchodzona jest tańcem wykonywanym przez grupę 5–7 młodych dziewcząt, z których jedna zostaje wybrana na Drăgaicę . Jest ona ubrana jak panna młoda , z wieńcem z pszenicy, podczas gdy pozostałe dziewczęta, ubrane na biało, noszą welon z kwiatami przytulii . Jarmarki przesilenia letniego odbywają się w wielu rumuńskich wioskach i miastach. Najstarszym i najbardziej znanym jarmarkiem przesilenia letniego w Rumunii jest jarmark Drăgaica , odbywający się w Buzău co roku między 10 a 24 czerwca. Istnieje wiele przesądów związanych z tym dniem, szczególnie tych dotyczących małżeństwa lub śmierci. Termin Sânziene pochodzi od łacińskiego „Sancta Diana”, a przesądy związane z tym dniem mają głównie charakter romantyczny, odnoszą się do młodych dziewcząt i ich perspektyw małżeńskich.

[madohora]

Ivanjdan obchodzony jest 7 lipca, zgodnie z Serbskim Kościołem Prawosławnym . Święty Jan (Sveti Jovan) znany jest pod imieniem Igritelj (tancerz), ponieważ uważa się, że tego dnia słońce tańczy. Wśród tradycji jest to, że dziewczęta obserwują wschód słońca przez swój wianek , który staje się czerwony jak słońce, pod wieczór na wysokościach rozpalane są Ivanjske vatre (kresovi, ognisko ), a następnie odbywają się tańce i śpiewy. Tradycją jest, że ludzie stają się ojcami chrzestnymi i braćmi krwi w tym dniu, ponieważ Jan jest symbolem charakteru i prawości .

[madohora]

Tradycyjne hiszpańskie przyjęcie w środku lata to święto ku czci świętego Jana Chrzciciela (hiszp. San Juan , kataloński: Sant Joan , galicyjski: San Xoán , asturyjski: San Xuan ) i odbywa się wieczorem 23 czerwca, w Wigilię św. Jana . Jest powszechne w wielu rejonach kraju. W niektórych rejonach ogniska są tradycyjnie nazywane tequeos , co oznacza ludzi tańca. Przyjęcia organizowane są zazwyczaj na plażach, gdzie rozpalane są ogniska i zazwyczaj odbywa się pokaz sztucznych ogni. Na wybrzeżu Morza Śródziemnego, zwłaszcza w Katalonii i Walencji , z tej okazji serwowane są również specjalne potrawy, takie jak coca de Sant Joan . W Alicante od 1928 roku ogniska św. Jana przekształcono w misterne konstrukcje inspirowane Falles , lub Fallas, w Walencji .

[madohora]

Ogień: Ogniska rozpalane są zazwyczaj około północy zarówno na plażach, jak i w głębi lądu, tak bardzo, że zazwyczaj nie można odróżnić dymu od mgły powszechnej w tym atlantyckim zakątku Iberii o tej porze roku, a wszędzie czuć zapach spalenizny. Czasami na szczycie umieszczany jest manekin, przedstawiający czarownicę lub diabła. Młodzi i starzy gromadzą się wokół nich i ucztują, głównie na sardynkach, ziemniakach gotowanych w łupinach i chlebie kukurydzianym. Kiedy jest stosunkowo bezpiecznie przeskoczyć przez ognisko, robi się to trzy razy (chociaż może to być również dziewięć lub dowolna nieparzysta liczba) na szczęście przy okrzyku „meigas fora” (czarownice precz!). Powszechne jest również picie Queimady , napoju powstającego z podpalenia galicyjskiej grappy zmieszanej z cukrem, ziarnami kawy i kawałkami owoców, który przygotowuje się, odmawiając zaklęcie przeciwko złym duchom

[madohora]

Podnoszenie i tańczenie wokół słupa majowego ( szwedzki : majstång/midsommarstång ) to aktywność, która przyciąga rodziny i wiele innych osób. Zieleń umieszczana nad domami i stodołami miała przynosić szczęście i zdrowie ludziom i zwierzętom; ta stara tradycja dekorowania zielenią trwa, chociaż większość ludzi nie traktuje jej już poważnie. Dekorowanie zielenią nazywano att maja (do maja) i może być źródłem słowa majstång/maja, pierwotnie pochodzącego od miesiąca maja lub odwrotnie. Inni badacze twierdzą, że termin ten pochodzi od niemieckich kupców, którzy stawiali słup majowy w czerwcu, ponieważ szwedzki klimat uniemożliwiał znalezienie niezbędnej zieleni i kwiatów w maju, i nadal nazywali go słupem majowym.

[madohora]

Podczas szwedzkiego Midsummera praktykowane są różne tradycje i zwyczaje, w tym kończenie go kąpielą nago w nocy i umieszczanie kwiatów pod poduszką. Przed pójściem spać powszechnie umieszcza się siedem lub dziewięć różnych rodzajów kwiatów pod poduszką, ponieważ uważa się, że ujawniają one, z kim dana osoba skończy.
Tradycja szwedzkiego święta przesilenia letniego stała się również tematem adaptacji filmowych, np. horroru Midsommar (2019).

[madohora]

Mirk dodaje, że w czasie, gdy pisał, „...w celu oddania czci św. Janowi Chrzcicielowi, mężczyźni czuwają w nocy i rozpalają trzy rodzaje ognia: jeden jest z czystych kości i bez drewna i nazywa się „ bonnefyre ”; drugi jest z czystego drewna i bez kości i nazywa się wakefyre , ponieważ ludzie czuwają przy nim całą noc; a trzeci jest zrobiony zarówno z kości, jak i drewna i nazywa się „ogniem św. Jana” (Festial 182)”. Tradycje te w dużej mierze zakończyły się po Reformacji , ale przetrwały na obszarach wiejskich aż do XIX wieku, zanim zanikły.

[madohora]

Inne uroczystości Midsummer miały niespokojne relacje z reformowaną instytucją. Chester Midsummer Watch Parade , rozpoczęte w 1498 r., odbywało się podczas każdego letniego przesilenia w latach, w których nie wystawiano Chester Mystery Plays . Pomimo odwołania sztuk w 1575 r. parada trwała; w 1599 r. jednak Lord Mayor nakazał zakazanie parad i zniszczenie kostiumów. Parada została trwale zakazana w 1675 r.

[madohora]

W Walii nazywa się je Gŵyl Ifan lub Gŵyl Ifan Ganol Haf (Święty Jan w Środku Lata), aby odróżnić je od Gŵyl Ifan Ganol Gaeaf (Święty Jan w Środku Zimy, święto Jana Ewangelisty). W tym czasie odbywały się wielkie targi rolnicze, którym towarzyszyła wesołość i tańce. Tego wieczoru palono również ognisko. Wraz z pojawieniem się nonkonformistycznych przekonań na temat walijskiej kultury społeczno-politycznej, to (wśród wielu innych podobnych świąt) bardzo ucierpiało, a jego obchody ostatecznie zanikły w południowo-wschodniej Walii pod koniec XIX wieku. Jednak od 1977 roku w Cardiff rozpoczął się renesans tańca ludowego, który obecnie odbywa się corocznie w tym dniu święta

[madohora]

W rejonie Chicago Midsummer jest obchodzony w kilku miejscach. Historycznie szwedzka dzielnica Andersonville jest wśród nich na pierwszym miejscu. [ 87 ] Odcinek Clark Street jest wydzielony na trzy dni, a na miejscu są sprzedawcy, muzyka na żywo i podnoszenie słupa majowego. Genewa jest gospodarzem festiwalu Swedish Day ( szw . Svenskarnas Dag ) w trzecią niedzielę czerwca. Wydarzenie, podczas którego podnoszone są słupy majowe, tańczone są tańce i prezentowany jest autentyczny statek wikingów, sięga 1911 roku.

[madohora]

Astoria Scandinavian Midsummer Festival jest tradycją na północnym wybrzeżu Oregonu od ponad czterdziestu lat. Festiwal odbywa się zazwyczaj w trzeci pełny weekend czerwca. Festiwal ucieleśnia bogate dziedzictwo kulturowe, które zostało przeszczepione do regionu Astoria w stanie Oregon przez emigrujących Skandynawów. Na Pacyficznym Północnym Zachodzie znaleźli te same obfite morza i lasy, co w swoich ojczystych krajach, a także zapotrzebowanie na ich umiejętności zarządzania nimi.

[madohora]

„Och, na Iwana, o, na Kupalę” ( ukr . Ой на Івана, ой на Купала ) – ukraińska pieśń ludowa.
„Kupalinka” – ( białoruski : Купалінка ) – białoruska pieśń ludowa
Už kalnelio ežerėlis (za wzgórzem znajduje się jezioro) – litewska pieśń ludowa.

[madohora]

Uroczystości mogą obejmować nawiązanie do polowania na magiczny kwiat paproci, procesje z pochodniami oraz tradycyjne tańce i muzykę. Ognisko lub pokazy pirotechniczne są również powszechnymi elementami uroczystości, a także plecenie wianków z kwiatów i ziół.

[madohora]

[madohora]

Kalendarz liturgiczny i Pismo Święte są wspaniałe! Przeczytaj rozdział pierwszy Ewangelii Łukasza . (Ewangelia Łukasza jest jedyną z czterech ewangelii, która podaje nam opis narodzin Jana Chrzciciela.) W rozdziale pierwszym Ewangelii Łukasza mamy opis ogłoszenia narodzin Jana Chrzciciela, ogłoszenie narodzin Jezusa, historię wizyty Marii u Elżbiety, pieśń Marii (Magnificat), narodziny Jana Chrzciciela i pieśń Zachariasza (Benedictus). Wow – to tak wiele kluczowej historii zbawienia w jednym rozdziale jednej księgi Pisma Świętego! W Łukasza 1:36 Archanioł Gabriel informuje Marię, że jej kuzynka, Elżbieta, jest w szóstym miesiącu ciąży (z Janem Chrzcicielem). To ogłoszenie ma miejsce podczas opisu Zwiastowania. Uroczystość Zwiastowania Pańskiego obchodzimy 25 marca. Trzy miesiące później, 24 czerwca (co oznaczałoby zakończenie dziewiątego miesiąca ciąży Elżbiety) świętujemy narodziny Jana Chrzciciela!

[madohora]

Zachariasza,
który był jeszcze niemy, jak dziecko miało otrzymać imię. Zachariasz wziął tabliczkę i napisał, że jego syn miał na imię Jan. I to właśnie w tym momencie Zachariasz był znów w stanie mówić.

[madohora]

Narodzenie Jana Chrzciciela obchodzone jest 24 czerwca, prawie dokładnie sześć miesięcy przed obchodami Narodzenia Pańskiego 25 grudnia. W Ewangelii Jana 3:30 Jan Chrzciciel, mówiąc o Jezusie, mówi: „On musi wzrastać, a ja muszę się umniejszać”. Obchodzimy narodzenie Jana w czasie letniego przesilenia na półkuli północnej. Jego narodziny obchodzone są w okresie, gdy dni osiągają szczyt. Po obchodach narodzin Jana, dni stają się coraz krótsze, aż do zimowego przesilenia, kiedy świętujemy Narodzenie Pana. Wtedy nasze dni stają się coraz dłuższe – Chrystus, Światło, przyszedł na świat! Święty Augustyn, wieki temu, powiązał to między Ewangelią Jana 3:30 a tym, co działo się w naszym naturalnym świecie podczas letniego przesilenia!

[madohora]

Golowan to coroczny 10-dniowy festiwal wydarzeń, który kończy się festiwalem ulicznym w ostatni weekend czerwca, gdzie tysiące osób bierze udział w spektaklu gigantycznych modeli wiklinowych paradujących przez miasto, występach ulicznych, muzyce ulicznej, teatrze oraz muzyce na żywo Golowan i DJ Marquee. To coroczne wydarzenie jest bardzo lubiane i jest największym wydarzeniem w kalendarzu tej południowo-zachodniej społeczności Kornwalii. Jest to 35-letni festiwal odrodzenia święta św. Jana i przesilenia letniego, który jest organizowany przez całą społeczność i stał się jednym z największych festiwali ulicznych w południowej Anglii.

[madohora]

[madohora]

Artefakty i eksponaty wystawy łączyły jej burzliwą historię ognia, tańca, muzyki, sztuki, parad i pieśni, uosabiając ducha Penzance i jego mieszkańców, integrację społeczności i szalony pokaz radości, pasji, dumy obywatelskiej i jedności ducha w środku lata.
Wystawa Golowan została bardzo dobrze przyjęta, a duża liczba osób odwiedziła ją i cieszyła się nią przez dwa tygodnie, kiedy miała miejsce.

[madohora]

Fałszywy tron ​​burmistrza
Zaprojektowany i zbudowany w 1996 roku przez Juliana Greenwood-Penny'ego z pomocą Lucy Bray.
Na przednim panelu przedstawiono czterech wczesnych pozorowanych burmistrzów otoczonych przez dwie chrześcijańskie ryby. Postać po lewej stronie przedstawia „Helgę Hormonalną”, w centrum znajduje się pierwszy współczesny pozorowany burmistrz, Simon Uren nad „Busterem Psem”, a po prawej David White. Dwa boczne panele zostały zainspirowane Księgą z Kells.

[madohora]

Pierwszy personel Golowan
„Pierwotnie „stick” był kawałkiem odpadowej sosny z kilkoma kapslami od butelek i wstążkami. Ale później karnisz z mojego warsztatu został pomalowany i przerobiony na to, czym jest dzisiaj. Zrezygnowałem z tej roli, kiedy przeprowadziłem się tutaj na Ibizę jakieś 10 lat temu. Byłem tak szczęśliwy, że ostatecznie rolę tę przejął mój syn, Tom White, który rozwinął tę rolę jeszcze bardziej”.
Roger White, maskotka zespołu Golowan i lider parady.

[madohora]

[madohora]

Pożary w środku lata wybuchały przez stulecia na szczytach wzgórz w całej Wielkiej Brytanii, jednak z czasem wygasły na większej części kraju i ograniczyły się do odległych obszarów w zachodniej części Kornwalii, gdzie przetrwały do ​​ostatniej ćwierci XIX wieku

[madohora]