Walentynki czy Święty Jan

[madohora]

W SKOCZOWIE WYSTARTUJE CROSS ŚWIĘTOJAŃSKI - Radio Katowice - 20.06.2025

[madohora]

W czasie święta Jāņi ludzie wyruszają z miasta na wieś, aby się spotkać, zjeść, napić, śpiewać i świętować przesilenie, przestrzegając starożytnych tradycji ludowych związanych z odnową i płodnością.

[madohora]

Imię Līgo lub Līgosvētki zostało po raz pierwszy użyte i wprowadzone w 1900 roku w jego zbiorze piosenek Jāņi przez Emilisa Melngailisa , który później wyraził ubolewanie z powodu swojej decyzji za pośrednictwem gazety „ Jaunākās Ziņas ”:

[madohora]

[madohora]

Święto Jāņi jest świętem, któremu przypisuje się moc i świętość ziół oraz ich codzienne zbieranie, a także ich wspaniałe właściwości chroniące przed pożarami, złymi plagami i chorobami ludzi i zwierząt gospodarskich.

—  Paul Einhorn. „Bałwochwalstwo i obalenie przesądów”

[madohora]

Podczas Jāņi rozpala się ogniska (znane również jako pūdeļa, pundeļa, świece Jāņi i palenie czarownic) i pali się je od zachodu słońca do następnego poranka. Praktyka ta odzwierciedla przekonanie, że światło z ognisk będzie przechodzić do następnego roku słonecznego. Uważa się, że ogniska powinny być rozpalane w najwyższym punkcie krajobrazu, z którego światło ognia obdarza mocą i płodnością pola i ludzi, na których świeci. Mówi się, że przeskakiwanie przez ognisko Jāņi przynosi szczęście i zdrowie w nadchodzącym roku.
Chociaż ogniska zazwyczaj rozpala się drewnem, spala się także beczki ze smołą lub koła nasączone smołą, zawieszone na palach

[madohora]

Istnieje przekonanie, że w poranek Jāņi, mleczne czarownice biegały po rosie i krzyczały: „Wszystko dla mnie, wszystko dla mnie!” Jeśli ktoś to usłyszał, musiał odpowiedzieć: „Zrujnowałam połowę z nich!” Wtedy nie brakowałoby mleka. Uważa się, że czarownice przebierały się za normalne kobiety, ubierając się w białe szaty i rozpuszczając włosy. Uważa się, że po przebraniu rzucały czary lub klątwy na pola i bydło swoich wrogów.

[madohora]

[madohora]

Kiedy w 1759 roku Johann Steinhauer , bogaty łotewski selekcjoner masztów, kupił część Zasumuižy , zapoczątkowano tradycję obchodów Wigilii Ziołowej. Później obchody przeniesiono do dworu Hermeliņš , wówczas na prawym brzegu Dźwiny, przy zamku. Około 1790 roku wprowadzono tradycję organizowania świątecznych fajerwerków nad Dźwiną. W 1820 roku Rada Miasta Rygi nakazała przeniesienie Targu Ziołowego Daugavmala do Bramy Šāļu na końcu ulicy Svērtuves. W 1832 roku łotewski tygodnik „ Tas Latviešu Ļaužu Draugs ” podał następujący opis święta:

[madohora]

Obchody przesilenia letniego to starożytna europejska tradycja. Szczególnie obchodzono je w takich krajach jak Dania, Estonia, Łotwa, Finlandia, Szwecja, Rosja, Irlandia, Francja, Białoruś, Norwegia, Włochy, Portugalia, Malta, Wielka Brytania, Hiszpania, Polska i Ukraina.
Obserwowali go również europejscy osadnicy w Kanadzie (szczególnie w Quebecu ) i USA

[madohora]

Zwyczaj ten został po raz pierwszy odnotowany w 1800 roku, a późniejsze relacje o jego powstaniu sięgają początku XX wieku. Według nich Mari Lwyd był tradycją wykonywaną w okresie Bożego Narodzenia przez grupy mężczyzn, którzy towarzyszyli koniowi w jego podróżach po okolicy. Chociaż skład takich grup był różny, zazwyczaj obejmowały one osobę niosącą konia, przywódcę i osoby przebrane za postacie ze stada, takie jak Punch i Judy . Mężczyźni nieśli Mari Lwyd do lokalnych domów, gdzie prosili o wejście poprzez śpiew. Od gospodarzy oczekiwano, że odmówią im wstępu, również poprzez śpiew, a obie strony kontynuowały swoje odpowiedzi w ten sposób. Jeśli gospodarze w końcu ustąpili, drużynie pozwolono wejść i podano jedzenie i napoje.

[madohora]

Sam Mari Lwyd składa się z czaszki konia, która jest ozdobiona wstążkami i przymocowana do drążka; do tyłu czaszki przymocowana jest biała płachta, która opada, aby ukryć zarówno drążek, jak i osobę niosącą ten element. Czasami głowa konia nie była reprezentowana przez czaszkę, ale zamiast tego była wykonana z drewna lub nawet papieru. W niektórych przypadkach szczęka konia mogła się otwierać i zamykać w wyniku przymocowania do niej sznurka lub dźwigni, a istnieją opowieści o kawałkach szkła przymocowanych do oczodołów niektórych przykładów, reprezentujących oczy. Obserwator tradycji, jaką wykonywano w Llangynwyd w XIX wieku, zauważył, że przygotowania do tej czynności były wydarzeniem wspólnotowym, a wielu mieszkańców angażowało się w dekorowanie Mari Lwyd.

[madohora]

Wel dyma ni'n dwad (Cóż, nadchodzimy)
Gy-feillion di-niwad (Niewinni przyjaciele)
I ofyn am gennad (Aby poprosić o pozwolenie)
I ofyn am gennad (Aby poprosić o pozwolenie)
I ofyn am gennad i ganu (Aby poprosić o pozwolenie na śpiewanie)

— Wspólne otwarcie pwngco .

[madohora]

[madohora]

OCS świętuje starą kornwalijską tradycję ognisk w środku lata , które zwykle odbywają się 23 czerwca każdego roku. Ogniska na szczycie wzgórza, które tworzą łańcuch, odbywają się obecnie w Kit Hill , St Breock Beacon, Castle An Dinas i Redruth .
Jesienią OCS obchodzi także święto plonów znane jako Crying The Neck .

[madohora]

OGNIE BAALA - www.sacred - texts.com

[madohora]

W „Every-Day Book” Hone’a można znaleźć kilka opisów świąt, które mogą być związane z kultem Baala.
Pan Richard Edmonds, pochodzący z Penzance, dał nam bardzo wierny opis wydarzeń w Penzance w noc przesilenia letniego. Chociaż dżentelmen ten wyraża przekonanie o prawdziwym celtyckim pochodzeniu tego niezwykłego sposobu obchodzenia święta przesilenia letniego, jego opis prowadzi nas do przypuszczenia, że ​​jest to wyraźnie rzymskie

[madohora]

Rzędy zapalonych świec również, gdy powietrze jest spokojne, są ustawione na zewnątrz okien lub wzdłuż ulic. W St Just i innych parafiach górniczych młodzi górnicy, naśladując zajęcia swoich ojców, wiercą rzędy otworów w skałach, ładują je prochem strzelniczym i wysadzają je w szybkiej kolejności za pomocą pociągów z tej samej substancji. Ponieważ otwory nie są wystarczająco głębokie, aby rozłupać skały, te same małe baterie służą przez wiele lat. W te noce Mount's Bay ma najbardziej ożywiony wygląd, chociaż nie dorównujący temu, co corocznie można było zaobserwować na początku obecnego stulecia, gdy całe wybrzeże, od Land's End do Lizard, gdziekolwiek istniało miasto lub wioska, było oświetlone tymi stacjonarnymi lub ruchomymi ogniami. Wczesną częścią wieczoru można zobaczyć dzieci noszące wieńce z kwiatów — zwyczaj najprawdopodobniej wywodzący się ze starożytnego używania tych ozdób, gdy tańczyły wokół ognisk. Pod koniec pokazu fajerwerków w Penzance, duża liczba osób obojga płci, głównie z okolic nabrzeża, zawsze, aż do ostatnich kilku lat, trzymała się za ręce, tworząc długi sznur i biegając ulicami, grając w „nawlekanie igły”, nie zważając na spadające na nich fajerwerki, a często przeskakując nad wciąż żarzącymi się węglami. Widziałem przy tych okazjach chłopców, którzy biegali jeden za drugim, skacząc przez płomienie wyższe od siebie. Ale podczas gdy teraz robi się to niewinnie w każdym tego słowa znaczeniu, wszyscy wiemy, że przepuszczanie dzieci przez ogień było bardzo powszechnym aktem bałwochwalstwa; a poganie wierzyli, że wszystkie osoby i wszystkie żywe istoty poddane tej próbie zostaną zachowane od zła przez cały następny rok. Podobne błogosławieństwo miało być udzielane ich polom poprzez bieganie wokół nich z płonącymi pochodniami."--Richard Edmonds--The Land's End District, s. 66.

[madohora]

Kornwalia JEST naprawdę wyjątkowym miejscem, a 5 milionów odwiedzających rocznie zdaje się to potwierdzać. Pokolenia rodzin wracają tu co roku i zachwycają się tym samym niezmienionym krajobrazem. Są witani jak starzy przyjaciele w rodzinnych firmach, zajazdach przemytników i cieszą się tymi samymi zajęciami, festiwalami i wydarzeniami w Kornwalii, które nie zmieniły się od ich dzieciństwa

[madohora]

[madohora]

Jednym z ulubionych świąt w Szwecji jest Midsummer. Wiąże się z tańcem, magią i słońcem, które nigdy nie zachodzi.
Szwedzki Midsummer ma korzenie rolnicze i pierwotnie obchodzono go, aby zaznaczyć początek lata. Dziś jest to świetna okazja, aby zebrać rodziny lub grupy przyjaciół, aby świętować, dzieląc się dobrym posiłkiem, tańcząc i bawiąc się.

[madohora]

Typowe menu Midsummer zawiera różne rodzaje marynowanych śledzi, gotowane młode ziemniaki ze świeżym koperkiem, kwaśną śmietaną i szczypiorkiem. Często podawany jest jakiś rodzaj grillowanego dania, np. żeberka lub łosoś, a na deser ciasto bogato zdobione pierwszymi truskawkami lata.

[madohora]

Znalezienie partnera marzeń
Dawna tradycja głosi, że jeśli młoda kobieta włoży siedem różnych kwiatów pod poduszkę w noc przesilenia letniego, będzie jej się śnił jej przyszły partner. (Ta sztuczka magiczna prawdopodobnie działa także na młodych mężczyzn.)

[madohora]

W czasach rolniczych w Szwecji obchodzono święto Midsommar, aby powitać lato i porę płodności. W niektórych rejonach ludzie przebierali się za „zielonych ludzi”, odzianych w paprocie. Ozdabiali również swoje domy i narzędzia rolnicze liśćmi i stawiali wysokie, liściaste słupy majowe, aby wokół nich tańczyć, prawdopodobnie już w XVI wieku.

[madohora]