Noc Świętojańska

[madohora]

[madohora]

Uważano, że w tym dniu najlepiej zbierać zioła lecznicze, ponieważ rośliny otrzymują wielką moc od słońca i ziemi. Niektóre zioła zbierano w nocy, inne po południu przed obiadem, a jeszcze inne w porannej rosie. Podczas zbierania ziół leczniczych odmawiano specjalną modlitwę ( zagovory )

[madohora]

Paproć i tzw. kwiat Iwana da Maryi (np. Melampyrum nemorosum ; dosłownie: Jan i Maria ) wiązały się ze szczególnymi legendami Kupały. Nazwy tych roślin pojawiają się w pieśniach Kupały

[madohora]

Jednym z głównych symboli dnia św. Jana był kwiat Iwan da Maryja , symbolizujący magiczne połączenie ognia i wody. Pieśni Kupały łączą pochodzenie tego kwiatu z bliźniętami – bratem i siostrą – którzy wdali się w zakazany romans i z tego powodu przemienili się w kwiat. Historia kazirodczych bliźniąt znajduje liczne paralele w mitologiach indoeuropejskic

[madohora]

Wierzono, że w Noc Kupały wszystkie złe duchy budzą się do życia i szkodzą ludziom; [ 93 ] że należy strzec się „psot demonów – domowych , wodnych , leszych , rusałków ”.

[madohora]

Wierzono, że w celu obrony przed napaścią czarownic należy położyć pokrzywy na progach i parapetach okiennych. [ 96 ] Dziewczęta ukraińskie zbierały piołun, gdyż wierzyły, że boją się go czarownice i rudzielce

[madohora]

Na Ukrainie i Białorusi płonącym głowniom z ogniska Kupały przypisywano magiczną moc. Na zachodnim Polesiu młodzi ludzie wyciągali żagle z ognia, biegali z nimi jak z pochodniami, machali nimi nad głowami, a następnie rzucali je w pola, „aby chronić plony przed złymi mocami”.

[madohora]

Według wierzeń słowiańskich korzeń krwawnicy pospolitej wykopany w dzień św. Jana miał właściwości odstraszające czarownice i czarowników; mógł być stosowany do wypędzania demonów z opętanych i opętaczy

[madohora]

I.
Przejdą wiosny i lata
jesień przejdzie bogata
jedna, druga, dziesiąta —
przejdzie zima tak biała ogromnie
tak biała! —
kwestje ważne rozpląta
rok — godzina — minuta
skądziś znagła wysnuta —
moje dziewcze zapomni
o miłości i o mnie
i o mnie
Okno — idą ludziska
— narodziny — śmierć bliska —
— gaz się pali —
— zielono i trupio —
odziny,‎ ‎śmierć‎ ‎bliska‎ ‎—
—‎ ‎patrzą‎ ‎tępo‎ ‎ludziska‎ ‎—
—‎ ‎grzęzną‎ ‎w‎ ‎błocie‎ ‎i‎ ‎mokną‎ ‎—
Okno!
już‎ ‎nie‎ ‎wiem‎ ‎—‎ ‎już‎ ‎doprawdy‎ ‎nic‎ ‎nie‎ ‎wiem‎ ‎—
czy‎ ‎ja‎ ‎idę?‎ ‎—‎ ‎czy‎ ‎oni?‎ ‎—
kto‎ ‎idzie?‎ ‎—
któż‎ ‎tam‎ ‎w‎ ‎szklankę‎ ‎uparcie‎ ‎wciąż‎ ‎dzwoni?‎ ‎—
—‎ ‎biały‎ ‎obrus‎ ‎—‎ ‎z‎ ‎papieru‎ ‎serweta‎ ‎—
—‎ ‎gadu,‎ ‎gadu‎ ‎—

[madohora]

Znane jest wierzenie, że w noc świętojańską słońce o wschodzie słońca mieni się różnymi barwami lub odbija, błyska, zatrzymuje się itp. Najczęściej odnoszono się do tego zjawiska w następujący sposób: słońce igra lub skacze; w niektórych tradycjach kąpie się, skacze, tańczy, chodzi, drży, kręci się, kłania, zmienia, rozkwita, upiększa (Rosja); słońce pieje (Polesie).

[madohora]

[madohora]

Oto‎ ‎hasło‎ ‎od‎ ‎zorzy‎ ‎polarnej
przerzucone‎ ‎nad‎ ‎wody‎ ‎Gangesu
(czy‎ ‎odwrotnie)‎ ‎:
do‎ ‎kresu!
do‎ ‎gwiazd‎ ‎!
do‎ ‎wszechświata!
Człek‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎człekiem‎ ‎pobrata
w‎ ‎jakiejś‎ ‎religji‎ ‎serca!!
Ach‎ ‎tak‎ ‎!‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎tak‎ ‎!!
właśnie‎ ‎:‎ ‎tak‎ ‎!!
tak‎ ‎—‎ ‎ta‎ ‎dziwność‎ ‎wszechrzeczy,
smutek‎ ‎okropnie‎ ‎blady,
we‎ ‎łbie‎ ‎jakieś‎ ‎ballady
majaczeją‎ ‎w‎ ‎przedśpiewie

[madohora]

🔹🔹

[madohora]

Gdy bowiem nadejdzie święto Narodzenia samego Poprzednika, wtedy w tę świętą noc prawie całe miasto wpada w szał, a po wsiach rozbrzmiewają bębny i flety, struny gitar i wszelkiego rodzaju nieodpowiednia muzyka szatańska, klaskanie w dłonie i tańce, kobiety i dziewczęta, ruchy głów i straszny krzyk z ich ust: wszystkie te pieśni są diabelskie i obsceniczne, wyginają plecy i skaczą i podskakują nogami; i tam mężczyźni i młodzieńcy doznają wielkiej pokusy, tam lubieżnie lubieżnie spoglądają na bezczelność kobiet i dziewcząt, i tam następuje nawet zepsucie dla kobiet zamężnych i zboczenie dla dziewcząt.

– List Pamfila z klasztoru Jelizarowskiego

[madohora]

Ponadto wiele dzieci prawosławnych chrześcijan z prostej niewiedzy oddaje się helleńskim diabelskim praktykom, rozmaitym zabawom i klaskaniu w dłonie w miastach i na wsiach przeciwko uroczystościom Narodzenia Wielkiego Jana Prodome; a w noc tego samego święta i przez cały dzień aż do nocy mężczyźni, kobiety i dzieci w domach i na ulicach hałasują w wodzie, urządzając wszelkiego rodzaju gry i bawiąc się, oddając się szatańskiemu śpiewowi, tańcom, gusli i wielu innym nieprzyzwoitym zachowaniom, a nawet będąc w stanie pijaństwa. [ 110 ]

– Stoglav , rozdział 92

[madohora]

W 2013 roku na wniosek Rosyjskiego Komitetu Ceremonii Zagłady w rejonie rossoszanskim obwodu woroneskiego zakazano obchodów Nocy Kupały i Dnia Neptuna

[madohora]

— O ZIEMIO!!
— O BŁOTO!!
Pieśń narodzin i śmierci
upadków
i zwycięstw (— klęskom równych —)
śpiewasz —
— o MIASTO!
Szybkie kroki
mijania,
potrącania —
— krzyk —
zgrzyt tramwajów,
ochrypły samochodów jęk —
dzieci,
wózki,
białe konie,
bukiety —
— ślub —
chyłkiem:
karawan
czerni cień,
kwefy —
— grób —
kobiety —
żądz podniety
piersi,
biodra,
wzrok (— wszystkowidzący —)
domów oślepłe oczy

[madohora]

Paprocie, paprociowe (Polypodiopsida Cronquist, Takht. & W.Zimm.) – klasa paprotników. Znanych jest ponad 10,5 tysiąca do ok. 11 tysięcy gatunków paproci. Reprezentują one 11 rzędów z czterech podklas: skrzypowych, nasięźrzałowych, strzelichowych i paprotkowych, przy czym ogromna większość gatunków (ponad 10,3 tys.) należy do ostatniej.

[madohora]

Haploidalne stadium rozwoju rozwijające się z zarodnika i wytwarzające gamety (stąd nazwa), zwane też w tym wypadku przedroślem. Podobnie jak u widłaków i inaczej niż u innych roślin, gametofit jest u paproci pokoleniem wolno żyjącym – albo rozwijającym się na powierzchni i fotosyntezującym, albo (rzadziej) podziemnym i rozwijającym się dzięki grzybom jako myko-heterotrof.

[madohora]

Pokolenie dominujące, będące rośliną naczyniową, ze zróżnicowanymi organami i tkankami, wytwarzające zarodniki. Są to zazwyczaj rośliny zielne, wyjątkowo drzewiaste. Paprocie nie mają możliwości tworzenia tkanki wtórnej, a tym samym przyrostu na grubość. Zarodniki powstają w zarodniach, które u starszych grup, zwanych paprociami grubozarodniowymi, powstają z grup komórek, a u paproci cienkozarodniowych z pojedynczej komórki.

[madohora]

W XX wieku paprocie uważano za jedną z trzech klas żyjących współcześnie paprotników, obok skrzypów i widłaków. Zwykle dzielono je na paprocie grubozarodniowe i cienkozarodniowe. Wśród tych ostatnich wyróżniano paprocie wodne (odpowiadające salwiniowcom). W systemie Englera, jednym z powszechnie przyjmowanych w pierwszej połowie XX w. systemów taksonomicznych, grupy te klasyfikowano następująco

[madohora]