Czy Koszałek Opałek był prowadzącym Marysię?

[borrrka]

Nie, to jest absolutnie niemożliwe i nieprawdziwe.

Powody są następujące:

Sierotka Marysia i Koszałek Opałek to postacie z bajki: Oboje są bohaterami klasycznej polskiej bajki dla dzieci Marii Konopnickiej "O krasnoludkach i o sierotce Marysi". Są to postacie fikcyjne, osadzone w świecie fantastyki i baśni.
SB (Służba Bezpieczeństwa) działała w PRL: Służba Bezpieczeństwa była tajną policją polityczną działającą w Polsce Ludowej (PRL) w latach 1944-1990. Jej działalność była rzeczywistością polityczną, a nie elementem bajki dla dzieci.
Brak jakichkolwiek związków: Nie ma absolutnie żadnego związku między bajkowymi postaciami a strukturami aparatu bezpieczeństwa PRL. Konopnicka napisała swoją bajkę znacznie wcześniej (pierwsze wydanie w 1896 roku), długo przed powstaniem PRL i SB.
Stwierdzenie, że Koszałek Opałek był oficerem prowadzącym SB Sierotki Marysi, jest całkowicie absurdalne i wynika z pomieszania fikcji literackiej z historyczną rzeczywistością polityczną.


Jak widzicie nadążam za czasem i korzystam z AI.

[privus]

Ależ, w bajkach wszystko jest możliwe. A to co nie jest możliwe staje się cudem :)

[stefan4]

borrrka:
> Nie, to jest absolutnie niemożliwe i nieprawdziwe.
[...]
> Jak widzicie nadążam za czasem i korzystam z AI.

Zadałeś niewłaściwe pytanie i dlatego otrzymałeś nudną odpowiedź...

Idąc Twoim śladem, zadałem pytanie:
    ,,Co by mogło się zdarzyć, gdyby Sierotka Marysia albo Koszałek Opałek
    pracowali w Służbie Bezpieczeństwa?''

Odpowiedź CzataDżiPiTi zaczynała się tak:

    ,,To bardzo ciekawe (i trochę absurdalne) pytanie — łączy świat bajek
    z ponurą rzeczywistością PRL-owskiej Służby Bezpieczeństwa (SB).
    Spróbujmy zabawić się tą konwencją.

    🧺 Sierotka Marysia w SB:
    Marysia, znana z delikatności, empatii i związków z bajkowymi
    zwierzętami, byłaby kompletnym przeciwieństwem typowego
    funkcjonariusza SB. Ale... gdyby jakimś dziwnym trafem trafiła do tej
    instytucji, mogłoby to wyglądać tak:
    • Inwigilacja przez gołębie i zajączki – zamiast podsłuchów,
      używałaby zwierząt jako szpiegów. Królik przemyciłby list, a jeżyk
      wyniósłby mikrofilm.
    • Naiwność zagrożeniem dla systemu – bardzo szybko
      zostałaby podejrzana o „ideologiczne nieprzystosowanie”. Zamiast
      tropić wrogów systemu, próbowałaby ich pocieszać.
    • Raporty pisane wierszem i kwiatkami – protokoły śledztwa
      przypominałyby kartki z pamiętnika uczennicy szkoły
      podstawowej.
    • Koniec kariery: internowana lub przeszła do opozycji – empatia
      nie pasowała do represyjnej roli, więc raczej skończyłaby jako
      „element wywrotowy”.''

Ale dalej poszło mu gorzej:

    ,,📚 Koszałek Opałek w SB:
    Koszałek Opałek to staruszek, bajarz i kronikarz – postać z
    „120 przygód Koziołka Matołka”.
    [...]''

Tak więc ChatGPT zrobił to, co robi zwykle: zahalucynował. Dalej nie chciało mi się już czytać i odpowiedziałem negatywnie na propzycję, że ChatGPT zrobi z tego satyryczną bajkę polityczną.

- Stefan

Inteligencja poprawna polityczna

[borrrka]

Zadałem cały szereg pytań dotyczących murzynka Bambo.
No rożnych, typu "czy Bambo kupiłby ghetto blaster", albo "czy wstąpiłby do czarnych panter"?

Zostałem wyraźnie pouczony, że Tuwim nie dość, że napisał bardzo kontrowersyjny wierszyk, to nie pasuje on do naszych heroicznych czasów i równych szans dla inżynierów z Somali.
Na pytanie o stosunki intymne Bambo i Nel Rawlison AI już wyraźnie zniecierpliwiona pouczyła mnie o brytyjskim świecie kolonialnym i niemożności takich związków.

[pijatyka]

Zauważyłem - w trybie 'pokaż przebieg rozumowania' - że AI (różne) czasem opracowują kompetentne odpowiedzi na różne drażliwe tematy, a dopiero potem uruchamia im się cenzurująca nakładka i cała odpowiedź znika zastąpiona jakąś gładką, politpoprawną formułką.

[boavista4]

Obóz harcerski. Noc. Słychać płacz. Wpada do sali drużynowy.
- Co się dzieje?!
- Druh Roman płacze i płacze.
- Czemu?
- Mówi, że zawsze przed snem dostaje czekoladę...
- Ch*j mu du*ę, a nie czekoladę!
- Próbowaliśmy, ale płacze dalej