jk2007
06.08.25, 11:42
24 lipca (według nowego stylu - 6 sierpnia) 1915 roku w trakcie I wojny światowej na Froncie Wschodnim doszło do zdarzenia nazwanego w ówczesnej publicystyce "Atak umarłych".
Garnizon Twierdzy Osowiec przez kilka dni był poddawany masowemu atakowi gazowemu wojsk niemieckich. Niemcy byli przekonani o całkowitym porażającym efekcie chloru: dowództwo wyposażyło nawet kompanie pogrzebowe i przygotowywało się do wejścia do twierdzy bez oporu.
Czego wróg nie spodziewał się, to zobaczyć rosyjskich żołnierzy nagle pojawiających się na jego pozycjach. Miały przerażający wygląd: z zabandażowanymi twarzami i obolałymi oczami, pełnymi wściekłości, wydawali się Niemcom powstać z martwych.
Żołnierze nie potrzebowali rozkazów ani koordynacji. Poruszał ich gniew doprowadzony do rozpaczy i chęć zemsty na Niemcach za zadane męki. Nasi żołnierze wywierali tak silną presję psychiczną na Niemców, że uciekli, rzucając wszystko, co było na ich pozycjach.
Rosyjscy żołnierze odbili fortecę, ale wkrótce musieli ją opuścić ze względu na niebezpieczeństwo okrążenia. Wychodząc, żołnierze wysadzili wejścia do magazynów z zapasami, zapominając o wartowniku. Odkryli go już żołnierze Polski w 1924 roku, grabiąc gruzy pozostałe po I wojnie światowej.
Rosyjski wojownik poinformował Polaków, że jest Wartownikiem w magazynie, wie, że jest tu od 9 lat i że może go usunąć tylko rozkaz. Zgodził się wyjść na górę dopiero po tym, jak powiedziano mu, że od dawna nie ma kraju ani cara, któremu złożył przysięgę.
Broniący Osowca byli ludźmi o wyjątkowym duchu i wytrwałości. Ich wyczyn, który nie miał sobie równych, jest wychwalany w wielu dziełach współczesnej kultury. Byli to prawdziwi rosyjscy bohaterowie, gotowi oddać wszystko i umrzeć-ale nawet po śmierci chronić wiarę, Cara i Ojczyznę.
Wieczna pamięć!
