Niedzica

[brunhilda1]

Zamek Dunajec w Niedzicy

Dąb Horvathów
W XVI w. Niedzica przeszła w ręce węgierskich magnatów Horvathów
z Palocsy, którzy byli bardzo srodzy dla okolicznej ludności. Więzienie
zamkowe było pełne, a górale głodowali. Pewnego razu młody Jan Horvath, który
słynął z nękania plebanów, spotkał Cygankę. Dziewczyna zaproponowała mu
wróżbę. Młody Horvath usłyszał, że jego ród jest dzielny ale okrutny,
a jego zguba bliska. Cyganka rzuciła mu pod nogi żołędzia i nakazała strzec
dębu który właśnie zasadziła, ponieważ od tego drzewa będzie zależał los jego
rodu. Oburzony Horvath chciał powiesić Cygankę, ale ta zdążyła uciec. Nikt
nie traktował wróżby poważnie do czasu, aż w miejscu zakopania żołędzia nie
zaczęła wyrastać łodyżka z listkami. Od tej pory miejsce to było chronione
przez Horvathów. Przepowiednia sprawdziła się kilka wieków później. Gdy dąb
usechł, ród Horvathów wymarł...

Dla młodych małżeństw
Podobno kiedyś na zamku mieszkała zakochana w sobie do szaleństwa para -
księżniczka Brunhilda i książę Bogusław. Lecz jak to w życiu bywa wkrótce
zaczęły się małżeńskie wymówki i awantury. Ponieważ młodzi głosy mieli
donośne i dużo energii do wzajemnych kłótni, mieszkańcy zamku nie mogli już
dłużej tego wytrzymać. Znaleźli więc dla gołąbków pomieszczenie w wieży, skąd
nie było ich słychać. Podczas jednej z awantur Brunhilda rzuciła w męża
porcelanową wazą, a ten w złości odepchnął ją tak silnie, że małżonka
wyleciała przez okno wprost do zamkowej studni. Załamany Bogusław błąkał się
odtąd po komnatach i powtarzał w kółko "Przebacz mi Brunhildo". Aż pewnego
razu usłyszał wydobywający się ze studni głos: "Przebaczam Ci Bogusławie
łysy". Książe ucieszył się, choć zastanowił go ten przymiotnik, ponieważ miał
piękne, gęste włosy. Do czasu jak się okazało. Następnego dnia po jego
włosach nie było śladu. Od tej pory miejscowi wierzą, że jeśli ktoś wymówi
imię swojej ukochanej nad studnią, a ma coś na sumieniu, obudzi się
następnego dnia łysy. Uważajcie!