W sprawie karykatur Mahometa UE chowa głowę w p...

NUKE THEM NOW

[starypolonus]

Im szybciej tym lepiej
oni nic innego nie rozumia tylko sile

[ichigo1]

Czy ktos jeszcze pamieta jak hipokryci niszczyli posagi Buddy w Afganistanie?

[sanoss]

Obecna sytuacja w krajach arabskich będzie się rozwijać i dążyć w kierunku
wywołania wojny religijnej. Islamiści będą głusi na wszelkie przeprosiny, bo
opublikowane karykatury to dobry pretekst do wywołania świętej wojny.
Arabista

To nie jest żadna wolność słowa....

[jaro_ss]

Pierwszy raz słyszę, aby bezmyślne i głupkowate obrażanie religii (jakich
tam "uczuć religijnych") było wolnościa słowa. Wolnością słowa jest polemika
lub dialog z religiami, zwłaszcza tymi, ktore stanowią powszechną bazę
kulturową wielkich społeczeństw i kultur.

A Unia niech nie działa "politycznie" to znaczy: czekajmy aż emocje miną, bo
nie miną, albo powstaną nastepne, tylko jasno określi granice tego, co w
dialogu i polemice z religiami jest eleganckie i dozwolone, a co nie.

W przeciwnym razie to nasze dzieci beda ubierane w trepy i pójdą bić się za
bogaty i bezmyslnie głupkowaty zachód.

znacznie bzrdziej odpowiada mi pomysl wydrukowa

[szafirowe.oczko]

nia owych karykator przez wszystkie gazety wolnego swiata. ze wszystkimi bic sie
nie beda, wszystkich nie beda bojkotowac bo z glodu zdechna.

[antonioni1]

Po co było to publikować? Wiadomo od dawna, że islamiści w takich sytuacjach
zawsze protestują. Nie znam historii republik byłego ZSRR, ale Stalin również
tam wprowadzał naucznyj ateizm. Były tam republiki zamieszkałe przez wyznawców
islamu. Stalin prawdopodobnie pacyfikował tak, że już nikt na wieki nie mógł
podnieść głosu. Wtedy nie było protestów świata islamskiego.

W sprawie karykatur Mahometa UE chowa głowę w

[szafirowe.oczko]

kto widzial Mahometa? NIKT???? No to skad wiadomo, czy te rysunki sa za czy przeciw?

mam nadzieje ze przestaniecie jezdzic do tych

[vitmik]

brudasow na wakacje. uciekna im pieniadze to moze zmadrzeją

dobry pomysl, ale malo realny. Polskie nowobogacki

[szafirowe.oczko]

musi koniecznie pojechac do Egiptu czy polnocnej Afryki.

[witchking34]

Zawsze bylem czlowiekiem wyjatkowo tolerancyjnym...ale po ostatnich wydarzeniach
moje tolerancja sie dziwnie skurczyla...przestala brac pod uwage islam...

Mahometanie sami bluznia przeciw swej religii

[hanyska2]

Powinnismy isc po rozum do glowy. Zastanowmy sie logicznie.
Dlaczego ilsam nie zezwala na przedstawainie Mahometa? - Odpowiedz - aby
zapobiec
balwochwalstwu, aby nie czczono Mahometa, bo nie byl bogiem, ale tylko ich
prorokiem (bo na
pewno nie moim). Histeryczne reakcja mahometan na te karykatury wskazuje na
jedno - na fakt,
ze traktuja go ja boga, a zatem na balwochwalstwo, czyli to ini popelniaja
smiertelny grzech
przeciw swej religii! Co za hipokryzja!
Dalej, jesli owe karykatury zostaly wykonane przez niewiernych, to jakie do
licha popelniaja
ci niemuzulmanie (kafirzy) przestepstwo w swietle islamu? Przeciez im nawet do
glowy nie
przyjdzie, aby czcic te obrazki! Cala wiec ta afera jest o
nic!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ludzie wykrzyczcie to calemu naiwnemu swaitu i przestance przepraszac tych
bezmyslnych,
zaslepionych nienawiscia do zachodu barabrzyancow. Blagam.

Gdyby swiat od razu powiedzial muzulmanom - u nas rzadzi wolnosc slowa. Koniec,
kropka, nie

podoba sie wam to wracajcie na Bliski Wschod, to nie byloby dalszego ciagu tej
awantury.
Muzulmanie wyczuli slabosc, a to juz dla nich wielka zacheta.
-------------------------------------------------

Znów mój post zniknął?...

[mg2005]

"Mumia zdecydowanie pokiwała palcem w bucie"

"Mumia myślała,że nie wolno obrażać tylko żydów i pederastów,
a teraz nie wie jak się zachować"


Oj,coś mnie nie lubi ten cenzor...))

Tak trzymaj hanyska trzeba krzyczec -islam idzie

[lechu1]

(Czytaj Paryz )

Wizja przyszlosci ,

Juz sie przegrupowywuja , szare burnusy , worki , sandaly , pala przedmiescia
ida w kierunku centrum ,
dymy i strzaly

juz slysze ich sury ktore monotonnie mamrocza ,
juz slysze nawolywania muezina na pl Defilad w Warszawie z Palacu Kultury.
Co by tu wysadzic , zniszczyc zabronic , tak to nie islamskie ZNISZCZYC
....slysze

Zniszczyc jak posagi Buddy w Afganistanie ,
zniszczyc , zniszczyc , na leb burki , stul sie , zamilknij , to nie islamskie
, zbanowac skasowac , spalic ksiazki ..
zakryc twarze , zaslonic cialo , precz kosmetyki i mydlo
znieksztalcic ,
pozbawic wdzieku , obrzezac , powalic , niech nie podniesie glowy to nie
islamskie

I znowu nawoluja do modlow , na kolana , milcz niewierny , stul pysk , pochyl
sie nic nie rozumiesz , schyl sie i bac pokorny
Nowe idzie ,
Islam w marszu .

A wszystko to z pomoca "uzytecznych idiotow " , a moze po prostu sprzedajnych
oportunistow w Europie i na swiecie .

Chronologia wydarzeń

[aby]

Wielu dyskutantów (dziś m.in. pan Arciuch w TokFM) powtarza zarzut, iż w sporze
wokół karykatur strona muzułmańska nie zareagowała po ich opublikowaniu we
wrześniu ub.r., nic nie robiła przez kilka miesięcy i nie wykorzystała środków
prawnych jakie istnieją w cywilizowanych krajach zachodu, by teraz, w odwecie
rzucić się do podpalania ambasad.

Tymczasem chronologia wydarzeń jest następująca (za FT):

Sep 17 2005: Politiken, a Danish newspaper, runs an article under the headline
”Deep fear of criticism of Islam”, detailing the difficulty encountered by the
writer Kåre Bluitgen, who had difficulties finding an illustrator for his
children’s book on the life of Mohammed.
Sep 30: Jyllands-Posten, one of Denmark’s best-selling daily newspapers,
publishes 12 cartoons of the prophet to illustrate the problem.

Oct 12: Ambassadors from 10 mainly Muslim nations and the Palestinian
representative in Denmark call the cartoons deeply offensive and demand a
meeting with Prime Minister Anders Fogh Rasmussen, urging him “to take all those
responsible to task”.

Oct 21: Mr Rasmussen says offended parties should use the courts to air their
grievances and refuses to meet the ambassadors.

Oct 28: A coalition of Danish Muslim groups files a criminal complaint against
Jyllands-Posten newspaper. A regional prosecutor investigates the complaint, but
decides not to press charges.
Dec: The Danish Muslim coalition visits the Middle East. seeking support from
religious and political leaders.
Jan 1 2006: Mr Rasmussen condemns any actions that “attempt to demonise groups
of people on the basis of their religion or ethnic background,’’ but reiterates
Denmark’s commitment to freedom of speech.
Jan 4: Amr Moussa, Secretary-General of the Arab League, joins the protests.
Jan 10: Magazinet, a Norwegian Christian newspaper, reprints the cartoons.

Jan 25: Saudi Arabia’s religious leaders demand an apology and call for the
Jyllands-Posten newspaper to be punished.
Jan 26: Saudi ambassador is recalled from Copenhagen. Danish companies in Riyadh
report a boycott of Danish goods and supermarkets remove products from the shelves.

Jan 27: Protests begin to spread across the Middle East

Jan 30: Jyllands-Posten publishes a statement on its website, saying it
regretted offending Muslims and offered an apology, but said it had a right
under Danish law to print the cartoons.
Jan 31: Mr Rasmussen calls for calm in the dispute, but the Danish Muslims group
say the Jyllands-Posten apology is “ambiguous” and demands a clearer one.

Feb 1 - 2: Media in France, Germany, Britain, Spain, the US, Iceland, Italy,
Belgium, Portugal, Switzerland, Bulgaria and Hungary, reprint the cartoons.

Feb 2: France Soir, a Paris daily tabloid, sacks its managing editor for
publishing the drawings, but defends its right to print them. In Jordan, the
weekly newspaper Shihan’ publishes them with an editorial by former Jordanian
senator Jihad Momani but later withdraws issues from circulation.

Hipokryzja muzulmanow

[hanyska2]

Dangerous Hypocrisy: World Reactions to the Danish Cartoons
by Roberta Seid, PhD and Roz Rothstein

Westerners are agonizing about whether the twelve Danish cartoons of Mohammed
showed unforgivable prejudice against Islam. Enraged Muslims in Europe, the
Middle East and Asia are rampaging in protest against the cartoons, demanding
apologies, boycotts, blood and even beheadings. But in all this, the real
outrage is overlooked: the sheer hypocrisy of these reactions.

These angry Muslims demand that the world honor Islamic symbols and
sensitivities, but adamantly refuse to grant the same to other religions. They
don’t just draw satirical cartoons or limit their insults to words and
discriminatory laws. They have intentionally and regularly desecrated and
destroyed religious icons, holy sites and houses of worship sacred to other
faiths. Yet the world, including progressive democracies whose core ideal is
tolerance, has remained silent about these assaults on other religions.

Why was there no effective protest when the Taliban destroyed pre-Islamic
masterpieces, including the almost 2000-year-old 165-foot statue of Buddha?
Where was the outrage when Muslims destroyed churches in Indonesia, Pakistan,
India, Thailand, Iraq and Sudan, and 175 Nigerian churches in 2004?[1] Where
was the indignation when armed Palestinian Muslim terrorists forced their way
into the Church of the Nativity in 2002 for 38 days and shot bullet holes in
the walls and used the pages of Christian holy books as toilet paper?[2] Why
was there no outcry when Palestinian Muslims repeatedly attacked Jewish holy
sites, such as Rachel’s Tomb, or when they destroyed Joseph’s Tomb, burned its
prayer books, Bibles and religious articles and converted the age-old Jewish
holy site into a mosque? Why was the world silent between 1948 and 1967 when
Jordanian Muslims destroyed all 57 of Jerusalem’s ancient Jewish temples,
libraries and yeshivas and used the sacred stones for urinals and sidewalks?

The world has been strangely silent, too, when Muslims have gone beyond
attacking holy symbols and have persecuted and murdered men, women and children
for the crime of not being Muslim. The Laskar Jihad movement of Indonesia has
killed 5,000 Christians and made a half-million of them homeless. In Egypt,
Copts are persecuted and dozens in el-Kusheh were killed in January 2000 alone.
Muslim youth rampaged in Nigeria in 2002 and killed 100 Christians and injured
200 others.[3]

How can Muslims demand that their sensibilities be respected when they assault
other religions and don’t even begin soul-searching to rethink their own
intolerance and religious prejudices? Why aren’t Western democracies
consistently denouncing this violent behavior? Is it because they have double
standards and believe Islam must be treated differently than Christianity,
Judaism, Buddhism and other religions? Is it because they have become so
secular that they see no reason to defend or protect the historic religions of
the West? Or is it because they are intimidated by the threats of violence
against them if they speak out? Do they fear they will share the fate of the
brutally murdered Theodore Van Gogh or the fate of Salman Rushdie who was
forced into hiding after a fatwa was issued that condemned his novel and called
for his execution.

But something far more profound and ominous has been exposed by the cartoon
incident. The radical Muslim message is clear: We can insult your religions. We
can desecrate and destroy your holy places and kill your co-religionists, but
you cannot do something as trivial as publishing satirical drawings of our
sacred symbols. Only our religion should be honored and respected. The world
must defer to our rules and sensitivities. If you violate them, we will erupt
in riots and violence and call for your deaths.

In short, the incident has laid bare radical Islam’s impassioned battle to
dominate the West and impose Islamist values and a radical Islamist world
order. They are trying to get us to respect Islam according to their rules not
through persuasion but through intimidation and violence. Those who do not obey
will be subject to a savagery and rage that radical Muslims will
unapologetically justify in the name of Allah and Mohammed. Anti-Western
governments like Iran and Syria and radical Islamists will cynically fan the
flames.

We are face-to-face not just with hypocrisy, but also with radical Islamists’
stark bid for religious dominance. Let us hope that democracies and moderate
Muslims have the clarity, self-confidence and strength to win this battle of
the 21st century.

——————————————————————————–

[1] www.christianitytoday.com/ct/2003/002/36.82.html and
www.asianews.it/view.php?l=en&art=4609
[2] “‘Greedy Monsters’ Ruled Church,” < > Times, May 15 2002, p. 1
[3] jmm.aaa.net.au/articles/10429.htm

www.anglicansforisrael.com/docs/2006/02/06/dangerous-hypocrisy-world-reactions-to-the-danish-cartoons/
-----------------------------------------

[bronek24]

Dzieki za kolejny dobry tekst. Zgadzam sie absolutnie z konkluzja autora,
ze "[...]Przeslanie radykalnego islamu jest jasne; nam wolno obrazac wasze
religie. Wolno nam bezczescic i niszczyc wasze uswiecone miejsca i zabijac
waszych wspolwyznawcow, lecz wam nie wolno dopuscic sie tak trywialnej rzeczy
jak opublikowanie satyrycznych rysunkow naszych swietych symboli. Jedynie nasza
religia ma byc powazana i respektowana. Swiat musi bez sprzeciwu zaakceptowac
nasze normy i uczucia. Jesli je pogwalcicie, my uzyjemy zamieszek i przemocy i
domagac sie bedziemy waszej smierci." Nie zapominajmy oczywiscie, ze my
jestesmy u siebie w domu, w Europie, a Muzulmanie domagajacy sie naszej smierci
sa dobrowolnymi goscmi.

starcie dwu cywilizacji

[ksaweryl]

Skandal z karykaturami Mahometa opublikowanymi w duńskim dzienniku, kontrowersje
wokół chust muzułmańskich i pewnie wiele innych incydentów o których można by
wspomnieć - wydają się odzwierciedlać obecną atmosferę pomiędzy światem
muzułmańskim a tym umownie określanym jako „zachodnio-demokratyczny”. Do tego
należałoby oczywiście, a może przede wszystkim, dodać napiętą sytuację wokół
Irańskiego programu atomowego, ciągnącą się de facto wojnę w Iraku, zaostrzającą
się sytuację w Afganistanie. Można by jeszcze wspomnieć tlący się nieprzerwanie
konflikt w Czeczenii, chociaż w tym przypadku trudno zaliczyć Rosję do świata
zachodnio-demokratycznego. Ostatecznie trzeba wspomnieć jeszcze o konflikcie
Izraela z otaczającymi krajami muzułmańskimi. Konflikcie w którym Izrael
otrzymuje znaczne wsparcie ze strony USA a także, w pewnych granicach, ze strony
europejskiej.
Czy tak w skrócie można przedstawić stosunki pomiędzy zachodem i islamem?
Zapewne są także pozytywne przykłady: stosunkowo żywa wymiana handlowa z krajami
Bliskiego Wschodu, ogromna ilość zachodnich turystów odwiedzających corocznie
Egipt, Tunezję i inne kraje muzułmańskie. Wreszcie Turcja będąca członkiem NATO
i prowadząca rozmowy o ewentualnym członkostwie w UE.
W obliczu wymienionych na wstępie sporów trudno jednak nie odnieść wrażenia, że
tkwimy w permanentnym konflikcie ze światem muzułmańskim. Dlatego właśnie media
piszą o „nas” i o „nich”. W kontekście karykatur Mahometa czeski dziennik Mlada
Fronta Dnes pisze o „starciu się dwu cywilizacji”.
Wprawniejsze oko zauważy także jak wielki jest zakres wzajemnego niezrozumienia
po obu stronach. Jak wiele jest upraszczania, stereotypów, krzywdzących
uogólnień i, ostatecznie, zwyczajnej nieznajomości siebie na wzajem.
Dwa światy
Patrząc na przesadne naszym zdaniem reakcje w krajach muzułmańskich nie można
zapominać o specyfice tamtego świata. Nikt nie pochwala oczywiście palenia flagi
jakiegokolwiek kraju – to zawsze uderza i obraża wszystkich obywateli. W tym
przypadku także tych życzliwych muzułmanom. Adresowanie pretensji do podmiotu
jakim jest państwo wydaje się nam bezzasadne biorąc pod uwagę niezależność
mediów i wolność słowa. Szczególnie ta ostatnia była ostatnio na ustach wielu
europejskich mediów. Obrazie odczuć religijnych przeciwstawiono więc
konstytucyjną wolność słowa. Trudno nie odnieść wrażenia że obie strony stosują
zupełnie inne punkty odniesienia. Bez zrozumienia tych różnic nie sposób w pełni
zrozumieć reakcji muzułmanów na duńską publikację.
Trzeba przecież wiedzieć i pamiętać czym różni się świat muzułmański od umownie
definiowanej cywilizacji zachodnio-demokratycznej. Pojęcia takie jak honor,
religia, tradycja i stosunek do rodziny maja zupełnie inne znaczenie. Podobnie
stosunek do samego państwa, jako tworu prawnego i faktycznego, jest całkowicie
odmienny. Inne są nasze wyobrażenia o „wolności” jako tym co dozwolone i uprawnione.
My szczycimy się naszym dorobkiem, w skład którego wchodzi rozdział państwa od
religii, sprowadzenie wyznania do sfery prywatnej człowieka, wolność słowa i
niezależność dziennikarzy od polityki rządów. Ogólnie przyjęto, że dozwolone
jest to co nie zostało wprost zakazane w przepisach prawa. Tak przynajmniej chcą
to widzieć niektóre media
Tymczasem wielu krajach muzułmańskich religia jest praktycznie tożsama z
państwem, lub przynajmniej nie wprowadza się tak klarownego rozdziału ich
instytucji. Gazety i telewizja bardzo często znajdują się bod bezposrednim
wpływem władz a przez to realizuja ich linię światopoglądową. W konsekwencji,
nasze europejskie pojęcie „wolności słowa” niekoniecznie znajduje zrozumienie
wśród muzułmanów. To co pisze się w europejskich gazetach może być traktowane
jako reprezentatywne dla opinii i przekonań Europejczyków. Dlatego dystansowanie
się władz od publikacji w mediach niekoniecznie znajduje zrozumienie wśród
muzułmanów.
Różnice w percepcji
Muzułmanie i my. Oprócz tradycji i kultury różni nas także percepcja i
świadomość. Ta ostatnie kształtowane są między innymi przez media, przez sposób
patrzenia na historie i na otaczającą rzeczywistość. W europejskich mediach
muzułmanie ukazywani są najczęściej i prawie wyłącznie w negatywnym świetle.
Pomijam tu może najbardziej dojrzale media prezentujące głębsze, analityczne
spojrzenie. Ten nurt mediów cieszy się zainteresowaniem raczej mniejszości
społeczeństwa. Dominuje niestety uproszczony przekaz na zasadzie
kilkusekundowego materiału w telewizji. Zazwyczaj widzimy wtedy obrazki z Iraku
i Izraela, kolejne zamachy islamskich ekstremistów, problem z muzułmańskimi
imigrantami, problem z krnąbrnym Iranem itp. Modne (choć niewątpliwie słuszne)
jest pisanie o przypadkach łamania praw kobiet w świecie muzułmańskim. Obrazki
rozhisteryzowanego tłumu palącego amerykańska flagę oglądamy często. Buduje się
w nas uproszczona świadomość i sposób postrzegania ICH. Co istotne, pokazywane
jest to wszystko bez głębszego komentarza o społecznym kontekście, o innej
tradycji, która narzuca inne wartości i oceny, a zatem i zachowania.
Z drugiej strony, z ICH strony, najczęściej dostrzega się agresywną i
ekspansywną politykę Stanów Zjednoczonych, która zyskuje poparcie lub
przynajmniej akceptacje wielu państw demokratycznej Europy. (W przypadku wojny w
Iraku na każdym kroku podkreśla się przecież udział „koalicji”, w skład której
weszło przynajmniej kilka znaczących państw europejskich). Niektóre nurty islamu
widzą w cywilizacji zachodniej symbol zepsucia, deprawacji i celowego niszczenia
religii muzułmańskiej. Nie tylko w tej frakcji istnieje przekonanie, że
Amerykanie i ich sojusznicy dokonali inwazji na Irak wyłącznie z pobudek
ekonomicznych i w celu dominacji politycznej. Świat zachodni w takim kontekście
jawi się jako zakłamany: z jednej strony mowa o pięknych wartościach, a z
drugiej powszechny i „zły” liberalizm, bezwzględne interesy dla których nie
żałuje się istnień ludzkich. Znamienne, a przynajmniej widoczne, jest przy tym,
że większość z krajów zachodnio-demokratycznych odwołuje się do tradycji
chrześcijańskiej. Prezydent Bush często wspomina o Biblii. Tymczasem jego
pobudki często są postrzegane, jako dalekie od wzniosłych idei, w imię których
podejmuję działania. Wielu muzułmanów ma świadomość, iż uczestniczą,
niekoniecznie z własnej woli, w swoistej walce zachodu z Islamem i to walce na
wielu frontach. Nie chodzi tylko o same działania militarne, ale także agresywną
ekspansję zachodnich koncernów, nachalne promowanie zachodniej kultury itp.
Patrząc wstecz muzułmanie podnoszą także argumenty historyczne na potwierdzenie
amerykańskiej obłudy: jeszcze stosunkowo niedawno USA zawierały sojusze i
wspierały państwa zaliczane obecnie do „osi zła“. Da się także usłyszeć opinie,
iż problemy islamskiego świata mają u źródła zaangażowanie mocarstw zachodnich:
bezwzględne popieranie Izraela, przed laty popieranie Iraku przeciwko Iranowi
czy tez zaopatrywanie Talibow w walce przeciwko Sowietom. Wszystko to tworzy
dość uproszczone spojrzenie, ale taką właśnie uproszczoną perspektywę ma w
swojej dyspozycji wielu mieszkańców krajów muzułmańskich. Pamiętajmy ze rzadko
kiedy panuje tam prawdziwa wolność słowa. Dostęp do zachodnich lub niezależnych
mediów i Internetu jest ograniczony. W takich warunkach społeczeństwo tworzy
podatny grunt dla różnej maści ekstremistów którym zależy na upowszechnianiu
wygodnych im tez. Trzeba tez przyznać ze „nasza strona“ dostarcza wielu
argumentów. Nierówne standardy w traktowaniu rożnych krajów są przecież faktem.
Świat zachodni interweniuje militarnie w niektórych pastwach podpierając się
prawami człowieka (Jugosławia, Irak) a zupełnie ignoruje kryzysy humanitarne w
innych np. Rwanda czy Sudan. Nie staje w obronie Czeczenii. C.D.M.

starcie dwu cywilizacji C.D.

[ksaweryl]

C.D.
Nie trudno zauważyć, że nierówną wartość przypisuje się ludzkiemu życiu. Czy
jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, żeby amerykańska czy izraelska armia
zbombardowała kamienicę w Tel Avivie PODEJRZEWAJĄC iż może ukrywa się tam
terrorysta? Czy można wyobrazić sobie, żeby w takim ataku poświęcić życie
kilkunastu niewinnych amerykańskich cywilów? Tymczasem takie ataki podejmuje USA
i Izrael na terenach krajów muzułmańskich. Czy ktoś ponosi realna
odpowiedzialność za śmierć niewinnych ludzi? Czy ktokolwiek poniósł
odpowiedzialność prawną za śmierć cywilów w wojnie irackiej?
Takie obrazy muzułmanie oglądają zbyt często, trudno więc dziwić się ich
wrogiemu nastawieniu do świata zachodniego. Podobny jest cały kontekst medialny
w którym przedstawia się ich prawie wyłącznie jako terrorystów. Jak maja się
czuć stanowiący większość umiarkowani i pokojowi muzułmanie? Czy w zachodnich
mediach ktokolwiek pamięta o rozróżnieniu ekstremistów i umiarkowanych
muzułmanów. Czy ktokolwiek zadaje sobie trud żeby pokazać ich PROPORCJE?
Odwołując się do naszego krajowego przykładu, mamy przecież w Polsce, w kościele
katolickim zarówno biskupa Pieronka jak i ojca Rydzyka. Postacie zgoła inne i
nie chcielibyśmy chyba być przedstawiani wyłącznie poprzez przykład tego
drugiego. W przypadku takich właśnie frakcji ważne jest kto stanowi mniejszość a
kto reprezentuje ogół. Czy w naszych mediach widzimy częściej nawołującego do
agresji muzułmańskiego imama czy może umiarkowane autorytety podkreślające ze
terroryzm jest sprzeczny z Koranem? Czy przebija się u nas informacja że
agresywni imamowie są usuwani przez swoich zwierzchników? Właściwie słyszy się
tylko o ich deportacji przez władze państw zachodnich. Niestety w przedstawianiu
społeczności muzułmańskiej brakuje rzetelnego i odpowiedzialnego dziennikarstwa.
Tematyka ta jest łakomym kąskiem dla poszukujących newsów dziennikarzy, którzy
stosując „płytkie uogólnienia” zapominają, że ich praca kształtuje opinie
społeczną w sposób krzywdzący dla większości wyznawców Allaha.
Wracając do karykatur Mahometa. Na wstępie wymieniłem obok nich także sprawę
chust muzułmańskich, których noszenie zostało zakazane we francuskich szkołach.
Wydaje się bowiem ze w obu tych sprawach niewiele można było zyskać a wiele
stracić. W obu tych sprawach teoretycznie wszystko jest legalne. Francja miała
prawo wprowadzić i egzekwować takie przepisy jakie uważa za słuszne. Duńska
gazeta korzystając z wolności słowa, miała prawo wydrukować obraźliwe dla
muzułmanów karykatury. I rząd Danii nie musi za to przepraszać, bo gazety są
przecież niezależne. Wydaje się zatem ze wszystko jest w porządku. Pozostaje
tylko niesmak. Patrząc całościowo trzeba, tez powiedzieć, że dołożyliśmy kolejne
cegiełki do muru oddzielającego nas od świata islamskiego. Schowani za tym murem
islamscy ekstremiści będą mieli ułatwione zadanie w przekonywaniu
skonfundowanych społeczeństw, że to my jesteśmy ich głównym wrogiem.
Co natomiast zyskaliśmy dzięki karykaturom Mahometa? Dobre samopoczucie
niektórych dziennikarzy, że zamanifestowali i obronili wolność słowa?
Podbudowanie ich poczucia wyższości świata zachodniego wobec muzułmańskiego
dzięki owej wolności.Oto w odpowiedzi na protesty w świecie muzulmaskim
francuskie Le Monde cytuje artykuły francuskiej konstytucji o wolności słowa.
Natomiast hiszpańska La Vanguardia przypomina ze „wolnosc słowa jest kamieniem
węgielnym demokracji“. Nie powstrzymała się, także od przytyczka, że ta wolność
nie jest praktykowana w wiekszosci krajów muzułmańskich. Otóż to! Gdyby byla to
może duńska publikacja nie wywołałaby takiej burzy. Nie możemy wprowadzić
wolności słowa w krajach Islamu, ale nie musimy także niepotrzebnie jątrzyć. A
propos, czyżby poszanowanie praw i odczuć innych nie nalezlao do tradycji
demokratycznej?
W sprawie chust „korzyścią” miało być chyba zamanifestowanie świeckości
francuskiego państwa. Czy muzułmańska chusta jest na prawdę tak wielkim
zagrożeniem dla owej świeckości? Wydaję się, że inne świeckie państwa jakoś
sobie radzą z tym problemem, bez niepotrzebnych konfliktów z mniejszościami
muzułmańskimi. Na pewno osiągnięto jedno, to iż francuscy imigranci jeszcze
mniej utożsamiają się z państwem, a proces ich asymilacji uległ zahamowaniu.
Niewątpliwie czyni to z nich podatny grunt dla różnych ekstremizmów.
Zbudować Most
Jakie jest więc rozwiązanie narastającej wrogości zachodu i muzułmanów? Jeżeli
chodzi o głębokie różnice i źródła konfliktu pomiędzy zachodem a Islamem możną
zaproponować dwie rzeczy. Po pierwsze sprawiedliwą politykę zagraniczną w której
długofalowe porozumienie traktowane jest jako cel geopolityczny. Różne są
definicje „sprawiedliwości”. Zamiast niej można się odwołać do pojęcia
„zrównoważonego rozwoju„ - którym posługuje się miedzy innymi ONZ. Wiadomo
oczywiście jak trudny do wdrożenia jest to postulat. Trzeba przynajmniej o nim
otwarcie dyskutować, a nie brnąć w zakłamaniu. Z jednej strony „wyzwalamy” Irak
a z drugiej – otwarcie mówimy że jesteśmy tam dla korzyści gospodarczych i
politycznych.
Drugim pożądanym krokiem jest równoprawny dialog pomiędzy umiarkowanymi
przedstawicielami zachodu i Islamu. Umożliwi on wzajemne zrozumienie i pozwoli
uniknąć kolejnych niepotrzebnych zgrzytów. Jest to możliwe. Warto tu przytoczyć
przykład jaki dał Tony Blair po zamachu w Londynie. W celu bezpośredniej
konsultacji spotkał się z umiarkowanymi środowiskami muzułmańskimi Wielkiej
Brytanii. Zamiast ogólnych epitetów o agresywnym islamie mieliśmy, więc
partnerskie podejście i wspólne poszukiwanie rozwiązania. W efekcie umiarkowani
muzułmańscy przywódcy religijni apelowali o zaniechanie przemocy i potępili
zamachy.
Na koniec warto pamiętać o konieczności zachowania dobrego smaku, taktu i
wrażliwości. W stosunku do wyczulonej na to społeczności muzułmańskiej mamy
więcej do stracenia niż zyskania. Jako czytelnicy nie napędzajmy wielkiej
medialnej machiny, jako wydawcy nie bądźmy niewolnikami liczby sprzedanych
nakładów. Nie warto pogarszać i tak już „nadwerężonych” stosunków ze światem
muzułmańskim. Cienką nić porozumienia trudno zbudować i tym bardziej bezsensowne
jest jej niszczenie przez drobne, ale jakże za razem ważne incydenty. Cena jest
za wysoka, a płacimy ją my wszyscy.